Στα ξεχασμένα ιερά της Ανατολικής Αττικής Βραυρώνα, Ραμνούς, Αμφιάρειο:

 Ένα οδοιπορικό σε τρεις παραμελημένους τόπους υψηλής αρχαιολογικής αξίας . 

Από τον Αποστόλη Ζυγόπουλο

κλικ ΕΔΩ

ΚΑΛΗ ΩΡΑ ΝΑΧΟΥΝ ΟΙ ΕΛΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝΕ ΤΟ ΛΑΔΙ

 Από τον φίλτατο Αποστόλη Ζτγόπουλο

Γυναίκα το μισό του ουρανού...ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΗΣΟΥΝ ΦΩΣ...... ΟΔ.ΕΛΥΤΗΣ

 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΖΥΓΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΡΙΑ

https://www.youtube.com/watch?v=2r9d9c9GOcg

Πελοπόννησος η Αγαπημένη!

 Από τον καλό φίλο Αποστόλη Ζυγόπουλο 

Η Πελοπόννησος είναι η μεγαλύτερη χερσόνησος της Ελλάδας με το βορειότερο τμήμα της να χωρίζεται από τη Στερεά Ελλάδα με τον Ισθμό της Κορίνθου. Έχει έκταση 21.550 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.086.000 κατοίκους. Η γεωγραφική αυτή περιοχή χωρίζεται διοικητικά σε επτά νομούς: Αργολίδας, Αχαΐας, Κορινθίας, Αρκαδίας, Ηλείας, Λακωνίας και Μεσσηνίας. Πάμε να δούμε μερικά ενδιαφέροντα πραγματάκια για την Πελοπόννησο:

1) Η Πελοπόννησος θεωρείται τεχνητό νησί μετά τη διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου. Δηλαδή δημιουργήθηκε από ανθρώπινη παρέμβαση. Θεωρείται το μεγαλύτερο τεχνητό νησί στον κόσμο ενώ ακολουθεί το Ακρωτήρι Κοντ στις Η.Π.Α. Αν όντως ήταν νησί θα ήταν το 3ο μεγαλύτερο νησί στη Μεσόγειο μετά τη Σικελία και τη Σαρδηνία.

2) Η Πελοπόννησος καλύπτει το 1/7 της ελληνικής επικράτειας (131,957 τ.χλμ.) με περίπου των 10% του πληθυσμού να ζει εκεί.

3) Το ακρωτήρι Ταίναρο είναι το νοτιότερο ακρωτήρι σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και Ανατολική Ευρώπη. Το χωριό Κοκκινόγεια είναι το νοτιότερο κατοικημένο χωριό της ηπειρωτικής Ελλάδας, ενώ η Νεάπολη η νοτιότερη πόλη της ηπειρωτικής Ελλάδας με τον πληθυσμό της να ξεπερνά τους 2.000 κατοίκους.

Ακρωτήρι Ταίναρο (πηγή: wikipedia)

4) Το τηλεσκόπιο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών με το όνομα «ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ» είναι το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο των Βαλκανίων και το δεύτερο μεγαλύτερο της Ηπειρωτικής Ευρώπης, το οποίο βρίσκεται στην κορυφή «Νεραϊδόραχη» του Χελμού σε υψόμετρο 2.340 μ.

5) Η έκταση του Ισραήλ είναι ίδια περίπου με αυτής της Πελοποννήσου, ωστόσο το Ισραήλ έχει δεκαπλάσιο πληθυσμό με αυτό της Πελοποννήσου με το 30% της χώρας να ζει στο Τελ Αβίβ και στα πέριξ όπως ακριβώς συμβαίνει στην Πελοπόννησο με το Νομό Αχαΐας!

6) Το 60% του ελληνικού ελαιόλαδου παράγεται στην Πελοπόννησο. Η Μεσσηνία έχει 14.453.620 ελαιόδεντρα, τον μεγαλύτερο αριθμό ελαιόδεντρων σε όλη την Πελοπόννησο.

7) 2.500 Χρόνια κατοικείται το χωριό Γεράκι Λακωνίας ασταμάτητα. Δηλαδή από την περίοδο που χτίστηκε ο Παρθενώνας.

8) Πάνω από 800 πετρόχτιστοι πύργοι έχουν μετρηθεί στη Μάνη. Ταυτόχρονα στην ίδια περιοχή θα συναντήσετε πάρα πολλές βυζαντινές εκκλησίες που χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα!

9) Το δρυοδάσος της Φολόης στην Ορεινή Ηλεία θεωρείται το μεγαλύτερο δρυοδάσος της Ανατολικής Ευρώπης. Το αυτοφυές δάσος πήρε το όνομά του από την μυθολογία και τον βασιλιά των Κενταύρων Φόλο, φίλο του Ηρακλή.

8) Η Πελοπόννησος έχει το πιο περίεργο σχήμα χερσονήσου στον κόσμο αφού μοιάζει με παλάμη. Ο λόγος οφείλεται στην έντονη σεισμικότητα της περιοχής.

9) Στο παρελθόν η Πελοπόννησος ενώνονταν με την Κρήτη δημιουργώντας ένα τόξο! Οι σεισμοί που προκάλεσαν ένα τσουνάμι, χώρισαν τις δύο περιοχές αφήνοντας στη μέση τα Κύθηρα.

10) Ο Ψαθόπυργος Αχαΐας είναι το βορειότερο χωριό της Πελοποννήσου, η Σαρωνίδα Τροιζήνας το ανατολικότερο, το Αρκούδι Ηλείας το δυτικότερο και τα Κοκκινόγεια Λακωνίας το νοτιότερο.

11) Τα Μαγουλιανά Αρκαδίας είναι το υψηλότερο χωριό της Πελοποννήσου σε υψόμετρο 1365 μέτρων και ένα από τα πιο υψηλά στην Ελλάδα.

Tα Μαγουλιανά Αρκαδίας χιονισμένα.

12) Στη Βάστα Αρκαδίας υπάρχει μια εκκλησία, η Αγία Θεοδώρα. Διαφέρει από όλες τις άλλες αφού επάνω της βρίσκονται 17 δένδρα. Και τώρα θα μου πείτε πως; αυτό συνέβη επειδή η λάσπη που έβαλαν οι εργάτες μέσα στα τούβλα βοήθησε στην ανάπτυξη των πλατανιών.

13) Στην Κυνουρία της Ανατολικής Αρκαδίας ομιλείται μέχρι και σήμερα μια διαφορετική γλώσσα τα τσακώνικα. Η εν λόγω γλώσσα είναι γλώσσα προς εξαφάνιση αφού μόνο 300 άτομα την ομιλούν. Τα τελευταία χρόνια γίνονται προσπάθειες για να κρατηθεί ζωντανή με τη διδασκαλία της σε σχολείο του Λεωνίδιου. Η γλώσσα έχει ίδια χαρακτηριστικά με την αρχαία Ελληνική.

14) Στην πολιτεία του Μισισιπή στις Η.Π.Α υπάρχει πόλη με το όνομα Κόρινθος. Ο λόγος που δόθηκε το όνομα ήταν επειδή η πόλη αποτελούσε σιδηροδρομικό σταυροδρόμι όπως και η Κόρινθος στην Πελοπόννησο. Ενώ στην Ουάσιγκτον των Η.Π.Α υπάρχει πόλη Ολυμπία από την Ολυμπία της Ηλείας. Στις Βρυξέλες του Βελγίου υπάρχει οδός Πελοποννήσου (Rue du Peloponnes).

15) Ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνος στην Ηλεία-Μεσσηνία (υπάρχει ασάφεια προς αυτό, αλλά βρίσκεται στο όρος Μίνθη) είναι ο δίδυμος αδερφός του Παρθενώνα αφού μοιάζουν

υπερβολικά πολύ! Έχει χτιστεί με πέτρα όμως για να προστατευτεί και έχει καλυφθεί με τέντα.

16) Το Φρέαρ των Οινουσσών, είναι μια τάφρος που αποτελεί το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου με βάθος τα 5.269 μέτρα. Βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος, νοτιοδυτικά της Πύλου και πιο συγκεκριμένα, νότια ενός συμπλέγματος μικρών νησιών που ονομάζονται Μεσσηνιακές Οινούσσες.

17) Η Ανδραβίδα στην Ηλεία, κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1205 – 1460) υπήρξε πρωτεύουσα του πριγκιπάτου της Αχαΐας (Μοριάς) και έδρα του επισκόπου Ωλένης. Υπήρξε η μεγαλύτερη και λαμπρότερη πόλη της Ηλείας καθώς ήταν η έδρα των Φράγκων πριγκήπων Βιλλεαρδουίνων. Από το ένδοξο παρελθόν της το μόνο που σώζεται σήμερα είναι το γοτθικό μέρος του χώρου του Ναού της Αγίας Σοφίας και δύο παρεκκλήσια. Η εκκλησία κτίστηκε περίπου το 1230 από το μοναχικό τάγμα των Δομινικανών!

18) Στην Μαντινεία Αρκαδίας, λίγο πιο έξω από την Τρίπολη θα βρείτε τον πιο παράξενη εκκλησία με αρχαϊκή αρχιτεκτονική!

19) Το 40% του πληθυσμού της Αθήνας έχει καταγωγή από την Πελοπόννησο ενώ οι δήμοι Πειραιά, Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Αιγάλεω, Περιστερίου, Κορυδαλλού συγκεντρώνουν τα μεγαλύτερα ποσοστά. Στον Πειραιά υπάρχει συνοικία Μανιάτικα όπου ζουν περισσότεροι Μανιάτες από ότι στη Μάνη και στην Κηφισιά υπάρχει ο Οικισμός των Πελοποννήσιων με οδούς από διάφορα μέρη της Πελοποννήσου!

20) Η πεδιάδα Ηλείας-Αχαΐας είναι η 3η μεγαλύτερη πεδιάδα της Ελλάδας μετά τη Θεσσαλική και της Θεσσαλονίκης!

21) Το 1920 ο Νομός Μεσσηνίας είχε πληθυσμό 300 χιλιάδες κατοίκους και ήταν ο 4ος μεγαλύτερος νομός στη χώρα σε πληθυσμό. Όμως η αστικοποίηση άλλαξε τα δεδομένα και σήμερα αριθμεί 150 χιλιάδες κατοίκους.

22) Η Πελοπόννησος έχει 3 ανενεργά ηφαίστεια με το πιο γνωστό να βρίσκεται στην χερσόνησο των Μεθάνων! Υπάρχουν επίσης το ηφαίστειο στο Σουσάκι Κορίνθου στη βορειοδυτική ακτή του ηφαιστειακού τόξου του νοτίου Αιγαίου και το ηφαίστειο Καλάθι στην Καλαμάτα.

23) Περίπου το 70% του πληθυσμού της Αρκαδίας ζει σε χωριά.

24) Ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του Μυκηναϊκού πολιτισμού, η γέφυρα της Καζάρμας ή γέφυρα Αρκαδικού ορθώνεται επιβλητική και χρονολογείται από την Εποχή του χαλκού το 1300 π.χ. Το γεγονός αυτό την καθιστά την αρχαιότερη διατηρημένη γέφυρα της Ευρώπης και την αρχαιότερη που βρίσκεται μέχρι σήμερα σε χρήση.

25) Μεταξύ των νομών Ηλείας και Μεσσηνίας, στη δυτική ακτή της Πελοποννήσου, συναντάται ο Κυπαρισσιακός Κόλπος, ο οποίος εκτείνεται από το Κατάκολο στα βόρεια, μέχρι την Κυπαρισσία στα νότια. Σε μια έκταση 44 χλμ. απλώνεται η αχανής ακτογραμμή του και αποτελεί τη μεγαλύτερη παραλία της Ανατολικής Μεσογείου.

Πηγή: Αντώνης Ρωμανός (facebook: Πελοπόννησος is Awesome, instagram: peloponnese_gr)

Πελοπόννησος

Στους πρόσφυγες και μετανάστες όλων των εποχών

Νίκος Σκορίνης * 

Μας στάλθηκε  από τον  Αποστόλη Ζυγόπουλο

      Αν μπορούσαμε, οι απλοί άνθρωποι, να αγναντέψουμε τη Γη από πολύ μεγάλο ύψος, θα παρατηρούσαμε, τουλάχιστον μερικές δεκάδες χιλιάδες ανθρωποροές από πεζούς και ρημαγμένους να σέρνονται σχεδόν καθημερινά σε διάφορες χώρες. Κυρίως καστανόχρωμοι, μαύροι, μελαψοί, πολύ λίγοι λευκοί. Παιδιά πολλά, νέοι, μεγαλύτεροι, ώριμοι, γέροι· οι τελευταίοι πολύ  λίγοι. Οι γέρικες ρίζες δεν αλλάζουν χώμα. Πεθαίνουν μαζί με τα πουλιά της νιότης τους.

Μα που να  πηγαίνει όλος αυτός ο κόσμος;

Στα βόρεια τους είπαν,  κι αυτοί πίστεψαν  πως εκεί  ο κόσμος είναι άλλος… καλός… Έτσι τους έλεγαν, έτσι θέλησαν να  νομίζουν. Φιλόξενοι! Πλούσιοι!  Πλούσιοι και φιλόξενοι δεν φαίνεται, όμως, να είναι αλήθεια. Παρ’ όλα αυτά,  η ελπίδα έστω και τσακισμένη, φαντάζει πιο καλή από τις βόμβες, την πείνα, τις αρρώστιες που αδιάκοπα τους σκοτώνουν εκεί στους αγαπημένους τόπους που τους γέννησαν. Τι, ποιος, από πού, και γιατί τους σκοτώνουν; Αδιάκριτα, παιδιά- γυναίκες κι άντρες. Υγιείς και αρρώστους, χωρίς φειδώ  και κορεσμό;

Ο ήλιος  γελαστός, αλίμονο, δεν βγαίνει πάντα  για όλους. Αντίθετα…

Έτσι, μέσα στην απόγνωση τους, σ’  άλλους τόπους ξένους βαδίζουν για να φτάσουν και σε παραλίες μακρινές.  Που και πως να φτάσουν όμως;  Τους ποινικούς δραπέτες  λιγότερο τους καταδιώκουν πια. Τούτους τους άοπλους, που σε τίποτα δεν φταίνε,  φοβούνται περισσότερο. Τους στήνουν παντού υπαίθρια αγκαθωτά συρματοπλέγματα.

Να σε μία ακόμη έρημο, καταμεσής, ένα ακόμα μεγάλο απόσπασμα απεγνωσμένων προσφύγων, μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Κυκλωμένοι με διπλά τα σύρματα του μίσος. Πίσω τους, τα παιδικά αθώα μάτια θωρούν στο βάθος του πουθενά. Απάντηση στα «ΓΙΑΤΙ;» κανείς δεν τους δίνει.  Δεν έχουν χρώματα όσα βλέπουν. Σκοτάδι βαθύ, χωρίς άστρα και φεγγάρι, νύχτα βαθιά, μουγκή και θλιβερή.

Πώς απέκτησαν το όνομα και το σύμβολό τους 10+1 διάσημες αυτοκινητοβιομηχανίες :

Από Αποστόλη Ζυγόπουλο

Τα αυτοκίνητα ήταν κάποτε απλά ένα εργαλείο. Σήμερα, πλέον, είναι μια «δήλωση». Μια επίδειξη πλούτου, που μαγνητίζει τα βλέμματα ανδρών, γυναικών και... εφοριακών! Ή τουλάχιστον έτσι το βλέπουν οι λίγοι που έχουν αυτή τη δυνατότητα αφού για τους περισσότερους είναι και θα παραμείνουν εργαλεία μετακίνησης από και προς τη δουλειά, άντε και για καμία οικογενειακή εκδρομή το σαββατοκύριακο.

Πίσω από κάθε αυτοκίνητο υπάρχει μια ολόκληρη ιστορία. Για την ακρίβεια πίσω από την αυτοκινητοβιομηχανία που τα δημιούργησε υπάρχει αυτή η ιστορία.

Ίσως η πιο γνωστή από αυτές τις ιστορίες είναι της Volkswagen.

Ο Αδόλφος Χίτλερ είχε πάντα στο μυαλό του ένα οικογενειακό αυτοκίνητο. Φτηνό στην παραγωγή, που να μπορεί να μεταφέρει τα μέλη της οικογένειας χωρίς να έχει μεγάλο λειτουργικό κόστος για αυτήν. Σχεδίασε, λοιπόν, κάτι που έμοιαζε με… λειτουργικό αυτοκίνητο. Στη συνέχεια φώναξε τον αυστριακό μηχανικό και σχεδιαστή Φερδινάνδο Πόρσε, του έδειξε τα σχέδια και του ζήτησε να φτιάξει ένα «αυτοκίνητο για το λαό».

Ο Πόρσε του είπε πως γίνεται και έτσι το ναζιστικό κράτος χρησιμοποίησε κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο (στη γραμμή παραγωγής την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιούταν ως σκλάβοι, άνθρωποι που είχαν συλληφθεί στις χώρες που καταλάμβαναν οι δυνάμεις του Γ’ Ράιχ) για να την μετατρέψει σε μια κραταιά επιχείρηση. Γι αυτό το λόγο, άλλωστε, στο πρώτο σήμα της Volkswagen, εμφανίζεται και ο αγκυλωτός σταυρός.

Παρακάτω θα διαβάσετε 10 μικρές ιστορίες για το πως δημιουργήθηκαν τα εμβλήματα και πώς δόθηκαν τα ονόματα σε ισάριθμες  αυτοκινητοβιομηχανίες:

https://www.newsbeast.gr/car/arthro/6494286/pos-apektisan-to-onoma-kai-to-symvolo-toys-10-1-diasimes-aytokinitoviomichanies?utm_source=enallaktikidrasi&utm_medium=article&utm_campaign=aftokinitoviomixanies

Η Αρχαία Τριφυλία

Από τον Αποστόλη Ζυγόπουλο

Στην Τριφυλιακή Εστία (Τεύχος 5, Σεπτ/Οκτ 1975) εντοπίζουμε ιστορική αναφορά στην ονομασία και οριοθέτηση της Τριφυλίας μέσα από το άρθρο για τη διοικητική διαίρεση της Μεσσηνίας από τα αρχαία χρόνια.

Για τα φύλα που εγκαταστάθηκαν στην Τριφυλία αναφέρει ότι: «Μετά μίαν γενεάν από του Τρωικού πολέμου, ο χώρος της Τριφυλίας, κατωκήθη από Μινύας, της περιοχής του Ορχαμενού Κωπαίδος, οίτινες εξεδιώχθησαν εκ της πόλεώς των, υπό των επιδραμόντων εκεί Βοιωτών, με πρωτεύουσαν τη Μακιστίαν. Αργότερον, ο χώρος της Τριφυλίας, όπου διέμενων Μινύαι και Καύκωνες, από του ποταμού Αλφειού έως του Λαππίθου Όρους (Καιάφα) ονομάσθη Μακιστία και από του Λαππίθου Όρους έως του ποταμού της Νέδας, ονομάσθη Λεπρεατική (περιοχή των Λεπρεατών).»

Χαρακτηριστικά ο συντάκτης σημειώνει: «Κατά τους ιστορικούς χρόνους (600 π.Χ.)η περιοχή της Μακιστίας (Σαμικού) περιήλθεν εις τους Ηλείους, βοηθουμένων προς τούτο υπό της συμμαχίας των Σπαρτιατών. Τότε ανεφάνησαν εις αυτήν, οι πόλεις Επιτάλιου,Σαμικόν, Σκυλλούς, Υπαινα, Τυπανέαι, Βόλαξ, Στυλάγγιον κσι αι κώμαι: Κρουνοί και Χαλκίς και η περιοχή ονομάσθη Ηλειακή Τριφυλία, ενώ η Λεπρεατική, ονομάσθη Λεπρεατική Τριφυλία. Μεταγενεστέρως, η προιστορική Πυλία, πέραν του ποταμού της Νέδας ονομάσθη Ολυμπία, ανώ από του ποταμού της Νέδας έως του Ακρωτηρίου Κορυφασίου ονομάσθη Τριφυλία και από του Ακρωτηρίου Ακρίτας παρέμεινεν Πυλία, ίνα ενθυμίζη εις τας επερχομένας γενεάς το παλαιόν μεγαλείον της.»

Στο ίδιο τεύχος ο εκδότης του περιοδικού Πιτταράς δημοσιεύει την επιστολή που έστειλε ως εκπρόσωπος του Συλλόγου Κυπαρισσίων «Αρκαδιά» στον Πρωθυπουργό ζητώντας την επανίδρυση Νομού Τριφυλίας και Ολυμπίας, βασισμένος σε επιχειρήματα ιστορικά που αποδεικνύουν την κοινή πορεία αυτών των περιοχών μέσα στο χρόνο.

«Τριφυλία υπήρξε κατά την εποχή του Μυκηναικού κόσμου, το ισχυρότερο βασίλειο- κράτος μετά το βασίλειο των Μυκηνών και ένα από τα πιο περίφημα κέντρα του προκλασσικού πολιτισμού. Τούτο μας το επιμαρτυρούν οι Νηλείδες της διασποράς, που «πιστοί στα σύμβολα και στις παραδόσεις της μακρινής πατρίδος, (Μιρώ)» δημιουργούν κι εκεί (Αθήνα, Μίλητος, Έφεσος, Πριήνη) τις προυποθέσεις του αρχαιοελληνικού θαύματος (Σούμπερτ).

ΤΑΙΝΙΕΣ ΓΙΑ ..ΟΛΟΥΣ!!!

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ Η ΤΑΙΝΙΑ 1980.ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ!!!
https://moviez.space/video/361330

When Father Was Away on Business (1985)

https://moviez.space/video/176333

Ο Τοίχος (1983)

 https://moviez.space/video/172718

Νοσταλγία (1983)

https://moviez.space/video/106538

Les Misérables (1982)

https://moviez.space/video/70149

Καλλίπολη 1915 (1981)

https://moviez.space/video/328838

1922 (1978)

https://moviez.space/video/4027

Ελευθέριος Βενιζέλος: 1910-1927 (1980)

https://moviez.space/video/50207

Άρης Βελουχιώτης: Το Δίλημμα (1981)

https://moviez.space/video/358523

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980)

https://moviez.space/video/7048

Τα χρόνια της θύελλας (1984)

https://moviez.space/video/4079

Ρεμπέτικο (1983)

https://moviez.space/video/12828

Μάθε Παιδί Μου Γράμματα (1981)

https://moviez.space/video/47744 γάπης (1984)
https://moviez.space/video/11143

2020- Φωτεινή Τσαλίκογλου- Η ψυχαναγκαστική αναζήτηση μιας ετοιμοπαράδοτης πλαστικής ευτυχίας

    Η συγγραφέας και καθηγήτρια Ψυχολογίας του Παντείου επιχειρεί μια ανασκόπηση της δεκαετίας που τελειώνει.

Η επόμενη δεκαετία θα είναι αναπάντεχα καλύτερη. «Σας λέω την αλήθεια! Πιστέψτε με!».

  Τη δεκαετία που πέρασε βεβαιότητες που έμοιαζαν ακλόνητες ένιωσα να θρυμματίζονται. Δεσμοί που φάνταζαν ακατάλυτοι είδα να διαρρηγνύονται. Είδα γύρω μου ανθρώπους, δίχως να πάσχουν απαραίτητα από μια ψυχική διαταραχή, να κινούνται στην γκρίζα ζώνη μιας ήρεμης απελπισίας, να επιζούν δίχως να ζουν, θυμίζοντας τον στίχο του Τ.Σ. Έλιοτ «and they go on living and partly living» (και συνεχίζουν να ζουν και εν μέρει μόνο να ζουν). Είδα τον φόβο στο βλέμμα τους. Στο όνομα του φόβου υψώνεις τείχη ψευδοπροστασίας και αμπαρώνεσαι σε ένα κελί. Κατασκευάζονται φανταστικοί εχθροί που επωμίζονται το βάρος της δικής σου δυσφορίας. Είδα τις αποχρώσεις να χάνονται και τον κόσμο μας να χωρίζεται σε απόλυτα καλά και απόλυτα κακά αντικείμενα. Είδα φίλους να μεταμορφώνονται στο πι και φι σε εχθρούς.

Ταινίες & Ντοκυμανταίρ

ΕΠΙΛΟΓΗ: Αποστόλης Ζυγόπουλος

https://moviez.space/video/16499// https://moviez.space/video/355156 // https://moviez.space/video/350351

https://moviez.space/video/350351 // https://moviez.space/video/2092  // https://moviez.space/video/21899

https://moviez.space/video/2913  // https://moviez.space/video/3224  // https://moviez.space/video/187547

https://moviez.space/video/160268 //https://moviez.space/video/36107 // https://moviez.space/video/17303

https://moviez.space/video/200088 // https://moviez.space/video/35799 // https://moviez.space/video/35880

https://moviez.space/video/3846  // https://moviez.space/video/7655 //https://moviez.space/video/10766

https://moviez.space/video/188443 //https://moviez.space/video/184343 //https://moviez.space/video/11130

Η φορολογία επί Χούντας και πολλά ακόμη οικονομικά στοιχεία Οι αυξήσεις σε μισθούς υπουργών - Πόσοι Έλληνες μετανάστευσαν και πόσοι ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας

Ακόμα και σήμερα μπορεί κανείς να ακούσει εκφράσεις που βγάζουν από τα ρούχα τους πολίτες με δημοκρατικές ευαισθησίες.

Νοσταλγοί του καθεστώτος επιστρατεύουν συχνά τα κλισέ «στη Χούντα κοιμόμασταν με τα παράθυρα ανοιχτά» και «φάγαμε ψωμάκι» για να δείξουν πόσο υπέροχη ήταν η Επταετία που έβαλε την Ελλάδα στον πάγο. Ή τον γύψο.

Άλλοτε πάλι η μόνιμη επωδός είναι αυτά τα «ναι, αλλά δεν κλέψανε», «ναι, αλλά δεν φάγανε», «ναι, αλλά ήταν πατριώτες». Ακροδεξιά παραμύθια χωρίς δράκο δηλαδή περί του οικονομικού θαύματος της δικτατορίας που επιμένουν να τονίζουν οι εχθροί της συνταγματικής νομιμότητας και της δημοκρατίας.

Κι ενώ για τους περισσότερους το Απριλιανό Πραξικόπημα είναι η πιο μαύρη στιγμή της σύγχρονης νεοελληνικής ιστορίας, για τους αμετανόητους νοσταλγούς δεν είναι παρά μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για παραχάραξη της Ιστορίας και παλιά καλή προπαγάνδα.

Περισσότερα κλικ ΕΔΩ

[αυτό το απίθανο άρθρο,που μας το έστειλε ο φίλος Αποστόλης Ζυγόπουλος ]

Το παιδί στο χαρτόκουτο

      Θανάσης Βασιλείου ΕΦΣΥΝ

  Το 1938, μετά τη Νύχτα των Κρυστάλλων στη ναζιστική Γερμανία, πολλοί εβραϊκοί σύνδεσμοι και άλλες οργανώσεις, υπό την ομπρέλα της μη θρησκευτικής οργάνωσης Movement for the Care of Children from Germany (αργότερα Refugee Children’s Movement), έστησαν την «Επιχείρηση Kindertransport» («Μεταφορά παιδιών» ή, καλύτερα, «Σώστε τα παιδιά»).

Πάνω από 10.000 παιδιά από Γερμανία, Αυστρία, Τσεχοσλοβακία και Πολωνία βρέθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία και κάμποσα στις ΗΠΑ. Πιο τυχερά από την Αννα Φρανκ, τα παιδιά σώθηκαν. Οταν μεγάλωσαν, ευεργέτησαν τις οικογένειες αλλά και τις χώρες που τ’ ανάστησαν. Αυτός ο τρόπος έχει ξεχαστεί στην Ευρώπη του 2019.

Σήμερα, ο Ινδός Κάιλας Σατιάρτι (νομπελίστας Ειρήνης το 2014), σε πρόσφατο άρθρο του με τίτλο «Η προστασία των παιδιών, κλειδί της αειφορίας» δίνει αριθμούς: «Περί τα 50 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως δεν έχουν ασφαλές καταφύγιο εξαιτίας της μεταναστευτικής και προσφυγικής κρίσης. Περί τα 152 εκατ. παιδιά είναι εργάτες. Περί τα 262 εκατ. παιδιά και νέοι δεν πηγαίνουν σχολείο. Σχεδόν 428 εκατ. παιδιά ηλικίας κάτω των δέκα ζουν σε συνθήκες φτώχειας…» Είναι αριθμοί, αλλά αθροίζονται στα παιδιά του κόσμου, μαζί με τα δικά μας παιδιά.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, από το 2010 έχει πενταπλασιαστεί ο αριθμός των ασυνόδευτων παιδιών που ταξιδεύουν, στο έλεος του παγκόσμιου trafficking, με προορισμό μια ασφαλή φωλιά. Τουλάχιστον 300 χιλιάδες ασυνόδευτα και αποκομμένα από την οικογένειά τους αναφέρθηκαν σε περίπου 80 χώρες το 2015 και το 2016, σε σύγκριση με τα 66.000 παιδιά το 2010 και το 2011.

Τι γίνεται με τα παιδιά; Γίνονται ατζέντες 10, 20 σημείων… πολλών βημάτων. Εξαγγελίες προστασίας των παιδιών, τερματισμού της κράτησής τους, για την εκπαίδευσή τους και την πρόσβασή τους στην υγεία και… λήψη μέτρων για την καταπολέμηση του ρατσιμού και της ξενοφοβίας. Υπογραφές, χειραψίες, φωτογραφίες. Α, και, ενδιαμέσως, γεύματα εργασίας.

"ΠΟΛΊΤΙΚΗ"

Από τον Αποστόλη Ζυγόπουλο

 Σε μέρες βουερές που το ένστικτο στροβιλιζόταν

καθώς τις παραμονές της γένεσης το σκοτάδι,

στης ταραχής τον αιώνα

όταν γυρίζανε εμποδισμένα τα κοπάδια από παντού

κι αλλάζοντας μάταια προσανατολισμούς

βελάζανε χαμένα το ένα από το άλλο ανάμεσα
στην καθισμένη θύελλα,

είδα πως άλλο δε μου μένει: εκτός ν’ ανασυντάξω

την ομορφιά και την ψυχή του κόσμου – να συνάξω

τα σκορπισμένα άλογα του ήλιου σ’ ένα βιβλίο μου.

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ  ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

“Καλό Βόλι”

Από τον Αποστόλη

Με αφορμή το νέο βιβλίο του Θωμά Σιταρά με τίτλο “Καλό Βόλι”, όπου ο Θ.Σ. συγκεντρώνει αποσπάσματα από παλιές εφημερίδες την περίοδο των εκλογών, συζήτησα μαζί του για πολλά και διάφορα σχετικά με την Παλιά Αθήνα. Ως ειδικός επί του θέματος, μας μίλησε για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, την Πόλη που τόσο αγαπάμε και οι δύο, “νοσταλγήσαμε” παρέα και μιλήσαμε για το πιο επίκαιρο θέμα του μήνα – τις εκλογές!- υπό το πρίσμα του…παρελθόντος! Το “Καλό Βόλι” θα σας χαρίσει απολαυστικές στιγμές γέλιου. Πριν ρίξετε την ψήφο σας…αξίζει να το διαβάσετε για να συνειδητοποιήσετε ότι η ιστορία πάντα…επαναλαμβάνεται! από Άντα Κουγιά  

Είστε ένας από τους διασημότερους Αθηναιογράφους. Πώς προέκυψε αυτός ο έρωτας για την Αθήνα;

 (γελάει)… Αντιπαρέρχομαι με ταπεινοφροσύνη το «διασημότερος», κρατώ το «Αθηναιογράφος» και έρχομαι στο προκείμενο: Πριν από πολλά χρόνια ένας φίλος, συλλέκτης παλαιών βιβλίων, μου έδωσε ένα βιβλίο που είχε θέμα τα ξενοδοχεία της Παλιάς Αθήνας. Είχε γραφτεί το 1924 και ήταν γεμάτο με διαφημίσεις ξενοδοχείων με τη γλώσσα, το έμμετρο, το χιούμορ, την αγαθότητα της εποχής εκείνης. Ήταν κάτι που με τράβηξε αφάνταστα.

Γεννημένος το 1943 διατηρώ ολοζώντανες παιδικές εικόνες από μια Αθήνα που έμοιαζε καταπληκτικά με την παλιά πρωτεύουσα  της δεκαετίας του 1930. Το βιβλίο αυτό μου ξύπνησε τόσες παλιές μνήμες, εικόνες και παραστάσεις: Τη Βαρβάκειο αγορά της Αθηνάς και τα γύρω στενά, όπου συχνά πυκνά κατεβαίναμε με τη μητέρα μου για τα εβδομαδιαία ψώνια. Οι άνθρωποι, η αγορά, οι λουκουμάδες του Κρίνου, η φέτα από τον Καρατζά και η τυρόπιτα με τη λεμονάδα από τον Μερακλή στη στοά της Σοφοκλέους… απίστευτα σκηνικά για ένα παιδί. Αξίες ανεκτίμητες! Από εκεί και πέρα ήταν αναμενόμενο να αρχίσω να ψάχνω τέτοια βιβλία, να ξεφυλλίζω παλιές εφημερίδες και περιοδικά. Το ένα έφερε το άλλο και άντε να ξεκολλήσουμε.

Το διάβασμα δεν θέλει μόνο διάβασμα!

Του Νίκου Τσούλια                                            Από τον Αποστόλη Ζυγόπουλο

Το διάβασμα δεν είναι μια ουδέτερη πράξη. Δεν γίνεται για να περάσει η ώρα ούτε για να σκοτώσουμε το χρόνο μας. Δεν είναι κατάσταση ηρεμίας και αδιαφορίας.

Το διάβασμα, που αντιστοιχεί σε μια σύνθετη: προσωπική, κοινωνική και πολιτιστική λειτουργία,

κουβαλάει την ψυχοσυναισθηματική και πνευματική ανάγκη της και το αξιακό της στερέωμα, το ιστορικό της φορτίο και την «υπόσχεσή» της για ένα μέλλον δημιουργικό και ελπιδοφόρο. Όλους τους ανθρώπους όπου γης και όπου χρόνου συνδέει το πιο ισχυρό νήμα, εκείνο του διαβάσματος και της γνώσης.

Το διάβασμα είναι πόθος κραταιός, επιθυμία σφοδρή, θέληση ακλόνητη, της ζωής αγώνας καιομορφιά. Είναι ανάγκη ψυχική, φούντωση συναισθήματος, έκσταση πνεύματος, διέγερση της ύπαρξής μας. Είναι ο γενέθλιος τόπος του εξανθρωπισμού μας, της κοινωνικοποίησής μας, της εισαγωγής μας στον κόσμο των Γραμμάτων αλλά και ο τόπος της διαβίου άσκησης του πνεύματός μας.

Στα πρώτα μας βήματα έρχεται αθώα και ήσυχα μέσα από τις πηγές των διαβασμάτων από άλλους (από τα παραμύθια και από της μικρές αφηγήσεις των μεγάλων), είναι το θερμοκήπιο που θα καλλιεργηθεί γόνιμο έδαφος και θα πέσουν οι πρώτοι σπόροι του διαβάσματος στον κόσμο των παιδιών.

Το μετέωρο… ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας

                                                                                                      Από τον Αποστόλη Ζυγόπουλο

https://www.dikastiko.gr/σε-πρωτο-πλανο/δημήτρης-πατώκος-το-μετέωρο-ζεϊμπέκ/

Ελευσίνια Μυστήρια

       Απεστάλη από Αποστόλη Ζυγόπουλο

        Θρησκευτική γιορτή προς τιμήν της Δήμητρας και της Κόρης (Περσεφόνης). Η καθιέρωσή της ανάγεται στα μυθικά χρόνια, με πρωτοβουλία είτε του Ευμόλπου είτε τον Ερεχθέα και αναφέρεται στο μυστήριο της ζωής, του θανάτου και της μετά θάνατο ζωής.

Τα Ελευσίνια μυστήρια είχαν αρχικά τοπική εμβέλεια, αλλά από τα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ., όταν η Ελευσίνα υπάγεται πλέον διοικητικά στην πόλη των Αθηνών, τα μυστήρια γίνονται ιδιαιτέρως δημοφιλή, για να αποκτήσουν στην κλασική εποχή πανελλήνιο και στα ρωμαϊκά χρόνια παγκόσμιο χαρακτήρα.

Ο ιδρυτικός μύθος των Ελευσινίων Μυστηρίων μάς πληροφορεί τα εξής: Η θεά Δήμητρα, μετά την απαγωγή της κόρης της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα, θεό του κάτω κόσμου, τριγυρνούσε εδώ κι εκεί αναζητώντας τη. Κατά τη διάρκεια της περιπλάνησής της έφτασε στην περιοχή της Ελευσίνας. Εκεί φιλοξενήθηκε από τον βασλιά Κελεό, που δεν γνώριζε όμως ποια ήταν. Η θεά ως ανταπόδοση της φιλοξενίας θέλησε να κάνει αθάνατο το γιο του βασιλιά με μία τελετουργία επάλειψης του σώματός του με αμβροσία, σε συνδυασμό με πέρασμα από τη φωτιά. Όταν η βασίλισσα τη συνέλαβε επ’ αυτοφώρω, τρόμαξε, πιστεύοντας ότι επιχειρούσε να σκοτώσει το γιο της και γι’ αυτό την έδιωξε από το παλάτι. Η Δήμητρα τότε φανέρωσε την πραγματική της ταυτότητα και διέταξε το βασιλιά να τη λατρεύουν στην Ελευσίνα. Καθόρισε η ίδια το χαρακτήρα των μυστηριακών τελετών προς τιμήν της, τα σεμνά όργια, που οδηγούσαν τους ανθρώπους σε ηθική ανύψωση, ευημερία και μακαριότητα, ενώ δίδαξε και στους κατοίκους την καλλιέργεια του σιταριού.

Η Δήμητρα, θεά της γεωργίας, συνδεόταν φυσικά με τις καλλιέργειες και τη γονιμότητα της γης. Η μυστικότητα της λατρείας της στην Ελευσίνα ήταν αυστηρά επιβεβλημένη. Όσοι μυούνταν στα μυστήρια απαγορευόταν να αποκαλύψουν όλα όσα είχαν δει και ακούσει κατά τη διάρκεια της μύησης. Εξ’ αιτίας της αυστηρής μυστικότητας δεν γνωρίζουμε τι έκαναν κατά τη διάρκεια των τελετών, καθώς κανένας αρχαίος συγγραφέας δεν αναφέρει τίποτα σχετικό.

Γνωρίζουμε, όμως, λεπτομερώς τι γινόταν στα φανερά. Τα Μικρά Ελευσίνια γίνονταν το Φεβρουάριο στην Αθήνα, κοντά στο σημερινό Παναθηναϊκό Στάδιο. Τότε έκαναν την προκαταρκτική μύηση εκείνων θα μυούνταν αργότερα στα Μεγάλα Μυστήρια. Αυτοί, λοιπόν, θυσίαζαν, εξαγνίζονταν και μάθαιναν ορισμένα πράγματα.

Τα Μεγάλα Μυστήρια ή Ελευσίνια Μυστήρια άρχιζαν στην Αθήνα στις 14 του μηνός Βοηδρομιώνος και ολοκληρώνονταν εννέα ημέρες αργότερα στην Ελευσίνα. Τις εννέα αυτές ημέρες διαδραματίζονταν τα εξής:

Προεόρτια, 14 του Βοηδρομιώνος

Την προηγούμενη της έναρξης της γιορτής γινόταν η μεταφορά των ιερών αντικειμένων από την

Ελευσίνα στην Αθήνα. Συγκεκριμένα, τα ιερά αντικείμενα τοποθετούνταν σε κύστες και με συνοδεία πομπής από νέους των Αθηνών και από το ιερατείο της θεάς έφταναν στο Ελευσίνιο (τέμενος της Δήμητρας κάτω από την Ακρόπολη, προς τη μεριά της Αγοράς), όπου και στεγάζονταν.

Πρώτη Ημέρα, 15 του Βοηδρομιώνος (Αγυρμός)

Η θυσία της δασκάλας για να σωθούν τα παιδιά από την πείνα της Κατοχής.

     Απεστάλη από τον Αποστόλη Ζυγόπουλο

        Στην καρδιά της Κατοχής άρχισαν τα συσσίτια του Ερυθρού Σταυρού στα σχολεία, αφού τα παιδιά υπέφεραν από υποσιτισμό και πέθαιναν κατά χιλιάδες. Η διανομή του συσσιτίου ήταν και ένα επιπλέον κίνητρο για την παρουσία στο σχολείο, καθώς όποιος έλειπε έχανε τη μερίδα του και συχνά, αυτό σήμαινε ότι την έχανε και η οικογένειά του. Το μενού ήταν φτωχό και τις περισσότερες ημέρες το ίδιο. Όταν υπήρχε κάτι διαφορετικό ή κάτι επιπλέον, η μέρα γινόταν ξεχωριστή. Παρά τις κακουχίες η παιδική διάθεση για παιχνίδι δεν έλειπε, όπως μαρτυρά το απόσπασμα από το βιβλίο της Λότης Πέτροβιτς, «Ο καιρός της Σοκολάτας». Μια στάλα γλυκόζη ήταν πολυτέλεια για τα κοκκαλιάρικα παιδιά της κατοχής. Όμως, ήταν και αφορμή για σκανδαλιά από το πειραχτήρι της τάξης, που δεν εκτίμησε την αυτοθυσία της δασκάλας να μοιράσει το μερίδιό της στους μαθητές. Ο μικρός δεν τιμωρήθηκε, αλλά πήρε πικρό μάθημα. Ακολουθεί το απόσπασμα: «Από το δικό μου, κυρία!» «….. Το Δεκέμβρη του 1943, αρχή ενός ακόμα χειμώνα πείνας και παγωνιάς, άχνισε κάτι ζεστό ξαφνικά στην αυλή του σχολείου μας. ‘Ηταν ένα μεγάλο καζάνι και μέσα είχε συσσίτιο για τα παιδιά. Γύρισα στο σπίτι περήφανη, κρατώντας με προσοχή ένα τενεκεδάκι γεμάτο σούπα πηχτή. «Γιατί δεν την έτρωγες στο σχολείο, καρδούλα μου;» λαχτάρισε η μάνα μου. «Αν σου χυνόταν στο δρόμο;» «Θα φάτε λίγη σούπα κι εσείς, αλλιώς δεν τρώω καθόλου», δήλωσα ορθά κοφτά. «Το ίδιο κι εγώ», φώναξε ο Μάνος, ο αδερφός μου. Κι έτσι γινόταν από κείνη τη μέρα σε κάθε συσσίτιο που κουβαλούσαμε οι δυο μας από το σχολείο. Η σούπα ερχόταν τακτικά, πάντα η ίδια, άνοστη και πηχτή. ‘Ωσπου μια μέρα, μας μοίρασαν κάτι ξεχωριστό. Μπήκαμε στη γραμμή και μας έβαλαν στα τενεκεδάκια κάτι σα μέλι, αλλά σκούρο κοκκινωπό. «Γλυκόζη» το είπαν. Βουτούσαν τα παιδιά το δάχτυλο στη γλυκόζη, το έγλειφαν με απόλαυση και γελούσαν ευτυχισμένα, πειράζονταν μεταξύ τους. ΄Ενα μεσημέρι, γυρίζοντας ο αδερφός μου

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821

Από Αποστόλη Ζυγόπουλο

Αθανασίες * νεκρικά εκμαγεία αγωνιστών του 1821 στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Ο Κολοκοτρώνης, ο πονηροΚωλέττης, ο Κοραής, ο Νικηταράς, ο Μακρυγιάννης, Πηγή: www.lifo.gr

θΕΌΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

 

ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ

https://www.lifo.gr/articles/archaeology_articles/231263/athanasies-nekrika-ekmageia-agoniston-toy-1821-sto-ethniko-istoriko-moyseio