Τον θυμάστε τον
Σισσέ; Τον 19χρονο πρόσφυγα από τη Γουινέα; Που πήγαινε σε σχολείο της Σάμου;
Μα η ανθρωπότητα ήθελε να τον απελάσει; Να τον στείλει πίσω, εκεί απ' όπου
έφυγε από φόβο; Και τότε το σχολείο του όλο ξεσηκώθηκε; Για να μείνει μαζί
τους; Και τα κατάφεραν.
Έμεινε. Επειδή η
αλληλεγγύη έχει δύναμη. Στο τέλος πάντα κερδίζει. Και ο Σισσέ αποφοίτησε. Και
μοίρασε ένα γράμμα στους φίλους, τον διευθυντή, τους καθηγητές του. Κι όταν οι
άλλοι βλέπουν ανθρώπους "λαθραίους", εγώ ακούω τον Σισσέ που λέει πως
έφτασε εδώ αποκαμωμένος από τον δρόμο. Κι όταν οι άλλοι βλέπουν ανθρώπους
ξένους εγώ ακούω τα λόγια του Διευθυντή και των δασκάλων του. Που λένε:
"ό,τι και να χρειαστείς Σισσέ μου μην φοβάσαι χτύπα τις πόρτες των
γραφείων μας. Είμαστε εδώ για σένα και θα κάνουμε τα πάντα για την πρόοδο
σου’’. Εγώ θα κρατάω πάντα το σύνθημα
που φώναζαν οι συμμαθητές του: «Σισσέ είσαι ένας από εμάς, κάθε Σισσέ έχει
δικαίωμα για σπίτι και σχολείο»Το γράμμα του Σισσέ, από τη σελίδα του σχολείου του. Το
Πυθαγόρειο Γενικό Λύκειο Σάμου. Τι όμορφο σχολείο!
"Αγαπητοί φίλοι, διευθυντή, καθηγητές, καλεσμένοι
Θα ήθελα κατ’ αρχάς να σας ευχαριστήσω που βρίσκεστε εδώ. Με
αφορμή το τέλος της σχολικής χρονιάς και την αποφίτησή μας και καθώς ο καθένας
από μας θα ακολουθήσει το δικό του ξεχωριστό δρόμο θα προσπαθήσω να σας
εξιστορήσω τη δική μου οδύσσεια από την αναχώρησή μου από τη Γουινέα μέχρι την
άφιξή μου στην Ελλάδα. Θα σας μιλήσω για την διαδρομή που ακολούθησα, για τις
χώρες από τις οποίες χρειάστηκε να περάσω μέχρι να φτάσω στη νέα μου πατρίδα,
που τότε ακόμα δεν ήξερα ότι θα γίνει πατρίδα μου και σπίτι μου. Θα σας μιλήσω
ακόμα και για τα προβλήματα που αντιμετώπισα στο πλιό κάμπ και τις δυσκολίες
έως ότου ενταχθώ στην κοινώνία της Σάμου.
Ο δρόμος της προσφυγιάς ήταν ή είναι σκληρός ερχόμενος από
τη Γουινέα δέχτηκα επίθεση από ληστές, είδα ανθρώπους να πεθαίνουν από την
εξάντληση της ατελείωτης πορείας, παιδια που δεν κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν
τα όνειρα τους όπως μπορούμε εμείς σήμερα. Όταν έφτασα στην Τουρκία μπήκα
αμέσως στο νοσοκομείο γιατί ήμουν κι εγώ αποκαμωμένος από το δρόμο. Έμεινα
λοιπόν στην Τουρκία λίγους μήνες και στη συνέχεια ήρθα στην Ελλάδα. Γιατί όμως
ήρθα στην Ελλάδα από την Τουρκία; και αποφάσισα να μείνω σ’ αυτή τη χώρα;