Οι Ινδίες σε όλο τους το μεγαλείο!!!!

            Ταξιδεύοντας σ' αυτή την αχανή και τελείως ασυνήθιστη χώρα, αντίκρισα αρκετές παρόμοιες εικόνες. Έτσι εξοικειώθηκα απολύτως με τέτοιες καταστάσεις, οπότε πλέον δεν μου φαίνονται και τόσο απίθανες.... 

Όμως αυτές οι 22 φωτογραφίες είναι πιο εντυπωσιακές από εκείνες, που είδα εγώ. Ίσως είναι ακραίες, προφανώς παρμένες από επαγγελματίες και διαλεγμένες ανάμεσα σε πολλές εκατονταδες άλλες....   

    Με την ευκαιρία αυτή θα αναφέρω κάποιες μικρές απίστευτες εμπειρίες μου στην Ινδία: 

Ήταν το μακρινό έτος 1966, όταν πήγα για πρώτη φορά, να επισκεφθώ το περίφημο Μαυσωλείο Taj Mahal στην πόλη Agra.  Πήρα ένα ταξί, για να με πάει εκεί, το οποίο δυστυχώς ήταν ένα φοβερό σαράβαλο. 

Το πρώτο εκπληκτικό εκεί ήταν, ότι οι Ινδοί τότε ουρούσαν επάνω στους τοίχους του Μνημείου! Και δεν υπήρχε ούτε φύλακας, ούτε βεβαίως εισιτήριο εισόδου... Τώρα όλα αυτά έχουν αλλάξει ριζικά και αντιμετωπίζει κανείς πλέον ορδές τουριστών και το πρόβλημα γίνεται πλέον: "Φύγε εσύ, για να δω κι εγώ !"  

Στον γυρισμό το βράδυ συνέβη το εξής: το ταξί χάλασε (καθόλου απίθανο θα μου πείτε) σε μια ερημιά και τότε ο ταξιτζής άρχισε, να το.... κλωτσάει σαν να ήταν μουλάρι, για να ξεκινήσει!!!... Απίστευτο αλλά όμως αληθινό ! Καθώς βρισκόμαστε οι δυό μας μόνοι στη μέση του πουθενά, μέσα στο πηχτό σκοτάδι άρχισαν σιγά - σιγά, "να με ζώνουν τα φίδια..." Από πολύ μακριά μάλιστα ακουγόταν μια πένθιμη μελωδία κάτι σαν μοιρολόι... Ήταν φυσικό, να κάνω μακάβριες σκέψεις.  Μα εκείνο, που με όλη την καλή σας θέληση δεν θα πιστέψετε είναι, ότι το αμάξι με τις πολλές κλωτσιές πήρε τελικά μπρος κι έτσι συνεχίσαμε το ταξίδι!... Όμως είχα συνεχώς την αγωνία, μήπως σταματήσει ξανά η μηχανή.... Πιθανολογώ, ότι η βλάβη θα ήταν κάποια κακή επαφή στα ηλεκτρολογικά του αυτοκινήτου, που με τη ισχυρή δόνηση αποκαταστάθηκε.... 

   Στο ταξίδι αυτό χρησιμοποιούσα μια πολύ μοντέρνα (τότε) κινηματογραφική μηχανή Minolta Super 8, που είχα αγοράσει πριν από μερικές μέρες στην Ιαπωνία. Όλοι οι Ινδοί, που έβλεπαν αυτή την πανάκριβη μηχανή για πρώτη φορά, απαιτούσαν από εμένα πολύ μεγαλύτερο φιλοδώρημα από ό,τι συνήθως !... Τους άκουγα να συζητούν και να δείχνουν την κινηματογραφική μηχανή μου....

Στην κορυφή του λόφου Gianicolo στη Ρώμη

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΦΟ ΤΖΑΝΙΚΟΛΟ 

κλικ ΕΔΩ

H γραφική Οδός Θερμοπυλών

Ο δρόμος έγινε γνωστός το 2006 από την ταινία Paris Je t'aime,  καθώς μια Αμερικανίδα τουρίστρια έκανε το πρώτο της ταξίδι  στο Παρίσι και βρέθηκε να περιπλανιέται στα γραφικά  πρακόστρωτα δρομάκια της Rue des Thermopyles (σ.σ. Οδός  Θερμοπυλών), στο 14ο διαμέρισμα τους Παρισιού. Η ονομασία του οφείλεται στο γεγονός ότι ο δρόμος είναι στενός , όπως το πέρασμα που έγινε η Μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Το λιθόστρωτο, γραφικό και ολάνθιστο δρομάκι κατοικείται ως  επί  το πλείστον από καλλιτέχνες που συνηθίζουν να αφήνουν  στις αυλές  και τις εξώπορτες παλιά βιβλία και αντικείμενα που  δεν χρειάζονται, εν είδει ενός ιδιόμορφου παζαριού όπου ο  κάθε περαστικός μπορεί να  διαλέξει και να πάρει ό,τι του  αρέσει. Πολλοί τοίχοι του δρόμου είναι καλυμμένοι με  γκράφιτι από τη διάσημη  Γαλλίδα street artist Miss Tic. Eπιπλέον, μικρά μπιστρό και γραφικά εστιατόρια συμπηλώνουν  το σκηνικό,  ενώ γκαλερί Τέχνης και κουκλίστικα cafes  «πλημμυρίζουν» καθημερινά από  Παρισιάνους και ξένους  που θέλουν να ξεφύγουν από την πολύβουη πόλη  και να βρεθούν για λίγο σε μια άλλη εποχή!

ΤΡΟΜΕΡΟ!!! ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΤΟΚΙΟ ΔΕΝ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΕΙ;

Σύστημα αποχέτευσης ομβρίων υδάτων για την πρόληψη των πλημμυρών της πόλης του Τόκιο κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών

           Κάθε χρόνο περίπου 25 τυφώνες πλήττουν την ιαπωνική επικράτεια. Από αυτούς, 2 ή 3 χτυπούν το Τόκιο, με πολύ έντονες βροχοπτώσεις για αρκετές ώρες ή και ολόκληρη την ημέρα.

        Όμως αυτό δεν σημαίνει πλημμύρες στην πόλη. Κάτω από τα σπίτια του Τόκιο υπάρχει ένα φανταστικό δίκτυο υποδομής, του οποίου η εμφάνιση μοιάζει με το σενάριο ενός παιχνιδιού στον υπολογιστή ή ένα ναό ενός μακρυνού πολιτισμού. Πέντε πηγάδια των 32 m σε διάμετρο και 65 μέτρα βάθος από 64 χιλιόμετρα διασυνδεδεμένα με σήραγγες αποτελούν ένα κολοσσιαίο σύστημα αποχέτευσης ομβρίων υδάτων για την πρόληψη των πλημμυρών της πόλης κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών. Το μέγεθος αυτού του υπόγειου συγκροτήματος αψηφά κάθε φαντασία. Είναι ένα πολύ εξελιγμένο κομμάτι της μηχανικής, που βρίσκεται 50 m κάτω από το έδαφος, κάτι ασυνήθιστο σε μια χώρα που υπόκεινται διαρκώς σε σεισμούς. Ο ρόλος τους δεν είναι απλώς να συσσωρεύουν τα όμβρια ύδατα αλλά και να τα διοχετεύουν προς ένα ποτάμι, εάν είναι απαραίτητο. Γι 'αυτό υπάρχει ένας στρόβιλος ισχύος 14.000 ΗΡ που μπορεί να αντλήσει περίπου 200 τόνους νερού ανά δευτερόλεπτο προς τα έξω. Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει άλυτο πρόβλημα.

Γυναίκες του κόσμου φωτογραφίζονται στα δωμάτιά τους!

Με τον τίτλο «Mirrors and Windows» (σ.σ. «Καθρέφτες & παράθυρα») δύο φωτογράφοι, οι Gabriele Galimberti και Edoardo Delille, παρουσιάζουν ένα πρωτότυπο και διασκεδαστικό project που αφορά σε γυναίκες, και πιο...

συγκεκριμένα σε υπνοδωμάτια γυναικών από όλον τον κόσμο. Οι δημιουργοί ταξίδεψαν σε διάφορες χώρες του πλανήτη -μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα- και ζήτησαν από διάφορες γυναίκες να ανοίξουν την πόρτα στον πιο προσωπικό τους χώρο και να παρουσιάσουν το δωμάτιό τους. «Μέσα από αυτή την προσπάθεια θέλουμε να καταδείξουμε τις διαφορές των πολιτισμών, της κουλτούρας αλλά και της αισθητικής των γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το Εσκί-Σεχίρ

BURASI NERESI._.pps 3233 K   Προβολή   Λήψη αρχείου

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ...........

 :

ΤΡΟΜΕΡΟ:Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ...

KINA_H MEGALH PROETOIMASIA.pps 5314 K   Προβολή   Λήψη αρχείου

ARGEDINA ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ!!!!

"Την Παρασκευή 5 Νοεμβρίου, οκτώ τραγουδιστές της Όπερας "εισέβαλαν" στο Πολυκατάστημα "Άνω Παλέρμο" (του Μπουένος Άιρες) για μια καλλιτεχνική εκδήλωση (παρέμβαση) που ποτέ άλλοτε δεν είχε πραγματοποιηθεί  στη χώρα αυτή (Αργεντινή). Η γνωστή Γαλλίδα Mezzosoprano Vera CIRKOVIC, συνοδευόμενη από λυρικούς αοιδούς, ερμήνευσε θέματα από το παραδοσιακό ρεπερτόριο της Όπερας. Η "Habanera" (χορός της Κούβας / η γυναίκα της Αβάνας) από την Όπερα "Carmen"  (του Bizet),   το "O Sole Mio"(ναπολιτάνικο τραγούδι) και το "Ας Πιούμε" ("Libiamo"),  από την περίφημη πρόποση από την Όπερα "Traviata" (του Verdi) ήταν τα θέματα που επελέγησαν γι' αυτήν τη δραστηριότητα προκειμένου να εορτασθεί η Εβδομάδα του Πολυκαταστήματος.Οι τραγουδιστές προέρχονταν από το Θέατρο- Όπερα "COLON". Ήταν στ’ αλήθεια (μεγάλη) έκπληξη... Κανείς δεν γνώριζε τίποτε.....Οι τραγουδιστές  φορούσαν ρούχα αστυνομικού, καθαριστών, πελατών, πωλήτριας............ http://www.youtube.com/watch?v=O5r8dmo6vsk Συμπληρωματικά, σας δίνω και τις εξής ενδιαφέρουσες πληροφορίες : Η Αργεντινή, με πληθυσμό περίπου 40 εκατομ., είναι μία ωραιότατη και αξιοθαύμαστη χώρα και οι κάτοικοί της, που αποτελούν ένα "εκπληκτικό μεσογειακό κυρίως μίγμα", κατά πλειοψηφία, Ισπανών και Ιταλών αλλά επίσης και Ελλήνων και ορισμένων άλλων λευκών, είναι ένας υπέροχος λαός, οι δε γυναίκες της είναι, ως επί το πλείστον, καλλονές. Υπάρχει επίσης και ένα πολύ μικρό ποσοστό γηγενών (Ινδιάνων). Αυτό εξηγεί, άλλωστε, γιατί  η Αργεντινή θεωρείται ως η περισσότερο "Ευρωπαϊκή" χώρα της Λατινικής Αμερικής. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο πρώτος Έλληνας, που πήγε εκεί, το 1536, ήταν ο Εξερευνητής Στέφανος Ροδίτης. Επίσης, υπηρέτησαν στο Πολεμικό Ναυτικό της Αργεντινής, από τα έτη 1810 - 1811, ως αξιωματικοί, οι Έλληνες (από την Ύδρα) Νικόλαος Γεώργιος (Jorge) Κολμανιάτης (που έφθασε στο βαθμό του Υποναυάρχου) και ο Μιχαήλ Σαμουήλ Σπύρου (Miguel Samuel Spiro), οι οποίοι τιμήθηκαν ως εθνικοί ήρωες, για την ανδρεία και τις υπηρεσίες τους.  Έτσι, από το 1937, δόθηκαν το όνομα του μεν πρώτου από αυτούς στη Σχολή του Πολεμικού Ναυτικού της Αργεντινής, του δε δεύτερου σε μία πολεμική φρεγάτα της χώρας.   Θα πρέπει ακόμη να υπογραμμισθεί ότι ένας Πρόεδρος της Αργεντινής Δημοκρατίας, κατά την περίοδο : 1862 - 1868, ήταν ο Έλληνας Bartolomé Mitre (Μητρόπουλος). Βέβαια, και πολλοί άλλοι Έλληνες μετανάστευσαν εκεί κατά περιόδους από το 1890 μέχρι το 1954. Το Θέατρο (Όπερα) του Buenos Aires,  ονομαζόμενο "COLON" (δηλαδή, "ΚΟΛΟΜΒΟΣ"), είναι μεγαλοπρεπέστατο, θωρούμενο, από πλευράς ακουστικής, ως περιλαμβανόμενο μεταξύ των πέντε (5) καλλίτερων θεάτρων του κόσμου.  Η έναρξη της λειτουργίας του έγινε στις 25/5/1908, με την παρουσίαση της Όπερας "Aida" του Verdi.  Τέλος, θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι το  "Libiamo" είναι ένα τα περιφημότερα "ντουέτα" της "Traviata" του Verdi,  αποτελώντας ένα από τα πιο γνωστά αποσπάσματα  όπερας σ' όλο τον κόσμο. Μάλιστα λέγεται ότι κάθε μεγάλος τενόρος είναι υποχρεωμένος να "εκτελέσει" οπωσδήποτε το κομμάτι αυτό. (Libiamo ne' lieti calici .......Άς πιούμε από τους ευχάριστους κάλυκες....).

ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

POHLED_SHORA_PRED_PRISTANIM.pps 3169 K   Προβολή   Λήψη αρχείου

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ : Άλλοι τόποι, Άλλη ζωή.....

Αυτός που περιγράφει είναι ο Ηλίας, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, κάπου 35 ετών και εργαζόμενος στην ... Σαγκάη!... Κάπου κάπου, όταν κάνει τις διακοπές του, φεύγει για ... εξερευνήσεις. Έχει γυρίσει σε πολλές περιοχές της Κίνας και της Άπω Ανατολής. Τώρα πήγε στην ... Καμπόζη (!!!) και στέλνει το ρεπορτάζ του.

Και άλλος Παυσανίας αλλά αυτός βρίσκεται στους κίτρινους λαούς και εργαζόμενος 

      

Battambang.pps 8415 K   Προβολή   Λήψη αρχείου