ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΟΥΚΟΤΕΧΝΕΙΟ

    Ας αρχίσουμε με μια μικρή πραγματική γενική παραδοχή....  Η  Επανάσταση το 1821, που γιορτάζουμε τα 200 χρόνια εν  χορδαίς και οργάνοις είναι μεγάλη, αλλά οι  μικρές, καθημερινές επαναστάσεις αποτελούν την πραγματική ζωή, που χωρίς αυτές θα ήταν εντελώς ανεξέταστη και φλύαρη.  Η φαντασία στην εξουσία.   Και τ' άλλο, το ότι ονειρευόμαστε και πλάθουμε τσιμπούσια και συνάξεις  φανερώνει πώς είμαστε ζωντανοί. O Παν βλέπετε που τόσα χρόνια τα λέγαμε, τώρα μας ξέχασε για τα καλά, ούτε για μια απλή κουβέντα δεν σταματά στο κονάκι μας. Θα μου πείτε πολλοί "σιγά τον πολυέλαιο" αλλά... αλλά [1] Ας είναι όμως δεν αντραλίζομαι κιόλας, έτσι είναι η ζωή, οι κανόνες της φύσης. Πλέον οι απάρσεις μου γίνονται για άλλα ταξίδια. 
   Πάμε στα...όνειρα κι ας είναι απατηλά!  

Νάμαστε λοιπόν εκείνη την ονειρική μέρα του καλοκαιριού, που βρεθήκαμε στο αυθαίρετο στη Μπούκα και οι τρεις, ο Κουμπαράκος, ο Αρφάνης κι η αφεντιά μου. 

  Μεθυσμένοι από την πανδαισία της γαμήλιας συνεύρεσης της γαληνεμένης θάλασσας με τον επίσης γαληνεμένο ανδρισμό μας [2]  και εν μέσω πλήρους νιρβάνας ημών και νηνεμίας της φύσης, μετά από το ντερλίκωμα με τα καλοκαιρινά καλούδια και την κρύα μπύρα [3] κι αφού τελειώσαμε με τα πολιτικά, καθημερινά και μη, επηρεασμένοι  από τον ξέφρενο ψυχεδελικό χορό της φύσης, αρχίσαμε να ρίχνουμε τα σχέδια μας για το ερχόμενο καλοκαίρι.     Έριξα λοιπόν την ιδέα να προβούμε σε ένα περιβαλλοντικό και ακτιβιστικό εγχείρημα, αντάξιο των ιδεών και των "κοσμοθεωριών" που πρεσβεύουμε.

  Δεν έχουμε παρά να ζητήσουμε εκείνη την παρατημένη τσιμεντένια αποθηκούλα, παραδίπλα στην παραλία με το σκιερό προαύλιο και να την διαμορφώσουμε με λίγα και απλά μέσα σε ένα καλοκαιρινό σπιτοταβερνοτεχνείο, για την πάρτη μας και τους κολέγηδές μας.     Χρωματιστές κουρελούδες στα ανοίγματα, ένα βάψιμο με διάφορα χρώματα, ένα πετρογκάζι  δυο τρείς σουμιέδες και ένα μεγάλο τραπέζι με τάβλες στο προαύλιο και ποιος μας πιάνει. 

   Θα είμαστε πρώτοι στο χωριό και ....ζηλευτοί στην πόλη. 

   Και οι δυο φίλοι συμφώνησαν και το επικρότησαν, ο  Κουμπαράκος μάλιστα αναφώνησε χαριέστατος: Στον προαύλιο χώρο θα διοργανώνουμε καλλιτεχνικές βραδιές, μουσική, ποίηση και λοιπά. Ναι και μπράβο συμφωνήσαμε και τσουγκρίσαμε τα ποτήρια [4] 

    Ο δε Αρφάνης με τη σειρά του είπε και ελάλησε ότι θα αναλάβει να ψαρεύει και να ετοιμάζει τα ψάρια κάθε βράδυ. 

 Παρατημένη η αποθηκούλα από ανθρώπους και θεούς, αλλά σε περίπτωση  που δεν θα μας τη δώσουν οι ιδιοκτήτες, έπεσε από τον Αρφάνη η εναλλακτική λύση. 

   Σε ένα μεγάλο αλμυρίκι θα φτιάξουμε μια καλύβα και αν όχι όλα, αλλά  τα περισσότερα και πάλι θα τα κάνουμε.

    Όλα λοιπόν στην εντέλεια, ο κύβος ερρίφθη. 

  Και το απίθανο, ανασκαλεύοντας   τα απομνημονεύματα  του αείμνηστου Γιώργου Ντούφα, αδελφός του αγαπημένου μου μπάρμπα  Χρήστου και αντάρτης στο ΕΑΜ, βρήκα οδηγίες για το πώς φτιάχνονται οι καλύβες, απολαύστε τη:

   

<<...Έπλέκαν γύρω γύρω με ένα κλαδί που λέγετε (λυγιά) ή προς το καθαρευουσιά,  αλιγαριά και στη σκεπή είχε βάλει ένα είδος χόρτου που γίνετε μακρύ και βγάζει και σαν είδος καλάμια. Αυτό το λέμε (σαμάκια) και το χόρτο που κόβαμε μάλλον για σκέπασμα καλυβιού το λέγαμε (ράπη) την οποία άπλωναν απάνω στις καλύβες αφο προηγούμενα είχαν κάνει ένα σκελετό από μακρυά ξύλα (δοκάρια) και αφού έβαναν και από πάνω άλλα δοκάρια έδεναν το έξω με το μέσα ξύλο ή με σύρμα ή με βούρλα ένα είδος φυτού αλλά όταν επεξεργασθή γίνεται γερό, και αυτό γινόταν για να μην παίρνει ο αέρας τη ράπη πάνω από την καλύβα, η οποία όταν ήταν καλοφτιαγμένη, δεν έμπαινε σταγώνα νερό μέσα αλλά ήταν και ζεστή>>

 [1] Στα αλλοτινά χρόνια, γιομάτα με ερωτικές αισθήσεις, παραισθήσεις, ορμές και παρορμές συν τις ανάλογες φαντασιώσεις σε τέτοια φιλικά συναπαντήματα μονοπωλούσε η συζήτηση για τις γκόμενες, τις πρώην και τις επόμενες. Τώρα το θέμα γενικώς τσούζει, όλα στη μηχανή του χρόνου, αλλά και της μνήμης. 

[2] Η διαφορά της γαλήνης της θάλασσας και του ανδρισμού μας είναι καταφανής. Η  θάλασσα σήμερα γαλήνη κι αύριο τρυκ μία, μέριασε βράχο να διαβώ, ενώ εμείς από γαλήνη στη παραγαλήνη, λάδι και νερό......

[3] Ο Αρφάνης που είχε φροντίσει για τις προμήθειες είχε φέρει και κινητό ψυγείο οπότε θα καταναλώσαμε περί τις 10 μπύρες. 

[4]  Πλαστικά βέβαια αλλά το ρόλο τους τον έπαιξαν μια χαρά!     

Ο ΚΟΥΜΠΑΡΑΚΟΣ, Ο ΑΡΦΑΝΗΣ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΣΤΗ ΜΠΟΥΚΑ ΤΗΣ ΝΕΔΑΣ

       Εκείνη λοιπόν τη μέρα του καλοκαιριού, θαρρώ ήταν 20 Αυγούστου, που βρεθήκαμε στο αυθαίρετο στη Μπούκα και οι τρεις, ο Κουμπαράκος, ο Αρφάνης κι η αφεντιά μου, όπως έγραφα και προχτές, ήταν η πιο ωραία , ονειρική. Κύρια στοιχεία της η ανέμελη ελευθεριότητα και η ακόρεστη απόλαυση του ήλιου με το βελούδινο και της ανοιχτομενεξεδένιας θάλασσας. Σε συνδυασμό με τα  καλοκαιρινά φαγώσιμα, φέτα, ντομάτες με ζεστό ψωμί, φρέσκα σύκα και το σχετικό πιοτί, φτάσαμε και οι τρεις σε οργασμική μαρμαρυγή. 

  Οι " Τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας" μόνο που είμαστε τρεις και όχι τέσσερις. 

  Ο καθένας τα δικά του, Ο Κουμπαράκος περί του φιλοσοφείν, ο Αρφάνης για το ψάρεμα [1], που είναι το μεγάλο του χόμπι  και δη τώρα που πήρε σύνταξη και εγώ να ψιλοκουμαντάρω. Τελικά το κύριο θέμα ήταν για τα δημοτική και πολιτική σαλάτα με τον Αλεξανδρόπουλο και τον Μητσοτάκη  στα τάρταρα. 

  Η δική μου καταγγελία και στους δυο φίλους είναι σταθερή και συγκεκριμένη. ήταν ότι τα τελευταία χρόνια (περίπου απ' το ΄15) έχουν αποτραβηχτεί από τα πολιτικά αλλά και δημοτικά δρώμενα και επιπλέουν οι αδαείς και οι φελλοί.. 

    Ο μεν Κουμπαράκος αφοσιώθηκε εξ ολοκλήρου στη μελέτη και έγινε φοιτητής του Φιλοσοφικού στην Πάτρα, όπου επίκειται να τελειώσει και να στεφθεί πτυχιούχος, ο δε Αρφάνης είναι άλλη περίπτωση, ξεχωριστή, δική του. 

 Για τον Κουμπαράκο έχουμε αφιερώσει πάρα πολλές αναρτήσεις, μια και είμαστε συνοδοιπόροι σε αρκετές εξορμήσεις, οπότε σήμερα έχει την τιμητική του ο Αρφάνης.

 Ο Αρφάνης που λέτε,  είναι γόνος της πολυπληθούς οικογένειας των Γιαννοπουλέων, από του Σκληρού, που πολύ από αυτούς πήραν το όνομα Αρφάνης [2] Από το βουνίσιο χωριό, κοντά στον Επικούριο Απόλλωνα, κατέβηκαν προς την παραλία και έγιναν με τον χρόνο κύριοι του Λαπίθα  και του Κλειδιού.   Ο περί ου ο λόγος φίλος μας Αρφάνης είναι ο γνωστός Θοδωρής Γιαννόπουλος, δάσκαλος συνταξιούχος  από το καλοκαίρι. Είναι ένα αρκετά ιδιαίτερο άτομο με καλά γνωρίσματα, [3] γι αυτό και είναι αγαπητός στην κοινωνία. Μάλιστα στις  εκλογές του ΄15 ήταν υποψήφιος με τον Σύριζα, όπου πήρε κοντά στους 2.200 ψήφους, κοντά και οι εκλεγέντες και για λίγους ψήφους έχασε τη βουλευτική έδρα. Και σημειωτέον χωρίς κανένα κομματικό υποστήριγμα  πίσω του. Κι όμως εντελώς αναπάντεχα στις εκλογές του ίδιου χρόνου δεν ήταν υποψήφιος. Ο λόγος ήταν αυτός που εύκολα υποψιάζεστε. Τον έφαγαν τα κομματικά γρανάζια του Πύργου και της Αμαλιάδας, [4] με αποτέλεσμα να μην υπάρχει με τον Σύριζα Ολύμπιος υποψήφιος.

   Από αυτή την κατάφωρη αδικία ή μαχαιριά κάτω από την πλάτη ο Αρφάνης το πήρε κατάκαρδα και πληγώθηκε πολύ με αποτέλεσμα να αποτραβηχτεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους φίλους του και να επιλέξει έναν αμφίρροπο δρόμο, πελαγοδρομώντας και βολοδέρνοντας σε διάφορες ιδεοληψίες δήθεν υπεραριστερές, όπως με την "Πλεύση" της Ζωής. Κι αυτό γιατί ο Αρφάνης μπέρδεψε το προσωπικό με τις ιδέες επειδή είχε το ανάλογο ιδεολογικό υπόβαθρο.

Υπόψη εκείνο τον καιρό που διαδραματίσθηκαν τα παραπάνω Γραμματέας στον Σύριζα Ζαχάρως ήταν ο Κουμπαράκος με πρώτο συνεργάτη τον Αρφάνη, όπου είχαν γίνει πολλές πολιτικές εκδηλώσεις και έτσι το κόμμα πήγαινε πολύ καλά, βολίδα!. 

  Υπ΄ αυτές τις συνθήκες το γραφείο στη Ζαχάρω ανέλαβαν πρόσωπα που εκ των πραγμάτων ήταν αδύνατο να αντεπεξέλθουν στις δύσκολες περιστάσεις της αντιπολίτευσης και στις μεγάλες ανάγκες του κινήματος για διάφορους λόγους. Έτσι όπως ήρθαν, κυρίως από γειτονικούς χώρους, έφυγαν με μικρά πηδηματάκια. 

  Οπότε στη Ζαχάρω το κόμμα προσπαθεί να ορθοποδήσει μετά από πολύχρονη αδράνεια... 

 Είναι ανάγκη λοιπόν και τα δυο παλικάρια, Κουμπαράκος και Αρφάνης , να επανέλθουν πάραυτα.

Μακάρι !!! 

 [1]  Από πέρυσι μας έχει σπάσει τα   ούμπαλα με το να ισχυρίζεται μετά μανίας ότι ο κύριος κίνδυνος για τις χελώνες Καρέττα είναι ο τρομερός Λαγοκέφαλος, που έχει κατακλύσει τις θάλασσές μας. 

[2] Ήταν 11 αδέλφια ορφανά κι από τα πολλά τα αρφανά και τα αρφανά που έλεγαν, τους έμεινε το όνομα Αρφάνης και Αρφάνηδες.  Στα επόμενα χρόνια με το νόμο, άλλοι κράτησαν το Γιαννόπουλος και άλλοι πήραν το Αρφάνης. 

[3] Έχω γράψει μερικούς στίχους, που νομίζω είναι αρκετά αντιπροσωπευτικοί:

                 1                                                                      3

Ο Αρφάνης, ο ντερβίσης,                                  Και ως δάσκαλος που είναι 

ο Νικηταράς                                                              με μεγάλη κεφαλή

Αν κι από του Σκληρού μας ήρθε                             Τον Λαπίθα αλωνίζει

είναι και ψαράς.                                                           με μια μηχανή

---------------------                                                       -------------------

                   2                                                                   4

Είναι χείμαρρος, κουρσάρος                              Γεια σου Θοδωρή σερέτη, 

παρολίγο μέλος της Βουλής                              ντερμπεντέρη σαν πασάς 

Μα τον έφαγαν οι άλλοι                                    μα μπροστά σε μια καρέττα 

Για μια ψήφο  ...επιλογής.                                       έγινες ..παπάς! 

 [4] Σίγουρα εάν συμμετείχε κι ο Αρφάνης στις νικηφόρες εκλογές, ο Σύριζα θα έπαιρνε 4 βουλευτές, και θα είχαμε 

4-1, με κανέναν η Ν.Δ.

ΕΣΚΕΜΜΕΝΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ "ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ"

Στην προχθεσινή ανάρτηση της 7-11-13 με αντικείμενο τα σκουπίδια στη Ζαχάρω, που  τώρα τελευταία μονοπωλούν το ενδιαφέρον  των πολιτών ακόμη και όσων έχουν μια μικρή έστω περιβαλλοντική ευαισθησία, γράφαμε τα εξής:

........Τέλος εάν κάνετε κλικ ΕΔΩ θα διαβάσετε τι δήλωσε ο κ. Κόσυφας, 

ο υπεύθυνος για την καθαριότητα στο δήμο για το θέμα και ειδικά για τον 

Χρήστο Γιαννόπουλο.Εμείς πιστεύουμε ότι μεθερμηνεύτηκαν τα 

λόγια του Χρήστου. Πάντως θα ζητήσουμε την εξήγηση από τον ίδιο. 

   Στην ουσία αποδεικνύεται ότι δεν ήταν μια απλή μεθερμήνευση αλλά μια εσκεμμένη και αισχρή διαστρέβλωση. Για αυτό έχω ίδια αντίληψη, μια και είχα παρευρεθεί σε εκείνη την περιβόητη  σύσκεψη του  Δ.Σ της 15-10-13, αλλά καθαρή απόδειξη αποτελούν οι παρακάτω θέσεις της "Λαϊκής Συσπείρωσης" που επικεφαλής της είναι ο συν.Χρήστος. (1)

     Καλά τώρα το πράγμα κάνει μπαμ, ο κ. Κόσυφας (2)

επειδή δεν έχει τα κότσια για μια τέτοια ενέργεια, απλώς έπαιξε το ρόλο του..φερέφωνου κάποιου άλλου. Τίνος;  Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;

(1) Οι παραπάνω θέσεις της ¨Λ.Σ" είχαν κατατεθεί στο προεδρείο του Δ.Σ. για να διαβασθούν, αλλά αυτό δεν έγινε, πράγμα που αποτελεί σοβαρό ολίσθημα του κ. Προέδρου, που δυνατόν να προκαλέσει ακόμη και την ακυρότητα της συγκεκριμένης σύσκεψης εάν γίνει ένσταση. Σύμφωνα με πληροφορίες η θιγόμενη αδίκως και με αντιδημοκρατικό τρόπο παράταξη θα προχωρήσει παραπέρα. Οπότε σε περίπτωση ακυρότητας, μαζί ακυρώνεται και η 3μηνη αδειοδότηση  για το άνοιγμα της χωματερής.

(2) Δεν ξεχνάμε δε ότι ο κύριος αυτός είναι ο ένας από του δύο, ο άλλος ήταν ο αντιδήμαρχος κ. Λαμπρόπουλος, που προέβησαν στην απαράδεχτη ενέργεια να πετάξουν στο πάτωμα με τρόπο εντελώς προσβλητικό μία επιστολή που μοίρασα σε όλους τους παρευρισκόμενους σε εκείνο το Δ.Σ. Τουλάχιστον, όπως πάλι αναφέρθηκα, ο αντιδήμαρχος μου ζήτησε συγνώμη και μπράβο του, ο κ. Κόσυφας ...ούτε ίχνος..