theodoroskollias@gmail.com // 6946520823
Aλήθεια ποιος φταίει για την κατάντια της χώρας μας;

Τετάρτη 2 Απριλίου 2025

Ο ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΕΔΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ!!!

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΆ  ΝΙΑΡΧΟΥ


Όταν έχεις κάνει εκδρομές και σε έχουν γεμίσει αναμνήσεις, έχεις αποκτήσει διάφορες εμπειρίες, έχεις φωτογραφίσει πρωτόγνωρα τοπία, με το φακό των ματιών σου και έχεις σχηματίσει ένα ξεχωριστό άλμπουμ της ζωής στο πίσω μέρος του μυαλού σου, πάντα θα υπάρχουν στιγμές που τα αναπολείς. Αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο πολλές φορές είδαμε φωτογραφίες και διαβάσαμε για τον ΝΙΚΟ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ, γύρισε και μένα το μυαλό μου 19 χρόνια πίσω σας παραθέτω στοιχεία από την εκδρομή μας και σας προτρέπω όσοι βρεθείτε στην Βουδαπέστη, να επισκεφθείτε το χωριό που είναι αφιερωμένο στον ΝΙΚΟ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ. 



       Ο Σύλλογος μας το 2006, στα πλαίσια της 8/ήμερης εκδρομής, ΒΕΝΕΤΙΑ- ΒΙΕΝΗ—ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ, είχε την τύχη να επισκεφθεί το εν λόγω χωριό και να αποκομίσει πάρα, μα πάρα πολλές εντυπώσεις και εμπειρίες. Μετά από 19 χρόνια θα μοιραστούμε μαζί σας την ιστορία του χωριού, την επίσκεψη μας, την υποδοχή μας από τους Έλληνες κατοίκους, και την υποδοχή μας από τον Δήμαρχο της πόλης τον κ. Κώστα Ριζογιάννη.
Η ιστορία του χωριού έχει ως εξής.
     Το χωριό Μπελογιάννης είναι από τα νεότερα της Ουγγαρίας. Η ανοικοδόμησή του άρχισε στις 6 Μαΐου 1950 και χτίστηκε από πρόσφυγες Έλληνες εθελοντές, και με τη βοήθεια του Ουγγρικού κράτους . Σε σύντομο χρονικό διάστημα ανεγέρθηκαν 426 σπίτια, σχολείο, παιδικός σταθμός, βιβλιοθήκη, Ιατρείο και Δημαρχείο. Απέχει 60 χιλμ. Από τη Βουδαπέστη και είχε 1850 κατοίκους,Αρχικά ονομάστηκε <<ΕΛΛΗΝΟΧΩΡΙ>>. Στις 3 Απριλίου 1952, μετονομάσθηκε σε <<ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ>> προς τιμήν του ήρωα της Αντίστασης Νίκου Μπελογιάννη.
       Εκείνα τα χρόνια ήταν το πιο αναπτυγμένο από τα γύρω χωριά.. Αφού λύθηκε το πρόβλημα της στέγασης, έπρεπε να εξασφαλιστεί και εργασία των κατοίκων. Ιδρύθηκε ένας Βιοτεχνικός Συνεταιρισμός που απασχόλησε πολλές γυναίκες, που έπλεκαν γάντια, φανέλες, είχαν αργαλειούς και ύφαιναν. Εργάζονταν πάνω από 150 γυναίκες ,ράβανε στην αρχή εργατικά ρούχα με δύο βάρδιες. Για τους άνδρες ιδρύθηκε Αγροτικός Συνεταιρισμός <<ΕΙΡΗΝΗ>> που ασχολήθηκε με την καλλιέργεια, δημητριακών, κηπουρικών προϊόντων και ακόμη με την κτηνοτροφία. Εκτός από την κάλυψη αναγκών των κατοίκων, άνοιξαν δικό τους μαγαζί στη Βουδαπέστη και έστελναν εκεί τα προϊόντα τους προς πώληση
      Στη συνέχεια δημιουργήσαν πολιτιστικούς και αθλητικούς ομίλους για τις παραδόσεις, τα ελληνικά ήθη και έθιμα και την καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας.. Οργανωθήκαν χορευτικά συγκροτήματα, που παρουσίαζαν ελληνικούς χορούς από διάφορες περιοχές της Ελλάδος, όχι μόνο στην Ουγγαρία, αλλά και σε άλλες χώρες. Οι πολιτιστικές τους εκδηλώσεις καταξιώθηκαν από το Ουγγρικό κράτος, αλλά και από τη συνείδηση του Ουγγρικού λαού, ο οποίος συμμετείχε μάλιστα πολύ ενεργά. Εκτός των κατοίκων στις εκδηλώσεις συμμετείχαν επίσημοι προσκεκλημένοι από το Ελληνικό κράτος και την Ελληνική πρεσβεία της Βουδαπέστης καθώς και αντιπρόσωποι της Ελληνικής - Ουγγρικής εκκλησίας. Το 1996 χτίσθηκε στο χωριό Ορθόδοξη Ελληνική εκκλησία με την χρηματοδότηση του Έλληνα Κων/νου Δαφέρμου, που ζει στην Αυστρία.
Το χωριό σιγά σιγά εκσυγχρονίσθηκε . Με την πάροδο των χρόνων το χωριό έχει μεικτό Ελληνοουγρικό χαρακτήρα, αλλά κρατά σφιχτά τις ελληνικές παραδόσεις.
      Υπάρχει σχολείο με 8 αίθουσες διδασκαλίας και 3 βοηθητικές (βιβλιοθήκη Η/Υ και εργαστήριο χειροτεχνίας. Υπάρχει ολοήμερο σχολείο που προετοιμάζονται παιδιά εργαζομένων για τα μαθήματα της επόμενης ημέρας. Από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του σχολείου είναι το γεγονός ότι διδάσκεται Ελληνική γλώσσα όχι ως ξένη αλλά ως μητρική γλώσσα και έτσι καλλιεργείται η αγάπη προς την γενέτειρα χώρα.
Όταν πήραμε στροφή να μπούμε στα όρια του χωριού, αντικρύσαμε δυο πελώριες σημαίες , η Ελληνική με την Ουγγρική. Ένας μεγάλος ασφάλτινος δρόμος, η οδός Σαράφη, μας οδήγησε στην Κεντρική πλατεία, που την περιβάλλουν όλα τα δημόσια κτίρια, καθώς και το μνημείο του ονοματοδότη Νίκου Μπελογιάννη.
      Είναι το μέρος όπου κάθε βράδυ συγκεντρώνονται όλοι οι κάτοικοι του χωριού, Έλληνες και Ούγγροι και συζητούν τα γεγονότα της ημέρας. Λίγο πιο δίπλα, το νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο θυμίζουν έντονα Ελλάδα, καθώς οι μαθητές έχουν στολίσει τα παράθυρα με ελληνικές σημαίες, φωτογραφίες ηρώων της Επανάστασης του 1821 και τσαρούχια... Έξω από το Δημαρχείο προβάλλουν οι σημαίες της Ουγγαρίας και της Ελλάδος ενώ το σήμα του Δήμου υπάρχει γραμμένο τόσο στα Ουγγρικά όσο και στα Ελληνικά.. Στους δρόμους επιγραφές καταστημάτων και στις δύο γλώσσες,
“Η πλατεία αυτή έγινε επί των ημερών μου και με την βοήθεια της Βουλής των Ελλήνων” λέει με περηφάνια ο κ. Ριζογιάννης
       Στον χώρο της πλατείας, μας υποδέχτηκαν Έλληνες πατριώτες, με επικεφαλής τον Δήμαρχο κ. Κώστα Ριζογιάννη. Δεν περιγράφονται τα συναισθήματά μας, αλλά και τα συναισθήματα όλων αυτών που μας περίμεναν. Σε αυτούς κυριαρχούσαν τα κλάματα. Μας υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα και με το ερώτημα τι κάνει η ΜΑΝΑ ΜΑΣ ΕΛΛΑΔΑ. Περάσαμε στην αίθουσα υποδοχής, που ο Δήμαρχος, μας ανάλυσε με πολλές λεπτομέρειες για το χωριό, τη ζωή των κατοίκων, και γενικότερα για τις διακρατικές συμφωνίες που είχαν μεταξύ Ελλάδος και Ουγγαρίας. Η πρώτη επίσκεψη Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών ήταν στις 7 Δεκέμβριου του 1994, από τον Κάρολο Παπούλια, και ακολούθησαν και άλλες επισκέψεις αρκετών υπουργών. Αποκορύφωμα όλων των επισκέψεων ήταν στις 23 Απριλίου του 1998 , ήταν η επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κωστή Στεφανόπουλου.
Αφού μας προσέφεραν εδέσματα , ανταλλάξαμε διάφορες απόψεις και ρωτήσεις με τον Δήμαρχο, του προσφέραμε και εμείς το Βιβλίο μας <<ΚΑΛΙΔΟΝΑ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΡΌΝΟ>>. Κουβεντιάσαμε πολύ φιλικά με τους παραβρισκόμενους Έλληνες, και χαρακτηριστικά ένα ηλικιωμένος άνω των 80 ετών μας είπε με πολύ λύπη: << Η Ελλάδα είναι η Μάνα μας, χίλιες ξενιτιές δεν κάνουν μια πατρίδα. Εσείς στα τραπέζια σας τσουγκρίζετε και λέτε στην <<υγειά μας>> και εμείς λέγαμε <<…και του χρόνου στην Πατρίδα…>> μας εξήγησε δε ότι για διαφόρους λόγους δεν είχε κατορθώσει να κάνει ούτε ένα ταξίδι στην πατρίδα του και δάκρυσε…. Η έκπληξη για όλους αυτούς ήταν που τους προσφέραμε μερικές τσάντες πορτοκάλια που είχαμε πάρει από την Ελλάδα. Δεν περιγράφεται τι ακριβώς έγινε….παίρναν τα πορτοκάλια τα φιλούσαν και εκλέγανε…..
Ήρθε η ώρα της αναχώρησης μας ο Δήμαρχος μας κατευόδωσε ως εξής . <<<Εμείς προσπαθούμε να έχουμε καλή συνεργασία με όλες τις οργανώσεις και τους φορείς, αλλά και με την Ελλάδα, ιδιαίτερα μέσω συναντήσεων όπως η σημερινή συνάντηση με εσάς Σας ευχαριστούμε και η επίσκεψη σας θα καταγραφεί στα χρονικά του Δήμου μας. Καλή συνέχεια στην εκδρομή σας>>.
    Όλοι μας ειδικότερα οι μεγαλύτεροι γύρισαν πολλά χρόνια πίσω και αρχίσαμε διάφορες συζητήσεις που πέρασε η μέρα μας χωρίς να το καταλάβουμε…
Αγαπητοί μας φίλοι, είθε να αξιωθείτε για πηγαιμό στην Βουδαπέστη, να βρείτε χρόνο να επισκεφθείτε το Ελληνικό αυτό χωριό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου