Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΕΠΙ ΓΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ 

ΜΕ ΥΓΕΙΑ , ΧΑΡΑ &ΕΥΤΥΧΙΑ

   Για όλες τις
φίλες, φίλους και όλους σας πάντα προσπαθώ να έχω ως πρώτες μου αξίες την 

Αγάπη και την Ενσυναίσθηση & την Αλληλεγγύη.  

   Και πιστεύω ότι τα έχω καταφέρει.

   Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα κατακρίνω με όλες μου τις δυνάμεις το άδικο το κακό από όπου κι αν προέρχεται. Και συνάμα θα συνεχίσω να κριτικάρω και να σατιρίζω  ακόμα και φιλαράκια  όχι μόνο περιπαιχτικά κι ας μην το ανέχονται μερικοί. 

       Ας είναι! 

     Με την ευκαιρία της σημερινή μου εορτής θέλω όλους να σας ευχαριστήσω για την αγάπη σας προς το πρόσωπό μου, όμως όπως πολλές φορές έχω τονίσει εγώ σας αγαπάω περισσότερο. 

        Ες αεί!!!

   Ειρήσθω εν παρόδω το μεσημέρι κοντά στις 2μ.μ. θα γίνει ένα μικρό τσιμπούσιο στην απάνω πόλη της Ζαχάρως στο μαγαζί του Κότσαλου κάτω από το παλιό δημαρχείο. Όποιον και όποια φίλη τους φέρει ο δρόμος προς τα εκεί, καλώς νάρθουν, θα είναι μεγάλη μου χαρά και  τιμή να προσέλθουν για ένα κέρασμα.

    Αμήν.  

    Δεν πιστεύω να προσλάβετε αυτή  την πρόσκληση και να της αποδώσετε αλλότριο σκοπό παρά αυτόν που πηγάζει από την ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΙΛΙΑ!!!

ΠΕΝΤΕ ΦΙΛΟΙ ΑΠ΄ ΤΗ ΖΑΧΑΡΩ

 

Κάποια μέρα του Φλεβάρη τούτη τη χρονιά

Κάτσαμε στου Μπακάλη τη γωνιά

Πέντε  φιλαράκια όλα τέως και βαρβάτα

Κι είμαστε ευχαριστημένοι κι άτομα φευγάτα

 

Πρώτος -πρώτος ο Γρηγόρης το ξεφτέρι

Που αλλού τρώει κι αλλού το δίνει

Θα τον βάλω και στη δίνη  

Για να κλείσει το πανέρι

 

Δεύτερος ήταν ο Πανάγος ο παρά κάτι στρατηγός

«δε ξέρω αν με κατάλαβες» σε όλα μέσα και στην άκρη

Αν και κύριος ντερτιλής και όχι ματσαράγκας

Τον καθαίρεσε μια νύχτα ο τρελογιατρός

 

Ο άλλος ήταν ο Γιαννάκης από τα Διάσελλα

 Κι αγνάντια στην Μπαρμπάσαινα

ερωτικός μετανάστης στη Ζαχάρω

 κι ως πατριάρχης παίζει κομπολόϊ και τον χάρο.

 

Κι ο Δημητράκης με εκείνο το απίθανο κι αμίμητο

Που θα πάει όπου πάει η Καρυστιανού  η Μαρία

Για όλα φταίνε οι Εβραίοι ακόμα και στα κλήματα

Που έγιναν στέρφα και ΄ασύμφορη παρία

 

Και για μένα λεβεντάκος δίχως δόντια με νιονιό

Ας μιλήσουνε οι φίλοι κι όχι μόνο απ΄το  χωριό

Που καμάρι μου το έχω και ας λένε  ότι λαθεύω

Το νταούλι θα χτυπάω την αλήθεια θα χορεύω

 

Απουσία αισθητή ο Κουμπαράκος

ο αετός χωρίς φτερά, όπως λέει το τραγούδι

Όμως  ό,τι και να πείτε ό,τι είτε με σιωπή είτε με ήχους

Είναι ο πρώτος Ζαχαραίος που θα πάρει δέκα ψήφους.

 

Πέρασε κι ο φίλος μας ο Φώτης από την Άλβενα τη θρυλικιά

Ρέγγο τόνε λένε φίλοι και οχτροί  αλλά χέλι είναι και σουπιά

Πασόκος μια ζωή και στα βάθη και στα ρηχά

μα τώρα Τσίπρα ψηφίσει θα το ρίξει φανερά.

κι όπως άρχισα ας κλείσω με τον Γρηγόρη το τρομπόνι 

και αλήτικα το τρέχω να απαγγέλλει 

τρέχω, έτρεχον, διπλώθηκα και έπεσα

σηκώθηκα και έφυγα!

ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΩΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ '"ΠΑΤΡΙΣ"

 Μεγάλη αντίφαση με την προχτεσινή δική μας αναφορά. Εάν  έλειπε η λέξη ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ από την κορυφή της σελίδας, θα ήταν  πιο πειστική!

ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΑΔΕΡΦΙΑ ΑΤΑΚΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΜΠΡΑΒΙΣΙΜΟ: Ο ΧΟΡΟΣ ΗΤΑΝ ΠΡΩΤΟΣ [3ο από 3]

 

Μίλησα    με   πολλούς   Αλβανούς   στο   χωριό

 και   με   τον  ίδιο  τον  Μίρε  που    διοργάνωσε 

τον χορό,  προτρέποντάς   τους να  κάνουν έναν 

σύλλογο.    Πράγμα   που  ο  ίδιος  ο   νόμος της

Τ/Α     υποχρεώνει   τους   δήμους  για    θεσμική   

συνεργασία. Όλοι   τους  όμως   είναι    αρνητικοί 

 έως  εντελώς αδιάφοροι.  Κι  αυτό  διότι   στερού-

νται παντελώς προηγούμενων εμπειριών κα  ανά-

λογης παιδείας. Χότζας ήταν αυτός και ούτε τα σκυ-

λιά δεν γάβγιζαν......Κλικ ΕΔΩ

ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΩΣ

      Γενικώς οι Απόκριες  είναι στοιχείο πολιτισμού και παράδοσης με κύρια χαρακτηριστικά βεβαίως το κέφι και το ξεφάντωμα με συνυφασμένες τη  σάτιρα, τη φαντασία και την τέχνη. Με μεθόδους κυρίως την παρωδία, την υπερβολή, και την  ειρωνεία. Και ο προβληματισμός  φτάνει ως την πικρή διάθεση ("πικρή σάτιρα").        Σατιρίζονται ανθρώπινα ελαττώματα, τα κακώς κείμενα της κοινωνίας, ενώ συχνά καυτηριάζονται ξεπερασμένες καταστάσεις, ιδέες ή αντιλήψεις, που έχουν σαν αποτέλεσμα να κρατούν δέσμιο τον άνθρωπο και την κοινωνία του. [1]
   Με  αυτά τα δεδομένα το καρναβάλι της Ζαχάρως, που πλέον έχει καθιερωθεί σε όλη την περιοχή, πράγματι ήταν επιβλητικό με το κέφι, τον χορό και το ξεφάντωμα των νεαρών καρναβαλιστών, που ήταν κυρίως κοριτσούδια. Και από την άλλη το μεγάλο πλήθος κόσμου που είχε κατακλύσει όλους τους παράπλευρους χώρους, πεζοδρόμια, πλατεία. Όμως αυτή ήταν και η συμμετοχή τους! Μια συναυλία μετά στην πλατεία θα ήταν το αποκορύφωμα!

   Ας κάνουμε τον δικηγόρο του διαβόλου άλλη μια φορά. Τα άρματα  εκτός ολίγων [Γιαννιτσοχωρίου, Αρτέμιδας και Λεπρέου] [2]  δεν ήταν καθόλου ανάλογα της γιορτής και του κόσμου. ΄Ηταν χαζοχαρούμενες καρικατούρες, αρλούμπες νερόβραστες. Πώς αλλιώς όταν σε όλα τα άρματα κυριαρχούσαν τα τρακτέρια; Χάθηκε μωρέ λίγο νιονιό να τα ντύσουν κάπως με κορδέλες και χρωματιστά χαρτιά;  

     Ακόμα και την βασίλισσα της βραδιάς την έσερνε ένα γυμνό τρακτέρ.
     Τόσα και τόσα θέματα και καταστάσεις έχουμε και σε γενικό επίπεδο και σε τοπικό για να σατιρίσουν, όπως τον άθλιο   Γεωργιάδη [3], τις υποκλοπές τηλεφώνων, τον μουρλό Τραμπ, τους δήμαρχους [ταβλούχος ο Μένης, πιστολάς ο Πανταζής,  εμμονικός γιατρός, το δημαρχείο που έχει γίνει ...μπατσάδικο] και σειρά άλλων σκανδάλων .[4]
   Μα καλά δεν υπήρχε ένας κεντρικός σχεδιασμός για να προγραμματισθούν τα περισσότερα; Στη Ζαχάρω υπήρξε από παλιά ζωντανό παράδειγμα και μάλιστα για πρώτο άρμα. Ο θρυλικός Μπούρης! 

  Βεβαίως είναι άπιαστο όνειρο το καρναβάλι  να γίνει ένας ζωντανός οργανισμός συλλογικής έκφρασης και μετατροπής της ιστορίας, της παράδοσης αλλά και της πολιτικής και κοινωνικής κριτικής-σάτιρας και των οραμάτων, σε ΄κίνηση, μουσική και χρώμα!
             ΧΑΛΑΛΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!! 

[1] Πολλές φορές έχουμε αναφέρει ότι ο άνθρωπος αισθάνεται και νοιώθει λεύτερος  και αδέσμευτος σε τρεις περιπτώσεις όταν :: 

•      είναι μεταμφιεσμένος σε μπούλα ή κλέφτη.
  
•      ευρίσκεται  υπό την επήρεια του άκρατου οίνου, μερικώς οινόφλυξ [όχι και  εντελώς κουνουπίδι]
•      Στην εποχή του έρωτα και του...ζευγαρώματος

[2]   Σε πολλά καρναβάλια υπάρχει μια επιτροπή από τους διάφορους φορείς, συλλόγους και χωριά  που στο τέλος αξιολογούν τα άρματα και ψηφίζουν το καλύτερο. Κι αυτή η διαδικασία γίνεται δημόσια στην πλατεία στο τέλος!

[3] Ένα ωραίο άρμα θα ήταν με αιχμή τον Άδωνη αγκαλιά με τον Αλεξανδροπουλέα που να δηλώνει ευθαρσώς ότι είναι  ο καλύτερος υπουργός Υγείας ....

[4] Κάποιος Ζαχαραίος μας είπε ότι το καρναβάλι αντικατοπτρίζει τον  εμπορικό σύλλογο κι εγώ προσθέτω την κυρίαρχη πολιτική πεποίθηση των ...κοινοταρχών σε κάθε χωριό!

το ΕΣΥ, ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ

1. Το ΠΑΣΟΚ δεν το έχω υποστηρίξει ούτε στα "καλύτερα του"
2. Την έκφραση "ο Γεννηματάς έφτιαξε το ΕΣΥ" τη θεωρώ ρηχή και απλώς συναισθηματική από ανθρώπους που τον αγαπούσαν
3. Δεν αμφισβητώ σε τίποτα την προσωπική του συμβολή ασφαλώς.
4. Όταν η πρώτη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (1981) προχωρούσε στη δημιουργία του ΕΣΥ, χώρες όπως η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Ουγγαρία κ.α. είχαν εξαιρετικό σύστημα Υγείας δεκαετίες πριν...
5. Το κοινωνικό κράτος που θεμελιωσαν οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις στη Δυτική Ευρώπη ήταν ένα αίτημα των λαών εμπνευσμένο από τις χώρες του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού.
6. Η κατάσταση σήμερα με την προσβλητική για τη χώρα παρουσία του Υπουργού Γεωργιάδη έχει φτάσει στο απροχώρητο.
7. Η οπτική της σημερινής κυβέρνησης στην υγεία συνιστά ευθεία βολή κατά της ελληνικής κοινωνίας και του ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα του ΕΣΥ.
8. Συμβαίνει να έχω δύο κόρες γιατρούς αυτήν την εποχή στο σύστημα Υγείας. Η μία ως
ειδικευόμενη η άλλη ως αγροτική και ως εκ τούτου έχω άμεση και ΕΓΚΥΡΗ ενημέρωση για την κατάσταση (όποιος τυχόν το αμφισβητεί του γ..... και το κέρατο άμα λάχει...εκ της διευθύνσεως)
9. ΝΟΙΩΘΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΡΟΜΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΑΝΑΓΚΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ.
10. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΗΜΑΤΑΣ ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΕΣΥ.
ΣΚΛΗΡΗ ΕΝΑΝΤΙΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΘΛΙΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΔΕΣ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΟΥΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ

Το πανό της ντροπής, της υποταγής, της βαρβαρότητας

 

Στιγμιότυπο από την έξοδο του προσωρινά κρατούμενου πια εργοστασιάρχη από τα δικαστήρια Τρικάλων, όπου χειροκροτήθηκε από τους παριστάμενους.

Την πρώτη ψυχρολουσία τη νιώσαμε όταν στο παντρικαλινό συλλαλητήριο που διοργανώθηκε την επομένη του τραγικού δυστυχήματος στη «Βιολάντα» –και τον θάνατο πέντε εργατριών– κανείς και καμιά εργαζόμενος ή εργαζόμενη του εργοστασίου, δεν έδωσε το παρών. Μέχρι που ήρθε η προ ημερών συγκέντρωση μέρους του προσωπικού έξω από το δικαστήριο των Τρικάλων –όπου με φωνές, πανό και χειροκροτήματα εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στον συλληφθέντα ιδιοκτήτη του εργοστασίου(!)– για να αισθανθούμε ακόμα πιο έντονη την ανατριχίλα. Γιατί ακόμη κι αν, όπως είπε το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, οι συγκεντρώσεις δεν ήταν «αυθόρμητες» αλλά οργανώθηκαν από την εργοδοσία μέσω ενός στενού πυρήνα στελεχών και συγγενών, το αδυσώπητο ερώτημα –όχι μόνο πολιτικό, αλλά βαθιά ιδεολογικό και ψυχολογικό– παραμένει: δικαιολογεί ο φόβος της ανεργίας, αυτή την εθελόδουλη στάση; Αυτή τη ντροπή;

«Εκείνος, που έτσι σας καταδυ­ναστεύει, έχει μόνο δύο μάτια, μόνο δύο χέρια, μόνο ένα σώμα, τί­ποτα παραπάνω από όσα διαθέτει και ο τελευταίος άνθρωπος ανάμεσα στους αμέτρητους που κατοικούν στις πόλεις σας. Στην πραγματικότητα δεν έχει τίποτα παραπάνω για να σας κατα­στρέψει, από τη εξουσία που εσείς του απονείματε», γράφειο Ετιέν ντε λα Μποεσί, στο πιο γνωστό έργο του, την Πραγματεία περί εθελοδουλείας (εκδόσεις Πανοπτικόν, μτφ Παναγιώτης Καλαμαράς). «…Πώς θα τολμούσε να σας επιτεθεί, εάν δεν είχε τη συνεργασία σας; Τι θα μπορούσε να σας κάνει, εάν εσείς οι ίδιοι δεν συνεργούσατε με τον κλέφτη που σας ρημάζει, εάν δεν ήσασταν συνένοχοι με τον εγκληματία που σας σκοτώνει, εάν εσείς οι ίδιοι δεν προδίδατε τους εαυτούς σας;»  

Βάρβαρη «κανονικότητα»

Επιχειρώντας να αποκωδικοποιήσει

Η ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΗ ΝΕΔΑ ΤΟ 1920

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από τον Π. Πούλο το 1975,

σε ένα τοπικό περιοδικό και αναφέρεται στη δεκαετία του 1920 

& συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο μουΑΛΛΟΤΙΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

Η ΣΥΝΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ 

ΕΙΣ ΓΕΦΥΡΑΝ ΤΗΣ ΝΕΔΑΣ ΠΡΟ 50 ΕΤΩΝ 

Εις τα νεανικά μου έτη, ενθυμούμαι ότι ορισμένα έθιμα, τα οικεία ήσαν καθιερωμένα από τους προγονούς μας και μας έδιδαν την ευκαιρία να χαιρόμεθα την ζωή κάπως ξέφρενα εις ωρισμενας εορτας, απούσας σιγά σιγά και έσβησαν πλήρως.

Ένα από τα έθιμα αυτά ήσαν τα κούλουμπα που χάλαγαν οι Τριφυλοολύμπιοι εις την

παλαιάν οδική γέφυραν του ποταμού της Νέδας πλησίον του χωριού Ελαία Τριφυλίας.

– Καθ’ έκαστον έτος, την καθαρά Δευτέρα έβλεπες εκεί τους Τριφυλοολύμπιους να

μαζεύονται από τα χωριά των: Το Σιδηρόκαστρον, την Βανάδα, την Αγαλιανή, την Καημένη Γυναίκα, το Καλονερό, το Καραμουσταφά, το Τρουκάκι, τα Σκλαβέικα, την Κοπάνιτσα,την Φόνισσα, το Πρασιδάκι, τον Προφήτη Ηλία, την Φιγαλία και το Μπούζι, αφ’ ενός μεννα τελειώσουν το καθάρισμα των πιάτων από τα αποκριάτικα φαγητά της Κυριακής τωνΑπόκρεων αφ ετέρου δε, άλλοι εξ αυτών να ιδούν τους Μασκαράδες με τα παιγνίδια τουςεν δράσει και να ψυχαγωγηθούν και άλλοι να ιδούν τους νέους και τας νέας των δυο επαρχιών που θα έδιδαν και θα έπαιρναν εις το νυφοπάζαρο, το οποίον θα ελάμβανεν χώραν με τις τσιγγάνες προξενήτρες εις τον χώρον της εορτής σιωπηρώς συμφώνως με το πρόγραμμα αυτής.

– Η Συνάθροισης των εορταστών εγένετο εις το Ανατολικόν πλάτωμα της γέφυρας της

Νέδας, προς το μέρος της επαρχίας Ολυμπίας.

– Εκείθεν άρχιζαν οι χοροί, από ξεχωριστές παρέες, με τα εντόπια λαϊκά όργανα

(κλαρίνο, βιολί, τύμπανο και λαούτο) μιας ομάδας οργανοπαιχτών από το χωριό ΠροφήτηςΗλίας, Ολυμπίας και συν τω χρόνω οι παρέες ανακατεύοντο και χαλούσαν κόσμο με τουςεύθυμους χορευτικούς σκοπούς των.

– Ακολούθως έβγαιναν και οι μασκαράδες και επρόβαλαν τα παιχνίδια τους (Σκέτς).

– Ο Αρκουδιάρης με την Αρκούδα του τη Ρόζα.

– Ο Γάμος του Ρωμηου με την Τουρκοπούλα.

– Ο Τούρκος μπαρμπέρης του Αγά.

– Ο Κυνηγός με τη σκύλα του την ΄Ηρμα και όλα αυτά τα σκετς, προκαλούσαν τους

γέλωτας των εορταστών της Τριφυλοολυμπίας.

Όταν χαλάρωναν ολίγον οι χοροί και οι παραστάσεις των μασκαράδων, άρχιζαν τα

γεύματα των σαρακοστιανών και αι κρυφαί συζητήσεις από νέους και νέας με προξενήτρας τας τσιγγάνας της εορτής.

Μετά την μεσημβρίαν, έκαναν την εμφάνισίν των εις τον χώρον της εορτής, οι όμορ-

φες παρέες, από ζευγαρωμένους νέους και νέας, οι οποίοι αφού έπιαναν τους χορούς, εχόρευαν ασυγκράτητα μέχρι τέλους της εορτής.

Η ωραία αυτή εορτή της Καθαράς Δευτέρας, εις την γέφυραν του ποταμού της Νέδας,

εις το Μπούζι Τριφυλίας, έληγεν την 17.00 ώραν της αυτής ημέρας, όταν η αμαξοστοιχίατων ΣΠΑΠ επερνούσεν εις το Μπούζι, από Πάτρας για Καλαμάταν οπότε, οι εορτασταίδιελύοντο και επανήρχοντο εις τα χωριά των.