Η ΖΩΗ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΑ ΝΙΑΤΑ ΣΤΑ ΓΕΡΆΜΑΤΑ!

Μια μέρα κλάδευα τις κληματαριές που έχουμε στο κτήμα από την εποχή του πατέρα μας [περιβόλι το έλεγε και το λέμε] οπότε αρκετά κλίματα είναι γερασμένα με ξεραμένους κορμούς και μερικά  νεότερα που έχουμε φυτέψει εμείς. Και να λέμε την αλήθεια με φυτώρια που έβαζε η Λουκία.
    Με έκπληξη παρατήρησα ότι πολλές βέργες από αυτά τα γερασμένα κλήματα είναι χλωρές και ζωντανές. Κι αυτό γίνεται με όσες εξαπλώνονται στα κλαδιά παρακείμενων δένδρων, πορτοκαλιές και μια αμυγδαλιά. 

       Κι αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση αλλά συμβαίνει με  όλους τους οργανισμούς, όχι μόνο στο ζωικό βασίλειο αλλά και στο φυτικό.

    Θυμήθηκα ένα φίλο που που κάποτε μου έλεγε

   "Η δεύτερη γυναίκα που ήταν νέα  με ξανάνιωσε σε όλα!"

   Αλλά και το Λενάκω που λέει ότι ξανανιώνει με τα δυο αγγελούδια που προσέχει τα απογεύματα. Αλλά και όλες τις γιαγιάδες με τα εγγονάκια τους. Η Αρετή είναι ξετρελαμένη με την εγγονούλα της τη Φαίδρα και φτειάχνουν ωραία πρωτόγνωρα παιχνίδια [κλικ ΕΔΩ]  

    Έτσι είναι η ζωή δίνει ζωή!

     Για αυτό να ανακατευόμαστε με νέους και νέες, μας δίνουν ζωή.

Κι ακόμα να δεχόμαστε τις νέες ιδέες και απόψεις και ναμαστε μέσα στα νέα πράγματα στις νέες τεχνολογίες. Να προσέχουμε και να καλλωπίζουμε και τα σώματά μας αλλά και τις ψυχές μας, 

Και το κυριότερο να είμαστε ερωτικοί σε όλες μας τις εκφάνσεις. Ερωτευμένοι και ερωτευμένες με τους-ις συντρόφους μας. 

     Η παραίτηση από τη ζωή και τα κοινά και η απαισιοδοξία είναι φθορά, θάνατος.

ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑ ΤΗΣ

 ΖΩΗΣ. Ο ΑΕΙΖΩΟΣ  ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ 

ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΕΝΑ ΜΉΝΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟΔΗΜΗΣΕΙ

 ΚΑΙ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΑ ΑΝΑΜΜΕΝΑ ΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ!!!

Η ΕΥΑΡΕΣΚΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΩΝ ΝΙΑΤΩΝ

    Η  προηγούμενη ανάρτηση  γράφτηκε στο χωριό και η σημερινή που της είναι κάπως σχετική [νιάτα δροσερά, περήφανα γερατειά] στη...στρούγκα που βρίσκομαι από την Τετάρτη.

     

Λοιπόν κοντά στην πολυτραγουδισμένη Πελλήνης που μένω στην Πατησίων 123 υπάρχει ένα ωραίο Καφέ-μπαρ στην αυλή ενός νεοκλασσικού .Είναι από τις λίγες οάσεις στας Αθήνας που έχεις την αίσθηση ότι είσαι κάπου στην επαρχία! 

     Φυσικά το έχουν πάρει χαμπάρι αρκετοί  ψαγμένοι αλλά περισσότερο οι φοιτητές και οι σπουδαστές από το πολλά ΚΕΚ και κολλέγια της περιοχής. Νιάτα που κοχλάζουν από από ζωή και σκορπούν ομορφιά και χάρη με επικάλυμμα τα δροσάτα γέλια του πρώιμου ερωτισμού!

[1]

     Συχνά έρχομαι με τη Λενάκω ή και μόνος μου και απολαμβάνουμε τον καφέ μας και μαζί θαυμάζουμε τα ωραία νιάτα, τσουπάκια και κοπέλια. Χαιρόμαστε τη ζωηρή ανεμελιά τους και όλα τους. Τι άλλο να κάνουμε; Ρουφάμε πλέον τη γύρη της ζωής από τα νιάτα και με τις γλυκές μας αναμνήσεις, κυρίως ερωτικές και ευχαριστιόμαστε ήσυχοι και γαλήνιοι.  

    Προχτές λοιπόν που πήγα βλέπω δυο νέους, ήταν οι ιδιοκτήτες, που επισκεύαζαν μια μπασκέτα στην αυλή. Αμέσως μου έκανε εντύπωση η μεγάλη δυσαναλογία, αφενός το μεγάλο ύψος της μπασκέτας και αφετέρου το μικρό άνοιγμα της στεφάνης. Και το παρατήρησα πιστεύοντας ότι την έχουν για τα πιτσιρίκια που έρχονται εδώ με τις μαμάδες.

       Και μου λέει γελώντας ο Νίκος, ο ένας από τους συνέταιρους.:

  " Δεν είναι για μικρά παιδιά αλλά για τους φοιτητές. Έρχονται εδώ και όποιος βάλει τρίποντο με την πρώτη προσπάθεια τότε ο καφές του είναι δώρο."

"Μπράβο πολύ καλό και και πρωτοποριακό" του λέω.

Μάλιστα δοκίμασα κι  εγώ αλλά δεν βρήκα ούτε στεφάνι, που λένε στην μπασκετική ...ορολογία. 

[1] Μια τέτοια μικρή ταμπελίτσα είχε και το παντοπωλείο του αείμνηστου πατέρα μου

            

       [Αθανάσιος και Σπύρος αδέλφια του στην Αυστραλία] 

ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΑΟΓΑ ΑΜΑ ΓΕΡΑΣΟΥΝ

 Τότε στα αλλοτινά χρόνια τα ζώα, άλογα, βόδια, γαϊδούρια και μουλάρια αποτελούσαν τα κύρια μέσα παραγωγής. 

  Όταν όμως αυτά γερνούσαν τα ιπποειδή ή τα πούλαγαν στους τσαμπάσιδες ή τα άφηναν ελεύθερα στο βουνό να ψοφήσουν, όπου στην πρώτη περίπτωση συνήθως κατέληγαν στην Ιταλία για κονσέρβες και στην δεύτερη γινόταν βορά στους λύκους ή στα αγριοπούλια. [1] Αυτή το βάρβαρο  ...πεπρωμένο μου ήρθε στο νου όταν έμαθα για τι δεν έρχονται ειδοποιήσεις και παραπεμπτικά  για διάφορες εξετάσεις της υγείας από το govgr, όπως έρχονται σε όλους τους συνταξιούχους που έχουν άυλη συνταγή. Επί αυτού είχα πλήρη άδεια και το πήρα χαμπάρι από τον φίλο Νίκο Μωραϊτη που κουβεντιάζαμε μια μέρα στον Καφενέ του στη Ζαχάρω.  Μια και ήθελα να κάνω μια γενική αίματος πήγα στο κένtρο υγείας όπου ο γιατρός με πληροφόρηση ότι αυτό το πρόγραμμα ισχύει για τους συνταξιούχους μέχρι τα 70 χρόνια!

Μα είναι δυνατόν; Με ποιο σκεφτικό το εφάρμοσαν; Εγώ δεν βλέπω κανέναν λόγο! Λες και μετά γινόμαστε ανθεκτικοί και άτρωτοι...και εξαφανίζονται οι ανάγκες αν και κάπως αντίθετα συμβαίνει..

   Όπως ακριβώς συμβαίνει με τις ιδιωτικές ασφάλειες που ζητάνα ιστορικό υγείας και κάνουν ασφάλεια ζωής κάτω των 70 ετών νομίζω

 Σίγουρα αυτοί που το εισήγαγαν αλλά κι αυτοί που το έθεσαν σε ισχύ έχουν μυαλό κοκόρου και φοράνε ..περούκα για την πραγματικότητα. Και να μην μιλήσουμε για σεβασμό και βοήθεια στα ... περήφανα γερατειά. Αλλά οι περισσότεροι γέροντες δεν έχουν ανάγκη, παίρνουν μεγάλη σύνταξη!

    Γαμώ τη δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη σας

[1] Πόσα και πόσα διηγήματα που σου σπαράσσουν την καρδιά έχουν γραφτεί για αυτά τα απάνθρωπα περιστατικά!!!

Διάφορα Αναντίλεκτα

 

ΜΑΓΔΑ ΦΥΣΣΑ

Βαθιά περηφάνια για όσους

δεν δείλιασαν μπροστά στο τέρας

ΣΗΜΕΡΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ένας κύκλος 13 χρόνων, ένας αγώνας απύθμενου πόνου και αφόρητης αγωνίας. Ολα αυτά τα χρόνια προσπαθώ να βρω την ελπίδα μέσα στη μεγαλύτερη απώλεια που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος, που δεν είναι άλλη απ' το να χάνει το παιδί του. Εμένα τον Παύλο μου τον δολοφόνησαν και με εξανάγκασαν να παλεύω κάθε μέρα και νύχτα για να μην τον χάσω, για να μην ξεχαστεί. Δεν πρέπει να θυσιάζονται τα παιδιά, δεν αντέχεται αυτό το βάρος, δεν προοριζόμαστε για τόση μοναξιά και θλίψη.

Ευχαριστώ με όλη μου την ψυχή όλους τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα στην οικογένειά μου, κανένας τους δεν περίσσεψε σ' αυτόν τον όλεθρο. Νιώθω βαθιά περηφάνια για όλους τους αντιφασίστες, όλες τις αντιφασίστριες που δεν δείλιασαν μπροστά στο τέρας. Νικήσαμε ηττημένοι, σκάψαμε και βρήκαμε ζωή στον θάνατο.

Δύναμη και όλη μου την αλληλεγγύη στους γονείς που παλεύουν τσακισμένοι για να δικαιώσουν τα παιδιά τους. Τους συναισθάνομαι με όλο μου το είναι. Το μεγαλύτερο ευχαριστώ στο παιδί μου. Ηταν τιμή μου που ζήσαμε αυτά τα λίγα χρόνια μαζί, και με τις αναμνήσεις θα συνεχίσω να υπάρχω. Πότε ξανά φασισμός. Τίποτα δεν τελείωσε, κανείς μας δεν ξεχνά!

=======================

Ο ΓΡΗΓΌΡΗΣ ΚΑΝΈΛΗΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΜΑ ΟΛΑ!!!

        Και τι δεν μας είπε ο Γρηγόρης, τα πάντα .... 

        Ντούρος, λεβεντόγερος          

   Πολλά μου έκαναν εντύπωση αλλά περισσότερο η πνευματική του κατάσταση,  τέλεια!!! Μνήμη ελέφαντα.(1)

Έπαθα την πλάκα μου. Τέτοια πνευματική διαύγεια δύσκολα τη συναντάς σε άνθρωπο  και τούτος 93 χρονών να θυμάται τα πάντα!!!.... 

  Λοιπόν είπε για την ξύλινη ταβέρνα που άρχισε με ασυτελίνη, μετά με λουξ κια μετά με ρεύμα.  Πως έγινε το γήπεδο [2], ο χορτοτάπητας, η περίφραξη που την έκανε μόνος του εντελώς ......

    Για πρώτη φορά μαθαίνω ότι συνέβαλε να γίνει το γήπεδο του Γαννιτσοχωρίου και ο δρόμος στο Μπούζι, από τον σταθμό στη θάλασσα.

    Ενδιαφέρον είναι που λέει ότι πώς τον κορόιδευσαν δικοί του άνθρωποι και δεν πήρε το οικόπεδο που έχτισε ο Κοροβέσης και το σχετικό δικαστήριο....

      Με παράπονο αναφέρεται στον δήμαρχο Κώστα Μητρόπουλο,[3] ο οποίος προεκλογικά υποσχέθηκε ότι αν τελικά εκλεγεί θα προβεί στην ονομασία.

    Και πολλά άλλα μου είπε, για τον πατέρα μου που ήταν πολύ καλοί φίλοι, για το πώς έγινε ιδιοκτήτης η γυναίκα του 150 στρεμμάτων στο βάλτο του Ξουραφά και πώς μετά τα έχασε μια και ο δωρητής δεν έκανε συμβόλαια.

     Όμως απολαύστε τον, είναι πολύ περιγραφικός

        Σε μια στιγμή λέω ο παλιο- Μπίζας, χίλιες συγνώμες ο Μπάρμα Νίκος ήθελα να πω, αλλά...πολλάκις η γλώσσα προτρέχει....]

[1] Ακόμα και ονόματα τοπωνυμίων στο Γιαννιτσοχώρι θυμόταν, [Χούτσαινα, Βεργοβίνα] με κατέπληξε...

[2] Σύμφωνα με μαρτυρίες αρκετών άλλων ο Γρηγόρης δεν ήταν στον Κακόβατο όταν φτειάχτηκε το γήπεδο. Βεβαίως μικρή σημασία έχει αυτό μπροστά σε όλα τα άλλα...

[3] Ο δε δήμαρχος μου είπε, όταν του το ανέφερα, ότι ποτέ δεν έχει μιλήσει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Γρηγόρη...

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΚΟΒΑΤΟ ΠΑΡΑΠΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ

Η σύγκληση του κοινοτικού συμβουλίου στον Κακόβατα έγινε μετά από 5 μήνες, Η συγκεκριμένη μεγάλη αργοπορία δυστυχώς συμβαίνει στις περισσότερες κοινότητες, παρά τον ρητό καθορισμό του ισχύοντος νόμου.. Κι αυτό κυρίως επειδή λείπει η δημοκρατική παιδεία. Εδώ υπεισέρχεται ο δημοκρατικός και ευαίσθητος δήμαρχος Το ορίζει ή όχι ο νόμος της Τ/Α πρέπει να υπάρχει ένας σχετικός έλεγχος και προτροπή στους προέδρους να τηρούν τα δημοκρατικά δικαιώματα. Κι αν δεν συμμορφώνονται να ας "τραβήξει ντο αυτί" τους. Κι αυτό μα ένα σχετικό, απολογιστικό έγγραφο σε όλους τους προέδρους. 

ΜΕΓΑΛEIΩΔΗΣ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΖΑΧΑΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ [2 από 2]

     Στην προηγούμενή μας δημοσίευση περιγράψαμε τη μεγαλειώδη εκδήλωση στη Ζαχάρω για την τιμημένη και ένδοξη Αντίσταση των γυναικών κατά των Γερμανών κατακτητών. 

ΤΟΝΊΖΟΥΜΕ ΠΆΛΙ ΌΤΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ 

ΕΠΟΝΙΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΩΣ 

ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ

   Ποιος ξεχνά ότι εδώ υπήρξε σφηκοφωλιά των χιτών και ταγματασφαλιτών κια μετά το μεγαλύτερο ποσοστό χουντικών σε όλη τη χώρα. Και οι περισσότεροι απ αυτούς τους οι λεβέντες ακολούθησαν πειθήνια  τη Χ.Α. και τώρα όλοι τον Μητσοτάκη! 

Σε όλητην Ηλεία τον δήμο μας ήρθε πρώτη η Ν.Δ.

    1000 μπράβο λοιπόν στις γυναίκες του Νέου Συλλόγου Γυναικών δήμου Ζαχάρως και δη στην πρόεδρο Τριανταφυλλιά για αυτή την πρωτοποριακή εκδήλωση, Στο  ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες της Αντίστασης, και στα επαναστατικά τραγούδια  έτριξαν τα τζάμια  πολλών ψυχών  στη Ζαχάρω και πολλά πρόσωπα άλλαξαν χρώμα. 

   Βεβαίως κι άλλα τόσα μπράβο στον δήμαρχο Κώστα Μητρόπουλο και στις δομές του δήμου. ΄

   Στο βίντεο συμπεριλαμβάνονται τα δυο απίθανα τρισένδοξα τραγούδια των τεσσάρων γυναικών του συλλόγου, οι ομιλίες των κ.κ, Παρασκευοπούλου και Δήμας και τα τραγούδια της Χορωδίας Ελληνίδων Πύργου με τη συνοδεία του πιάνου της μουσικούς μας ..... 

 

Αξίζει να διαβάσετε και το σχετικό δελτίο του Δήμου, αλλά και τα σχόλια:

«Η Γυναίκα του Δήμου Ζαχάρως στο Φως»[1]

Το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε στο Πολύκεντρο του Δήμου Ζαχάρως η εκδήλωση «Η Γυναίκα του Δήμου Ζαχάρως στο Φως: Από την Αντίσταση του Χθες στη Δημιουργία του Σήμερα», με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από τον Δήμο Ζαχάρως, τον Νέο Σύλλογο Γυναικών Δήμου Ζαχάρως–Φιγαλείας και τις κοινωνικές δομές του Δήμου (Κέντρο Κοινότητας, Βοήθεια στο Σπίτι, ΚΗΦΗ).

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Ζαχάρως, Κωνσταντίνος Μητρόπουλος, ο Βουλευτής Ηλείας, Διονύσιος Καλαματιανός, μέλη της Δημοτικής Αρχής, [2] ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Ζαχάρως, Παναγιώτης Γκόγκας, και η Πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Πύργου, Αικατερίνη Παρασκευοπούλου.

Η Πρόεδρος Φιλολόγων Ηλείας, Γιολάντα Αποστολοπούλου, απέστειλε χαιρετισμό, ο οποίος αναγνώσθηκε κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.Κατά τους χαιρετισμούς επισημάνθηκε η διαχρονική συμβολή της γυναίκας στους εθνικούς αγώνες και η παρουσία της στη σύγχρονη κοινωνική ζωή.Κεντρική ομιλήτρια ήταν η Πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Δήμου Ζαχάρως–Φιγαλείας, Τριανταφυλλιά Νιάρχου, η οποία ανέπτυξε το θέμα: «Η γυναίκα του Δήμου μας: Στο φως της προσφοράς και της αντίστασης, στη δημιουργία του σήμερα». Ακολούθησε μουσική αφιέρωμα από μέλη του Συλλόγου.

Η ιατρός – γαστρεντερολόγος, Βάνα Δήμου, παρουσίασε τις «Ποιήτριες της Αντίστασης» και προχώρησε σε απαγγελία ποιήματος. Ποιήματα απήγγειλαν, επίσης, η Πόπη Βασιλοπούλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου, και η μαθήτρια Δέσποινα Δημοπανάγου.  Στο πρόγραμμα περιλήφθηκε προβολή ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες της Αντίστασης, ενώ στον χώρο λειτούργησε έκθεση φωτογραφίας με πρόσωπα και στιγμές της τοπικής ιστορίας. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή της Χορωδίας του Λυκείου Ελληνίδων Πύργου. Την παρουσίαση ανέλαβε η Μαρία Καστρινού, Συντονίστρια του Κέντρου Κοινότητας Δήμου Ζαχάρως και Κοινωνική Λειτουργός. Η Δημοτική Αρχή και οι συνεργαζόμενοι φορείς ευχαριστούν θερμά όλους όσοι τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της αναγνώρισης του ρόλου της γυναίκας στη διαμόρφωση του παρόντος και του μέλλοντος.[3]

[1] Ρε παιδιά Ποια γυναίκα δήμου μας ήταν στο φως. Σοβαρά μιλάτε; Πότε το μεγαλείο της Αντίστασης έγινε χθες; ΓΙα κάνετε ένα κλικ ΕΔΩ να δείτε το μεγάλο ΣΚΟΤΟΣ!

[2] Αλήθεια γιατί σε άλλες εκδηλώσεις φιγουράρουν φαρδιά πλατιά και τα ονόματα των συμμετεχόντων μελών της δημοτικής αρχής και για την προχθεσινή γενικά και αόριστα; . Κατανοητόν για να μην εκθέσετε τον γνωστό τραμπόυκο που τον έχετε κάνει και και αντιδήμαρχο!

[3] και κλείνετε με την απαράδεχτη κορνίζα: "Η εκδήλωση  επιβεβαίωσε  τη σημασία της αναγνώρισης του ρόλου της γυναίκας στη διαμόρφωση του παρόντος και του μέλλοντος",

 ΟΧΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΙΜΗΣΕ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΊΟ ΤΗΣ 

ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΊΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ!!!!!

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ: Στον τάφο της πιο όμορφης γυναίκας στον κόσμο είναι χαραγμένες δύο λέξεις: «Bella Ciao». Για τους πέντε φασίστες που τη βίασαν, τη βασάνισαν, της χάραξαν το σώμα με ξυράφι κι ύστερα το πετάξανε στο πάρκο, ήτανε μια πουτ@ν@ που έπρεπε επιτέλους να σωπάσει…

Από τη Ρεβέκα

Για κάποιους άλλους ήταν η ωραιότερη γυναίκα στον κόσμο.

Η Φράνκα, δυο μήνες μετά την απαγωγή της, τον βιασμό και τον βασανισμό της από τους παρακρατικούς φασίστες που ενεργούσαν για λογαριασμό υψηλόβαθμων στελεχών της αστυνομίας του Μιλάνο, ανέβηκε στη σκηνή για να παίξει στην παράσταση «Φτάνει πια με τους φασίστες».

Η Φράνκα ομολόγησε τον βιασμό της πάνω στη σκηνή, με έναν μονόλογο στη Lucca το 1975.

Η Φράνκα είδε κάποιους από τους φασίστες βιαστές της να ομολογούν, 15 χρόνια αργότερα, ότι λειτουργούσαν με εντολές της αστυνομίας. Να περιγράφουν το γιορταστικό κλίμα στο αστυνομικό τμήμα τη βραδιά που τη βίασαν. Ο διοικητής μάλιστα είπε «καιρός ήταν»…

Αλλά, είχαν περάσει χρόνια, είπε η δικαιοσύνη, και τα αδικήματα είχαν παραγραφεί.

Η Φράνκα, η «όμορφη θεατρίνα» στα υπέροχα χρόνια των εργατικών αγώνων στην Ιταλία, είχε το θράσος να τα βάλει μέσα από τα έργα και τις πράξεις της με την εκκλησία, το κράτος, τους φασίστες και τη χούντα των βιομηχάνων του ιταλικού βορρά.

Τη Φράνκα, που την αφόρισε το Βατικανό, της απαγόρεψαν την είσοδο στις ΗΠΑ το ‘84 ως «ανεπιθύμητη» και έζησε μόνιμα στο στόχαστρο όλων των καθαρμάτων και των θεσμών, δεν θα τη δείτε σε εξώφυλλα περιοδικών, ούτε σε αναφορές στα media.

Η Φράνκα Ράμε δεν πρέπει να υπάρχει πουθενά. Δεν θα βρεις και πολλά στις μηχανές αναζήτησης. Δεν θα μπορούσαν ούτε να την κ
άνουν μόδα.

Για κάποιους ήταν «λέαινα», για άλλους ήταν «μάγισσα», για τους περισσότερους ήταν απλά «η γυναίκα του Ντάριο Φο».

Η Φράνκα δεν διεκδίκησε ποτέ την «πατρότητα» των κειμένων που χάρισαν στον άντρα της το Νόμπελ, ενώ ο ίδιος παραδέχθηκε στην κηδεία της ότι, τα περισσότερα τα έγραψε εκείνη και το μόνο που τον σταματούσε από το να το ομολογήσει ήταν η ματαιοδοξία του.

Η Φράνκα Ράμε (Franca Rame), Ιταλίδα ηθοποιός του θεάτρου, συγγραφέας και πολιτική ακτιβίστρια γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1929 στο Παραμπιάγκο της Λομβαρδίας και καταγόταν από μια οικογένεια με μεγάλη παράδοση στην τέχνη του θεάτρου.