ΤΑ ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΓΕΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΒΕΝΑ ΣΤΑ ΑΛΛΟΤΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ

 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΒΕΝΑΊΟ

ΑΓΑΘΟΚΛΗ ΠΑΝΑΓΟΥΛΙΑ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΝΟΥΚΑΣ!!!

     Σίγουρα είναι αδύνατο να περιγράψω με λόγια το μεγαλείο της φύσης  που ζήσαμε χτες το πρωί.  Η μεγάλη έκσταση. Ας είναι όμως...

    Ξεκινήσαμε λοιπόν οι τρεις φίλοι [1], Κουμπαράκος, Αρφάνης κι εγώ αρκετά μπονόρα  από τη Ζαχάρω με το αγροτικό του Αρφάνη και αρκετά πριν την ανατολή είμαστε στην κορυφή της Βουνούκας [2] Η εμπειρία ήταν μοναδική, ονειρεμένη περισσότερο για μένα που πήγα πρώτη φορά. Η θέα ήταν καταπληκτική, η πάλαι ποτέ επαρχίας Ολυμπίας, μέχρι  πέρα τον Ερύμανθο και το Παναχαϊκό από  τον βορά και προς τον νοτιά μέχρι τα βουνά της Κυπαρισσίας, με το ο Ιόνιο ένα μεγάλο πιάτο. Η πανδαισία των χρωμάτων που συνεχώς άλλαζαν εικόνα  κυριολεκτικά μας απογείωσαν. Κρεσέντο των αισθήσεων!!! 

      Οι φωτογραφίες και τα βίντεο, που ακολουθούν είναι ένα πανόραμα σπάνιων εικόνων και στάσεων της θεάς φύσης!!!

    [1] Είχαμε κανονίσει ότι μαζί μας θα ερχόταν και ο Άρης Βασιλόπουλος, ο  τέως δήμαρχος Φιλαδέλφειας, αλλά κάτι του έτυχε και δεν ήρθε..

      [2] Η Βουνούκα ή Μίνθη είναι το ψηλότερο βουνό της Ολυμπίας  [1345] 

ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΝΟΥΚΑΣ [ΜΕΡΟΣ 1ον ΑΛΒΕΝΑ]

       Στις 27 του Νοέμβρη, το πρωί κατά τις δέκα, με τον κουμπάρο μου, τον ΓΙΩΡΓΟ ΖΗΡΟ [Με κεφαλαία θέλει να τον γράφω και έχει δίκιο γιατί οι περισσότεροι Ζαχαραίοι είναι... προσκυνημένοι ] πήραμε από τη Ζαχάρω το δρόμο για τα χωριά της Βουνούκας [Αλβενα, Βρεστό, Μυρώνια ή Μπάρτζελι, Κρυονέρι ή Άνω Κοπάνιτσα και μετά Τριάντα, Ζούρτσα και επιστροφή.

    Το ταξίδι ονειρεμένο, Η απογείωση των αισθήσεων. Τα μάτια σου αποσβολωμένα από τη μαγευτική θέα, ακινητοποιούνται και μετά μετακινούνται σαν τα φανταράκια σε ναρκοπέδιο. Οι δε άλλες αισθήσεις ακολουθούν καταπόδας το κρεσέντο της όρασης, που δεν φτάνει ποτέ στην κορύφωση. 

   Το 1ο μέρος, το σημερινό, είναι αφιερωμένο στην Άλβενα, όπου τα είπαμε για τα καλά με τον 90χρονο Γιάννη Παναγούλια & τον Σωκράτη Καραπαναγιώτη.  Η περίπτωση με τον Σωκράτη. Στα πρώτα γυμνασιακά χρόνια στη Ζαχάρω, μιλάμε κάπου μισό αιώνα πριν, θυμάμαι σαν χτες, που είχα ένα συμμαθητή φιλαράκο, λιγνό, συνετό και λιγομίλητο  από την Άλβενα. Μου είχε μείνει το όνομά του, μια και ήταν μοναδικό, και να που τον συνάντησα τώρα, μετά από τόσα χρόνια, πρώτη φορά από τότε και μου έδωσε χαρά μικρού παιδιού. [1 

   Να προσθέσω δε ότι ο γέρο-Γιάννης, μου επιβεβαίωσε την άποψη που κυριαρχεί για τους Αλβεναίους [ή Μινθητσάνους;]ότι είναι παμπόνηροι και σε τυλίγουν σε μια κόλα χαρτί ή νομίζουν ότι έτσι είναι, και με μεγάλη δόση από αυτό που καλεί ο λαός ζουλάπια. Σε μια στιγμή της κουβέντας λέει στον κουμπαράκο: "καλύτερα τα λέει ο γέροντας" για μένα που φορούσα τον κλασσικό μου σκούφο. Κάπως έτσι το είπε και η θεία μου η 80χρονη Λουκία στην αρχή της καραντίνας που την πίεζα να φοράει μάσκα: "Άσε  ρε οι γέροι παθαίνουν…"]

 Τέλος πάντων απολαύστε τους, είναι απίθανοι:

[1] Γειά σου ορε Σωκράτη, που βολτάρεις καθημερινά, 
πάν στα μπαλκόνια, της Βουνούκας. Να είσαι γερός όπως αυτή. 

ΠΕΡΙ AuUSTRALIAia

Το χαμένο όνειρο των Αβοριγίνων

Δεν είναι μόνο οι μετανάστες που έρχονται αντιμέτωποι με την σκληρότητα στην Αυστραλία. Η κληρονομιά του αποικισμού είναι βαριά στη χώρα: σφαγές  των αυτοχθόνων  βίαιες πολιτικές αφομοίωσης που ακολούθησαν, σχεδόν μέχρι τις μέρες μας, και την άθλια τύχη που επιφυλάσσεται στους «Άμπος» μέσα στην κοινωνία. Το απόσπασμα που ακολουθεί  προέρχεται από κείμενο που αρχικά δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 2000, λίγο μετά αφού έσβησαν τα φώτα των Ολυμπιακών Αγώνων του Σύδνεϋ.

26 Μαΐου 1998. Συνέχεια

Το μεγάλο φιάσκο της αυστραλιανής πολιτικής ασύλου

Στο όνομα της καταπολέμησης των παράνομων διακινητών, η Καμπέρα αναθέτει υπεργολαβικά ένα μέρος της διαχείρισης των αιτούντων άσυλο σε τρίτες χώρες. Αυτή η πολιτική εξωτερικής ανάθεσης εμπνέει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ενώ προκαλεί αποτροπιασμό στους υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων, με τον ρόλο των προσφύγων να περιορίζεται σε αυτόν του διαπραγματευτικού χαρτιού.

Συνέχεια

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΧΡΟΝΟΥΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥΣ ΤΗΣ ΑΛΒΕΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΚΛΙΒΑ

ΑΛΒΕΝΑ: ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ..... ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΣΤΗ ΒΟΥΝΟΥΚΑ!!!

ΜΕ "ΚΑΓΙΑΝΑ" ΣΤΗ "ΒΟΥΝΟΥΚΑ" ΤΟΥ ΓΙΏΡΓΗ

    Γοητευμένοι στο έπακρο από τα καταπληκτικά τοπία με την ονειρεμένη θέα και τα σπιτάκια από τα χωριουδάκια να φαίνονται από μακριά σαν πρόβατα να βόσκουν ύστερα, από δυο μέρες επαναλάβαμε την ...ανάβαση με το τζιπ του Αριστείδη και πέμπτη στην παρέα τη καλή μας φίλη τη Σίση. Τούτη τη φορά πήγαμε στην Άλβενα από Καλίδονα μέσω της Κωστομέρας. Απίθανη διαδρομή με τοπία ορίτζιναλ να σου κόβουν την ανάσα. Έχω επισκεφτεί όλα τα χωριά πάνω από τη Ζαχάρω μα το χωριό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι η Κωστομέρα, η πατρίδα   των Γεωργουλιέων.     Πράγματι η επιβλητική εικόνα που έχει μείνει σε εκείνο το χρόνο σε υποβάλει όπως στις παλιές ιταλικές ταινίας των Ταβιάνη, Ντε Σίκα του ιταλικού νεορεαλισμού. Κοτρόνες, βράχια  και κέδρα γύρω από τα πέτρινα σπίτια. 

    Έτσι λοιπόν φτάσαμε από τα ριζά της Βουνούκας στην Άλβενα. Ο Γιώργης στο ωραίο του μαγαζί τα είχε όλα έτοιμα όπως από την προηγούμενη είχαμε εξηγηθεί. Κόκορας  λειράτος, ντόπιος με χοντρά μακαρόνια και βουνίσια μυτζήθρα  και κόκκινο κράσο από τον Αντωνάκη τον γεωπόνο. Το γεύμα ήταν μέχρι που ο κορεσμός άγγιξε το...σκασμό.

ΚΑΤΑΚΑΗΜΕΝΗ ΑΛΒΕΝΑ

             Αρκετά συχνά έχουμε αναφερθεί στην  Άλβενα, σημερινή Μίνθη και πάντα είχαμε την αίσθηση ότι ο αέρας και τα χιόνια της Βουνούκας 

έχουν συντελέσει στην καθάρια σκέψη και στη περήφανη ψυχή των Αλβεναίων, έστω από τα χρόνια της Επανάστασης του ΄21 που μας είναι γνωστά και που οι περισσότεροι ήσαν καπεταναίοι και οπλαρχηγοί. Βεβαίως έχουμε και εξαιρέσεις αλλά ποτέ δεν περίμενα …τα τελευταία.   

       Τις προάλλες λοιπόν τα λέγαμε τηλεφωνικώς με έναν παλιόφιλο Αλβεναίο και πες –πες φθάσαμε στις εξαιρέσεις, στα φυντάνια που εμφανίσθηκαν τον τελευταίο καιρό. Άτομα ολωσδιόλου  ξεβράκωτα - εννοείται από πολιτικά και ιδεολογικά … ενδύματα – ζήλεψαν και αλληθώρισαν θώκους και αξιώματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Άφησαν την δουλίτσα τους στην πρωτεύουσα και ήρθαν να σώσουν το τόπο τους. Από τα χαμηλά στα ψηλά και τανάπαλιν. 

 Τώρα όμως μετά το κάζο και τα σχετικά παρατράγουδα έχουν βάλει την ουρά τους κάτω από τα σκέλια τους και οι Αλβεναίοι ψάχνουν τον αντικαταστάτη τους (1).

    Αλλά αφού η πρόεδρος της τοπικής κοινότητας, η κυρία Βελούδω Παναγούλια με το όνομα,    εξέπεσε εκ του νόμου από το αξίωμά της, κοντά εδώ και ένα χρόνο, γιατί  ο δήμος δεν έχει προβεί σε αντικατάσταση;

Ρε χειρότερα από μπάχαλο τον έχουν κάνει το δήμο οι Λεβέντες. Πέστε μου σας παρακαλώ ένα τομέα, εκτός από τη μόστρα για τα μάτια και τα φρύδια, που κάτι έστω προσπάθησαν να κάνουν και θα ανέβω γονατιστός τον Άγιο Σπυρίδωνα (2)         
     Ας τους καταγράψουμε για μια άλλη φορά:

• Πολιτισμός (Φιλαρμονική, Βιβλιοθήκη, Ολυμπιακός, Πολιτιστικοί Σύλλογοι)
• Κλειστό Γυμναστήριο
• Γραφείο Πολεοδομίας
• Βιολογικός
• Χωματερή Αγίας Παρασκευής
• Καϊάφας – Χαβούζα

ΦΘΆΝΟΥΝ;
Το πρωινό σχόλιο υπενθυμίζει και αυτά:

ΟΧΙ ΔΕΝ ΦΘΑΝΟΥΝ!
ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ 
1.ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΑΠΟΘΗΚΗ(ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ-ΜΑΝΤΕΣΗΣ-ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ -ΣΧΙΖΑΣ)
2.ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΤΡΑΚΤΕΡ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΝΗ
3.ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ-ΔΩΡΕΑ ΑΛΦΑ ΜΠΑΝΓΚ
4.ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΟΗΠΗΡΩΤΩΝ
5.ΠΑΡΑΘΙΝ ΑΛΟΣ - ΜΠΙΣΧΙΝΟΚΑΜΠΟΣ- ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ- ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ -ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ ΟΣΟΝΟΥΠΩ...... 

(1) Προχθές λέει ξέμειναν από νερό και δεν έβρισκαν που να αποταθούν…..

(2) Μαζί με τον αγαπητό ξάδελφο το βασίλη το Στολάκη. Αυτός βέβαια για άλλο λόγο.