"Το σώμα είναι το κέλυφος της ψυχής

Ο διάσημος Γερμανός φωτογράφος Klaus Kampert λατρεύει το γυμνό και τους χορευτές μπαλέτων. Παθιάζεται με τις γραμμές των γυμνασμένων σωμάτων, την έκφραση και την ένταση των μυών.

Χορογραφικές κινήσεις, ανεπιτήδευτος ερωτισμός, απόλυτη αρμονία. 

"Το σώμα είναι το κέλυφος της ψυχής. Η δουλειά μου περιστρέφεται κυρίως γύρω από το ανθρώπινο σώμα. Παρόλα αυτά, δεν θεωρώ ότι οι εικόνες μου θεωρούνται κλασικά γυμνά ή ερωτικές φωτογραφίες.  

Δεν με ενδιαφέρει να παρουσιάσω την ομορφιά σαν εξωτερικό φαινόμενο. Αντίθετα, θα ήθελα να παρουσιάσω τον άνθρωπο ως σύνολο: Το σώμα και το μυαλό ενωμένα. Το γυμνό σε μια εικόνα μπορεί να αποκαλύψει συναίσθημα.   Μεταξύ των μοντέλων μου, οι χορευτές μπαλέτου είναι εκείνοι που πετυχαίνουν να εκφράσουν αυτό το όραμα ολοκληρωτικά. Τα σώματά τους προδίδουν τη συνεχή επιδίωξη της ομορφιάς, τη χάρη, την επίτευξη και την τελειότητα."

 

ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΗΤΡΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ!!! (Τόσα χρόνια πέρασαν σαν το νερό για μια μέρα που καθυστερήσαμε θα γίνει θέμα;)

Για το Δημήτρη που γιορτάζει.....

//kavouras12.blogspot.gr/

ΟΙ ΕΡΙΦΗΔΕΣ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΓΙΑΦΑ Ι!!!

    

   Σιγουρα  ο γιαλός είναι στραβός ή στραβά αρμενιζουμε. Μα είνα καλα οι άνθρωποι; Προσέξατε προχθές, την Παρασκευή, τι έγραφε η patrisnews; (κλικ ΕΔΩ). 
    Άκουσον - άκουσον. 
   Εν πρωτοις λοιπόν καλούν όλους τους τοπικούς φορείς (Τ/Α, συλλόγους) και δημότες "να αρχίσουν συντονισμένο αγώνα ενημέρωσης αρχικά και πίεσης προς την κεντρική εξουσία, να αφυπνισθούν όλοι οι υπεύθυνοι και αρμόδιοι, ώστε να γνωρίσουν πρώτα τον ΚΑΪΑΦΑ και κατόπιν να σοβαρευτούν, να αφήσουν στην άκρη τους σχεδιασμούς για δήθεν αξιοποίηση των λουτρών και δημιουργία κέντρου διημέρευσης και να πράξουν το αυτονόητο" 
  Ας δεχθούμε μέχρι εδώ έχει καλώς. Προσέχετε όμως ποιο είναι το αυτονόητο. 
Ορίστε πώς με όλη τους τη μεγαλοπρεπή αφέλεια και κομπορρημοσύνη, αποκρύβουν την επικίνδυνη υστεροβουλία τους:

        "Να επαναφέρουν προς συζήτηση την πληρέστερη όλων πρόταση του 
        πρώην υφυπουργού  Τουρισμού, του Δημήτρη Γεωργακόπουλου, που
        ακυρώθηκε στις αρχές του 2004, να την  επικαιροποιήσουν και να την
        προωθήσουν προς έγκριση ,έτσι ώστε να κατασκευασθεί  ένας τουριστικός
        προορισμός πολυτελείας, εντός των πλαισίων της  ΝΑΤΟΥΡΑ της ΡΑΜΣΑΡ
        και φυσικά με απόλυτο σεβασμό στην ιστορία,  στην παράδοση και στο 
        φυσικό κάλος της περιοχής".

    Μαλιστα αγαπητοι μου κυριοι, κυριες και αγαπητα μου παιδια, οι μαγκες επανερχονται δρυμιτεροι. Το θράσος δεν έχει όρια. Ή αγνοουν εντελως το θεμα και δεν έχουν καμία επίγνωση της πραγαματικότητας ή ειναι διαπλεκομενοι και πισω τους κρυβονται αλλότρια συμφέροντα! Και στις δυο περιπτωσεις ειναι κατακριτέοι και επικινδυνοι. Χιλια τοις εκατο ολοι αυτοι οι εριφηδες δεν γνωριζουν ή κανουν πως δεν γνωριζουν τι ακολουθησε εκεινη την απερίσκεπτη μεν αλλα πονηρη προταση του Γεωργακοπουλου το 2004.

    Οι ανθρωποι δεν ειναι καθολου καλα!  Ξεχνούν τι μεγάλη νίλα έπαθαν τοτε  αν και ειχαν και το μαχαιρι και το πεπονι; Η αντίδραση   από όλους τους ανιδιοτελείς και προοδευτικούς πολίτες ανάγκασε όλους τους ..τότε σωτήρες, οικείους και μη, να διπλώσουν την ουρά τους κάτω από τα σκέλια τους και να την κάνουν με μικρά πηδηματάκια. Θυμάσθε; Θα το καταφερουν τωρα; 

Τωρα που είναι ξεδοντιασμένοι και πνέουν τα λίσθια;

     Εμείς τους χαρίζουμε την αναρτηση της 12 Μαρτιου 2012 (κλικ ΕΔΩ) μπας και παρουν χαμπαρι το μεγεθος της ...βλακιας που γράφουν και υποστηρίζουν.

   

      Τι να πούμε και με αυτούς τους από πάνω. Ναι αυτούς τους άχρηστους  της Κυβέρνησης, Από πέρυσι διατυμπάνιζαν ότι το Σεπτέμβριο του  2014 θα άρχιζαν τα έργα για την αναμόρφωση του Καγιάφα, αλλά ακόμη ούτε και εκείνο το θέμα με το Πάρκο στην παραλία δεν προχώρησαν αν και από η μια μεριά οιεπιταγές της Ε.Ε. είναι σαφείς και ορισμένες περί την οικολογία και την προστασία του περιβάλλοντος και από την άλλη βρίσκουν σύμφωνα όλα τα κόμματα της Βουλής. Πράγμα πρωτοφανές και πρωτοφανέρωτο! Για τα άλλα όμως με ένα νεύμα των Γερμανών κάθονται προσοχή. Τελεία και παύλα, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΘΟΥΝ. Και αυτοί νοιώθουν το τέλος τους και εμείς βλέπουμε την τρεμούλα τους. Βεβαίως παραμάσχαλα θα πάρουν και όλους τους δικούς μας τοπικούς ...σερίφηδες και ερίφηδες. 

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ: Ο ΤΟΡΠΙΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ “ΕΛΛΗΣ”

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΤΣΙΡΙΔΗ

        

Πρώτα η ιστορία:

Ήταν 15 Αυγούστου του 1940. Ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος μαινόταν περίπου ένα χρόνο και η Ελλάδα προσπαθούσε να κρατηθεί ουδέτερη. Ήξερε βέβαια πως κάποια στιγμή θα έμπαινε στον πόλεμο και η πλευρά με την οποία θα πήγαινε ήταν δεδομένη, η Αγγλία. Η Ιταλία προκαλούσε συνεχώς αλλά ο Μεταξάς κρατούσε άμυνα παριστάνοντας τον άσχετο, ότι δηλαδή δεν καταλάβαινε τις προκλήσεις. Το ίδιο έκανε εξ άλλου και με τον τορπιλισμό της Έλλης. Έκρυψε τα πορίσματα των δυτών που έδειχναν ότι οι τορπίλες ήταν ιταλικές και ζήτησε από τις εφημερίδες να γράψουν ότι άγνωστης εθνικότητας υποβρύχιο έριξε τις τορπίλες.

Οι Ιταλοί είχαν προκαλέσει κι άλλες φορές: (το γνωρίζατε;)

"Να πάρουμε την εξουσία σημαίνει να καταργήσουμε τη δημοκρατία"ΑΥΓΗ Χ.Α

Από τη χθεσινή ΑΥΓΗ

Ο Ν. Μιχαλολιάκος ξεκινά μιλώντας για τη συμμετοχή της Χρυσής Αυγής στις 24 Ιουλίου του 2011 σε πορεία στη Φλώρινα για την "ελληνικότητα της Μακεδονίας" που διοργάνωσαν η εφημερίδα "Στόχος" και ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος, όπως διαβάζουμε στο site της Περιφερειακής Οργάνωσης Κεντρικής Μακεδονίας της Χ.Α. Ωστόσο, για τον Ν. Μιχαλολιάκο το θέμα δεν ήταν μόνο η Μακεδονία.Συγκεκριμένα:

"Στην πρόσφατη εκδήλωση που έγινε στη Φλώρινα, εμείς βοηθήσαμε, δεν πρωτοστατήσαμε και επειδή δεν κλέβουμε δόξες άλλων το γράψαμε και στο Διαδίκτυο ότι την πρωτοβουλία την είχαν αυτοί και αυτοί, [...] ήταν καλή η παρουσία και της Χρυσής Αυγής εκεί στη Φλώρινα γιατί ήταν πολύ σημαντικό ότι ήταν μια εκδήλωση κατά της δημοκρατίας εντός ή εκτός εισαγωγικών. Εμένα και εκτός εισαγωγικών δεν με πειράζει προσωπικώς. Δεν έχω δηλώσει δημοκράτης ουδέποτε. Και είναι παρήγορο ότι άτομα που δεν βρίσκονται ακριβώς στον χώρο μας, τον εθνικιστικό, αν θέλετε εθνικοσοσιαλιστικό, έρχονται κοντά μας και έχουν καλή διάθεση.

Βεβαίως, δεν έχουν ακόμα ενταχθεί πλήρως ή δεν θέλουν να ενταχθούν, δεν μας ενδιαφέρει εν τοιαύτη περίπτωση να ενταχθούν στη Χ.Α., είτε είναι δυνατόν αυτές οι λαϊκές μάζες να βρίσκονται κοντά μας, είτε από πλευράς μιας ολόθερμης δηλαδή προσχωρήσεως προς το κινημά μας, είτε θα μας ψηφίσουν και λοιπά, δεν σημαίνει ότι είναι χρυσαυγίτες ή δεν θα γίνουν ποτέ χρυσαυγίτες. Αλίμονο δηλαδή αν πιστεύαμε ότι είναι δυνατόν να συμβεί αυτό το πράγμα. Ιδεολόγοι ήταν πάντοτε λίγοι, είναι γεγονός αυτό το πράγμα, και μαχητές πρώτης γραμμής.

Εδώ στην ίδια τη Γερμανία του Χίτλερ, γράφει ο Γκαίμπελς στο ημερολόγιο για τις βιολέτες του Μαγιού,

Κώστας Μητρόπουλος 

από τα χθεσινά "ΤΑ ΝΕΑ"

Εύα: Πρωτοπόρος και της υγιεινής διατροφής ..

/kavouras12.blogspot.gr/

ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ: "Ο ΜΑΙΤΡ ΤΟΥ ΦΆΛΤΣΟΥ"

Οι τρεις άδειες καρέκλες(Διήγημα)

TΟ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΚΟ έργο του Γιάννη Σκαρίμπα, με τον επαναστατικό του χαρακτήρα στη γλώσσα και τη διατύπωση, εντάσσεται στο κλίμα ανανέωσης της πεζογραφίας του μεσοπολέμου. Το κύριο χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί το συγγραφέα από τους πεζογράφους της γενιάς του είναι η παραδοξολογία, το απροσδόκητο και το απίθανο, μια φαντασία που φτάνει ως την πιο αχαλίνωτη αυθαιρεσία και μια εκφραστική τεχνική που στις ακραίες περιπτώσεις παραμορφώνει τη γλώσσα και την έκφραση. Ένα, κάπως πιο ήπιο, δείγμα γραφής του είναι και το παρακάτω διήγημα.

Όταν μπήκα στην «αίθουσα αναμονής» τις βρήκα εκεί. Ήσαν τρεις Κυρίες και προφανώς ήσαν ξένες. Ένας τέταρτος, ο φίλος μου ο Μακής, περίμενε κι αυτός την αράδα του.

Κάθισα. Απ' την απέναντι κλειστή πόρτα ο γιατρός —μέσα— ακούονταν, να «ψευδίζει» όπως πάντα. Και κατεργάζονταν με την εκνευριστική τροχαλία του, τις οίδε, τις δοντάρες ποιου πάλι. Συντύχαμε πέντ' έξ' εφτά, φίλοι όλοι μας, σε κάτι οδοντοστοιχίες ως ορίζοντες, να 'χουμε και σαν κάπρου τα δόντια...Και δώσ' του αυτός να τσακάει τις ροδέλες του και να τον ταρακουνάν οι ηλεκτρισμοί του... Ωχ, ωχ, ωχ!... έκανε μέσα ο άλλος, τσιρίζοντας...

— Ο Πεταμένος είναι αυτός... μου κάνει μένα ο Μακής. Είναι πολύ πονεσιάρης!

— ...Μη το λέτε... του κάνει η μια Κυρία απ' τις τρεις. Ο πόνος του δοντιού είναι...

Κοίταξα τις Κυρίες και συμφώνησα ευγενώς... Ο πόνος του δοντιού πράγματι είναι... «Και σεις —λέω— για τα δόντια σας;»

— Ναι... μου κάνει χαμογελώντας αυτή. Μα όχι τίποτε σπουδαίο — απλώς, για μια αλλαγή μπαμπακιών. Έχουμε και οι τρεις μας «σφραγίσματα» κι επειδής είμαστε ξένες...