Οι άριστοι και οι μηδαμινοί

   

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

 [1]

   Στους φεουδαρχικούς καιρούς ήταν εύκολο να διακρίνει κανείς τους λίγους από τους πολλούς. Οι λίγοι είχαν γεννηθεί τέτοιοι, όπως εξάλλου και οι πολλοί. Οι άνθρωποι γεννιόντουσαν βαρόνοι, μαρκήσιοι και κόμητες ή γεννιόντουσαν δουλοπάροικοι, και πέθαιναν έτσι ακριβώς όπως είχαν γεννηθεί, αριστοκράτες ή του λαού. Όλα ήσαν καθαρά. Αποτρόπαια μεν, πλην όμως καθαρά.

  Ύστερα, ήλθαν οι αστοί με τις φιλελεύθερες ιδέες τους, και αρνήθηκαν στην πράξη το προνόμιο της γέννησης. Διακήρυξαν ότι στον καθένα, θα επιτρεπόταν να έχει μια μοίρα διαφορετική από αυτήν που υπαγόρευε η γέννησή του. Μόνον που, αφού με τέτοια λόγια γκρέμισαν τον παλιό κόσμο και πήραν τα ηνία των κοινωνιών στα χέρια τους, μετά από κάποιο καιρό έχασαν την επαναστατική τους ορμή, και έγιναν και αυτοί με τη σειρά τους, οι λίγοι. Έπρεπε, λοιπόν, να αντιμετωπίσουν τους πολλούς και να νομιμοποιήσουν την υπεροχή τους απέναντι τους. Και τότε στη θέση της γέννησης και της εκ θεού εκπορευόμενης εξουσίας των αριστοκρατών, έβαλαν την «αξία» και την «αριστεία».

Οι φιλελεύθεροι και οι σχολές αριστείας

  Διαβάστε τι γράφει χαρακτηριστικά σε μια επιστολή του, στα τέλη του 19ου αιώνα, ο ιδρυτής ενός εκπαιδευτικού θεσμού από τον οποίο αποφοιτά, ακόμα και σήμερα, η μεγάλη πλειοψηφία της γαλλικής πολιτικής ελίτ, ο φιλελεύθερος Εμίλ Μπουτμύ (Emile Boutmy): «Τα προνόμια πέθαναν και κανείς δεν μπορεί να σταματήσει τη δημοκρατία. Οι ανώτερες τάξεις, όπως αυτοαποκαλούνται, είναι υποχρεωμένες να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα της πλειοψηφίας. Θα κατορθώσουν, όμως, να διατηρήσουν την πολιτική τους κυριαρχία, αν επικαλεσθούν το δικαίωμα του πιο ικανού. Πίσω από τις ετοιμόρροπες επάλξεις των προνομίων και της παράδοσης, ο χείμαρρος της Δημοκρατίας πρέπει να συναντήσει μια δεύτερη γραμμή άμυνας, χτισμένη από πασίδηλες και χρήσιμες ικανότητες, από ανώτερες ιδιότητες που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το κύρος τους.»

  Τέτοια ήθελε τη Σχολή του, ο Εμίλ Μπουτμύ, μια σχολή αριστείας.

Η χώρα ποτέ δεν απελευθερώθηκε

 

Δημήτρης Ζεβόλης

·Μετά την Οθωμανική κυριαρχία αποτέλεσε προτεκτοράτο ελεγχόμενο από την εκάστοτε επικυρίαρχη δύναμη.

Πρόθυμο και το εγχώριο δοσιλογικό προσωπικό.

Ο λαός το είπε πολύ χαρακτηριστικά "Έφυγε ο Μπραίμης και ήρθε ο Ζαΐμης".

Όσο δεν εννοούμε ότι ο αγώνας πρέπει να είναι εθνικοαπελευθερωτικός προκοπή δεν πρόκειται να δούμε.

Πολύ διαφωτιστικό το χρονογράφημα της Νόρας Ράλλη, στην efsyn.

«Zu viel ist zu viel» («Φτάνει πια!»)

  «Ξέρεις τι είναι να σε βάζουν να καις το βιος σου και να πληρώνεις και το πετρέλαιο για να το καις;»...

...Αυτή τη φράση δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν πολύ γέρος και πολύ γερός. Ούτε αυτός είχε ξεχάσει. Ήμουν πολύ μικρή μπροστά του, αλλά την κατάλαβα. Δεν είχα καταλάβει τότε όλη την ιστορία βέβαια, είχε πολλά ονόματα και ημερομηνίες και κάποιους που ήθελαν κάτι παράλογα πράγματα και κάποιους άλλους που κανείς δεν τους άκουγε και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί κανείς δεν τους άκουγε, αφού εγώ, όταν φώναζα τη μαμά μου, με άκουγε. «Φώναξες δυνατά;» τον ρώτησα. Με κοίταξε και μου είπε ξανά: «Ξέρεις τι είναι να σε βάζουν να καις το βιος σου και να πληρώνεις και το πετρέλαιο για να το καις;». Μου το είπε δεύτερη φορά κι έτσι δεν το ξέχασα ποτέ.

Ο ίδιος δεν ήταν κανένας τυχαίος. Ο πατέρας του είχε τον Παπαστράτο μεσίτη, πριν γίνει ο τελευταίος σπουδαίος και τρανός. Μέσα στα καπνά από παιδί. Αριστερή οικογένεια φουλ. Από τα ιδρυτικά μέλη του ΣΕΚΕ (μετέπειτα ΚΚΕ) ο θείος του, αργότερα ο ίδιος στον ΕΛΑΣ κ.λπ. Αυτό το «κ.λπ.» που δεν θυμόμαστε πλέον, ίσως δεν μαθαίνουμε και ποτέ κι ας του οφείλουμε τη ζωή και την ελευθερία μας. Στην περιοχή του Αγρινίου βγάζαν τον λεγόμενο «αρωματικό καπνό».

Ντόπια ποικιλία, όπως ο «μπασμάς» σε Ξάνθη, Κομοτηνή και Πομακοχώρια. Τα φύλλα του αρωματικού δεν ήταν μεγάλα - μια παλάμη. Αλλά η ποιότητά του ήταν ασυναγώνιστη. Τη δεκαετία του ’50, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής γίνεται πρωθυπουργός. Ο Στεφανόπουλος ήταν να γίνει, αλλά ο βασιλιάς, ένεκα η φιλία του μετέπειτα «εθνάρχη» (μιλάμε για ηλίθιο λαό, όχι αστεία) με το Παλάτι και ειδικά με τη Φρειδερίκη, τον ανέβασε στην πρωθυπουργία επειδή έτσι το θέλησε ο Παύλος. Και τι έκανε ο «εθνάρχης»; Απαγόρευσε την εξαγωγή ελληνικού καπνού στις χώρες του τότε Ανατολικού Μπλοκ, διότι ήσαν κομμουνισταί και η Ελλάς ανήκε εις την Δύσιν.

Οι αγρότες/παραγωγοί αντέδρασαν. Μετά τον Β' Π.Π., η αμερικανική καπνοβιομηχανία είχε επεκταθεί και οι ίδιοι θα έχαναν ουσιαστικά όλη την πελατεία τους. Οπότε αποφάσισαν να μη δώσουν πουθενά την παραγωγή τους και να τη φυλάξουν στις αποθήκες τους. Δεν χαλάει ο καπνός - δεν είναι γάλα ημέρας να λήγει.

Περνάει ένας χρόνος, περνάει δεύτερος, περνάει τρίτος. Νοικοκυραίοι άνθρωποι ήταν (όχι «κυρ Παντελήδες», κανονικοί νοικοκυραίοι), είχαν κάνει τα κουμάντα τους, άντεξαν. Λυσσάει ο «εθνάρχης» (μιλάμε για εντελώς ηλίθιο λαό, όχι αστεία!) και διατάζει να καούν όλα τα καπνά που ήταν αποθηκευμένα, λέγοντας ότι «εκρίθησαν ανεμπορεύσιμα»! Όσο έχει χαλάσει η βελέντζα της προγιαγιάς μου, άλλο τόσο ήταν δυνατόν να χαλάσουν και τα καπνά. Αυτός όμως εκεί! Και δεν σταμάτησε «εκεί», αλλά υποχρέωσε τους αγρότες να πληρώσουν και μία δραχμή το μπιτόνι το πετρέλαιο που χρειάζονταν για να κάψουν το βιος τους.

Βία

Το ελληνικό κράτος ποτέ δεν άσκησε ενιαία αγροτική πολιτική. Εξουθένωσε την ύπαιθρο, που ήδη είχε εξαντληθεί από δύο Παγκοσμίους και έναν Εμφύλιο, αργότερα έκανε και διακρατική συμφωνία με τη Γερμανία και έστειλε όλη την νεολαία (18-25 ετών) να γίνουν γκασταρμπάιτερ στη βιομηχανία της, γουρούνια στο σακί της, μετά έφερε και ξενόφερτα, εισαγόμενα προϊόντα πάμφθηνα και ο πρωτογενής τομέας διαλύθηκε πλήρως.

Πώς άλλαξε ο πληθυσμός στην Ευρώπη μεταξύ 1990 και 2023 – Το εκπληκτικό ποσοστό της Ελλάδας

Μεταξύ 1990 και 2023, ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε κατά περισσότερο από 50%.

Όμως δεν υπήρξε αύξηση σε όλες τις χώρες με τον ίδιο ρυθμό, και σε μερικές μάλιστα τα ποσοστά δεν αυξήθηκαν καθόλου.

Η Pallavi Rao του Visual Capitalist χαρτογραφεί τις πληθυσμιακές αλλαγές της Ευρώπης, με χρωματική κωδικοποίηση ανά αύξηση (πράσινο) και μείωση (κόκκινο) κατά την ίδια χρονική περίοδο.

Τα δεδομένα προέρχονται από τις Παγκόσμιες Προοπτικές Πληθυσμού 2024 του ΟΗΕ.

Οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης έχουν σημειώσει σημαντική αύξηση του πληθυσμού, ακόμη και όταν τα ποσοστά γεννήσεων έχουν μειωθεί, γεγονός που υποδηλώνει μετανάστευση προς την περιοχή.

Η Τουρκία (+56%) και η Ιρλανδία (+48%) κατέγραψαν τη μεγαλύτερη αύξηση για χώρες με πληθυσμό άνω του 1 εκατομμυρίου κατοίκων.

Ιδιαίτερα πρέπει να σταθεί κανείς πάντως στο ποσοστό της Ελλάδας το οποίο είναι 0%

Η ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΦΣΥΝ

      Ανάμεσα στους νομούς Ηλείας και Μεσσηνίας ξεδιπλώνεται μία από τις μεγαλύτερες σε μήκος αμμουδερές ακτογραμμές της Ελλάδας. Εδώ, σε αυτά τα ατέλειωτα χιλιόμετρα αστραφτερής άμμου, αναπτύσσονται συγκροτήματα ενοικιαζόμενων δωματίων, camping, beach bars, ενώ υπάρχουν και τεράστια τμήματα παρθένας ακτής όπου ακόμη και τον Αύγουστο μπορείς να κολυμπάς μόνος σου

Για την εξερεύνηση των ακτών του Ιονίου που αναπτύσσονται στο δυτικό άκρο της Πελοποννήσου και μοιράζονται ανάμεσα στους νομούς Ηλείας και Μεσσηνίας, αφετηρία μας θα γίνει η παραλία Ζαχάρως-Καϊάφα, η οποία έχει πολύ εύκολη πρόσβαση μέσω του αυτοκινητόδρομου Πύργου-Κυπαρισσίας. Το πιο πολυσύχναστο τμήμα αυτής της θεσπέσιας ακρογιαλιάς με τους αμμόλοφους και το πευκοδάσος με ρίζες που βρέχονται από το κύμα είναι εκείνο που βρίσκεται κοντά στο αυλάκι το οποίο αποχετεύει τα νερά της λίμνης Καϊάφα στο Ιόνιο πέλαγος. Εδώ υπάρχουν ταβέρνες πάνω στον δρόμο οι οποίες απέχουν όμως από τη θάλασσα μόλις μερικές δεκάδες μέτρα. Σε κάποιο σημείο του πευκώνα επί του δρόμου θα παρκάρεις το αυτοκίνητο, θα περπατήσεις λίγο και εύκολα θα καταλήξεις στο ακροθαλάσσι.

Η ακτή αυτή με τα ίδια χαρακτηριστικά (πεύκα και αμμοθίνες) συνεχίζεται για αρκετά χιλιόμετρα, τόσο προς Βορρά όσο και προς Νότο. Αν έχετε τη διάθεση να περπατήσετε λίγο προς τις δύο κατευθύνσεις του ορίζοντα, είναι βέβαιο ότι θα βρείτε σημεία απόλυτης ησυχίας για να απολαύσετε τις βουτιές στα νερά του Ιονίου. Αν πάτε οδικώς λίγο βορειότερα, στο ύψος του χωριού Κάτω Σαμικό, θα δείτε τον δρόμο που οδηγεί στην ακτή, σε σημείο όπου υπάρχουν δύο beach bars.

Νότια από τη λίμνη Καϊάφα και φτάνοντας στο ύψος της Ζαχάρως, ένας παρακαμπτήριος δρόμος θα σας φέρει στην ακτή του Αγίου Νικολάου όπου απαγκιάζει ένας παραλιακός οικισμός με ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία, ταβέρνες, ενώ ένα μικρό μέρος της παραλίας είναι οργανωμένο με ομπρέλες και ξαπλώστρες.

Ακολουθώντας τον δρόμο προς Κυπαρισσία, θα δείτε δεξιά σας διάφορες παρακαμπτήριες οδούς, στρωμένες με άσφαλτο ή βατό χωματόδρομο, οι οποίες επίσης καταλήγουν στην ακτή. Το πιο οργανωμένο μέρος αυτής της θαυμάσιας αμμουδιάς είναι η παραλία του Κακόβατου, όπου υπάρχουν ξενοδοχειακές μονάδες επί της ακτής, ψαροταβέρνες, καφέ και φυσικά τα αναντικατάστατα για τις διακοπές του Νεοέλληνα beach bars

ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΔΑΚΙΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Νεοχώρι, Θολό, Γιαννιτσοχώρι

Συνεχίζοντας την πορεία προς Νότο επί του αυτοκινητόδρομου Πύργου-Κυπαρισσίας, θα συναντήσουμε τα χωριά Νεοχώρι, Θολό και Γιαννιτσοχώρι (ακριβώς με τη σειρά που σας τα αναφέρουμε). Από αυτά τα χωριά υπάρχουν δρόμοι που ύστερα από μια σύντομη διαδρομή 5-6 χιλιομέτρων ανάμεσα από ελαιόδεντρα, πευκώνες και θερμοκήπια, καταλήγουν στην απλωτή αμμουδιά. Σε αυτή τη σχεδόν τριών χιλιομέτρων μήκους αμμουδερή ακτή θα βρείτε κάποια κάμπινγκ, ιδιαίτερα δημοφιλή στους Δυτικοευρωπαίους, κατόχους αυτοκινούμενων τροχόσπιτων. Σε μικρά τμήματα της ακτής, κυρίως εκεί όπου οι δρόμοι καταλήγουν στη θάλασσα, λειτουργούν καφέ, ταβέρνες και μπαράκια.

Αν έχετε όχημα με κίνηση στους τέσσερις τροχούς μπορείτε να ακολουθήσετε διάφορους στενούς δρόμους που κινούνται κατά μήκος της ακτής και καταλήγουν σε απόμερα σημεία της. Σε γενικές γραμμές, οι μετακινήσεις σε αυτή την εκπληκτική αμμουδιά θα πρέπει να γίνονται με μεγάλη προσοχή, καθώς η ακτογραμμή αποτελεί σημείο ωοτοκίας της θαλάσσιας και προστατευόμενης χελώνας Caretta caretta.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ακτές του Κυπαρισσιακού κόλπου φιλοξενούν τον δεύτερο μεγαλύτερο πληθυσμό της χελώνας (μετά τη Ζάκυνθο) στη Μεσόγειο. Οι εθελοντές της οργάνωσης «Αρχέλων» σηματοδοτούν τα σημεία όπου εντοπίζουν φωλιές με σκοπό να τις προστατεύσουν. Ομως οι ακτές αυτές είναι τεράστιες σε μήκος και δεν μπορούν να εντοπιστούν όλα τα μέρη όπου γεννούν οι χελώνες. Ετσι η προστασία της ωοτοκίας τους επαφίεται και στην οικολογική συνείδηση των επισκεπτών. Λόγω της φωλεοποίησης της απειλούμενης χελώνας Caretta caretta, αλλά και της ύπαρξης εκτεταμένων αμμοθινών και πευκοδάσους, το παράκτιο αυτό οικοσύστημα έχει ενταχθεί στο ευρωπαϊκό «Δίκτυο Natura 2000» με την ονομασία «Θίνες Κυπαρισσίας» και έχει αναγνωριστεί ως «Τόπος Κοινοτικής Σημασίας».

Ποταμός Νέδα, Ελαία, Καλό Νερό

Μετά το Γιαννιτσοχώρι, ο δρόμος περνά πάνω από την κοίτη του ποταμού Νέδας που έχει πια απελευθερωθεί από τα δεσμά του φαραγγιού της και κυλά τα λόγω ανομβρίας λιγοστά νερά της με προορισμό την ακτή του Ιονίου. Αν ρωτήσετε τους ντόπιους θα σας υποδείξουν τον χωματόδρομο που πρέπει να ακολουθήσετε ώστε να βγείτε στο σημείο εκείνο όπου το γλυκό νερό του ποταμού σμίγει με το πέλαγος. Η διαδρομή δεν ξεπερνά τα 2 χιλιόμετρα και θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε θαυμάσια, καθώς κινείται κατά μήκος των κατάφυτων όχθεων του ποταμού. Μια και η ευρύτερη περιοχή είναι γεμάτη θερμοκήπια, η κακοποιητική συμπεριφορά του Νεοέλληνα προς το περιβάλλον του είναι αξιοσημείωτη εδώ, καθώς ολόγυρα παρατηρούνται πεταμένα άχρηστα υλικά και σκουπίδια τα οποία δυστυχώς οι κτηματίες, αλλά και οι αρμόδιοι φαίνεται να θεωρούν απόλυτα φυσικό να απορρίπτονται στο φυσικό περιβάλλον και να παραμένουν έκει! Πάντως το σημείο όπου το ποτάμι χύνεται στη θάλασσα είναι πανέμορφο και αξίζει να το αναζητήσετε και γιατί όχι να κολυμπήσετε σε αυτό το τμήμα της ακτής.

Νότια από τις εκβολές του ποταμού, ξεκινούν να απλώνονται οι αμμουδερές ακτές της Ελαίας, του Αϊ-Γιαννάκη και η θαυμάσια παραλία στο Βουνάκι. Το σκηνικό σε αυτή την εκτεταμένη παραλιακή περιοχή είναι σχεδόν πανομοιότυπο και χαρακτηρίζεται από την αραιή δόμηση, την ύπαρξη κάποιων εστιατορίων και συγκροτημάτων ενοικιαζόμενων δωματίων, σε συνδυασμό με καλλιέργειες και τις όχι ιδιαίτερα καλαίσθητες εγκαταστάσεις των θερμοκηπίων. Στο τελείωμα της απέραντης αυτής αμμουδιάς και πριν ξεκινήσουν οι ακρογιαλιές της Κυπαρισσίας, θα συναντήσουμε τον παραθεριστικό οικισμό του Καλού Νερού, χτισμένου επί της ακτής και μόλις μερικά μέτρα από τη θάλασσα. Εδώ υπάρχουν αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια και θαυμάσια συγκροτήματα διαμερισμάτων που απέχουν ελάχιστα από το κύμα. Επίσης, το Καλό Νερό ξεχωρίζει για τις θαυμάσιες ψαροταβέρνες του και τα παραλιακά του εστιατόρια, ενώ είναι φημισμένο για το υπέροχο ηλιοβασίλεμά του.

Εύκολα από το Καλό Νερό θα μπορέσετε να πραγματοποιήσετε σύντομες εκδρομές προς το φαράγγι της Νέδας, τον αρχαιολογικό χώρο στις Βάσσες της Φιγαλίας (45 χλμ.), όπου φυσικά ξεχωρίζει ο λαμπρός ναός του Επικούριου Απόλλωνα (5ος αιώνας π.Χ.), έργο του Ικτίνου, του αρχιτέκτονα που έχτισε και τον Παρθενώνα. Από το Καλό Νερό μπορείτε ένα δροσερό απόγευμα να ανηφορίσετε προς την Κυπαρισσία (8 χλμ.) και τον παραδοσιακό οικισμό της Επάνω Πόλης με τα όμορφα σοκάκια, τα πετρόχτιστα αρχοντικά και το μεσαιωνικό κάστρο με τη θεσπέσια θέα στο ανοιχτό Ιόνιο πέλαγος.  

Μην τους δείχνεις...κάψ΄τους [τους π@στ@δες]

          Όποιος δεν το έχει διαβάσει

 να το διαβάσει  

ΕΝΑ ΣΦΥΡΟΚΟΠΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΡΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ  ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ                ΕΦΣΥΝ

   Για σας, βρε «ελληναράδες», ανθέλληνες στην πραγματικότητα.

Μια ζωή ανθέλληνες. Τα ίδια λέγατε και κάνατε για τις παστρικές και τους Λεβαντίνους της Σμύρνης. Τους αφήσατε να συνωστιστούν εσείς και οι πολιτικές σας και να πνιγούν στην προκυμαία της Σμύρνης, ενώ ο ελληνικός στόλος κατ’ εντολήν της ηγεσίας έβλεπε απαθής.

Τα ίδια κάνατε στους πένητες πρόσφυγες συντασσόμενοι με τον παπα-Γρηγόρη της εξουσίας και όχι με τον παπα-Φώτη, στο έργο του Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Ξέχασα όμως, τέτοια ενθελληνικά έργα δεν διαβάζετε. Τουναντίον μελετάτε κηρύγματα αγυρτών για τα τσιπάκια στις ταυτότητες.

Τα ίδια υποστηρίζατε για τους Εβραίους και τα ναζιστικά πογκρόμ στη Θεσσαλονίκη, στα Γιάννενα, στην Κέρκυρα. Να «ξεβρομίσει» ο τόπος από τους Ιούδες. Και όπου διασώθηκαν οφειλόταν στο ΕΑΜ και κάποιους (δυστυχώς λίγους) φωτισμένους ιεράρχες που έσωσαν την τιμή της επίσημης Εκκλησίας.

Τα ίδια κάνατε για τους κομμουνιστές στα ξερονήσια, στην Ακροναυπλία, στην Κέρκυρα (βλ. Μεταξάς) που τους παραδώσατε στους φίλους σας τους ναζί και τους μελανοχίτωνες – μα είναι φίλοι μας λέγατε…

Τα ίδια κάνατε στη μετεμφυλιακή Ελλάδα σύροντας στα στρατοδικεία τους εαμοβούλγαρους αριστερούς. Ποιοι; Εσείς που συνεργαστήκατε με τη βουλγαρική κατοχή της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης –μα είναι φίλοι μας λέγατε– και τώρα φορέσατε τη μακεδονική περικεφαλαία κατά των Πρεσπών, αλλά ξεχάσατε να πολεμήσετε στην Κύπρο μετά το προδοτικό πραξικόπημα τον Ιούλιο του ’74.

Τα ίδια κάνατε, κυρ Παντελήδες, στέλνοντας στα ξερονήσια επί χούντας τον διαφορετικό γείτονα που δεν τον «γουστάρατε» και ως εθνικόφρονα παγόνια παρελαύνατε με τα ΤΕΑ, σπείροντας τον φόβο ειδικά στις μικρές κοινωνίες.

Τα ίδια κάνατε ελληναράδες με τους πρώτους δυστυχείς Βορειοηπειρώτες που πεζή περνούσαν τα βουνά και τα δυσπρόσιτα δάση της Ηπείρου. Κ@λοαλβανούς τους ανεβάζατε, άπλυτους τους κατεβάζατε. Ποιους;

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ: Κριτική του νεοσταλινισμού του ΚΚΕ,

 Ο Τάκη Μαστρογιαννόπουλο και Χρήστο Κεφαλή,  συζητούν για

 το ογκώδες (510 σελίδες) βιβλίο του δεύτερου Κριτική του νεοσταλινισμού  του ΚΚΕ (Εκδόσεις Εύμαρος, Αθήνα, 2023), ενός πονήματος που επιδιώκει  να αναλύσει την ιδεολογία και την πολιτική του ΚΚΕ από το 1991 μέχρι σήμερα.                      ΕΠΟΧΗ

 Ο τίτλος του βιβλίου σου, Κριτική του νεοσταλινισμού του ΚΚΕ, παραπέμπει στις ρίζες των πολιτικών και των λογικών που προώθησαν μετά το 1991 στο ΚΚΕ οι ηγεσίες του, επιστρέφοντας σταδιακά στον καθαρό σταλινισμό. Πού εντοπίζονται αυτές οι ρίζες;
Πραγματικά, η σύνδεση με το σταλινισμό βρίσκεται στον πυρήνα αυτού του βιβλίου. Αρχικά, μπορούμε να την εντοπίσουμε στη γραφειοκρατική απόσπαση από την πραγματικότητα που ενσάρκωσε κατά τη μεταλενινιστική περίοδο στην ΕΣΣΔ η σταλινική ηγεσία, και στο ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα η ηγεσία Ζαχαριάδη. Στα πρόσφατα χρόνια η ηγεσία του ΚΚΕ, τόσο υπό την Παπαρήγα όσο και υπό τον Κουτσούμπα, αναπαρήγαγε πιστά αυτόν το γραφειοκρατισμό, στην ουσία του και τις κύριες λεπτομέρειές του. Αυτό εκφράστηκε με μια ποικιλία τρόπων στην κομματική πολιτική, ξεκινώντας από την παραχάραξη των αιτίων της διάλυσης της ΕΣΣΔ, και φτάνοντας στην υιοθέτηση της ακραία σεκταριστικής γραμμής της «αντεπίθεσης-λαϊκής εξουσίας». Η γραμμή αυτή βρισκόταν σε διάσταση με τα καθήκοντα του κινήματος, που στη συγκεκριμένη φάση υποχώρησης θα έπρεπε να είναι κατά βάση αμυντικά.
 

Η συζήτηση κάποιων ανοικτών ζητημάτων της ιστορίας του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, ιδιαίτερα σε σχέση με το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, έχει κεντρική θέση στο βιβλίο σου. Για παράδειγμα, κάνεις εκτενή αναφορά στη στάση του Άρη Βελουχιώτη απέναντι στη συμφωνία της Βάρκιζας και την καταδίκη της ως αντικομματικής, τόσο από την ηγεσία του Νίκου Ζαχαριάδη, όσο και από την ηγεσία της Αλέκας Παπαρήγα. Εξήγησέ μας το λόγο για τον οποίο θεωρείς τόσο σημαντικό αυτό το γεγονός.
Το ζήτημα της στάσης του Άρη απέναντι στη συμφωνία της Βάρκιζας είναι ένα κομβικό ζήτημα αρχών για το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα. Οι ηγεσίες του ΚΚΕ την αποκήρυξαν διαχρονικά, με το επιχείρημα ότι εναντιούμενος στη Βάρκιζα ο Άρης παραβίασε την κομματική πειθαρχία, τη λεγόμενη αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, πράγμα ανεπίτρεπτο στους κομμουνιστές. Η ζαχαριαδική ηγεσία μάλιστα εμφάνισε τον Άρη ως όργανο της Ιντέλιτζενς Σέρβις, με τον ίδιο τον Ζαχαριάδη να διατυπώνει ρητά αυτήν την κατηγορία στην 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ, το 1950. Η ηγεσία Παπαρήγα, από τη μεριά της, οργάνωσε το 2011 μια ολόκληρη κομματική συνδιάσκεψη για να αποφανθεί ότι ο Άρης δεν μπορεί να αποκατασταθεί κομματικά. Στο βιβλίο υποστηρίζω ότι η στάση του Άρη απέναντι στη συμφωνία της Βάρκιζας αντιπροσωπεύει το υψηλότερο παράδειγμα κομματικής, κομμουνιστικής στάσης στην ιστορία του ΚΚΕ. Ο Άρης υπεράσπισε την επαναστατική σκοπιμότητα, να ανατραπεί η γραμμή της Βάρκιζας για να σωθεί το κίνημα από την καταστροφή. Το ότι παραβίασε τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, αυτό το φετίχ των γραφειοκρατών με το οποίο καθοσιώνουν την αδράνειά τους, δεν έχει οποιαδήποτε σημασία. Ο Λένιν είχε τονίσει επανειλημμένως ότι είναι δικαίωμα και καθήκον των κομμουνιστών να παραβιάζουν την κομματική πειθαρχία απέναντι σε μια πολιτική που είναι καταστροφική για το κίνημα. Έδωσε μάλιστα ο ίδιος το παράδειγμα στις παραμονές του Οκτώβρη, όταν υπέβαλε την παραίτησή του από την ηγεσία των Μπολσεβίκων για να κάμψει τις ταλαντεύσεις άλλων μελών της στο θέμα της κατάληψης της εξουσίας. Η επιμονή των ηγεσιών Παπαρήγα και Κουτσούμπα να μην αναγνωρίζουν την κομματική δικαίωση του Άρη, περίπου 80 χρόνια μετά την διαγραφή του, μαρτυρά πλήρη έλλειψη κομμουνιστικών αρχών.

Μακάρι να μην ήταν αλήθεια...ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΟ

Νίνα Γεωργιάδου   ΚΑΙΓΟΜΑΙ, ΚΑΙΓΟΜΑΙ ΡΙΞΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΛΑΔΙ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ

 Μέσα στην πανδημία ψηφίστηκε ο ν. 4685/2020 που καταργεί γενικά την προστασία των περιοχών Natura, προκειμένου για τη λειτουργία λατομείων, ξενοδοχείων και μονάδων εξόρυξης σε όλη τη χώρα σε περιοχές Natura 2000, ενώ περιλαμβάνει αντισυνταγματικές ρυθμίσεις, που νομιμοποιούν 500.000 αυθαίρετα σε δασικές εκτάσεις και ρέματα.

 

 Δυο χρόνια πριν το δασοκτόνο νόμο Χατζηδάκη, το 2018, ο Όμιλος ήθελε βωξίτη, ο βωξίτης απαιτούσε αποψίλωση, από το 2012 εκκρεμούσαν και κάποιες αιτήσεις, για σάπιες ΑΠΕ, η νυν πρόεδρος της – τρόπος του λέγειν – δημοκρατίας, και τότε στο ΣτΕ, επικύρωσε την εγκατάστασή τους στα καμένα, τα «άπαρτα βουνά» έγιναν στάχτη και μπούρμπερη κι εντελώς συμπτωματικά, η πρόεδρος της τρόπος του λέγειν δέχεται την άδολη δωρεά εκ μέρους του Ομίλου, ενός υπερπολυτελούς διαμερίσματος στο Μεταξουργείο, με εσωτερική θερμαινόμενη πισίνα κλπ κλπ.

 

 Η Εύβοια έγινε κρανίου τόπος, ο Όμιλος αλωνίζει στα καμένα, στήνοντας τις μισοσκουριασμένες ανεμογεννητριες, που ξεπουλά η Γερμανία, για να κόβουν τους αετούς στα δυο. Ο γαμπρός του Ομίλου, που ανέλαβε το Μεταφορών μετά το φονικό στα Τέμπη και διαβεβαίωνε πως το ανύπαρκτο σύστημα τηλεδιοίκησης λειτουργούσε, δέχτηκε δυο μήνες μετά, προσφυγή του Ομίλου για παχυλές αποζημιώσεις εκ μέρους του Δημοσίου κι έπειτα ανέλαβε το Εξωτερικών, για να διαχειριστεί τον «πατριωτισμό της ευθύνης» και την «απομείωση» της «σχετικής έννοιας» που ονομάζεται εθνική κυριαρχία.

 Η Ρόδος, ναυαρχίδα της βαριάς και ασήκωτης βιομηχανίας με τα αμφίβια γκαρσόνια, πριν γίνει rooms to let, είχε τόσο πλούσια αγροτική παραγωγή, ώστε (μαζί με την Κω) όχι μόνο έτρεφε όλα τα Δωδεκάνησα αλλά έκανε και πλούσιες εξαγωγές στην υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό, σε ελιές, λάδι, σταφύλια, κρασί, δημητριακά (σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, καλαμπόκι και κεχρί), ντομάτα, καπνά, βαμβάκι λινάρι, σουσάμι, αράπικα φυστίκια, καρπούζια, πεπόνια και οπωροκηπευτικά. Η «μονοκαλλιέργεια» του τουριστικού προϊόντος, «έκαψε» τις υπόλοιπες καλλιέργειες πριν γίνουν στάχτη κι έκανε το νησί των Ιπποτών μια χαβούζα κατρουλόνερου των μεθυσμένων εποίκων.

Ο ουρανός πάνω από την κάποτε χώρα μπούκωσε απ’ τη στάχτη.

Τα αποδημητικά, γερανοί, χελιδόνια, πελαργοί, ερωδιοί, αγριόχηνες, στάχτη.

Οι αετοί, οι γύπες, τα γεράκια, οι γερακίνες, στάχτη.

Τα τσακάλια, οι αλεπούδες, οι λαγοί, οι ασβοί, τα ελάφια της Ρόδου στάχτη.

Τα πεύκα, τα πλατάνια, οι δρύες, οι μυρτιές, τα έλατα, όλα στάχτη.

ΠΝΙΓΟΜΑΙ, ΠΝΙΓΟΜΑΙ

ΠΕΤΑ ΜΕ ΣΕ ΘΑΛΑΣΣΑ ΒΑΘΙΑ.

 

Θα ασχοληθούμε σοβαρά με τον τουρισμό;

    Διανύοντας και επίσημα τη θερινή περίοδο, συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο ότι το πιο βαρύ και πολυπαραγοντικό κεφάλαιο ανάπτυξης για τον τόπο μας είναι ο τουρισμός. Έχουμε την ευλογία ο Δήμος μας (Δήμος Πηνειού) να λούζεται από τις καλύτερες και ομορφότερες παραλίες, σμαραγδένια πεντακάθαρα νερά, τεράστιες ακτές, εναλλαγές τοπίων, χρωμάτων και όλες τις ομορφιές της φύσης.

Δύο από τα βασικά έργα στην περιοχή του Δήμου μας που ήταν προγραμματισμένα από την περίοδο που ήταν περιφερειάρχης ο Απόστολος Κατσιφάρας, είναι:

• η βελτίωση του δρόμου Γαστούνη - γέφυρα Πηνειού - παράκαμψη Βαρθολομιού
• και ο παραλιακός δρόμος από το Παλαιοχώρι μέχρι το Αρκούδι.

   Αποτελούν δύο εμβληματικά έργα που θα βελτιώσουν την καθημερινότητα των πολιτών, θα αναδείξουν καινούριες περιοχές με τουριστικό ενδιαφέρον και θα δώσουν νέα ώθηση ανάπτυξης στην περιοχή. Ακόμα τα περιμένουμε!

    Θα ήταν παράλειψή μου να μην τονίσω την σύνδεση του τουρισμού με τις Δομές Υγείας στην περιοχή. Η επισκεψιμότητα ανεβαίνει μόνο όταν ο λουόμενους, ο τουρίστας αλλά και ο μόνιμος κάτοικος, αισθάνονται ΑΣΦΑΛΕΙΑ στο απρόοπτο που μπορεί να του συμβεί. Αυτό το κερδίζεις μόνο με στελεχωμένες δομές υγείας σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ώστε να μπορούν να προσφέρουν ποιοτική φροντίδα υγείας.

Ωραίες οι χειραψίες και οι φωτογραφίες αλλά ας γίνει και κάτι...

ΘΕΩΝΗ ΜΠΡΑΤΗ. 

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ Γ.Ν ΗΛΕΊΑΣ

ΠΡΩΗΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΉ ΣΎΜΒΟΥΛΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΙΟΥ

ΜΕ ΞΕΧΑΣΑ.

 Μαρια Κεχαγια

Με τα μάτια της ψυχής!!! // Γιώργος κουρμενταλας!!

ΜΕ ΞΕΧΑΣΑ.

Ήμουν ένα όμορφο νεαρό κορίτσι στα 26 μου ερωτεύτηκα και έφτιαξα το σπίτι μου.

Ο άντρας μου μορφωμένος, αφοσιώθηκα στον σύντροφό μου και στο να μεγαλώσω τα παιδιά μου, έδωσα τον εαυτό μου πλήρως με όλη την αγάπη της γυναίκας και της μητέρας.

Σταμάτησα να σκέφτομαι τον εαυτό μου. Ο σύζυγός μου αν κι μορφωμένος ήταν αντίθετος να συνεχίσω την δουλειά μου και την καριέρα μου, δεσμευμένη στην οικογένειά μου φροντίζοντας τα πάντα. Τότε άρχισα να ξεχνώ τον εαυτό μου.

Ναι, ξέχασα τον εαυτό μου για να φροντίζω τα παιδιά μου, να τα εκπαιδεύω, να φροντίζω τις ανάγκες τους, έγινα εξαιρετική μητέρα. Ήταν δική μου ευθύνη ως μητέρα, ήθελα να μεγαλώσω πολύτιμους ανθρώπους.

Ξέχασα τον εαυτό μου, για πολλά χρόνια, ίσως, δεκαετίες χωρίς να το καταλάβω, η υγεία μου και το σώμα μου άλλαζε... μεγάλωσα,,, ένα ατύχημα μου δημιουργούσε άγχος και κρίσεις πανικού, όλοι ήταν αδιάφοροι, το ένστικτό μου με προειδοποίησε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, ωστόσο δεν το άκουσα.

Ξέχασα τον εαυτό μου, όταν μεγάλωσαν τα παιδιά μου, αφοσιώθηκα στο να κάνω τις ανάγκες τους: να φροντίζω τα εγγόνια και να φτιάχνω γεύματα, συνοδευόμενα από φωνές και κακομεταχείριση από αυτούς στους οποίους έδωσα τόση αγάπη. Δεν ήμουν τίποτα για αυτούς.

Ξέχασα τον εαυτό μου... και σήμερα ο σύντροφός μου θέλει να με εγκαταλείψει, γιατί έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του με τα παιδιά, δεν έχει πλέον δεσμεύσεις γιατί έχει ήδη τελειώσει τη δέσμευσή του ως πατέρας.

Ξέχασα τον εαυτό μου και δεν είχα συνέειδητοποιησα ότι ο σύντροφός μου με είχε ήδη εγκαταλείψει πριν από πολλά χρόνια,

Τώρα, μόνη εγκαταλελειμμένη, στην πόρτα του γήρατος γεμάτη αρρώστιες.

Γυριζω πίσω το χρόνο και βλέπω τη ζωή μου, ήμουν σύζυγος και μητέρα που είχα προσφέρει τη ζωή μου για την οικογένειά μου, πίστεψα ότι ήμουν σημαντική για την οικογένειά μου, αλλά δεν ήταν έτσι.

Αν μπορούσα να σου δώσω μια συμβουλή, φίλη, νοικοκυρά, αφοσιωμένη στον άντρα σου και στα παιδιά σου, θα ήταν ότι, ΝΑΙ να είσαι καλή σύζυγος και μητέρα, αλλά μην ξεχνάς να είσαι γυναίκα, μην ξεχνάς τον εαυτό σου, βρες δουλειά για να μην εξαρτάσαι από κανέναν κι από τίποτα.

Μην αφήσεις τη ζωή να σου πάρει τα καλύτερα χρόνια, να θυμάσαι ότι έχεις μόνο τον εαυτό σου.!

Και σταμάτησα να γράφω

Κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και με ένα κόμπο στο λαιμό, έκλαψα και έκλαψα... την αγκάλιασα και της ζήτησα συγγνώμη που την εγκατέλειψα.

Ένα κείμενο αφιερωμένο σε όλες τις Μητέρες !

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΌς ΕΞΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

  Του Χρήστου Χωμενίδη

 

   Η λέξη "εξαιρετισμός" δεν προέρχεται -φευ!- από το εξαίρετο αλλά από την εξαίρεση. Σημαίνει την πεποίθηση πως ένα φαινόμενο αποτελεί μοναδική περίπτωση στον κόσμο ή στην Ιστορία. Ο ελληνικός εξαιρετισμός μάς στοιχειώνει και μας καθορίζει αενάως. 

Υπάρχουν, για την ακρίβεια, δύο ελληνικοί εξαιρετισμοί, αντιδιαμετρικοί μεταξύ τους.

Ο πρώτος, ο θετικός -ας τον ονομάσουμε- εξαιρετισμός, διακηρύσσει ότι οι Έλληνες αποτελούν ούτε λίγο ούτε πολύ τον περιούσιο λαό. Ίσως μάλιστα να μην πρόκειται καν για ανθρώπους αλλά για σπορά εξωγήινων, οι οποίοι σε επίσκεψή τους προ μυριάδων ετών μπόλιασαν τους νεαντερτάλιους με το γονιδίωμά τους κάπου μεταξύ Κρήτης και Θράκης. (Την παραπάνω παλαβομάρα δεν την υποστηρίζει μονάχα ο Έριχ Φον Ντένικεν και οι επίγονοί του στα τηλεοπτικά μας κανάλια αλλά και ένας καθηγητής σε ΤΕΙ, που καμαρώνει μάλιστα για τις αλήθειες που διδάσκει τη νεολαία!) Στους Έλληνες, εν πάση περιπτώσει, χρωστάει η οικουμένη τα πάντα. Τη φιλοσοφία, τη δημοκρατία, το θέατρο, ακόμα δε και τα κομπιούτερ, αφού τι άλλο υπήρξε ο μηχανισμός των Αντικυθήρων παρά ο πρώτος υπολογιστής; Οι Έλληνες χαρακτηρίζονται προσέτι από αδιάκοπη συνέχεια αίματος, ώστε ο σημερινός Αθηναίος αυτοδικαίως να καμαρώνει σαν κατευθείαν απόγονος του Περικλή και ο Σπαρτιάτης του Λεωνίδα. Για αυτό εξάλλου και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος κήρυξε προ ετών ως δήμαρχος τη λήξη του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Ο θετικός μας εξαιρετισμός καλλιεργείται εντατικά στα σχολεία και αναπαράγεται σε όλο το φάσμα του δημόσιου λόγου. Ακόμα και οι σπορτκάστερ όποτε βάζει γκολ η Εθνική μας μιλάνε για τον θεό της Ελλάδας κι όποτε ανακηρύσσεται ένας δικός μας Ολυμπιονίκης για το ελληνικό dna. 

Όποιος τολμήσει, σε στιγμές θριάμβου, να αμφισβητήσει την ψυχάρα μας χαρακτηρίζεται στην ελαφρύτερη περίπτωση ξενέρωτος, συνηθέστερα όμως Εφιάλτης, Νενέκος, σύγχρονος Φαλμεράιγερ. Τον ταυτίζουν με τον Χένρυ Κίσσινγκερ, ο οποίος -σύμφωνα με ένα πλαστό έγγραφο που διακινείται εδώ και χρόνια- έχει θέσει ως σκοπό της ζωής του την καταστροφή του έθνους μας. Του τρίβουν στα μούτρα τα εγκώμια των "καλών" ξένων, με πιό πρόσφατο την προ μηνός ομιλία του Μπάρακ Ομπάμα, ξεχνώντας βέβαια το γεγονός πως όποια χώρα κι αν επισκεπτόταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, θα έβρισκε να πει πέντε καλές κουβέντες για το παρελθόν της - στη Ρωσία θα υποκλινόταν στο έργο του Ντοστογιέφσκι, την Αφρική θα χαρακτήριζε "κοιτίδα της ανθρωπότητας"... 

Το κόκκινο της φράουλας και της ντομάτας

  
Η Ιταλία που ετοιμάζεται για εκλογές και για πρωτιά της Aκροδεξιάς, για όποιον δεν το ξέρει, δεν είναι τόσο η χώρα της μακαρονάδας και της πίτσας όσο του τοματοπελτέ. Για την ακρίβεια, έχει τη μισή ευρωπαϊκή παραγωγή ντομάτας, που προορίζεται κυρίως για την κονσερβοποιία. Ηταν μάλιστα πρώτη παραγωγός ντομάτας στον κόσμο μέχρι πρότινος, αλλά έχασε την πρωτιά από την Καλιφόρνια και από την Κίνα.

Στα ντοματοχώραφα δουλεύουν κυρίως Αφρικανοί, πολλοί από το Μάλι και από την Μπουρκίνα Φάσο. Παίρνουν άδειες παραμονής ενός έτους, κάτι που -όπως εξηγούσε ένας Αφρικανός εργάτης σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ρεπορτάζ του γαλλικού ραδιοσταθμού France Culture- αυξάνει την αβεβαιότητα και, αντίθετα με μια άδεια παραμονής που θα ήταν έστω τριετής και θα εξασφάλιζε ένα μίνιμουμ σταθερότητας, τους ρίχνει στην αγκαλιά του πρώτου τυχάρπαστου εργοδότη. Για την ακρίβεια του πρώτου ενδιάμεσου, γιατί τον εργοδότη τον βλέπουν σπάνια. Από τα 4 δισ. του ετήσιου τζίρου της ντομάτας, τα 200 εκατομμύρια πηγαίνουν στο σύστημα του καποραλάτο, υπάρχει δηλαδή ένας ενδιάμεσος, που μπορεί να είναι και μαφιόζος, ο οποίος βρίσκει εργατικό δυναμικό για λογαριασμό των εργοδοτών, πηγαίνει φαγητό στους εργάτες, τους βρίσκει μια άθλια στέγη (συνήθως εγκαταλειμμένα σπίτια χωρίς ρεύμα και νερό) και ως αντάλλαγμα, εκτός από την αμοιβή από τον εργοδότη, κρατάει και μέρος του μεροκάματου.

Η αμοιβή των Αφρικανών εργατών είναι 100 ευρώ ανά 10 τόνους μαζεμένης ντομάτας. Είναι μια σκληρή δουλειά γιατί μάζεμα ντομάτας σημαίνει συνεχές σκύψιμο, άρα προβλήματα στη μέση και στα πόδια, και οι εργάτες προσπαθούν να μαζεύουν τουλάχιστον 5 τόνους ο καθένας την ημέρα. Κάποιοι εργοδότες είπαν στο μικρόφωνο ότι τους εργάτες δεν τους πειράζει να ζουν σε σπίτια χωρίς πόρτες, νερό και ρεύμα γιατί έτσι είναι μαθημένοι στην Αφρική, να ζουν σε καλύβες στα δάση!

Τα ίδια, φυσικά, και χειρότερα συμβαίνουν στα ελληνικά φραουλοχώραφα με τους Μπαγκλαντεσιανούς εργάτες. Ζούμε σε έναν όμορφο κόσμο,

αγγελικά πλασμένο, όπου οι ΗΠΑ και μέρος της Ευρώπης παράγουν υψηλή τεχνολογία και χρηματοοικονομικά προϊόντα, ενώ καταναλώνουν τα πάντα, η Κίνα παράγει όλα τα υπόλοιπα, η Μέση Ανατολή είτε κολυμπάει στα πετροδολάρια είτε ερειπώνεται από τους πολέμους, η Ρωσία βρυχάται βασισμένη αποκλειστικά στο φυσικό αέριο, το πετρέλαιο και την πολεμική της μηχανή, και η Αφρική και μέρος της Ασίας πεινάνε και στέλνουν σε όλο τον κόσμο το πάμφθηνο εργατικό τους δυναμικό. Εμείς υποκρινόμαστε ότι δεν βλέπουμε, για να έχουμε φτηνότερο τοματοπελτέ στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Και είναι όλα δίπλα μας. Λ.χ. στην Ηλεία και στις νησίδες του Εβρου. Οπότε τα ερωτήματα βγαίνουν αβίαστα: Μπορεί ένας τέτοιος κόσμος να αντέξει για πολύ; Είναι ο καλύτερος δυνατός κόσμος, όπως λένε κάποιοι; Και μπορούμε άραγε να οραματιστούμε έναν άλλον; Ο καθένας οφείλει πια να αναρωτηθεί.

ΠΗΓΗ: ΕΦΣΥΝ Μανώλης Πιμπλής

Τα ζώα δεν είναι αντικείμενα να πετάμε όπου να 'ναι

Μάκης Μπαλαούρας: 

     Η ύπαρξη των καταφυγίων προφανώς έχει στόχο την ευζωία των ζώων που βρίσκονται σε αυτά και όχι την εξυπηρέτηση των κάθε είδους σκοπιμοτήτων είτε από το κράτος είτε από τη Τοπική Αυτοδιοίκηση. Τα ζώα σε πολλά, που για χάρη ευφημισμού ονομάζονται «καταφύγια ζώων», ζουν ως αποθήκες ψυχών σε άθλιες, συνήθως συνθήκες, επαναφέροντας μας στην εποχή του μπόγια... ενώ ο αριθμός των αδέσποτων συνεχίζει να αυξάνεται.

Καταγγελία Φιλοζωικών Οργανώσεων

    Ο «νόμος Βορίδη» 4830/2021, όπως κατήγγειλε η Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία, «δεν έχει σχέση με σύγχρονη νομοθεσία προστασίας των ζώων. Αγνοήθηκαν οι  στοιχειώδεις κατευθυντήριες γραμμές των σύγχρονων πλαισίων προστασίας των ζώων. Από το αρχικό προσχέδιο προειδοποιήσαμε τον Πρωθυπουργό ότι το κείμενο είναι σε εντελώς λάθος βάση και δεν επιδέχεται διόρθωση, προτείνοντας ξένο μοντέλο νομοθεσίας. Φάνηκε καθαρά ότι δεν είχαμε να κάνουμε με νομοσχέδιο για την προστασία των ζώων συντροφιάς, το οποίο για να υλοποιηθεί χρειαζόταν ΚΑΙ την καταστολή της συλλογικής φιλοζωικής δράσης. Ακόμα, και παλαιότερη κατάκτηση του φιλοζωικού κινήματος, το δικαίωμα παράστασης πολιτικής αγωγής για την υπεράσπιση των ζώων στα δικαστήρια, έχει αφαιρεθεί από τον νόμο».

   Και… μπαταχτζήδες προς τους Δήμους οι κυβερνητικοί Ο Νόμος 4830/2021 για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς φόρτωσε το έργο της φροντίδας, τροφής, περίθαλψης και στειρώσεων των αδέσποτων ζώων συντροφιάς στις πλάτες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για τις συνθήκες υγιεινής και καλής διαβίωσης των ζώων, αλλά και τη δημόσια υγεία. Αποκορύφωμα της εγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης ΝΔ, τόσο για τους Δήμους όσο και για τα αδέσποτα ζώα που υποφέρουν, ήταν πως για πρώτη φορά μετά το 2015, το 2021 όχι μόνο δεν έδωσαν παραπάνω χρήματα στους Δήμους, αλλά διέκοψαν και τα ψίχουλα που δίνονταν για στειρώσεις, σίτιση και προσωπικό.. Από το 2019 ως σήμερα έχουν απλώς «ανακοινωθεί» 83 εκατομμύρια για δημιουργία κυνοκομείων και σχεδόν τίποτε για στειρώσεις! Σύμφωνα με την Πανελλαδική Φιλοζωική Περιβαλλοντική Ομοσπονδία αυτό που χρειάζεται είναι να μειωθεί δραστικά ο αριθμός των αδέσποτων και για να γίνει αυτό χρειάζονται συνεχείς, στοχευμένες-εντατικές στειρώσεις αδέσποτων και δεσποζόμενων και συνεπώς δημοτικά κτηνιατρεία- κλινικές.

  Σημειώνεται ότι η όποια χρηματοδότηση των Δήμων τον τελευταίο χρόνο υπάρχει αποκλειστικά για τα ενταγμένα έργα για τα αδέσποτα ζώα από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο πρόγραμμα "Φιλόδημος", ανεξάρτητα αν οι Δήμοι τα αξιοποίησαν σωστά ή τα μετέφεραν σε διαφορετικά έργα.

  Θυμίζω επίσης, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, είχε αποφασίσει την πρόσληψη 172 κτηνιάτρων σε όλες τις περιφέρειες της χώρας, οι οποίοι θα προσέφεραν τις υπηρεσίες τους όχι μόνο στη κτηνοτροφία, αλλά και περίθαλψη-στείρωση των αδέσποτων ζώων, αλλά σχεδόν τρία χρόνια μετά δεν έχουν καν προκηρύξει διαγωνισμό!

   Τελευταίο αλλά όχι έσχατο: Η Περιφέρεια «κατόρθωσε» μετά ένα χρόνο και με συνεχείς καταγγελίες φιλοζωικών οργανώσεων της Ηλείας να φτιάξει ράμπα απεγκλωβισμού των σκύλων που πετούν αδίστακτα ανθρωπάρια στη λίμνη του Φράγματος Πηνειού!!! Επομένως οφείλουμε να δείξουμε σεβασμό και αναγνώριση στους εθελοντές φιλόζωους που προσπαθούν καθημερινά να καλύψουν το κενό της προστασίας των ζώων, όπως και στην περίπτωση του κυνοκομείου-κολαστήριου του Δήμου Σπάρτης, όπου σύρθηκαν στα δικαστήρια, πληρώνοντας τεράστιο προσωπικό  κόστος!

Η CIA και η Ουκρανία

  ΕΦ-ΣΥΝ/Τάκης Μίχας

   To αφήγημα που προωθεί η κυβέρνηση Μπάιντεν για να εξηγήσει τα τεκταινόμενα επικεντρώνεται στο πρόσωπο του Πούτιν. Αυτός είναι ο ένας και μοναδικός υπεύθυνος για ό,τι συμβαίνει τώρα. Ο πόλεμος είναι «πόλεμος του Πούτιν» και επιπλέον πρόκειται για προσωπική επιλογή του.

Oι λόγοι που ωθούν τον Ρώσο ηγέτη σε τέτοιες επικίνδυνες ενέργειες –πάντοτε σύμφωνα με αυτό το αφήγημα– έχουν να κάνουν με αδυναμίες στην ψυχολογική δομή της προσωπικότητάς του –είναι ματαιόδοξος, ναρκισσιστής, εγωκεντρικός, αυταρχικός κ.λπ. Αυτό εξηγεί και την απόφασή του να εισβάλει στην Ουκρανία. Η προσάρτηση, η υποταγή της χώρας, θα του επιτρέψει αφενός να ικανοποιήσει την άκρατη φιλοδοξία του και αφετέρου να τερματίσει το δημοκρατικό πείραμα στη γειτονική χώρα. Το «α» και το «ω» είναι η αποκλειστική ευθύνη του Ρώσου ηγέτη για αυτά που συμβαίνουν σήμερα, ενώ παράλληλα οι τυχόν ευθύνες ΗΠΑ και άλλων δυτικών χωρών απουσιάζουν παντελώς από το αφήγημα.

Οπως είναι γνωστό, υπάρχουν πολλοί (πανεπιστημιακοί, πολιτικοί κ.λπ.) που διαφωνούν με το αφήγημα της κυβέρνησης Μπάιντεν θεωρώντας ότι οι πράξεις της Δύσης και συγκεκριμένα η διεύρυνση του ΝΑΤΟ με τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας δημιούργησε τις προϋποθέσεις για τη σημερινή τραγωδία που βιώνει πριν από όλους η Ουκρανία.

Ανορθόδοξη ματιά στην αθεΐα

EFSYN

Ας φανταστούμε έναν χαρισματικό ομιλητή, με χλαμύδα, ατίθαση μαλλούρα και μακριά νύχια (όπως το ’80 ο Ζιλ Ντελέζ), ο οποίος αναπτύσσει το επιχείρημα ότι οι θεοί δεν υπάρχουν, και γοητεύει μεγάλα ακροατήρια. Αυτός ήταν ο Καρνεάδης. Ισχυρός σχολάρχης στην Ακαδημία που είχε ιδρύσει ο Πλάτωνας, υπήρξε ήδη στον 2ο π.Χ. αιώνα από τους πιο φημισμένους εκπροσώπους της σκεπτικιστικής φιλοσοφικής σχολής, η οποία αμφισβητούσε τη δογματική σκέψη, και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη συγκρότηση της φιλοσοφικής αθεΐας.
   Σε μια εποχή που η Ρώμη εξουσίαζε πια την Ελλάδα, ο Καρνεάδης (214-129 π.Χ.) παρουσίασε για πρώτη φορά στην καρδιά της αυτοκρατορίας τη δυναμική της ελληνικής φιλοσοφίας. Το 155 π.Χ. πήγε με την αντιπροσωπεία των Αθηναίων στη Ρώμη, για να ζητήσει να μειωθεί ένα βαρύ χρηματικό πρόστιμο που τους είχε επιβληθεί, και μίλησε δύο φορές στη Σύγκλητο. Εκεί, έκανε τόσο έξαλλο τον Κάτωνα, γνωστό για τα ανθελληνικά ανακλαστικά του, ώστε η Σύγκλητος τον εξόρισε. Αλλά ο σπόρος της φιλοσοφικής αλλαγής που έσπειρε ο Καρνεάδης, αμφισβητώντας τη συμβατική θρησκεία, έπιασε. Στη μεταγενέστερη παράδοση έμεινε γνωστός ως ο φιλόσοφος που υποστήριξε ότι η πίστη στους θεούς στερείται λογικής.

Κοινωνικός Δαρβινισμός: Μια παρερμηνεία του Δαρβίνου

Ο Πατρίκ Τορτ είναι φιλόσοφος, γλωσσολόγος και ιστορικός των επιστημών. Η ακόλουθη συνέντευξή του δημοσιεύτηκε στο γαλλικό περιοδικό L’Obs.

● Στο βιβλίο σας «L’Effet Darwin», που εκδόθηκε πριν από δέκα χρόνια, διατυπώνατε ένα αμείλικτο κατηγορητήριο εναντίον του κοινωνικού δαρβινισμού. Γιατί κατά τη γνώμη σας αυτή η θεωρία είναι μια προδοσία της σκέψης του Δαρβίνου;

Ας θυμηθούμε πρώτα απ’ όλα ότι το ρεύμα κοινωνιολογικής σκέψης που αποκαλείται «κοινωνικός δαρβινισμός» –η έκφραση αυτή χρονολογείται από το 1880– συγκροτήθηκε ανεξάρτητα από τον Δαρβίνο. Ο ιδρυτής του, ο Βρετανός φιλόσοφος και μηχανικός Χέρμπερτ Σπένσερ (1820-1903), διαστρέβλωσε και υποβάθμισε την έννοια της φυσικής επιλογής, την οποία ανακάλυψε το 1858, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης ενώπιον μιας λονδρέζικης εταιρείας λογίων και επιστημόνων της θεωρίας που επεξεργάστηκε ο Δαρβίνος σε συνεργασία με τον φυσιοδίφη Αλφρεντ Ράσελ Γουάλας. Την επόμενη χρονιά, ο Δαρβίνος δημοσιεύει την «Καταγωγή των ειδών»,

Επιστήμη: το «χρυσό μοσχάρι» της ειδωλολατρίας

efsyn/ 

Τάσος Τσακίρογλου

ΤΟ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟ 2017 «σβήνει» μέσα σε ένα υποφωτισμένο σκηνικό, στο οποίο κινούνται σαν σκιές οι ρέπλικες από το σίκουελ του «Μπλέιντ Ράνερ», πυροδοτώντας για ακόμα μία φορά τη συζήτηση για τη σχέση ανθρώπου - μηχανής. Πριν από λίγες ημέρες διαβάσαμε και την είδηση ότι η «Σοφία» (ευφημισμός για την τεχνητή νοημοσύνη - Artificial Intelligence), ένα ανθρωποειδές ρομπότ της εταιρείας Hanson Robotics, πήρε υπηκοότητα από τη Σαουδική Αραβία και παραχώρησε... συνέντευξη σε δημοσιογράφους.

Πλήγματα των οδών και ωδικό πλεονέκτημα

Δημήτρης Νανούρης ΕΦ ΣΥΝ

         Και άλλοτε έχω αναφερθεί στην μπάρα του Ορεβουάρ, που, εκτός του ότι σχεδιάστηκε από τον κορυφαίο Ευρωπαίο αρχιτέκτονα Αριστομένη Προβελέγγιο, προσφέρει πανοραμική θέα σε κεντρική οδική αρτηρία των Αθηνών. Πίνοντας χαλαρά το ουισκάκι σου, νιώθεις να διαπερνά την τζαμαρία και να κυλάει στο αίμα σου ο σφυγμός της πρωτεύουσας. Πριν από το 2010 έβλεπες νωρίς, τις μέρες που τα καταστήματα λειτουργούν και το απόγευμα, εκατοντάδες γυναίκες και άνδρες με πολύχρωμες τσάντες γεμάτες ψώνια να κατακλύζουν το πεζοδρόμιο, βαδίζοντας προς το σπίτι, τα γειτονικά καφέ, τους κινηματογράφους ή τα θέατρα.

Ριζωμένο δεκαετίες στη συμβολή της Πατησίων με την Κεφαλληνίας το περίπτερο που κληρονόμησε απ’ τον πατέρα του ο Πάνος, δούλευε –σωστό χρυσωρυχείο– τρεις βάρδιες καθ’ όλο το εικοσιτετράωρο. Τις μικρές ώρες εργαζόταν ο Σωτηράκης, μαθητής του Εσπερινού Γυμνασίου Αγίων Αναργύρων συν τοις άλλοις. Το συνεσταλμένο, αφοπλιστικό του χαμόγελο δημιουργούσε χτυπητή αντίθεση με τη «μοϊκάνα» που διέσχιζε το ξυρισμένο κεφάλι του από το μέτωπο ίσαμε τον αυχένα. Ασυνήθιστος στη θέα παρόμοιων κομμώσεων ο κύριος Λύσανδρος, μολονότι είχαν δει τόσα και τόσα τα μάτια του, μπάρμαν γαρ απ’ τις αρχές του ’60, τον αποκαλούσε σε δήθεν αυστηρό πατρικό τόνο «Κολοκοτρώνη».

Ο εκτροχιασμός της επανάστασης

Θανασ. Γιαλκέτσης/ Eφημερίδα Συντακτών

Ο Βαγγέλης Σακκάτος, με άρθρο του που δημοσιεύτηκε στις 10-11 Μαρτίου στις «Νησίδες» στην «Εφημερίδα των Συντακτών», διατύπωσε αντιρρήσεις και επικρίσεις σχετικά με ορισμένα σημεία του βιβλίου μου για την Οκτωβριανή Επανάσταση («Η ουτοπία στην εξουσία»).

Το πρώτο από αυτά αναφέρεται στην έκταση και τις διαστάσεις της «κόκκινης τρομοκρατίας», που έγινε αχαλίνωτη μετά την απόπειρα δολοφονίας του Λένιν τον Αύγουστο του 1918.

Ο Σακκάτος ορθά ενίσταται και διαμαρτύρεται, επειδή, εσφαλμένα και εκ παραδρομής, αναφέρω ότι «Στους δύο επόμενους μήνες, ο αριθμός των θυμάτων ανέβηκε, φτάνοντας τις δεκάδες χιλιάδες…».

Αναγκαία και επιβεβλημένη διόρθωση: «Στα δύο επόμενα χρόνια…», και όχι στους δύο επόμενους μήνες, τα θύματα της «κόκκινης τρομοκρατίας» άγγιξαν αυτά τα θλιβερά μεγέθη. Ηδη το 1959, ο Κώστας Παπαϊωάννου, στο σπουδαίο έργο του «Η γένεση του ολοκληρωτισμού», σημείωνε ότι η κόκκινη τρομοκρατία της Τσεκά, δηλαδή «η τρομοκρατία που αντιστοιχεί στην εργατο-αγροτική φάση της διαρκούς επανάστασης, είχε κοστίσει περί τις 50.000 ανθρώπινες ζωές» (Εναλλακτικές Εκδόσεις 2017, σελ. 546).