Ο Θ Ρ Υ Λ Ι Κ Ο Σ Μ Α Τ Σ Ο Λ Α [α]
ΦΩΤΟ ΤΟ ΓΉΠΕΔΟ, ΤΟΝ ΔΡΌΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΘΈΣΗ ΤΗς ΤΑΒΈΡΝΑς ΚΑΙ ΜΙΑ ΌΛΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΊΑ
Ο Κακόβατος είναι πληθυσμιακά το 2ο χωρίο του δήμου Ζαχάρως μετά το Γιανιτσοχώρι και αποτελεί το κύριο θέρετρο της περιοχής με φήμη στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ακόμα.
Στον Κακόβατο παλαιόθεν αναπτύχθηκε η καλλιέργεια της σταφίδας με την ίδρυση του εργοστασίου ΑΣΟ και ακολούθησε η τουριστική ανάπτυξη, που συνεχίζεται.
Τα πρώτα βήματα της τουριστικής ανάπτυξης έγιναν περίπου την ίδια δεκαετία και στα δύο παραλιακά χωριά. Αυτή την εποχή άνοιξαν στην παραλία του Γιαννιτσοχωρίου δύο ταβέρνες, του Πετροπούλη με κληματαριές γύρω-γύρω και η "Ασπρη βίλα" του Γιάννη Γκούτ με ωραία μαγειρευτά φαγητά στον δε Κακόβατο μεσουρανούσε η ταβέρνα του Γρηγόρη ακριβώς δίπλα στο κύμα.
Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, που ήταν καθοριστική στην εξέλιξη των δύο χωριών στο μεν Γιαννιτσοχώρι με γρήγορο ρυθμό κυριαρχεί γενικά και ολοκληρωτικά η παραγωγή με τα θερμοκήπια, κυρίως αγγουριών, που ήταν μαζική μετά τις λίγες σχετικά υπαίθριες καλλιέργειες, ντομάτες, καρπούζια, αραβόσιτος {κούκλες}, αρακάς, φασόλια χωραφίσια κτλ. στον δε Κακόβατο, μετά τη σταφίδα πού ήταν η μοναδική καλλιέργεια, που σιγά-σιγά εγκαταλείφθηκε, όπως περίπου έγινε και σε όλη την Ηλεία [ΑΣΟ] μετά την τεράστια ανάπτυξη και ιστορία των προηγούμενων πολλών δεκαετιών στράφηκαν .στον τουρισμό.
Υπάρχει και ένας λόγος που επέδρασσε προς αυτή την πορεία. Σίγουρα ο Κακόβατος είναι πιο παλιό χωριό και οι Κακοβατήτες είχαν ανώτερο πνευματικό επίπεδο με συνδικαλιστικές εμπειρίες από την κατοχή ακόμα, οπότε ήταν ριψοκίνδυνοι και αποδέκτες του καινούργιου ενώ οι Γιαννιτσοχωρίτες εντελώς παθητικοί και διστακτικοί σε κάθε νεωτεριστική εξέλιξη.
Όμως η όλη αυτή ανάπτυξη του Κακοβάτου και στους δύο τομείς, τουρισμό και αθλητισμό, εκτός από τους παραπάνω λόγους, οφείλεται κατά κύριο λόγο σε έναν άνθρωπο, τον ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΑΝΕΛΗ!!! Κι αυτό είναι κοινή πεποίθηση όχι μόνο στον Κακόβατο και στα γύρω χωριά, αλλά σε όλη την Ηλεία κι ακόμα παραπέρα.
Από 10 χρονών έπαιζε στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού, τον ΠΑΟΚ και πρόεδρος επί 40 0λόκληρα ολόκληρα χρόνια.
Πραγματικός άθλος και επίτευγμα μοναδικό!!!
Και όχι μόνο έγινε το γήπεδο του Κακοβάτου [1] με δικές του ενέργειες μέσω του ξαδέλφου Καλογερόπουλου [ιδιαίτερος στο γραφείο του Παπαδόπουλου], αλλά κι εκείνο του Γιαννιτσοχωρίου. Έτσι και έγινε και δρόμος προς τη θάλασσα στο Μπούζι.
Όμως και η ραγδαία τουριστική ανάπτυξη του χωριού οφείλεται κατά πολύ στον ίδιο άνθρωπο, τον Γρηγόρη. Αυτός είναι ο αδιαφιλονίκητος μπροστάρης και κύριος αυτουργός της τουριστικής ανάπτυξης του Κακοβάτου. Η ταβέρνα του δίπλα στη θάλασσα ήταν πασίγνωστη και θρυλική. Ταυτόχρονα είχε καΐκι οπότε είχε πάντα φρεσκότα, λαχταριστά ψάρια!
Συνάμα με τη διάνοιξη της ευθείας οδού με την εθνική{2] σιγά-σιγά αναπτύχθηκε ο τουρισμός στο χωριό και πήρε τις σημερινές διαστάσεις ως σπουδαίο θέρετρο.
Βεβαίως στη σημερινή απογείωση επέδρασσε και η μετέπειτα επιβλητική ταβέρνα του Μπίζα και Κοροβέση και ακολούθησε ή οικιστική κάλυψη με ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Με αυτά και όλα τα άλλα οι Κακοβατίτες έχουν ιερό χρέος να τιμήσουν αυτόν τον γίγαντα και μάλιστα τώρα που εν ζωή και να ονομάσουν το γήπεδο "ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΝΕΛΗΣ"
Απορώ πώς αυτό δεν έχει γίνει τόσα χρόνια!
Δυστυχώς μερικοί αντιδρούν,[3] που σίγουρα είναι αγνώμονες μεμψίμοιροι και μικρόνοες. Προσεχώς θα επιδιώξουμε να έχουμε και τις απόψεις τους.
Πάντως στην αμέσως επόμενη δημοσιεύση θα φιλοξενίσουμε τον ίδιο τον ενενητριάχρονο Γρηγόρη,που μας κατέπληξε με την διαύγεια πνεύματος και την υπερήφανη στάση του.
[1] Ειδικά ολόκληρη περίφραξη του γηπέδου, που απαιτούσε η ΕΠΣ Ηλείας προκειμένου να συμμετέχει η ομάδα στο τοπικό πρωτάθλημα, την έκανε μόνος του με τα χέρια του.
[2] Ο δρόμος κατασκευάστηκε επί χούντας από τον ξάδελφο Καλογερόπουλο, εξού και δικαιολογημένα η ονομασία.
[3] Αντί της ονομασίας αυτοί οι τύποι επιδιώκουν να αναρτηθεί μια μαρμάρινηπλάκα όπου θα αναφέρονται όλοι οι πρόεδροι της ομάδας. Άλλο αυτό και άλλο ονομασία του γηπέδου. Μπορούν να γίνουν και τα δύο όπως κάνουν παντού.....
