Οσφρητική αγωγή και Λογοτεχνία

Σήμερα η "ΠΡΩΙΝΗ" δημοσιεύει ένα κείμενο της αγαπητής φίλης 
Ρέας Μακρή, φιλολόγου καθηγήτριας από το Μπισχίνι, 

που τόσες φορές τιμά κι αυτό το βήμα. Το κείμενο δεν 
είναι μόνο εξαίσιο αλλά . & ....νέων οριζόντων. 

Οσφρητική αγωγή και Λογοτεχνία στο Γυμνάσιο Κρεστένων.

Στο βιβλίο της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ΄ Γυμνασίου υπάρχει ένα εξαίρετο χρονογράφημα του Ροΐδη, με τίτλο «Τα υαλοπωλεία». Το χρονογράφημα αυτό γράφτηκε το 1898 και αναφέρεται, με ειρωνικό και χιουμοριστικό πνεύμα, σε δύο καθημερινά προβλήματα που αντιμετώπιζαν όσοι κινούνταν

στο κέντρο της παλιάς Αθήνας: την καταπάτηση των πεζοδρομίων από τους καταστηματάρχες και τα αδέσποτα σκυλιά…

Δύσκολος ο Ροΐδης για τους σύγχρονους μαθητές, με σύνθετο λόγο, με καθαρεύουσα, με κείμενο πυκνό στις περιγραφές, γεμάτο λεπτή ειρωνεία και σαρκαστική διάθεση, με υπαινιγμούς και με ένα ευφυέστατο, αλλά « παλιομοδίτικο» χιούμορ. Απ΄ τις πρώτες λέξεις κατορθώνει να μας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή, μέσα από τις εικόνες, τους ήχους, τις γεύσεις, αλλά και τις μυρωδιές. Πιστεύω ότι είναι το μοναδικό κείμενο που επικεντρώνεται στην όσφρηση και το κάνει με έναν μοναδικό τρόπο…

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΜΠΙΣΚΙΝΙ [Μέρος 5ο & τελευταίο]

   Πιστεύω ακράδαντα ότι Μπισχιναίοι και μη θα συμφωνήσετε ότι το ταξείδι μας στο κόκκινο Μπισχίνι ήταν μια απίθανη διαδρομή και το κυριότερο ωφέλιμη παρακαταθήκη στους νέους & στους ερχόμενους. Οπωσδήποτε και ένα στέφανο χρέους, τιμής και δόξας σε όλους τους προγόνους.

  Τελειώνοντας λοιπόν αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω δημόσια τη Ρέα Μακρή, γιατί χωρίς αυτή  δεν είχε γίνει τίποτα. 

     Η προσφορά ανεκτίμητη!!!

    Έτσι τελειώνουμε με την αναφορά και παρουσίαση του παλιού Δημοτικού που περικλείει απίθανες μνήμες  και παλιές δόξες!

  Και να τονίσουμε ότι η μνήμη δεν πεθαίνει ποτέ. Γίνεται παράδοση και ιστορία και σε αυτό ίσως κάπως συμβάλαμε.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΜΠΙΣΧΙΝΙ [Μέρος 4ο από 5]

  🔺 Σήμερα συνεχίζουμε το αφιέρωμα στο Μπισχίνι με την μεγάλη αριστερή αλλά και πολιτιστική παράδοση και ιστορία.  Ευτυχώς, καθόλου δεν πειράζει που το λέμε και το ξαναλέμε, ο "Σύλλογος των Γυναικών"  του χωριού με μπροστάρισσα την πρόεδρό του Ρέα Μακρή έχει καταφέρει όλα αυτά να τα κρατήσει ζωντανά ως μέγα χρέος  στους προγόνους και υψηλή παρακαταθήκη στους επιγόνους τους. 

   🔻Το 4ο μέρος  λοιπόν είναι ένα ζωντανό ταξείδι στο απίθανο Λαογραφικό Μουσείο & στο τελευταίο δημοτικό σχολείο που έχει τη δική του διαδρομή και θέση!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΠΙΣΧΙΝΙ {Γ}

   Σήμερα συνεχίζουμε το 3ο μέρος του αφιερώματος για το Μπισχίνι που είναι μια εποποιία για το πιο μεγάλο τέκνο του χωριού τον Παναγιώτη Μακρή, που επί 26 χρόνια έκανε δήμαρχος στην ιστορική Καισαριανή. 
   Επίσης και μια "επιμνημόσυνη" αναφορά στον πιο αδικημένο Μπισχιναίο, ακριβό Μέντορα, τον Σπύρο Πατσιό.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΠΙΣΧΙΝΙ [Β]

     Σήμερα συνεχίζουμε το 2ο μέρος του αφιερώματος για το Μπισχίνι οπότε την τιμητική του έχει το πιο  σημαντικό μνημείο του χωριού, η  εκκλησία του Αγιάννη που για έναν αιώνα περίπου στέκει φύλακας και προστάτης του χωριού.[1]  
   Δυστυχώς η εκκλησία διατρέχει μεγάλο κίνδυνο όχι από την αδυσώπητη τριβή του χρόνου, μια και είναι πολύ γερό οικοδόμημα από Λαγκαδιανούς μαστόρους, αλλά επειδή έχει υποστεί μεγάλο τραυματισμό από τον εγκέλαδο. 

   Στην ταινία λάμπει η επιβλητικότητα  του Αγιάννη  που με την περιγραφή της Ρέας γίνεται λαμπρότερη!!!

Χαρείτε την:

[1] Νεότερα για τον Αγιάννη κλιΚ ΕΔΩ,Αλλά εντύπωση μου κάνει που στο δελτίο του δεσπότη, για τα καθέκαστα συμβάντα με το Ε.Μ.Π. δεν  αναφέρεται καθόλου η αναμφισβήτητη προσφορά προς τον σκοπό αυτό της Εφης Γεωργοπούλου-Σαλτάρη του Σύριζα!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΠΙΣΧΙΝΙ [Α]

        Στην 10ετή πορεία αυτής της σελίδας έχουμε κάνει πάμπολες αναφορές σε πρόσωπα και αφιερώματα, σε: 

• Αρχαία μνημεία [Λέπρεο, Φιγάλεια, Ναός Αθηνάς στο Πρασιδάκι, Σαρχαία Σαμία, Αίπυ, Μυκιναϊκοί τάφοι στον Κακόβατο & στην Περιστεριά] 
• Ιστορικά γεγονότα [Ολοκάυτωμα Λεπρέου, Ανατίναξη γέφυρας Νέδας, Μάχες Ζαχάρως, Υποβρύχιο του Καϊάφα] 
• Φυσικά αξιοθέατα [Λαπίθας Ταξιάρχες, Καταρράκτες Νέδας, Παλιά Κυπαρισσία, Λουτρά Καϊάφα]
• Δημοτικά  γεγονότα

       & τόσα άλλα, με έμφαση, ένταση και πάθος για το Περιβάλλον και το πολύπαθο Π.Δ για την παραλιακή ζώνη του Κυπαρισσιακού Κόλπου.

 Όμως χρωστάω δυο σπουδαία και μεγάλα αφιερώματα που ήδη τα επεξεργάζομαι, μια και αποτελούνται από πάρα πολλά στοιχεία [βίντεο, ηχογραφήσεις, φωτογραφίες]. Το ένα είναι το Μπισχίνι, το πάλαι ποτέ κόκκινο χωριό με πρώτη αρχόντισσα την κάλλιστη Ρέα Μακρή  και το άλλο είναι η Δίβρη, η πριγκίπισσα   των Ορέων που τόσο ύμνους και  διθυράμβους έχουμε μάθει από τον φίλτατο, τεράστιο Σωτήρη Σωτηρόπουλο.  

      Αρχίζουμε λοιπόν με το Μπισχίνι μια και έχουμε ήδη κάνει πολλές αναφορές στο μεγάλο πολιτιστικό έργο του που επιτελείται από τον δραστήριο Σύλλογο Γυναικών κλικ ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, https://yannitsochori.blogspot.com/2015/08/blog-post_25.html

   Μια μέρα, & αυτή μέρα του Θεού που λέμε, με τη Ρέα οδηγό και ξεναγό, μια και είναι φιλόλογος & πρόεδρος του "Συλλόγου Γυναικών" του χωριού, κάναμε μια ωραία και μεγάλη βόλτα σε όλες τις ρούγες του χωριού, τους τόπους και τα μνημεία, με πρώτα τον υπέρλαμπρο και  επιβλητικό Αγιάννη που αποτελεί ένα κομψοτέχνημα, το ιστορικό δημοτικό Σχολείο και το μουσείο με τα τόσα σπάνια εκθέματα! Από όλα αυτά το υλικό περισυλλέξαμε είναι τεράστιο υλικό και μετά από κοπιαστική και επίμονη επεξεργασία προγραμματίζουμε σιγά-σιγά να το παρουσιάσουμε. Βεβαίως με μεγάλη ικανοποίηση και χαρά.

   Έτσι σαν μια μικρή εισαγωγή, που πρέπει όμως να γίνει, τονίζουμε ότι το Μπισχίνι ήταν μια  "Μικρή Μόσχα" από τις τόσες, το κόκκινο χωριό, που στη κατοχή είχε περί τους 100 αντάρτες στο βουνό. Μετά το '45 και τη Βάρκιζα και τη Λευκή τρομοκρατία από το κράτος δια των παρακρατικών οργανώσεων [Χίτες, Ταγματασφαλίτες, μαυραγορίτες, Γερμανοτσολιάδες &,&.] επικράτησε πλήρως και επέβαλε την κυριαρχία της σε όλους τους τομείς, παιδεία, δημόσιο δικαιοσύνη η Δεξιά με το πιο σκληρό της πρόσωπο. Τούτη η κατάσταση  είχε επακόλουθο τις διώξεις, τις εξορίες και  τις φυλακίσεις πάρα πολλών αγωνιστών. Η ζωή είχε γίνει ανυπόφορη  ΄[1] και πάρα πολλοί Μπισχιναίοι αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν το ωραίο χωριό τους. Στην κυριολεξία τους ξεμπουντούλωσαν!  Άλλοι τράβηξαν   στα διπλανά χωριά, Σαχάρω, Κακόβατο αλλά κυρίως στην Αθήνα [2] . Εξυπακούεται ότι πίσω τους οι διωγμένοι άφησαν έρημα τα σπίτια τους , τις όποιες περιουσίες τους που πουλήθηκαν στους νέους αφεντάδες για έναν μπαρά. Και τι τραγική ειρωνεία, πολλά  από αυτά τα σπίτια κατέληξαν σε ξένους και δη Γερμανούς! 

  Υπόψη οι πολιτικές αντιπαλότητες από πολύ πριν ήταν έντονα συγκρουσιακές ακόμα και στην ίδια οικογένεια. Ο ένας έβαζε το παιδί του Λευτεράκη  κι ό άλλος Κωνσταντίνο. Από εκείνα τα χρόνια είναι η παραδίπλα φωτογραφία του Βεβζέλου , που του έχουν βγάλει τα μάτια!

   Να τονίσουμε δε ότι το Μπισχίνι δεν ήταν μόνο το "κόκκινο χωριό" αλλά είχε και υψηλό  πολιτιστικό επίπεδο, ζηλευτό ακόμη και στα σημερινά χρόνια. ΄Για το μέγεθος και την ποιότητα θα πάρετε από την αφήγηση της Ρέας.  

      Λοιπόν το όλο αφιέρωμα χωρίζεται σε 5 ενότητες ως εξής:
      Η Α] ενότητατα με τον τίτλο "ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΜΠΙΣΧΙΝΙ [Α]"γίνεται μια γενική κουβέντα με την Ρέα, φιλόλογο και πρόεδρο του Συλλόγου Γυναικών του χωριού. 
       Η Β] ενότητα  με τον τίτλο "ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΜΠΙΣΧΙΝΙ [Β]" ανήκει εξ ολοκλήρου στο πιο σημαντικό μνημείο του χωριού την εκκλησία του Αγιάννη που για έναν αιώνα περίπου στέκει φύλακας και προστάτης του χωριού. 
       Η Γ]  ενότητα είναι μια εποποιία για το πιο μεγάλο τέκνο του χωριού τον Παναγιώτη Μακρή, που επί 26 χρόνια έκανε δήμαρχος στην ιστορική Καισαριανή και μια "επιμνημόσυνη" αναφορά στον πιο αδικημένο Μπισχιναίο, ακριβό Μέντορα, τον Σπύρο Πατσιό.
     Η Δ] ενότητα  με αντίστοιχο τίτλο είναι ένα ζωντανό ταξείδι στο απίθανο Λαογραφικό Μουσείο & στο τελευταίο δημοτικό σχολείο που έχει τη δική του ιστορία. Όλα αποτελούν  ένα μέγιστο χρέος στους προγόνους και μια υψηλή παρακαταθήκη στους επιγόνους από τον εν λόγω Σύλλογο και δη τη Ρέα. 
  Η Ε] ενότητα αναφέρεται στο  παλιό σχολείο, 1ο Αρρένων, που ήταν σε πανοραμική θέα. και έχει τη δική του ιστορία χαμένη στο μακρινό παρελθόν αλλά και ένα μεγάλο μπέρδεμα περί τα κληρονομικά.
     
   Πάμε λοιπόν στο Α] μέρος:

[1] Τι να πρωτομνημονεύσουμε, τα κοινωνικά φρονήματα, τις άδειες εργασίας Ή τις συντάξεις των ταγματασφαλιτών, Τους αγωνιστές της Αντίστασης δεν τους άφηναν σε χλωρό κλαρί. 

[2] Ανάμεσα σε αυτούς τους διωγμένους ήταν και ο Παναγιώτης Μακρής, ο μεγάλος δήμαρχος της Καισαριανής  

[3] Νεότερα για τον Αγιάννη κλιΚ ΕΔΩ,Αλλά εντύπωση μου κάνει που στο δελτίο του δεσπότη, για τα καθέκαστα συμβάντα με το Ε.Μ.Π. δεν  αναφέρεται καθόλου η αναμφισβήτητη προσφορά προς τον σκοπό αυτό της Εφης Γεωργοπούλου-Σαλτάρη του Σύριζα

Μπισχίνι: το κόκκινο χωριο

       Πολλές φορές έχω επισκεφτεί το Μπισχίνι και πάντα θαύμαζα και χειροκροτούσα το σπουδαίο έργο που επιτελεί ο Σύλλογος Γυναικών. Όμως πρέπει να εξάρουμε την πρόεδρο  Ρέα Μακρή, γιατί το όλο έργο, Πολιτισμός και Ιστορία του χωριού, δεν είναι μόνο σπουδαίο αλλά είναι δύσκολο, τιτάνιο κι αυτή είναι βασική πρωταγωνίστρια. Όμως στην προχθεσινή μου επίσκεψη, που μονοπώλησα  τη Ρέα σε μια συνολική ενημερωτική θέαση και ξενάγηση στα παλιά και τωρινά μνημεία του χωριού έμεινα έκθαμβος. 

  Αποφασίσαμε λοιπόν να κάνουμε μαζί ένα αφιέρωμα για το Μπισχίνι, που είναι ένα παμπάλαιο χωριό με μεγάλη ιστορία και σπουδαία μνημεία. 

    Εύχομαι αισίως να φέρουμε σε πέρας αυτό το ευγενές και λεπτό έργο και αρχίζουμε με τη φωτογραφία "υπαίθριο κουρείο με τη ψιλή", που φυσικά ανήκει στο αρχείο του συλλόγου.

  Αμήν και πάλι Αμήν!!!

Ιστορικός αναθεωρητισμός

       Η ιστορία είναι η πολύ ιδιότροπη πουτάνα απέναντι στους όποιους αγωνιστές. Αν νικήσουν τους επιδαψιλεύει δάφνες και τιμές. Εάν ηττηθούν τους επιφυλάσσει χλεύη και καταφρόνηση. 

Και τούτο: Το παρελθόν νοηματοδοτεί το παρόν και στο παρόν επινοείται το μέλλον μολονότι όχι γραμμικά και όχι νομοτελειακά.. Όμως στην εποχή μας, τη μεταμοντέρνα,  που επιχειρείται ο "ιστορικός αναθεωρητισμός" [1] το παρελθόν ανακατασκευάζεται αυθαιρέτως αλλά αληθοφανώς, μπακαλίστικα. Πολλές οι περιπτώσεις που βοά η ιστορία.

     Προγενέστερο όλων και εντελώς ανιστόρητο είναι η "ιστορική διαστροφή" που ήταν και η κυρίαρχη ιδεολογία επί πολλές  δεκαετίες στο ελληνικό κράτος. Οι "Εαμοβούλγαροι" στα  τάρταρα και οι Ταγματασφαλίτες κράτος και εξουσία. Ούτε εμφύλιος ούτε τίποτα....

   Αφορμή ήταν η αναφορά της καλής φίλης Ρέας Μακρή στην αξιόλογη κατά τα άλλα παρουσία της στην ΟΡΤ, [κλικ ΕΔΩ] στον κατωτέρω πίνακα. Συγκεκριμένα τονίζει "ότι  οι κάτοικοι έχουν σβήσει κάποιο ιστορικό γεγονός ...και αυτό μαρτυρά την πολιτική τοποθέτησή τους..." Όπως σαφέστατα φαίνεται, το ιστορικό γεγονός ήταν ο Συμμοριτοπόλεμος. Ακριβώς έτσι έγραφε. Οπότε πολύ καλά έκαναν οι κάτοικοι και το έσβησαν, Το περιστατικό πρέπει να αναφέρεται ως ωμή διαστρέβλωση της ιστορίας. Έτσι δεν μαθαίνουν τα παιδιά στα σχολεία;

     Ειρήσθω δε, το Μπισχίνι λεγόταν το "κόκκινο χωριό" και στην Εθνική Αντίσταση είχε το μεγαλύτερο ποσοστό ανταρτών από όλα τα χωριά της περιοχής. Για όλη αυτή την ξεχωριστή  μεγάλη εποποιία ετοιμάζουμε ειδικό αφιέρωμα!

[1] Τον "ιστορικό αναθεωρητισμό",  ξεκίνησαν Γερμανοί ιστορικοί, ήδη από τη δεκαετία του '60, την συνέχισαν επαξίως Γάλλοι, Άγγλοι, Αμερικανοί, εσχάτως προστέθηκαν και οι ημέτεροι ιστορικοί Στάθης Καλύβας και Νίκος Μαραντζίδης, εντελώς σίγουρα άγαρμπα και χονδροειδέστατα συγκρίνοντας λόγου χάριν τους σκοτωμένους από την ΟΠΛΑ με εκείνους   των ταγματασφαλιίτών και λοιπών δωσιλόγων. Και καταλήγουν στο τέκνο του τον "ιστορικό αρνητισμό" (:"δεν υπήρξε ολοκαύτωμα") που εκφράζεται στη χώρα μας από την χρυσαυγίτικη ιδεολογία.

Αν δεν παινέσουμε το σπίτι μας θα πέσει να μας πλακώσει!

      Την ανάρτηση της Παρασκευής, 

Η Οικονομία & η Ζωή στον Λαπίθα τα Αλλοτινά Χρόνια 

επειδή  την διαφήμισα αρκετά και ίσως υπέρ το δέον, αλλά και επειδή ήταν υποβλητική, κατά πολλές μαρτυρίες, την παρακολούθησαν πάρα πολλά άτομα, περί τα 600 περίπου. Έλαβα λοιπόν αρκετά επαινετκά μηνύματα και τηλεφωνήματα.

         Όμως τα κατακαλύτερα ήταν τα εξής δύο:   

        α]    Καλησπέρα, σας διαβάζω πολλά χρόνια τώρα. Άλλοτε συμφωνώ, άλλοτε διαφωνώ... Ειλικρινά όμως η σημερινή ανάρτηση ήταν ΑΠΙΘΑΝΗ!!! 

Μου άρεσε πάρα πολύ και σας αξίζουν πολλά συγχαρητήρια!!!

              β] Ευχαριστούμε Θεόδωρε για την ενημέρωση.  Πολύ ενδιαφέρον άρθρο.

Να είσαι καλά. Χαιρετίσματα από Αυστραλία 

     Το α] είναι από τη Ρέα Μακρή και το β] από την Στέλλα Γεωργακοπούλου, το μακρινό  Σίδνεϊ. 

       Τη Ρέα όλοι τη γνωρίζουμε και την επικροτούμε για την μεγάλη της προσφορά στο χωριό της, το Μπισχίνι, αλλά και στον εκπαιδευτικό χώρο. Και της απάντησα πως ό,τι  γράφει τιμά πρώτα αυτή και μετά εμένα. Για την όλη  αξιόλογη δράση της κλικ ΕΔΩ 

     Η Στέλλα είναι δασκάλα από το 1995 στο Σίδνεϊ σε ελληνικό σχολείο. Πριν είχε κάνει δασκάλα και στη Ζαχάρω, μια και ο άνδρας της ήταν από το Μπισχίνι. Περισσότερα και σπουδαία για τη Στέλλα κλικ ΕΔΩ
     

ΙΣΤΟΡΙΕΣ & ΑΝΑΜΝΗΣΕΙς ΑΠΌ ΤΗ ΖΑΧΑΡΩ

 Ρέα Μακρή

            Τελικά την ιστορία την γράφουν οι παρέες…

       Αυτό θα ήταν το σχόλιο μου για τη χθεσινοβραδινή παρουσίαση του βιβλίου του κου Γιώργου Χριστάκη «Αναμνήσεις και Ιστορίες από τη Ζαχάρω» που έγινε στο café Fαλείων του κου Νίκου Μωραϊτη στη Ζαχάρω. 

     Ένας χώρος καλαίσθητος και φιλόξενος,(που συγκεντρώνει όλες τις ελληνικές μπύρες) φίλοι παλαιοί και νέοι, άνθρωποι που μοιράζονται την ίδια αγάπη για την τοπική ιστορία και άνθρωποι που μοχθούν αθόρυβα και ταπεινά για τη διάσωση και ανάδειξη της κουλτούρας και του πολιτισμού σε τούτο τον τόπο, συναντήθηκαν για να υποδεχθούν την όμορφη δουλειά του κου Χριστάκη.

Η κα Μαρία Μακρυγιάννη Ζαχαροπούλου διοργάνωσε την παρουσίαση και διάβασε τον χαιρετισμό που απηύθυνε ο οικονομολόγος και ιστορικός ερευνητής από τη Μίνθη, κος Αγαθοκλής Παναγούλιας, που δεν κατέφερε να παραστεί στην παρουσίαση. 

Το βιβλίο προλόγισe αρχικά η υποφαινόμενη, που παράλληλα συντόνισε και την παρουσίαση, στη συνέχεια ο συγγραφέας και επιμελητής της ΗΛΕΙΑΚΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ και επιμελητής του βιβλίου κος Λεωνίδας Καρνάρος και τέλος ο δικηγόρος κος Φώτης Αγγέλου Λουριδάς. 

     Ο συγγραφέας κος Γιώργος Χριστάκης απηύθυνε θερμό χαιρετισμό και μοιράστηκε μαζί μας για μία ακόμη φορά την αγάπη του για τη Ζαχάρω και την ιστορία της με την ελπίδα να υπάρξουν πολλοί που θα τον διαδεχτούν και θα συνεχίσουν την καταγραφή της ιστορίας της μετά το 1960 που σταματά το δικό του το βιβλίο.

     Τέλος το λόγο πήρε η κα Αθανασία Ατσαλάκη-Γραμματικού συγγραφέας του βιβλίου "Το Μπισχίνι της καρδιάς μου" για να συγχαρεί το συγγραφέα για το εξαιρετικό αποτέλεσμα της πολυετούς ιστορικής έρευνάς του.

Τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου θα διατεθούν για την αγορά τεχνολογικού εξοπλισμού για το Γυμνάσιο και το Λύκειο Ζαχάρως .

"ΕΛΙΑ" ΣΤΕΛΛΑ ΣΟΡΩΤΟΥ

       Να το τονίσω εξαρχής: Πρώτη φορά πήγα σε παρουσίαση βιβλίου που υπήρχε μια τόσο καλή και πλήρης οργάνωση. Υπήρξε συμμετοχή πολλαπλών δράσεων. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

    Από τη σχετική πρόσκληση (κλικ ΕΔΩ)  οδηγηθήκαμε με τη Λένα στο Πνευματικό Κέντρο "Μελίνα Μερκούρη" του Κορυδαλλού(1) μετά από ψιλο-περιπετειώδες ταξείδι, μια και μεσολάβησαν δύο Μετρό μέχρι το Αιγάλεω και το 806 λεωφορείο αλλά και λίγο ποδαρόδρομο έως τον προορισμό μας.

Τελικά φτάσαμε περίπου στην ώρα μας.Το αρκετά μεγαλούτσικο αμφιθέατρο ήταν γεμάτο.Μπροστά-μπροστά σε ένα σεμνό τραπέζι καθόταν μια εξίσου σεμνή κυρία, καλόβολη με μια ευγένεια αλλά και μια εσωτερική αρχοντιά που λαμπύριζε στο πρόσωπό της. 

   Η μια έκπληξη πάνω στην άλλη. 

   Και τι δεν είχε η βραδιά. Στην αρχή εμφανίσθηκε μια παρέα μαθητών που έπαιξαν ένα μικρό θεατρικό σκετσάκι, ύμνο στην ελιά  και αμέσως ακολούθησε ή εξαίσια χορωδία του δήμου αποτελούμενη από σεβάσμιες κυρίες, γιαγιάδες και παπούδες.

    Στη συνέχεια η Αρχοντία Παπαδοπούλου (ιστορικός-συγγραφέας) μίλησε εκθειάζοντας το βιβλίο και ακολούθησε η συγγραφέας Στέλλα Σορώτου (2)που με λόγια απλά συγκίνησε όλο το ακροατήριο. Εμβόλιμα η φιλόλογος κ. Κουρούβανη απήγγειλε την ¨Ελιά" του Παλαμά αλλά και του Πολέμη.

   Σήμερα παραθέτω το βιντεάκι με την ομιλία της συγγραφέα και την σεβαστή χορωδία.         Λίαν προσεχώς τα υπόλοιπα.

(1) Πρώτη φορά πήγα στον Κορυδαλλό και πράγματι έμεινα έκθαμβος με το ωραίο προάστιο. Ο κεντρικός δρόμος, η Γρηγόρη Λαμπράκη πλατιά, άνετη με αρκετά δένδρα εκατέρωθεν.  Ο Κορυδαλλός μου ήταν γνωστός από τις φυλακές, αλλά και τη δίκη με τα ...περιστέρια, τους Χρυσαυγίτες.
(2) Η Στέλλα Σορώτου είναι δασκάλα και το 1995 βρέθηκε στο Σίδνεϊ στο ελληνικό σχολείο. Πριν στην Ελλάδα ήταν δασκάλα και στη Ζαχάρω. μια και ο άνδρας της ήταν από το Μπισχίνι.

"ΔΙΠΟΡΤΟ" :ΤΟ ΚΟΥΤΟΥΚΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ!

      Προχθές  την Τρίτη το μεσημέρι επισκεφτήκαμε το κουτούκι το "ΔΙΠΟΡΤΟ", εγώ, η Λένα και ο παλιόφιλος μου, ο Γιάννης Φαλδαμής (1) Είναι ίσως το τελευταίο κουτούκι της Αθήνας και μάλιστα στο κέντρο. Βρίσκεται σε ένα μικρό υπόγειο δίπορτο στην πλατεία της Λαχαναγοράς, όπως πάμε στη συνοικία των Θεών. Σπεσιαλιτέ του καθημερινά  είναι τα όσπρια, φασολάδα, ρεβίθια και φρεσκότατα ψάρια, δευτεράτζα βέβαια και φτηνά από τη διπλανή ιχθυαγορά με χόρτα και φάβα. Ο κράσος, άκρατη ρετσίνα ρέει αφειδώς απευθείας από τα βαρέλια στα κατρούτσα που είναι το ύψιστο σκηνικό, μαζί με τις χαρτοπετέτες από χαρτί και με τον Μήτσο και τον μικρό Ανέστη, σεφ και βοηθό.  Σε αυτό το κουτούκι παρατηρείς μοναδικές ιδιαιτερότητες με πρώτη την κοινωνικοποίηση της παρέας και την απλότητα. Στο ίδιο τραπεζάκι  συντρώγουν άτομα κάθε καρυδιάς καρύδι. Λαϊκοί τύποι έως καθηγητάδες και γνωστοί καλλιτέχνες από όλα τα πέρατα της γης. (2) Ξενάκια κάθε λογής και προέλευσης.Μάυρούληδες, λευκωπά, κόκκινα και κιτρινωπά. 

        Πρέπει εξάπαντος να το επισκεφθείτε. 

        Βεβαίως αυτό δεν ισχύει για τους κυριλέδες, κρυόκωλους και λελέδες....(3)

(1) Ο Γιάννης είναι παλιόφιλος από το στρατό στα Χανιά. Σήμερα μετά από μεγάλη προσπάθεια, κόπους και θυσίες, με μια βαλίτσα στη γύρα, έχει τις σπουδαίες εκδόσεις "ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ", ειδικές στην ηλεκτρονική τεχνολογία. Είναι ο πρώτος που καθιέρωσε την ελληνική ορολογία  στο μεγάλο πεδίο των PC. Κάπου-κάπου πηγαίνουμε στο "ΔΙΠΟΡΤΟ" και θυμόμαστε τα παλιά. Πάντως προχθές την κουβέντα μονοπώλησε το μείζον θέμα της κρίσης. ο Γιάννης, σαν καλός γνώστης της αγοράς. Τα νέα πολύ δυσάρεστα........ 

2) Μια φορά έτυχε να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και να γνωριστούν πρώτη φορά στη ζωή τους δυο καθηγητές από το ίδιο πανεπιστήμιο της Οτάβας του Καναδά. Άνδρας και γυναίκα που θυμάμαι έγιναν φέσι και άρχισαν τα .....γλυκίσματα! 
(3) Στην ίδια ομοταξία περίπου είναι και το κουτούκι του Χριστήδη στον Μπισχινόκαμπο! κλικ ΕΔΩ , ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ

Η ΚΥΡΙΑ ΘΕΩΝΗ !!!

       Για το κουτούκι του Χρηστίδη στον Μπισχοινόκαμπο, που είναι το πρώτο και κατακαλύτερο σε όλη την περιοχή έχουμε αναφερθεί ουκ ολίγες φορές με διθυράμβους. [Κλικ ΕΔΩ, ΕΔΩ] Ομοίως και στον ίδιο το Χρηστίδη, αν και είναι αρκετά "παρδαλός"! Πράγμα που χρωστάμε για τη  γυναίκα του,  την κ. Θεώνη, που κάθε μέρα πηγαίνει στο Μπισχοίνι με το ποδήλατο. Να όμως που σήμερα το κάνουμε και με το παραπάνω...
Η Βουγιουκλάκη στον παράδεισο!!!

{Η καλή μας φίλη, η Βαγγελίτσα, (κλικ ΕΔΩ) στο δεύτερο πλάνο επικροτεί με το χαμόγελό της!} 

ΤΟ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΟ ΜΠΙΣΧΙΝΙ!!!

Από τη Ρέα Μακρή, που είναι η ψυχή του Συλλόγου Γυναικών       

στο Μπισχίνι λάβαμε την  παρακάτω ενημέρωση. Πραγματικά αξίζουν

θερμά συγχαρητήρια σε όλες τις Κυρίες και Ααρχόντισσες            

Μπισχιναίες, αλλά περισσότερο στη Ρέα Μακρή!                         

 

Φίλοι-Φίλες

σας στέλνω ένα μικρό ενημερωτικό(αν και κάπως καθυστερημένα) για τα 

Εγκαίνια του Λαογραφικού Μας Μουσείου! 

 Ρέα Μακρή

                            κλικ ΕΔΩ

 

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ»

   Επειδή, όπως και εσείς θα συμφωνήσετε  αυτό το κείμενο έχει μεγάλη σημασία, 

μια και στο τέλος θα  αποσταλεί στη διαβούλευση, σας κάνω παράκληση να μου αποστείλετε οτιδήποτε σχετικό νομίζετε!    

 Μετά από σχετική μελέτη του Σχεδίου Π.Δ. για το «Περιβαλλοντικό Πάρκο» στον Κυπαρισσιακό Κόλπο, σίγουρα η γενική εκτίμησή μας είναι ότι θωρακίζει την σπουδαία περιοχή της παραλία μας από μικρές  ή μεγάλες καταπατήσεις από τους γνωστούς επιτήδιους με τα αλλότρια συμφέροντα και  προστατεύει τα απειλούμενα είδη (θίνες, δασίλια και Χελώνες).

  Όμως  για την Ηλειακή  περιοχή  (Αλφειός- Νέδα), έχουμε τις εξής παρατηρήσεις που σας υποβάλλουμε ως σχόλια στη σχετική διαβούλευση:

1.     Η αρίθμηση σε όλα τα άρθρα είναι ελλιπέστατη και όπου υπάρχει είναι λανθασμένη π.χ. Στο άρθρο 2 ενώ η αρίθμηση αρχίζει με τελείες στο τέλος υπάρχει ο αριθμός 4. ξεκάρφωτος, χωρίς να υπάρχουν προηγουμένως οι αριθμοί 1,2,3 καθόλου. Το ίδιο στο άρθρο 3, υπάρχουν τελείες-τελείες, ξαφνικά Α,Β, μετά 2.1 και παραπομπές στο 2 Α και 2Β που δεν υπάρχουν.
2. Β] Στο μέτωπο των χωριών  της παραλιακής ζώνης (Κακόβατος,  Νιοχώρι, Θολό, Γιαννιτσοχώρι αλλά και Ελαία και Μπισχίνι, υπάρχουν παραλίες για λουόμενους (ξαπλώστρες, ομπρέλες, καντίνες κ.τλ.). Υπόψη τα χωριά αυτά είναι «επίνεια» άλλων χωριών της ηπειρωτικής επαρχίας. Μάλιστα στο Γιαννιτσοχώρι και στο Θολό υπάρχουν σε παρακείμενο χώρο   μεγάλα Κάμπινγκ όπου εξυπηρετούνται εκατοντάδες άτομα κυρίως τουρίστες. Σύμφωνα με το Σχέδιο  δεν υπάρχει ουδεμία αναφορά για τέτοιες δραστηριότητες σε αυτά τα μέρη.  Η σχετική παράγραφος (τμήμα ΠΠΦ – 1στ «Νότια όρια του NATURA του Καϊάφα  έως εκβολή της Νέδας) σαφώς επιτρέπει την κολύμβηση όλο το 24ωρο, όμως ο περιοριστικός όρος ότι επιτρέπεται και  «..η απλή χρήση μόνο της ζώνης του αιγιαλού ή της όχθης για την ηλιοθεραπεία» συνηγορεί στην απαγόρευση των συμπληρωματικών με την κολύμβηση χρήσεων, ξαπλώστρες, ομπρέλες. Έτσι καθίσταται αναγκαίο τα πράγματα να γίνουν περισσότερο σαφή και  καλύτερο θα ήταν να υπάρχει πρόνοια  για τη δημιουργία σε όλα αυτά τα μέτωπα Περιοχών Οικονοανάπτηξης (ΠΟΙΚ), οπωσδήποτε με λιγότερες επιτρεπόμενες δραστηριότητες από τις ΠΟΙΚ -1ζ «Παραλία Επιταλίου»  και 1η «Παραλία Αγ. Νικολάου» όπως οι αναφέρονται στις σχετικές παραγράφους 1,2,3  (όχι κατοικίες και λοιπά κτιρία).
3. Γ) Το κάμπινγκ που επιτρέπεται  από το Σχέδιο στο νησί της  Αγ. Αικατερίνης     (ΠΟΙΚ. – 2)  είναι πολύ καλύτερα,  από κάθε πλευρά, οικολογική και άλλη, να γίνει στην περιοχή που εκτείνεται δυτικά της λίμνης  μέχρι την εθνική οδό  (ΠΦΣ-2Β).                 Έτσι δεν επιβαρύνεται κι άλλο το νησάκι.
4. Δ] Στους χάρτες του Σχεδίου, που απεικονίζεται η λίμνη Καϊφα, οι παρόχθιες περιοχές με όλες τις απαραίτητες απαγορεύσεις , που είναι σε σωστή κατεύθυνση, της νότιας πλευράς προς τη Ζαχάρω, διαγράφονται ελάχιστες μέχρι μηδαμινές. Για πιο λόγο; Οπωσδήποτε πρέπει να γίνει διόρθωση! Υπόψη αυτή η παρατήρηση ενέχει πολλές σκέψεις και ιδιοτέλειες μια και στη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν καταφανείς καταπατήσεις.
   
      

Τέλος με την προειδοποίηση της επανάληψης υποβολής καινούργιων τυχόν παρατηρήσεων, σας εφιστώ την προσοχή στο εξής θέμα που είναι ΤΟ πρόβλημα: Η Λίμνη Καϊάφα είναι ο μεγάλος βόθρος της πόλης της Ζαχάρως, καθότι οι τελικοί σωλήνες αποκομιδής από τον Βιολογικό Καθαρισμό καταλήγουν στη λίμνη και υπόψη  ο Β.Κ. είναι ελλιπής και παμπάλαιος. Δυστυχώς η γνωστή σοβαρή δωρεά των Ελληνικών Πετρελαίων  (3,5 εκατ. ευρώ) μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 2008 για την ανακατασκευή και μεγέθυνση του Β.Κ. τελικά ολωσδιόλου δεν αξιοποιήθηκε. Οπότε οποιοδήποτε πρόγραμμα και έργο στην περιοχή του Καϊάφα είναι εξαρχής σκέτη αποτυχία, πυργάκια στην αιωρούμενη άμμο! Έτσι δεν είναι;

ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΝΔΡΗΣ ΚΑΙ ΑΘΛΙΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ ΣΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ ΣΑΝΤΑΡΜΗ

        Για εκείνη τη συκοφαντική  επίθεση που έχουν επιδοθεί  στη Ζαχάρω διάφοροι σκοτεινοί κύκλοι, με τον πιο ποταπό τρόπο, ανώνυμα, γενικά και αόριστα χωρίς ένα στοιχείο, ένα δημόσιο έγγραφο σε βάρος του φίλου(1) Μπάμπη Σαντάρμη, θα αναρτήσουμε:

•  πρώτα την απάντηση του ίδιου του Μπάμπη (2)
• διάφορα  πραγματικά στοιχεία  για το θέμα του Ιδρύματος Κρέσπη 

    "Επειδή οι πάντες γνωρίζουν περί του ήθους και της εντιμότητας του προσώπου μου και ουδείς διανοήθηκε ποτέ να τα αμφισβητήσει ούτε κατ' ελάχιστο δημοσίως και επωνύμως, προκαλώ τον οποιοδήποτε να πετάξει τη κουκούλα της ανωνυμίας, που μόνο οι δοσίλογοι της κατοχής φορούσαν και να βγει δημόσια και επώνυμα να υποστηρίξει τα όσα λέει. Και τον διαβεβαιώνω ότι εγώ δεν πρόκειται να τον χαστουκίσω γι' αυτά που ενθυλάκωσε, αλλά ότι θα πάρει την απάντηση του που θα είναι τόσο σκληρή που θα ψάχνει τρύπα να κρυφτεί σαν τους αρουραίους. Κατά τα λοιπά, εγώ δεν ασχολούμαι με τα όποια σκουπίδια του διαδικτύου, τους δουλοπάροικους και προσκυνημένους κατάδικων και τους ευνούχους του πεζοδρομίου."

       ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ :

1)      Ο Μπάμπης έχει αποχωρήσει από το Ίδρυμα εδώ και χρόνια.

2)      Το 1992-93 που ήταν Πρόεδρος, το Υπουργείο κάλεσε με έγγραφο του τον Πρόεδρο, τον Παπά, τη δασκάλα και την τότε λυκειάρχη Ζαχάρως να αναλάβουν τη διοίκηση του Ιδρύματος, σύμφωνα με το καταστατικό του.

3)      Η λυκειάρχης αποποιήθηκε εγγράφως αυτό το λειτούργημα και το Υπουργείο έδωσε εντολή στους τρεις να συγκροτηθούν σε σώμα. Αυτοί  ομόφωνα εξέλεξαν Πρόεδρο τον Πρόεδρο του χωριού, Γραμματέα τη δασκάλα και ταμία τον παπά του χωριού.

4)      Ο αποθανών Κρέσπης Δημ. δεν άφησε χρήματα, παρά μόνο ακίνητα που ήταν κατά τα 3/8 δικά του και κατά τα 5/8 άλλων συνιδιοκτητών.

5)      Έτσι λοιπόν, με επιθυμία των άλλων συνιδιοκτητών που είχαν τη πλειοψηφία των 5/8 και πάντα με τις οδηγίες και εγκρίσεις του Υπουργείου, οι άλλοι συνιδιοκτήτες αγόρασαν και τα 3/8 του μεριδίου του Ιδρύματος, μιας γκαρσονιέρας και ενός μικρού δυαριού, σε τιμή 20% και πλέον πάνω από την αγοραία αξία τους που είχε εκτιμήσει η ΔΟΥ. Κι αυτό χάρη στη σθεναρή στάση του Δ.Σ. του Ιδρύματος.

6)      Με δημόσια πλειοδοτική δημοπρασία του Υπουργείου, η οποία κατ' απαίτηση του Δ.Σ. του Ιδρύματος επαναλήφθηκε 3 φορές προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή τιμή για το Ίδρυμα, επωλήθη και ένα οικόπεδο που επίσης είχε κατά τα 3/8, από κοινού με τους συνιδιοκτήτες που είχαν τα υπόλοιπα 5/8.

7)      Όλα τα χρήματα μπήκαν αμέσως σε έντοκο τραπεζικό λογαριασμό του Ιδρύματος και διατέθηκαν μόνο ελάχιστα για 2 υποτροφίες αριστευσάντων, όπως πρόβλεπε το καταστατικό του και σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες και εγκρίσεις του υπουργείου.

8)      Για να δικαιούται κάποιος την υποτροφία, η οποία ήταν 170€, θα έπρεπε απαράβατα σύμφωνα με το καταστατικό: 1) Να κατάγεται από το Μπισχίνι, 2) να μένει μόνιμα στο Μπισχίνι, 3) να αποφοιτήσει από το λύκειο Ζαχάρως, 4) να έχει βαθμό απολυτηρίου άριστα (πάνω από 18) και 5) να πετύχει σε ΑΕΙ της Ελλάδας.

9)      Ουδέποτε και κανείς άλλος, εκτός των 2 υποτρόφων, υπέβαλε αίτηση στο Ίδρυμα για υποτροφία και απερρίφθη.

10)  Το Ίδρυμα και η διαχείριση του, όπως πιθανόν όλα τα Ιδρύματα, υπεβλήθη κατ' επανάληψη σε εξονυχιστικούς ελέγχους από οικονομικούς επιθεωρητές οι οποίοι με πορισματικές τους εκθέσεις(3 ) όχι απλά διαπίστωσαν τη χρηστή διαχείριση αλλά και ότι όλη η λειτουργία του Δ.Σ. του Ιδρύματος ήταν ένας ύμνος χρηστής και έντιμης διαχείρισης δημοσίου χρήματος από Δ.Σ. νομικού προσώπου, που θα πρέπει να είναι πρότυπο για κάθε Δ.Σ., αφού πέραν των εγκεκριμένων από το υπουργείο 2 υποτροφιών, δεν διατέθηκε για κανένα λόγο ούτε ένα ευρώ και όλα τα λειτουργικά και πάσης φύσεως έξοδα καλύπτονταν εξολοκλήρου από την τσέπη του προέδρου.

(1) Για το ήθος και την εντιμότητα του φίλου μου του Μπάμπη δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΗΣ του τόπου που μπορεί να πει το παραμικρό. Οπωσδήποτε δεν μιλάμε για τους ανώνυμους μισθοφόρους της λασπολογίας και της ρουφιανιάςκι αυτούς που έχουν "ενός κοκόρου γνώση". Το ίδιο και για την μεγάλη προσφορά του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στο χωριό του, ειδικότερα ως πρόεδρος που ήταν για πολλά χρόνια. Το  Μπισχίνι ήταν ένα εγκαταλελειμμένο χωριό, που δεν είχε ούτε νερό και το κουβαλούσαν με τους κουβάδες από τα πηγάδια και χάρις σ' αυτόν απέκτησε ύδρευση, δρόμους ασφαλτοστρωμένους, γήπεδο μπάσκετ, έργα ανάπλασης, κοινοτικό μέγαρο που το είδαμε μάλιστα σε φωτογραφία του προεκλογικού φυλλαδίου του Πανταζή (!).

(2) Η απάντηση δόθηκε μετά την ενημέρωση του Μπάμπη  επειδή γνωρίζω ότι δεν ασχολείται με το διαδίκτυο.

(3) Γιατί κάποιος από αυτούς τους ...τύπους δεν δημοσιεύει ένα τέτοιο πόρισμα; 

Έχουμε συνέχεια με 

συντριπτικά στοιχεία που

θα αποστομώσουν μια και καλή 

......κοκοράκια και κότες!!!

Μήνυμα στους κουκολοφόρους: Να έχετε υπόψη σας ότι ανώνυμα σχόλια είναι προγραμματισμένο να αποκλείονται από το σύστημα. Οπότε ή με το ονοματάκι σας ή ...μη κάνετε τον κόπο.