Η ΜΙΣΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΦΗΓΗΜΑ....

 Το παρακάτω κείμενο είναι η εισαγωγή 

-που ήταν οπισθόφυλλο στο τελευταίο βιβλίο 

"ΣΤΟΥΦ ΑΝΔΡΑΒΙΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΑΒΙΔΑΡΑΙΟΙ"

που κυκλοφόρησε μόνο σε 200 αντίτυπα!

     Διανύω το εβδομηκοστό έτος [1] της ζωής μου.Τα χρόνια κύλησαν σαν το ποτάμι και τόσα πρόσωπα έφυγαν σαν το νερό. Σαν να ήταν χθες, μόνο η μνήμη μένει κι αυτή πολύ επιλεκτική η άτιμη όπου θέλει. Πάντως μια έτσι - μια αλλιώς, πότε επάνω πότε κάτω, προχωράμε. Που πάμε; Μα εκεί που λένε οι Ποιητές ... Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω.

Όλοι οι γνωστοί, φίλοι και μη ξέρουν ότι είμαι από το αγαπημένο μου Γιαννιτσοχώρι, καθότι σε όλες μου τις εκφάνσεις της ζωής παντού το έβγαζα τελάλι και το είχα φλάμπουρο και σημαία από την αρχή. Εξάλλου εδώ και μια δωδεκαετία το χωριό μου στην ιστοσελίδα που διαχειρίζομαι αποτελεί επίτιμο τίτλο. Μια και λοιπόν όλα τα περασμένα περίπου είναι γνωστά, σας εκθέτω με μάρτυρα το κείμενο που ακολουθεί όλα τα δεδομένα της τελευταία φάσης της ζωής μου.

Η ζωή έχει πολλές ευχάριστες στιγμές, αλλά και δυσάρεστες. Πότε λύπες και πότε χαρές. Ανηφόρες και κατηφόρες. Και έχει πολλές απαιτήσεις από τους ανθρώπους. Όμως δεν αρκεί να έχουμε πρώτο μέλημα τις ζωτικές ανάγκες .. Απαιτείται ισορροπία και με τους άλλους, αλλά και με τον εαυτό μας, έτσι ο καθένας θα είναι εύχαρις, ωραίος κι ευπροσήγορος και με τα δύο "μέτωπα" και θα αισθάνεται ικανοποίηση, ευφορία. Να τη η μέθεξη, να τη! Πώς θα πετύχουμε την ισορροπία; "Μία είναι η ουσία, ΑΓΑΠΗ και ενσυναίσθηση" όπως αναφέρεται στο άσμα! [2]

Κύρια προϋπόθεση και πάνω από όλα είναι να είσαι γεμάτος. Βεβαίως προσωπικά μου πιστεύω είναι και παρακάτω θα τα κάνω όσο γίνεται πιο λιανά.

Όπως η διατροφή του σώματος πρέπει να είναι ισορροπημένη, κανονικές θερμίδες, βιταμίνες, αμινοξέα κ.τ.λ. το ίδιο και η "διατροφή" της ψυχής, το  πνεύμα. Αρχικά με το "γεμάτος" εννοώ ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι πολύπλευρος και πολυσχιδής, με ένα λόγο να έχει πολλές και διαφορετικές

δραστηριότητες και να μην είναι μονότονος, μονοσήμαντος, και να μην αρκείται σε μία είτε αυτή είναιτο επάγγελμά του ή ένα χόμπι. Με τα χρόνια αυτή η μονομέρεια σε μια δραστηριότητα γίνεται πάθος με τα γνωστά κατρακυλίσματα και σε πνίγει. Τέτοια πάθη είναι πολλά και διάφορα, χαρτοπαιξία και διάφορα παίγνια, ακόμα και αλκοολισμός και άλλα ψυχοδραστικά, ψυχοτρόπα διαόλια. Πλήρης αντικοινωνικότητα, σε παίρνει η ζωή αμπάριζα, που λέμε.

Ευτυχής και γεμάτος είναι ο άνθρωπος που έχει διάφορες ωφέλιμες ασχολίες, που όταν είναι αρεστές επιφέρουν ευδαιμονία και χάρη και γίνονται χόμπι, διασκέδαση, τα ωραία "ψώνια", Αλλοίμονο λοιπόν στον άνθρωπο, που αφήνεται, δεν κοπιάζει, δεν ψάχνεται, δεν γεμίζει τη ζωή του με διάφορες ασχολίες και δράσεις.

Από τον Λίβανο στον Γράμμο μέσω Πολωνίας

        

Η φράση του Στάλιν (δεξιά) την άνοιξη του 1949 στον Ζαχαριάδη (αριστερά) «Να το μαζέψουμε σιγά σιγά το χαλί», μπορεί να συνδεθεί με το ότι στην Πολωνία το κομμουνιστικό καθεστώς είχε πλέον σταθεροποιηθεί |Wikipedia public domain / CreativeProtago Πηγή: Protagon.gr

             Προφανώς, δεν ήταν ποτέ στα σχέδια του Στάλιν να βάλει την Ελλάδα «στο σακούλι του». Από την άλλη, όμως, ως έμπειρος κομμουνιστής αλλά και πονηρός χωρικός, ήξερε ότι κάθε φορά που ήθελε να πετύχει κάτι στην (διαμφισβητούμενη αρχικά, και απείθαρχη μετά την κατάληψή της) Πολωνία, έπρεπε να κινεί, για αντιπερισπασμό, κάποια πιόνια στην παγκόσμια σκακιέρα Ανδρέας Παππάς 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026, 23:45 

Πρόσφατα συμπληρώθηκαν ογδόντα χρόνια από την επίθεση ένοπλων κομμουνιστών στον σταθμό χωροφυλακής στο Λιτόχωρο. Η ενέργεια αυτή, που ερχόταν να συμπληρώσει την απόφαση του ΚΚΕ για αποχή από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946, θεωρείται γενικά η απαρχή του λεγόμενου Τρίτου Γύρου (1946-49) του Εμφυλίου Πολέμου.

Ασχολούμαι εδώ και χρόνια με τον Εμφύλιο. Με αφετηρία τα αριστερά μου νιάτα, έχω διαβάσει κάθε είδους αφηγήσεις, μαρτυρίες, απομνημονεύματα, συστηματικές εξιστορήσεις, τόσο από τη μία όσο και από την άλλη πλευρά. Παρά τα μύρια όσα έχουν γραφτεί, συχνά έχω την αίσθηση ότι υπάρχουν ακόμη σκοτεινές πλευρές του ζητήματος. Ή μάλλον πλευρές όχι επαρκώς φωτισμένες ώστε να μπορεί να δοθεί ικανοποιητική απάντηση στο καθοριστικό ερώτημα: «Γιατί έγινε ο Εμφύλιος;». Και όταν λέμε «γιατί έγινε;», εννοούμε βέβαια πρωτίστως τι ήταν αυτό που έσπρωξε το ΚΚΕ σε αυτή την τεράστια περιπέτεια. Περιπέτεια για τη χώρα γενικά (σε σχεδόν 100.000 υπολογίζονται τα θύματα του Εμφυλίου από το 1943 έως το 1949), αλλά και για τα μέλη και τους οπαδούς του ΚΚΕ ειδικότερα. Παρεμπιπτόντως, είδα αρκετά έντυπα αφιερώματα για τα 80 χρόνια από την έναρξη της τρίτης φάσης του Εμφυλίου. Για μια ακόμα φορά ώδινεν όρος και έτεκεν μυν. Εν ολίγοις, ουδέν νεώτερον. Τι νόημα έχουν, αναρωτιέμαι, κείμενα που απλώς επαναλαμβάνουν κοινούς (και διόλου διαφωτιστικούς) τόπους, που αναμασάνε τα ίδια και τα ίδια; Σε όσα ακολουθούν, και με δεδομένο τον περιορισμένο χώρο που διαθέτω, θα επιχειρήσω να δώσω μια απάντηση στο μείζον ερώτημα «γιατί;».

ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ

Η ...ΑΞΙΟΠΙΣΤΊΑ ΤΗΣ GOOGLE

 Κατά τον πόλεμο οι δημιουργοί των ευφυέστατων  ιρανικών Α1 βίντεο, της εταιρείας Explosive News χρησιμοποιώντας τις φιγούρες των Lego, όπου γελοιοποιεί τις ΗΠΑ και τον πρόεδρο Τραμπ,  στο πεδίον της πολιτικής προπαγάνδας προκαλούν μεγαλύτερη επικοινωνιακή επικοινωνιακή καταστροφή στον Λευκό Οίκο από το σύνολο των  βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν. Η δε LEGO -Δανία έκανε μόκο. 

Άμεσα η αμερικανική εταιρεία Alphabet, που ελέγχει το YouTube και την  Google έσπευσε να κατεβάσει τον λογαριασμό της Explosive News.  [Δάνιο από ΕΦ-ΣΥΝ

ΤΙ ΚΑΝΕΙ ....ΝΙΑΟΥ - ΝΙΑΟΥ ΣΤΑ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ  

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΓΑΒ -ΓΑΒ ΣΤΗ ΖΑΧΑΡΩ

ΣΎΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΙΝΗ ΣΗΜΕΡΑ οι πιθανότητες να μπει δημοφιλής Ηλείος αντιπεριφερειάρχης στο τοπικό ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, ολοένα και αυξάνονται. Μαθαίνω ότι η υποψηφιότητά του έχει συζητηθεί εκτενώς στην Αθήνα και το ζήτημα θεωρείται «κλειδωμένο». Οι ανακοινώσεις δεν θα γίνουν άμεσα, αλλά η άτυπη έγκριση για να ξεκινήσει την προεκλογική του δραστηριότητα, έχει ήδη δοθεί!

 Ο τίτλος τα λέει όλα, αν και φοβάμαι ότι αυτή η υπόρρητη πληροφορία είναι κατευθυνόμενη. 

   Η 1η ένσταση  και πιο ισχυρή είναι ...το Γαβ-Γαβ στη Ζαχάρω. Είναι δυνατόν να δεχτεί αυτή την  υποψηφιότητα η  κ. Διονυσία - Θεοδώρα; Θα γίνει χαμός.... 

   Η 2η είναι ότι πιστεύει κανείς ότι η Ν.Δ. θα βγάλει 3 βουλευτές στην Ηλεία; Οι δύο βέβαια είναι ήδη καπαρωμένες.. Εκτός εάν ο κ. Αντιπεριφερειάρχης εκτεθεί με σκοπό το μέλλον. Όμως μια τέτοια επιλογή απαιτεί παραίτηση από την θεσάρα στον Πύργο, και  ξέρετε πόσο είναι "το άρχειν ήδιστο"

Από την άλλη παίζουν και τα τραπεζώματα [ Αρχιεπίσκοπος, Βορίδης..] 

Ίδομεν!

Ο ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΑΣ

    «Κάλλιον του θεραπεύειν το προλαμβάνειν»

   Ένα  τρανό και οδυνηρό σύμφυτο σύμπτωμα των σύγχρονων κοινωνιών ανεξαρτήτως πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής  ιεραρχίας απανταχού της επικράτειας, είναι οι ψυχοτρόπες ουσίες, τα ναρκωτικά, σκληρά ή μαλακά με τα ανάλογα αποτελέσματα,  φθοροποιά στο σώμα και στη ψυχή και σε πολύ μεγάλο ποσοστό θανατηφόρα.  

       Φυσικά περιττό είναι να τα ονομάσω γιατί είναι γνωστές τοις πάσι.

      Όμως τελευταία ανάμεσά τους συγκαταλέγονται και τα προϊόντα - θαύματα της ηλεκτρονικής τεχνολογίας, κινητά, laptop και λοιπά, όλα εύχρηστα και πολύ διαδεδομένα [1] Διαβόλια του κερατά!

      Και η πιο επικίνδυνες και δύσκολες συνέπειες τους είναι η τρομερή  έξις. Πλέον αυτά έχουν πάρει μεγάλες διαστάσεις και μάλιστα τώρα με την Τεχνητή Νοημοσύνη ο κίνδυνος είναι συθέμελος για την ανθρώπινη υπόσταση, αυτή την ίδια την ανώτερη λειτουργία του ανθρώπου, τη  σκέψη σε όλες τις εκφάνσεις, ατομικές και κοινωνικές.

    Μία μικρή αναφορά μόνο στο τσιγάρο που είναι πολύ συνηθισμένη. Όλοι οι καπνιστές θέλουν να το κόψουν και προσπαθούν και παλεύουν εν παντί τρόπο, αλλά πολύ δύσκολο να το πετύχουν.

    Η έξις σε αυτά τα ηλεκρονικά διαβόλια, κινητά και social media, καθίσταται γρήγορα  πανίσχυρη ειδικά στους νέους  αλλά και στους ηλικιωμένους του συνταξιούχους. Μικρά παιδιά δεν είναι τα γερατειά, μονο που αυτά είναι περήφανα!

Και αυτές οι ηλικίες πολύ δύσκολα αντιδρούν. 

Είναι   ο ελέφαντας στο δωμάτιό μας. 

    Πολλά κράτη έχουν πάρει απαγορευτικά μέτρα χρήσης κάτω των 16 ετών και οπωσδήποτε πρέπει να γίνει και αυτό και στην Ελλάδα.

    Στους μεγάλους, τους συνταξιούχους περσότερο το πρόβλημα αυξάνεται σε αυτούς που έχουν αφεθεί τον καναπέ και έχουν αφήσει κάθε δράση και ενδιαφέρον. Τα διαβόλια φαίνονται σύντροφοι και φίλοι, όμως  με τον καιρό καταλήγουν  καταλύτες της έλλειψης παντοειδούς σκέψης και .και ενεργητικής πράξης

   Να μην πολυλογώ και εγώ τελευταία έχω πέσει θύμα. Προκειμένου να ανταπεξέλθω στις ανάγκες του blog, να απαντήσω  στις διάφορες και πολλές απηευθύνσεις και αναφορές φίλων, να παρακολουθώ άλλους και περισσότερο τώρα τελευταία λόγω ανημποριάς μου, πέσιμο, Λουκία και τα λοιπά ολοένα και πιο πολύ με "ρουφά" το laptop. 

    Ευτυχώς που έχω ανάμεσα στις καθημερινές μου ενασχολήσεις και άλλες δράσεις  όπως ο Καραγκιόζης [2], το  μπαγλαμαδάκι {3] ή μαγειρική [4]

        Οπότε αποφάσισα να πάρω δραστικά μέτρα γιατί δεν γίνεται αλλιώς, Πλέον οι αναρτήσεις στο blog δεν θα είναι τρεις φορές την εβδομάδα και σταθερές όπως γίνεται τόσα χρόνια,  αλλά θα είναι δύο. Tι να κάνουμε εν τω μεταξύ μεγαλώσαμε και είμαστε επιρρεπείς σε τέτοια αλλότρια ..πάθη. Παλιά είχαμε άλλα....τώρα. όμως είμαστε αιχμάλωτοι άλλων αναγκών.

  Και όμως είναι αναγκαίο να αντισταθούμε, κι ας φαίνονται όχι σπουδαία και απλά π.χ το φαγητό, τα γλυκά κ.κ.κ....αλλά και στις ανοησίες και στις περιαυτολογίες, τους κομπασμούς.. Κι εγώ εκει΄ στο στρατό κι εγώ εκεί κι εγώ εδώ...Κοινώς κουραφέξαλα!

 [1] Σε όλα τα μ.μ.κ. λεωφορεία, αστικά και μη το 99% των επιβατών είναι με ένα κινητό στο χέρι. 

   [2] Και αυτός τώρα τελευταία έχει γίνει με την τεχνική νοημοσύνη έχει πάρει άλλη μορφή, Δεν ξέρω σίγουρα από θέατρο σκιών γίνεται θέατρο εικόνων. 

  [3] Εδώ και μερικούς μήνες μου έσπασε αυτό που είχα το μικρό και χθες πήρα άλλο από τον φίλο μου τον Δημήτρη Κοκκώνη, άριστο οργανοποιό κλικ ΕΔΩ 

 [4] Χτες έκανα γαυράκια  στο φούρνο,, τόσο νόστιμα που η Λουκία πρώτη φορά είπε πολύ ωραίο για ένα φαγητό που έκανε άλλος! [προσεχώς θα σας γράψω τη συνταγή και θα πάθετε πλάκα..]

ΟΙ ΩΔΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ

Η ωδή είναι ένα είδος ποιητικής σύνθεσης που χαρακτηρίζεται από τον ανυψωμένο τόνο και την περίτεχνη δομή της, που προορίζεται να εξυψώσει ή να προβληματίσει ένα συγκεκριμένο θέμα ή θέμα. Ιστορικά μιλώντας, οι ωδές έχουν χρησιμοποιηθεί ως μέσο έκφρασης θαυμασμού, ευγνωμοσύνης ή λατρείας προς ανθρώπους, γεγονότα, αντικείμενα ή αφηρημένες έννοιες και έχουν κερδίσει μια θέση στη λαϊκή κουλτούρα.ActualidadLiteratura
      Δεν είμαι ούτε φιλόλογος ούτε κριτικός, όμως η πολύχρονη  εντρύφηση με τα γράμματα και τα διαβάσματα νομίζω ότι μου δίνει το δικαίωμα να ξεχωρίζω την ποιότητα και να χαρακτηρίζω και να κρίνω ένα γράφημα απλό αλλά γεμάτο, γλαφυρό και λυρικό μεν αλλά όχι περίτεχνο με διάφορα άχρηστα γλωσσικά πλουμίδια και περίτεχνους επιστημονικοφανείς ιδεασμούς.
   Τέτοια γραφήματα είναι της Κατερίνας Νικολοπούλου, που από τις 6-9-25 που αποδήμησε ο πατέρας της  έχει αναρτήσει πολλά. Ακριβώς όπως ήταν  ο αείζωος και άληστος  Νίκος.Νικολακόπουλος είναι και ΄όλα τα γραφτά της.

Α  "...Οι ψυχές ξέρουν πότε είναι ή ώρα τους να φύγουν, υπάρχουν αποχαιρετισμοί που δεν ανακοινώνονται με
λόγια αλλά με σιωπές, βαθιά βλέμματα και μια ανεξήγητη ηρεμία, οι ψυχές, μέσα στην απέραντη σοφία τους, ξέρουν πότε είναι ή ώρα να επιστρέψουν σπίτι του Θεού, πριν φύγουν αφήνουν αποτυπώματα αγάπης, διδασκαλίες και αναμνήσεις που ζουν για πάντα στις καρδιές μας, τίποτα δεν φεύγει όταν έχει αγαπηθεί γιατί ή αγάπη δεν πεθαίνει, μεταμορφώνεται, γίνεται φως, γίνεται ειρήνη, γίνεται αόρατη παρουσία που μας συνοδεύει σε κάθε βήμα μας, αν και ή απουσία τους πονάει, ηρεμούμε ότι το ταξίδι σας είναι ιερό, απαραίτητο και ή αποστολή τους εδώ ολοκληρώθηκε και τώρα ξεκουράζεται σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχει πόνος, μόνο αιωνιότητα, τιμούμε το κάθε βήμα στη ζωή μας ζώντας με ευγνωμοσύνη, πίστη, και αγάπη, γιατί οι ψυχές που ραγίζουν ποτέ δεν φεύγουν εντελώς! Μου λείπεις

Β "...Ο πόνος μου είναι μόνο δικός μου, κάποιες μέρες θεραπεύομαι, κάποιες μέρες πάλι σπάω, γιατί ο πόνος δεν σε πάει σε σημείο που όλα ξαφνικά είναι καλά, δεν λειτουργεί έτσι, είναι ένα ρεύμα με σέρνει χωρίς προειδοποίηση ανάμεσα σε αναμνήσεις και τις απουσίες, μερικές φορές σκέφτομαι ότι πρέπει να προχωρήσω να αναπνέω καλύτερα, να μπορώ να γελάω χωρίς να νιώθω ενοχές, να ξυπνάω με την αίσθηση ότι η ζωή συνεχίζεται και ότι κάπως συνεχίζω μαζί της, αλλά ξαφνικά, κάτι αγγίζει την ψυχή μου με τον πιο απρόσμενο τρόπο, ένα τραγούδι, το άρωμα, μια πρόταση που είχες πει κάποτε, και τότε είναι που καταρρέω ξανά, καταστρέφομαι σαν να μην πέρασε ο χρόνος και ξανανοίγει οι πληγές με την ίδια κτηνωδία σαν την πρώτη μέρα, κι εκεί, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, ή απουσία γίνεται μεγαλύτερη από καταλαβαίνω ότι αυτός ο πόνος είναι μόνο δικός μου, ό καθένας αντιμετωπίζει την απώλεια με το ακριβές βάρος της δικής του αγάπης, ό χρόνος γιατρεύει τα πάντα αλλά ή αλήθεια είναι ότι ο χρόνος δεν γιατρεύεται, ο χρόνος διδάσκει, μας διδάσκει να περπατάμε με την απουσία, να αναπνέουμε με πόνο, να θυμόμαστε χωρίς να πνιγόμαστε, να ενσωματώνεις και να μετατρέπεις την πληγή σε κάτι που πονάει λιγότερο, σε κάτι που, ακόμα και όταν καίει, σου επιτρέπει να προχωρήσεις! Δεν υπάρχουν κανόνες στον πόνο, υπάρχουν μέρες που μπορώ να μιλήσω για σένα χωρίς να σπάσω τον εαυτό μου, και άλλες που μόνο να φωνάζω το όνομά σου καταστρέφομαι, αυτός είναι ο πόνος μου, και τον ζω με τον τρόπο μου, ξέρω ότι δεν θα σταθώ ακίνητη στο σκοτάδι, ξέρω ότι υπάρχει φως, ακόμα κι αν είναι μακρινό, κι αν υπάρχει ένα πράγμα που μου έμαθεο πόνος, είναι ότι ή απουσία πονάει, αλλά δεν σβήνει την αγάπη, ξαναχτίζοντας τον εαυτό μου ανάμεσα στη νοσταλγία και τις αναμνήσεις, γιατί ή ζωή δεν σταματά, κι ας πονάει ούτε θα σταματήσω!

ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

 Δελτίο Τύπου (21-4-2026)
Ομάδα Γονέων στη Ζαχάρω για την ενίσχυση της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης των παιδιών  Ο Δήμος Ζαχάρως σε συνεργασία με το Κέντρο Πρόληψης Π.Ε. Ηλείας «Παρεμβάσεις», τον Εθνικό Οργανισμό Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων (Ε.Ο.Π.Α.Ε.), καθώς και με τη στήριξη των Σχολικών Μονάδων του Δήμου, υλοποιούν στη Ζαχάρω ομάδα γονέων παιδιών προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας (έως και τη Δ΄ Δημοτικού).
Οι ομάδες γονέων αποτελούν έναν χώρο συνάντησης και ανταλλαγής εμπειριών, που συμβάλλει στην ενίσχυση του γονεϊκού ρόλου και στην καλύτερη προσέγγιση ζητημάτων που αφορούν την ανάπτυξη των παιδιών.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει έξι (6) δίωρες εβδομαδιαίες συναντήσεις, με έναρξη τη Δευτέρα 27 Απριλίου 2026, οι οποίες θα πραγματοποιούνται στο Πολύκεντρο Ζαχάρως.
Για τη συμμετοχή στην ομάδα, οι γονείς καλούνται να δηλώσουν το ενδιαφέρον τους έως και την Παρασκευή 24 Απριλίου 2026, επικοινωνώντας με τη συντονίστρια της ομάδας, κα Κατερίνα Μάσσαλα, Ψυχολόγο, στο τηλέφωνο 26220 29710, από Δευτέρα έως Παρασκευή και κατά τις ώρες 08:30 – 14:30.
Η συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι δωρεάν.
Ο Δήμος Ζαχάρως εκφράζει τις ευχαριστίες του προς το Κέντρο Πρόληψης «Παρεμβάσεις» για  τη συνεργασία, καθώς και προς τα στελέχη του Τμήματος Κοινωνικής Προστασίας, Παιδείας και   Πολιτισμού του Δήμου για τη συμβολή τους στην υλοποίηση της δράσης, αναδεικνύοντας τη σημασία της διασύνδεσης και της συνεργασίας των φορέων σε τοπικό

ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

 

=================================

Ο ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΥΒΛΑΞ ΠΑΤΤΑΚΟΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΩΣ 

ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΝΕΔΑΣ

Π  ρ  ά  ξ  η     1η

Είμαστε στα μέσα της Χούντας των συνταγματαρχών που κατά κάποιον τρόπο είχε στεριώσει, όμως με τον βούρδουλα και τα ξερονήσια. Ο αντιπρόεδρος Στυλιανός Παττακός, ναι εκείνος ο κλασσικός καραβανάς, ο φαιδρός τύπος που αξίωσε κι αυτός με το πουλί του να σώσει την Ελλάδα, στα πλαίσια του ταξιδιού του στη Δυτική Ελλάδα πέρασε κι από τη Ζαχάρω. Πολλοί αρχηγοί κομμάτων, τρανοί και επώνυμοι, ακόμη και πρωθυπουργοί, έχουν περάσει από την περιοχή μας, αλλά το πέρασμα του Παττακού και όσα έλαβαν χώρα στον θρυλικό Πλάτανο ήταν ένα γεγονός για εκείνα τα χρόνια που έχει μείνει αξέχαστο. Ο λόγος είναι ότι έγιναν πράγματα από  τραγελαφικά μέχρι ...απτά δείγματα της άμεσης δημοκρατίας. 

     Θέατρο του παράλογου!

 

  

 Από νωρίς λοιπόν το πρωί τα όργανα της τάξεως και της  ασφάλειας, οι ...ηρωικοί χωροφυλάκοι είχαν πάρει σβάρνα την αγορά με την εντολή οι μαγαζάτορες   να κλείσουν εντελώς και να παρευρεθούν στον πλάτανο, όπως όλος ο κόσμος για να καλωσορίσουν τον Παττακό. Κάπως έτσι ή αλλιώς εκείνο το πρωινό μαζεύτηκε πολύς κόσμος στον πλάτανο. Καταφθάνει λοιπόν με όλη του την κουστωδία ο κύριος Αντιπρόεδρος. Αφού έκανε τον τυπικό  χαιρετισμό και είπε το ποίημα για την ....εθνοσωτήριον επανάστασιν, απευθύνεται στον κόσμο και τον καλεί να βγάλει δήμαρχο. 
    Μέχρι το ΄67 που ήρθε η χούντα κι ο Απρίλης σκότωσε τον Μάη, δήμαρχος ήταν ο λαοπρόβλητος  γιατρός Ζαχαριάς.Όπως έγινε σε όλους τους δήμους και στις κοινότητες όλοι οι αιρετοί καθαιρέθηκαν,  εν μία νυχτί,  και τοποθετήθηκαν οι δικοί τους (χίτες, ταγματασφαλίτες και λοιποί αχυράνθρωποι), έτσι και εδώ απολύθηκε ο Ζαχαριάς και χρίστηκε δήμαρχος ο Σαβράμης και αντιπρόεδρος ο Θαν. Μπιλιώνης. Ο Σαβράμης, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, ήταν έντιμος και ήσυχος άνθρωπος και καλός επαγγελματίας. Με αφορμή το ότι ο δήμος προέβηκε σε αγορά μερικών υλικών-μικρής χρηματικής αξίας-από το σιδηρουργείο του Σαβράμη μετά από δυο χρόνια περίπου, από τους ντόπιους τοπάρχες απολύθηκε και έτσι χρέη δημάρχου εκτελούσε ο αντιπρόεδρος Μπηλιώνης. 
    Κάτω από αυτές τις συνθήκες στην πόλη της Ζαχάρως, έγινε στον πλάτανο το "καλωσόρισμα" του Παττακού.

     Μετά λοιπόν τα τετριμμένα που αναφέρθηκαν, Ο Παττακός σαν γνήσιος δημοκράτης-τρομάρα του- απευθύνεται στον κόσμο και ρωτά:
: Όποιος από σας θέλει να γίνει δήμαρχος να σηκώσει το χέρι του
Πρώτος σηκώνει το χέρι του ο Σπύρος Σάσσαλος, ο ονομαζόμενος και Σκουριάς.
Λέει ο Παττακός.
: Ποιοι θέλουν τον Σάσσαλο δήμαρχο;   Σηκώνουν δυο-τρία χέρια.
: Ποιος άλλος θέλει; ξαναρωτά..

   Ξαναρωτά λοιπόν ο Παττακός:
:Ποιος θέλει να γίνει δήμαρχος;
Σηκώνει το χέρι ένας Παπασπύρου, που ήταν αρκετά μεγάλος, κοντά στα 80.
:Πόσων χρονών είσαι του λέει ο μεγάλος και αφού ο άλλος απαντά 78 του εύχεται να τα εκατοστίσει.
:Ποιοι θέλουν να επανέλθει ο Σαβράμης δήμαρχος; Ελάχιστα χέρια..
: Ποιοι θέλουν τον Μπηλιώνη για δήμαρχο;
Ο κόσμος αμέσως ξεσηκώθηκε χειροκροτώντας και ζητωκραυγάζοντας, οπότε ο Μπηλιώνης δια βοής και δια ροπάλου έγινε δήμαρχος (1) (2)

Οι αναρτήσεις για το συμβάν με τον Παττακό στηρίχτηκαν στις μαρτυρίες των αείμνηστων Γιαννάκη Τάγαρη, δημάρχου της Ζαχάρως από το 1982 έως το 1986 και του Γρηγόρη Κοτσιόρη υποψήφιου με την ΕΠΕΝ οι οποίοι και ποζάρουν στις παρακείμενες φωτογραφίες.

          Πρέπει να τονίσουμε και ορισμένα άλλα ευτράπελα του παράλογου θεάτρου που παίχτηκε τότε στον πλάτανο της διασταύρωσης.

- Κατά τη διαδικασία κάποιος σήκωσε και τα δυο του χέρια, οπότε ο ....πανέξυπνος Παττακός του λέει: Εσύ να σηκώσεις και τα τέσσερα.

 - Στο τέλος κάποιος ρωτά τον μεγάλο: Πρόεδρε τι να ψηφίσουμε στο δημοψήφισμα; ΝΑΙ ή ΟΧΙ; Και απαντά ο μεγάλος: Όποιος ψηφίσει ΟΧΙ, οχιά να τονε φάει.

Π ρ ά ξ η    2η

    Η συνέχεια του ρεσιτάλ δόθηκε στη Γέφυρα της Νέδας, όπου είχαν συγκεντρωθεί να τον προϋπαντήσουν οι κάτοικοι του Γιαννιτσοχωρίου και των γύρω χωριών, γυναίκες, γέροι και παιδιά.

Κατεβαίνει λοιπόν φουριόζος από την κουρσάρα και με την καράφλα  να αντανακλά στον ήλιο ο μεγάλος, εν μέσω σημαιών και  ζητωκραυγών, μας λέει.

: Δε μου λέτε, σας έφεραν ή ήρθατε μόνοι σας;

Οπότε πετάγεται η Θειά Ασήμω με το αξέχαστο τσεμπέρι της 

:Τι λες μάτι μου; Μόνοι μας ήρθαμε με τα πόδια, όπως μας είπαν οι χωροφυλάκοι έπρεπε να έρθουμε  να σε καλωσορίσουμε.

Αυτό ήταν! 
Φωτιά στα μπατζάκια του
Πάντως είναι μεν  η πιο μαύρη & επάρατη σελίδα της νεότερης Ελλάδας, αλλά είναι και η πιο χαζοχαρούμενη!!!

(1)  Όπως καταλαβαίνετε όλα ήταν τάτσι-μίτσι-κότσι και ο Μπηλιώνης είχε μαζέψει όλους τους δικούς του εργάτες, παρεργάτες, κουμπάρους και λοιπούς, όλους εκεί γύρω-γύρω.Έτσι  ο Μπηλιώνης είχε το .. αμφιθέατρο δικό του.

ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΠΌ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ

 επαναδιατυπωμένη και εμπλουτισμένη

Το ντοκιμαντέρ "7 χρόνια, μια . στιγμή.Η Δίκη των Πρωταίτιων" στην TV της Βουλής την Τρίτη

Την παρακάτω απεύθυνση για όσους 

δεν την έχουν πάρει χαμπ΄ρι μια και 

την έγραψε η ΕΦ-ΣΥΝ του Σαββάτου.

     ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΝ 21η Απριλίου, Τρίτη, θα προβληθεί από το Κανάλι της Βουλής το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Γιουκάκη «7 χρόνια, μια στιγμή. Η Δίκη των  πρωταίτιων». 

  Αποτελεί μια πρωτότυπη τηλεοπτική παραγωγή για τη μεγάλη δίκη των πρωταίτιων του πραξικοπήματος, που έγινε το καλοκαίρι του 1975 σε αίθουσα των Φυλακών Κορυδαλλού. Τα πρακτικά της συγκεκριμένης δίκης κρατήθηκαν τότε σε μια ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα του Κοινοβουλίου,από τη Στενογραφική Υπηρεσία της Βουλής, και έκτοτε φυλάσσονται ταξινομημένα και πλέον ψηφιοποιημένα στη Βιβλιοθήκη της Βουλής. 

    Στο ντοκιμαντέρ μιλούν: Ο δικηγόρος Αλέξανδρος Λυκουρέζος, ο άνθρωπος που κατέθεσε την πρώτη μήνυση κατά των χουντικών το 1974. Ο δημοσιογράφος Γιώργος Λιάνης, ο οποίος είχε καταθέσει στη δίκη σημαντικά στοιχεία για κάποιους από τους πρωταίτιους. Οι ιστορικοί Τάσος Σακελλαρόπουλος, υπεύθυνος των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη, Αντζελα Καραπάνου, προϊσταμένη του Τμήματος Κοινοβουλευτικών Αρχείων της Βιβλιοθήκης της Βουλής, και Στάθης Κουτρουβίδης, από το Τμήμα Κοινοβουλευτικών Αρχείων. Ο συνταξιούχος στενογράφος της Στενογραφικής Υπηρεσίας της Βουλής Ηλίας Γκρέκας. 

     Για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ αξιοποιήθηκε σπάνιο υλικό από το Αρχείο της ΕΡΤ, με τις ιστορικές καταθέσεις στη δίκη προσωπικοτήτων όπως οι Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Ανδρέας Παπανδρέου, Γεώργιος Ράλλης κ.ά. Την πρωτότυπη μουσική έγραψε ο Διονύσης Τσακνής. Ιστορική έρευνα, επιμέλεια, παρουσίαση: Γιώργος Γιουκάκης. Σενάριο: Γιώργος Γιουκάκης, Δέσποινα Χονδροκούκη. Σκηνοθεσία: Δέσποινα Χονδροκούκη

 ΕΠΟΧΗ