Ο ΠΑΥΛΟΣ: Τουμπεκί απ΄ την Περσία

      

   ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ ΈΓΙΝΕ ΠΡΙΝ 3ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ 

1Η ΦΟΡΆ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ 

ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ  ΧΤΕΝΙΣΜΑ

   Για τον φίλο μου τον Νικήτα, από το Τζελέχοβα, τον μπιτζάρη, τον πολυπράγμωνα και σκαλστοβιομήχανο, που φτειάχνει αμαξοστοιχίες των οδόντων στο Γαλάτσι, σας έχω ιστορίσει προ αμνημονεύτων ετών που λένε [κλικ ΕΔΩ] [1]

  Και να που προχτές πήρα το 622 και τσουπ στο εργαστήριο του Νικήτα, Ύδρας 2, μια και ένα βαγόνι  μου είχε λασκάρει.     Έκανε ένα κρύο τσουχτερό και όπως καθόμαστε και τα λέγαμε γύρω από τη σόμπα, ανοίγει η πόρτα και εισέρχεται ένα τύπος με σκούφο όπως τον δικό μου. [2] 

  Μετά τα συνειθησμένα, καλημέρες και τέτοια τον προσκαλέσαμε στη σόμπα που πήρε θέση.

     - Αυτός είναι ο Παύλος ο λεβέντης, από την Περσία και είναι χειμερινός κολυμβητής..

      -Μπράβο, λέω και να πω την αλήθεια δε σου φαίνεται.. μπράβο [3]

      - Ναι πηγαίνω κάθε πρωί στη Γλυφάδα και είμαστε μια καλή παρέα, δέκα γυναίκες και δύο άνδρες.

   - Και ξέρεις, λέει Νικήτας, αν και ο Παύλος είναι 80άρης ..ανεβαίνει συχνά, είναι σεξουλιάρης..

  Βάζω τα γέλια και βλέπω τον Παύλο να κάνει ένα μειδίαμα, δείγμα περήφανου κοκόρου! 

   Δεν ξέρω αν το πίστευε ή όχι αλλά ρώτησε όποιος άνδρα θες: Τι γένεται ρε φίλε, ανεβαίνεις η απάντηση είναι ίδια;΄

- Φίλε δόξα σι ο Θεός, μέχρι τώρα κάτι κάνουμε, κι ας είναι υπερήλικας γέρος,   

    Όλοι μας ζούμε με τις σκέψεις μας, τα όνειρα, τις ιδέες μας ακόμα και τις φαντασιώσεις και τις ψευδαισθήσεις μας. Και τις περισσότερες φορές μεγαλύτερη σημασία έχει το δικό μας πιστεύω παρά των άλλων. 

   Και όταν ΄δε υπερτερούν οι ψευδαισθήσεις και γίνονται παραισθήσεις ή είναι κάπως υπέρμετρες, τότε μπαίνουμε σε ψυχολογικές παθήσεις, σχιζοφρένια κτ.λ, μπερδέματα.... Αντίθετα όσο λιγοστεύουν ή ελλείπουν είμαστε στα όρια της ισορροπίας και  πλησιάζουμε την πραγματικότητα με αυτοπεποίθηση . Δεν θυμάμαι που το διάβασα ότι όταν μιλάς στα λουλούδια ή και στα ζωάκια όλα καλά, όταν όμως σου μιλάνε εκείνα τότε πιάστε τον  ...Χαράλαμπο [4]

[1] Μια φορά μετέπειτα πήγα με τον Μπίλη και από τότε Νικήτας και Μπίλης γίνανε κολλητοί.
[2] Τότε φορούσα διάφορους σκούφους, από πέρυσι φοράω καπελεδούρα [κλικ ΕΔΩ]
[3] Ο Παύλος ήταν πολικός μηχανικός και είχε έρθει από το Ιράν πριν πολλά χρόνια και ή μητέρα του ήταν Περσίδα. Έτσι έλεγε, έτσι γράφω
[4]  Πολύ θα ήθελα να μάθω τι λέει επί του θέματος ο δάσκαλος ο Σωτήρης κι ο φιλαράκος μου ο Θύμιος.