Τα ιερά λείψανα και ο χωρισμός κράτους-Εκκλησίας

 Σίας Αναγνωστοπούλου

Εγώ ειμί η Αλήθεια. Με αυτή την ευαγγελική ρήση τίθενται ρητά τα όρια ανάμεσα στον κοσμικό και τον θρησκευτικό χώρο. Αν ο θρησκευτικός χώρος ορίζεται από τη μία και μοναδική Αλήθεια, η οποία δεν επιδέχεται καμιά διαπραγμάτευση, καμιά συζήτηση, ο κοσμικός χώρος ορίζεται από πολλές και συγκρουόμενες θεωρήσεις, από πολλά και διαφορετικά συμφέροντα, από πολλές και αντίπαλες ιδεολογίες. Αν ο θρησκευτικός χώρος ορίζει ποίμνιο, στη βάση της πίστης και της υποταγής στον Θεό, ο κοσμικός χώρος ορίζει ομάδες-τάξεις, ορίζει πολίτες που διαπραγματεύονται, διαλέγονται, συγκρούονται με την κοσμική εξουσία, στη βάση συμφερόντων, ιδεολογιών, πολιτικών. Σε αυτά τα μείζονα θέματα απάντησε ο Διαφωτισμός και τα εμπέδωσαν οι επαναστάσεις, τουλάχιστον στην Ευρώπη — της Ελλάδας συμπεριλαμβανόμενης. Τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας, και εν μέσω επειγόντων προβλημάτων, ανέκυψε και το «ζήτημα των λειψάνων», ή καλύτερα το πώς διακρίνεται το ποίμνιο από το σώμα των πολιτών.

Αναμφισβήτητα, οι πιστοί μπορούν να προσκυνούν τα λείψανα της αγίας Βαρβάρας ή οποιουδήποτε αγίου, όταν ορίζονται ως ποίμνιο, μέσα στον χώρο της Εκκλησίας, γιατί στον δικό της χώρο ορίζεται επί της γης το ποίμνιο. Η Εκκλησία και οι λειτουργοί της ορίζουν τους κανόνες και τους τρόπους συλλογικής έκφρασης (προσκύνημα λειψάνων, εικόνων κλπ.) του θρησκευτικού αισθήματος του ποιμνίου, μέσα στους χώρους που βρίσκονται υπό τη δικαιοδοσία της. Η πολιτεία δεν μπορεί και δεν πρέπει να αναμιγνύεται σε αυτούς. Όταν όμως γίνεται περιφορά λειψάνων σε νοσοκομεία ή άλλους δημόσιους χώρους, που βρίσκονται στη δικαιοδοσία της πολιτείας, τα πράγματα αλλάζουν. Στον δημόσιο χώρο το κράτος είναι υποχρεωμένο να εξασφαλίσει τα δικαιώματα των πολιτών του, και στο νοσοκομείο ειδικότερα να εξασφαλίσει τους πλέον ορθολογικούς όρους ίασης των ασθενών-πολιτών.

Πηγή: ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΑΥΓΗΣ

ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΑΝ.ΕΛ. (ΚΑΜΜΕΝΟΣ)

       Ναι η συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ είναι ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΙΡΗ συνεργασία, ένα γαϊδουράγκαθο. Είναι ένας αρραβώνας αταίριαστος από κάθε πλευρά. Σίγουρα από την Αριστερά μέχρι τους ΑΝΕΛ υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα. 

     Ναι είναι ένα εθνικιστικό, ακροδεξιό φιλοφασιστικό-αν όχι φασιστικό-κόμμα με κορώνα το ρατσισμό, το μιλιταρισμό, τον φονταμενταλισμό, τον αντισημιτισμό και όλα αυτά εκφραζόμενα με ένα τρόπο δημαγωγικό και ενίοτε ομοφοβικό, θεοκρατούμενο. Και όμως, η συμμαχία μαζί τους ήταν αναπόφευκτη, καθώς δεν επετεύχθη   αυτοδυναμία και ήταν προτιμότερη από το Ποτάμι, που φαίνεται ότι ιδεολογικά υπάρχει κάποια συγγένεια. Με το Ποτάμι όμως  υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά: μια κυβέρνηση με το Ποτάμι θα ήταν εξαρχής ετοιμόρροπη. 

1. επειδή στην τομή Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο (που όσο κι αν δεν πρέπει να την απολυτοποιούμε, διαπερνάει καθοριστικά την κοινωνία μας) το Ποτάμι είναι απέναντι.
2. επειδή στο κρίσιμο θέμα της διαπλοκής το Ποτάμι κολυμπάει σαν το ψάρι στο νερό. 
3. Τρίτον, επειδή το Ποτάμι, έχοντας πια ως έναν βασικό  άξονα τον αντισυριζισμό (δεν χρειάζονται ενδελεχείς έρευνες, αρκεί να κάτσεις σε μια παρέα με ποταμίσιους), θα ροκάνιζε από την πρώτη μέρα την κυβέρνηση. Αντίθετα οι ΑΝΕΛ για λόγους πολιτικής επιβίωσης έχουν λόγους να τη στηρίξουν.

Ο Καμμένος διατυμπανίζει τις κόκκινες γραμμές, αλλά εκ του ασφαλούς. Την πρώτη δε την έκανε γαργάρα. Σύμφωνα με το καταστατικό τους υπουργός Αμύνης θα είναι ο Αρχηγός του ΓΕΘΑ αλλά πήγε και κολόκατσε με όλη την άνεση και τη...μεγαλοπρέπεια.  Δεδομένο είναι ότι δεν θα ψηφίσει τα νομοσχέδια για τα ανθρώπινα δικαιώματα (ιθαγένεια κτ.λ) και το κράτος δικαίου αλλά όλα θα ψηφιστούν με άνετες μεγάλες πλειοψηφίες μαζί με το ΚΚΕ, το Πασοκ και το Ποτάμι, που έχουν δεσμευθεί προεκλογικά. 

[Μερικά είναι από τα Ενθέματα της Αυγής  

ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ!.

(για τους  ψαγμένους και προσεκτικούς αφαιρέθηκε ο στοίχος 

του σολωμού -και διηγώντας τα να κλαίς ως εντελώς άστοχος 

μετά από  δριμύτατη   παρατήρηση   της   κυρίας   κοκορίκο) 

Η συναρπαστική ομιλία του γνωστού ελληνιστή Pedro Olalla στην Ημερίδα Κλασσικού Πολιτισμού του Σαγούντο της Ισπανίας. [Επιλέξτε τους ελληνικούς υπότιτλους] 

Πηγή:http://www.lifo.gr/tv/the-tube/1224

http://www.lifo.gr/tv/the-tube/1224 

Και ένα σχόλιο από το φίλο μου Κώστα Μαυρουδή

Φίλε, δεν μας τα λες καλά!.. Δεν είναι "πολύ καλό", 

αλλά συναρπαστικό ... 

Ανακαλύπτεις πόσο λίγο ξέρει ο Νεοέλληνας να 

συνδέει αυτά που βλέπει 

καθημερινά με τις πανάρχαιες καταβολές του.

 Χρειάζεται ένας εμπνευσμένος

διανοούμενος να του το αποκαλύψει ... Σ' ευχαριστώ.

Εγώ όμως παραμένω προβληματισμένος! ... 

Τι σχέση μπορεί να έχει πια αυτός ο τόπος, 

έτσι όπως κατάντησε και πορεύεται, με τις καταβολές του; 

Θεέ μου συγχώρα με ... 

Η «ανίερη συγκυβέρνηση» και η Αριστερά

 ΑΠΟ ΤΑ ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ

Η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ: ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ “ΑΝΙΕΡΗ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ”

του Μιχάλη Πάγκαλου

Το μικρό βιβλίο Ανίερη Συγκυβέρνηση (εκ. Πόλις, 2011) του Σταύρου Ζουμπουλάκη είναι μια σύντομη αλλά περιεκτική διάλεξη που ο συγγραφέας έδωσε στο αμφιθέατρο του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών. Η ημερομηνία της διάλεξης είναι σημαδιακή, 16 Νοεμβρίου 2011, την ημέρα που η νέα κυβέρνηση υπό τον Λουκά Παπαδήμο έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, με 255 ψήφους υπέρ. Έτσι λοιπόν 37 χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση και παραμονή του εορτασμού της 38^ης επετείου του Πολυτεχνείου, ορκίστηκε κυβέρνηση σοσιαλιστών και ακροδεξιών μέσα στη «γενική σιωπή και ανακούφιση»: «δεν μπορώ, λέει ο συγγραφέας, να φανταστώ πιο άδοξο τέλος της Μεταπολίτευσης! Ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς συγκυβερνά με τον παλαιό Γραμματέα της Νεολαίας της ΕΠΕΝ (το κόμμα του Παπαδόπουλου) και πρόεδρο επίσης του λεπενικού Ελληνικού Μετώπου!» (σ. 33).

Πώς όμως φτάσαμε ως εδώ; Κατά τον συγγραφέα, η ελληνική κρίση αναλύεται σε δύο πτυχές ή αιτίες: μια εξωτερική και μια εσωτερική. Η εξωτερική σχετίζεται με τα τεράστια προβλήματα που πηγάζουν από την «παγκόσμια συστημική κρίση του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού» και της «άγριας νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης», υπό την αιγίδα της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας,