Διάφορα Αναντίλεκτα

 

ΜΑΓΔΑ ΦΥΣΣΑ

Βαθιά περηφάνια για όσους

δεν δείλιασαν μπροστά στο τέρας

ΣΗΜΕΡΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ένας κύκλος 13 χρόνων, ένας αγώνας απύθμενου πόνου και αφόρητης αγωνίας. Ολα αυτά τα χρόνια προσπαθώ να βρω την ελπίδα μέσα στη μεγαλύτερη απώλεια που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος, που δεν είναι άλλη απ' το να χάνει το παιδί του. Εμένα τον Παύλο μου τον δολοφόνησαν και με εξανάγκασαν να παλεύω κάθε μέρα και νύχτα για να μην τον χάσω, για να μην ξεχαστεί. Δεν πρέπει να θυσιάζονται τα παιδιά, δεν αντέχεται αυτό το βάρος, δεν προοριζόμαστε για τόση μοναξιά και θλίψη.

Ευχαριστώ με όλη μου την ψυχή όλους τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα στην οικογένειά μου, κανένας τους δεν περίσσεψε σ' αυτόν τον όλεθρο. Νιώθω βαθιά περηφάνια για όλους τους αντιφασίστες, όλες τις αντιφασίστριες που δεν δείλιασαν μπροστά στο τέρας. Νικήσαμε ηττημένοι, σκάψαμε και βρήκαμε ζωή στον θάνατο.

Δύναμη και όλη μου την αλληλεγγύη στους γονείς που παλεύουν τσακισμένοι για να δικαιώσουν τα παιδιά τους. Τους συναισθάνομαι με όλο μου το είναι. Το μεγαλύτερο ευχαριστώ στο παιδί μου. Ηταν τιμή μου που ζήσαμε αυτά τα λίγα χρόνια μαζί, και με τις αναμνήσεις θα συνεχίσω να υπάρχω. Πότε ξανά φασισμός. Τίποτα δεν τελείωσε, κανείς μας δεν ξεχνά!

=======================

Ο ΓΡΗΓΌΡΗΣ ΚΑΝΈΛΗΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΜΑ ΟΛΑ!!!

        Και τι δεν μας είπε ο Γρηγόρης, τα πάντα .... 

        Ντούρος, λεβεντόγερος          

   Πολλά μου έκαναν εντύπωση αλλά περισσότερο η πνευματική του κατάσταση,  τέλεια!!! Μνήμη ελέφαντα.(1)

Έπαθα την πλάκα μου. Τέτοια πνευματική διαύγεια δύσκολα τη συναντάς σε άνθρωπο  και τούτος 93 χρονών να θυμάται τα πάντα!!!.... 

  Λοιπόν είπε για την ξύλινη ταβέρνα που άρχισε με ασυτελίνη, μετά με λουξ κια μετά με ρεύμα.  Πως έγινε το γήπεδο [2], ο χορτοτάπητας, η περίφραξη που την έκανε μόνος του εντελώς ......

    Για πρώτη φορά μαθαίνω ότι συνέβαλε να γίνει το γήπεδο του Γαννιτσοχωρίου και ο δρόμος στο Μπούζι, από τον σταθμό στη θάλασσα.

    Ενδιαφέρον είναι που λέει ότι πώς τον κορόιδευσαν δικοί του άνθρωποι και δεν πήρε το οικόπεδο που έχτισε ο Κοροβέσης και το σχετικό δικαστήριο....

      Με παράπονο αναφέρεται στον δήμαρχο Κώστα Μητρόπουλο,[3] ο οποίος προεκλογικά υποσχέθηκε ότι αν τελικά εκλεγεί θα προβεί στην ονομασία.

    Και πολλά άλλα μου είπε, για τον πατέρα μου που ήταν πολύ καλοί φίλοι, για το πώς έγινε ιδιοκτήτης η γυναίκα του 150 στρεμμάτων στο βάλτο του Ξουραφά και πώς μετά τα έχασε μια και ο δωρητής δεν έκανε συμβόλαια.

     Όμως απολαύστε τον, είναι πολύ περιγραφικός

        Σε μια στιγμή λέω ο παλιο- Μπίζας, χίλιες συγνώμες ο Μπάρμα Νίκος ήθελα να πω, αλλά...πολλάκις η γλώσσα προτρέχει....]

[1] Ακόμα και ονόματα τοπωνυμίων στο Γιαννιτσοχώρι θυμόταν, [Χούτσαινα, Βεργοβίνα] με κατέπληξε...

[2] Σύμφωνα με μαρτυρίες αρκετών άλλων ο Γρηγόρης δεν ήταν στον Κακόβατο όταν φτειάχτηκε το γήπεδο. Βεβαίως μικρή σημασία έχει αυτό μπροστά σε όλα τα άλλα...

[3] Ο δε δήμαρχος μου είπε, όταν του το ανέφερα, ότι ποτέ δεν έχει μιλήσει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Γρηγόρη...

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΚΟΒΑΤΟ ΠΑΡΑΠΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ

Η σύγκληση του κοινοτικού συμβουλίου στον Κακόβατα έγινε μετά από 5 μήνες, Η συγκεκριμένη μεγάλη αργοπορία δυστυχώς συμβαίνει στις περισσότερες κοινότητες, παρά τον ρητό καθορισμό του ισχύοντος νόμου.. Κι αυτό κυρίως επειδή λείπει η δημοκρατική παιδεία. Εδώ υπεισέρχεται ο δημοκρατικός και ευαίσθητος δήμαρχος Το ορίζει ή όχι ο νόμος της Τ/Α πρέπει να υπάρχει ένας σχετικός έλεγχος και προτροπή στους προέδρους να τηρούν τα δημοκρατικά δικαιώματα. Κι αν δεν συμμορφώνονται να ας "τραβήξει ντο αυτί" τους. Κι αυτό μα ένα σχετικό, απολογιστικό έγγραφο σε όλους τους προέδρους. 

ΜΕΓΑΛEIΩΔΗΣ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΖΑΧΑΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ [2 από 2]

     Στην προηγούμενή μας δημοσίευση περιγράψαμε τη μεγαλειώδη εκδήλωση στη Ζαχάρω για την τιμημένη και ένδοξη Αντίσταση των γυναικών κατά των Γερμανών κατακτητών. 

ΤΟΝΊΖΟΥΜΕ ΠΆΛΙ ΌΤΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ 

ΕΠΟΝΙΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΩΣ 

ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ

   Ποιος ξεχνά ότι εδώ υπήρξε σφηκοφωλιά των χιτών και ταγματασφαλιτών κια μετά το μεγαλύτερο ποσοστό χουντικών σε όλη τη χώρα. Και οι περισσότεροι απ αυτούς τους οι λεβέντες ακολούθησαν πειθήνια  τη Χ.Α. και τώρα όλοι τον Μητσοτάκη! 

Σε όλητην Ηλεία τον δήμο μας ήρθε πρώτη η Ν.Δ.

    1000 μπράβο λοιπόν στις γυναίκες του Νέου Συλλόγου Γυναικών δήμου Ζαχάρως και δη στην πρόεδρο Τριανταφυλλιά για αυτή την πρωτοποριακή εκδήλωση, Στο  ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες της Αντίστασης, και στα επαναστατικά τραγούδια  έτριξαν τα τζάμια  πολλών ψυχών  στη Ζαχάρω και πολλά πρόσωπα άλλαξαν χρώμα. 

   Βεβαίως κι άλλα τόσα μπράβο στον δήμαρχο Κώστα Μητρόπουλο και στις δομές του δήμου. ΄

   Στο βίντεο συμπεριλαμβάνονται τα δυο απίθανα τρισένδοξα τραγούδια των τεσσάρων γυναικών του συλλόγου, οι ομιλίες των κ.κ, Παρασκευοπούλου και Δήμας και τα τραγούδια της Χορωδίας Ελληνίδων Πύργου με τη συνοδεία του πιάνου της μουσικούς μας ..... 

 

Αξίζει να διαβάσετε και το σχετικό δελτίο του Δήμου, αλλά και τα σχόλια:

«Η Γυναίκα του Δήμου Ζαχάρως στο Φως»[1]

Το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε στο Πολύκεντρο του Δήμου Ζαχάρως η εκδήλωση «Η Γυναίκα του Δήμου Ζαχάρως στο Φως: Από την Αντίσταση του Χθες στη Δημιουργία του Σήμερα», με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από τον Δήμο Ζαχάρως, τον Νέο Σύλλογο Γυναικών Δήμου Ζαχάρως–Φιγαλείας και τις κοινωνικές δομές του Δήμου (Κέντρο Κοινότητας, Βοήθεια στο Σπίτι, ΚΗΦΗ).

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Ζαχάρως, Κωνσταντίνος Μητρόπουλος, ο Βουλευτής Ηλείας, Διονύσιος Καλαματιανός, μέλη της Δημοτικής Αρχής, [2] ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Ζαχάρως, Παναγιώτης Γκόγκας, και η Πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Πύργου, Αικατερίνη Παρασκευοπούλου.

Η Πρόεδρος Φιλολόγων Ηλείας, Γιολάντα Αποστολοπούλου, απέστειλε χαιρετισμό, ο οποίος αναγνώσθηκε κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.Κατά τους χαιρετισμούς επισημάνθηκε η διαχρονική συμβολή της γυναίκας στους εθνικούς αγώνες και η παρουσία της στη σύγχρονη κοινωνική ζωή.Κεντρική ομιλήτρια ήταν η Πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Δήμου Ζαχάρως–Φιγαλείας, Τριανταφυλλιά Νιάρχου, η οποία ανέπτυξε το θέμα: «Η γυναίκα του Δήμου μας: Στο φως της προσφοράς και της αντίστασης, στη δημιουργία του σήμερα». Ακολούθησε μουσική αφιέρωμα από μέλη του Συλλόγου.

Η ιατρός – γαστρεντερολόγος, Βάνα Δήμου, παρουσίασε τις «Ποιήτριες της Αντίστασης» και προχώρησε σε απαγγελία ποιήματος. Ποιήματα απήγγειλαν, επίσης, η Πόπη Βασιλοπούλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου, και η μαθήτρια Δέσποινα Δημοπανάγου.  Στο πρόγραμμα περιλήφθηκε προβολή ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες της Αντίστασης, ενώ στον χώρο λειτούργησε έκθεση φωτογραφίας με πρόσωπα και στιγμές της τοπικής ιστορίας. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή της Χορωδίας του Λυκείου Ελληνίδων Πύργου. Την παρουσίαση ανέλαβε η Μαρία Καστρινού, Συντονίστρια του Κέντρου Κοινότητας Δήμου Ζαχάρως και Κοινωνική Λειτουργός. Η Δημοτική Αρχή και οι συνεργαζόμενοι φορείς ευχαριστούν θερμά όλους όσοι τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της αναγνώρισης του ρόλου της γυναίκας στη διαμόρφωση του παρόντος και του μέλλοντος.[3]

[1] Ρε παιδιά Ποια γυναίκα δήμου μας ήταν στο φως. Σοβαρά μιλάτε; Πότε το μεγαλείο της Αντίστασης έγινε χθες; ΓΙα κάνετε ένα κλικ ΕΔΩ να δείτε το μεγάλο ΣΚΟΤΟΣ!

[2] Αλήθεια γιατί σε άλλες εκδηλώσεις φιγουράρουν φαρδιά πλατιά και τα ονόματα των συμμετεχόντων μελών της δημοτικής αρχής και για την προχθεσινή γενικά και αόριστα; . Κατανοητόν για να μην εκθέσετε τον γνωστό τραμπόυκο που τον έχετε κάνει και και αντιδήμαρχο!

[3] και κλείνετε με την απαράδεχτη κορνίζα: "Η εκδήλωση  επιβεβαίωσε  τη σημασία της αναγνώρισης του ρόλου της γυναίκας στη διαμόρφωση του παρόντος και του μέλλοντος",

 ΟΧΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΙΜΗΣΕ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΊΟ ΤΗΣ 

ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΊΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ!!!!!

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ: Στον τάφο της πιο όμορφης γυναίκας στον κόσμο είναι χαραγμένες δύο λέξεις: «Bella Ciao». Για τους πέντε φασίστες που τη βίασαν, τη βασάνισαν, της χάραξαν το σώμα με ξυράφι κι ύστερα το πετάξανε στο πάρκο, ήτανε μια πουτ@ν@ που έπρεπε επιτέλους να σωπάσει…

Από τη Ρεβέκα

Για κάποιους άλλους ήταν η ωραιότερη γυναίκα στον κόσμο.

Η Φράνκα, δυο μήνες μετά την απαγωγή της, τον βιασμό και τον βασανισμό της από τους παρακρατικούς φασίστες που ενεργούσαν για λογαριασμό υψηλόβαθμων στελεχών της αστυνομίας του Μιλάνο, ανέβηκε στη σκηνή για να παίξει στην παράσταση «Φτάνει πια με τους φασίστες».

Η Φράνκα ομολόγησε τον βιασμό της πάνω στη σκηνή, με έναν μονόλογο στη Lucca το 1975.

Η Φράνκα είδε κάποιους από τους φασίστες βιαστές της να ομολογούν, 15 χρόνια αργότερα, ότι λειτουργούσαν με εντολές της αστυνομίας. Να περιγράφουν το γιορταστικό κλίμα στο αστυνομικό τμήμα τη βραδιά που τη βίασαν. Ο διοικητής μάλιστα είπε «καιρός ήταν»…

Αλλά, είχαν περάσει χρόνια, είπε η δικαιοσύνη, και τα αδικήματα είχαν παραγραφεί.

Η Φράνκα, η «όμορφη θεατρίνα» στα υπέροχα χρόνια των εργατικών αγώνων στην Ιταλία, είχε το θράσος να τα βάλει μέσα από τα έργα και τις πράξεις της με την εκκλησία, το κράτος, τους φασίστες και τη χούντα των βιομηχάνων του ιταλικού βορρά.

Τη Φράνκα, που την αφόρισε το Βατικανό, της απαγόρεψαν την είσοδο στις ΗΠΑ το ‘84 ως «ανεπιθύμητη» και έζησε μόνιμα στο στόχαστρο όλων των καθαρμάτων και των θεσμών, δεν θα τη δείτε σε εξώφυλλα περιοδικών, ούτε σε αναφορές στα media.

Η Φράνκα Ράμε δεν πρέπει να υπάρχει πουθενά. Δεν θα βρεις και πολλά στις μηχανές αναζήτησης. Δεν θα μπορούσαν ούτε να την κ
άνουν μόδα.

Για κάποιους ήταν «λέαινα», για άλλους ήταν «μάγισσα», για τους περισσότερους ήταν απλά «η γυναίκα του Ντάριο Φο».

Η Φράνκα δεν διεκδίκησε ποτέ την «πατρότητα» των κειμένων που χάρισαν στον άντρα της το Νόμπελ, ενώ ο ίδιος παραδέχθηκε στην κηδεία της ότι, τα περισσότερα τα έγραψε εκείνη και το μόνο που τον σταματούσε από το να το ομολογήσει ήταν η ματαιοδοξία του.

Η Φράνκα Ράμε (Franca Rame), Ιταλίδα ηθοποιός του θεάτρου, συγγραφέας και πολιτική ακτιβίστρια γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1929 στο Παραμπιάγκο της Λομβαρδίας και καταγόταν από μια οικογένεια με μεγάλη παράδοση στην τέχνη του θεάτρου.

ΤΑ ΧΡΥΣΑΥΓΟΥΛΑ ΑΠΌ ΑΠΟ ΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΜΕΛΙΓΑΛΑ ΚΙ ΑΛΛΟΥ ΣΤΟ ΜΠΟΥΤΡΟΥΜΙ ΤΗΣ ΦΥΛΚΗς

   Τον Οκτώβριο του 2020 έγινε η δίκη τη; Χρυσής Αυγήςπου όλοι καταδικασθηκαν ως εγκληματίες. Και Την Τετάρτη 4 Μαρτίου το Εφετείο έκρινε ομόφωνα ένοχους 42 κατηγορούμενους και επικύρωσε την πρωτόδικη ποινή τους. Επίσης, η Χρυσή Αυγή είναι τελεσίδικα εγκληματική οργάνωση, με διευθυντές το Πολιτικό Συμβούλιο (Κασιδιάρης, Λαγός, Παππάς, Γερμενής, Παναγιώταρος, Ματθαιόπουλος) και αρχηγό τον Μιχαλολιάκο.

  Πρόκειται για (άλλη μια) ιστορική απόφαση στη σημαντικότερη δίκη στην Ελλάδα από τη Μεταπολίτευση. Δίκη με 69 κατηγορούμενους, 18 από τους οποίους κατά την έναρξή της ήταν εν ενεργεία βουλευτές.

Φαντάζεστε τι θα γινόταν εάν υπήρχε έστω και μια μικρή σχετική αθώωση. ¨ολα τα φασιστ.όμουτρα και φασιστηκοειδή χρυσάυγουλα θα αφήνιαζαν με τις μαύρες στολές τους και τις σβάστικες.

Τελεία και παύλα: οι φασίστες και όλα τα χρυσαύγουλα θέλουν πάτημα στο κεφάλι , όπως τα φίδια, που όπου κι αλλού κι αν τα πατήσεις θα σε δαγκώσουν. Κι ας είναι όλοι τους κουραμπιγέδες και δή με σπορέλαιο!

. Από όλες τις απεχθείς παρουσίες τους και τα τάγματα εφόδου φαίνονταν και έκαναν μπαμ όχι μόνο η ναζιστική ιδεολογία και οργάνωση αλλά και η κορνιζαρισμένη βλακεία, ψευτιά και η μωροφιλοδοξία τους.

Ένα από τα τόσα παραδείγματα είναι η εμφάνισή τους στον Μελιγαλά, όπως στο παρακάτω βίντεο:

{Για περισσότερα ]κλικ ΕΔΩ

ΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΔΥΣΩΔΙΑ....

ΔΙΑΛΕΧΤΑ & ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ

Αυτός ήταν ο Γιώργης Βότσης και ο  Περικλής!!!

 ================================================

"Εξω οι Βάσεις του θανάτου" και η ΘΡΥΛΙΚΉ "Π.Α.Κ.Α.Β."

Σωτήρης Σωτηρόπουλος

Η ΠΑΚΑΒ ήταν το αρκτικόλεξο μιας Ειρηνιστικής Αγωνιστικής Οργάνωσης με τον πλήρη τίτλο "Πανελλαδική Αγωνιστική Κίνηση Απομάκρυνσης (των) Βάσεων" που δημιουργήθηκε από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης μέχρι το 1990, τότε που ήταν υψηλό το Ειρηνιστικό-Αγωνιστικό φρόνημα των Ελλήνων κατά των Αμερικανικών Βάσεων στην Ελλάδα. Τότε που αντηχούσε από άκρου εις άκρον της χώρας το σύνθημα "Εξω οι Βάσεις του θανάτου" που συνοδευόταν με το άλλο πιο δυνατό "Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι", το τρίτο για τους πυραύλους "Ούτε Πέρσιγκ ούτε Κρούζ" και το γενικό "ούτε ΝΑΤΟ ούτε ΒΑΡΣΟΒΊΑ Εθνική Ανεξαρτησία"!...

Σε αυτό το Αγωνιστικό κλίμα που ζούσαμε με το που ξεμυτούσαν Αμερικανικά πλοία γίνονταν πάνδημες διαδηλώσεις. Κυρίως έξω απο την Αμερικανική βάση της "Σούδας" στα Χανιά, αλλά και στον Άραξο, τη Νεα Μάκρη , το Ελληνικό και αλλού γινόταν ο χαμός με την συμμετοχή κυρίως νέων παιδιών αλλά και μεγάλων "μπαρουτοκαπνισμένων" αριστερών στην πλειοψηφία τους, παλαιών αγωνιστών....

Τότε κάποιοι ανήσυχοι Έλληνες αγνοί πατριώτες μαζευτήκαμε και δημιουργήσαμε την ΠΑΚΑΒ με μπροστάρη και Πρόεδρο τον Πτέραρχο ε.α. Γιώργο Πάττα.

Ο δημοκράτης Πτέραρχος Γιώργος Πάττας ήταν μια εμβληματική μορφή της εποχής εκείνης, ήπιος, προσηνής, γνήσιος πατριώτης. Είχε, μετά ευδόκιμη υπηρεσία στην Ελληνική Αεροπορία σε νευραλγικές θέσεις, αποστρατευτεί και υπήρξε τα πρώτα χρόνια της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ "ο εξ απορρήτων σύμβουλος σε θέματα Εθνικής Ασφάλειας" του Ανδρέα Παπανδρέου και στενός φίλος της Οικογένειας Παπανδρέου. Όμως κάποια στιγμή, όταν έγινε η περιβόητη "Αγορά του αιώνα" των Αμερικανικών F15 (που στοίχισαν διπλή δαπάνη από ότι αν αγοράζαμε τα γαλλικά Μιράζ !) ο φίλος Γιώργος Πάττας διεφώνησε και απεχώρησε από σύμβουλος του Ανδρέα και από το ΠΑΣΟΚ φυσικά. Ήταν ο αείμνηστος Γιώργος Πάττας, ο Πρόεδρος της Αγωνιστικής ΠΑΚΑΒ και παράλληλα μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη ήταν επιφανές μέλος της άλλης Ειρηνιστικής Οργάνωσης της "Ελληνοτουρκικής Φιλίας" με πολλαπλή δράση. Τότε κι εγώ συνδέθηκα μαζι του πολύ στενά και ήμουν στην ΠΑΚΑΒ το "δεξί του χέρι", σε όλες τις αγωνιστικές Εκδηλώσεις.... Ωραίες, αν και δύσκολες, εποχές!...

Πέρασε ο καιρός και σιγά σιγά μειωνόταν και το αγωνιστικό αντιαμερικανικό πνεύμα του λαού και ενώ οι Αμερικανοί απέσυραν (

αυτοβούλως μόνοι τους (για δικούς τους λόγους) τις Βάσεις με τα πυρηνικά, ατόνησε και σταμάτησε και η λειτουργία της ΠΑΚΑΒ.

Μεσολάβησαν πολλά χρόνια απο τότε, μέχρι που γίναμε σήμερα ένα κανονικό "Προτεκτοράτο" (με Αμερικανικές βάσεις Σούδα, Λάρισσα, Αλεξανδρούπολη κλπ) με αποκορύφωμα πρόσφατα την νέα πρέσβη που μας κάνει "διαγγέλματα" και χορευτικά τερτίπια....

Τώρα που έχουν πια φουντώσει οι νέοι πόλεμοι στην Ουκρανία, στην Γάζα και τώρα στο Ιράν και οι πύραυλοι στριφογυρίζουν πάνω από τα κεφάλια μας στην Μεσόγειο και χτυπούν την Κύπρο και πιθανόν αύριο, μεθαύριο την Κρήτη, εγώ θυμάμαι τα παλιά και αναλογίζομαι πως άλλαξαν οι καιροί....

Βλέποντας τα κανάλια (της συμφοράς) να χαριετίζονται και άλλοι να πανηγυρίζουν για την αποστολή του "Κίμωνος" και των αεροπλάνων στην Κύπρο (που στο κάτω κάτω δεν φταίει σε τίποτα) μελαγχολώ και εξανίσταμαι...

Και μελαγχολώ πρώτον γιατί δεν βλέπω διαδηλώσεις και αντιδράσεις κατά του πολέμου και δεύτερον δεν βλέπω σοβαρότητα αλλά ελαφρότητα, δεν βλέπω νέους ανθρώπους με αντιπολεμικές ιαχές στους δρόμους να διαμαρτύρονται.... Βλέπω όμως λεονταρισμούς για την δήθεν "υπεροπλία" μας με τους "Κίμωνες" τα "Ραφάλ" κλπ (με τα δικά μας λεφτάκια βεβαίως) που και αυτά χρειάζονται αλλά μόνον για την προστασία του Ελληνισμού και όχι για ξένους πολέμους. Επίσης βλέπω ..."εθνική έπαρση" (της πολυθρόνας) και επικίνδυνο εφησυχασμό, βλέπω ακόμη ότι υπάρχει σιγά σιγά ανοχή και συμπάθεια στους παρανοϊκούς δολοφόνους Τραμπ και Νετανιάχου και τρομάζω....

Ήταν για μένα αυτή η παλαι ποτέ "θρυλική" ΠΑΚΑΒ, μία φωτεινή σελίδα της πορείας μου δίπλα στους συνοδοιπόρους και συναγωνιστές μου που τώρα μου ήρθε στο μυαλό να την θυμηθώ...

Υ.Γ. Στην 1η φωτ ο πτέραρχος ε.α. Γιώργος Πάττας (Πρόεδρος της ΠΑΚΑΒ) μαζί με την Μαρία Αρβανίτη - Σωτηροπούλου και μένα, μπροστά στον "Δούρειο ίππο" της σημερινής Τροίας, όταν πήγαμε στο Διεθνές "Φεστιβάλ Ειρήνης" στην Πάνορμο (σημερινό Μπαρντιμάς) της Τουρκίας.

Στις άλλες δύο φωτ οι τότε πάνδημες διαδηλώσεις κατα των Αμερικανικών και Νατοϊκών Βασεων.