1 ΜΑΗ 1944 ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

 Ποιόνε να κλάψω πρώτονε, ποιον να τραγουδήσω πρώτονε, 

στο μπλόκο στην Καισαριανή, που γίνηκε μια Κυριακή 

«Το μπλόκο της Καισαριανής», 1977 Μίκης Θεοδωράκης / Νότης Περγιάλης

Την 1η Μαΐου που έγινε η εκτέλεση των 200 ανδρών στην Καισαριανή από τον γερμανικό στρατό, η πορεία του πολέμου είχε ήδη καθοριστεί. Ο γερμανικός στρατός βρισκόταν σε υποχώρηση και από την Ελλάδα μετρούσε μήνες μέχρι να την εγκαταλείψει.

Ποιο ήταν το πολεμικό κλίμα
Τον Σεπτέμβριο, του ίδιου έτους, βρετανικές και καναδικές δυνάμεις εισβάλλουν στην ηπειρωτική Ιταλία ενώ οι Σοβιετικοί απελευθερώνουν το Σμόλενσκ και την 1η Οκτωβρίου οι Βρετανοί εισέρχονται στην Νάπολη.
    Τον επόμενο μήνα, Νοέμβριο, οι Γερμανοί αποχωρούν από το Κίεβο και στο τέλος του μήνα συγκαλείται η διάσκεψη της Τεχεράνης (Στάλιν, Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ).
   Το 1944, στις 20 Ιανουαρίου, οι Σοβιετικοί απελευθερώνουν το Νόβγκοροντ, μία εβδομάδα αργότερα θα επανακαταλάβουν το Λένινγκραντ, ενώ μπαίνουν στη Ρουμανία και καθαρίζουν την Κριμαία από τον γερμανικό στρατό.
Μέσα σε αυτό το κλίμα της γερμανικής υποχώρησης ο γερμανικός στρατός, που βρίσκεται στην Ελλάδα, χωρίς να έχει κάποιο όφελος παρά μόνο την εκδίκηση της ήττας επιδίδεται  σε σειρά εκτελέσεων, πυρπολήσεων και καταστροφών. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή.
Η εκτέλεση
Οι Γερμανοί σε αντίποινα για την εκτέλεση ενός Γερμανού στρατηγού και του επιτελείου του εκτέλεσαν 200 άντρες στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. 200 νέοι κομμουνιστές οι οποίοι πρώτα κρατούνταν στην Ακροναυπλία, και το δικτατορικό καθεστώς του Μεταξά αντί να τους απελευθερώσει όταν μπήκαν οι Γερμανοί στη χώρα μας τους παρέδωσε στους κατακτητές.
    8 χρόνια ήταν φυλακισμένοι.
Η τελευταία τους νύχτα πέρασε με τραγούδια, γνώριζαν πως τα ξημερώματα θα εκτελούνταν. Ανέβηκαν στα καμιόνια. Άφησαν τις φυλακές του Χαϊδαρίου, και στη διαδρομή τραγουδούσαν. Οι περαστικοί στους δρόμους ανατρίχιαζαν. Γνώριζαν τι σήμαινε αυτή η πομπή. Διέσχισαν τους δρόμους της Αθήνας και έφτασαν στην Καισαριανή. Κατά τη διάρκεια της πομπής πέταγαν σημειώματα. Ήταν τα τελευταία τους λόγια. Αποχαιρετούσαν γονείς, φίλους, πατρίδα.
Δεν φαινόταν πως πήγαιναν για εκτέλεση, περισσότερο για γλέντι.
-Ρώτησέ τους αν έχουν τίποτε να πούνε!
            -«Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω η λευτεριά!»
-Τίποτε άλλο;
-Όχι! Τίποτε άλλο.
   Έρχονται οι επόμενοι είκοσι. Το πρώτο που πρέπει να κάνουν είναι να πάρουν τα νεκρά σώματα των συντρόφων τους και να τα μεταφέρουν στα φορτηγά.
             «Ζήτω το έθνος! Κάτω οι τύραννοι!»
Και έτσι με αυτή τη σειρά φτάσανε στην τελευταία εικοσάδα.
Στους τελευταίους είκοσι ήταν και ο διερμηνέας Ναπολέων Σουκατζίδης. Ο Γερμανός διοικητής γνωρίζοντας τον Σουκατζίδη από τις διερμηνείες και φαίνεται σε μία έκλαμψη ανθρωπιάς του πρότεινε να τον εξαιρέσει.

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΆ......

«Πρωτομαγιά 1944» Ηλίας Σιμόπουλος.

“Διακόσια παλικάρια τραγουδήσαν σαν σήμερα τον ερχομό του Μάη.

Το τραγούδι τους πυρπόλησε τους ορίζοντες της Καισαριανής.

Τ’ ακούσαν οι γερόντισσες και στήσαν όλες το χορό

κι ανάστησαν το Ζάλογγο κι αγκάλιασαν τον κόσμον όλο.

Τ’ ακούσανε και οι δήμιοι και πισωπάτησαν

τρομαγμένοι με μια πελώρια σιωπή στο στόμα.

Διακόσια παλικάρια  τραγούδησαν σήμερα τον ερχομό του Μάη!

Σταθείτε ολόρθοι, σύντροφοι. Συντρόφισσες στο πόδι.

Στις πολιτείες, στα χωριά, στους κάμπους, στ’ ακροβούνια,

συντρόφοι και συντρόφισσες, σταθείτε ορθοί. Και στρέψετε

το βλέμμα σας προς την Καισαριανή ”

τη λεβεντιά για ν’ ανταμώσει.

Διακόσια παλικάρια τραγουδήσαν σήμερα….

Στο πλατύ μέτωπο και στα μαλλιά

και στα μεγάλα εκφραστικά τους μάτια

διαβάσαμε το μήνυμα: Η άνοιξη πως φτάνει!

Χαρά σε σας, τιμή στα παλικάρια μας, χαρά στον κόσμον όλο.

Δέστε σφιχτά- σφιχτά τα χέρια σας

και πλέχτε μιαν απέραντη αλυσίδα,

να πιάνει απ’ την Κρήτη, το Μωριά

κι από τη Ρούμελη κι από τη Θεσσαλία

ίσαμε κει ψηλά στην Ήπειρος, ίσαμε κει μακριά στη Θράκη

ν’ αρχίσουν τον Καλαματιανό και να χορέψουνε τον τσάμικο,

που να τραντάξει όλη η γη και να καεί το πελεκούδι.

Μα προσοχή συντρόφοι, ουτ’ ένα δάκρυ.

Όπως εκείνοι μας αποχαιρέτησαν περήφανοι

όμοια κι εμείς περήφανοι να τους ξεπροβοδίσουμε ταιριάζει.

Μα προσοχή, συντρόφοι, ουτ’ ένας στεναγμός,

να μη λερώσουμε τη μνήμη των ηρώων.

Όπως εκείνοι δε φοβήθηκαν το θάνατο,

πρέπει κι εμείς να μην τον φοβηθούμε.

Διακόσια παλικάρια τραγούδησαν σήμερα.

Διακόσια παλικάρια τραγουδήσαν, διακόσια παλικάρια…  

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 1944 -ΤΡΙΠΟΛΗ -

 Στις 30 του Απρίλη 1944,  η διοίκηση των "ταγμάτων ασφαλείας" ανακοινώνει στους κρατούμενους πατριώτες στις φυλακές – υπόγεια του Δικαστικού Μεγάρου Τρίπολης, ότι την επόμενη ημέρα θα εκτελεστούν 40 (36 άνδρες και 4 γυναίκες) ως αντίποινα για το θάνατο του Γερμανού στρατηγού Κρεζ στους Μολάους Λακωνίας από τον ΕΛΑΣ. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ηλία Ρέβελα, συγκρατούμενου των εκτελεσθέντων, κανείς δεν κοιμήθηκε εκείνο το βράδυ, τα υπόγεια αντηχούσαν τραγούδια των κρατουμένων και το πρωί της Πρωτομαγιάς, με ψηλά το κεφάλι οι 40 οδηγήθηκαν κα εκτελέσθηκαν στον Αγιο-Θανάση, έξω από τις φυλακές και όχι στον συνήθη τόπο εκτελέσεων 

στον Αγιο-Νικόλα, προκειμένου να τρομοκρατηθούν και οι κρατούμενοι πατριώτες. 

   Είναι χαρακτηριστική η προκήρυξη των δυνάμεων κατοχής που κατακλύζει (από αεροπλάνο) την Πελοπόννησο:

"ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΠΙΠΤΕΙ

ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΩΝ

Ο γερμανικός στρατός ανακοινεί:

Εις τας 27-4-44 εφόνευσαν Κομμουνισταί αντάρται κατόπιν υπούλου επιθέσεως παρά τους Μολάους έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρείς εκ των συνοδών του. Κατά την επίθεσιν ταύτην ετραυματίσθησαν αρκετοί Γερμανοί στρατιώται. 

Ως αντίποινα απεφασίσθη:

1) Η εκτέλεσις 200 Κομμουνιστών την ημέραν της 1-5-1944.

Η ΜΙΣΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΦΗΓΗΜΑ....

 Το παρακάτω κείμενο είναι η εισαγωγή 

-που ήταν οπισθόφυλλο στο τελευταίο βιβλίο 

"ΣΤΟΥΦ ΑΝΔΡΑΒΙΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΑΒΙΔΑΡΑΙΟΙ"

που κυκλοφόρησε μόνο σε 200 αντίτυπα!

     Διανύω το εβδομηκοστό έτος [1] της ζωής μου.Τα χρόνια κύλησαν σαν το ποτάμι και τόσα πρόσωπα έφυγαν σαν το νερό. Σαν να ήταν χθες, μόνο η μνήμη μένει κι αυτή πολύ επιλεκτική η άτιμη όπου θέλει. Πάντως μια έτσι - μια αλλιώς, πότε επάνω πότε κάτω, προχωράμε. Που πάμε; Μα εκεί που λένε οι Ποιητές ... Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω.

Όλοι οι γνωστοί, φίλοι και μη ξέρουν ότι είμαι από το αγαπημένο μου Γιαννιτσοχώρι, καθότι σε όλες μου τις εκφάνσεις της ζωής παντού το έβγαζα τελάλι και το είχα φλάμπουρο και σημαία από την αρχή. Εξάλλου εδώ και μια δωδεκαετία το χωριό μου στην ιστοσελίδα που διαχειρίζομαι αποτελεί επίτιμο τίτλο. Μια και λοιπόν όλα τα περασμένα περίπου είναι γνωστά, σας εκθέτω με μάρτυρα το κείμενο που ακολουθεί όλα τα δεδομένα της τελευταία φάσης της ζωής μου.

Η ζωή έχει πολλές ευχάριστες στιγμές, αλλά και δυσάρεστες. Πότε λύπες και πότε χαρές. Ανηφόρες και κατηφόρες. Και έχει πολλές απαιτήσεις από τους ανθρώπους. Όμως δεν αρκεί να έχουμε πρώτο μέλημα τις ζωτικές ανάγκες .. Απαιτείται ισορροπία και με τους άλλους, αλλά και με τον εαυτό μας, έτσι ο καθένας θα είναι εύχαρις, ωραίος κι ευπροσήγορος και με τα δύο "μέτωπα" και θα αισθάνεται ικανοποίηση, ευφορία. Να τη η μέθεξη, να τη! Πώς θα πετύχουμε την ισορροπία; "Μία είναι η ουσία, ΑΓΑΠΗ και ενσυναίσθηση" όπως αναφέρεται στο άσμα! [2]

Κύρια προϋπόθεση και πάνω από όλα είναι να είσαι γεμάτος. Βεβαίως προσωπικά μου πιστεύω είναι και παρακάτω θα τα κάνω όσο γίνεται πιο λιανά.

Όπως η διατροφή του σώματος πρέπει να είναι ισορροπημένη, κανονικές θερμίδες, βιταμίνες, αμινοξέα κ.τ.λ. το ίδιο και η "διατροφή" της ψυχής, το  πνεύμα. Αρχικά με το "γεμάτος" εννοώ ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι πολύπλευρος και πολυσχιδής, με ένα λόγο να έχει πολλές και διαφορετικές

δραστηριότητες και να μην είναι μονότονος, μονοσήμαντος, και να μην αρκείται σε μία είτε αυτή είναιτο επάγγελμά του ή ένα χόμπι. Με τα χρόνια αυτή η μονομέρεια σε μια δραστηριότητα γίνεται πάθος με τα γνωστά κατρακυλίσματα και σε πνίγει. Τέτοια πάθη είναι πολλά και διάφορα, χαρτοπαιξία και διάφορα παίγνια, ακόμα και αλκοολισμός και άλλα ψυχοδραστικά, ψυχοτρόπα διαόλια. Πλήρης αντικοινωνικότητα, σε παίρνει η ζωή αμπάριζα, που λέμε.

Ευτυχής και γεμάτος είναι ο άνθρωπος που έχει διάφορες ωφέλιμες ασχολίες, που όταν είναι αρεστές επιφέρουν ευδαιμονία και χάρη και γίνονται χόμπι, διασκέδαση, τα ωραία "ψώνια", Αλλοίμονο λοιπόν στον άνθρωπο, που αφήνεται, δεν κοπιάζει, δεν ψάχνεται, δεν γεμίζει τη ζωή του με διάφορες ασχολίες και δράσεις.

Από τον Λίβανο στον Γράμμο μέσω Πολωνίας

        

Η φράση του Στάλιν (δεξιά) την άνοιξη του 1949 στον Ζαχαριάδη (αριστερά) «Να το μαζέψουμε σιγά σιγά το χαλί», μπορεί να συνδεθεί με το ότι στην Πολωνία το κομμουνιστικό καθεστώς είχε πλέον σταθεροποιηθεί |Wikipedia public domain / CreativeProtago Πηγή: Protagon.gr

             Προφανώς, δεν ήταν ποτέ στα σχέδια του Στάλιν να βάλει την Ελλάδα «στο σακούλι του». Από την άλλη, όμως, ως έμπειρος κομμουνιστής αλλά και πονηρός χωρικός, ήξερε ότι κάθε φορά που ήθελε να πετύχει κάτι στην (διαμφισβητούμενη αρχικά, και απείθαρχη μετά την κατάληψή της) Πολωνία, έπρεπε να κινεί, για αντιπερισπασμό, κάποια πιόνια στην παγκόσμια σκακιέρα Ανδρέας Παππάς 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026, 23:45 

Πρόσφατα συμπληρώθηκαν ογδόντα χρόνια από την επίθεση ένοπλων κομμουνιστών στον σταθμό χωροφυλακής στο Λιτόχωρο. Η ενέργεια αυτή, που ερχόταν να συμπληρώσει την απόφαση του ΚΚΕ για αποχή από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946, θεωρείται γενικά η απαρχή του λεγόμενου Τρίτου Γύρου (1946-49) του Εμφυλίου Πολέμου.

Ασχολούμαι εδώ και χρόνια με τον Εμφύλιο. Με αφετηρία τα αριστερά μου νιάτα, έχω διαβάσει κάθε είδους αφηγήσεις, μαρτυρίες, απομνημονεύματα, συστηματικές εξιστορήσεις, τόσο από τη μία όσο και από την άλλη πλευρά. Παρά τα μύρια όσα έχουν γραφτεί, συχνά έχω την αίσθηση ότι υπάρχουν ακόμη σκοτεινές πλευρές του ζητήματος. Ή μάλλον πλευρές όχι επαρκώς φωτισμένες ώστε να μπορεί να δοθεί ικανοποιητική απάντηση στο καθοριστικό ερώτημα: «Γιατί έγινε ο Εμφύλιος;». Και όταν λέμε «γιατί έγινε;», εννοούμε βέβαια πρωτίστως τι ήταν αυτό που έσπρωξε το ΚΚΕ σε αυτή την τεράστια περιπέτεια. Περιπέτεια για τη χώρα γενικά (σε σχεδόν 100.000 υπολογίζονται τα θύματα του Εμφυλίου από το 1943 έως το 1949), αλλά και για τα μέλη και τους οπαδούς του ΚΚΕ ειδικότερα. Παρεμπιπτόντως, είδα αρκετά έντυπα αφιερώματα για τα 80 χρόνια από την έναρξη της τρίτης φάσης του Εμφυλίου. Για μια ακόμα φορά ώδινεν όρος και έτεκεν μυν. Εν ολίγοις, ουδέν νεώτερον. Τι νόημα έχουν, αναρωτιέμαι, κείμενα που απλώς επαναλαμβάνουν κοινούς (και διόλου διαφωτιστικούς) τόπους, που αναμασάνε τα ίδια και τα ίδια; Σε όσα ακολουθούν, και με δεδομένο τον περιορισμένο χώρο που διαθέτω, θα επιχειρήσω να δώσω μια απάντηση στο μείζον ερώτημα «γιατί;».

ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ

Η ...ΑΞΙΟΠΙΣΤΊΑ ΤΗΣ GOOGLE

 Κατά τον πόλεμο οι δημιουργοί των ευφυέστατων  ιρανικών Α1 βίντεο, της εταιρείας Explosive News χρησιμοποιώντας τις φιγούρες των Lego, όπου γελοιοποιεί τις ΗΠΑ και τον πρόεδρο Τραμπ,  στο πεδίον της πολιτικής προπαγάνδας προκαλούν μεγαλύτερη επικοινωνιακή επικοινωνιακή καταστροφή στον Λευκό Οίκο από το σύνολο των  βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν. Η δε LEGO -Δανία έκανε μόκο. 

Άμεσα η αμερικανική εταιρεία Alphabet, που ελέγχει το YouTube και την  Google έσπευσε να κατεβάσει τον λογαριασμό της Explosive News.  [Δάνειο από ΕΦ-ΣΥΝ

ΤΙ ΚΑΝΕΙ ....ΝΙΑΟΥ - ΝΙΑΟΥ ΣΤΑ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ  

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΓΑΒ -ΓΑΒ ΣΤΗ ΖΑΧΑΡΩ

ΣΎΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΙΝΗ ΣΗΜΕΡΑ οι πιθανότητες να μπει δημοφιλής Ηλείος αντιπεριφερειάρχης στο τοπικό ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, ολοένα και αυξάνονται. Μαθαίνω ότι η υποψηφιότητά του έχει συζητηθεί εκτενώς στην Αθήνα και το ζήτημα θεωρείται «κλειδωμένο». Οι ανακοινώσεις δεν θα γίνουν άμεσα, αλλά η άτυπη έγκριση για να ξεκινήσει την προεκλογική του δραστηριότητα, έχει ήδη δοθεί!

 Ο τίτλος τα λέει όλα, αν και φοβάμαι ότι αυτή η υπόρρητη πληροφορία είναι κατευθυνόμενη. 

   Η 1η ένσταση  και πιο ισχυρή είναι ...το Γαβ-Γαβ στη Ζαχάρω. Είναι δυνατόν να δεχτεί αυτή την  υποψηφιότητα η  κ. Διονυσία - Θεοδώρα; Θα γίνει χαμός.... 

   Η 2η είναι ότι πιστεύει κανείς ότι η Ν.Δ. θα βγάλει 3 βουλευτές στην Ηλεία; Οι δύο βέβαια είναι ήδη καπαρωμένες.. Εκτός εάν ο κ. Αντιπεριφερειάρχης εκτεθεί με σκοπό το μέλλον. Όμως μια τέτοια επιλογή απαιτεί παραίτηση από την θεσάρα στον Πύργο, και  ξέρετε πόσο είναι "το άρχειν ήδιστο"

Από την άλλη παίζουν και τα τραπεζώματα [ Αρχιεπίσκοπος, Βορίδης..] 

Ίδομεν!

Ο ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΑΣ

    «Κάλλιον του θεραπεύειν το προλαμβάνειν»

   Ένα  τρανό και οδυνηρό σύμφυτο σύμπτωμα των σύγχρονων κοινωνιών ανεξαρτήτως πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής  ιεραρχίας απανταχού της επικράτειας, είναι οι ψυχοτρόπες ουσίες, τα ναρκωτικά, σκληρά ή μαλακά με τα ανάλογα αποτελέσματα,  φθοροποιά στο σώμα και στη ψυχή και σε πολύ μεγάλο ποσοστό θανατηφόρα.  

       Φυσικά περιττό είναι να τα ονομάσω γιατί είναι γνωστές τοις πάσι.

      Όμως τελευταία ανάμεσά τους συγκαταλέγονται και τα προϊόντα - θαύματα της ηλεκτρονικής τεχνολογίας, κινητά, laptop και λοιπά, όλα εύχρηστα και πολύ διαδεδομένα [1] Διαβόλια του κερατά!

      Και η πιο επικίνδυνες και δύσκολες συνέπειες τους είναι η τρομερή  έξις. Πλέον αυτά έχουν πάρει μεγάλες διαστάσεις και μάλιστα τώρα με την Τεχνητή Νοημοσύνη ο κίνδυνος είναι συθέμελος για την ανθρώπινη υπόσταση, αυτή την ίδια την ανώτερη λειτουργία του ανθρώπου, τη  σκέψη σε όλες τις εκφάνσεις, ατομικές και κοινωνικές.

    Μία μικρή αναφορά μόνο στο τσιγάρο που είναι πολύ συνηθισμένη. Όλοι οι καπνιστές θέλουν να το κόψουν και προσπαθούν και παλεύουν εν παντί τρόπο, αλλά πολύ δύσκολο να το πετύχουν.

    Η έξις σε αυτά τα ηλεκρονικά διαβόλια, κινητά και social media, καθίσταται γρήγορα  πανίσχυρη ειδικά στους νέους  αλλά και στους ηλικιωμένους του συνταξιούχους. Μικρά παιδιά δεν είναι τα γερατειά, μονο που αυτά είναι περήφανα!

Και αυτές οι ηλικίες πολύ δύσκολα αντιδρούν. 

Είναι   ο ελέφαντας στο δωμάτιό μας. 

    Πολλά κράτη έχουν πάρει απαγορευτικά μέτρα χρήσης κάτω των 16 ετών και οπωσδήποτε πρέπει να γίνει και αυτό και στην Ελλάδα.

    Στους μεγάλους, τους συνταξιούχους περσότερο το πρόβλημα αυξάνεται σε αυτούς που έχουν αφεθεί τον καναπέ και έχουν αφήσει κάθε δράση και ενδιαφέρον. Τα διαβόλια φαίνονται σύντροφοι και φίλοι, όμως  με τον καιρό καταλήγουν  καταλύτες της έλλειψης παντοειδούς σκέψης και .και ενεργητικής πράξης

   Να μην πολυλογώ και εγώ τελευταία έχω πέσει θύμα. Προκειμένου να ανταπεξέλθω στις ανάγκες του blog, να απαντήσω  στις διάφορες και πολλές απηευθύνσεις και αναφορές φίλων, να παρακολουθώ άλλους και περισσότερο τώρα τελευταία λόγω ανημποριάς μου, πέσιμο, Λουκία και τα λοιπά ολοένα και πιο πολύ με "ρουφά" το laptop. 

    Ευτυχώς που έχω ανάμεσα στις καθημερινές μου ενασχολήσεις και άλλες δράσεις  όπως ο Καραγκιόζης [2], το  μπαγλαμαδάκι {3] ή μαγειρική [4]

        Οπότε αποφάσισα να πάρω δραστικά μέτρα γιατί δεν γίνεται αλλιώς, Πλέον οι αναρτήσεις στο blog δεν θα είναι τρεις φορές την εβδομάδα και σταθερές όπως γίνεται τόσα χρόνια,  αλλά θα είναι δύο. Tι να κάνουμε εν τω μεταξύ μεγαλώσαμε και είμαστε επιρρεπείς σε τέτοια αλλότρια ..πάθη. Παλιά είχαμε άλλα....τώρα. όμως είμαστε αιχμάλωτοι άλλων αναγκών.

  Και όμως είναι αναγκαίο να αντισταθούμε, κι ας φαίνονται όχι σπουδαία και απλά π.χ το φαγητό, τα γλυκά κ.κ.κ....αλλά και στις ανοησίες και στις περιαυτολογίες, τους κομπασμούς.. Κι εγώ εκει΄ στο στρατό κι εγώ εκεί κι εγώ εδώ...Κοινώς κουραφέξαλα!

 [1] Σε όλα τα μ.μ.κ. λεωφορεία, αστικά και μη το 99% των επιβατών είναι με ένα κινητό στο χέρι. 

   [2] Και αυτός τώρα τελευταία έχει γίνει με την τεχνική νοημοσύνη έχει πάρει άλλη μορφή, Δεν ξέρω σίγουρα από θέατρο σκιών γίνεται θέατρο εικόνων. 

  [3] Εδώ και μερικούς μήνες μου έσπασε αυτό που είχα το μικρό και χθες πήρα άλλο από τον φίλο μου τον Δημήτρη Κοκκώνη, άριστο οργανοποιό κλικ ΕΔΩ 

 [4] Χτες έκανα γαυράκια  στο φούρνο,, τόσο νόστιμα που η Λουκία πρώτη φορά είπε πολύ ωραίο για ένα φαγητό που έκανε άλλος! [προσεχώς θα σας γράψω τη συνταγή και θα πάθετε πλάκα..]