ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ, ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΠΑΝΣΤΡΑΤΙΑ ΕΠΙΓΟΝΤΩΣ

 

ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΠΑΝΣΤΡΑΤΙΑ

ΕΠΙΓΟΝΤΩΣ

         Η ανάγκη και η κραυγή της κοινωνίας είναι να απαλλαγούμε από τα πλοκάμια του Μητσοτάκη με την ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική, ακρίβεια, διαπλοκή, διαφθορά, επισφάλεια και εθνική υποτέλεια, και να ανακόψουμε την όποια συμμετοχή είτε της άκρας δεξιάς είτε των απολίτικων [1] δυνάμεων, που στην ουσία ωφελούν το Μητσοτάκη.

     Και επειδή αυτό θα γίνει μόνο από μια δύναμη που θα προκύψει από τη  ΣΥΝΕΡΓΑΣΊΑ των προοδευτικών δυνάμεων καλούμαστε όλοι που εμφορούμαστε από τις ίδιες απόψεις και ιδέες να ενεργοποιηθούμε και να απαιτήσουμε από  τους φορείς, κόμματα, που ανήκει ο καθένας επιτέλους να τα βρούνε. Άλλη λύση δεν υπάρχει. 
    Και προοδευτικές δυνάμεις που καλούνται στην πανστρατιά να «ανέβει ο ήλιος πιο ψηλά» είναι η Σοσιαλδημοκρατία ή έστω δυνάμεις αυτής, η αριστερά και δυνάμεις της οικολογία και του φεμινισμού.
    Μπορούμε να έχουμε «δεύτερη φορά Αριστερά στηριζόμενοι μόνο στις ίδιες μας δυνάμεις; Όχι! Εξάλλου η Σοσιαλδημοκρατία δεν είναι ένας πολιτικός χώρος με μια μορφή έκφρασης του σοσιαλισμού και τοποθετείται στο χώρο της κεντροαριστεράς;.
   Η σοσιαλδημοκρατία ιστορικά ξεκίνησε με στόχο την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού μέσω επανάστασης του λαού και ταξικής πάλης. Στη συνέχεια εγκαταλείποντάς την ταξική πάλη ασπάστηκε τον κοινοβουλευτισμό και την πίστη στο Σύνταγμα ως μέσο εγκαθίδρυσης του σοσιαλισμού. Όμως αρκετά παρέκκλινε και στη χώρα μας αλλά και σε όλη την Ευρώπη με τα γνωστά αποτελέσματα.
  Απάντηση στους συντρόφους που δεν δέχονται καν τη Σοσιαλδημοκρατία για εταίρο στον κοινό αγώνα ταιριάζει το ερώτημα. Και εμείς όλοι παιδιά της Ανανεωτικής  Αριστεράς εκτός των άλλων, δεν πρεσβεύουμε ένα σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία δια μέσου του κοινοβουλευτισμού και των συνταγματικών δεσμεύσεων; 
   Και σίγουρα μια συμμαχία, ένα μέτωπο βασική προϋπόθεση έχει τον συμβιβασμό. ΄Εάν  ο ένας τραβάει το σχοινί από την μια μεριά κι ο άλλος από την άλλη το μόνο που μπορεί να συμβεί να σπάσει το σχοινί και οι δυο να βρεθούν καταγής. 
     Φαεινό παράδειγμα είναι το ΕΑΜ ΚΑΙ Η  ΕΔΑ αλλά και η Ισπανία που συνεχώς πλαταίνει τη Δημοκρατία προς όφελος  του λαού.

       Ας πάμε τάρα στα καθ΄ ημάς

 Στο χώρο της αριστεράς μετά τις συνεχείς διασπάσεις και παλινωδίες πολιτεύονται οι εξής:

Ο Σύριζα

η Νέα Αριστερά

η Πλεύση  Ελευθερίας και η 

ΜΕΡΑ25

      Ο Σύριζα μιλά για "κοινό μέτωπο και μάλιστα με κοινό ψηφοδέλτιο", η Νέα Αριστερά για έναν "πόλο με οριοθετήσεις από το πολιτικό περιεχόμενο και όχι από μια λογική σεχταρισμού. ΟΙ άλλοι δύο έχουν δικό τους μπαϊράκι, ανένδοτοι με δική τους σημαία.

¨   Από την άλλη η Καρυστιανού κινείται σε άλλα μήκη, της λαϊκής συναισθηματικής ακροδεξιάς, Βάθος  αβυσσαλέα  σκοτεινό, οπότε δεν γίνεται καν λόγος. 

    Τη δε Σοσιαλδημοκρατία εκφράζει μόνο το ΠΑΣΟΚ με τις διάφορες ομάδες ...διπλοπίας. Ο Ανδρουλάκης σταθερά στο δρόμο της αυτονομίας και άλλοι, Δούκας και Γερουλάνος υπέρ της προοδευτικής συγκυβέρνησης. Στο συνέδριο που έρχεται σε λίγο ίσως τα πράγματα ξεμπερδέψουν ή θα περδουκλωθούν χειρότερα όπως στη Νέα Αριστερά.

    Τέλος πάντων, έστω λοιπόν οι τρεις συνεργάζονται. Βλέπετε κάποιον που μπορεί να ηγηθεί; Μμμ, δύσκολα τα πράγματα..

    Κι εδώ υπεισέρχεται ο ΤΣΙΠΡΑΣ!   Έχει κανείς έστω ένα επιχείρημα να τον αμφισβητήσει;  Κι αυτοί, οι λίγοι με θράσος συλλαβίζουν μισόλογα.. 

Πάντως σε όλη τη χώρα δημιουργούνται πυρήνες αυτοοργάνωσης και  όπου νάναι ακολουθεί και η Ηλεία!!!