Η Πρώτη ΜΟΥ Εμπειρία με τα Σκυλάδικα

    Δυο-τρεις ημέρες ήμουν στην Ανδραβίδα, τότε στις αλλοτινές εποχές που πρωτοδιορίστηκα ως αγροτικός κτηίατρος και φυσικά οι πρώτοι που γνώρισα ήταν διάφοροι προβατοτρόφοι και μερικοί σχετικοί με το επάγγελμα. Ανάμεσα στους πρώτους ήταν και ο Γιαννακάκης, ζωέμπορος της περιοχής, μάρκα με έκαψες. Μου λέει και μάλιστα στην πρώτη μας γνωριμία, «Γιατρέ τι θα κάνεις το βράδυ;» «Τι να κάνω, προσαρμόζομαι…». «Έλα να πιούμε κάνα ουζάκι στο καφενείο. Πράγματι το βραδάκι στο καφενείο των Βαρβαρεσέων, οι τρεις μας, Γιανάκης, Χιόνης και εγώ… Μη σας τα πολυλογώ. Αφού πέρασαν κάνα δυο ωρίτσες, λέει ο Γιαννακάκης :
- Ρε γιατρέ δεν πάμε να πιούμε ένα ποτό;
Βέβαια κι εγώ δεν ήμουν κάνα παιδάκι του κατηχητικού, αλλά πώς να το κάνουμε, ούτε καν σκέφτηκα τι εννοούσε.
- Και δεν πάμε;

Δείτε περισσ'οτερα  στο σύνδεσμο
https://www.tampouloukia.gr/2023/02/80-90.htm

          Πήγαμε που λέτε στη Γαστούνη κάτω από την κερκίδα του γηπέδου. Ήταν ένα σκυλάδικο καθαρόαιμο και με το που κάτσαμε ήρθε ένα μπουκάλι ουίσκι με τα συνοδευτικά του, ξηροί καρποί μπόλικοι.
          Εν μέσω παραζάλης από τη μια και με όλο το σκηνικό, χαμηλό φως και έντονες λαϊκές μυρουδιές - ζακυνθινές φτηνές κολόνιες - πιάσαμε τα ίσια μας. Έτσι δεν λένε; Ελόγου μου βέβαια παρίστανα τον βγαλμένο, τον μπασμένο σε τέτοια. Όμως με κάτι κρυφογελάκια και των δύο, κατάλαβαν περί τίνος πρόκειται και έκαναν και σχετική πλακίτσα. Να, με χτύπαγαν στην πλάτη και γεια σου γιατρέ και γειά σου γιατρέ το πήγαιναν.
 
          Εν τω μεταξύ με νόημα του Ανδρέα - ο Χιόνης ήταν καμαρωτός - μας πλαισίωσαν και δύο κουτσούνες τορνευτές - τορνευτές με μεγάλα παράθυρα. Κονσομασιόν. Κονσομασιόν που μετριέται η αξία της γυναίκας με τα πόσα κερασμένα ποτά - χαμομήλια ε…. - αποσπά ως θηλυκό από τους άνδρες πελάτες.
          Μετά το πρώτο ψιλομπέρδεμα συνήλθα και βρήκα λίγο τον εαυτό μου. Βεβαίως άλλο να ακούς ή να διαβάζεις για τα σκυλάδικα, αλλά τέτοια δεν φανταζόμουν. Τα επόμενα χρόνια που άνοιξαν  οι κάνουλες των ανατολικών χωρών έγινε πάταγος στην επαρχία με τις κοπελάρες. Ξανθιά, μελαχρινή, κοκκινομάλλα, ό,τι γούσταρε η ψυχούλα σου. Πολύ καλά μου έλεγε ο φίλος, ο μάγκας και κιμπάρης από τον Τσελέχοβα: «Θοδωρή ήταν η εποχή που η αγροτιά χόρτασε τον … έρωτα!!! Έγινε γιαούρτι …»
          Εκείνο τον καιρό, που λέτε, της ¨καρποφορίας¨ βρέθηκα μια παγωμένη μέρα στο Νευροκόπι με τη δουλειά μου και το βράδυ μετά το σχετικό τσιμπούσι μετά άκρατου οίνου, ο Ντίνος, ο ντόπιος κτηνίατρος με τον σπερματογχύτη μας πήγαν στις .. Βουλγάρες, έτσι έλεγαν, γυναικάρες με τα όλα τους, να τις πιεις στο ποτήρι. Όλες στην … πίστα και όλα στη φόρα…
          Τότε σε εκείνα τα ημισκότεινα τραπέζια, τι τιμή, τι ατιμία … Νοικοκύρηδες και νοικοκυραίοι, έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι κι έκαναν φτερά ημερομίσθια και περιουσίες.
          Το άλλο το ωραίο και άκρως ευγενικό και … ιπποτικό μάλιστα ήταν που οι διάφοροι «γαμπροί» δεν έφτανε που τα ακούμπαγαν κάθε βράδυ, αλλά πήγαιναν και το μεσημέρι και τις έπαιρναν από τα Λεχαινά, απ’ εκείνο το μπουρδελοξενοδοχείο που ήταν στέκι και πιάτσα για όλο τον κάμπο, και τις τραπέζωναν κάτω στην Κυλλήνη με τις καλύτερες ψαρούκλες. Καλά μου έλεγε ο Σάκης της ψαροταβέρνας ότι ήταν οι καλύτεροι πελάτες. Οι άτιμες  διάλεγαν το πιο ακριβό μπουκάλι κρασί. Μια δε ξανθιά και μοιραία, μετά από το γεύμα ήθελε ψητή καβουρόψυχα.
   Αυτά και με τα σκυλάδικα, τους κάβουρες και το ζουμί τους!!!

 Δείτε κλικ ΕΔΩ τους καλύτερους στίχους που πέρασαν Στην ιστορία..

Βασανιστείτε! Διαβάστε.. όσο αντέχετε!

 

Σήμερα η καρδιά μας χτυπά για την Κούβα

 [ Ο συγγραφέας του άρθρου στη ΕΦΣΥΝ είναι ένα  τραγικό, 
πολυσυζητημένο και αμφισβητούμενο  άτομο......

αλλά το άρθρο είναι καταπληκτικό!!! Ποιος είναι δες στα αναντίλεκτα ....

     Όταν ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών ζήτησε ευνοϊκή μεταχείριση για τα πλοία των Ελλήνων εφοπλιστών από τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, αυτός τον αντιμετώπισε ως αυτό που είναι: Εχθρός!

Το 2009, ο Νόαμ Τσόμσκι έγραφε στο Rebellion (11/8/2009) ότι η εξωτερική πολιτική του δημοκρατικού Ομπάμα θα ήταν συνέχεια της πολιτικής του Ρεπουμπλικάνου προκατόχου του, του Μπους.

      Πραγματικά, επί Ομπάμα, αυξήθηκαν οι στρατιωτικές δαπάνες, τοποθετήθηκαν και νέες βάσεις σε άλλες χώρες, έγιναν πραξικοπήματα (Ονδούρα, Παραγουάη, Εκουαδόρ - όπου το τελευταίο απέτυχε), δολοφονήθηκαν από αέρος χιλιάδες άνθρωποι, διαλύθηκε η Λιβύη, με την υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι να ξεσπά σε γέλια για το λιντσάρισμα του Καντάφι. Ταυτόχρονα ο Ομπάμα απέλασε περισσότερους μετανάστες από ό,τι ο Τραμπ μέχρι τώρα.

     Τελικά, ο Ομπάμα ήταν άλλος ένας ένοικος του Λευκού Οίκου, που ακολούθησε τις πάγιες σταθερές των ΗΠΑ. Αυτό το ξέρουν καλά στην Κούβα. Επί 67 χρόνια, 17 πρόεδροι όλων των ειδών εφαρμόζουν το ίδιο εγκληματικό εμπάργκο. Το ίδιο στο Ιράν, επί 47 χρόνια, όσοι πρόεδροι πέρασαν επιβάλλουν τις ίδιες ασφυκτικές κυρώσεις.

       Οι πρόεδροι είναι προσωρινοί αλλά τα συμφέροντα μόνιμα. Οι κυβερνήσεις είναι προσωρινές αλλά την πραγματική εξουσία ασκεί μια αφανής «διαρκής κυβέρνηση» την οποία κατονόμασε πρώτος ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ το 1961: ένα στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα. Το οποίο από τότε έχει ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο και οι απόψεις των εκάστοτε προέδρων δεν έχουν παρά μικρή σημασία.

    Ομως, σήμερα, ο Τραμπ έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα. Ως εθνικιστής, αλαζόνας και μεγαλοεπιχειρηματίας, μπορεί να εκφράζει άνετα τα συμφέροντα αυτού του συμπλέγματος. Ιδιαίτερα σήμερα, που οι ΗΠΑ, σε πορεία ανέκκλητης παρακμής, προσπαθούν να ανακτήσουν την παγκόσμια ηγεμονία με ακραία επιθετικότητα.

   Αυτή την παρακμή, έπειτα από την πολύ σύντομη μονοπολική στιγμή της Αυτοκρατορίας (1991-2001) και την αρχή της εποχής του πολυπολισμού, αναγνωρίζει και ο πυρήνας του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και αντιδρά με ένα νέο στρατηγικό και στρατιωτικό δόγμα: τον διαρκή πόλεμο. Στη Στρατηγική Εθνικής Αμυνας του 2008, περιγράφεται ένας διαρκής πόλεμος με ορίζοντα 15-30 έτη, απέναντι στις δυνάμεις που αναδύονται και τον «αυξανόμενο ανταγωνισμό για την εξασφάλιση πόρων». Στον πόλεμο αυτό μπορούν να χρησιμοποιηθούν «πυρηνικά και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής». Δέκα χρόνια μετά, στη Στρατηγική Εθνικής Αμυνας του 2018, ορίζεται το πλαίσιο της στρατηγικής σύγκρουσης με τη Ρωσία και την Κίνα, και γίνεται και πάλι λόγος για χρήση πυρηνικών όπλων.

     Εχει αρχίσει ήδη η επίθεση στη Ρωσία με αφετηρία το Μαϊντάν, το 2014, επί Ομπάμα. Στη συνέχεια ο Τραμπ υπερεξοπλίζει το νεοναζιστικό Κίεβο, στην πρώτη του θητεία, ύστερα ο Μπάιντεν οδηγεί τη Ρωσία στον πόλεμο. Στον οποίο η συλλογική Δύση αποτυγχάνει να διαμελίσει και να λεηλατήσει τη Ρωσία, όμως, ο «ειρηνοποιός» Τραμπ συνεχίζει, με έναν πόλεμο φθοράς κατά της Ρωσίας.

    Οσο συνεχίζεται ο πόλεμος με τη Ρωσία, η διαρκής κυβέρνηση των ΗΠΑ (επί Ομπάμα, Τραμπ, Μπάιντεν και ξανά Τραμπ) επιτίθεται στον κρίσιμης σημασίας γεωπολιτικό χώρο της Βόρειας Αφρικής και της ευρύτερης Μέσης Αναστολής. Σκοπός τους είναι να ελέγξουν τους υδρογονάνθρακες, καθώς και τους θαλάσσιους και χερσαίους εμπορικούς δρόμους, να στερήσουν τη Ρωσία και την Κίνα από συμμάχους και ερείσματα στην περιοχή, και να προετοιμάσουν την τελική αναμέτρηση με την Κίνα. Την Κίνα που θεωρούν ολοένα και περισσότερο την κύρια απειλή, μπροστά στην αλματώδη οικονομική, τεχνολογική αλλά και στρατιωτική της ανάπτυξη.

ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ

Ο  ΣΥΡΙΖΑ το ΄15 πήρε τη ΔΕΗ καταχρεωμένη 5 δις ευρώ και την παρέδωσε το ΄19 με χρέος 3,6 δις, χωρίς να γίνει η παραμικρή αύξηση. Τώρα η ΔΕΗ έχει χρέος 6 δις [με επενδύσεις] και η τιμή του ρεύματος  έχει αυξηθεί 46%. Υπόψη το θέμα με τις επενδύσεις υπάρχει καταγγελία για μεγάλο σκάνδαλο!!!!

https://www.facebook.com/photo/?fbid=698601416249458&set=a.127893909986881

ΠΕΛΕΤΕΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΡΟΥΣΦΕΤΙ, Δ0ΝΤΙ ΚΑΙ ΜΠΑΡΜΠΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ!

                   Μάλιστα Αγαπητοί [ές]

             Έπρεπε να έρθει αυτή Κυρία Κοβέση για να μας ανοίξει τα μάτια και μεταξύ άλλων ότι η πελατειακές σχέσεις είναι διαφθορά. 

      Το φαινόμενο αυτό συνιστά δομικό και σύμφυτο χαρακτηριστικό του τρόπου συγκρότησης του κράτους, το οποίο εμφανίζει σημαντικά ελλείμματα. Δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά διαπερνά το σύνολο των δημόσιων και ιδιωτικών οργανισμών, καθώς και τους φορείς που υλοποιούν τους θεσμούς. όπως η Δικαιοσύνη, η Υγεία και η Παιδεία, με  αντίστοιχους φορείς τα δικαστήρια, τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. 

 Φυσικά κατηγορούμενο είναι και το Πολιτικό σύστημα που είναι το βασικό υποσύστημα του κράτους και όλα αυτά τα περιλαμβάνει και τα συντονίζει. 

   Γράφτηκαν πολλά και ακούστηκαν άλλα τόσα για την καταπολέμησή τους:

        Πρόταση Μητσοτάκη: Αλλαγή εκλογικού συστήματος και ασυμβίβαστο βουλευτού και υπουργού 

           Πρόταση Ανδρουλάκη: Η εκλογή των βουλευτών να μην είναι μεγαλύτερη των 20 χρόνων.

    Όλα αυτά είναι ατελέσφορα και εντελώς αναποτελεσματικά, λες και οι λεβέντες είναι εντελώς ξένοι με την ελληνική πραγματικότητα. 

  Να με συμπαθάτε όλα αυτά είναι κοινώς παρλαπίπες.

     Πλέον οι πελατειακές σχέσεις το ρουσφέτι και το "δόντι" "ο μπάρμπας στην Κορώνη" έχει ενσωματωθεί στο DNE του Έλληνα, που έχει γαλουχηθεί και δηλητηριαστεί  σε τέτοιο τρόπο που αυτά να θεωρούνται δίκαια και ότι δεν αντίκειται στην εντιμότητα στην αξιοπρέπεια και στο δημόσιο συμφέρον και είναι μέσα στην κανονικότητα. 

   Και πίσω από όποια πελατειακή σχέση υπάρχει μια μορφή συναλλαγής, πολλάκις δούναι και λαβείν. Αλλού συγγενική, φιλική σχέση, κουμπαριά αλλού εκδούλευση, ψηφουλάκια.

  Το δε αποκορύφωμα των πελατειακών σχέσεων και της συναλλαγής είναι το πεσκέσι, το "φακελάκι" η δωροδοκία.

     Όπως είπαμε και πάλι τονίζουμε οι πελατειακές σχέσεις δεν εφαρμόζονται και δεν δηλητηριάζουν μόνο το πολιτικό σύστημα αλλά όλη την κοινωνία. 

 Φυσικά προέχει η σχέση κράτους πολιτών κόντρα στα ίσια δικαιώματα των πολιτών, που υλοποιούνται στις κυριότερες λειτουργίες και υπηρεσίες του στην κοινωνία, όπως Υγεία, Παιδεία και περισσότερο στο στρατό πράγμα που δεν ξέρω γιατί δεν το έχει θίξει κανείς.

   Το ρουσφέτι στο στρατό είναι κοινό μυστικό και μέρος της κανονικότητας.

  Παγκοίνως γνωστό είναι ότι όποιος έχει δόντι, συγγενή πατριώτη κάποιον μεγάλο αξιωματικό τότε γίνεται τυχερός και ευνοούμενος από την αρχή, καλή  κατάταξη,  καλύτερες θέσεις και  μεταθέσεις. Τα τέκνα των επωνύμων, κυρίως πολιτικών  δεω που έχουν "δόντι, αλλά "μασέλα" και δεν απομακρύνονται καθόλου από το Κέντρο.      Στα κριτικά νησάκια, στα σύνορα πηγαίνουν όλοι οι υπόλοιποι "ξεδόντιασμένοι".     Βεβαίως το παλιότερο, άθλιο φαινόμενο με τις δυσμενείς μεταθέσεις  και τους μουλαράδες των  "εχθρών" του κράτους, αριστερών και λοιπών έχει τη δική του ιστορία, που είναι μεταξύ αθλιότητας και αιδημοσύνης.

       Στην Υγεία δε με το φακελάκι, εδώ είναι που γίνονται σημεία και τέρατα αγιασμένα. Όποιος έχει "γνωστό" και κρεβάτι βρίσκει και γρήγορη ημερομηνία εξέτασης και επέμβασης. Βέβαια  τα φακελάκια δίνουν και παίρνουν από τους γιατρούς, ως επί το πλείστον τους χειρούργους.  Οι περισσότεροι δεν ζητάνε, αλλά οι τσέπες της λευκής ποδιάς τους ανοιγοκλείνουν όπως τα στόματα των τσιροπουλιών. Ο φόβος και η ανάγκη των άρρωστων και συνοδών που τρεμοσβήνει η ζωή, τους κάνει πολύ ευάλωτους. Να πετύχει η εγχείρηση, να γίνει καλά ο δικός τους  και η ....άλλη εγχείριση, Άγιος ο Θεός  συνήθως προηγείται. Το φακελάκι έχει γίνει "νόμιμο". Τότε θα σε βάλλουν γρήγορα στο χειρουργείο και μετά οι γιατροί θα είναι λαλίστατοι και ...ευγενικοί. Αλλιώς ψάξε βρες τους..... 

   Και το χειρότερο κακό, το ξανατονίζουμε, είναι αυτό που έχει επικρατήσει σε όλους τους πολίτες αυτή η ιστορία με το δόντι το πεσκέσι, το φακελάκι έχει ποτίσει όμως είπαμε το DNA μας και μάλιστα στο στρατό έχει γίνει στοιχείο της κανονικότητας και κανείς δεν παραπονείται   

      Μη βαυκαλιζόμαστε, το φίδι κι ο φασίστας θέλει στο κεφάλι και το κακό χτύπημα στη ρίζα του. Οπότε είναι ανάγκη αδήριτη να υπάρξουν μεταλλαγές μεγάλες στο ίδιο το κράτος, στα  όργανά του, και στους θεσμούς [ Αχ ρε Δικαιοσύνη  δουλικό και φερέφωνο] και σε όλο στο πολικό σύστημα. Το κράτος να γίνει προστάτης και φύλακας του δημοσίου συμφέροντος εν γένει και θεματοφύλακας  του γενικού συμφέροντος, και όποτε χρειασθεί  κόντρα  στα όποια τερτίπια και κόλπα των πολιτών. Δεν ξέρω πώς αλλά τώρα με τα νέα επιτεύγματα της τεχνολογίας αυτό είναι εφικτό και οι ιθύνοντες το γνωρίζουν το και  παραγνωρίζουν, όπως γνωρίζουν και καταγγέλλουν στα λόγια τη γραφειοκρατία, την πολυνομία, τις καθυστερήσεις στη Δικαιοσύνη και την αδιαφάνεια σε κρίσιμους τομείς και άλλα δεινά.

Γιατί η Μήδεια σκότωσε τα παιδιά της ;

Το δίκιο δε φωλιάζει στα μάτια των θνητών · δίχως να μάθεις τι κρύβει κάποιος στην καρδιά του τον μισείς μ’ ένα σου βλέμμα μοναχά, χωρὶς ποτέ κακό να σου ’ χει κάνει.        ”Μήδεια-Ευριπίδης''                                                                                                                          

Medea – Frederick Sandys (c. 1867)

  Στην ελληνική μυθολογία, η Μήδεια είναι το εγγόνι του θεού Ήλιου Ήλιου και η κόρη του βασιλιά Αιήτη και της βασίλισσας Ηδίας. Είναι ίσως περισσότερο γνωστή ως βασικό πρόσωπο στην ιστορία του Ιάσονα και των Αργοναυτών, στην οποία βοηθά τον Ιάσονα στην προσπάθειά του να βρει το Χρυσόμαλλο Δέρας. Εμφανίζεται στις περισσότερες από τις πιο διάσημες αρχαίες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των Ιστοριών του Ηροδότου, της Θεογονίας του Ησίοδου και Μεταμορφώσεων του Οβιδίου.     Υπήρχαν επίσης αρκετά έργα στην αρχαιότητα αφιερωμένασ’εκείνη, μεταξύ των οποίων και η Μήδεια του Ευριπίδη..                                                                                                                                           Μια άλλη διαβόητη πτυχή της ιστορίας της Μήδειας είναι το πόσο εκδικητική ήταν, κάτι που την οδήγησε να σκοτώσει τα δικά της παιδιά σε διάφορες αφηγήσεις του μύθου. Αλλά γιατί ακριβώς η Μήδεια σκότωσε τα ίδια της τα παιδιά; 

                      ;

    Ποια ήταν η Μήδεια

Η Μήδεια ταξίδευε στην Αθήνα με το χρυσό άρμα του Ήλιου 
Η Μήδεια ήταν η εγγονή του θεού Ήλιου. Είναι ευρύτερα γνωστή στην ελληνική μυθολογία ως σύζυγος του Ιάσονα και παίζει σημαντικό ρόλο στην ιστορία του στη Θεογονία του Ησιόδου (περίπου 700 π.Χ.). 
Ήταν επίσης μια βασική φιγούρα στην τραγωδία του Ευριπίδη, “Μήδεια’, η οποία εξιστορεί τη σχέση της με τον Ιάσονα, και τον απόηχο της συντριβής τους αφού ο Ιάσονας την εγκατέλειψε για να είναι με τη Γλαύκη, μια πριγκίπισσα της Κορίνθου.  
Το επικό ποίημα “Αργοναυτικά”, γραμμένο από τον Απολλώνιο Ρόδιο, παρουσίασε επίσης έντονα τη Μήδεια. 

Ιάσωνας και Μήδεια

Jason and Medea – John William Waterhouse (1907)

Η σχέση της Μήδειας με τον Ιάσονα έχει πολλές διαφορετικές εκδοχές. 

ΤΑ ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

 Ένα μικρό σχόλιο για το μανιφέστο.

 Το κείμενο περιγράφει ένα κόσμο που θα θέλαμε να ζήσουμε.

Δεν είναι πολιτικό ή κυβερνητικό πρόγραμμα αλλά και δεν μένει απλά στην περιγραφή αυτού του κόσμου. Θέτει και τις προϋποθέσεις προκειμένου αυτός ο κόσμος να είναι εφικτός.

Ισχυρίζεται πως η σύγκλιση των τριών ρευμάτων (της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας) είναι προϋπόθεση χωρίς να κρύβει τις διαφορές τους και χωρίς να προτείνει κάποια ανέφικτη τεχνητή συγκόλληση αλλά μια νέα πολιτική λογική που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής μας.

Μιλά για μια διαδικασία σύνθεσης απόψεων, εμπειριών και σχεδίων όχι ως άθροιση αλλά ως πράξη πολλαπλασιασμού

Εδώ κάνει και ένα βήμα παραπέρα .

Αντιγράφω: « Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να απομακρυνθεί από τις λογικές διαχείρισης και να συναντηθεί με το πνεύμα του ριζοσπαστισμού στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς• η ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά να επεξεργαστεί ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη θεσμική ανασύνταξη της χώρας• και η πολιτική οικολογία να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδυάζει βιωσιμότητα, ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική δικαιοσύνη».

Στο πολιτικό επίπεδο η πρόταση είναι σαφής. Από αυτά τα τρία ρεύματα -όχι πολικούς χώρους- να συγκροτηθεί ένας νέος πολιτικός χώρος που θα είναι η αριστερά της σύγχρονης εποχής. Ο χώρος της κυβερνώσας αριστεράς.

Υ.Γ 1 Η περιγραφή του νέου κόσμου εδώ και πάρα πολλά χρόνια ήταν το βασικό πρόβλημα της αριστεράς . Το ΚΚΕ μιλούσε για τον σοσιαλισμό , αλλά περιέγραφε ένα κόσμο (τον σοσιαλισμό που γνωρίσαμε) και που κανείς δεν θα ήθελε να ζήσει σε αυτόν.

Η ριζοσπαστική αριστερά μιλούσε για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερίες όμως χωρίς να μπει στον κόπο να τον περιγράψει ποτέ.

Υ.Γ 2 χθες για να προλάβω την δημοσίευση του μανιφέστου που θα αλλάξει την συζήτηση έγραψα : «Στη μεταπολίτευση πραγματική μάχη ιδεών στις εκλογές είδαμε ελάχιστες φορές . Αυτή την φορά θα δούμε μάχη ιδεών και αυτό πιστώνεται στον Α.Τ . που την επέλεξε συνειδητά και φαίνεται να την κερδίζει σε πρώτο στάδιο»                             .Θωμάς Μπιζάς ΕΠΟΧΗ

============================

ΖΑΧΑΡΑΙΪΚΑ

====================================

ΠΡΩΙΝΗ ΣΗΜΕΡΑ

 

1 ΜΑΗ 1944 ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

 Ποιόνε να κλάψω πρώτονε, ποιον να τραγουδήσω πρώτονε, 

στο μπλόκο στην Καισαριανή, που γίνηκε μια Κυριακή 

«Το μπλόκο της Καισαριανής», 1977 Μίκης Θεοδωράκης / Νότης Περγιάλης

Την 1η Μαΐου που έγινε η εκτέλεση των 200 ανδρών στην Καισαριανή από τον γερμανικό στρατό, η πορεία του πολέμου είχε ήδη καθοριστεί. Ο γερμανικός στρατός βρισκόταν σε υποχώρηση και από την Ελλάδα μετρούσε μήνες μέχρι να την εγκαταλείψει.

Ποιο ήταν το πολεμικό κλίμα
Τον Σεπτέμβριο, του ίδιου έτους, βρετανικές και καναδικές δυνάμεις εισβάλλουν στην ηπειρωτική Ιταλία ενώ οι Σοβιετικοί απελευθερώνουν το Σμόλενσκ και την 1η Οκτωβρίου οι Βρετανοί εισέρχονται στην Νάπολη.
    Τον επόμενο μήνα, Νοέμβριο, οι Γερμανοί αποχωρούν από το Κίεβο και στο τέλος του μήνα συγκαλείται η διάσκεψη της Τεχεράνης (Στάλιν, Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ).
   Το 1944, στις 20 Ιανουαρίου, οι Σοβιετικοί απελευθερώνουν το Νόβγκοροντ, μία εβδομάδα αργότερα θα επανακαταλάβουν το Λένινγκραντ, ενώ μπαίνουν στη Ρουμανία και καθαρίζουν την Κριμαία από τον γερμανικό στρατό.
Μέσα σε αυτό το κλίμα της γερμανικής υποχώρησης ο γερμανικός στρατός, που βρίσκεται στην Ελλάδα, χωρίς να έχει κάποιο όφελος παρά μόνο την εκδίκηση της ήττας επιδίδεται  σε σειρά εκτελέσεων, πυρπολήσεων και καταστροφών. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή.
Η εκτέλεση
Οι Γερμανοί σε αντίποινα για την εκτέλεση ενός Γερμανού στρατηγού και του επιτελείου του εκτέλεσαν 200 άντρες στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. 200 νέοι κομμουνιστές οι οποίοι πρώτα κρατούνταν στην Ακροναυπλία, και το δικτατορικό καθεστώς του Μεταξά αντί να τους απελευθερώσει όταν μπήκαν οι Γερμανοί στη χώρα μας τους παρέδωσε στους κατακτητές.
    8 χρόνια ήταν φυλακισμένοι.
Η τελευταία τους νύχτα πέρασε με τραγούδια, γνώριζαν πως τα ξημερώματα θα εκτελούνταν. Ανέβηκαν στα καμιόνια. Άφησαν τις φυλακές του Χαϊδαρίου, και στη διαδρομή τραγουδούσαν. Οι περαστικοί στους δρόμους ανατρίχιαζαν. Γνώριζαν τι σήμαινε αυτή η πομπή. Διέσχισαν τους δρόμους της Αθήνας και έφτασαν στην Καισαριανή. Κατά τη διάρκεια της πομπής πέταγαν σημειώματα. Ήταν τα τελευταία τους λόγια. Αποχαιρετούσαν γονείς, φίλους, πατρίδα.
Δεν φαινόταν πως πήγαιναν για εκτέλεση, περισσότερο για γλέντι.
-Ρώτησέ τους αν έχουν τίποτε να πούνε!
            -«Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω η λευτεριά!»
-Τίποτε άλλο;
-Όχι! Τίποτε άλλο.
   Έρχονται οι επόμενοι είκοσι. Το πρώτο που πρέπει να κάνουν είναι να πάρουν τα νεκρά σώματα των συντρόφων τους και να τα μεταφέρουν στα φορτηγά.
             «Ζήτω το έθνος! Κάτω οι τύραννοι!»
Και έτσι με αυτή τη σειρά φτάσανε στην τελευταία εικοσάδα.
Στους τελευταίους είκοσι ήταν και ο διερμηνέας Ναπολέων Σουκατζίδης. Ο Γερμανός διοικητής γνωρίζοντας τον Σουκατζίδη από τις διερμηνείες και φαίνεται σε μία έκλαμψη ανθρωπιάς του πρότεινε να τον εξαιρέσει.