ΠΕΝΤΕ ΦΙΛΟΙ ΑΠ΄ ΤΗ ΖΑΧΑΡΩ

 

Κάποια μέρα του Φλεβάρη τούτη τη χρονιά

Κάτσαμε στου Μπακάλη τη γωνιά

Πέντε  φιλαράκια όλα τέως και βαρβάτα

Κι είμαστε ευχαριστημένοι κι άτομα φευγάτα

 

Πρώτος -πρώτος ο Γρηγόρης το ξεφτέρι

Που αλλού τρώει κι αλλού το δίνει

Θα τον βάλω και στη δίνη  

Για να κλείσει το πανέρι

 

Δεύτερος ήταν ο Πανάγος ο παρά κάτι στρατηγός

«δε ξέρω αν με κατάλαβες» σε όλα μέσα και στην άκρη

Αν και κύριος ντερτιλής και όχι ματσαράγκας

Τον καθαίρεσε μια νύχτα ο τρελογιατρός

 

Ο άλλος ήταν ο Γιαννάκης από τα Διάσελλα

 Κι αγνάντια στην Μπαρμπάσαινα

ερωτικός μετανάστης στη Ζαχάρω

 κι ως πατριάρχης παίζει κομπολόϊ και τον χάρο.

 

Κι ο Δημητράκης με εκείνο το απίθανο κι αμίμητο

Που θα πάει όπου πάει η Καρυστιανού  η Μαρία

Για όλα φταίνε οι Εβραίοι ακόμα και στα κλήματα

Που έγιναν στέρφα και ΄ασύμφορη παρία

 

Και για μένα λεβεντάκος δίχως δόντια με νιονιό

Ας μιλήσουνε οι φίλοι κι όχι μόνο απ΄το  χωριό

Που καμάρι μου το έχω και ας λένε  ότι λαθεύω

Το νταούλι θα χτυπάω την αλήθεια θα χορεύω

 

Απουσία αισθητή ο Κουμπαράκος

ο αετός χωρίς φτερά, όπως λέει το τραγούδι

Όμως  ό,τι και να πείτε ό,τι είτε με σιωπή είτε με ήχους

Είναι ο πρώτος Ζαχαραίος που θα πάρει δέκα ψήφους.

 

Πέρασε κι ο φίλος μας ο Φώτης από την Άλβενα τη θρυλικιά

Ρέγγο τόνε λένε φίλοι και οχτροί  αλλά χέλι είναι και σουπιά

Πασόκος μια ζωή και στα βάθη και στα ρηχά

μα τώρα Τσίπρα ψηφίσει θα το ρίξει φανερά.

κι όπως άρχισα ας κλείσω με τον Γρηγόρη το τρομπόνι 

και αλήτικα το τρέχω να απαγγέλλει 

τρέχω, έτρεχον, διπλώθηκα και έπεσα

σηκώθηκα και έφυγα!