Είπαμε ότι η ανάρτηση με τον κουρσάρο προχτές είναι γραμμένη από παλιά, συγκεκριμένα από τις 3 Δεκέμβρη, τότε που αρκετά βραδάκια μαζευόμαστε στου Χρονόπουλου τον καφενέ με τα φιλαράκια και τα λέγαμε. [1]
Λοιπόν αφού το έγραψα το έστειλα στον Λάμπρο και του γράφω επί λέξει:
"Είναι θετικό κι ωραίο για σένα και θα το αναρτήσω"
και μου απαντά με τον δικό του "στωικό" τρόπο:
"Παραπληροφορείς αβάσιμα τρίτους με φανταστικά δήθεν γεγονότα. Κινδινεύεις να υποστείς σχετικές συνέπειες, που σου αξίζουν. Οι φίλοι μου γνωρίζουν την πραγματικότητα. Όσοι με ζηλεύουν, κατά πως θα ήθελαν, αναλόγως θα φαντασιωποιθούν σχετικά. Όσοι νοιώθουν υποδεέστεροι εμού, αξιολύοητοι είναι.
'Ολοι ευλογημένοι ας είναι, δίκαιοι και ΄άδικοι, μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, οι αλαζόνες και άδικοι δυστυχισμένοι."
Οπότε το προσέλαβα ούτε ναι ούτε όχι και έτσι το ανάρτησα κι ας είναι και καθυστερημένα.
Και χτες έλαβα από τον ίδιο και τις ωραίες φωτογραφίες, οπότε το πράγμα έδεσε.
μοναδικέ και ανεπανάληπτε!
[1] Μπίλης, Δημητράκης Μιχαλόπουλος, Γιάννης Μαντάς, Φώτης Δημήτρουλας και Λάμπρος Θεοδωρόπουλος. Και καμιά φορά περιστασιακά ερχόταν ο Θοδωρής Σπηλιώτης και συνέμπαινε και η θρυλική Τούλα.. Μία είναι η ΤούλαΚαθένας και μια ιστορία, ο Λάμπρος ο Κουρσάρος, ο ...στωικός, Ο Φώτης ο Ρέγκος, θεός να σε φυλάει μη σε πιάσει στο στόμα του, ο Θοδωρής πάντα φευγάτος και μυστήριος, Ο Δημητράκης ο αιρετικός, μια Εβραιοφάγος και μια Κστρυνολάτρης, ο Γιάννης από τα Διάσελα με αρκετά ψιλοσοφίσματα κι ο Μπίλης όλη η μπερδεμένη ιστορία της Ζαχάρως. [ Για την αφεντιά μου λένε όλο αυτοί!}.. Μια παρέα σαν και μάς, αλλά πρώτα έφυγε για Αθήνα ο Μπίλης που ήταν η ..κλώσα, η αναφορά και μετά εγώ, οπότε πάει και η παρεούλα. Έτσι είναι , αλλά πάλι θα βρεθούμε και θα τα πούμε...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου