ΜΠΑΛΑΟΥΡΑΣ: Κοροϊδία της ΝΔ και στους αγρότες-κτηνοτρόφους

 Η μεροληπτική ταξική μεροληψία της ΝΔ εναντίον των μισθωτών και επαγγελματίες που πλήγηκαν από την πανδημία, προφανώς δε θα εξαιρούσαν τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, που επιπλέον αντιμετωπίζουν και το θυμό της φύσης με  καταστροφικά φαινόμενα που τους αποτελειώνουν. Οι συνέπειες δεν αφορούν μόνο τους ίδιους τους παραγωγούς, αλλά την ίδια τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, δεδομένου ότι η πρωτογενής παραγωγή, όχι μόνο άντεξε στη πρόσφατη 10ετή κρίση, αλλά βοήθησε στη ταχύτερη έξοδο μας από αυτή. Επιπλέον η ασφυξία της οδηγεί στην ερήμωση της περιφέρειας από τους νέους που επένδυσαν τα όνειρα της ζωής τους στο τόπο τους… 

    Ας δούμε το πως η κυβέρνηση της ΝΔ ξεγέλασε τους παραγωγούς δημιουργώντας προσδοκίες που τελικά διαψεύστηκαν

 Με τι αγροτικές επιδοτήσεις που μπήκανε πετσοκομένες και σε δόσεις και κανείς δε λέει στους αγρότες εάν και πότε θα λάβουν τα υπόλοιπα ποσά.

 Ένας μακρύς κατάλογος όπως πληρωμές περίπου 300 εκατομμυρίων για συνδεδεμένες ενισχύσεις, ενστάσεις για την εξισωτική, εκκρεμότητες δικαιωμάτων και πολλών πληρωμών του 2020, αιτήσεις για ένταξη σε μέτρα που λήγουν σε μερικές μέρες αλλά η πρόσβαση στο ΟΣΔΕ έχουν παγώσει. 

 Ο ένας στους δέκα κτηνοτρόφους δεν έλαβε την ενίσχυση των 4 ευρώ/ζώο

 Η πλειοψηφία των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών έχουν μείνει εκτός επιστρεπτέας ενίσχυσης

 Η πλειοψηφία των δραστηριοποιούμενων στις λαϊκές αγορές έχουν βγει εκτός ενισχύσεων Οι πληγέντες από τον Ιανό παραγωγοί έλαβαν αποζημιώσεις που ανέρχονται σε 42,6 εκατ. ευρώ υπολειπόμενες σχεδόν κατά το ήμισυ των εκτιμώμενων ζημιών ύψους 90 εκατ. € από τη ίδια Κυβέρνηση (και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό)!

 Ταυτόχρονα δημιούργησαν σε όλη την επικράτεια αγρότες 2 ταχυτήτων, αλλά και στέρησε τις προκαταβολές σε πραγματικά πληγείσες περιοχές, ενώ και μέσα στιςίδιες περιοχές αγρότες με διαφορετικές ζημι ές έλαβαν την ίδια προκαταβολή.

 Πολλές καλλιέργειες που επλήγησαν από την πανδημία και την καραντίνα έμειναν εκτός ενισχύσεων 

 Ενισχύσεις λόγω κορονοιού:

  - οι μισοί ελαιοπαραγωγοί έχουν μείνει εκτός ενίσχυσης- ελάχιστοι αμπελοκαλλιεργητές εντάχθηκαναν στον «πράσινο τρύγο»

    - οι μισοί καρπουζοπαραγωγοί (όψιμων, που έχουν μεγαλύτερο κόστος) πήραν τη μισή αποζημίωση

    Και οι παραγωγοί εσπεριδοειδών βρίσκονται σε απόγνωση.

Δραματικές οι επιπτώσεις από την πανδημία και την οικονομική κρίση, όπως και άλλοι κλάδοι, ιδιαίτερα, στους πορτοκαλοπαραγωγούς. Η κατάσταση αυτή επιδεινώθηκε αφενός από τη μεγάλη παραγωγή της Ισπανίας και αφετέρου, λόγω της (ουσιαστικής) απαγόρευσης από την ΕΕ ενός πολυχρησιμοποιούμενου φυτοφάρμακου. Έτσι τα πορτοκάλια τους παραμένουν στα αζήτητα ή το πουλούν σε εξευτελιστικές τιμές (με τιμή πώλησης των παραγωγών 10-17 λεπτά, στα Super Market 1 €!).

Επιπλέον στην Ηλεία αντιμετώπισαν πλημμύρες σε εκατοντάδες στρέμματα κυρίως πορτοκαλιών, (και αμπέλια-ελιές) σε Μακρίσια, Κρέστενα, Κάτω Σαμικό, Καλυβάκια έως το φράγμα του Αλφειού. Εκτεταμένες ζημιές έχουμε σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις και προϊόντα και σε άλλες περιοχές, όπως Σαλμώνη, Κουτσοχέρα, και στην ευρύτερη ζώνη της Πηνείας.   Μεγάλες ζημιές από παγετό καταγράφηκαν στο Κάμπο, όπως Τραγανό, Ανδραβίδα. Ούτε προγράμματα απορρόφησης αδιάθετων προϊόντων υλοποιούν.

Σημειώνουμε ότι έχουν περάσει μήνες χωρίς καν ανακοίνωση των προγραμμάτων, της ΕΕ και υλοποιούντο επί ΣΥΡΙΖΑ, εναλλακτικών δυνατοτήτων απορρόφησης αδιάθετων αγροτικών προϊόντων σε κοινωνικές δομές, όπως Νοσοκομεία, Στρατιωτικές δομές, δομές φιλοξενίας μεταναστών, κρατικά ιδρύματα, σχολεία κα). Οι τελευταίες καταστροφές σε αγροτική παραγωγή- υποδομές σε εκτεταμένες περιοχές της χώρας από τον «Ιανό» ανέδειξαν περίτρανα την αναγκαιότητα της ασφάλισης της παραγωγής από τον ΕΛΓΑ. Ως επιτακτική ανάγκη αναδεικνύεται η ισχυρή ενίσχυση της βιωσιμότητας του ΕΛΓΑ και όχι να κάνουν σχέδια εκχώρησης της ασφάλισης της πρωτογενούς παραγωγής από τον ΕΛΓΑ σε ιδιώτες και να κοιτάξουν τη διασφάλιση του εισοδήματος των παραγωγών…

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ & ΑΡΧΟΝΤΕΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ & ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΙ

         Οι εξελίξεις  στο επίμαχο θέμα με τα λιόζουμα τρέχουν [1] για εκείνο δε της ντροπής στη Ζαχάρω [ Καϊάφας βόθρος της Ζαχάρως] αναμένουμε απάντηση του δημάρχου, μαζί με τους 120 που υπέγραψαν την καταγγελία , οπότε επανερχόμαστε στο άλλο μείζον θέμα που έχει να κάνει με την κάκιστη οργάνωση σε ολόκληρο το αγροτοδιατροφικό σύμπλεγμα και δη στην πρωτογενή παραγωγή,  που είναι ό κύριος λόγος της εμφανέστατης καθυστέρησης του νομού. Κι αυτό γιατί, όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει, η ρήση του Θουκυδίδη [Ευ φερομένης της Γεωργίας και άλλαι τέχναι ευ φέρονται» [ Όταν η γεωργία πάει καλά, τότε όλα τα άλλα επαγγέλματα πάνε εξίσου καλά.]  είναι πέρα για πέρα πραγματική και διαφωτιστική    

        Πάμε λοιπόν:

     Στην Ηλεία σχετικά με τους βουλευτές και τον συνεργατισμό αναφερθήκαμε τονίζοντας ότι  ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός απ' αυτό το θέμα που είναι τόσο κρίσιμο για το 80-90% των εκλογέων τους. Κι αυτό κυρίως επειδή στερούνται τέτοιων «ειδικών» γνώσεων. Τα ίδια συμβαίνουν και με τους αυτοδιοικητικούς και δη δημάρχους, οι οποίοι βρίσκονται  πολύ κοντά με τους αγρότες του δήμου τους. 

       Κι όμως...
      Μα είναι δυνατόν ο βοσκός να μην ενδιαφέρεται για τη βοσκή των προβάτων αλλά μόνο για όλα τα υπόλοιπα, όπως για τον σταβλισμό, τα εμβόλια, το κούρεμα κ.τ.λ.; 

        Αδιανόητο δεν είναι;

      Οι δήμαρχοι φροντίζουν για τα σκουπίδια, τους δρόμους, το φωτισμό και αρκετά άλλα, όμως το κύριο πρόβλημα, την οργάνωση του πρωτογενή τομέα ούτε καν το αγγίζουν. Στα  προεκλογικά  τους προγράμματα, βέβαια,  γράφουν και διατυμπανίζουν διάφορα πιασάρικα μεν αλλά  ανέφικτα,  ανούσια, κούφια. Φανφάρες! 

     Πάμε στον οικείο δήμο Ζαχάρως και διαβάστε τις εξαγγελίες των δυο δημάρχων, προηγούμενου και νυν, τις οποίες μάλιστα τις είχαν πρώτες – πρώτες  στα φυλλάδια και στους λόγους τους με φανταχτερό επιβλητικό τίτλο, ΑΓΡΟΤΙΚΑ. 

 Στην πράξη ουδεμία ασχολία με το αγροτικό θέμα, αλλά αβέρτα φληναφήματα !

         Ο Πανταταζάρας  

  1.  Ο Δήμος θα έχει ουσιαστική πολιτική παρέμβασης στον κρατικό μηχανισμό στην προώθηση των αγροτικών προϊόντων και ειδικά του λαδιού που αποτελεί βασική πηγή οικονομικής ανάκαμψης όλης της περιοχής.   
 2. Δημιουργία γραφείου πληροφόρησης αγροτών και μόνιμη στελέχωσή του με έμπειρο γεωπόνο.       
 3.   Ενθάρρυνση και ενημέρωση των αγροτών  για τις βιολογικές καλλιέργειες [2].   4.     Καθιέρωση λαϊκής αγοράς αγροτικών προϊόντων που θα προέρχονται από τους πατριώτες αγρότες μας.

5.  Προώθηση των συλλογικών προσπαθειών για την τυποποίηση των αγροτικών προϊόντων.

     Ο Αλεξανδρόπουλος 

1. Πιστοποίηση του ελαιόλαδου της περιοχής ως «Προϊόντος Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) Ζαχάρως”, κατά τα πρότυπα “ΠΟΠ Καλαμάτας”.

2. Εγκατάσταση ελεύθερου Internet  σε όλα τα Δημοτικά Διαμερίσματα, για την ενίσχυση της ηλεκτρονικής πρόσβασης στις αγορές αγροτικών προϊόντων και τον τουρισμό.

3.  Δημιουργία κτηνοτροφικού πάρκου και σύγχρονων σφαγείων [3].

4. Στο πλαίσιο της αγροτικής πολιτικής του Δήμου θα δοθεί ιδιαίτερη σημασία στα προγράμματα εκπαίδευσης “Δια Βίου Αγροτικής Μάθησης και Κατάρτισης” των αγροτών και ιδιαίτερα των νέων αγροτών.

[Όλα αυτά είναι αντιγραφή από τα περισπούδαστα προεκλογικά προγράμματά τους]

    Βεβαίως και οι υπόλοιποι δήμαρχοι του νομού τα ίδια διατυμπανίζουν πάντα προεκλογικά, ίσως με μόνη διαφορά την αλλαγή του βασικού προϊόντος π.χ. αντί για λάδι να έβαζαν πρώτο θέμα τις  πατάτες, τα καρπούζια.

      Ούτως εχόντων των πραγμάτων τονίσαμε ότι το μεγάλο θέμα είναι το δια ταύτα, τι τελικά πρέπει να γίνει. Προς αυτή την πλευρά πρέπει οπωσδήποτε να γίνει μια πανστρατιά από όλους τους παράγοντες και φορείς, βουλευτές, αυτοδιοικητικούς, επιμελητήριο, ακόμα και εκπαιδευτικούς. Σίγουρα απαιτείται η αρωγή των ΜΜΕ, εντύπων και μη, και δη αμέριστη και απρόσκοπτη!

     Περισσότερο βάρος πέφτει στους δημάρχους.

    Το επόμενο σχετικό άρθρο θα είναι γι' αυτό ακριβώς το ζήτημα της επιστράτευσης σε μια πανστρατιά
    Οψόμεθα λοιπόν . 

[1] Στη Μεσσηνία είμαι σίγουρος ότι θα δράσουν, ριζοσπαστικά ..... 

[2]  Όταν ήμουν τμηματάρχης στη Βιολογική Κτηνοτροφία, πριν 12 χρόνια περίπου, επειδή η Ε.Ε. έδινε πολύ καλές επιδοτήσεις,  σωρηδόν σε όλη τη χώρα έκαναν δηλώσεις συμμετοχής στο πρόγραμμα. Θυμάμαι στην Αιτωλοακαρνανία είχαν κάνει περί τους 500 κτηνοτρόφους. Ανέβηκα λοιπόν μια μέρα στο δημαρχείο και βρήκα  τον Πανταζάρα, τότε στις δόξες του, και αφού του έδωσα όλα τα δικαιολογητικά και την σχετική νομοθεσία,  του πρότεινα όλοι οι κτηνοτρόφοι των ορεινών χωριών, Σμέρνα, Άλβενα, Καλίδονα κ.τ.λ να  δηλώσουν συμμετοχή  στο πρόγραμμα  με σκοπό τη δημιουργία ενός Βιολογικού Κτηνοτροφικού Πάρκου. Λίγο αργότερα, κάτι ανάλογο έγινε στα Γρεβενά με μεγάλη επιτυχία. Κι ο Πανταζής τότε μου είπε: Πήγαινε κάτω που είναι ο γεωπόνος, ο Αντωνάκης, εγώ έχω άλλα χίλια στο μυαλό μου.  

[3] Εδώ τότε με πολύ μεγάλο αγώνα από 300 περίπου σφαγεία στη χώρα, τα κάναμε καμιά εβδομηνταριά, σύγχρονα σύμφωνα με τις προδιαγραφές των Οδηγιών της Ε.Ε και ο νέος δήμαρχος  τον σκοπό του. Απορίας άξιο είναι ότι τότε ήμουν δίπλα του αλλά δε μου είπε κουβέντα. Τα είχε βρει, φαίνεται,  με τον κ. Νώντα, οπότε ....

ΤΑ ΛΙΟΖΟΥΜΑ ΕΦΤΑΣΑΝ & ΣΤΗΝ "ΕΠΟΧΗ"

 

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΝΕΔΑ ΤΡΕΧΟΥΝ.....

 

   Ευχάριστο και εντελώς ανέλπιστο είναι ότι μετά την καταγγελία οι τοπικές αρχές, σύμφωνα με καινούργια ενημέρωση [Τρίτη 1/12] κοινητοποιήθηκαν.

    Υπόψη το θέμα με το λιόζουμο είναι σύνθετο και πολύπλοκο σε όλη τη χώρα με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η εφαρμογή μιας κοινής απόφασης. Κι αυτό λόγω της πολυμορφίας της χώρας, της ποικιλίας των αδειών των ελαιοτριβείων αλλά και της διαφορετικής αντιμετώπισης κατά Περιφέρεια. Δέστε τι σχετικό αλαλούμ ισχύει  στην περίπτωση της Νέδας:

     Στη Μεσσηνία υπάρχει νομαρχιακή απόφαση του 2010, είναι εποχή που ήταν νομάρχης ο  Μπουζαίος Δημήτρης Δράκος για 14 συνεχή χρόνια, όπου η Νέδα είχε οριστεί αποδέκτης των υπολειμμάτων μετά από μια επεξεργασία ώστε  να έχουν μικρό φορτίο [1]. Κι αυτό για τα τριφασικά λιοτρίβια, που πλέον μετά από μαρτυρία αρμόδιου υπαλλήλου της Ανιπεριφέρειας Μεσσηνίας είναι το 1/3 του συνόλου, κι αυτό με νόμιμη άδεια.

    Στην Ηλεία όμως η Νέδα απαγορεύεται να είναι αποδέκτης και όλα τα λιοτρίβια, όπως έχουμε εξαρχής τονίσει είναι τριφασικά. Εδώ το πρόβλημα είναι αν όλα τα λιοτρίβια πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου. Έχουν δηλαδή ειδικές μεταλλικές δεξαμενές που τον πολτό [λιοκόκι+λιόζουμο] τον παίρνουν τα  ειδικά εργοστάσια, πυρηνουργεία ή και μεγάλες εδαφοδεξαμενές για τη συλλογή του πολτού.

Έχει γίνει ΄σχετικός έλεγχος, ώστε να μην τις αδειάζουν ανεξέλεγκτα σε δημόσιες υδρορροές, ποτάμια και ρέματα.   

   Σύμφωνα δε με σημερινή ενημέρωση από τον αρμόδιο Δ/ντή της Αντιπεριφέρειας Μεσσηνίας προγραμματίζεται να τροποποιήσουν την αναφερόμενη νομαρχιακή απόφαση του Δράκου, ώστε να εναρμονισθούν με την Ηλεία.  Μπράβο στην Ηλεία, εδώ προηγείται!
    Επίσης με διαβεβαίωσε ότι σύντομα θα μου διαβιβάσει σχετικό λεπτομερές  ενημερωτικό για την αυτοψία που έγινε την προηγούμενη Πέμπτη, που συμμετείχε και ο ίδιος, σε τρία προβληματικά σημεία του νομού Μεσσηνίας [το ένα είναι η Νέδα με την καταγγελία μας, το άλλο πέρα στο Ναυαρίνο και το τρίτο κάπου αλλού]. 

 

    Από δε την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, με ενημέρωσε η γραμματέας ότι πάλι λείπει ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης και μόλις θα έρθει θα με ενημερώσει, αλλά ακόμα περιμένω....

Αξίζει να τονίσουμε πως ο δήμαρχος Ζαχάρως κ. Αλεξανδρόπουλος μας διαβεβαίωσε ότι η καταγγελία έχει διαβιβαστεί στις αρμόδιες υπηρεσίες και σε ένα δεκαήμερο θα ζητήσει σχετικό απολογισμό. Αυτά μας είπε κι αυτά σας γράφουμε και τίποτα άλλο.

[1] Με αυτό θυμήθηκα τότε στη Θεσσαλονίκη που τρώγαμε οι περισσότεροι στη Λέσχη. Νομίζω ήταν λίγο μετά τη χούντα που ένα φεγγάρι είχαν φέρει κάτι κοτόπουλα που μύριζαν ακόμα και ψητά στο φούρνο [φαγητό δις την εβδομάδα]. Μετά από πολλές διαμαρτυρίες ήρθαν κάποιοι από τη Νομαρχία και πήραν δείγμα για εξέταση. Κι ακούστε τι αποφάνθηκαν:   "Το  συγκεκριμένο υλικό διατροφής δεν είναι επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία και είναι κατάλληλο προς βρώσιν αν και δεν είναι αρίστης ποιότητας"  Κάπως έτσι και με τα επεξεργασμένα λιόζουμα! 

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

      Η ανάπτυξη του συνεταιριστικού κινήματος στην Ελλάδα καθυστέρησε λόγω της τουρκοκρατίας και της απουσίας της αναγέννησης. Κι όμως συναντάμε μερικές μορφές συνεταιρισμού προδρομικές, και δη πρωτοποριακές, όπως τα Τσελιγκάτα, τα Αμπελάκια και τους συντροφοναύτες των νησιών Ύδρας, Σπετσών, Ψαρών. Όμως  πρώτες άτυπες μορφές έχουμε τις διάφορες συντεχνίες στο Βυζάντιο και μετά τους  Δώδεκα (12) "συνεταιρισμούς" των Μαντεμοχωρίων Χαλκιδικής [1] που ανέλαβαν στις αρχές του 18ου αιώνα την εκμετάλλευση των μεταλλείων για δικό τους και που εξελίχθηκε σε ένα σύστημα δημοκρατικά αυτοδιοικούμενων κοινοτήτων, που λέγονταν «Ελευθεροχώρια» ή «Κλεφτοχώρια» και λογαριασμό. Ανάλογα δημιουργήθηκε το «Ελληνικό Ορεινό Χωριό», που στηρίζονταν σε μια μορφή συνεταιριστικής οικονομικής δραστηριότητας, για να εξελιχθεί στα χρόνια της τουρκοκρατίας σε «μεγάλους παραγωγικούς συνεταιρισμούς για εργασίες γεωργικές, βιομηχανικές, εμπορικές και ναυτικές» (Λάμπος, 1999).

Τα τσελιγκάτα

Για τα θρυλικά Τσελιγκάτα αναφερθήκαμε εν ολίγοις σε προηγούμενη ανάρτηση [κλικ ΕΔΩ] και όπως είπαμε σε μια επόμενη ανάρτηση για το μεγαλείο των Τσελιγκάτων θα δημοσιεύσουμε το σχετικό απόσπασμα από τη διδακτορική διατριβή του Διον Μαυρόγιαννη πρώην  καθηγητή Κοινωνιολογίας πανεπιστημίου Παρισιού.

 Η Κοινή Συντροφιά των Αμπελακίων 

Η Κοινή Συντροφιά των Αμπελακίων ιδρύθηκε το 1778 και αποτελεί την πιο γνωστή μορφή συνεργασίας στον ελλαδικό χώρο (Λάμπος, 1999). Στον συνεταιρισμό συμμετείχαν περίπου 6.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Μέχρι τα μισά του 17ου αιώνα, τα Αμπελάκια, μια κοινότητα που βρίσκεται στον Νομό Λάρισας και είναι κτισμένη στις πλαγιές του Κισσάβου, ήταν μια κτηνοτροφική και οινοπαραγωγική κοινότητα. 

  Με την αύξηση του πληθυσμού, οι Αμπελακιώτες έστρεψαν την προσοχή τους στην παραγωγή κόκκινων νημάτων και κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, οι μικρές οικιακές βιοτεχνίες κατασκευής και βαφής νημάτων αποφάσισαν να ενωθούν και να δημιουργήσουν τις λεγόμενες «συντροφίες» με στόχο την αύξηση της παραγωγής, την αντιμετώπιση των οικονομικών δυσκολιών και την επέκταση των εμπορικών δραστηριοτήτων τους στον ευρωπαϊκό χώρο. Στις «Συντροφίες», που αρχικά ήταν πέντε και αποτελούσαν ένα είδος ετερόρρυθμων εταιρειών, συμμετείχαν όλοι σχεδόν οι κάτοικοι της κοινότητας. Το 1778 οι πέντε «συντροφίες» των Αμπελακίων συνενώθηκαν και όλες μαζί αποτέλεσαν την Κοινή Συντροφία και Αδελφότητα των Αμπελακίων, στην οποία συμμετείχαν και άλλες κοινότητες της κοιλάδας των Τεμπών. Η Κοινή Συντροφία και Αδελφότητα των Αμπελακίων ήταν οργανισμός κεφαλαίου και εργασίας με συνεργατική προσέγγιση στη φιλοσοφία του, στην πρακτική που εφάρμοζε, στον τρόπο που λειτουργούσε, στους σκοπούς που έθετε και γενικά σε όλες τις πτυχές της δραστηριότητάς του. Μέλη του συνεταιρισμού ήταν οι παραγωγοί βαμβακιού και ερυθρόδανου καθώς επίσης και το εργατικό δυναμικό, το οποίο απασχολούσε ο οργανισμός στις δραστηριότητες που ασκούσε. 

    Έδρα του οργανισμού παρέμεινε η κοινότητα των Αμπελακίων. Σκοπός του συνεταιρισμού ήταν η οικονομική ενίσχυση των μελών του, αλλά και η πνευματική και ηθική καλλιέργειά τους. Γρήγορα εξαπλώθηκε η φήμη τους, χάρη στα εξαιρετικής ποιότητας νήματα που κατασκεύαζαν οι κάτοικοί του καθώς και στην άριστη βαφή και επιτυχή εμπορία τους. Έτσι, δημιούργησαν ένα πρότυπο συνεργασίας και αλληλεγγύης. Ο συνεταιρισμός διένυσε μια περίοδο άνθισης και οικονομικής ευμάρειας που έφτασε αισίως τα 31 χρόνια, ως το 1811, οπότε διαλύθηκε. Η διάθεση των εμπορευμάτων τους γινόταν σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο με κύριο κέντρο τη Βιέννη. Υπήρχαν παντού πρακτορεία και διένειμαν τα κόκκινα νήματα σε όλη την Ευρώπη. Κατά την περίοδο της ακμής τους στα Αμπελάκια ιδρύθηκαν σχολεία, βιβλιοθήκες εργαστήριο πειραματικής φυσικής και παρέχονταν ειδικές ενισχύσεις στους φτωχούς, καθώς επίσης υπήρχε γιατρός σε κάθε χωριό που φρόντιζε για την υγεία των κατοίκων (Παπαγεωργίου, 2015).

Οι Συντροφοναύτες των νησιών Ύδρας, Σπετσών, Ψαρών

 Στα νησιά Ύδρα, Σπέτσες και Ψαρά ιδρύθηκε ο συνεταιρισμός των Συντροφοναυτών. Οι φτωχοί νησιώτες αυτών των νησιών συγκέντρωσαν κεφάλαιο για τη ναυπήγηση ενός πλοίου. Οι έμποροι πρόσφεραν υλικά, οι ξυλουργοί εργασία και όλοι γίνονταν συνέταιροι με δικαιώματα και κέρδη. Οι Συντροφοναύτες κατάφεραν να επεκτείνουν τις εμπορικές τους δραστηριότητες πέρα από τη Μεσόγειο. Τα πλοία της Ύδρας περνούσαν το 1804 τον Ατλαντικό ωκεανό και έφταναν μέχρι τη Ν. Αμερική, όπου πωλούσαν κρασί.

             [1] Για το θέμα των μεταλλείων της Χαλκιδικής ["Σκουριές" , "Σιδηροκαύσια"], που έχει ιστορία από την αρχαιότητα και συνεχίζεται κλικ ΕΔΩ 

ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΙΑ ΜΑΣ ΧΤΥΠΟΥΝ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΑ...

       Το παρακάτω κείμενο το κοινοποίησα

 στα Μ.Μ.Ε έντυπα και ηλεκτρονικά του 

νομού μας, μαζί και το άρθρο "Συνεργατισμός 

 ή Βαρβαρότητα" το οποίο ήδη δημοσιεύτηκε 

 στις εφημερίδες "Πρωϊνή και "Πατρίς". 

 

      Είναι παραδεχτό τοις πάσι ότι η οργάνωση και λειτουργία του αγροδιατροφικού συμπλέγματος και δη της πρωτογενούς  παραγωγής είναι κάκιστη, άθλια. Επίσης παραδεχτό είναι ότι αυτή αποτελεί τη γενεσιουργό  αιτία όλων των δεινών του τόπου μας με αποτέλεσμα την  κατάταξη του νομού μας, εν γένει γεωργοκτηνοτροφικού, στις τελευταίες θέσεις της οικονομίας της χώρας.

   Η κατάσταση πλέον έχει φτάσει στο έπακρο,   η επιστρατευμένη πανστρατιά   για την σωτηρία, είναι "τέκνο της ανάγκης και ώριμο τέκνο της οργής". Αυτή η επιστράτευση πρέπει να έχει …ΟΛΑ τα Μ.Μ.Ε., έντυπα και μη, του νομού μας μπας και σπρώξουμε τους ηγήτορες του τόπου μας , βουλευτές και δημάρχους, και ενεργοποιηθούν. Βεβαίως καλώς ενδιαφέρονται για το ευζήν αλλά     μας λείπει το ζην. Όλα,  διαπιστώσεις, αίτια, αποστροφή των ιδίων των αγροτών κίνητρα κ.τ.λ. έχουν  τόσα χρόνια αρκετά αναλυθεί, αλλά το  πολυπόθητο και δύσκολο είναι το δια ταύτα. Προς αυτή την κατεύθυνση είναι  τα σχετικά άρθρα που θα σας αποστείλω, αρχής γενομένης από το «Συνεργατισμός ή Βαρβαρότητα».

       Οι καιροί ου μενετοί!!!

[Η δικαιολογία του covid–19 είναι ύποπτη υπεκφυγή και έλλειψη ευθύνης. Η καλλιέργεια ας αρχίσει από τώρα,  μια και επίσης θα αποτελέσει  τονωτικό ελιξίριο στο εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα της ψυχικής μας υγείας, λόγω καραντίνας, κόντρα την κοινωνική μας αποστασιοποίηση.

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΣ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

           Χτες δημοσιεύτηκε στην "ΠΡΩΙΝΗ" & στην "ΠΑΤΡΙΣ" (α)

      

                Στην εν γένει οικονομία της χώρας η Ηλεία βρίσκεται στις προτελευταίες θέσεις.  

     Οι πάντες ειδικοί και μη αποδέχονται ότι ο κύριος λόγος είναι το αγροδιατροφικό σύμπλεγμα και κυρίως ο πρωτογενής τομέας, που είναι ο βασικός πυλώνας της ανάπτυξης της περιοχής  και όλης της χώρας. Ο Θουκυδίδης το  είπε από τότε ότι «Ευ φερομένης της Γεωργίας και άλλαι τέχναι ευ φέρονται» [ Όταν η γεωργία πάει καλά, τότε όλα τα άλλα επαγγέλματα πάνε εξίσου καλά].

    Στην Ηλεία η συμμετοχή της πρωτογενούς τομέα στην όλη οικονομία είναι μεγάλη,  το 24,64% του συνολικού ΑΕΠ του νομού προέρχεται  από αυτή [13,14% από τον  Δευτερογενή Τομέα και 62,21% από τον Τριτογενή Τομέα]. Και εκτός αυτού είναι σημαντική καθότι και οι άλλοι τομείς, περισσότερο ο δευτερογενής ευ φέρονται, όπως μας λέει και ο  Θουκυδίδης.
   Όμως από την αρχή της ίδρυσης του κράτους ο πρωτογενής τομέας νοσεί επικίνδυνα, [παραγωγή, ανταγωνιστικότητα, κόστος] με βασικό, κύριο πρόβλημα την παντελή έλλειψη της συνεργατικής, συνεταιριστικής  οργάνωσης και λειτουργίας με την κυριαρχία των νόμων της νεοφιλελεύθερης αγοράς.

     Βεβαίως στην ίδια μοίρα είναι όλη η χώρα αλλά στον τόπο μας είναι τραγική.

     Την τελευταία βδομάδα στον τοπικό τύπο ο Μάκης Μπαλαούρας κατέθεσε σε τέσσερες συνέχειες μια εμπεριστατωμένη μελέτη για όλο το φάσμα του συνεργατισμού.

    Παραθέτουμε μόνο δύο στοιχεία που κάνουν την κατάσταση τραγική πανελληνίως και την επιλογή μοναδική:

       •Αν και η  χώρα μας είναι γεωργοκτηνοτροφική, δεν είμαστε επαρκείς σε κανένα απολύτως γεωργικό προϊόν (αγροτικό και κυρίως κτηνοτροφικό], οπότε το ισοζύγιο εισαγωγών - εξαγωγών των γεωργικών προϊόντων είναι εξ αρχής αρνητικό περίπου 70 με 30. Τα δε μεγέθη είναι τεράστια, το ποσό για εισαγωγές τέτοιων προϊόντων , βασικών στην διαβίωση ανθρώπων και ζων, είναι πολλαπλάσιο των ποσών για εισαγωγές ειδών ενέργειας, πετρελαιοειδών κτ.λ.

     • Στις χώρες της Δυτ. Ευρώπης, και δη στις Σκανδιναβικές χώρες με την πολυσχιδή  βιομηχανική και τεχνολογική ανάπτυξη σε όλους τους τομείς το 70-80 % των εξαγωγικών γεωργικών προϊόντων γίνεται μέσω συνεταιριστικών φορέων με τεράστια επιχειρηματική ανάπτυξη σε όλο τον κόσμο.

 Τα στοιχεία [2] για την Ηλεία είναι πιο τραγικά και το πρόβλημα οξύ, μόνιμο και γενικό.

      Δυστυχώς όλα τριγύρω αλλάζουνε και αυτά χειροτερεύουν.  

Οπότε  κύριε Διευθυντά μου επιτρέπεται νομίζω να σας καταθέσω δυο τρία ερωτήματα:      Ο νομός μας κατά κύριο λόγο είναι αγροκτηνοτροφικός, έτσι δεν είναι; Οπότε οι αιρετοί άρχοντες  από όλη την γκάμα, αρχής γενομένης από τους αξιότιμους Βουλευτές μας μέχρι και αυτούς της Τ/Α,  Α΄ και Β΄ βαθμού, Δημάρχους, Περιφερειάρχες  αλλά και Προέδρους τόσων φορέων και οργάνων, που δόξα τω Θεώ έχουμε αρκετούς, εκλέγονται 80-90 % από αγρότες και αυτούς τελικά εκπροσωπούν βάσει των θεσμών της δημοκρατίας μας. Έτσι δεν είναι;   

     Κι όμως είναι αδιανόητο, πέρα από κάθε λογική και συνάμα υπερβολικά οξύμωρο, με το βασικό πρόβλημα της αγροτιάς κανείς μας κανείς δεν ασχολείται, ούτε από τους νυν ούτε από τους πρώην.

    Κάθε μέρα στις εφημερίδες όλοι τους καταθέτουν τα ..διαπιστευτήρια τους. Πότε ο ένας και πότε ό άλλος και επί παντός του επιστητού. Από εδώ ο Κατρίνης, δίπλα ο Νικολόπουλος με τον Καλαματιανό, την άλλη μέρα ο Τζαβάρας με την Αυγερινοπούλου και πάλι από την αρχή. Όμως για το κύριο πρόβλημα του  νομού τσιμουδιά. Έπεα πτερόεντα. Μασκαρεμένη ομερτά εξ ανάγκης ή παντοτινή σύνταξη των …ανθρωποφυλάκων. Αναρωτιέμαι γιατί ;

[3]Κάπως έτσι και χειρότερα συμβαίνουν και με τους αυτόδιοικητικούς. Πάρτε παράδειγμα το δήμο Ζαχάρως [4].  

 Σε αυτό το σημείο θέλω να συγχαρώ δημόσια τον Μάκη Μπαλαούρα που μας βομβάρδισε με τέσσερα εμπεριστατωμένα και αξιόλογα άρθρα, μια απεγνωσμένη κραυγή για τη δραματική κατάσταση στην πρωτογενή παραγωγή, στην αγροτιά στο  νομό μας και σε όλη τη χώρα.  Και είναι ο μόνος από όλους τους πρώην βουλευτές που συνεχίζει να παρεμβαίνει στα δρώμενα του τόπου.

         Με την όλη γνωστή παγιωμένη, κυρίαρχη κατάσταση που έγκειται ως επί το πλείστον στη μη ευαισθησία ή καλλίτερα  αποστροφή των αγροτών και των υπολοίπων συμμετεχόντων,   το μεγάλο θέμα είναι το δια ταύτα, τι τελικά πρέπει γίνει. Στον νομό μας πρέπει οπωσδήποτε να γίνει μια πανστρατιά από όλους τους παράγοντες και φορείς, βουλευτές, αυτοδοιηκιτικοί, επιμελητήριο, εκπαιδευτικοί και λοιπούς. Βεβαίως διαπαραταξιακά και ακομμάτιστα.

  Προσεχώς  επί αυτού ακριβώς του θέματος, θα καταθέσω την άποψή μου, που είναι απότοκος μιας σειράς γνώσεων και εμπειριών λόγω   της 30ετούς επιστημονικής,  επαγγελματικής ασχολίας μου, στο υπουργείο Γεωργίας, με τον Πρωτογενή τομέα, και δη την κτηνοτροφία που είναι ένας από τους πιο κρίσιμους τομείς,. Συνάμα και μέσα από την πολύχρονη συμμετοχή μου στο αγροτικό τμήμα του Συνασπισμού έχω μια συνολική εικόνα από όλο το φάσμα της γεωργίας και της πρωτογενής παραγωγής.

 [1] Το 1981 το ΑΕΠ/κάτοικο % Μ.Ο. χώρας για την Ηλεία ανερχόταν σε 80%, το 1991 έπεσε στο 76% και το 2001 κατρακύλησε στο 63%. Στην ταξινόμηση των Νομών με βάση το επίπεδο κινδύνου φτώχειας: Η Ηλεία έχει δείκτη 35,8% και βρίσκεται στην 41η θέση (Αχαΐα 30,4% , 30η θέση, Αιτωλοακαρνανία 28,6%  26η θέση). Αλλά και πληθυσμιακά έχει πτωτική τάση, μεταξύ 2001 και 2011  η μείωση είναι της τάξης του 17%περίπου.
[2] Όλα τα οικονομικά στοιχεία του νομού [ΑΕΠ, Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία,Ακαθάριστο Εγχώριο προϊόν, είναι πολύ χαμηλά και η κατάσταση χειροτερεύει.  [Περισσότερα δες http://odisseasml.blogspot.com/2016/12/7.html].

[3] Η εξήγηση είναι ότι η εκπαίδευση και η παιδεία τους δεν σχετίζεται με την Γεωργία και όταν ασχολούνται αυτό γίνεται εντελώς επιφανειακά.

[4] Ο δήμαρχος Ζαχάρως δεν βλέπει κατάματα την πραγματικότητα για την υπανάπτυξη και την φτωχοποίηση που τρέχει αλλά του φταίει το πολυθρύλητο Προεδρικό Διάταγμα για  την προστασία της παραλιακής ζώνης. Είναι η ταφόπλακα ισχυρίζεται του τόπου. Πρωτάκουστη και πρωτοφανή περίπτωση.

(α) Τα σχετικά άρθρα για τον Συνεργατισμό θα αποστέλλονται και σε όλα 

τα ΜΜΕ  της Ηλείας, έντυπα και μη, καθότι επιζητείται πανστρατιά   

Συνεργατικά σχήματα ως συλλογικά αγαθά (Μέρος ΄Δ)

 Του Μάκη Μπαλαούρα

     Με την εμπειρία και τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα του Ν. 4384/2016, προτείνω ένα  "πλαίσιο, που θα δίνει στα μέλη των συνεταιρισμών τη δυνατότητα να επιλέγουν τα ίδια την εσωτερική τους οργάνωση και την επιχειρησιακή τους κατεύθυνση. 

Το "πλαίσιο" για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς προβλέπει τις παρακάτω ενότητες:

      1. Οικονομικά κίνητρα για συμμετοχή σε συνεργατικά σχήματα, όπως η κατάργηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος, προνομιακή πρόσβαση σε επιδοτήσεις του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης.

      2. Ευελιξία στους συνεταιρισμούς για να καθορίζουν, μέσω του καταστατικού τους, την εσωτερική οργάνωση και επιχειρηματική κατεύθυνση, τους κανόνες που ορίζουν τη σχέση μέλους με τον συνεταιρισμό, τον αριθμό μελών και τα κεφάλαιά τους. Στους πρωτοβάθμιους συνεταιρισμούς τα μέλη έχουν ίσα δικαιώματα ψήφου (κάθε μέλος, μία ψήφος).

    3. Προβολή επιτυχημένων συνεργατικών σχημάτων. Παρουσίαση και προβολή από κράτος-Τοπική Αυτοδιοίκηση πετυχημένων συνεργατικών σχημάτων, με προγράμματα που θα πείθουν για την αναγκαιότητα της συνεργατικότητας, της καινοτομίας και της εξωστρέφειας, καθώς της συλλογικής αξιοποίησης δικτύων μάρκετινγκ-εμπορίας. Στόχος, η ανάκτηση της εμπιστοσύνης σε νέες μορφές

συνεργατικότητας.

      4. Δημιουργία Οργανισμού προώθησης εξωστρέφειας αγροδιατροφικού τομέα. 

    5. Αξιοποίηση του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης, ιδίως αυτών που αφορούν την κατάρτιση των αγροτών, τις συμβουλευτικές υπηρεσίες, τα συστήματα ποιότητας, τη βιολογική γεωργία και άλλα. Τη σύνδεση των ΑΕΙ με τις ανάγκες της πρωτογενούς παραγωγής.

    6. Λήψη μέτρων για την καταπολέμηση της μαύρης οικονομίας, μέσω φορολογικών ελαφρύνσεων και ενός μηχανογραφημένου συστήματος ελέγχου του παραγόμενου εισοδήματος στη βάση εισροών και τοπικής παραγωγικότητας.

       7. Αξιοποίηση του προγράμματος ενοικίασης δημόσιας γης για να ενθαρρυνθεί η αύξηση του μεγέθους των εκμεταλλεύσεων και η ανάπτυξη συνεργατικών σχημάτων. Το αντίτιμο είναι μόλις 5 ευρώ ανά στρέμμα και το ανώτατο όριο έχει οριστεί στα 100 στρέμματα ανά άτομο.

     8. Αυστηρό θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας που θα δυσκολέψει πολύ στο μέλλον το να αναπαραχθούν παρόμοιες εκφυλιστικές καταστάσεις.

       9. Κοινωνικός ο ρόλος του συνεταιρισμού. Ο Ν.4384/2016, προνόησε για τη ρευστότητα και χρηματοδότηση των συνεταιρισμών, σεβόμενός όμως την αυτονομία τους, καθιέρωσε την προαιρετική μερίδα για τα μέλη- επενδυτές, χωρίς όμως δικαίωμα «εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι», διαφυλάσσοντας τον κοινωνικό ρόλο του συνεταιρισμού και τον διαχωρισμό του από τις ανταγωνιστικές εφαλαιουχικές

εταιρίες. Η ΝΔ, θέλει συμμετοχή των ιδιωτών στη κεφαλαιακή θέση των συνεταιρισμών. Το αποτέλεσμα θα είναι η άλωσή τους από ιδιώτες επενδυτές, και η μετατροπή των συνεταιρισμών, ιδιαίτερα υγιών και ακμαίων, σε κεφαλαιουχικές εταιρίες.

      Νέες μορφές Συνεργατισμού

    Α΄ Ομάδες Παραγωγών

Συνεταιρισμοί-κομματικό κράτος, αλληλένδετες οντότητες (Μέρος ΄Β)

Του Μάκη Μπαλαούρα

 

         Η λεηλατημένη από το παλιό σάπιο πολιτικό σύστημα χώρα μας, προκειμένου να προχωρήσει στην ανασυγκρότησή της πρέπει να στηριχθεί πρωτίστως στον πρωτογενή τομέα, ο οποίος, παρά και τη δική του καταστροφή, διαθέτει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Με άλλα λόγια μπορεί να γίνει ο βατήρας για την εκτίναξη της ανάπτυξης, αρκεί να ξεπεράσει τις παθογένειες του παρελθόντος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

   Εκκολαπτήρια διαφθοράς: Αυτό που συνέβη στη χώρα μας μέχρι το 2015 δεν έχει προηγούμενο στην ευρωπαϊκή αγροτική οικονομία: κατασπατάληση και κλέψιμο ευρωπαϊκών πόρων, αμαρτωλά δάνεια, ξεπούλημα της ΑΤΕ και κορυφαίων συνεταιριστικών επιχειρήσεων. Δημιουργία προβληματικών συνεταιρισμών, όπως ΑΓΝΟ, ΣΕΚΑΠ, ΣΕΠΕΚ, ΚΥΔΕΠ, ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗ, ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ, κ.ά.

      Είναι μακρά η λίστα των χιλιάδων συνεταιρισμών- σφραγίδων που καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα και ευτέλισαν την αξία της συνεταιριστικής ιδέας. Η Δικαιοσύνη επιτέλους να αποκαλύψει τα μεγάλα σκάνδαλα, στην οποία παραπέμφθηκαν δεκάδες περιπτώσεις. Πόρισμα του Αρείου Πάγου, υπολογίζει πάνω από 5 δισ. ευρώ τη ζημιά που υπέστη το Δημόσιο από τις παράνομες χορηγήσεις δανείων της ΑΤΕ το διάστημα 2000-2012.

       Από τη δεκαετία του ΄80 ο χώρος των συνεταιρισμών άρχισε να αλλάζει ριζικά χαρακτήρα και να λαμβάνει έντονα κομματικά χαρακτηριστικά. Η ελάχιστη συμπάθεια σε συνεργατικά σχήματα, ιδίως σε Νομούς της παλιάς Ελλάδας, όπως της Ηλείας, οφείλεται:

   Διαφθορά, νεποτισμός, φαγοπότι και λεηλασία των κόπων των απλών συνεταιριστών από συνεταιρισμούς που δημιουργήθηκαν για την εξυπηρέτηση του κομματικού κράτους μέσα σε συνθήκες πλασματικής αφθονίας που προκάλεσε ο τεράστιος δημόσιος δανεισμός. Ο ευτελισμός αυτός οδήγησε σε παραμόρφωση του οικονομικού μοντέλου της χώρας, συμβάλλοντας και στη κρίση.

    Συσσώρευση γιγάντιων χρεών: Η αναπόφευκτη συνέπεια, στο τέλος της δεκαετίας του ’90, επέφερε συσσώρευση τεράστιων χρεών, που με τη σειρά τους οδήγησαν σε επιπλέον πολιτικές παρεμβάσεις για τη ρύθμισή τους, επεκτείνοντας το πρόβλημα.

Επιπλέον, προκάλεσε μακροχρόνιες διαμάχες με την ΕΕ, καταδίκες και απαίτηση για επιστροφές τεράστιων ποσών.

    Εικονικοί συνεταιρισμοί: Η συντριπτική πλειοψηφία ήταν πρακτικά ανενεργοί ή και  εικονικοί. Το 2011 υποχρεωθήκαμε στη σύνταξη Μητρώου και λιγότερο από το 20% δεν είχαν καν υποτυπώδη οικονομική δραστηριότητα.

Παρόλες τις διαδοχικές ενισχύσεις και τον πακτωλό αναπτυξιακών κονδυλίων από τα ευρωπαϊκά προγράμματα, το αποτύπωμα στην παραγωγή την περίοδο ήταν περιορισμένο. Η μεγάλη πλειοψηφία των συνεταιρισμών ήταν οργανώσεις-σφραγίδες, ακόμα και στην περίοδο της αφθονίας. 

     Ιλιγγιώδη χρέη: Αυτοί οι χιλιάδες αποτυχημένοι συνεταιρισμοί χρωστούν το ιλιγγιώδες ποσό των 2,4 δισ. ευρώ, σε Δημόσιο, Ασφαλιστικά Ταμεία, τράπεζες και στα πρόστιμα που η ΕΕ έχει επιβάλλει εξαιτίας των παράνομων ενισχύσεων. Επιπρόσθετα, πολύτιμες υποδομές στη μεγάλη τους πλειοψηφία κατάντησαν κουφάρια.

    Παράνομες μορφές εμπορίας: Η ολοκληρωτική τους απαξίωση, σε συνδυασμό με την αύξηση της φορολογίας, ο υψηλός ΦΠΑ στα επεξεργασμένα τρόφιμα, ώθησαν παραγωγούς, να αντιγράψουν τις απάτες αυτών των συνεταιρισμών, σε φοροδιαφυγή και παραεμπόριο. Την περίοδο 2004-2005 το ποσοστό φοροδιαφυγής στον αγροτικό τομέα υπολογιζόταν στο 53%.

      Απαξίωση της αρχής του συνεταιρίζεσθαι. Στην Ελλάδα οι συνεταιρισμοί εισφέρουν στη διαμόρφωση του αγροτικού ΑΕΠ το 10%, ενώ ο μέσος όρος της ΕΕ φτάνει το 40%. Το 2016, από τους 6.500 συνεταιρισμούς, τις 137 Ενώσεις, τις 100 ΑΕ, τις 100 Κεντρικές Ενώσεις, σήμερα μόνο 20 είναι οικονομικά βιώσιμοι. Αυτή η στρεβλή κατάσταση οδήγησε αναπόφευκτα στην αναποτελεσματικότητα, στη κατάρρευση και κυρίως στην απαξίωση του συνεταιρίζεσθαι.

     Αναγκαίες ενέργειες για εθνική στρατηγική 

   Παρ’ όλα αυτά, ο πρωτογενής τομέας και οι σχετιζόμενες επιχειρήσεις, επέδειξαν εξαιρετική αντοχή μέσα στην κρίση. Κάποιοι πυρήνες συνεργατισμού επιβίωσαν και άντεξαν όχι μόνο στην κρίση, αλλά και στον μαζικό εκμαυλισμό που προηγήθηκε. Μήνυμα αισιοδοξίας για αύριο.     Η ανασυγκρότησή του πρέπει να αρχίσει με περιφερειακό σχεδιασμό, εθνική στρατηγική, με σύγχρονα και ισχυρά συνεργατικά σχήματα.

Η ελληνική γη, βατήρας ανάπτυξης της Ελλάδας (Μέρος ΄Γ)

 Του Μάκη Μπαλαούρα

 
Το μικρό μέγεθος κλήρου ως άλλοθι

      Ο πρωτογενής τομέας στη χώρα μας αποδίδει σε ακαθάριστη προστιθέμενη αξία ανά
στρέμμα περίπου 60% λιγότερο από ό,τι ο αντίστοιχος τομέας στην Ιταλία. Ο μέσος
κλήρος είναι μόλις 68 στρέμματα, 2,5 φορές κάτω από τον ευρωπαϊκό (161 στρέμματα), ενώ περισσότερες από τις μισές εκμεταλλεύσεις έχουν μέγεθος μικρότερο από 20 στρέμματα.

 Εκκίνηση Παραγωγικής Ανασυγκρότησης
 
Η πολυδιάσπαση της μικρής παραγωγής και η έλλειψη σύγχρονων μεθόδων εξαγωγής
δεν μπορεί να στηρίξει τη διασφάλιση της επάρκειας τροφής στην ελληνική αγορά την εξωστρέφεια και την είσοδο του προϊόντος στα μεγάλα σημεία πώλησης. Απαιτούνται συμπράξεις, συνεργασίες και clusters (σύμπλεγμα εταιρειών που συνδέονται αλληλεξαρτώμενες με πρόσβαση σε εξειδικευμένες αγορές, οικονομίες κλίμακας) για εξασφάλιση ποσοτήτων και προώθηση τους.
Τα περιφερειακά συνέδρια σε όλη τη χώρα, καθώς και η συνάντηση του τότε
Πρωθυπουργού Α. Τσίπρα με τους δεκατρείς Περιφερειάρχες, με αντικείμενο τον εθνικό διάλογο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση, σήμανε την εκκίνηση της εκπόνησης ενός εθνικού περιφερειακού- χωροταξικού αναπτυξιακού σχεδίου μέσα από δημόσιο διάλογο.
Μέσω του νέου Αναπτυξιακού Νόμου και του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης
2014-2020, προχώρησε η στήριξη της εξωστρέφειας, ενώ άρχισαν να χρησιμοποιούνται νέα χρηματοδοτικά εργαλεία. Σημαντικό ρόλο παίζει πιά η παροπλισμένη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις οικονομική μας διπλωματία, με τους εμπορικούς μας ακολούθους στο εξωτερικό. Η απουσία εθνικής και περιφερειακής στρατηγικής για τα εθνικά μας προϊόντα (λάδι, φέτα, ψάρια, οπωροκηπευτικά, μέλι, φυτά, κλπ), καθώς και η έλλειψη διεπαγγελματικών ενώσεων για την προστασία τους, έχουν αποδυναμώσει την εγχώρια επάρκεια τροφής, τη διείσδυση και ισχυροποίηση της εθνικής παραγωγής στο εξωτερικό. Το παράδειγμα της φέτας είναι ενδεικτικό! Επίσης, χαρακτηριστικό είναι ότι η Γερμανία, που δε παράγει λάδι, εξήγαγε πέρυσι περισσότερο ελαιόλαδο στο Ηνωμένο Βασίλειο σε σύγκριση με τη χώρα μας, εξάγοντας 1,6 χιλ τόνους ελαιολάδου (μερίδιο 2,3%), αξίας 4,7 εκ στερλινών, έναντι αντίστοιχα 1,3 χιλ τν και 4,5 εκ στερλινών της Ελλάδας ( μερίδιο 1,9%)!!!
Περιφερειακοί και κοινωνικοί φορείς και παραγωγικές δυνάμεις έχουν την υποχρέωση να συμβάλουν στην ανατροπή, προκειμένου να υπάρξει ένα αναπτυξιακό σχέδιο, ρίχνοντας στο παρελθόν το στρεβλό μοντέλο του παρελθόντος. Η αντιμετώπιση αυτών των παθογενειών αποτελεί πράξη ευθύνης για όλους μας!
 

Αναζητώντας συνεργασίες οριζοντίως και καθέτως
 
Το μέγεθος στον αγροδιατροφικό τομέα, σε όλο το σύνολο της σχετικής αλυσίδας,
δηλαδή τόσο τις μεταποιητικές εταιρείες του αγροδιατροφικού τομέα, όσο και τις επιχειρήσεις του τριτογενούς τομέα που ασχολούνται με την προώθηση των εξαγωγών, είναι τόσο μικρό, ώστε να καθιστά την πλειοψηφία των ελληνικών μονάδων μη ανταγωνιστικές σε ό,τι αφορά τις εξαγωγές και τα διεθνώς εμπορεύσιμα προϊόντα. Η έλλειψη συνεργασίας και ο ισχυρός ανταγωνισμός της εσωτερικής «μαύρης» οικονομίας, δυσχεραίνουν τη δυνατότητα της «λευκής» οικονομίας να είναι διεθνώς ανταγωνιστική, στερώντας της ζωτικό χώρο στην εσωτερική αγορά, που θα μπορούσε να διευκολύνει τη διεθνή της ανάπτυξη.

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Ή ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ......

      Πλέον οδεύουμε αισίως στον δέκατο (10) χρόνο της συνεχούς παρουσίασης και παρέμβασης στα δρώμενα του τόπου μας μέσα από αυτή την ιστοσελίδα η οποία μαζί με άλλα είναι απότοκος και μιας σειράς γνώσεων και εμπειριών λόγω   της 30ετούς επιστημονικής,  επαγγελματικής ασχολίας μου με την Πρωτογενή Παραγωγή, και δη την κτηνοτροφία που είναι ένας από τους πιο κρίσιμους τομείς. Συνάμα και μέσα από την πολύχρονη συμμετοχή μου στο αγροτικό τμήμα του Συνασπισμού έχω εικόνα από όλο το φάσμα της Γεωργίας.

  Μέσα σ' αυτή λοιπόν την πορεία πολλές φορές έχουμε κάνει σχετικές αναρτήσεις, και δυστυχώς όλα στην αγροτιά κάθε χρόνο πάνε και χειρότερα.

   Αν και κατά τον  Θουκυδίδη «Ευ φερομένης της Γεωργίας και άλλαι τέχναι ευ φέρονται» [ Όταν η γεωργία πάει καλά, τότε όλα τα άλλα επαγγέλματα πάνε εξίσου καλά] η Ελλαδίτσα μας από την εποχή της ίδρυσής της ως κράτος δεν είχε ποτέ αγροτική πολιτική.

 Ομολογώ ότι η σημερινή μας ανάρτηση γίνεται επειδή αναστατώθηκα από το άρθρο του Μάκη Μπαλαούρα, της επόμενης ανάρτησης που είναι μια κραυγή στο μεγάλο πρόβλημα στην πρωτογενή παραγωγή και στους αγρότες ειδικά στον νομό μας. Σημειωτέον η Ηλεία βρίσκεται στην προτελευταία θέση τής εν γένει οικονομικής ανάπτυξης των νομών όλης της χώρας. ΄

 Σ' αυτή την απεγνωσμένη κραυγή του Μάκη Μπαλαούρα σας 
υπενθυμίζω μια αντίστοιχη δική μου που έγινε μάλιστα πριν 35 χρόνια 
Κι αλίμονο  "όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν"

 Στις αλλοτινές εποχές, πριν από 37 χρόνια, στα χρόνια της νιότης, είχα εκδώσει μια συμπαθητική εφημεριδούλα: Τα "ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ"

Δείτε τι έγραφα τότε στο 2ο φύλλο  για την μεγάλη ανάγκη, της ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ μορφής που έπρεπε να πάρει η Ανάπτυξη (Παραγωγή, Παρασκευή, Διακίνηση) στον Πρωτογενή Τομέα. Κι ακόμα τίποτα! Τα νούμερα είναι ακόμα χειρότερα. Ποιος μας φταίει; 

   Στο χωριό που υπάρχει μια ομοειδής  καλλιέργεια (θερμοκήπια) το έδαφος είναι πρόσφορο για την ανάπτυξη ενός σωστού συνεταιρισμού επιχειρηματικής μορφής. Αμήν και πότε!!!]

Οι ακόλουθες ηλεκτρονικές διευθύνσεις για όποιους 
πολύ ενδιαφέρονται για το θέμα: .

http://www.agronews.gr/business/fakeloi/arthro/45572/

http://antikleidi.com/2013/02/22/syneter/

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=411973

https://www.efsyn.gr/?p=165584

http://synzo.blogspot.gr/

http://elgisynpe2012.blogspot.gr/

http://www.thalein.gr/

http://www.diktio-kapa.dos.gr/keimena/ica.pdf

http://www.confederation.coop.com.cy/index.php?option=com_content&task=view&id=128&Itemid=125

http://www.socialcooperatives.gr/page/127/70/selecting-productive-activity

 ΕΠΕΙΔΉ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΡΙΣΙΜΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ...