Τούτη είναι η πιο κατακαλύτερη Ευχή για το 2020!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΓΛΥΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΤΙΝΕΣ

Σήμερα στη γιορτή της η καλή φίλη Κατερίνα Επιτροπάκη 

ανέβασε στο FB το παρακάτω ωραίο κειμενάκι, 

το οποίο και αφιερώνω σε όλες τις γλυκές Κατερίνες 

μας και στη γιαγιά Κατίνα (1)  

                      Οι περισσότεροι άντρες που γνώρισα, είτε γνωστοί-φίλοι είτε εραστές, είχαν να μου διηγηθούν μια ιστορία της ζωής τους για κάποια σημαντική τους Κατερίνα. Συχνά ήταν το όνομα της μάνας τους, της αγαπημένης τους φίλης ή της πρώτης τους αγάπης. Από κάποιο σημείο και μετά, μια τέτοια εξομολόγηση δεν μου προκαλούσε καμία έκπληξη. 

                Βλέπεις, είμαστε μάλλον η πολυπληθέστερη ονοματική κατηγορία, μετά τις Μαρίες και ίσως τις Ελένες.

               Κάποιες φορές μας στοιχειώνει το φορτίο της «κατίνας» που έχει επικρατήσει ως χαρακτηρισμός μικροπρεπούς γυναικείας συμπεριφοράς: ζήλια, περιέργεια, κουτσομπολιό, αδιακρισία… Ωστόσο, εάν υπάρχει γυναίκα στον κόσμο που ισχυρίζεται πως δεν αισθάνθηκε, έστω και μία φορά, τον εαυτό της να ενδίδει σε …κατινιές, μάλλον ψεύδεται. Θυμάμαι πάντα τον στίχο της Aφροδίτης Μάνου που λέει χωρίς ενοχές: «…αφήστε με να γίνω μια παλιοκατίνα, ρεζίλι μ’ έκανε μες την Αθήνα!»

             Εμείς το όνομα, όλες μας την χάρη, λοιπόν, κορίτσια.

            Χρόνια μας πολλά, σε όλες τις συνονόματες. Και ας απολαύσουμε την ημέρα της γιορτής μας με εκείνους που τους είμαστε σημαντικές, και που με τη σειρά τους είναι σημαντικοί για μας.

(1) Η πεθερά μου η Κατίνα, μικρασιάτισσα αν και κοντεύει τα 100 δεν το  βάζει κάτω με τίποτα. Μόνο που στο ΚΑΠΗ οι φίλες της που σαν "μικρότερη" την λατρεύουν, την καλούν Κατερίνα και τώρα ζητά κι από μας να την καλούμε έτσι.

Για τη γιαγιά Κατίνα  κλικ ΕΔΩ

Η ΚΥΡΆ ΚΑΤΊΝΑ ΜΕ ΤΑ ΟΛΑ ΤΗΣ.......

       Πριν δυο χρόνια περίπου έγραφα για την κυρά Κατίνα (κλΙκ ΕΔΩ) που σε αυτή την κρίσιμη ζωή είναι  ζωντανός φάρος, η ζωή η ίδια στο ποδήλατο! 

   Διάνθιζα το μικρό αφιέρωμα με διάφορες αμπελοφιλοσοφίες, όπως τα σακιά που κουβαλά ο καθένας στην πλάτη του και το Θεό που σε άλλον κλείνει το μάτι συγκαταβατικά και πονηρούτσικα  και σε άλλον του ....κλείνει και τα δυο στέλνοντας τον απεχθή κύριο με τον μαύρο μανδύα  με το δρεπάνι ανά χείρας. 

   Μετά από αυτά και μ΄ άλλα καθέκαστα φτάναμε στη γιαγιά Κατίνα με τις μικρασιάτικες καταβολές (η Κατίγκω) που αν και κοντεύει τον αιώνα κατέχεται από μια θέληση για ζωή  με τεράστια αισιοδοξία και χαρά!!! 

Θαυμάστε και χειροκροτείστε για άλλη μια φορά!!!

[Προσεχώς θα παρουσιάσουμε τα ωραία 

της Σύρας, κυρίως από την επάνω πόλη και 

το μουσείο του Μάρκου]

Η ΚΥΡΙΑ ΚΑΤΙΝΑ ΜΑΣ!!!

       Πρώτα ας γράψω για τη ζωή και για μας που μας έχει κάνει ένα σπειροειδές νεφέλωμα και μετά κόντρα στην κατάσταση και σε όλα τα δεδομένα, να παρουσιάσω την κυρία Κατίνα που είναι ένας ζωντανός φάρος, η ζωή η ίδια στο ποδήλατο!

     Λοιπόν η ζωή δεν είναι καθόλου εύκολη και ρόδινη.  Τι σακιά κουβαλάει ο καθένας στην πλάτη του ούτε ο Θεός δεν το ξέρει. Κι αυτός παραπαίει. Τουλάχιστον γιατί δεν κατανέμει ισόποσα τα βάρη; Δεν είναι άδικο αυτό; Χίλιες δικαιολογίες από τη μεριά τους. Πότε δοκιμασία όταν υποφέρει ο καλοσυνάτος και πότε θεϊκή επιλογή όταν φεύγει νέος. Ας είναι δε βγάζεις άκρη με τα ..Θεού. Πάμε καλύτερα στα δικά μας. Τώρα  μάλιστα, εδώ είναι που δε βγάζουμε ούτε άκρη ούτε μέση, ούτε αρχή. 

     Να όμως η γιαγιά Κατίνα. 

     Δεν χρειάζεται να γράψω τίποτα! 

     Μόνο τη μικρασιατική καταγωγή της και την ηλικία της που κοντεύει τον αιώνα!!!

Θαυμάστε και χειροκροτείστε...... 

Με αγάπη μέσα από την καρδιά μας της και απέραντο
θαυμασμό αφιερώνουμε το παρακάτω τραγουδάκι