Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Ή ΑΛΛΙΩΣ Η ΖΩΗ ΚΑΝΕΙ ΚΥΚΛΟΥΣ!

Μέσα στην καθημερινή ζωή ο άνθρωπος πέφτει και ξανασηκώνεται πολλές φορές και ζει με τις προδιαγραφές του...μέσα σ' έναν ατελείωτο κύκλο... Όποιος αντέξει περισσότερους κύκλους....αυτό καθορίζουν οι προδιαγραφές του...

Με εκτίμηση  

Ioannis από Αλεξανδρούπολη

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 Δωμάτιο άδειο, το σώμα μου, που το εγκατέλειψε επίδοξος ενοικιαστής αφήνοντας ξωπίσω του επτά απλήρωτα νοίκια.

Τα σημάδια της διαμονής του έμειναν ανεξίτηλα πάνω στους τοίχους και το πάτωμα, μαρτυρώντας τις καταχρηστικές δραστηριότητες της  παρείσακτης υπόστασής του πάνω στο πρόσφορο έδαφος του ακατέργαστου κορμιού μου.

Ο αντίλαλος του άδειου χώρου, σαν αλυσοπρίονο σε λειτουργία, διατρυπά τους ανυπεράσπιστους ιστούς μου και ταλαντώνει ακόμα και το πιο απομακρυσμένο κύτταρο του σώματός μου. Όλο μου το σώμα δονείται, πλέον, σα να αντιμετωπίζει σε μια ύστατη προσπάθεια, το ρίγος σοβαρού εμπύρετου νοσήματος.

Τεράστια κομμάτια ιδρώτα, σκόρπισαν στο πάτωμα σαν μουχλιασμένοι σοβάδες αφυδατωμένου τοίχου που έχασε τη συνοχή του στα παιδικά του χρόνια. Τοίχος που είναι ανήμπορος πλέον να ορίσει τα σύνορα που διαχωρίζουν το κορμί μου από τον περιβάλλοντα χώρο.

Γίνομαι διάσπαρτος, όσο μεγαλώνω και αποτελώ αιτία επισκευαστικού, στεγαστικού δανείου, από τράπεζες που επενδύουν σε ερείπια. Η ολική αναστύλωσή μου θα προσελκύσει ακόμα ένα επίδοξο ενοικιαστή που θα αφήσει ξωπίσω του άλλα επτά απλήρωτα νοίκια.

Τα νέα σημάδια της δικής του διαμονής θα μείνουν και πάλι ανεξίτηλα πάνω στους τοίχους και το πάτωμα, μαρτυρώντας τις καταχρηστικές δραστηριότητες της....

Ο κύκλος της ζωής συνεχίζεται.... Κουράγιο σε όλους μας...

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΕ ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΜΠΟΛΙΚΗ ΣΤΩΙΚΟΤΗΤΑ

ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΡΤΗΣΗ ΤΗΣ 24 -6

{Με συγκινήσατε πολύ! Ευχαριστώ για τα λόγια σας, αν και με υπερτιμάτε...(Δεν έκανα και τίποτα...αν το καλοσκεφτούμε...πέντε λεπτά χρειάζονται για το κάθε παιδί - δεδομένου ότι είναι προγραμματισμός και όχι ευχαρίστηση - άρα πέντε επί οκτώ μας κάνει σαράντα λεπτά από τη ζωή μας...έ, δεν είναι και τίποτα φοβερό!). Πιστεύω, τώρα που γνωριστήκαμε, η επόμενη φορά που θα έρθετε στην Αλεξανδρούπολη, θα είναι πολύ διαφορετική....θα κάνουμε τα πάντα, εκτός από παιδιά, φυσικά...Να είστε πάντα γερός, ευχάριστος κι αγαπητός όπως τώρα. Στο επανιδείν....}

ΖΗΤΩ Η ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΟΣ ΘΡΑΚΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑΝΝΗΔΕΣ!!!!!

             Στο ταξείδι μου στον Έβρο γνώρισα μετά χαράς και το συνάδελφο Γιάννη Σιταρίδη.* Αμέσως μου έκανε εντύπωση   η ατόφια ευγένειά του, πρώτα και κύρια  το αβρό του χαμόγελο. Προχθές στην ανάρτηση "Θράκη-Θράκη-Θρακιάς" καταχώρησα ένα σχόλιο με την ευκαιρία της πολυτεκνίας του (8 παιδιά παρακαλώ). Βεβαίως με απέραντο επιφυλακτικό σεβασμό και όση λεπτότητα μπορούσα. Δεν σας κρύβω όμως ότι παρόλα αυτά φοβόμουν μήπως  παρεξηγηθούν τα λόγια μου. Και να που το απόγευμα της ίδιας μέρας έλαβα το κάτωθι καταπληκτικό ποίημα! 

Σας το παρουσιάζω να το χαρείτε!!!     

Αγαπητέ Θεόδωρε, πολλά χρόνια θα ζήσεις,

μόλις σκεφτόμουν στη ζωή, πως είχα τόσες στήσεις!

...Κι οι στήσεις δεν ξεστήνονται αν δεν καλοστηθούνε, 

το ξέρει τούτο η Κυρά και τρέμει μη βρεθούμε.

Όταν τινάζει τα χαλιά και δεν της μένουν χέρια,

πίσω απ' το παράθυρο της κάνω τα χουνέρια.

...Και μόλις πέσουν τα χαλιά στο δρόμο από κάτω,

γιορτάζει όλη η γειτονιά και πίνει άσπρο πάτο.

...Οι μήνες έγιναν εννιά, από αυτή τη μέρα

κι όλοι τη γέννα καρτερούν, τη νοιώθουν στον αέρα.

,,,Και ο αέρας έφερε το όγδοο παιδάκι,

σαν να 'ταν χθες μου φαίνεται, "που τίναζα χαλάκι".

Ήρθε το πρώτο το παιδί, σαν κόπηκαν τα φώτα,

δίχως την τηλεόραση, τραβήξαμε άλλη ρότα.

Σκληρή παραμεθόριος, η μοναξιά σε λιώνει,

εμείς οι δυο κι ένα παιδί, ήμασταν τόσο μόνοι!

Βάλαμε μπρος το δεύτερο, χωρίς καθυστερήσεις,

πριν μεγαλώσει το παιδί κι αρχίσει τις μηνύσεις.

Το τρίτο μας προέκυψε όταν μες το χειμώνα,

λίγο κρασί μας έβγαλε έξω απ' τον κανόνα.

Τέσσερα, πέντε, έξι, εφτά, τα μέτρησα μια μέρα,

έγιναν τόσα τα παιδιά, μέσα σε μία μέρα!

Για δες, περνάει ο καιρός και νοιώθω τόσο νέος

και ακόμα δεν τελείωσα το πατρικό το χρέος...

 Με πολλή εκτίμηση κι ευχαριστίες

για την όμορφη αναφορά σας στο Γιανιτσοχώρι...                                                   Ioanniς

 * Αναφέρω και το επίθετο γιατί το αξίζει!!!!

ΘΡΑΚΑ - ΘΡΑΚΗ - ΘΡΑΚΙΑΣ

Και μια άλλη αναφορά στον Έβρο και τους ωραίους  ξένιους,Θρακιώτες! 

Πρέπει να κάνουμε και ειδική μνεία και στους άλλους συναδέλφους-ες Ποτέ δεν θα ξεχάσουμε τις δυο καλές μας κοπελιές, την Ευαγγελία και τη Μαρία. Κυρίες με τα όλα τους και σαν άνθρωποι αλλά και σαν κτηνίατροι!!!! 

Παρών και ο συμμαθητής μου ο Δημητράκης, αλλά και ο Βασίλης, κτηνίατρος και άρχοντας στο Σουφλί. 

 Βέβαια για τον Γ.Αρχοντάκη στις Φέρες τα είπαμε και τα παραείπαμε.

Α... ναι και το Γιάννη το συνάδελφο με τα 8 παιδιά.*

Έστω και τώρα, πάνω από τη θράκα που καίει τη χώρα, στέλνουμε δύο χιλιάδες ευχαριστώ και άλλα τόσα φιλιά!!!!

 

*Ζωή να έχετε και σεις και τα παιδιά σας, αλλά ρε Γιάννη με το ρυθμό που ....περιπτύσσεστε ως νέοι και βαρβάτοι θα φθάσετε τον Αβραάμ και τη Ρεβέκκα, καθότι κυριαρχείστε εκ πεποιθήσεως, ενάντια σε όλα τα .....stop. Ας το δεχθούμε αλλά τότε που γράφτηκαν αυτές οι επιταγές ότι είναι θέλημα Θεού, η επιστήμη και η τεχνολογία ήταν στα σπάργανα και ο Θεός το έψαχνε το πράγμα..Ενώ τώρα ξέρουμε ότι για να συμβεί γονιμοποίηση ενός  σπερματοζωαρίου με ένα ωάριο πρέπει να θυσιασθούν μερικές χιλιάδες από δαύτα! Έτσι δεν είναι;

Το πανέμορφο Δέλτα του Έβρου!!!

         Κανείς δεν αρνείται ότι η Ελλάδα μας είναι μια πανέμορφη χώρα. Κάθε μέρος έχει και τις δικές του απαράμιλλες χάρες, διαφορετικές από ένα τόπο στον άλλο. Τελικά αυτή η εναλλαγή του τοπίου, βουνό-πεδιάδα, ξηρά θάλασσα με  όλες τις ενδιάμεσες αποχρώσεις και την πανδαισία των χρωμάτων είναι κάτι το σπάνιο και μοναδικό. Κοινό χαρακτηριστικό όλων ο καταγάλανος ουρανός, η μπλε θάλασσα και ο ξένιος Δίας στην  αδάμαστη ψυχή του απλού Έλληνα!!

       Έτσι λοιπόν στον ακριτικό Έβρο* από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Από το Διδυμότειχο που από μπλουζ έχει γίνει  τζαζ, από το Σουφλί με τα μετάξια του, τις Φέρες με τα βυζαντινά του ή από την Αλεξανδρούπολη με την απλωμένη ποδιά της στη θάλασσα αντίκρυ από τη μυστικιστική Σαμοθράκη;

            Όμως το μοναδικό που σε απογειώνει είναι το Δέλτα του Έβρου, ένας από τους μεγαλύτερους υδροβιότοπους με μια πανίδα και χλωρίδα σπάνιας ομορφιάς και ποικιλίας, από άγρια άλογα και αγελαία βοοειδή μέχρι πρωτόφαντα υδρόβια, αρπακτικά και στρουθιόμορφα πουλιά (κύκνοι, χήνες, πάπιες, κορμοράνοι, πελεκάνοι, πελαργοί και φλαμίνγκο)

Οποιαδήποτε περιγραφή με όποια υπερθετική λέξη και επίθετο είναι αδύνατο να αγγίξει το μεγαλείο και τη μαγεία του Δέλτα.. Ελπίζω τα βίντεο που παραθέτουμε να συμπληρώσουν  και να  αποτυπώσουν  εν μέρει τις πρωτόγνωρες εμπειρίες μας!

 * Στη μνήμη μας, κυρίως ημών των Πελοποννησίων που πολλάκις είμαστε έντονα εκρηκτικοί χωρίς νόημα, είναι χαραγμένες οι τότε κραυγές "θα σε στείλω στον Έβρο". Ήταν οι ανούσιοι εκβιασμοί των πολιτικάντηδων,  για δυσμενή μετάθεση στον υπάλληλο που δεν εκτελούσε τις εντολές τους. Αυτές οι ανοησίες, που δυστυχώς κάποτε γινόντουσαν πράξη από διάφορους  Μαυρογιαλούρους, αλλά και οι κομπορρημοσύνες του είδους "ρε εγώ υπηρέτησα στο Διδυμότειχο" έχουν φτιάξει ένα κλίμα, μια προδιάθεση ότι ο Έβρος είναι τόπος εξορίας με ότι αυτό συνεπάγεται. Τουναντίον όλοι μας μείναμε ενθουσιασμένοι και από τον πλούσιο και πανέμορφο τόπο αλλά και από τους θαυμάσιους Θρακιώτες. Βέβαίωςσ δεν αναφερόμαστε καν σε εκείνους τους φοβερούς κώνωπες. 

ΕΥΛΟΓΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ & ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ

         Μάλιστα! 

       Η κυρία Γιώτα, η κυρία του Αρχοντάκη, μου παραπονέθηκε, λίαν ευγενικά εννοείται και ελαφρώς περιπαιχτικά, ότι το τραπέζι προχθές στο κτήμα τους, την Αριάδνη, παρουσιάζεται    σχετικά λειψό, άδειο από φαγητά. Προκειμένου λοιπόν να επανορθώσω, το περιγράφω εν ολίγοις:

μέθεξις...

• Χοιρίδιο βιολογικό κουκούλι (τύφλα νάχει το οφτό τση Κρήτης)
• Λουκάνικα βουβαλίσια,
• Σπιτίσιες πίτες, τζατζίκι και σαλάτες.
• Αρχίσαμε με ντόπιο τσίπουρο, απαύγασμα του Έβρου, με καβουρμά και συνεχίσαμε με κόκκινο κρασί, Κρητικό.(πεσκέσι από τον κουνιάδο ή τον φιλιώτσο)

    Όμως πρέπει να τονίσουμε και το εξής για να καταφανεί η μέγιστη φιλοξενία της οικοδέσποινας (στον Έβρο είμαστε αλλά η Κρήτη έκανε μπαμ). Ενώ όλοι μας τρώγαμε και πίναμε η  Γιώτα όρθια από την κουζίνα έφερνε τα εδέσματα το ένα μετά το άλλο.  Στο τέλος το αμαν –αμαν, το αποκορύφωμα ήταν οι τηγανιτές πατάτες. Τραγανές και γευστικές, όπως αυτές στο Λασίθι, το οροπέδιο της Κρήτης, ή στο Νευροκόπι.

Να είμαστε όλοι καλά,   

πάλι  να  ανταμώσουμε

και να  ξεφαντώσουμε  

να   φάμε,   να   πιούμε

και   πάλι να  τα πούμε

ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Σίγουρα   το  σήμα   κατατεθέν  της Αλεξανδρούπολης

είναι  ο φάρος  στην  παραλία της, που από εκεί ψηλά,

επιβλητικός   και  αγέρωχος  χαιρετά  όλη την Ελλάδα!

Όμως  ένα από τα  πιο   γραφικά  αξιοθέατα της  πόλης

και μάλιστα κινούμενο είναι το ποδήλατο του Μανώλη!

 Δείτε   και   καμαρώστε   το   ..............

ΑΡΧΟΝΤΑΣ Ο ΑΡΧΟΝΤΑΚΗΣ ΣΤΙΣ ΦΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ!!!

        ΕΠΕΙΔΗ οι ίδιοι οι άνθρωποι, η καλή παρέα που λένε, δημιουργούν τις στιγμές της ευτυχίας, όπου υπερβαίνουμε την καθημερινότητα και απογειωνόμαστε

       ΕΠΕΙΔΗ οι σχέσεις των ανθρώπων, όταν είναι ελεύθερες, άδολες και ανιδιοτελείς επιδρούν σαν ψυχοτρόπους ουσίες, μακριά από τις αρνητικές συνέπειες που αυτές επιφέρουν..

        ΚΑΤΟΠΙΝ αυτών και τόσων άλλων και κυρίως σαν ευχαριστήριο αντίδωρο στην επιούσια μετάληψη της κοινωνίας, που έλαβε χώρα την Παρασκευή  στις μακρινές Φέρες, αφιερώνουμε τη σημερινή ανάρτηση της Κυριακής.

    Αρχηγός  και κύριος διοργανωτής του όλου ημερήσιου προγράμματος ήταν ο συνάδελφος Γιώργος Αρχοντάκης με συμπαραστάτη την κυρία του, τη Γιώτα, εκ Κρήτης παρακαλώ. Εδώ πρέπει   να τονίσω και την αρωγή της κοράκλας τους,  με θρακιώτικο όνομα, Πασχαλίνα*αλλά λυγερή μορφή μελαχρινή της Κρήτης. 

    Η μέρα λοιπόν άρχισε με την περιήγηση στην Αγία Σοφία* των  Κομνηνών στο μεγαλοχώρι, τις Φέρες και ακολούθησε το ονειρεμένο οδοιπορικό στο Δέλτα του Έβρου. Για αυτή την αξέχαστη περιοδεία  θα υπάρξει ξεχωριστή ανάρτηση, η οποία όμως, όπως καταλαβαίνετε, απαιτεί αρκετή προετοιμασία, χρόνο και κόπο. Δεν γίνεται και αλλιώς, καθότι δεν είμαστε επαγγελματίες του είδους, αλλά απλοί εραστές της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.

Πάντως το μεσημέρι όλη η παρέα*, καταγοητευμένοι και γεμάτοι πρωτόγνωρες εμπειρίες, κατέλυσε και απόλαυσε  ένα καταπληκτικό τσιμπούσι στο κτήμα του Αρχοντάκη. Το βίντεο που παραβάλλεται τα λέει όλα, αν και είχαν φύγει    οι δυο Αλεξανδρουπολικοί συνδαιτυμόνες.  

[ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΛΟΓΩ ....ΑΞΙΩΣΗΣ]

*Στον ιστορικό τόπο κυριαρχούν ξεχωριστά, παμπάλαια ονόματα που σίγουρα κουβαλούν τη θρακιώτικη ιστορικότητα από το βάθος των αιώνων, πιθανώς των ένδοξων βυζαντινών. Όπως: Διαλεχτή, Καριοφίλης, Λουλούδα, Πασχαλίνα.

*χ Λέγεται Παναγιά της Κοσμοσωτείρας και έχει τον ίδιο ρυθμό με την θρυλική Αγιά Σοφιά, με κυρίαρχα στοιχεία τον κεντρικό τρούλο και άλλους τέσσερις μικρότερους (Σταυροειδής μετά τρούλου).
* Η ομήγυρης κυρίως ήταν συναδελφική, η Βαγγελίτσα κι ο Θανάσης εξ Αλεξανδρουπόλεως, τρεις μέτοικοι στην πρωτεύουσα και οι υπόλιποι Φερεριανοί.