Συνεταιρισμοί-κομματικό κράτος, αλληλένδετες οντότητες (Μέρος ΄Β)

Του Μάκη Μπαλαούρα

 

         Η λεηλατημένη από το παλιό σάπιο πολιτικό σύστημα χώρα μας, προκειμένου να προχωρήσει στην ανασυγκρότησή της πρέπει να στηριχθεί πρωτίστως στον πρωτογενή τομέα, ο οποίος, παρά και τη δική του καταστροφή, διαθέτει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Με άλλα λόγια μπορεί να γίνει ο βατήρας για την εκτίναξη της ανάπτυξης, αρκεί να ξεπεράσει τις παθογένειες του παρελθόντος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

   Εκκολαπτήρια διαφθοράς: Αυτό που συνέβη στη χώρα μας μέχρι το 2015 δεν έχει προηγούμενο στην ευρωπαϊκή αγροτική οικονομία: κατασπατάληση και κλέψιμο ευρωπαϊκών πόρων, αμαρτωλά δάνεια, ξεπούλημα της ΑΤΕ και κορυφαίων συνεταιριστικών επιχειρήσεων. Δημιουργία προβληματικών συνεταιρισμών, όπως ΑΓΝΟ, ΣΕΚΑΠ, ΣΕΠΕΚ, ΚΥΔΕΠ, ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗ, ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ, κ.ά.

      Είναι μακρά η λίστα των χιλιάδων συνεταιρισμών- σφραγίδων που καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα και ευτέλισαν την αξία της συνεταιριστικής ιδέας. Η Δικαιοσύνη επιτέλους να αποκαλύψει τα μεγάλα σκάνδαλα, στην οποία παραπέμφθηκαν δεκάδες περιπτώσεις. Πόρισμα του Αρείου Πάγου, υπολογίζει πάνω από 5 δισ. ευρώ τη ζημιά που υπέστη το Δημόσιο από τις παράνομες χορηγήσεις δανείων της ΑΤΕ το διάστημα 2000-2012.

       Από τη δεκαετία του ΄80 ο χώρος των συνεταιρισμών άρχισε να αλλάζει ριζικά χαρακτήρα και να λαμβάνει έντονα κομματικά χαρακτηριστικά. Η ελάχιστη συμπάθεια σε συνεργατικά σχήματα, ιδίως σε Νομούς της παλιάς Ελλάδας, όπως της Ηλείας, οφείλεται:

   Διαφθορά, νεποτισμός, φαγοπότι και λεηλασία των κόπων των απλών συνεταιριστών από συνεταιρισμούς που δημιουργήθηκαν για την εξυπηρέτηση του κομματικού κράτους μέσα σε συνθήκες πλασματικής αφθονίας που προκάλεσε ο τεράστιος δημόσιος δανεισμός. Ο ευτελισμός αυτός οδήγησε σε παραμόρφωση του οικονομικού μοντέλου της χώρας, συμβάλλοντας και στη κρίση.

    Συσσώρευση γιγάντιων χρεών: Η αναπόφευκτη συνέπεια, στο τέλος της δεκαετίας του ’90, επέφερε συσσώρευση τεράστιων χρεών, που με τη σειρά τους οδήγησαν σε επιπλέον πολιτικές παρεμβάσεις για τη ρύθμισή τους, επεκτείνοντας το πρόβλημα.

Επιπλέον, προκάλεσε μακροχρόνιες διαμάχες με την ΕΕ, καταδίκες και απαίτηση για επιστροφές τεράστιων ποσών.

    Εικονικοί συνεταιρισμοί: Η συντριπτική πλειοψηφία ήταν πρακτικά ανενεργοί ή και  εικονικοί. Το 2011 υποχρεωθήκαμε στη σύνταξη Μητρώου και λιγότερο από το 20% δεν είχαν καν υποτυπώδη οικονομική δραστηριότητα.

Παρόλες τις διαδοχικές ενισχύσεις και τον πακτωλό αναπτυξιακών κονδυλίων από τα ευρωπαϊκά προγράμματα, το αποτύπωμα στην παραγωγή την περίοδο ήταν περιορισμένο. Η μεγάλη πλειοψηφία των συνεταιρισμών ήταν οργανώσεις-σφραγίδες, ακόμα και στην περίοδο της αφθονίας. 

     Ιλιγγιώδη χρέη: Αυτοί οι χιλιάδες αποτυχημένοι συνεταιρισμοί χρωστούν το ιλιγγιώδες ποσό των 2,4 δισ. ευρώ, σε Δημόσιο, Ασφαλιστικά Ταμεία, τράπεζες και στα πρόστιμα που η ΕΕ έχει επιβάλλει εξαιτίας των παράνομων ενισχύσεων. Επιπρόσθετα, πολύτιμες υποδομές στη μεγάλη τους πλειοψηφία κατάντησαν κουφάρια.

    Παράνομες μορφές εμπορίας: Η ολοκληρωτική τους απαξίωση, σε συνδυασμό με την αύξηση της φορολογίας, ο υψηλός ΦΠΑ στα επεξεργασμένα τρόφιμα, ώθησαν παραγωγούς, να αντιγράψουν τις απάτες αυτών των συνεταιρισμών, σε φοροδιαφυγή και παραεμπόριο. Την περίοδο 2004-2005 το ποσοστό φοροδιαφυγής στον αγροτικό τομέα υπολογιζόταν στο 53%.

      Απαξίωση της αρχής του συνεταιρίζεσθαι. Στην Ελλάδα οι συνεταιρισμοί εισφέρουν στη διαμόρφωση του αγροτικού ΑΕΠ το 10%, ενώ ο μέσος όρος της ΕΕ φτάνει το 40%. Το 2016, από τους 6.500 συνεταιρισμούς, τις 137 Ενώσεις, τις 100 ΑΕ, τις 100 Κεντρικές Ενώσεις, σήμερα μόνο 20 είναι οικονομικά βιώσιμοι. Αυτή η στρεβλή κατάσταση οδήγησε αναπόφευκτα στην αναποτελεσματικότητα, στη κατάρρευση και κυρίως στην απαξίωση του συνεταιρίζεσθαι.

     Αναγκαίες ενέργειες για εθνική στρατηγική 

   Παρ’ όλα αυτά, ο πρωτογενής τομέας και οι σχετιζόμενες επιχειρήσεις, επέδειξαν εξαιρετική αντοχή μέσα στην κρίση. Κάποιοι πυρήνες συνεργατισμού επιβίωσαν και άντεξαν όχι μόνο στην κρίση, αλλά και στον μαζικό εκμαυλισμό που προηγήθηκε. Μήνυμα αισιοδοξίας για αύριο.     Η ανασυγκρότησή του πρέπει να αρχίσει με περιφερειακό σχεδιασμό, εθνική στρατηγική, με σύγχρονα και ισχυρά συνεργατικά σχήματα.

Η ελληνική γη, βατήρας ανάπτυξης της Ελλάδας (Μέρος ΄Γ)

 Του Μάκη Μπαλαούρα

 
Το μικρό μέγεθος κλήρου ως άλλοθι

      Ο πρωτογενής τομέας στη χώρα μας αποδίδει σε ακαθάριστη προστιθέμενη αξία ανά
στρέμμα περίπου 60% λιγότερο από ό,τι ο αντίστοιχος τομέας στην Ιταλία. Ο μέσος
κλήρος είναι μόλις 68 στρέμματα, 2,5 φορές κάτω από τον ευρωπαϊκό (161 στρέμματα), ενώ περισσότερες από τις μισές εκμεταλλεύσεις έχουν μέγεθος μικρότερο από 20 στρέμματα.

 Εκκίνηση Παραγωγικής Ανασυγκρότησης
 
Η πολυδιάσπαση της μικρής παραγωγής και η έλλειψη σύγχρονων μεθόδων εξαγωγής
δεν μπορεί να στηρίξει τη διασφάλιση της επάρκειας τροφής στην ελληνική αγορά την εξωστρέφεια και την είσοδο του προϊόντος στα μεγάλα σημεία πώλησης. Απαιτούνται συμπράξεις, συνεργασίες και clusters (σύμπλεγμα εταιρειών που συνδέονται αλληλεξαρτώμενες με πρόσβαση σε εξειδικευμένες αγορές, οικονομίες κλίμακας) για εξασφάλιση ποσοτήτων και προώθηση τους.
Τα περιφερειακά συνέδρια σε όλη τη χώρα, καθώς και η συνάντηση του τότε
Πρωθυπουργού Α. Τσίπρα με τους δεκατρείς Περιφερειάρχες, με αντικείμενο τον εθνικό διάλογο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση, σήμανε την εκκίνηση της εκπόνησης ενός εθνικού περιφερειακού- χωροταξικού αναπτυξιακού σχεδίου μέσα από δημόσιο διάλογο.
Μέσω του νέου Αναπτυξιακού Νόμου και του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης
2014-2020, προχώρησε η στήριξη της εξωστρέφειας, ενώ άρχισαν να χρησιμοποιούνται νέα χρηματοδοτικά εργαλεία. Σημαντικό ρόλο παίζει πιά η παροπλισμένη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις οικονομική μας διπλωματία, με τους εμπορικούς μας ακολούθους στο εξωτερικό. Η απουσία εθνικής και περιφερειακής στρατηγικής για τα εθνικά μας προϊόντα (λάδι, φέτα, ψάρια, οπωροκηπευτικά, μέλι, φυτά, κλπ), καθώς και η έλλειψη διεπαγγελματικών ενώσεων για την προστασία τους, έχουν αποδυναμώσει την εγχώρια επάρκεια τροφής, τη διείσδυση και ισχυροποίηση της εθνικής παραγωγής στο εξωτερικό. Το παράδειγμα της φέτας είναι ενδεικτικό! Επίσης, χαρακτηριστικό είναι ότι η Γερμανία, που δε παράγει λάδι, εξήγαγε πέρυσι περισσότερο ελαιόλαδο στο Ηνωμένο Βασίλειο σε σύγκριση με τη χώρα μας, εξάγοντας 1,6 χιλ τόνους ελαιολάδου (μερίδιο 2,3%), αξίας 4,7 εκ στερλινών, έναντι αντίστοιχα 1,3 χιλ τν και 4,5 εκ στερλινών της Ελλάδας ( μερίδιο 1,9%)!!!
Περιφερειακοί και κοινωνικοί φορείς και παραγωγικές δυνάμεις έχουν την υποχρέωση να συμβάλουν στην ανατροπή, προκειμένου να υπάρξει ένα αναπτυξιακό σχέδιο, ρίχνοντας στο παρελθόν το στρεβλό μοντέλο του παρελθόντος. Η αντιμετώπιση αυτών των παθογενειών αποτελεί πράξη ευθύνης για όλους μας!
 

Αναζητώντας συνεργασίες οριζοντίως και καθέτως
 
Το μέγεθος στον αγροδιατροφικό τομέα, σε όλο το σύνολο της σχετικής αλυσίδας,
δηλαδή τόσο τις μεταποιητικές εταιρείες του αγροδιατροφικού τομέα, όσο και τις επιχειρήσεις του τριτογενούς τομέα που ασχολούνται με την προώθηση των εξαγωγών, είναι τόσο μικρό, ώστε να καθιστά την πλειοψηφία των ελληνικών μονάδων μη ανταγωνιστικές σε ό,τι αφορά τις εξαγωγές και τα διεθνώς εμπορεύσιμα προϊόντα. Η έλλειψη συνεργασίας και ο ισχυρός ανταγωνισμός της εσωτερικής «μαύρης» οικονομίας, δυσχεραίνουν τη δυνατότητα της «λευκής» οικονομίας να είναι διεθνώς ανταγωνιστική, στερώντας της ζωτικό χώρο στην εσωτερική αγορά, που θα μπορούσε να διευκολύνει τη διεθνή της ανάπτυξη.

Ταινίες Online

https://www.literature.gr/nees-sinefilies-to-pneyma-antistasis-toy-alloy-ispanikoy-kinimatografoy-dorean-tainies-online-kathe-paraskeyi-toy-noemvrioy/

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Ή ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ......

      Πλέον οδεύουμε αισίως στον δέκατο (10) χρόνο της συνεχούς παρουσίασης και παρέμβασης στα δρώμενα του τόπου μας μέσα από αυτή την ιστοσελίδα η οποία μαζί με άλλα είναι απότοκος και μιας σειράς γνώσεων και εμπειριών λόγω   της 30ετούς επιστημονικής,  επαγγελματικής ασχολίας μου με την Πρωτογενή Παραγωγή, και δη την κτηνοτροφία που είναι ένας από τους πιο κρίσιμους τομείς. Συνάμα και μέσα από την πολύχρονη συμμετοχή μου στο αγροτικό τμήμα του Συνασπισμού έχω εικόνα από όλο το φάσμα της Γεωργίας.

  Μέσα σ' αυτή λοιπόν την πορεία πολλές φορές έχουμε κάνει σχετικές αναρτήσεις, και δυστυχώς όλα στην αγροτιά κάθε χρόνο πάνε και χειρότερα.

   Αν και κατά τον  Θουκυδίδη «Ευ φερομένης της Γεωργίας και άλλαι τέχναι ευ φέρονται» [ Όταν η γεωργία πάει καλά, τότε όλα τα άλλα επαγγέλματα πάνε εξίσου καλά] η Ελλαδίτσα μας από την εποχή της ίδρυσής της ως κράτος δεν είχε ποτέ αγροτική πολιτική.

 Ομολογώ ότι η σημερινή μας ανάρτηση γίνεται επειδή αναστατώθηκα από το άρθρο του Μάκη Μπαλαούρα, της επόμενης ανάρτησης που είναι μια κραυγή στο μεγάλο πρόβλημα στην πρωτογενή παραγωγή και στους αγρότες ειδικά στον νομό μας. Σημειωτέον η Ηλεία βρίσκεται στην προτελευταία θέση τής εν γένει οικονομικής ανάπτυξης των νομών όλης της χώρας. ΄

 Σ' αυτή την απεγνωσμένη κραυγή του Μάκη Μπαλαούρα σας 
υπενθυμίζω μια αντίστοιχη δική μου που έγινε μάλιστα πριν 35 χρόνια 
Κι αλίμονο  "όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν"

 Στις αλλοτινές εποχές, πριν από 37 χρόνια, στα χρόνια της νιότης, είχα εκδώσει μια συμπαθητική εφημεριδούλα: Τα "ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ"

Δείτε τι έγραφα τότε στο 2ο φύλλο  για την μεγάλη ανάγκη, της ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ μορφής που έπρεπε να πάρει η Ανάπτυξη (Παραγωγή, Παρασκευή, Διακίνηση) στον Πρωτογενή Τομέα. Κι ακόμα τίποτα! Τα νούμερα είναι ακόμα χειρότερα. Ποιος μας φταίει; 

   Στο χωριό που υπάρχει μια ομοειδής  καλλιέργεια (θερμοκήπια) το έδαφος είναι πρόσφορο για την ανάπτυξη ενός σωστού συνεταιρισμού επιχειρηματικής μορφής. Αμήν και πότε!!!]

Οι ακόλουθες ηλεκτρονικές διευθύνσεις για όποιους 
πολύ ενδιαφέρονται για το θέμα: .

http://www.agronews.gr/business/fakeloi/arthro/45572/

http://antikleidi.com/2013/02/22/syneter/

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=411973

https://www.efsyn.gr/?p=165584

http://synzo.blogspot.gr/

http://elgisynpe2012.blogspot.gr/

http://www.thalein.gr/

http://www.diktio-kapa.dos.gr/keimena/ica.pdf

http://www.confederation.coop.com.cy/index.php?option=com_content&task=view&id=128&Itemid=125

http://www.socialcooperatives.gr/page/127/70/selecting-productive-activity

 ΕΠΕΙΔΉ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΡΙΣΙΜΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ...

Η αναγκαιότητα των συνεργατικών σχημάτων στον πρωτογενή τομέα (Μέρος Ά)

 Μάκης Μπαλαούρας

     Από καιρό, ως βουλευτής της Ηλείας, με διακατείχε μια εμμονή για την προβληματική κατάσταση, του αγροκτηνοτροφικού τομέα στον Νομό μας σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας. Μιλούσα με αγρότες και κτηνοτρόφους σε όλη την Ηλεία. Όλοι μου παρουσίαζαν τα μεγάλα προβλήματα τους, ζητώντας στήριξη, κυρίως, από το κράτος.

     Πρόπερσι, που κτηνοτρόφοι σε απόγνωση διαμαρτύρονταν, για τη πολύ χαμηλή τιμή (0,60- 0,70) για το γάλα τους. Λίγο πριν φτάσω σε ορεινό χωριό μας, συνάντησα κτηνοτρόφους της Αχαΐας. Τους ρώτησα για τη τιμή και με τρέλαναν. Έδιναν το γάλα με διπλάσια τιμή, στο 1,20-1,25 €. Τα είπα στους δικούς μας και μου απάντησαν μοιρολατρικά, ότι, «ναι, αυτοί τα δίνουν στον Συνεταιρισμό Καλαβρύτων»! Πέρσι, η  παραγωγή του εξαιρετικού λαδιού μας είναι πολύ καλή και σε ποιότητα και ποσότητα. Ητιμή του όμως ήταν πολύ χαμηλή. Πως, όμως θα ήταν διαφορετικά, όταν το 85% το παραδίδουν ως (μεμονωμένοι) παραγωγοί στους ανταγωνιστές μας;

   Έτσι, αποφάσισα να γίνω κήρυκας της αναγκαιότητας των συνεργατικών σχημάτων.

Διάβασα, συζήτησα με ειδικούς και βουλευτές, που οι Νομοί τους είναι πρωτοπόροι σε συνεταιρισμούς-ομάδες παραγωγών και κατέληξα σε ένα, μεγάλο πόνημα, που φιλοδοξώ να φανεί χρήσιμο εργαλείο σε θεσμικούς παράγοντες και κυρίως στους

παραγωγούς της Ηλείας. Περίληψη της εργασίας μου, σε 4 συνέχειες, όμως όλη θα την αναρτήσω στην ιστοσελίδα μου( www.makisbalaouras.gr).

 

Τα κυριότερα προβλήματα του πρωτογενή τομέα

 

Δεν έχει γίνει, δυστυχώς, τόσο κατανοητό ότι εισάγουμε το 65% του αγελαδινού γάλακτος, 90% βόειου κρέατος, 65% χοιρινού και 30% πουλερικών. Οι εισαγωγές αυτές ξεπερνούν τα 2,5 δισ. το χρόνο. Στο μαλακό σιτάρι και όσπρια παράγουμε μόλις το 1/3 από ότι χρειαζόμαστε. Εισάγουμε δημητριακά, ζάχαρη, τυροκομικά, αιθέρια έλαια, και εκατομμύρια αυγά. Σε αγροτικούς Νομούς, όπως η Ηλεία, τα εξαιρετικά μας προϊόντα και ο ακάματος αγώνας των αγροτοκτηνοτρόφων δε φέρνει τους καρπούς που πρέπει να ανταμειφθούν.

Τα εξαιρετικά αγαθά, όπως λάδι, ελιές, καρπούζια, εσπεριδοειδή, πατάτες, σταφίδα δε βρίσκουν ανταποδοτικές τιμές, πέφτοντας θύματα των μεσαζόντων.

Δε φταίει, για αυτές τις κακοδαιμονίες, το κακό το ριζικό μας, αλλά;

1. Απαξίωση του συνεταιριστικού κινήματος, από το πελατειακό κράτος, που χρησιμοποίησε για κομματικά οφέλη.

2. Έλλειψη πνεύματος συνεργατικότητας σε όλα τα επίπεδα. Οριζόντια, κάθετα, κυκλικά μεταξύ αγροτών, μεταποίησης, εμπορίου και ερευνητικών κέντρων-ΑΕΙ,

3. Ανυπαρξία τεχνολογικής-επιστημονικής κρατικής στήριξης με συμβουλές στους εμπλεκόμενους στη παραγωγή και γεωργικών εφαρμογών. Πάντως η κυβέρνηση της ΝΔ δε φαίνεται ότι δίνει ιδιαίτερη σημασία. Η Έκθεση Πισσαρίδη δε κάνει ούτε μία αναφορά στον αγροτοδιατροφικό τομέα!

4. “Συντηρητισμός” των παραγωγών για αναζήτηση νέων αγαθών, 5. Γεωργική έρευνα ανύπαρκτη. Δημιουργία εθνικού προγράμματος, για ολοκλήρωση βήματος που έγινε από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, για συνεργασία Υπουργείου - Πανεπιστημίων-Ιδρυμάτων έρευνας, 

6. Γερασμένος γεωργικός πληθυσμός, δυσοίωνο στοιχείο για το μέλλον της γεωργίας-κτηνοτροφίας. Το πρόβλημα πιο έντονο στις ορεινές και «μειονεκτικές» περιοχές,

7. Χαμηλό επίπεδο κατάρτισης αγροκτηνοτρόφων, μικρό μέγεθος-πολυτεμαχισμός της γης,

8. Μικρό ποσοστό αγροδιατροφικών επιχειρηματικών μονάδων, απουσία συνεργασιών μεταξύ των μικρών εξαγωγικών επιχειρήσεων,

9. Επιδοτήσεις: Μετά το 1981, η ελληνική γεωργία, στο πλαίσιο της ΚΑΠ, έριξε όλο το βάρος στις επιδοτήσεις, αγνοώντας βασικά διαρθρωτικά προβλήματα, όπως μικρός κλήρος, έργα υποδομής, εισαγωγή τεχνολογίας-καινοτομίας, μη ορθολογική εκμηχάνιση με επακόλουθο υψηλό κόστος παραγωγής,

10. Ανοργάνωτοι αγρότες: Μειωμένη διαπραγματευτική δύναμη των μεμονωμένων παραγωγών απέναντι στις ολιγοπωλιακά διαρθρωμένες αγορές των εμπόρων, διότι τα αγροτικά προϊόντα δεν έχουν μεγάλο χρόνο ζωής, αστάθεια και μη προβλεψιμότητα της παραγωγής και υστέρηση της προσφοράς σε μεταβολές της ζήτησης.

11. Δε πουλάει το προϊόν, το «παραδίδει»: Σημαντικό πρόβλημα είναι το κόστος παραγωγής σε ενέργεια, πετρέλαιο, ύψος ΦΠΑ. Η ευάλωτη φύση των προϊόντων και ο ρόλος των μεσαζόντων επιδεινώνουν το πρόβλημα. Το άνοιγμα της ψαλίδας (τιμή καταναλωτή προς τιμή παραγωγού) είναι 5-8 φορές, ενώ στην Ευρώπη είναι μόνο 2,25 φορές.

12. «Μαύρη» οικονομία», στερώντας τη νόμιμη στο να γίνει διεθνώς ανταγωνιστική, 13. «Ελληνοποιήσεις» προϊόντων: Σοβαρό πρόβλημα δημιουργούν οι ελληνοποιήσεις, όπως γάλα, φέτα, αιγοπρόβατα, πατάτες, οπωροκηπευτικά, ντομάτα, μήλα. Συνέπεια η εξαπάτηση των καταναλωτών και κίνδυνος δημόσιας υγείας από προϊόντα χωρών με χρήση φυτοφαρμάκων απαγορευμένων ως επιβλαβή από Ε.Ε και Ελλάδα.

     Απαιτείται συνεργασία των διασυνοριακών αρχών (ΣΔΟΕ, ΕΦΕΤ, Επιτροπή Ανταγωνισμού), αυστηροποίηση και εναρμόνιση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Αναγραφή προέλευσης (επιθυμία Ευρωπαίων καταναλωτών-αγροτών). Ιχνηλασιμότητα, δημιουργία βάσης γονιδιωμάτων, βελτίωση πληροφόρησης των καταναλωτών, λειτουργία μητρώου εμπόρων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε δημιουργήσει αυστηρό πλαίσιο ποινών, που έφτανε μέχρι την αφαίρεση της άδειας λειτουργίας παραβατών. 

Ιδέες από το ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ

Giannis Schizas

Αντώνη Καπετάνιου : Το αγροτικό τοπίο και η σημασία του

 Η «σχεδία» της Ιστορίας και της δικαιοσύνης 

Κώ­στας Ἀ­ξε­λός : Πραγματικὸ καὶ Φανταστικό (οἱ μυθο-λο­γι­κὲς πα­γί­δες)

 Νικολέττα Αλεξάνδρου : ‘Ήχοι και Σιωπές

 Το αυτοκρατορικό όνειρο

 Άλλο Ένα Σπάνιο Γεράκι Νεκρό Από Σκάγια

 Ερως λυσιμελής

 Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 1940 – ΣΠΑΝΙΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΠΟΥΔΩN 

Οι ομάδες των θεατρικών εργαστηρίων του VAULT ανεβαίνουν στη σκηνή 

ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ : «ΤΟ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟ ART STUDIO EST», 

Αλέκος Κυραρίνης : «ὁρατῶν τε καί ἀοράτων»

 

Η Κίκα Ολυμπίου για τα "Γράμματα στη Μητέρα του Κώστα Μόντη"

O «Μόμπι Ντικ» επισκέπτεται το «σπίτι της σχεδίας»

AFL GRAND FINAL: Ένας άλλος κόσμος του πολιτισμού των σπορ ζωντανά στο «σχεδία home»

 Τα Τελευταία Νέα του Αρχιπελάγους: Καλοκαίρι - Φθινόπωρο 2020»

Ρέ­να Σα­μα­ρᾶ-Μά­ϊ­να : Φω­το­γρα­φί­ες γά­μου

Οι οικολόγοι φταίνε και για τις πλημμύρες στο Λιανοκλάδι!!

 Περού: Ανακαλύφθηκε εντυπωσιακό γεωγλυφικό με τη μορφή γάτας

 Ο,ΤΙ ΦΑΜΕ , Ο,ΤΙ ΠΙΟΥΜΕ, ΚΙ Ο,ΤΙ ΑΡΠΑΞΟΥΝΕ......

Κώ­στας Ἀ­ξε­λός (Kostas Axelos): Ἡ Γλώσσα (ὀν­το-λο­γί­α: ὁ λό­γος τοῦ ὄν­τος)

 Χρίστος Δάλκος: Τό κακούργημα κακοποίησης τῆς γλώσσας

Ντέ­η­βιντ Γκάφ­νε­ϋ (David Gaffney) : T­ὰ ρομ­πὸτ εἴ­μα­στε ἐ­μεῖς (We are the robots) 

Τζά­νετ Φρέ­ιμ (Janet Frame) Τὰ που­λιὰ ἄρ­χι­σαν τὸ τρα­γού­δι (The birds began to sing)

Κ ΑΤ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Η ---Τ Α Ι Ν Ι Α!!!!!

Η ταινία ξεκινά σε μία αίθουσα δικαστηρίου, στην οποία μπαίνει η Ζιλιέτ Μπινός, ως πρωταγωνίστρια της προηγούμενης ταινίας, αλλά η εμφάνιση είναι cameo. Στην αίθουσα του δικαστηρίου η σύζυγος κατηγορεί τον Πολωνό άντρα της, ότι εξ αιτίας του η σχέση τους δεν έχει ολοκληρωθεί μετά τον γάμο. Ο άντρας, ο Κάρολ, που την αγαπά ακόμα δεν ξέρει τι να κάνει. Έτσι το ίδιο βράδυ πάει να κοιμηθεί στο μαγαζί του. Το πρωί τον βλέπει κάνουν σεξ, αλλά και πάλι αποτυγχάνει. Τότε αυτή βάζει φωτιά στο μαγαζί της, ώστε να τον κατηγορήσουν. Στη Γαλλία πια δεν του έχει μείνει τίποτα, καθώς έχασε και τα λεφτά του και το διαβατήριό του.

Ο Κάρολ, προσπαθεί να βγάλει λεφτά παίζοντας μουσική μέσω της χτένας του.

ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ: Ήτανε στραβό το κλήμα το έφαγε κι ο γάιδαρος

         Αν και πιστεύω ότι τα γραφτά μου είναι αρκετά ανήσυχα και υποψιασμένα, σήμερα νά 'μαι για την Κτηνοτροφία στην οποία μάλιστα θα αφιερώσω τρία συνεχή άρθρα  και έτσι θα ευχαριστήσω και τον  Δ/ντή και φίλο  μου Ρήγα. Κι αυτό γιατί τελευταία μου έχει γίνει τσιμπούρι γιατί δεν γράφω κάτι σχετικό με την κτηνοτροφία ως κτηνίατρος και γράφω άλλα θέματα εντελώς άσχετα.

     Πάμε λοιπόν στο πρώτο.

    Η Κτηνοτροφία αποτελεί φύσει και θέσει τον πιο υποδεέστερο τομέα της Οικονομίας. Διαχρονικά είναι ο ασθενής με βαρύ χρόνιο νόσημα με πολυσυστηματικά συμπτώματα και πολλές μεταστάσεις.[1]

     Ενώ στα άλλα κράτη η κτηνοτροφία είναι ισχυρός τομέας, στη χώρα μας είναι πού αδύνατος, ο τελευταίος κρίκος στην όλη οικονομία. Όταν δε υπάρχει σχετική ανάπτυξη του δευτερογενή και τριτογενή τομέα (εμπόριο, μεταποιήσεις και υπηρεσίες) τότε η αντίστοιχη ανάπτυξη του πρωτογενή είναι δυσανάλογα μικρή, ενώ όταν υπάρχει γενική ύφεση το μάρμαρο το πληρώνει η Κτηνοτροφία.

 Από τη δεκαετία του '80 πολλά κονδύλια και μάλιστα σε μορφή επιδοτήσεων έρεαν από την Ε.Ε  εντούτοις δεν χρησιμοποιήθηκαν καθόλου για τον εκσυγχρονισμό της, που είναι στοιχείο πρώτο και αναγκαίο για την αντιμετώπιση της ανταγωνιστικότητας αλλά και της προσέλκυσης νεότερων. 

    Οι λόγοι αυτής της κάκιστης κατάστασης είναι πολλοί και διάφοροι, είναι εγγενείς του ιδίου του κτηνοτροφικού κλάδου, όπως η ηλιακή γήρανση και το χαμηλό ποσοστό μόρφωσης και όλες οι άλλες που είναι αποκλειστικά του κράτους, όπως: 

   α] Η μη κανονική σχέση της Κτηνοτροφίας με τη Γεωργία.

 Η σχέση της παραγωγής της πρώτης με τη δεύτερη (το ισοζύγιο ας πούμε) είναι 30% με 70%, όταν στις αναπτυγμένες χώρες είναι ακριβώς το αντίθετο. {Αυτό το θέμα θα είναι αντικείμενο την επόμενη φορά}

   β] Η σοβαρή έλλειψη της συνεταιριστικής οργάνωσης και η ανοργανωσιά

  Βεβαίως μικρή ευθύνη έχουν και οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι που δεν επιδεικνύουν ίχνος συνεργατικής αλληλεγγύης [θυμηθείτε την οργάνωση των Βλάχων και των Σαρακατσάνων στην Πίνδο]. 

  Δείγμα της ανοργανωσιάς είναι ότι το 80-90% την κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων (στάνες και ενσταυλισμένες εγκαταστάσεις) στερούνται παντελώς οποιασδήποτε  περιβαλλοντικής ή πολεοδομικής άδειας.

 Εκτός των άλλων σημαντικών επιπτώσεων (κόστος, ανταγωνιστικότητα, εμπόριο κτ.λ είναι και η δυσκολία ή η παντελής αδυναμία του ελέγχου για την αντιμετώπιση ενδημικών, λοιμωδών   νοσημάτων ακόμα και ζωονόσων (νοσήματα που μεταδίδονται από τα ζώα στον άνθρωπο), με πρώτο τον Μελιταίος πυρετό, που κάνει θραύση στην Ηλεία. [2]

    Στη χώρα μας υπάρχει πλήθος συνεταιριστικών νόμων για κάθε κλάδο χωριστά όταν στα δυτικά κράτη υπάρχει ένας και ενιαίος για πάσης φύσεως συνεταιρισμούς.  Συνέπεια είναι να υπάρχει κατακερματισμένο νομικό τοπίο και τελικά να γίνονται συνεχείς αλλαγές του συν. νόμου.

  Τελευταία κρατική παρέμβαση έγινε προχτές με τη θέσπιση του νέου νόμου 4673/20 που κατάργησε τον αντίστοιχο του 2016. Για όλη την αγροτιά αυτός ο νόμος είναι η υλοποίηση της νεοφιλελεύθερης αντίληψης. Πολλά είναι τα προβληματικά σημεία, αλλά αυτό που βγάζει μάτια είναι η συμμετοχή στους συνεταιρισμούς ως κανονικά μέλη και των επενδυτών σε ποσοστό πολύ υψηλό, 35% των μελών. Μάλιστα ένας συνεταιρισμός μπορεί να μετατραπεί σε άλλη μορφή επιχειρήσεων  με απόφαση της γενικής συνέλευσης με αυξημένη πλειοψηφία, πράγμα πανεύκολο όταν το 35% των ψήφων κατέχουν οι επενδυτές. 

  Είναι ακριβώς η εφαρμογή του γνωστού καπιταλιστικού νόμου, ενισχύουμε τους ισχυρούς και όχι τους αδύνατους για να μην καταρρεύσει του σύστημα (ανακεφαλαιώσεις των τραπεζών). Οι ισχυροί στην αγροτιά είναι οι επενδυτές ή αλλιώς οι επιχειρηματίες κάθε καρυδιάς καρύδι.

   Φανταστείτε στον συνεταιρισμό μιας κτηνοτροφικής περιοχής θα συμμετέχουν και οι τυροκομικές επιχειρήσεις, διάφοροι έμποροι δήθεν επενδυτές, οι ιδιοκτήτες σφαγείων και άλλοι τέτοιοι επιτήδειοι. Έχει να γίνει της κακομοίρας…

  Αν είναι δυνατόν αυτό το κατασκεύασμα να σχετίζεται με την μεγάλη συνεργατική ιστορία και παράδοση!

  Ερχόμαστε τώρα στη πανδημία. Βεβαίως όλοι οι κλάδοι υφίστανται μεγάλες ζημιές, περισσότερο οι παραγωγικοί λόγω της ακρίβειας των πρώτων υλών.    Οπωσδήποτε σε αυτή την αλυσίδα ο κατώτερος και πιο αδύνατος κρίκος είναι η κτηνοτροφία. Τα πρώτα μηνύματα τα ακούσαμε δυνατά στο νομό μας για την τεράστια πτώση της τιμής των αρνιών και του γάλακτος.

   Κι όμως η κυβέρνηση δεν συμπεριέλαβε την κτηνοτροφία στους κλάδους στήριξης  και ούτε πήρε ένα μέτρο για αυτούς, τώρα που τα πράγματα ζορίζουν, κομμένες εξαγωγές και έρχεται και το Πάσχα με τον οβελία του. Τουλάχιστον να επισπευσθούν οι διάφορες επιδοτήσεις π.χ το ΟΣΔΕ αντι να τρενάρουν μέχρι πέρα τα Χριστούγενα.

   Τις προάλλες ο Βορίδης ανήγγειλε για τον πρωτογενή τομέα 150 εκατ. από τον κρατικό προϋπολογισμό, απ’ αυτά στην κτηνοτροφία ανήκουν 30% ήτοι 40 με 45 εκατ. Πιασ΄ το αυγό και κούρευτο!!!

  Σημειωτέον μαζί με αυτές τις πολύ αρνητικές συνθήκες έχουμε και την κλιματική αλλαγή στην οποία ο πλέον εκτεθειμένος κλάδος είναι η κτηνοτροφία για όλους τους γνωστούς λόγους.

 ¨όχι ένας αλλά τρεις γάιδαροι το έφαγαν το κλήμα!!!

 [1] Κι από όλους τους κτηνοτρόφους οι αιγοπροβατοτρόφοι αποτελούν του πιο αδικημένους, τους απόκληρους της κοινωνίας. Μουτζωμένοι κι από Θεό κι από ανθρώπους. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι μου έλεγε ο μπάρμπα Αντώνης, πάνω ψηλά στα οροπέδια της ορεινής Ηλείας που είχε το γρέκι του και παραδίπλα το σπίτι του (τι σπίτι δυο κάμερες για οκτώ άτομα) μέσα σε λάσπες και κακομοιριά με πέντε παιδιά και έναν αδερφό σαλεμένο:

-Παλέυω ορέ γιατρέ για να διώξω τούτα τα κουτσούβελα από δω χάμου γιατί έχουν μάθει πια να μασουλάνε τις κακαράτζες και να βελάζουν.  

[2] Για αυτό το θλιβερό φαινόμενο αλλά και την όλη κατάσταση στην κτηνοτροφία παίζει ρόλο και η μεγάλη, δραματική ελάττωση  των κτηνιάτρων, που είναι μέρα νύχτα συμπαραστάτες και αρωγοί των κτηνοτρόφων. Μέχρι την προηγούμενη δεκαετία στον κάμπο, είμαστε 6 κτηνίατροι και τώρα είναι μόνο ένας ο φίλος μου ο Γιώργης, κι αυτός 37 χρόνια υπηρεσία.