theodoroskollias@gmail.com // 6946520823
Aλήθεια ποιος φταίει για την κατάντια της χώρας μας;
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΓΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΓΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 18 Μαΐου 2022

Κώστας Γκουσγκούνης

Γιάννης Σχίζας 

Ο Γκουσγκούνης ξεκίνησε από φωτογράφος, αλλά πολύ σύντομα μετεξελίχθηκε σε πορνογραφικός σταρ



Υπάρχουν εμβληματικοί τύποι σε μια πόλη που χαρακτηρίζουν την ιδιοσυγκρασία της και στέκονται στο πλευρό της, που έχουν μια ορισμένη εμβέλεια και είναι διασκεδαστές παντός καιρού. Τέτοιους τύπους είχαμε τον Νίκο Αλέφαντο και τις εκπομπές του - μνημείο ποδοσφαιρικού στοχασμού για την επικαιρότητα και την Ιστορία. Είχαμε τον Γιώργο Τρομάρα, που έδινε παράσταση σε πλατείες μέχρι βαθυτάτου γήρατος, τον Γιάννη Κεσκελίδη ή Σαμψών, που κόντυνε κατά 7 πόντους χάρη στις πέτρες που έσπαζε, τον Γιάννη Κυριαζή, τρομερή τραγουδιστική φαλτσέτα.
Είχαμε τη Φτερού, τον αξέχαστο Ανδρέα Νομικό, με την αειφορική φωνή του να ξεχύνεται στον τρισδιάστατο χώρο της πόλης, είχαμε τον μεγάλο και ανεπανάληπτο φαρσέρ Τζίμη Πανούση, είχαμε τον Απόστολο Σουγκλάκο, που μάλιστα το 1995 γύρισε το «Ράδιο Μόσχα» (τότε ακόμη η Ρωσία ήταν φιλική…) και τον Θόδωρο Παπαθεοδώρου, που οργάνωσε το πιο μικρό, αλλά κομψό μπαρ των Αθηνών, απ’ όπου πέρασε και ο Φρανκ Σινάτρα. Παλιότερα, στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, είχαμε το δίδυμο Ανδρέας Λαμπράκης-Χάρης Καρπόζηλος, που έδιναν υπέρ όλων αγώνες κατς κερδίζοντας (εκ περιτροπής) ο ένας τον άλλον.
Όμως ο εμβληματικότερος όλων ήταν ο Κώστας Γκουσγκούνης, που έζησε πάνω από 91 χρόνια και πρόλαβε να εκφέρει προτίμηση για ένα φιλικό γραφείο κηδειών (στη λεωφόρο Μεσογείων) καθώς και να μετριάσει τη θλίψη των συγγενών λέγοντας εκεί, στο κρεβάτι του θανάτου: «Καλή αντάμωση».
Ο Γκουσγκούνης ξεκίνησε από φωτογράφος, αλλά πολύ σύντομα μετεξελίχθηκε σε πορνογραφικός σταρ. Μπορώ να τον συσχετίσω με την Τσιτσιολίνα, κατά κόσμον Ιλεάνα Σταλόνε, την Ιταλίδα πορνοστάρ του κινηματογράφου που εξελέγη το 1987 βουλευτίνα με το Ριζοσπαστικό Κόμμα, ενώ το 1990 προσφέρθηκε να κάνει έρωτα με τον Σαντάμ Χουσεΐν για να αποφευχθεί ο πόλεμος του Κόλπου(!).  Όμως η πρώιμη εμφάνισή του Γκουσγκούνη στο σινεμά προσέκρουσε στην ελληνική σεμνοτυφία κι αυτό δεν του επέτρεψε την άνοδο σε αξιώματα.
Αφηγείται κάποιος που παρευρέθηκε στη προβολή του έργου του Γκουσγκούνη «Σεξ... 13 μποφόρ» (1971): «Αν σας ορκιστώ ότι για πρώτη φορά είδα αναπτήρες να ανάβουν στην προβολή αυτής της ταινίας και το πλήθος να φωνάζει ‘άξιος, άξιος’, τότε εύκολα μπορεί να συµπεράνει κανείς πως θεωρώ τον πρωταγωνιστή της Κώστα Γκουσγκούνη σαν τον πρώτο πραγματικό  Έλληνα ροκ σταρ».

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2021

Στέφανε, αγκαθοστέφανε

ΚΏΣΤΑΣ ΚΑΝΑΒΟΎΡΗΣ  "ΑΥΓΗ'


60 ολόκληρα χρόνια από τη δολοφονία του Στέφανου Βελδεμίρη, τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές της βίας και της νοθείας, στις 26 Οκτωβρίου 1961
ΤΟΤΕ: Πέρασαν 60 ολόκληρα χρόνια από αυτό το «τότε». Από τη δολοφονία του Στέφανου Βελδεμίρη, στις 26 Οκτωβρίου 1961, του Αγίου Δημητρίου, τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές της βίας και της νοθείας. 
Αμπελόκηποι Θεσσαλονίκης. Τον πυροβόλησε ο χωροφύλακας Σπύρος Φιλίππου. Επιλεγμένος δολοφόνος γιατί ήταν δεινός σκοπευτής. Τον πυροβόλησε ενώ ο Βελδεμίρης βρισκόταν μέσα σε ταξί με τον Μόρφη Στεφούδη για να μοιράσουν προεκλογικό υλικό της ΕΔΑ. Λίγο πριν, είχαν συναντηθεί με τους νεολαίους Σπύρο Σακέττα, αργότερα δικηγόρο, και Λάκη Μακρή, αργότερα γιατρό, τους δίνουν δύο κούτες με το προεκλογικό υλικό... και συνεχίζουν προς τον θάνατο. Ο Στέφανος, 24 χρόνων, ηλεκτροτεχνίτης στο επάγγελμα, έχει αναλάβει τις εγκαταστάσεις των προεκλογικών συγκεντρώσεων της ΕΔΑ. Μόλις έχει γυρίσει από τις Σέρρες. Ένα μαγικό, πολύτιμο παιδί.
Στη δίκη, ο φονιάς ισχυρίζεται πως πυροβόλησε στα λάστιχα, ενώ υπάρχει η οπή εισόδου στο πίσω τζάμι του ταξί. Ισχυρίζεται επίσης ότι τον πέρασε για έμπορο ναρκωτικών!! Οι ισχυρισμοί γίνονται δεκτοί από την έδρα. Ο Φιλίππου καταδικάζεται σε 4 χρόνια φυλακή για φόνο εξ αμελείας.
Ο νεκρός δεν παραδόθηκε στην οικογένεια. Όμως η λιτάνευση έγινε! Χωρίς φέρετρο. Πλήθος κόσμου σήκωσε νοερά τον Στέφανο Βελδεμίρη στον ουρανό της Θεσσαλονίκης και βαδίζοντας «επί των κυμάτων» του Θερμαϊκού, σαν χορός αρχαίας τραγωδίας, συνόδευσε τους οικείους του από το σπίτι στις Συκιές μέχρι το νεκροταφείο της Ευαγγελίστριας (πίσω από την Φυσικομαθηματική), περνώντας από την Αγίου Δημητρίου. Οι κραυγές «δολοφόνοι» και «αθάνατος» σκεπάζουν τον θρήνο. Καλύτερα: αυτός είναι ο θρήνος. Ο Βασίλης Εφραιμίδης, τότε βουλευτής Θεσσαλονίκης της ΕΔΑ κι αργότερα Σερρών, λέει λίγα λόγια.
«Στέφανε, αγκαθοστέφανε», γράφει ο Γιάννης Ρίτσος,
«το αγκάθινο στεφάνι / στο μέτωπό σου / πελώριο φωτοστέφανο / στους κροτάφους του σύμπαντος. / Στέφανε, αιματοστέφανε, / τα ματωμένα 24 χρόνια σου, / 24 απέραντα χρώματα / στον ορίζοντα. / (...) / Και δεν φοβόμαστε πια, Στέφανε / μη και κοπεί το φως / μη κι απομείνουμε στη μέση / καθώς διαβάζουμε τον ύμνο της ελευθερίας / που υπέγραψες με το αίμα σου (...)».

ΤΩΡΑ: Αρχές Αυγούστου, φέτος. Μεσημέρι σε μια ταβέρνα στο Ρετζίκι. Πέντε άτομα, αντροπαρέα. Οι πιο μεγάλοι, ογδοντάρηδες πια, είναι ο Σπύρος Σακέττας και ο Μόρφης Στεφούδης. Φίλοι μου πια όλοι, κάτι παραπάνω από αγαπημένοι. Και δάσκαλοι. Χωρίς να διδάσκουν. Να ’χεις δέκα ψυχές να τους ακούς.

Παρασκευή 27 Μαρτίου 2020

Αγιοι-ανάγιοι και Εθνική αλμπάνηδων

Παρασκευή 2 Αυγούστου 2019

Βαγγελιώ Διαμαντοπούλου: Η τέχνη ως πολιτική πράξη εμπεριέχει τον ξένο πολίτη

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

     Μια και η Βαγγελιώ είναι: 

  • Μια αγαπητή φίλη, η Βαγγελίτσα  από τα αλλοτινά μας χρόνια 
  • Γυναίκα του οίκαδε φιλαράκου και συγχωριανού μου Ασημάκη 
  • Μισοπατριώτισσα, κόρη του  Γιαννιτσοχώριτη  Κώστα Διαμαντόπουλου, μετοίκου στην Αθήνα μεταπολεμικά μετά τη λευκή βία των αποβρασμάτων κατσαπλίάδων της κατοχής
  • Επίκουρος Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών [ Τμήμα ΜΜΕ]
    Θεώρησα πρέπον να της αφιερώσω δυο λόγια, ¨Όμως τι να γράψω; 
      Να την εκθειάσω για την επιστημονική της αξία; Ολωσδιόλου  δεν χρειάζεται. Η ραγδαία της εξέλιξη μαζί με την ακατάπαυστη συγγραφή πονημάτων της Τέχνης, που με τόση ζέση, πίστη και τιμή υπηρετεί καταμαρτυρούν την αλήθεια! 
    Να  την εξάρω για την γεμάτη προσωπικότητά της με ανθρώπινους συναισθηματισμούς και ακτιβιστικές, προοδευτικές αξίες; Πάλι δεν χρειάζεται!
         
                      Βαγγελιτσα χίλια ΜΠΡΑΒΟ  και όλοι να σε χαιρόμαστε!!!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Χαρείτε την συνέντευξή στην Κρημνιώτη Πόλυ/ ΑΥΓΗ




       Ο Θεόφιλος αμφισβητήθηκε ως ζωγράφος και την περίοδο της δικτατορίας ασβέστωναν τοιχογραφίες του στο Πήλιο. Έργα της δεύτερης και τρίτης καλλιτεχνικής περιόδου του Γιαννούλη Χαλεπά αμφισβητήθηκαν από ιστορικούς της τέχνης. Όπως καταλαβαίνετε, είναι δύσκολη η υποδοχή και η πρόσληψη της τέχνης. Τόσο δύσκολη, όσο κάθε τι και καθένας που διαφέρει από τον άλλο ή το άλλο, το κοινώς αποδεκτό
      "Η τέχνη αφ' εαυτής της είναι πολιτική πράξη και ως τέτοια εμπεριέχει και το ζήτημα της ξενότητας, εμπεριέχει τον πολίτη του κόσμου, άρα ενώνει τον εαυτό με τον άλλο, γίνεται πρόσημο υποδοχής και όχι απόρριψης" λέει η Ευαγγελία Διαμαντοπούλου και στοιχειοθετεί πλήρως τα λεγόμενά της στο νέο της βιβλίο "Εκτός οικογένειας". Ξεδιπλώνοντας την περιπέτεια της ξενότητας η γνωστή ιστορικός της τέχνης και επίκουρη καθηγήτρια στο ΕΚΠΑ μελετάει πολυπρισματικά την παρουσία του ξένου στην τέχνη και στοιχειοθετεί το πορτραίτο του με τα υλικά που απλόχερα έχει προσφέρει ο ανθρώπινος πολιτισμός από τις πρώτες κιόλας κοινωνίες του αλλά και η ενσυνείδητη θέση ότι "η τέχνη είναι ο καθρέφτης μέσα στον οποίο ο εαυτός συναντά τον άλλο".


* Γιατί θελήσατε τώρα να μιλήσετε για τον "ξένο" στην τέχνη;

Τετάρτη 3 Απριλίου 2019

Συγκρίνοντας Ρωσική και Κινεζική Επανάσταση1

ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΑΥΓΗΣ                                                Του Steve Smith* 
Κινέζοι μελετητές, γράφοντας τη δεκαετία του 1970 και του 1980, μετά την Πολιτιστική Επανάσταση, έτειναν να συμφωνούν ότι η Κινεζική Επανάσταση είχε ελάχιστα κοινά στοιχεία με τη Ρωσική Επανάσταση, όντας αποτέλεσμα των ιδιαίτερων κινεζικών συνθηκών. Στηριζόμενη σε πρόσφατες έρευνες, η διάλεξη αυτή δίνει μεγαλύτερη έμφαση στις ομοιότητες μεταξύ των δύο επαναστάσεων, χωρίς να αρνείται τις κρίσιμες διαφορές. Πρόσφατα, μελετητές τείνουν να τονίζουν το βαθμό στον οποίο ο Μάο Τσε Τουνγκ και το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) ακολούθησαν το σταλινικό πρότυπο και την επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης που, πράγματι, ήταν σημαντική. Η διάλεξή μου το αναγνωρίζει αυτό, αλλά δεν επιδιώκει να αναλύσει τις λεπτομέρειες της σοβιετικής επιρροής στο ΚΚΚ, το οποίο δημιουργήθηκε το 1920 (επίσημα το 1921), χάρη στην πολιτική έμπνευση, τη στοιχειώδη εκπαίδευση και τη χρηματοδότηση που παρείχε η Μόσχα.
Η διάλεξη αφορά πέντε θέματα:
τις επαναστάσεις ως αποτέλεσμα του πολέμου
τις κοινωνικές δυνάμεις που έκαναν τις επαναστάσεις
τάξη και εθνική απελευθέρωση
την προπαγάνδα και τη μαζική κινητοποίηση
τις επαναστάσεις κατά της κοινωνικοοικονομικής καθυστέρησης
1. Οι Επαναστάσεις ως αποτέλεσμα του πολέμου
Η υπόθεση του Μαρξ και του Ένγκελς ήταν πως οι σοσιαλιστικές επαναστάσεις θα προέκυπταν από τις αντιφάσεις του ώριμου καπιταλισμού. Στη Ρωσία και την Κίνα - και μάλιστα σε όλες σχεδόν τις μεταγενέστερες κομμουνιστικές επαναστάσεις (η Κούβα και η Νικαράγουα ήταν εξαιρέσεις) - δεν ήταν η καπιταλιστική κρίση καθαυτή, αλλά οι καταστροφικές συνέπειες του πολέμου που δημιούργησαν τον πολιτικό χώρο στον οποίο τα κομμουνιστικά κόμματα μπορούσαν να συγκεντρώσουν λαϊκή υποστήριξη ορίστηκαν και να θέσουν υποψηφιότητα για την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας. Όταν οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν την εξουσία τον Οκτώβριο του 1917, πίστευαν ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός ήταν σε τελική κρίση και πως η επανάστασή τους ενάντια σε μια αστική κυβέρνηση στη Ρωσία θα προκαλούσε μια παγκόσμια επανάσταση ενάντια στον καπιταλισμό.
Όπως ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, έτσι και ο Δεύτερος θα δημιουργούσε τις ευνοϊκές συνθήκες για την επανάσταση στην Ανατολική Ευρώπη, τη Νοτιοανατολική Ασία και την Ανατολική Ασία. Η καταστροφή του πολέμου και η υπονόμευση των προηγούμενων καθεστώτων επέτρεψαν στα σχετικά μικρά αλλά σφιχτά οργανωμένα κομμουνιστικά κόμματα να αποκτήσουν εξουσία, μια κατάσταση που διευκολύνθηκε από την αδυναμία των δημοκρατικών Πολιτειών και, ακόμα πιο καίρια, από την απουσία αφοσιωμένων κοινωνικών δυνάμεων υπέρ την κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Δευτέρα 25 Μαρτίου 2019

80 χρόνια από το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου

ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΑΥΓΗΣ
Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*Μια σύντομη αποτίμηση 
    Ανάμεσα σε όλα τα μεγάλα γεγονότα του 20ού αιώνα, αυτού του ιδιότυπου ιστορικού επιταχυντή, ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος αποτελεί αναμφίβολα το πιο πολύπλοκο και το πιο παραγνωρισμένο. Συνοδευμένος από τον εξαιρετικά επιφανειακό μύθο ότι αποτέλεσε το «πρελούδιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου» και πολύ συχνά ιδωμένος μέσα από τα σχήματα που αυτός ο τελευταίος δημιούργησε, υπήρξε στην πραγματικότητα το θέατρο στο οποίο αναμετρήθηκαν όλες οι ιδεολογίες και οι προτάσεις κοινωνικής οργάνωσης που γέννησε ο νεωτερικός κόσμος: ο ρεπουμπλικανισμός, ο μοναρχισμός, ο κρατικός σοσιαλισμός, ο εθνικισμός (τόσο ο ισπανικός όσο και ο περιφερειακός), η σοσιαλδημοκρατία, ο φασισμός, η παραδοσιοκρατικός αυτοκρατορικός χριστιανισμός και βέβαια ο αναρχισμός, που υπήρξε το μαζικότερο ρεύμα της Ισπανίας, καθώς εκεί γνώρισε μια μαζικότητα που δεν επαναλήφθηκε πουθενά άλλου και ποτέ ξανά στην ιστορία.
Η τελική πολιτικο-στρατιωτική επικράτηση μιας παράταξης αμαλγάματος αντιδραστικών αντιλήψεων υπό τον δικτάτορα Φράνκο (ένα είδος φασισμού που υιοθετεί τα εθνικο-συντεχνιακά χαρακτηριστικά κοινωνικής οργάνωσης που συναντάμε και στην Ιταλία, αλλά χωρίς φουτουριστική διάσταση, σταθερά προσανατολισμένο στην ρωμαιοκαθολική εκκλησία και την παράδοση), προσανατόλισε συχνά την ιστορική έρευνα σε μια αγιογραφική καταγραφή της λαϊκής αντίστασης στο φασισμό, η οποία σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετα ταυτίζεται με την αντιναζιστική και αντιφασιστική αντίσταση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Δύο ωστόσο πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά διαφοροποιούν αποφασιστικά τις δύο περιόδους. Το πρώτο είναι ότι, σε αντίθεση με την περίοδο 1939-1945, όταν κομμουνιστές και καπιταλιστές θα συμμαχήσουν ενάντια στον ναζισμό, στον Ισπανικό Πόλεμο σύσσωμο σχεδόν το διεθνές κεφάλαιο θα ταχθεί με το μέρος του φασισμού, είτε στο πλαίσιο μιας ευνοϊκής προς αυτόν ουδετερότητας (όπως έκαναν το βρετανικό και το γαλλικό κεφάλαιο) είτε με τη μορφή ανοικτής υποστήριξης και χρηματοδότησης (όπως, πέραν του γερμανικού και του ιταλικού, συνέβη με το αμερικανικό). Και το δεύτερο, και ίσως κυριότερο, είναι ότι στην Ισπανία της περιόδου 1936-1939, υπήρξε μια απόπειρα κοινωνικού μετασχηματισμού όχι απλά ανώτερη από οποιαδήποτε ανάλογη είδαμε στη συνέχεια, αλλά επίσης πολύ πιο προωθημένη και από αυτήν που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1917 στη Ρωσία.
Στις περιοχές που βρέθηκαν στον έλεγχο των αναρχικών και των αναρχοσυνδικαλιστών μετά την απόκρουση του στρατιωτικού πραξικοπήματος του Ιουλίου του 1936 (αρχικά το βιομηχανικό κέντρο της Καταλονίας και μέσα στις επόμενες εβδομάδες ο κάμπος της Αραγονίας), εφαρμόστηκε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αυτοδιαχείρισης, το οποίο βασίστηκε στη μαζική κολεκτιβοποίηση της βιομηχανικής και της αγροτικής παραγωγής, καθώς και των υπηρεσιών. Το πρόγραμμα αυτό μεταφέρθηκε σε μεγάλο βαθμό και στην υπόλοιπη αντιφασιστική Ισπανία, ιδιαίτερα στη Βαλένθια και το Λεβάντε, περιοχές στις οποίες οι αναρχικοί δεν κυριαρχούσαν οργανωτικά. Ακριβώς αυτή η εφαρμογή του αναρχικού προγράμματος σε περιοχές όπου οι αναρχικοί υστερούσαν οργανωτικά, αναδεικνύει τη σαρωτική πολιτική τους ηγεμονία τους πρώτους μήνες του πολέμου.

Τετάρτη 1 Νοεμβρίου 2017

Ως καθηγητής θεολογίας...

Σταμάτης Σακελίων 

...Έχω πάψει πια να ασχολούμαι με αυτήν την "σέχτα" που αποκαλείται Εκκλησία της Ελλάδος. Ο λόγος είναι απλός: τόσο μίσος για την εικόνα του Θεού που δεν μας μοιάζει μου φέρνει αποστροφή. Δεν είχα δεν έχω και δεν θα μπορώ να έχω οποιαδήποτε σχέση με ιερωμένους τύπου Αμβρόσιου, Σεραφείμ Πειραιώς και άλλων. Και οι ζωές οι προσωπικές τραγωδίες ανθρώπων δεν είναι παιχνιδίσματα για να περνά ο χρόνος μας Μακαριώτατε Αθηνών. "Ποιος είμαι εγώ για να τους κρίνω " είχε πει ο Ρώμης Φραγκίσκος αναφερόμενος στους ομοφυλόφιλους. Και όταν ακούω από το βήμα της Βουλής την εγκληματική οργάνωση να καλεί την Εκκλησία σε κοινό αγώνα, και από την ιερά μονή Πετράκη άκρα του τάφου σιγή, τότε ανατριχιάζω ακόμη περισσότερο.

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

ΡΗΣΕΙΣ & ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ

1]Η κατάληψη της εξουσίας...
  Το ΚΚΕ δεν είναι εύκολο να το αντιμετωπίσεις με λογικά επιχειρήματα. Άλλο πράγμα η διαμαρτυρία και άλλο πράγμα η νταηλίδικη παρεμπόδιση της διαπραγμάτευσης μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. Αυτό δεν είναι ταξική πάλη, αλλά χάπενινγκ για τα δελτία των οκτώ. Εκτός αν θέλουν να βοηθήσουν την κυβέρνηση να αποφασίσει αυτή μονομερώς, όπως απειλεί να κάνει. Το νέο ΚΚΕ  δεν  ενδιαφέρεται  να γίνει με δημοκρατικό κοινοβουλευτικό τρόπο πλειοψηφία. Γι' αυτό και δεν το ενδιαφέρουν οι πολιτικές συνεργασίες.
Δεν μπορεί να αντέξει τον λαϊκό έλεγχο και τις δημοκρατικές διαδικασίες. Η επαναστατική κατάληψη της εξουσίας και η δικτατορία του προλεταριάτου (χωρίς προλεταριάτο!) είναι, γι' αυτούς που κουμαντάρουν ένα κόμμα που ουδεμία σχέση έχει με εκείνο της μεταπολίτευσης, η βασική επιλογή. Περιγράφεται ως ξεσηκωμός και συμμαχία των πλατιών λαϊκών στρωμάτων και της μικρομεσαίας αγροτιάς, που θα καταλάβουν την εξουσία και θα καλέσουν το κόμμα να κυβερνήσει. Πως, με ποιους, σε ποιους διεθνείς συσχετισμούς, με ποια οικονομία, τους είναι αδιάφορο. Άλλωστε, στους θρησκευτικού χαρακτήρα φανατισμούς προέχει η αφοσίωση και η πίστη στις αλάθητες επιλογές. Ο δικός τους μονοκομματικός σοσιαλισμός δεν θα είναι σαν τους άλλους, διότι, όπως έχει πει παλαιότερα η κ. Παπαρήγα, έχουμε διδαχτεί από τα λάθη που έγιναν! Το μοναστήρι να είναι καλά.                                                                                               Δ.Σ.Κ.

2]   Το πολύ ψηφοφόρος!
  Πολύ χαριτωμένη η απάντηση του κ. Βενιζέλου, που χαρακτήρισε τον επικεφαλής του ΣΔΟΕ και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη, που συμμετείχε στην εγκληματική οργάνωση εκβιαστών και τοκογλύφων, ως έναν από τους χιλιάδες ψηφοφόρους του.
Ξέχασε μόνο να σημειώσει πως ανήλθε στην ιεραρχία και τοποθετήθηκε επικεφαλής του... αδιάφθορου ΣΔΟΕ Θεσσαλονίκης, επί της δικής του ηγεσίας στο υπουργείο Οικονομικών, με όση ευθύνη, μικρή ή μεγάλη, αυτό εμπεριέχει.
Χ.Χ.

Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΚΚΕ & ΛΑΟΣ Αμφότεροι κόπτονται για την ηθική και τη γαλήνη της κοινωνίας!!!

{Β }            Ακροδεξιά και ΚΚΕ αρνούνται τον ανθρωπισμό για τους χρήστες ναρκωτικών! Βενιζέλος Β. {ΑΥΓΗ}

Ρεσιτάλ καθυστέρησης και αναχρονισμού, βαθιά στα νερά του ακραιφνούς νεοσυντηρητισμού, έδωσαν την περασμένη Πέμπτη στην επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής οι βουλευτές της Ν.Δ., του ΛΑΟΣ και του ΚΚΕ, οι οποίοι καταψήφισαν με μία φωνή το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για την κωδικοποίηση της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά και την ανθρωπιστική μεταχείριση των χρηστών ναρκωτικών!

Ο Περισσός προσποιείται ότι... "αγνοεί" πως απλοί χρήστες ναρκωτικών οδηγούνται μαζικά μέχρι σήμερα στις φυλακές...
Το νομοσχέδιο, το οποίο προχωρά επιτέλους, μεταξύ άλλων, στην αποποινικοποίηση της απλής χρήσης ναρκωτικών σε ιδιωτικό χώρο, υπερψηφίσθηκε στην επιτροπή από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Σε μόνιμη σύμπλευση με την ακροδεξιά όλων των εκφάνσεων στο θέμα των ναρκωτικών, ο βουλευτής του ΚΚΕ Γ. Γκιόκας επιχειρηματολόγησε στη "γραμμή" του Θαν. Πλεύρη του ΛΑΟΣ και του Κ. Τζαβάρα της Ν.Δ.: "Έτσι κι αλλιώς οι χρήστες δεν πηγαίνουν φυλακή για κατοχή και χρήση μικροποσότητας, αλλά για άλλου είδους παραβάσεις που κάνουν εξαιτίας της χρήσης είτε για παραβίαση του νόμου περί ναρκωτικών (sic) είτε για άλλα αδικήματα"... Όχι μόνον ο Γ. Γκιόκας προσποιείται ότι δεν έχει ιδέα για το τι συμβαίνει στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων και τις φυλακές της χώρας, διαβεβαίωσε επίσης τη Βουλή ότι οι χρήστες ναρκωτικών δεν πηγαίνουν φυλακή, παρά μόνο εάν έχουν παραβιάσει τον... ισχύοντα μέχρι σήμερα νόμο περί ναρκωτικών! Ο ισχύοντας νόμος περί ναρκωτικών οδηγεί μαζικά απλούς χρήστες ναρκωτικών στη φυλακή, αλλά είναι γνωστό τοις πάσι ότι το ΚΚΕ δεν ενοχλείται... Προτιμά να θέτει αποτυχημένους γρίφους στους βουλευτές των άλλων κομμάτων και να κατασυκοφαντεί, συν τοις άλλοις, την πολύτιμη θεραπεία υποκατάστασης, όπως έπραξε για άλλη μία φορά την περασμένη Πέμπτη στη Βουλή...
"Κατατοπιστικός", όπως πάντα σε αυτό το θέμα, ο "Ριζοσπάστης" της περασμένης Παρασκευής, ενημερώνει τους αναγνώστες του από την πρώτη σελίδα της εφημερίδας ότι "ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜ.ΑΡ. στήριξαν το νομοσχέδιο διάδοσης της ναρκω - κουλτούρας" και αποκρύπτει ότι Ν.Δ., ΛΑΟΣ και ΚΚΕ αρνήθηκαν την ανθρωπιστική μεταχείριση των χρηστών ναρκωτικών!