Για τους αγρότες μπορώ να μιλάω, αφενός για τους μικροκαλλιεργητές γεωργούς και περισσότερο για τους θερμοκηπάδες και αφετέρου για τους κτηνοτρόφους κάθε μορφής και είδους εκτροφής [εντατικής και μη, προβατοτρόφους, βοοτρόφους, χοιροτρόφους, πτηνοτρόφους]. Το πρώτο λόγω καταγωγής, είμαι από αγγουροχώρι, όπως αποκαλούν το Γιαννιτσοχώρι οι όμοροι και σχετική οικογένεια, εξού και αδέρφια στον τίτλο και το δεύτερο λόγω επαγγέλματος.
Πάμε παρακάτω.
Οι περισσότεροι αγρότες λοιπόν είναι παμπόνηροι και σίγουρα δεν πιστεύουν τα ψεύτικα λόγια τα μεγάλα των πολιτικών. Τα χάφτουν όμως κι ο λόγος είναι ότι έχουν, ας πούμε, "εξαρτημένες" σχέσεις με αυτούς, κυρίως κουμπαριές και τέτοια. Κι αυτό οι αγρότες το έχουν περί πολλού και καμάρι τους. Ρίχνουν και με τα δυο τους χέρια τους ψήφους τους, κάνουν κανά τραπέζι προεκλογικό και κανά μπαξίσι ισοσκελίζοντας με το θρυλικό ρουσφέτι, που συνήθως είναι κάποιος διορισμός τέκνου, στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ και παλιότερα θυρωρός στην Αθήνα. Αρκετοί είναι μεγάλοι ή μικροί κομματάρχες που έχουν ψηλότερες απολαβές, επιδοτήσεις [1]
Καθένας, εκτός ολίγων εξαιρέσεων κοιτάνε την πάρτη τους και η αλληλεγγύη λείπει εντελώς και από το λεκτικό τους αλλά και το μυαλό τους. Άσε που αρκετοί χειρίζονται διάφορες ψιλολαμογιές και ανομίες. Όπως διατηρούν στη δούλεψή τους ένα δύο από τους κακόμοιρους μετανάστες, κυρίως μαύρους, Πακιστανούς, Μπαγλαντέζους που δεν έχουν μοίρα ούτε στον θεό ούτε και στον διάβολο, κι αυτοί το παίζουν αφ΄ υψηλού με τα αγροτικά τους. [2] Βεβαίως αυτό συμβαίνει εκεί και με αυτούς που έχουν μόνιμη δουλειά όπως στο χωριό με τα θερμοκήπια. [3]
Πρέπει να θίξω και το άλλο. Τόσα χρόνια δεν θυμάμαι οι αγρότες-θερμοκηπάδες να έχουν συμμετέχει σε κινητοποίηση, απεργία. Νομίζω ότι όλα εξηγούνται με τα παραπάνω!
Κι αυτά τα φαινόμενα περί απώθησης κάθε μορφής συνεργατικής αλληλεγγύης [4]έχουν ρίζες από τον προηγούμενο αιώνα, αν και η οργάνωση άργησε πολύ[5] Αναπτύχθηκε περισσότερο κάπως στον μεσοπόλεμο κυρίως με την προτροπή των πολιτικών για να ελέγχουν και να καθορίζουν τα πράγματα. Ύστατο παράδειγμα σχέσης ή και εξάρτησης των συνεταιρισμών είναι να γίνουν μίσθαρνα όργανα του Μεταξά και να παρελαύνουν μάλιστα εις τας εθνικάς εορτάς.
Αλλά και το φρόνημα των αγροτών για συνεργασία και αλληλεγγύη ήταν πολύ χαμηλό έως μηδαμινό. Αναφέρει ο Mazower: "τα μέλη των συνεταιρισμών δεν είχαν μεγάλη αίσθηση της αλληλεγγύης ή των συλλογικών υποχρεώσεών τους, θεωρώντας την οργάνωση κυρίως ως ένα νέο μέσο για να αποσπούν πιστώσεις" [όρα φραπές κκκ]. Αυτή η κατάσταση πολύ παρεκτράπηκε στα χρόνια του Πασόκ με την αχαλίνωτη συμπεριφορά των αγροτών στους συνεταιρισμούς. μίσθαρνα όργανα με αποτέλεσμα την μεγάλη χρεωκοπία τους [6
Σε προηγούμενη ανάρτηση εκτενώς έχουμε αναφερθεί ρητά και κατηγορηματικά για την αναγκαιότητα της συνεργατικής αλληλεγγύης αλλιώς τα δεινά στην αγροτιά θα ανακυκλώνονται αλλά και με το χρόνο θα αυξάνονται.
[1] Πολλά τα σκανδαλώδη παραδείγματα αλλά τούτο το όργιο με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τους Φραπέδες και Χασάπηδες είναι εντελώς εξωφρενικό.
[2] Και πολλάκις τους κάρφωναν στην αστυνομία και τους έρωγαν τα μεροκάματα που είχαν οι κακόμοιροι με ιδρώτα και αίμα.
[3] Τα θερμοκήπια έχουν πολλά δικά τους χαρακτηριστικά, όπως πολύ υψηλό κόστος παραγωγής και διαμόρφωσης των συνθηκών εργασίας και εγκατάστασης, νάυλα, σίδερα, λιπάματα και πολλά φάρμακα. Αλλά και πολύ δουλειά συνεχή, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις σκληρές απαιτήσεις της αγοράς, με προεξάρχοντες τους μεσάζοντες και στις δυσκολίες από τα γυρίσματά της φύσης.
[4] Τότε που ήμουν στο υπουργείο και θεσμοθετήθηκαν οι "Ομάδες Παραγωγών' [κρατική χορηγία για την δημιουργία αλλά και οικονομική αρωγή για τη λειτουργεία] μάζεψα όλα τα σχετικά ΄έγγραφα και πήγα στο χωριό, όπου είχα στείλει προσωπική επιστολή για τη συνάντηση σε 20 περίπου αγρότες και ξέρετε πόσοι ήρθαν; 3 [τρεις], τους άλλους τους έψαχνα με το κλεφτοφάναρο! Αρότερα μου έλεγαν ότι δεν ήρθαν γιατί είμαι κομμουνιστής και αυτό έλλειπε να κάνουν κομμουνιστικά πράγματα. Ω βάθος αμέτρητον κι αβυσσαλέα σκοτεινό!
[5] Ο Σ. Ιασεμίδης σημείωνε με μια δόση πικρίας το 1909: «Δυστυχώς εν Ελλάδι είναι το μόνον παράδειγμα γεωργικού πιστωτικού συνεταιρισμού, καθ’ ην εποχήν η Ρουμανία αριθμεί περί τους 100, η Βουλγαρία περί τους 90 και η Σερβία ακόμη περί τους 150 τοιούτους, ίνα μη αναφέρωμεν τους εν Γερμανία υπάρχοντας 10.500 και τους εν Ιταλία περί τους 700».
[6] Είναι το μεγάλο έγκλημα του Πασόκ στην Αγροτιά, που δεν φρόντισε θεσμικά τους συνεταιρισμούς με αποτέλεσμα ήταν στραβό το κλήμα τό'φαγε κι ο γάιδαρος, και ασ'τα να πάνε. Ακόμα το πληρώνουμε.....


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου