Ανήμερα στην Αγία Παρασκευή!!!

Ο Πανηγυρικός....

Ο ΕΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΘΡΎΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΝΗΛΑΚΑ

 Αξίζει να μάθετε για τα θρυλούμενα περί την εκκλησούλα, 

που τελικά κτίστηκε το 1987. 

Ομιλούν ο Νίκος Παπαγιώργος 

και η Παναγιώτα Παπαθεοδώρου. 

[Αύριο θα αναρτήσουμε όλα τα σχετικά με την Θεία Λειτουργία ανήμερα - Περιφορά εικόνας, το προσκύνημα  στην Εικόνα όλων των πιστών καθώς και τον πανηγυρικό της ημέρας, εκφώνησε η Παναγιώτα Παπαθεοδώρου.]

ΤΟ ΕΑΜ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΔΑΚΙ

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΔΆΚΙ ΚΑΤΑ ΤΑ ΧΡΌΝΙΑ 
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΣΑΣΗΣ ΔΕΝ ΚΟΥΝΗΘΗΚΕ 
ΦΥΛΛΟ. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΠΩΣ  
ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ  ΣΤΗ  ΔΙΑΤΡΙΒΉ "ΤΟ ΕΑΜ ΣΤΗΝ
 ΗΛΕΙΑ¨ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΟΥΤΟΥΛΑ.

Παλιό Πρασιδάκι

[....Εαμικά στελέχη από το Στροβίτσι προσπάθησαν να στήσουν οργάνωση στο Πρασιδάκι, αλλά οι χωριανοί τους αγνόησαν. Σχετικά με την υποτυπώδη λειτουργία των εαμικών θεσμών, αναφέρεται ότι «ξένοι ερχόσαντε και κάνανε το δικαστήριο» ενώ προστίθεται και η παραδοχή ότι κανένας χωριανός δεν προσχώρησε στον αντάρτικο στρατό, παρόλο που «καμιά φορά περνάγανε [τμήματα του ΕΛΑΣ]»· αλλά ούτε στην αντιεαμική παράταξη ή στους ταγματασφαλίτες έδωσε στελέχη το χωριό .

 Ένδειξη για την απουσία οργάνωσης σε όλο το διάστημα της κατοχής είναι ότι το Πρασιδάκι  ως κοινότητα απέφυγε την εσωτερική διάσπαση...]

ΔΙΑΤΡΙΒΗ

ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΔΑΚΙ

          "Στη θέση Ελληνικό ή Λενικό, κοντά στο Πρασιδάκι, αποκαλύφθηκε κατά τα έτη 1999 - 2004 ναός πρώιμων κλασικών χρόνων αφιερωμένος στη θεά Αθηνά. Το μνημείο είναι δωρικού ρυθμού, με έξι κίονες στις στενές και δεκατρείς στις μακρές πλευρές του. Διαθέτει πρόναο, σηκό και οπισθόδομο. Ο σηκός μάλλον έφερε διπλή, δίτονη εσωτερική κιονοστοιχία. Επίσης στο σηκό σώζεται το βάθρο λατρευτικού αγάλματος. Η πήλινη κεράμωση έφερε πλούσια γραπτή και πλαστική διακόσμηση. Ο ναός πιθανότατα καταστράφηκε από σεισμό και ύστερα ακολούθησε φωτιά μεταξύ του 1ου και 2ου αι. μ.Χ. Το πλήθος και η ποικιλία των ευρημάτων και η μνημειακή ναϊκή κατασκευή του φανερώνουν τη σπουδαιότητα της λατρευομένης θεότητας."

         Η επίσκεψη σε αυτό τον σπουδαίο χώρο τις προάλλες, με τον κουμπαράκο μου ήταν πολύ ενδιαφέρουσα  και με μπόλικο σασπένς.

           (1)  
      Λοιπόν ξεκινήσαμε ένα απόγευμα με μουντό καιρό μια και δυο, εγώ κι ο κουμπαράκος μου, ο Ζήρος, αφού περάσαμε το Πρασιδάκι, το νέο χωριό, κάτω στην ποταμιά, πήραμε το δρόμο που οδηγεί στη Ζούρτσα. Στην αρχή ήταν τσιμεντένιος αλλά λίγο πιο πάνω από το παλιό και εγκαταλειμμένο χωριό ήταν χωματένιος. Το παλιό Πρασιδάκι, που εγκαταλείφθηκε εκεί κοντά το 70 στέκει σαν μαρμαρωμένος βασιλιάς. 

Στο βάθος η Ζούρτσα 

 
  Τα πλίθινα επιβλητικά σπίτια μάρτυρες και φρουροί. Ρωτώντας πας στην πόλη,  όπως λένε. Έτσι και εμείς μετά από  λίγο συναντήσαμε τη σχετική ταμπέλα  και ανηφορίζοντας  πεζή καμιά εβδομηνταριά μέτρα εν μέσω μεγάλων και πυκνών ελαιώνων αντικρίσαμε τα επιβλητικά κάγκελα, όπου μέσα περικλείεται ο αρχαίος ναός της Αθηνάς. Η τοποθεσία είναι ένα πανόραμα με θέα στο Ιόνιο αλλά και όλα τα γύρω χωριά (Ζούρτσα, Στροβίτσι, Αλιάς). Μετά την αναρρίχησή μας στις αρχαιότητες από τα κάγκελα και τη σχετική φωτογράφιση, πέρασε η ώρα και χωρίς να το καταλάβουμε ήρθε το σούρουπο και μάλιστα άρχισε να πέφτουν λίγες σταγόνες βροχής. Ρε από πού ανεβήκαμε, πού αφήσαμε το αυτοκίνητο, αν και κόκκινο δεν μπορούσαμε να το διακρίνουμε. Μια από δω και μια από εκεί βρεθήκαμε σε μια ρεματιά. Ο πανικός ευτυχώς δεν μας κατέλαβε και έτσι με τη βοήθεια των κινητών τελικά βρήκαμε το δρόμο..κι όλα καλά και όλα ωραία. Θα γινόμασταν ...νούμερα εάν χανόμασταν ...στη λάκα που λένε!