theodoroskollias@gmail.com // 6946520823
Aλήθεια ποιος φταίει για την κατάντια της χώρας μας;

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2020

Ντουμάνια στου Μαξίμου


Ιστορικός αναθεωρητισμός

       Η ιστορία είναι η πολύ ιδιότροπη πουτάνα απέναντι στους όποιους αγωνιστές. Αν νικήσουν τους επιδαψιλεύει δάφνες και τιμές. Εάν ηττηθούν τους επιφυλάσσει χλεύη και καταφρόνηση. 
Και τούτο: Το παρελθόν νοηματοδοτεί το παρόν και στο παρόν επινοείται το μέλλον μολονότι όχι γραμμικά και όχι νομοτελειακά.. Όμως στην εποχή μας, τη μεταμοντέρνα,  που επιχειρείται ο "ιστορικός αναθεωρητισμός" [1] το παρελθόν ανακατασκευάζεται αυθαιρέτως αλλά αληθοφανώς, μπακαλίστικα. Πολλές οι περιπτώσεις που βοά η ιστορία.
     Προγενέστερο όλων και εντελώς ανιστόρητο είναι η "ιστορική διαστροφή" που ήταν και η κυρίαρχη ιδεολογία επί πολλές  δεκαετίες στο ελληνικό κράτος. Οι "Εαμοβούλγαροι" στα  τάρταρα και οι Ταγματασφαλίτες κράτος και εξουσία. Ούτε εμφύλιος ούτε τίποτα....
   Αφορμή ήταν η αναφορά της καλής φίλης Ρέας Μακρή στην αξιόλογη κατά τα άλλα παρουσία της στην ΟΡΤ, [κλικ ΕΔΩ] στον κατωτέρω πίνακα. Συγκεκριμένα τονίζει "ότι  οι κάτοικοι έχουν σβήσει κάποιο ιστορικό γεγονός ...και αυτό μαρτυρά την πολιτική τοποθέτησή τους..." Όπως σαφέστατα φαίνεται, το ιστορικό γεγονός ήταν ο Συμμοριτοπόλεμος. Ακριβώς έτσι έγραφε. Οπότε πολύ καλά έκαναν οι κάτοικοι και το έσβησαν, Το περιστατικό πρέπει να αναφέρεται ως ωμή διαστρέβλωση της ιστορίας. Έτσι δεν μαθαίνουν τα παιδιά στα σχολεία;
     Ειρήσθω δε, το Μπισχίνι λεγόταν το "κόκκινο χωριό" και στην Εθνική Αντίσταση είχε το μεγαλύτερο ποσοστό ανταρτών από όλα τα χωριά της περιοχής. Για όλη αυτή την ξεχωριστή  μεγάλη εποποιία ετοιμάζουμε ειδικό αφιέρωμα!

[1] Τον "ιστορικό αναθεωρητισμό",  ξεκίνησαν Γερμανοί ιστορικοί, ήδη από τη δεκαετία του '60, την συνέχισαν επαξίως Γάλλοι, Άγγλοι, Αμερικανοί, εσχάτως προστέθηκαν και οι ημέτεροι ιστορικοί Στάθης Καλύβας και Νίκος Μαραντζίδης, εντελώς σίγουρα άγαρμπα και χονδροειδέστατα συγκρίνοντας λόγου χάριν τους σκοτωμένους από την ΟΠΛΑ με εκείνους   των ταγματασφαλιίτών και λοιπών δωσιλόγων. Και καταλήγουν στο τέκνο του τον "ιστορικό αρνητισμό" (:"δεν υπήρξε ολοκαύτωμα") που εκφράζεται στη χώρα μας από την χρυσαυγίτικη ιδεολογία.

Ο ΚΑϊΑΦΑΣ ΣΕ ΠΑΛΙΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ

1931
 1932
1933
1934

[Πηγή:Λεων. Κορνάρος/ΗΕΙΑΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ]

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020

Εμεις χορεύαμε κανα μπλουζάκι κι αν...


Μπάρμπα Θανάσης & χλωρό τυρί !!!

   Ο Μπάρμπα-Θανάσης αυτές τις μέρες δοκιμάζεται
 στο νοσοκομείο του Ριο. Ευχόμαστε ολόψυχα να την
σκαπουλάρει και πάλι να τα πούμε εκεί ψηλά στον Λαπίθα!!!
       Πάλι το σημερινό έχει πρωταγωνιστή τον Μπαρμπα Θανάση, τον τσοπάνη επάνω στο Λαπίθα. Μας μιλά για τους αντάρτες, τη μάχη της Ζαχάρως και τον Ζάρα.
  Δεν ξέρω αλλά πρώτη φορά υπάρχει μαρτυρία ότι στη μάχη της Ζαχάρως πήρε μέρος και πολεμικό καράβι που χτυπούσε τους αντάρτες. Το πιθανότερο πιστεύω ότι ο Μπάρμπα Θανάσης κάπου τα μπέρδεψε... Τέλος πάντων νομίζω ότι υπήρχε δεν υπήρχε δεν έχει και μεγάλη σημασία και ούτε διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στην τελική έκβαση της επιχείρησης των ανταρτών. Ο μακαρίτης ο Γιάννης Λέφας, καθηγητής μου στο Γυμνάσιο Ζαχάρως, περιγράφει εκτενέστατα τα συμβάντα και των τριων μαχών της Ζαχάρως και από τις δύο μαχόμενες πλευρές. [κλικ ΕΔΩ ΕΔΩ & ΕΔΩ]
Μπάρμπα Θανάση τα πρόβατα σε περιμένουν,
 βελάζουν κάθε ώρα! Άντε που είναι και ο μήνας
της γέννας. Την άλλη εβδομάδα θάρθουμε
 επάνω να μας φιλέψεις κολόστρα!!!

Αν δεν παινέσουμε το σπίτι μας θα πέσει να μας πλακώσει! [β]

Γράφω και αυτό που είναι από την καλή μας φίλη Ρεβέκα, 
από τον Πύργο, καθότι και τα τρία 
είναι από εκπαιδευτικούς
 κι αυτό για μένα είναι μεγάλη τιμή!

       Αγαπητέ κε Θόδωρε, το άρθρο σας για την αλλοτινή ζωή στον Λαπίθα το διάβασα στην εφημ. Πρωϊνή και ομολογώ ότι με συνεπήρε και ότι το απόλαυσα, γι'αυτό σας ευχαριστώ. Το ίδιο έχω αισθανθεί και για παλαιότερες δημοσιεύσεις σας στην ίδια εφημερίδα. Είναι ωραίο να θυμίζετε στους αναγνώστες συμβάντα περασμένων εποχών με την απλότητα, ζωντάνια και ειλικρίνεια που το κάνετε. Εύχομαι καλή συνέχεια. Σας πάει η συγγραφή.

ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΣ

                                                                                                      Δημητράκης Κουκουλάς
Οι πωλητές, δηλαδή, βιβλίων από «δεύτερο χέρι» γνώρισαν την πρώτη ακμή τους πριν καμιά 50αριά χρόνια κυρίως με επιστημονικά συγγράμματα που τότε δεν δίνονταν δωρεάν και με φοιτητική πελατεία. Είχαν ειδικές άδειες και έστηναν τα «καταστήματά» --κάτι ξύλινες ντουλάπες με ράφια και αλυσίδα με λουκέτο-- γύρω από τη Νομική και την Ασκληπιού. Πουλούσαν επίσης  και λογοτεχνικά βιβλία σε προσιτές για τους φοιτητές τιμές. Αργότερα με τη δωρεάν χορήγηση των φοιτητικών συγγραμμάτων και τη σταδιακή αύξηση των εισοδημάτων, σιγά-σιγά το επάγγελμα εξέλειπε. Μόνο στο Μοναστηράκι είχαν μείνει 2-3 μαγαζιά με βιβλία εξαντλημένων εκδόσεων και πανάκριβα. Κανά δυο μαγαζιά υπήρχαν και στα Εξάρχεια με όλα τα είδη και σε προσιτές τιμές. Τα τελευταία χρόνια οι ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΣ επέστρεψαν δριμύτεροι. Γέμισε ο τόπος. Όλα τα περίπτερα και τα ψιλικατζίδικα γύρω από την Ακαδημίας την Ασκληπιού και τη Σόλωνος είναι κατάφορτα όχι μόνο από μεταχειρισμένα βιβλία αλλά και ολοκαίνουργα και αδιάβαστα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κυριακάτικα παζάρια του Πειραιά και του Ελαιώνα ή και με τον πεζόδρομο της Ακρόπολης και το Θησείο. Ακόμη και στη Βαρβάκειο, όχι στα κρέατα, αλλά από την άλλη μεριά με τα μανάβικα υπάρχουν δυο Πακιστανοί. Και νομίζω πως δεν είναι μόνο το οικονομικό κίνητρο που συμβαίνει αυτό –σίγουρα ένα βιβλίο των 15 ευρώ είναι πανάκριβο—αλλά το άλλο στοιχείο του φαινομένου είναι αυτό που ανησυχεί. Πολλοί κληρονόμοι ανθρώπων που διάβαζαν, παιδιά ανίψια κι εγγόνια, φωνάζουν τους παλιατζήδες να τους απαλλάξουν από το άχρηστο φορτίο του «άγνωστου» γι αυτούς είδους που λέγεται βιβλίο. Και οι εξευτελιστικές τιμές που διατίθενται στο κοινό (1-5 ευρώ) μεταξύ τους πολλά τα αριστουργήματα, σε πείθουν πως αυτά τα βιβλία κυριολεκτικά χαρίζονται στους παλιατζήδες. Που χρόνος για διάβασμα με τις πλατφόρμες της NOVA και της COSMOTE το FACEBOOK και το TWITTER. Μόνο κάτι γέροι και κάποιες πιο νέες γυναίκες ασκούν ακόμη το σπορ της ανάγνωσης.