theodoroskollias@gmail.com // 6946520823
Aλήθεια ποιος φταίει για την κατάντια της χώρας μας;

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥ ΚΙ ΦΕΤΟΣ ΚΟΥΤΣΑ ΣΤΡΑΒΑ ΤΟ ΓΙΟΡΤΑΣΑΜΕ

 


 Το κατακαλλύτερο σύνθημα που πάει γάντι και φωνάξαμε ήταν:
¨ Φαίνονται μεγάλοι γιατί είμαστε σκυφτοί.
ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΓΙΑΤΙ ΄ΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΜΙΚΡΟΙ"
{ Τα ευτράπελα και τραγελαφικά αρκετά παρακάτω.....]


 Ότι η Ζαχάρω είναι γκρίζα μην πούμε μαύρη το έχω αναφέρει στο παρελθόν πάρα πολλές φορές. Ήταν από την εποχή της κατοχής, φωλιά του λύκου {ταγματασφαλίτες, δωσίλογοι, ρουφιάνοι} Οπότε οι συνθήκες είναι αν όχι δύσκολες αλλά .....μπερδεμένες. [1]

      Ακούτε τα ευτράπελα, αρχίζοντας από τον δήμο: Το πρωί ο δήμαρχος έβγαλε διάγγελμα χαιρετισμό για την ημέρα αλλά απολύτως τίποτα άλλο. Δεν μπορούσαν να χτυπήσουν τις καμπάνες; [2] Ή να κάνουν μια μικρή έστω εκδήλωση στην πλατεία που κάθε τόσο κάτι κάνουν;

    Στο Γυμνάσιο-Λύκειο και ίσως και στο δημοτικό έκαναν έναν εορτασμό 8:30 με 9:30 σύμφωνα με διαταγή του υπουργείου. Και μετά από αυτή την ώρα τα παιδιά κυρίως από τα χωριά γύριζαν ξέμπαρκα και αγελαία. Οι δε καθηγητάδες στους καναπέδες τους....Κάλεσα πολλά από αυτά να έρθουν να φωνάξουμε θα συνθήματα αλλά μόνο δύο ήρθαν ο μικρός Γιωργάκης που πριν 5 χρόνια είχε δώσει τα λουλούδια στον Μαυρογένη και ένα άλλο μικρό κοριτσάκι.  

    Οι μεγάλοι περνούσαν από μακριά με σκυμμένο κεφάλι, κρυφογελούσαν και κορόιδευαν.[3] Βεβαίως περνούσαν και μερικοί που χαιρετούσαν και επικροτούσαν με ένα χαμόγελο. Μεγάλοι αλλά λίγοι!!! 

Το πρωί που ήμουν αναγκαστικά στο νοσοκομείο στην Κυπαρισσία για μία δουλειά, δυο γιατρουδάκια μου λένε γελώντας:¨άσε ρε φίλε έχουμε δουλειά εδώ..... 

   Να τονίσω ότι το μαγαζί μας έκανε παρατήρηση γιατί είε μπροστά στο πεζοδρόμιο λες και ήταν δικό του. Η αλλοτρίωση με την ...εξουσία! 

Έτσι είναι τα πράγματα εδώ , αλλά εμείς όποτε βρισκόμαστε στην περιοχή μας θα σηκώνουμε το πανό του Πολυτεχνείου και θα φωνάζουμε με την ντουντούκα: 

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ζει και αυτό μας οδηγεί 


[1] Σε όλους τους δήμους της Ηλείας σε όλες τις εκλογές  δεν πρωτεύει η Ν.Δ, ενώ στον δήμο μας πρώτη με μεγάλο ποσοστό.                                                                                                                                                [2] Φαντάζεστε ο  δήμαρχος, να έδινε διαταγή, δεν ξέρω εάν είναι στη δικαιοδοσία του, οι παπάδες να έκαναν τρισάγιο για τα θύματα του Πολυτεχνίου και διάβαζαν το αντίστοιχο διάγγελμα. Μεγάλοι πλάκα θα κάναμε, αφού ο κλήρος είναι κατάμαυρος, πίσσα [Πω πω εκείνος του Αγίου Παντελεήμωνα...}. Ένας ήταν ο παπά Πυρουνάκης !!!!


ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

 



κλικ ΕΔΩ

[Πριν 5 χρόνια]ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΥ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΤΗ ΖΑΧΑΡΩ

        Η όλη εκδήλωση για την 48η επέτειο του Πολυτεχνείου στη Ζαχάρω [17 Νοέμβρη 2021] ήταν εκπληκτική, ανεπανάληπτη.
  Στον γκρίζο "ουρανό" της περιοχής, οι κάτοικοι έμειναν εμβρόντητοι, αποσβολωμένοι. Εκτός από το τιμώμενο πρόσωπο, τον Διονύση Μαυρογένη, πρωταγωνιστές ήταν δυο πιτσιρίκια. Ο μικρός Γιωργάκης {1} που πρόσφερε τα λουλούδια και ο άλλος μικρός -ΜΕΓΑΛΟΣ, ο Διονυσάκης Αδαμόπουλος{2}
που ήταν όλα τα λεφτά. Έκτακτος!!! Μπήκε αναμεσά μας στην πορεία από μόνος του, αναπάντεχα και το σθένος και ο επαναστατικός παλμός του ξεπέρασαν τις όποιες διαστάσεις του ευγενούς και του ωραίου. Φωτεινό παράδειγμα και φάρος σε όλους μας, βεβαίως σε όλους τους Ζαχαραίους που τήραγαν απαθείς,{3} αλλά  ειδικά στη μαθητιώσα νεολαία που είχε αράξει στα εκατέρωθεν του δρόμου μαγαζιά.
Για την  όλη εκδήλωση με όλο της το μεγαλείο υπάρχει το παρακάτω βίντεο:
{1} Φαντάζομαι την αντίδραση του παππού του Γιωργάκη, του Κούκιου, γνωστού για τα χουντικά του φρονήματα
{2} Πιστεύω ότι γρήγορα θα τον συναντήσω και θα μας πει δυο λόγια. Έτσι για τον τιμήσω! 
{3} Πώς το λεγαν και οι ρεμπέτες: "κοίταξε τριγύρω οι μάγκες κάνουν όλοι τουμπεκι." μόνο που τούτοι εδώ κάθε άλλο παρά μάγκες είναι....

[ Πέρυσι, το 2025 στη Ζαχαρω] ΤΟ "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ" και στη Ζαχάρω

[1]
 


Βρεθήκαμε λίγα άτομα, ούτε 10.
Την άλλη φορά είμαστε περισσότεροι και πιο ...επαναστατικοί. 
κλικ ΕΔΩ
Εμείς κάναμε το ΧΡΕΟΣ μας και
 τιμήσαμε το "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ". 
Όπου και πήραμε μια σταλιά από την αίγλη του!!! 

Μας είπε και ο Δήμαρχος ότι θα έρθει αλλά δεν  ήρθε.....

[1] Η Ζαχάρω έχει κι ΄΄αλλη σχέση με το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ. Κατά πολλούς αρκετά διφορούμενη και ...σκοτεινή. Διαβάστε παρακάτω και κρίνετε:
  Γιάννης Γρηγορόπουλος, φοιτητής τότε στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών, μέλος της ΑντιΕΦΕΕ, με σημαντική συμβολή στο αντιδικτατορικό κίνημα και την κατάληψη του Πολυτεχνείου. Ο κ. Γρηγορόπουλος ήταν εκπρόσωπος της σχολής του στην πρώτη Συντονιστική Επιτροπή και στη συνέχεια ήταν στη θέση του συντονιστή, έως το μεσημέρι της Παρασκευής, με ιδιαίτερη ευθύνη στο χώρο του ραδιοφωνικού πομπού, την εκπόνηση των κειμένων και των συνθημάτων. Με δική του επιλογή αποφεύγει τη συμμετοχή στις κατ’ έτος παρουσιάσεις των «πρωταγωνιστών της εξέγερσης» από τον Τύπο και την τηλεόραση.»
κλικ ΕΔΩ

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026



17 Νοέβρη μέρα τιμής και δόξας για την

         ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ     
       ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
-
Μια από τις ενδοξότερες σελίδες της                ιστορίας μιας!

Σήμερα παραμονή επιλέξαμε να 
γίνει η επανεκκίνηση του
Λοινyannitsochori.blogspot.com.   
Μετά από πολύμηνη παύση.

[από την ΕΠΟΧΗ]

 Οι


53 χρόνια μετά,  

Θα είμαι κι εγώ εκεί 

Φέτος για ακόμη μία χρονιά, χιλιάδες φοιτητές θα βρεθούν έξω από το Πολυτεχνείο για να τιμήσουν τους ανθρώπους που πριν από 53 χρόνια τόλμησαν να υψώσουν τη φωνή τους απέναντι στη δικτατορία. Ανήκω κι εγώ σε αυτούς. Μπορεί να μην έχω ζήσει εκείνη την εποχή, μπορεί να μην έχω γνωρίσει ποτέ τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν, όμως νιώθω πως έχω κάθε λόγο να βρίσκομαι εκεί.

Ονομάζομαι Πάμελα Οσμάνι, είμαι Αλβανίδα στην καταγωγή και έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα. Ίσως για κάποιους αυτό να δημιουργεί ένα ερώτημα: Γιατί μια κοπέλα με αλβανική καταγωγή θέλει να συμμετέχει στην επέτειο του Πολυτεχνείου; Για μένα, όμως, η απάντηση είναι πολύ απλή. Γιατί η ελευθερία δεν έχει σύνορα, η δημοκρατία δεν έχει εθνικότητα και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν ξεχωρίζει τους ανθρώπους ανάλογα με την καταγωγή τους.

Η Ελλάδα είναι η χώρα στην οποία μεγάλωσα, στην οποία σπουδάζω, κάνω όνειρα και προσπαθώ να χτίσω το μέλλον μου. Είναι ένα κομμάτι της ζωής μου και της καθημερινότητάς μου. Το γεγονός ότι έχω διαφορετική καταγωγή δεν σημαίνει ότι πρέπει να μένω μακριά από την ιστορία της ή από τους αγώνες των ανθρώπων της. Αντίθετα, πιστεύω πως ο σεβασμός στην ιστορία μιας χώρας δεν απαιτεί να έχεις γεννηθεί σε αυτήν.

Το Πολυτεχνείο για μένα συμβολίζει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια ιστορική επέτειο. Συμβολίζει νέους ανθρώπους που δεν φοβήθηκαν να διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο. Ανθρώπους που ήθελαν να ζουν ελεύθεροι, να εκφράζονται χωρίς φόβο και να έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν για τη ζωή τους. Και αυτό είναι κάτι που με συγκινεί ιδιαίτερα, ειδικά ως νέα φοιτήτρια που πιστεύει στη δύναμη της παιδείας και της συμμετοχής.

Πενήντα τρία χρόνια μετά τα συνθήματα εκείνων των νέων εξακολουθούν να μας αφορούν. Το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» δεν είναι απλώς λόγια μιας άλλης εποχής. Είναι ανάγκες που παραμένουν ζωντανές. Δεν θέλω να αντιμετωπίζω την ιστορία σαν κάτι μακρινό, που απλώς το διαβάζουμε στα βιβλία. Θέλω να τη θυμάμαι, να την τιμώ και να καταλαβαίνω τι σημαίνει να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματά σου.

Θα πάω στο Πολυτεχνείο γιατί δεν θέλω ποτέ να θεωρήσω την ελευθερία δεδομένη. Γιατί πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να αισθάνεται ξένος όταν υπερασπίζεται τη δημοκρατία. Και γιατί θέλω να μπορώ να κοιτάζω την ιστορία με σεβασμό, ανεξάρτητα από το πού γεννήθηκα ή από το πού κατάγονται οι γονείς μου.

Πενήντα τρία χρόνια μετά, θα είμαι κι εγώ εκεί. Γιατί κάποιες αξίες δεν ανήκουν σε έναν λαό, αλλά σε όλους μας.

Πάμελα Οσμάνι
Φοιτήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Πέμπτη 28 Μαΐου 2026

H μεγάλη ανατροπή στο Λάλα. Πώς Επτανήσιοι και Ηλείοι συνέπραξαν για να διαλύσουν το τελευταίο οχυρό των Τουρκαλβανών...


Σε μια στιγμή που η Ελληνική Επανάσταση του 1821 έμοιαζε να κερδίζει έδαφος στην Πελοπόννησο, υπήρχε ακόμη μία εστία που αντιστεκόταν πεισματικά: το Λάλα της Ηλείας, που δεν ήταν απλώς ένα χωριό, αλλά...

Ένα άτυπο αλλά ισχυρό «οχυρό», το οποίο στηριζόταν όχι σε τείχη, αλλά στη φήμη, την εμπειρία και την πολεμική τους συνοχή. Όσο αυτό το σημείο παρέμενε ενεργό, η επανάσταση στη δυτική Πελοπόννησο δεν μ...

Η ανατροπή ήρθε από εκεί που λίγοι το περίμεναν. Από τη θάλασσα και τα νησιά του Ιονίου. Γράφει ο συνεργάτης μας ιστορικός Νίκος Γιαννόπουλος Η ταυτόχρονη έναρξη της Επανάστασης του 1821 στην Πελοπό...


Οι μόνοι που έμειναν στην ύπαιθρο, όχι μόνο αντιστεκόμενοι, αλλά πραγματοποιώντας μεγάλες και επικίνδυνες επιθέσεις, ήταν οι Τουρκαλβανοί του χωριού Λάλα της Ηλείας. Οι Λαλαίοι δεν διέθεταν ισχυρό φρ...


Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/h-megali-anatropi-sto-lala-pos-eptanisioi-kai-ileioi-synepraxan-gia-na-dialysoyn-to-teleytaio-ochyro-ton-toyrkalvanon/


Η συντονισμένη πίεση, η επιμονή των Ηλείων και κυρίως η οργάνωση των Επτανησίων οδήγησαν σε ένα αποτέλεσμα που μέχρι λίγες εβδομάδες πριν φάνταζε αδιανόητο. Το Λάλα εγκαταλείφθηκε και στη συνέχεια κατ...και στη συνέχεια καταστράφηκε. Οι πιο επίφοβοι πολεμιστές της περιοχής εξουδετερώθηκαν και η δυτική Πελοπόννησος απαλλάχθηκε από έναν μόνιμο κίνδυνο....

Ωστόσο, ένας σοβαρός παράγοντας ήρθε να ανατρέψει αποφασιστικά την κατάσταση: οι Επτανήσιοι. Οι αδελφοί Κωνσταντίνος και Ανδρέας Μεταξάς, ο Γεράσιμος Φωκάς, ο Βαγγέλης Πανάς, ο Διονύσιος Σεμπρίκος κ.ά...



ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ

 Τόσος θάνατος γύρω μας, δεν αντέχεται πια...
====   ===================================================
================================
Εμφανιζόταν πού και πού
Στον κήπο μας μια αλεπού
Κανείς απ' τους μεγάλους
Δεν την είχε δεί
Την έβλεπε μονάχα το παιδί
Όταν τη συναντούσε
μέσα στο σκοτάδι
Την τάιζε ζεστό φιλί και χάδι.
Κι εκείνη απ' την πολλή χαρά της
Του δίδασκε τα ξόρκια
Και τα μαγικά της.
Ώσπου μια νύχτα δίχως άστρα
Και φεγγάρι
Του πρότεινε μαζί της
Να το πάρει
Εμφανιζόταν που και που
Στον κήπο μας μια αλεπού
Την είχε δει μονάχα το παιδί
Έτσι μας έλεγε συχνά
Προτού χαθεί..
Κι εσείς, αν άσπρη αλεπού
Τύχει να δείτε
Μια νύχτα της ζωής σας σκοτεινή
Μη γίνετε πεζοί και φοβηθείτε!
Γερά από την ουρά της κρατηθείτε
Κι αφήστε τη μαζί της να σας πάρει
Μακριά απ' τη γη
Κι απ' όλα της τα βάρη
Εκεί που λάμπει πάντα το φεγγαρι
Κι η Αγάπη είναι απλή κι αληθινή..
~Β. Α. Λάππα,
"Ξόρκια κρυμμένα σε Παιδικά Στιχάκια
 ==================================
===============================================
ΞΕΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ  Κώστας Καρυωτάκης
- Αγάπη μου, ήσουνα παιδί· παιδί μου, είσαι άντρας τώρα·
σύρε, ακριβέ μου, στο καλό, μη σε προφτάσει η μπόρα.
—Μάνα μου, κοίτα, ενύχτωσε· πώς να κινήσω; βρέχει·
μάνα, μια θλίψη με κρατεί και μια τρομάρα μ’ έχει.
—Παιδί μου, όλοι θα φύγουνε· κι αν μείνεις τελευταίος;
σύρε· και πάντα να ’σαι ορθός και πάντα να ’σαι ωραίος.
—Μάνα, ο χειμώνας ρυάζεται κι η νύχτα αγκομαχάει·
με δένει, μάνα, μια ντροπή, κι ένας καημός με πάει.
—Βλέπε, παιδί μου, πάντα ομπρός. Το χτες μη σε πικραίνει.
Τώρα η ζωή σαν άλογο στην πόρτα σε προσμένει.
—Μάνα, οι ανέμοι ρίξανε του δρόμου το πλατάνι·
με τρώει, μανούλα, η θύμηση, κι ο πόνος με δαγκάνει.
—Παιδί μου, όλοι θα φύγουνε· κι αν μείνεις τελευταίος;
σύρε· και πάντα να ’σαι ορθός και πάντα να ’σαι ωραίος.
—Μάνα μου, κοίτα, ενύχτωσε· πώς να κινήσω; βρέχει·
μάνα, μια θλίψη με κρατεί και μια τρομάρα μ’ έχει.

============================================

=========================================================