ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΣΑΝ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΑΛΟ ΚΡΑΣΙ!!!

    Είναι μικρού μήκους (5:11) ταινία του Σινάν Τσετίν και έμμεσα αναφέρεται στην απαγόρευση της Κουρδικής γλώσσας και μουσικής από το Τουρκικό κράτος, αναπαριστώντας ένα αστείο περιστατικό που αφορά ανάλογη απαγόρευση των Κεμαλιστών για την ... τουρκική μουσική στη δεκαετία του '30.

 Ονομάζεται "Be Happy. It's an Order."

 Το περιστατικό διαδραματίζεται στην Ανατολία το 1934.

http://www.youtube.com/embed/1oAV2Wv-Mf4?feature=player_embedded

Κανείς δεν ξέρει

Λίτσα Σαλκιτζόγλου

 Καλησπέρα καλησπέρα,

σας κερνάω Mehmet Gureli, τούρκος συγγραφέας, ζωγράφος, σκηνοθέτης και μουσικός. Γεννήθηκε το 1949 στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε φιλοσοφία. Είναι από τους λίγους τούρκους καλλιτέχνες που παράγουν σε διαφορετικούς τομείς τέχνης. Αυτά.

Με αγάπη, λίτσα.

Κανείς δεν ξέρει

Το σύννεφο πέρασε

κι άφησε τα δάκρυά του στο γρασίδι

Η πρωινή αύρα

φυσά και σκίζει τα ροδοπέταλα

Όσο κοιτάζω τα τριαντάφυλλα

χτυπά η καρδιά του αηδονιού

Αυτός ο ουρανός με τ’ αστέρια

πότε άρχισε να γυρίζει

κανείς δεν ξέρει.

Το σύννεφο πέρασε

κι έμειναν τα δάκρυά του στο γρασίδι

Δεν πίνεται κρασί μια τέτοια μέρα;

Το σύννεφο πέρασε

κι άφησε τα δάκρυά του στο γρασίδι

Δε θα΄ταν ωραίο να΄χαμε

ένα ρόδινο κρασί να πιούμε

μια μέρα σαν αυτή;

Ο άνεμος φυσά κι αφήνει δροσοσταλιές

πάνω στις τριανταφυλλιές

κι όσο κοιτάζω τα τριαντάφυλλα

ένα αηδόνι κελαηδά.

Πότε ξεκίνησαν να στριφογυρίζουν

αυτοί οι έναστροι ουρανοί;

Mehmet Gureli

Kimse Bilmez Deniz’ in Sectikleri

Κωσταντινούπολη ή Istanbul; Ιδού η (μη-) απορία

   Χάρης Φουνταλής [1]

  Τι σκέφτεστε όταν βλέπετε τους συμπατριώτες-μας να πάσχουνε από βλακεία; (Για να το πω κάπως ήπια.) Δεν θλίβεστε; Εγώ πολύ θλίβομαι. Ίσως γιατί έχω ζήσει χρόνια στο εξωτερικό, έχω γνωρίσει τη βλακεία των ανθρώπων σε ξένες χώρες, κι έχω σχηματίσει την ουτοπική ελπίδα οτι οι συμπατριώτες-μου τάχα δεν πάσχουν απ’ αυτή την ασθένεια, ή τέλος πάντων πάσχουν λιγότερο. Οπότε όταν έρχομαι αντιμέτωπος κατά πρόσωπο με τη σκληρή πραγματικότητα, τι να κάνω... θλίβομαι. 

           Τα πιο πρόσφατα κρούσματα πατριωτικής βλακείας αφορούν ένα θέμα που έχει απασχολήσει κατά καιρούς Έλληνες και Τούρκους: πώς πρέπει να λέγεται η πρωτεύουσα της πάλαι ποτέ Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η μοναδική μεγαλούπολη που εκτείνεται σε δύο ηπείρους. Κι επειδή το θέμα εξάπτει τους πιο θερμόαιμους (και θερμοκέφαλους) κι από τις δύο μεριές του Αιγαίου, γίνονται δηλώσεις επί δηλώσεων με πλήρη απουσία σκέψης και στοιχειώδους λογικής.

   Άλλος είναι πρώην Κωνσταντινουπολίτης ή γόνος προσφύγων(1) και θεωρεί εαυτόν προσβεβλημένο, άλλος είναι εθνικόφρων Έλληνας ή Τούρκος, άλλος είναι απλώς ηλίθιος, και γενικά λέει ο καθένας το μακρύ-του και το κοντό-του. Εγώ θα χρησιμοποιήσω κάποια επιχειρήματα για να καταγράψω εδώ την άποψή-μου, κι αν υπάρχουν αντεπιχειρήματα τα οποία να στηρίζονται στη λογική (και όχι στην αυθαιρεσία του “αυτή είναι η σωστή άποψη, κ’ υποταχθείτε όλοι σ’ αυτό που λέω!”) καταρρίπτοντας αυτά τα οποία γράφω παρακάτω, ευχαρίστως να τα μάθω (στείλτε-μου email).(2)

Το παρόν κείμενο περιλαμβάνει τα εξής: 

      Την προσωπική-μου άποψη για το θέμα αυτό, αμέσως παρακάτω,

    Γνώμες αναγνωστών και τις απαντήσεις-μου σ’αυτές, και

     Ένα άρθρο Τούρκου δημοσιογράφου, σχετικό με το θέμα, που μετέφρασα με την άδειά του.

Η προσωπική-μου άποψη για το θέμα αυτό είναι πολύ απλή

Για συνέχεια κλικ ΕΔΩ

[1] Αξίζει πολύ η ιστοσελίδα του http://www.foundalis.com/grk/index.html

THE LAST SONG ISTHE BEST! ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ! a ni na nai & ...Beethoven...

                                             Κ. ΜΑΥΡΟΥΔΉΣ

Τουρκία. Όταν ο ξυλοδαρμός μιας γυναίκας ισούται με την οικογενειακή ευτυχία.

απο τη λίτσα

      Σε μερικά πράγματα εδώ στην Τουρκία δεν κάνουμε διάλειμμα ποτέ. Η θρησκευτική εκπαίδευση των πολιτών είναι πράξη ιερή. Πρέπει να είναι αδιάλειπτη.

-Θα σας ακουστεί σαν ψέμα. Δεν είναι. Λυπάμαι πολύ τις γυναίκες που οι άνδρες τους θα υπακούσουν στις εντολές του βιβλίου που εξέδωσε με τις ευλογίες του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, ΑΚΡ – που πρόεδρός του είναι, παράλληλα, και πρόεδρος της χώρας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογαν.

-Στην Νοτιοανατολική πλευρά της χώρας, στον δήμο Gaziantep-Şahinbey, κυκλοφόρησε το βιβλίο που μεταφρασμένο στα ελληνικά λέγεται «Οικογενειακή Ευτυχία». Διανέμεται δωρεάν στα φρεσκοπαντρεμένα ζευγάρια. Οι αναγνώστες μπορούν να εντρυφήσουν στις περιπτώσεις και στις τεχνικές που ο άνδρας δικαιούται να χτυπήσει τη γυναίκα του. Ο Muhammed Saki Erol είναι συγγραφέας του βιβλίου. Είναι ένας από τους ηγέτες της κίνησης «Menzil». Θεωρεί πως η Χούντα του Εβρέν, 12  Σεπτεμβρίου 1980, στην Τουρκία έγινε για το καλό της χώρας. Η Menzil, που έχει έδρα το ομώνυμο χωριό, είναι μια από τις ανερχόμενες θρησκευτικού τύπου δυνάμεις στην Τουρκία. Μπορεί να ξεπεράσει και εκείνη του Φετουλάχ Γκιουλέν.  Ας επιστρέψουμε όμως στο επίμαχο βιβλίο. Όπως σας είπα λέγεται «Οικογενειακή Ευτυχία» και διανέμεται δωρεάν. Αυτό που δεν σας είπα είναι πως προσφέρεται σε ένα πακέτο δώρων που διανέμει η κοινότητα στα νέα ζευγάρια και περιλαμβάνει, επίσης, το Κοράνι, ένα χαλί προσευχής, κομπολόι, ένα καπέλο.

– Το περιεχόμενο του βιβλίου μοιάζει περισσότερο με μάνιουαλ λειτουργίας των σχέσεων του ζευγαριού εντός γάμου. Και απευθύνεται, κυρίως, σε άνδρες. Δίνει εντολές ζωής για το πώς οι γυναίκες μπορούν να χτυπηθούν, από τους άνδρες τους, εντός των κανόνων του Ισλάμ.  Σύμφωνα με το βιβλίο “Η γυναίκα που θα περάσει την γραμμή των σχεδόν μηδαμινών οικογενειακών της δικαιωμάτων πρέπει αρχικά να προειδοποιηθεί με ένα μικρό αλλά συμβολικό βασανιστήριο.” Θα κοιμάται μόνη της στο κρεβάτι. Και δεν πρέπει να έχει σεξουαλικές σχέσεις με τον σύζυγό της.  Αν αυτό το προληπτικό μέτρο δεν δουλέψει, σημαίνει πως δεν νοιάζεται για την οικογένειά της. Προβάλλει την ευχαρίστησή της ως κυρίαρχη προτεραιότητα. Σ’ αυτή την περίπτωση χρειάζεται διαφορετική «θεραπεία».

-Πριν ο άνδρας αποφασίσει να χωρίσει πρέπει να φοβίσει την γυναίκα του. Να την χτυπήσει με τον σωστό τρόπο.

ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΟΒΑΔΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ «ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ» ΣΤΟ…ΒΥΖΑΝΤΙΟ!!!

     Με ένα πραγματικά καταπληκτικό άρθρο ο Τούρκος αρθογράφος της εφημερίδας Σαμπάχ, Χασάν Μπουλέντ Καχραμάν, αφού κάνει μια μακρά περιγραφή της μεγάλης βυζαντινής κληρονομιάς της Κωνσταντινούπολης, ζητεί με ξεκάθαρο τρόπο την επαναφορά και αναβίωση αυτής της κληρονομιάς, η οποία σήμερα είναι καλυμμένη κάτω από τους μουσουλμανικούς σοβάδες που καλύπτουν τους τοίχους των εκκλησιών που έγιναν τζαμι

Μονή του Παντοκράτορος (Ζεϊρέκ τζαμί). Έργο των Κομνηνών αυτοκρατόρων (11ος αι.)

 Ο Χασάν Καχραμάν αρχίζει το άρθρο του, κάνοντας εκτενή αναφορά στην Κομνήνεια μονή του Παντοκράτορος (Ζεϊρέκ τζαμί) και στην εξαίσια εκκλησία της Παμμακαρίστου (Φετχιέ τζαμί). Ενώ αυτά τα βυζαντινά περίτεχνα κτίσματα πριν από 20 χρόνια ανακηρύχτηκαν από την UNESCO σαν παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά, ο Καχραμάν κατηγορεί τις τουρκικές πολιτιστικές αρχές ότι δεν έκαναν τίποτε από τότε για να αξιοποιήσουν αυτά τα θαυμάσια βυζαντινά μνημεία με τόσο μεγάλη παγκόσμια προβολή.

 Σήμερα, όπως παραδέχεται ο Τούρκος αρθογράφος, ζούμε σε μια Κωνσταντινούπολη, όπου κυριαρχούν τα ισλαμικά σύμβολα, αλλά στο υπόβαθρο αυτής της προαιώνιας πόλης υπάρχει μια τεράστια βυζαντινή πολιτική κληρονομιά, την οποία σκεπάζουν τα σύγχρονα μνημεία και την οποία αγνοούμε. –«Πού είναι αυτός ο Βυζαντινός Πολιτισμός;» αναρωτιέται με θλίψη, «Πού είναι το Βυζάντιο, το οποίο», όπως παραδέχεται, «έχει γίνει το αντικείμενο μελέτης για την συμβολή του στον παγκόσμιο πολιτισμό από Ευρωπαίους και Αμερικανούς, αλλά αγνοείται σκόπιμα από τους σημερινούς κατοίκους της Πόλης;»

Η Ελλάδα στα σχολικά εγχειρίδια της Τουρκίας

Γράφει ο Γιάννης Σιατούφης

Οι χώρες στα πολύπαθα Βαλκάνια έχουν βεβαρημένο παρελθόν, με κοινή πορεία επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας, με πολέμους, αυθαίρετο χωρισμό συνόρων και ύπαρξη μειονοτήτων. Κάθε χώρα προσπάθησε να οικοδομήσει εθνική συνείδηση με όπλο την εθνική ιστοριογραφία, μία εικόνα της οποίας αποτυπώνεται στα σχολικά εγχειρίδια. Ενδιαφέρον έχει να δούμε πώς παρουσιάζεται η Ελλάδα και οι Έλληνες στα σχολικά βιβλία της γειτονικής Τουρκίας με τα στερεότυπα και τις ιστορικές διαστρεβλώσεις.
     Με την ίδρυση της «Δημοκρατίας της Τουρκίας» στις 29/10/1923 αναπτύχθηκε από Τούρκους ιστορικούς, διανοούμενους και πολιτικούς η Τουρκική Ιστορική Θέση και η Θεωρία Ηλίου-Γλώσσας. Η Τουρκική Ιστορική Θέση είναι μια ερμηνεία της ιστορίας σύμφωνα με την οποία το τουρκικό έθνος είναι πανάρχαιο και έχει συμβάλλει αποφασιστικά στον παγκόσμιο πολιτισμό. Για να ανυψωθεί ακόμη περισσότερο η εθνική συνείδηση προστέθηκε και η Θεωρία Ηλίου-Γλώσσας, σύμφωνα με την οποία η τουρκική γλώσσα είναι η πρώτη ή μία από τις πρώτες γλώσσες της ανθρωπότητας. Ο σκοπός αυτών των θεωριών ήταν να αναπτυχθεί ένας αντίλογος στη δυτική επιχειρηματολογία, να ενισχυθεί η εθνική υπερηφάνεια και να νομιμοποιηθεί η  παρουσία τους στη Μικρά Ασία.

Με την ίδρυση της «Δημοκρατίας της Τουρκίας» στις 29/10/1923 αναπτύχθηκε από Τούρκους ιστορικούς, διανοούμενους και πολιτικούς η Τουρκική Ιστορική Θέση και η Θεωρία Ηλίου-Γλώσσας. Η Τουρκική Ιστορική Θέση είναι μια ερμηνεία της ιστορίας σύμφωνα με την οποία το τουρκικό έθνος είναι πανάρχαιο και έχει συμβάλλει αποφασιστικά στον παγκόσμιο πολιτισμό.

ΜΠΟΥΡΑΚ ΜΠΕΚΝΤΙΛ

Το παρακάτω άρθρο το έγραψε ένας Τούρκος δημοσιογράφος ο Μπουράκ Μπεκντίλ που αρθρογραφούσε (δεν ξέρω αν το κάνει ακόμα) στην Χουριέτ.

Το μετέφρασε και το ανέβασε στο διαδίκτυο το 2009 ο μπλογκερ κ. Φούνταλης που γράφει στη διεύθυνση  http://www.foundalis.com/grk/istenpolin.htm

      Υπόψη η 28η Μαρτίου είναι η επέτειος της επίσημης ονοματοδότησης της Κωνσταντινούπολης με το όνομα Istanbul. Αυτό έγινε στις 28 Μαρτίου του 1930. Μέχρι τότε ονομαζόταν από τους επίσημους και τους "ευγενείς" Konstantiniye και ο λαός την αποκαλούσε άλλοτε Istambol, άλλοτε Istambul άλλοτε Islambol και φυσικά επίσημα είχε το όνομα Konstaniniye. Το 1930, η νέα Τουρκική Δημοκρατία της έδωσε οριστικά και επίσημα το σημερινό της όνομα.

Με την ευκαιρία αυτή παραθέτω ένα άρθρο γραμμένο από έναν Τούρκο δημοσιογράφο που παρουσιάζει ενδιαφέρον.

    Να σημειώσω εδώ για τους εθνικιστές που μπορεί να παραφυλάνε για να αρπάξουν την ευκαιρία με το όνομα και τα ονόματα των πόλεων της Μικράς Ασίας για φαντασιώσεις απαγορευμένες ότι, αν ήθελαν οι Τούρκοι να μας υποτάξουν, θα μας ... χάριζαν την Κωνσταντινούπολη. Με 18 περίπου εκατομμύρια πληθυσμό μόνο στην Πόλη, θα τους ήταν εύκολο να μας καταβροχθίσουν με δημοψηφίσματα, εκλογές και αναπνοές. 

Τρίτη, 1η Σεπτεμβρίου, 2009        ΜΠΟΥΡΑΚ ΜΠΕΚΝΤΙΛ

Ο παππούς-μου ήρθε από τη Γεωργία, κι εγκαταστάθηκε αρχικά στο Ριζό (Rhizios / Rize). Οι γονείς-μου γεννήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη (Constantinople / İstanbul). Η μητέρα-μου ήταν περήφανη που ήταν Χαλκηδόνια (Chalcedonian / Kadıköylü). Δυστυχώς, οι γονείς-μου απεβίωσαν δυόμισι χρόνια πριν, και αναπαύθηκαν εν ειρήνη στο Αϊβαλί (Aivali / Ayvalık), όπου ζει ο αδελφός-μου με την οικογένειά του.

Εγώ γεννήθηκα στην Άγκυρα (Ancyra / Ankara), αλλά πέρασα μέρος της παιδικής-μου ηλικίας στη Σμύρνη (Smyrna /İzmir). Έκανα τη στρατιωτική θητεία-μου σαν νεοσύλλεκτος στην Αμάσεια (Amaseia / Amasya), αλλά στη συνέχεια πήρα μετάθεση στο Cevlik μέσω του El-Azez.

Ο πρωθυπουργός-μας είναι από την Ποταμιά (Potamia / Güneysu), και ο πρόεδρός μας από την Καισάρεια (Caesarea /Kayseri). Οι τρεις προκάτοχοι του προέδρου, κατά χρονολογική σειρά, ήσαν από τον Ακροϊνό (Akroenos /Afyonkarahisar), τη Σπάρτη (Sparta / Isparta), και τη Μαλάτεια (Maldiye / Malatya) Ο αρχηγός του τελευταίου (1980) στρατιωτικού πραξικοπήματος ήταν από τη Μούγλα (Mogola / Muğla).

Ο αρχηγός της αξιωματικής-μας αντιπολίτευσης είναι από την Αττάλεια (Attalia / Antalya), και ο «Τούρκος ως το μεδούλι» αρχηγός αντιπολιτευόμενου κόμματος είναι από το Otman, από την περιοχή της Ταρσού (Tarsos / Tarsus).

ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!!!

{ΔΙΑΒΆΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ....}

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ!!!!

 ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ 
ΣΑΣ ΤΟ ΣΥΝΙΣΤΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ. 
 ΟΧΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ, 
ΑΛΛΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΆ ΤΟ 
ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΠΝΕΥΣΤΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ. 

(Αστυνομικό με πολλά ιστορικά στοιχεία με αντικειμενική, επιστημονική ματιά....)

ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ...ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!!