ΑΜΕΡΙΚΑ-ΑΜΕΡΙΚΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΕΡΙΚΑ....[.ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΝΟΑΜ ΤΣΟΜΣΚΙ ΑΠΌ ΤΟ 2002]

 

κ

«Τρομοκράτες» όσοι εκφράζουν
 αντιρρήσεις στις ΗΠΑ ...

       Να περάσουμε στην αμερικανική πολιτική: Φαίνεται ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο γεωπολιτικό δόγμα, τον «άξονα του κακού» του Τζωρτς Μπους. Πόσο επικίνδυνο είναι το νέο αυτό αμερικανικό όραμα για τον κόσμο;

Η έκφραση «άξονας του κακού» εφευρέθηκε από έναν από τους συγγραφείς ομιλιών του Τζωρτζ Μπους για εσωτερικά θέματα. Είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί οτι ο κόσμος  Εντός ΗΠΑ θα τρέμει από φόβο, θα κουλουριάζεται στη σκιά της θεϊκής ύπαρξης που θα τον προστατεύσει. Το σημαντικό είναι ο κόσμος να μην προσέχει τι κάνουν οι ηγέτες του στον ίδιο και στις μελλοντικές γενιές, εκμεταλλευόμενοι την ευκαιρία να συνεχίσουν το πραγματικό τους -και ουσιαστικά κακό- πρόγραμμα, κραυγάζοντας και χαρακτηρίζοντας ως
«τρομοκράτες» όλους όσοι εκφράζουν τη λαϊκή φωνή θέτοντας αντιρρήσεις. Οι ΗΠΑ δεν είναι μόνες τους σε αυτό το πεδίο. Καταπιεστικά και αντιραστικά στοιχεία σε όλον τον κόσμο συνειδητοποίησαν μεμιάς ότι οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου τους έδωσαν μία μεγάλη ευκαιρία να συνεχίσουν τα προγράμματά τους με αυξανόμενη βιαιότητα. Οι μάνατζερ του Μπους γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο όρος «άξονας» δεν έχει νόημα σε αυτό το πλαίσιο. Οι θερμές σχέσεις μεταξύ Ιράν και Ιράκ, για παράδειγμα, ήσαν ένα καλοφυλαγμένο μυστικό. Αλλά επίσης γνωρίζουν ότι η λέξη «κακό» ηχεί ωραία. Γι' αυτό και χρησιμοποιείται σε παιδικά παραμύθια, κυβερνητικέςανακοινώσεις και ούτω καθ' εξής. Η κυβέρνηση μπορεί να πλήξει το Ιράκ αλλά για άλλους λόγους: ήταν πάντα ξεκάθαρο ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν εύκολα το δεύτερο μεγαλύτερο απόθεμα πετρελαίου να πέσει σε εχθρικά χέρια.
Δεν είναι επίσης απίθανο να βομβαρδίσουν τη Βόρεια Κορέα ή τη Σομαλία ή κάποιον άλλο, αδύνατο και απροστάτευτο  στόχο, αλλά για διαφορετικούς λόγους: βασικά, τους ίδιους λόγους που οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις κυνηγούν  μερικούς εγκληματίες σε ένα μακρινό νησί των Φιλιππίνων. Η Ουάσιγκτον γνωρίζει καλά ότι δεν έχουν καμία σχέση με τη διεθνή τρομοκρατία. Αλλά επίσης γνωρίζει ότι είναι ένας εύκολος στόχος και ότι με το πρόσχημα του αγώνα ενάντια σε πανίσχυρους εχθρούς είναι δυνατόν να ελεγχθεί ο λαός μέσω του γνωστού μηχανισμού φόβου και δέους της ε-
ξουσίας. Δεν υπάρχει όραμα για τον κόσμο ούτε οι πρακτικές είναι καινούργιες, πέραν της τακτικής. Η επικινδυνότητα είναι αναμφισβήτητη, αλλά οι πιο δυσοίωνες απειλές είναι μακροχρόνιες.

· Τι κρύβεται συγκεκριμένα πίσω από τη θρησκευτικού
περιεχομένου (χρήση της λέξης «κακό») ρητορική του Μπους;

Οι ΗΠΑ είναι μία από τις πιο ακραίες φονταμενταλιστικές θρησκευτικές κοινωνίες του κόσμου -κυρίως σε ό,τι αφορά την κουλτούρα και όχι σε νομικό ή θεσμικό επίπεδο.
Κατά συνέπεια, κάθε ανώτατος αξιωματούχος πρέπει να δείχνει πιστός χριστιανός. Ο πρόεδρος Μπους, για παράδειγμα, μας λέει σε κάθε ευκαιρία ότι είναι ο πιο πιστός μαθητής του Ιησού από την εποχή των Αποστόλων. Άλλοι υιοθετούν ευσεβή εμφάνιση όταν πηγαίνουν στην εκκλησία
ή άλλους χώρους. Υποθέτω ότι όλοι τους είναι το ίδιο πιστοί με εμένα. Σε ό,τι αφορά την προσπάθεια να παρουσιαστεί ο κόσμος ως αγώνας του καλού (εμείς) κατά του κακού (αυτοί), πρόκειται για παιδική προπαγάνδα, μία παιδική εκδοχή της επικής περιόδου, χίλια χρόνια πριν, χωρίς όμως
την καλλιτεχνική και πολιτιστική της αξία.

· Γιατί το Ιράν έγινε ξανά «κακή» χώρα; Στο τέλος της περιόδου Κλίντον υπήρχε η αίσθηση ότι μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης είχε αρχίσει ένα είδος «κατανόησης», κάτι που φάνηκε και με τη στάση του Ιράν κατά τον πόλεμο στο Αφγανιστάν ...

  Το Ιράν ήταν «κακή» χώρα το 1953, όταν μία συντηρητική εθνικιστική ηγεσία προσπαθούσε να την αποσπάσει από το αυτοκρατορικό σύστημα και να επιτρέψει στο Ιράν να ελέγξει τους δικούς του πόρους. Προφανώς αυτό ήταν «κακό» που έπρεπε να ξεριζωθεί με στρατιωτικό πραξικόπημα που εγκαθίδρυσε την εξουσία ενός πιστού πελάτη της Δύσης.

ΥΣΤΕΡΑ ήλθαν 26 χρόνια «καλού», καθώς ο Σάχης σημείωνε μία από τις χειρότερες επιδόσεις παγκοσμίως σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά εξυπηρετούσε πιστά τα δυτικά του αφεντικά. Το 1979 το Ιράν έγινε ξανά «κακό» ξεφεύγοντας από τα νύχια εκείνων που κυβερνούν τον κόσμο   δικαιωματικά. Παραμένει «κακό» όχι λόγω των εγκλημάτων του - που είναι πραγματικά αλλά ασήμαντα για τους κυρίαρχους όπως δείχνει με βίαιη σαφήνεια η ιστορία- αλλά λόγω της ανυπακοής του. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιμετωπίσει κανείς ένα ανυπάκουο παιδί. Ένας από αυτούς μπορεί να είναι να προσπαθήσει κανείς να το καλοπιάσει ή να το δείρει, για να του μάθει να συμπεριφέρεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ισχυρών. Εξ ου και οι μικρές αλλαγές πολιτικής. Η πολιτική επίσης επηρεάζεται από πρόσκαιρες ανάγκες, Έτσι, αν το Ιράν εξυπηρετεί προσωρινά τους στόχους των ΗΠΑ, παίρνει έναν βαθμό για καλή συμπεριφορά αλλά όταν η υπηρεσία αυτή τελειώνει, γίνεται ξανά κακό.

· Το 1999 είγαμε τον πόλεμο στο Κοσσυφοπέδιο, τώρα τον πόλεμο στο Αφγανιστάν ενώ αναμένεται και κτύπημα κατά του Ιράκ: Σε τι αποσκοπούν πραγματικά οι ΗΠΑ;

Όπως σας τόνισα, οι ΗΠΑ έχουν αρκετούς λόγους να σκέφτονται πόλεμο κατά του Ιράκ. Όχι λόγω των εγκλημάτων του Σαντάμ Χουσεiν που είναι ένας από τους χειρότερους εγκληματίες του 20ού αιώνα. Βρετανοί και Αμερικανοί ηγέτες και διανοούμενοι έχουν απολύτως δίκιο να τον καταδικάζουν για τα φοβερά εγκλήματα που διέπραξε και περιορίζονται στα παραδοσιακά τους πρότυπα όταν παραλείπουν να προσθέσουν στις καταδί-

κες αυτές, πέντε σημαντικές λέξεις: «με τη δική μας υποστήριξη».

Σε όλη τη διάρκεια των χειρότερων εγκλημάτων του και μετά από αυτά, ο Σαντάμ παρέμεινε προνομιακός φίλος και σύμμαχος των ΗΠΑ και της Βρετανίας.

Και συνέχισε να είναι μέχρις ότου διέπραξε το πρώτο έγκλημα που μετράει: την ανυπακοή. Αλλά υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι, τους οποίους ήδη ανέφερα: η εγκαθίδρυση αμερικανικού ελέγχου στο Ιράκ και όσοι κάνουν τους σχετικούς σχεδιασμούς μπορεί να αισθάνονται ότι σήμερα υπάρχει μία καλή ευκαιρία για κάτι τέτοιο.