theodoroskollias@gmail.com // 6946520823
Aλήθεια ποιος φταίει για την κατάντια της χώρας μας;

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

ΤΟ ΚΑΘΙΚΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΚΑΙ ...ΕΓΩ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ!!!

      Αν θυμάμαι καλά - η μνήμη μου κάνει πολλές κόνξες και δη στα ονόματα και στα πρόσωπα - στο διάβα της ζωής μου πρώτη φορά είμαι Δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα. Εδώ στο κέντρο που κατοικοεδρεύω και κινούμαι, παρά την πλατεία Βικτωρίας,  λιγοστός κόσμος κι από αυτούς οι περισσότεροι αλλοδαποί μετανάστες και λιγότεροι τουρίστες (1).
   Η κύρια απόλαυση ο καλοκαιρινός σινεμάς με τα τραπεζάκια και τις γλαστρούλες με τους βασιλικούς και από πάνω τα αστέρια άλλα να φέγγουν σαν τα φανάρια τον παλιό καλό καιρό και άλλα ξάφνου να τρέχουν να διαλύονται, μετεωρίτες στο σύμπαν.
 
   Νάμαστε λοιπόν με το Λενάκο στο γοητευτικό ΕΚΡΑΝ στις παρυφές των Εξαρχείων. Κι όμως ήταν αρκετά γεμάτο. Πού να ξέρεις γιατί και πώς ξέμειναν αυτοί οι άνθρωποι στη μεγάλη πόλη. Χίλιοι λόγοι, άλλοι κρυφοί ή φανεροί, μπαλωμένοι καημοί, ανάγκες  και δυσβάσταχτα σακιά. (2) Τέλος πάντων, αλλού παπά βαγγέλιο, αφού καθίσαμε λίγο μπροστά από τη μέση, σε λίγα λεπτά η οθόνη άρχισε να λαμπυρίζει με τα πρώτα διαφημιστικά σποτάκια και η προβολή άρχισε. 
    "Η ΖΩΗ ΣΕ ΦΙΛΜ" μια ενδιαφέρουσα δραμεντί ταινία που με σιγανό τρόπο εκτυλίσσεται η αποκατάσταση της κουρελιασμένης σχέσης πατρός και υιού σε έναν κλιμακούμενο οικογενειακό δεσμό. Όλα τα λεφτά η ερμηνεία Έντ Χάρις στο ρόλο του πατέρα ως μεγάλος καλλιτέχνης, πρώτος φωτογράφος αναγνωρισμένος από όλους (3) με όλα τα ιδιόρρυθμα χαρακτηριστικά της πραγματικής μεγάλης διανοούμενης προσωπικότητας. Βρισκόταν στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου, αλλά έβγαζε μια κυνικότητα και συμπεριφερόταν σαν ναρκισιστικό καθίκι. Όπως αποδείχθηκε όμως στο τέλος όλα ήταν επιτηδευμένα και έκρυβαν τρυφερά συναισθήματα καλυμμένα με παράπονο μια ζωή. 
   Στην όλη εικόνα του εμβληματικό και κυρίαρχο ήταν το κλασικό καπέλο Παναμά. αξεπέραστο κι ακλόνητο γενεές επί γενεών!!!
   Αυτό μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση και ξέρετε γιατί; Η αφεντιά μου κι ο κουμπαράκος πολλάκις κάνουμε εμβληματική την εμφάνισή μας στην πλατεία της Ζαχάρως με τέτοια καπέλα. Γνωστό, άλλοι γενικώς μας αποδέχονται  κι άλλοι μας δακτυλοδείχνουν....
Ας είναι, εμείς το ευχαριστιόμαστε κι ας λένε ό,τι θέλουν τα κακεντρεχή και τα ανόητα ανθρωπάκια!                                Και τι σύμπτωση! Εκείνο το λεγάμενο βράδυ έτυχε να κρατάω στο χέρι την καπελαδούρα μου, μια και από το μεσημέρι ήμουνα εκτός σπιτιού, τσάρκα. Να λέω και την αλήθεια, ψιλοντρεπόμουν να το φοράω μετά το βασίλεμα του ήλιου. Όταν όμως είδα τον πρωταγωνιστή να το φορά με μεγαλόπρεπο μπρίο και τσαχπινιά και εγώ μια το φορούσα και μια το ακουμπούσα στο τραπεζάκι, δίπλα στον βασιλικό.Κι αυτό πολλές φορές, κάθε λίγο και λιγάκι. Σίγουρα όσο θαύμαζα τον καλλιτέχνη  τόσο ξεθύμαινα τη ζήλια μου με το καπέλο. 
........................................................................................................................................................................................................................
   
      Πίσω μας ακριβώς καθόταν μια παρέα, ούτε νέοι, ούτε γέροι, ενήλικες μεσαίοι. Ξαφνικά ακούω μια φωνή, σιγανή-σιγανή:
       - Τι να είναι αυτός ο τύπος, τι παριστάνει;
       -  Α καημένε ή παλαβός ή μαλάκας είναι, λέει μια άλλη φωνή.
       - Μα καλά, λέει ένας τρίτος, τίποτα δεν έχετε πάρει χαμπάρι; Δεν γνωρίζετε ποιος είναι            ο τύπος; 
       -  Ποιος είναι; Είναι κάποιος γνωστός, επώνυμος;
       - Σοβαρά μιλάτε; Δεν γνωρίζετε τον Κόλλια;
       -  Ποιον Κόλλια; Τον συγγραφέα; 
       -  Ναι τον Θοδωρή από το Γιαννιτσοχώρι, που έχει γράψει δυο αριστουργήματα, το "Αναλόγιο Ενθυμημάτων για ανθρώπους και ζώα" και τις "Αλλοτινές Εποχές". Μα καλά δεν τα έχετε διαβάσει; Είναι μεγάλη προσωπικότητα όχι μόνο στα γράμματα αλλά και στον ηλεκτρονικό τύπο. Διαχειρίζεται μόνος του το γνωστό μπλογκ το "Γιαννιτσοχώρι",που τόσο πάταγο κάνει ....
.....................................................................................................................................................................................................................

      Αλλά που λέτε αγαπημένοι μου φίλοι...ξαφνικά ξύπνησα. Λίγο μετά τη μέση του δεύτερου μέρους με είχε πάρει χεράκι-χεράκι ο φίλος μου ο Moρφέας για μια πεντάλεπτη βόλτα. Κι όμως πρόλαβα κι ανέβηκα εκεί ψηλά στον Όλυμπο!!! 
  Όνειρο ήταν και πάει.......

(1) Πλέον κυκλοφορούν τα παιδιά της Β΄ γενιάς, για αυτό βλέπουμε νέους ωραίους, τρισχαριτωμένους και νέες  μινιφορούσες καλλίγραμμες μαυρούλες. Οι γυναίκες όμως των μουσουλμάνων με τυλιγμένα τα κεφάλια με μπαρέζες στέκουν σαν μαραμένες γλάστρες. Ειδικά στα κορίτσια τους βλέπεις μια ομορφιά απέριττη αλλά τα μάτια τους θλιμμένα με ένα παράπονο βαθύ, αστείρευτο. 
(2) Για μας ο γνωστός με την κυρά Κατίνα, που κοντεύει τον αιώνα βεβαίως Θεία χάρη, όπως πιστεύει και συνεχώς διατυμπανίζει. Πάντως διάγει μια χαρά ψυχή και σώματι! Όμως δεν μπορούμε να την αφήσουμε μόνη στην Αθήνα , οπότε δεμενοι  στην πόλη...
(3) Το έργο είναι ένα έπος διθυράμβων για την κλασσική  φωτογραφία με τα φιλμ και τα αρνητικά τους.. Το Kodachrome μεγάλωσε γενιές επαγγελματιών φωτογράφων και ερασιτεχνών εραστών της αναζήτησης για την τέλεια εικόνα, ώσπου άρχισε να δίνει σταδιακά τη θέση του στον ψηφιακό τυφώνα του 21ου αιώνα. Η ατάκα του καλλιτέχνη Έντ Χάρις ήταν χαρακτηριστική:
                 -Γιατί δεν βγάζεις ψηφιακές φωτογραφίες τον ρωτάει ο γιός
                 -Δεν μου λες εσύ πιάνεις ψεύτικα βυζιά ή αληθινά μιας ομορφονιάς; 
                     Τέτοια είναι η διαφορά!!! 

Κική Δημουλά: Η ευτυχία δεν βγάζει ποίηση

Θάλασσα και υγεία!!!


               
             Το καλοκαίρι είναι η εποχή για βουτιές στη θάλασσα και κολύμπι. Το θαλασσινό νερό προσφέρει ευεργετικές ιδιότητες στο ανθρώπινο σώμα και αποτελεί έναν σπουδαίο τρόπο αποτοξίνωσης. 
          Την επόμενη φορά που θα κάνετε βουτιά στη θάλασσα, κρατήστε το θαλασσινό νερό πάνω σας λίγο παραπάνω!
            Το θαλασσινό αλάτι θεωρείται ένα φυσικό καθαριστικό του αίματοςΠεριέχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, η οποία καταπολεμάει τις ελεύθερες ρίζες και μαγνήσιο που συνεισφέρει στην δράση των αντιοξειδωτικών. Ως εκ τούτου, το αλάτι της θάλασσας είναι σε θέση να αποτοξινώσει τα κύτταρα του δέρματός σας σωστά και να απορροφήσει όλη η βρωμιά, τη σκόνη και τα τοξικά υλικά από αυτά.
              Καθώς απωθεί όλες τις τοξίνες από το σώμα σας, το θαλασσινό αλάτι κάνει το δέρμα πιο απαλό και υγιές. Έχει παρατηρηθεί ότι τα τακτικά μπάνια στην θάλασσα μπορούν να ενισχύσουν τον τόνο του δέρματος σε μεγάλο βαθμό. Το μαγνήσιο στο αλάτι μπορεί να εμποδίσει την κατακράτηση υγρών από το δέρμα σας κρατώντας το απαλό, σφριγηλό και νεανικό.
           Επίσης, το θαλασσινό αλάτι είναι πλούσιο σε ζωτικής σημασίας βιταμίνες και ανόργανα μέταλλα, τα οποία απαιτούνται για την σωστή λειτουργία των κυττάρων του δέρματος. Αυτές οι θρεπτικές ουσίες μπορούν να βελτιώσουν τον κυτταρικό μεταβολισμό, διατηρούν τους ιστούς ενυδατωμένους, ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος στην επιφάνεια του δέρματος και να αυξάνει την αντοχή των κυτταρικών μεμβρανών.

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

Τρέλες γυναικών ταινία

Η "άλλη" Πηνελόπη Δέλτα !!!

       Αντώνιος ο μεγαλοπρεπής Κυπαρισσεύς
Τα μόνα  που ξέρουμε για την μεγαλύτερη νεοελληνίδα συγγραφέα,  Πηνελόπη Δέλτα, είναι πως: έγραψε τον ‘Τρελαντώνη’, ήταν προσγιαγιά του Σαμαρά, και  αυτοκτόνησε όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα
  Ας μάθουμε πως ήταν  ά θ ρ η σ κ η , ζήτησε  πολιτική   κ η δ ε ί α ,  και αφιέρωσε όλη τη ζωή της για την δημοτική γλώσσα, ενάντια στους συντηρητικούς θρησκευτικούς κύκλους που έγραφαν στην καθαρεύουσα.
Γεννήθηκε  στην Αλεξάνδρεια το 1874, σε πολύ πλούσια οικογένεια.  Πατέρας της ο Εμμανουήλ Μπενάκης, έμπορος βαμβακιού, μετέπειτα Υπουργός Οικονομίας επί Βενιζέλου, και Δήμαρχος Αθήνας το 1914, και μέγας ευεργέτης, (ο γιός του Αντώνης , ο ‘τρελαντώνης’, ίδρυσε το 1929 στην Αθήνα το πρώτο και  μεγαλύτερο ιδιωτικό Μουσείο ‘Μπενάκη’)
 Στα 17 της χρόνια η Πηνελόπη είχε ερωτευτεί έναν,  αλλά δεν την άφησαν οι γονείς της να τον παντρευτεί, γιατί δεν ήτανε αριστοκράτης . Την πάντρεψαν, κατόπιν πιέσεων, στα 21 της, με έναν πλούσιο έμπορο από την Πόλη ,11 χρόνια μεγαλύτερό της, τον Στέφανο Δέλτα…
η Πηνελόπη , ο Ίων, και ο …Νίτσε

Eπίσκεψη σε μια σκηνή, μια παράγκα και μια σπηλιά προσφύγων

Η Ρόουζ Σαρτίνσκυ, γραμματέας του Αμερικανού προέδρου της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων Henry Μorgenthau, επισκέπτεται τον καταυλισμό Κουντουριώτη δίπλα στη Σχολή Ευελπίδων και δίνει μια γλαφυρή μαρτυρία της καθημερινής του ζωής. Πηγή: www.lifo.gr



Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Ο ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ......


Από τον παλιόφιλο Κώστα Μαυρουδή

ΝΕΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ;



     Τις προάλλες, συγκεκριμένα στις 8 Αυγούστου ο τύπος του Πύργου  ανέφερε [ κλικ ΕΔΩ] ότι φημολογείται στο δήμο Ζαχάρως θα υπάρξει και νέος υποψήφιος δήμαρχος και μάλιστα μαγειρεύεται ο νέος συνδυασμός με επικεφαλής τον γιατρό-χειρουργό Τάκη Γρηγορόπουλο.      
 Μάλιστα αναφέρεται ότι ο γιατρός "από την αρχές του τρέχοντος έτους έχει πραγματοποιήσει σειρά επαφών σε Ζαχάρω και Φυγαλεία, κάτω από το ραντάρ των άλλων υποψηφίων'.               
Πολλά μάθαμε και πολλά τεκμαίρονται,  τα οποία και σας μεταφέρω.         Ήδη λοιπόν το θέμα ξεφούσκωσε γρήγορα όπως ακριβώς ενεφανίσθη.  Ο κ. Παναγιώτης - Τάκης - Γρηγορόπουλος είναι αδελφός των Γρηγοροπουλαίων που διαχειρίζονται το "Παρά θίν΄αλός" με πρώτο τον ξακουστό Christiano και από αυτό βγαίνουν πολλά. Κατά αρχάς με τον Πανταζή δεν είναι μόνο συγγενείς αλλά και συναγελαζόμενοι, εννοώ ιδεολογοκομματικά. Το "Παρά θίν΄Αλός" με σύμβαση από τον Δήμο  έχει δοθεί στον  Christiano για 5ετή εκμετάλλευση, που λήγει το 2019. Ήτοι διανύουμε τον τέταρτο χρόνο και έχει ήδη διαμορφωθεί μεγάλο οικονομικό χρέος του ύψους των 270.000 ευρώ, όπως κατατέθηκε στο
Δημοτικό Συμβούλιο. 
Όλοι πλέον οι Ζαχαραίοι πήραν χαμπάρι και μιλούν για κόλπα και στησίματα του μεγάλου Πανταζέως.
        Ξέρετε ποιο είναι το μέγα θέμα; Ο Πανταζής ίσως επειδή πλέον έχει κατανοήσει ότι στις νέες εκλογές δεν μπορεί να συμμετέχει λόγω της κακής, βεβαρημένης του πολιτείας και έτσι η παράταξη του είναι χαμένη από χέρι επεξεργάζεται διάφορες περιπτώσεις. Μέχρι τότε θα ακουσθούν πολλά άτομα που θα τεθούν επικεφαλής. Ή καλύτερα θα παλουκώσει......
Έχουν να δουν πολλά τα μάτια μας!

ΓΑΤΗΣ.....

Eurydice Vlassi
07.05 υπνοδωμάτιο
γάτης ξυπνητήρι: ΝιαΑαρ
εγώ με το ένα μάτι βαθειά στ’ όνειρο: Μμμμμμ... μισό λεπτό
γάτης σπαστικός: ΝιααάαΑΑαάααρ
εγώ με το μαξιλάρι στη μούρη: Λίγο ακόμη, άσε με! 

γάτης διάολος: Νιαααα-νιαααα-νιααΑΑάρ…
εγώ διαολισμένη: Σηκώνομαι είπα!

07.10 κουζίναγάτης εξαποδός: Νιά-νιά-νιά-νιά-νιάρ …
εγώ μπαϊλντισμένη - η απαίτηση μ εξαντλεί: Τώρα! μισό, ν’ ανοίξω την κονσέρβα ανόητε!
γάτης τάξε υπάκουος: νι-α…

07.20 σαλόνι
γάτης μ@λ@κας: Νιάου
εγώ επιτομή αποφασιστικότητας: Τι τρέχει; δεν σου ‘φτασε; ααα τώρα θα περιμένεις να πιώ καφέ κι αν σου χρωστώ μπουκίτσα το συζητάμε after…
γάτης αποκαρδιωμένος: νννννννννν…
εγώ κι η τοσοδούλα πύρρειος νίκη μου: Έτσι! Όπως το λες!
Παίρνοντας τις πατούσες και την ουρά του, μου γυρνά την πλάτη με ύφος απέχθειας, τ αυτιά τσίτα πίσω κι ένα απαξιωτικό ννννννννννιαρ με ό, τι εννοεί αυτό και τα πηγαίνει στο μπαλκόνι. Μετά την μάσα, η μυστήρια έξη του -η κατHνιά στο αίμα- τον φέρνει μέσα απ τα κάγγελα να παρατηρεί αφ υψηλού τα ελάχιστα που παίζουνε στην γειτονιά, αυτόν τον καιρό οι μέλισσες πάνε διακοπές κι έχει αδειάσει η Κυψέλη...
Αλήθεια, νιάου η μιάου; Αν το πω σωστά θα συννενοούμαστε καλύτερα; 😏

ΛΑΜΠΡΗ ΤΕΛΕΤΗ [ΕΓΚΑΙΝΙΑ] ΣΤΗ ΜΑΚΙΣΤΟ!!!


Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

ΤΟ ΤΣΙΜΠΟΥΣΙΟΝ ΜΕΤΑ ΚΟΚΟΡΟΥ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΔΑΚΙΟΝ

      Όλα τα είχαμε προγραμματίσει στην εντέλεια. Και το νι και το σίγμα!  Επ΄αυτού είχε επιληφθεί η κυρία Σούλα Συνάπη, η σύζυγος του καλού μας φίλου του Κώστα Οικονομόπουλου. Πήρε τηλέφωνο την κυρία Νίκη, την ταβερνιάρισσα (1) και κανόνισε: έναν κοκορίκο κοκκινιστό, μακαρόνια, χυλοπίτες (για όλα τα γούστα), όλα  σπιτίσια εντός και επί τα αυτά, τα υποδέλοιπα - σαλάτες και λοιπά ορεκτικά επί τόπου. Ο κοκορίκος λειράτος παρακαλώ! Μάλιστα η Σούλα είχε κανονίσει και τον κράσο. Είχαμε όλοι μας εκφράσει την προτίμηση για λευκό κρασί και η επιθυμία μας τελέσθηκε  στο έπακρον!
      Νάμαστε λοιπόν στις δύο το μεσημέρι του Σαββάτου 4 Αυγούστου, μετά το μπάνιο μας στη θάλασσα, στο ωραίο και κατάφυτο Πρασιδάκι. Πέντε νοματαίοι με την όρεξη για το  περιλάλητο κοκόρι στα ύψη. Τα ζεύγη Παπαθεοδώρου (Θανάσης και Ευγενία), Οικονομόπουλου (Κώστας και Αθανασία) και η αφεντιά μου, νέτος σκέτος, βεβαίως όχι μπεκιάρης μια και ο αγαπητός μου Λενάκος δυστυχώς μας άφησε για την επιτέλεση της ιερής γονικής της υποχρέωσης στην Αθήνα. 
Τι να κάνουμε η ενενήνταεξάχρονη κυρά-Κατίνα, η μητέρα της, χρειάζεται σχετική εποπτεία, αν και είναι μια χαρά και πότε αγιάζει και αγιάζεται γονυπετούσα εκεί δίπλα στον Άγιο Λεφτέρη και πότε άδουσα στο ΚΑΠΗ Αμπελοκήπων, μια και στη Ραφήνα, που πήγαινε κάθε χρόνο τέτοιον καιρό, η θάλασσα και η στεριά φορούν τα μαύρα τους μετά τη φονική πυρκαγιά. Πενθούν....
   Λοιπόν πάλι στο τσιμπούσιον...  
  Όλος ο μυρωδάτος κήπος δικός μας, παραγγελιά. Με το που πήραμε τις θέσεις μας στο τραπέζι η Ιωάννα, κόρη της Νίκης έφερε τρεις πιατέλες, αχνιστές και οι τρεις. Η μια με τον κόκορα,  η άλλη με τα πλαστά μακαρόνια και η άλλη με τις χυλοπίτες. Βεβαίως προηγήθηκε ο κράσος και αρχίσαμε τα πρώτα τσουγκρίσματα με τα καθέκαστα. Σε λίγο πλάκωσαν και τα ορεκτικά, πατάτες, χωριάτικη, τζατζίκι, κολοκυθοκεφτέδες, παντζάρια, τυρί γιδίσιο και πιπεριές Φλωρίνης ξιδάτες.  Χαρά Θεού!
     Ποιος μας έπιανε στη λαχτάρα και στη βουλιμία μας... Πέσαμε με τα μούτρα στη μάσα και στο πιοτί, περισσότερο βεβαίως εγώ και ο Οικονομόπουλος. Μπουκιά και συχώριο ο κοκορίκος, μαλακός, λουκούμι (2)έτσι, ούτε των καλόγερων που οι περισσότεροι, γερόντια όντες, στερούνται παντελώς οδόντων.
   Βεβαίως,  άλλο να σας περιγράφω τα εδέσματα κι άλλο να είσαστε έστω και στο διπλανό τραπέζι, μια και  οι ευωδιές αλλά και η όλη ευωχία της παρέας  είχαν υπερισχύσει σε όλο τον κήπο της ταβέρνας, που σημειωτέον είναι γεμάτος με μυρωδάτα λουλούδια. 
     Τελειώνω με τούτο που δυστυχώς δεν έγινε και έμεινε απραγματοποίητη ευχή, επιθυμία. Είχα σκεφτεί ότι θα στεφανώναμε το τσιμπούσιο με τραγούδι και χορό. Αμάν έλεγα από πριν, να χορέψω καρσιλαμά με τον Οικονομόπουλο το "Πίνω και μεθώ", το τραγούδι μου, τα μυαλά στα κάγκελα και τα πιάτα χάμω στο τσιμέντο. Σίγουρα ακόμα και οι άγιοι που ηγεμονεύουν  δίπλα στην υπέρλαμπρη Εκκλησία  του Σωτήρος θα χτυπούσαν παλαμάκια! Αλλά πού μετά από τέτοιο ντερλίκωμα και τόσο ντούτζι. Αδύνατον.....
     Ας ευχηθούμε την άλλη φορά να λάβει σάρκα και οστά μετά βαΐων και κλάδων!!!

(1) Μιλάμε για μια γυναίκα υπερδραστήρια και επιδέξια σε όλα της. Στην ταβέρνα είναι η ψυχή αλλά και το σώμα. Συνάμα καλλιεργεί  τα κηπευτικά της και εκτρέφει τις κατσίκες για το ωραίο τυρί που διαθέτει και τα κοτερά της για τους μπιτζάρηδες πελάτες. Μαζί με τόσα συντηρεί και τη μάνα, υπεργερόντισσα, ενός αιώνα συν επτά ετών. Η γιαγιά φυσικά σωματικά πεσμένη, αλλά μυαλό ξουράφι! Α,  ναι η κυρία Νίκη φτιάχνει προς κατανάλωση και πώληση αγνότατα ζυμαρικά: μακαρόνια, χυλοπίτες και τραχανά ξινό, γλυκό και ότι γουστάρει η ψυχούλα σου!
    Με τη Νίκη σχετιζόμαστε και οι τρεις άνδρες. Σιγά ορέ που σας πήγε το μυαλό αμέσως στο πονηρό. Προς Θεού αλλά και του Παπαγιώρη, του πανάξιου παπά του Πρασιδακιού. Ο Θανάσης είναι ξάδελφος, ο Κώστας γείτονας στην Τρανιλάκα, και εγώ σύντροφος με τον σύζυγό της τον Γιώργο Σταθόπουλο. Συμπαθάτε με να αναφέρω και τούτο. Στις εκλογές του 2010 που ήμουν υποψήφιος με τη ΔΗΜΑΡ στο Πρασιδάκι πήρα δυο ψήφους και ο ένας ήταν του Γιώργου.     
(2) Για αυτό τον λόγο την άλλη μέρα ο στωικός Θανάσης δήλωσε λουόμενος στη θάλασσα με περιπαικτικό λόγο ότι το πιο πιθανό   ο κόκορης να ήταν αδελφή.
(3) Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από τον Κώστα Οικονομόπουλο
             Φιλολογική επιμέλεια: Αθανασία Συνάπη

Μια νόστιμη και γλυκιά κολοκυθόπιτα!!!



Υλικά
1 κιλό ξύσμα κολοκύθας
Φτιάξτε νόστιμη γλυκιά κολοκυθόπιτα2 φύλλα σφολιάτας
1 φλ. ζάχαρη
1/2 φλ. ρύζι
1 κ. γλ. κανέλα
2 αβγά
λάδι
ζάχαρη άχνη και κανέλα για το στήσιμο του πιάτου
Εκτέλεση
Σε ένα μπολ βάζετε την ξυσμένη κολοκύθα, προσθέτουμε τη ζάχαρη, την κανέλα και το ρύζι και ανακατεύετε. Δοκιμάζετε ώστε να δείτε αν χρειάζεται να προσθέσετε περισσότερη ζάχαρη και κανέλα. Προσθέτετε στο μείγμα σας τα αβγά.Στρώνετε ένα φύλλο σε λαδωμένο ταψί και ρίχνετε μέσα το μείγμα. Σκεπάζετε με το άλλο φύλλο, το λαδώνετε λίγο, κάνουμε μερικές χαραγματιές με το μαχαίρι και ψήνετε στους 180°C για 40′ περίπου.Όταν ψηθεί, διακοσμείτε το γλυκό μας με ζάχαρη άχνη και κανέλα. 

ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΑ ΤΗΣ ΚΑΝΕΛΑΣ

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

Τα πρώτα ποδοσφαιράκια στο Γιαννιτσοχώρι

      - Θυμάσαι μου λέει ο Σωτήρης, το μαγαζί του Γληγοράκου, που το είχε στου Στάθη Τρίμη το σπίτι;
       - Να σου πω την αλήθεια πολύ αμυδρά το θυμάμαι...Εκεί δεν ήταν η αστυνομία;
       - Η αστυνομία ήταν πιο αργά,  Εκεί είχε φέρει το πρώτο ποδοσφαιράκι, όταν είμαστε γύρω στα 12, εγώ πήγαινα με τα μεγαλύτερα παιδιά και όλο το μεσημέρι παίζαμε- μέχρι το απόγιομα που πηγαίναμε κυρίως να βοσκήσουμε τις γίδες.
. Πού να βρούμε εμείς φράγκο τότε  να ρίξουμε για να πέσουν τα μπαλάκια.Ένα φράγκο και πέφτανε πέντε μπαλάκια. Άκου τι κάναμε. Παίρναμε μια δεκάρα και επειδή ήταν λίγο πιο μεγάλη από την δραχμή πηγαίναμε και την ακονάγαμε (τροχίζαμε) γύρω - γύρω στο τσιμέντο και τη ρίχναμε στο μηχάνημα, οπότε ο Γληγοράκος έβρισκε στο κουτί όλο δεκάρες.   
     Εκάναμε και το άλλο κόλπο, βάζαμε πρόκες στις γραμμές του τρένου και δυο και τρεις φορές μέχρι να πάρουν περίπου το σχήμα της δραχμής, οπότε κι αυτές τις ρίχναμε στο ποδοσφαιράκι. Άσε το άλλο, το μοχλό που όταν τον τραβούσες έπεφταν τα μπαλάκια, εμείς κάναμε το εξής κόλπο, τον τραβούσαμε και τον δέναμε, οπότε το μπαλάκι ξαναέπεφτε   και εμείς παίζαμε συνέχεια.
  Αυτό βέβαια γινόταν για αρκετό καιρό μέχρι να μάς πάρει χαμπάρι ο Γληγοράκος και να μάς κυνηγήσει. Κι αυτό άργησε γιατί στα κόλπα που σκαρφιζόμασταν συμμετείχαν και τα δυο του παιδιά, ο Γιώρης, ο Κόκορας ο μακαρίτης και ο Βαγγέλης, ο Καρβέλας. Το ίδιο κόλπο κάναμε και αργότερα όταν έφερε ποδοσφαιράκι ο Νίκος Παπαθεοδώρου, αλλά εκεί τα πράγματα ήταν δύσκολα γιατί ο Χρονώφ ήταν κέρβερος.