O 25χρονος Νίκος Ξυλούρης παίζει λύρα σε γλέντι στο Ηράκλειο, το 1961

O 25χρονος Νίκος Ξυλούρης παίζει λύρα σε γλέντι στο Ηράκλειο, το 1961 Ogdoo.gr

ΕΡΤ Αρχείο - Νίκος Ξυλούρης - 7 Ιουλίου 1936 | Facebook | By ΕΡΤ Αρχείο | Συμπληρώνονται φέτος 86 χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Ξυλούρη, του "Αρχάγγελου της Κρήτης", στις 7 Ιουλίου 1936. Γεννήθηκε στα Ανώγεια Ρεθύμνου και...

ΕΡΤ Αρχείο - Νίκος Ξυλούρης - 7 Ιουλίου 1936 | Facebook | By ΕΡΤ Αρχείο ...

ΟΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ!

   Στην προχθεσινή μας ανάρτηση  "Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΕΓΙΝΕ ...ΓΕΩΘΕΡΜΙΑ!!! προκαλέσαμε, κατά κάποιον τρόπο τον αγαπητό  εξάδελφο, μαθηματικό Γιώργο Δημητρουλάκη,  Κρητίκαρο  να μας στείλει για το όλο θέμα μια μαντινάδα μια και σε αυτό το πεδίο είναι...μανούλα. Δεν πέρασαν λίγες ώρες και ο Γιώργος μας κοινοποίησε όχι μία αλλά εφτά (7) μαντινάδες στο τσάκα-τσάκα.Επειδή η μια είναι καλύτερη από τις άλλες τις παρουσιάζουμε όλες.

                               1]    Να λύσεις ένα πρόβλημα 

είναι κι αυτό επιστήμη

για κάθε λύση που θα βρείς

φέρεις μεγάλη ευθύνη.

                              2]     Σωστό μπορεί να φαίνεται

μπορεί και νάναι λάθος

ένα μετράει στη ζωή

αγώνας με το πάθος.

                              3]       Πρόβλημα είναι η ζωή

και θέλει πάντα λύσεις

που αν δεν τις σκεφτείς καλά

μην το επιχειρήσεις.

                              4]        Νους είναι ο διακοσμών 

και πάντων η αιτία

είναι το πρώτο κόσμημα 

σε κάθε ηλικία.

                              5]     Οι μοίρες του προβλήματος

στο νου φέρνουνε άλλες

απού ορίζουν τη ζωή

και είναι πιο μεγάλες

                              6]      Ορίζει κάποιος τη ζωή 

ή την ορίζει η μοίρα;

Ορίστε ένα πρόβλημα

π΄ απόδειξη δεν πήρα.   

                              7]      Ορίζει κάποιος τη ζωή

ή την ορίζουν μοίρες;

Όποιος βρει την απάντηση

κερδίζει χίλιες λίρες.

Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΕΓΙΝΕ ...ΓΕΩΘΕΡΜΙΑ!!!

     Μέσα στη φούρια για τα οικτρά γεγονότα της καταδίκης με την λαμογιά  με το απορριμματοφόρο, το γεωμετρικό πρόβλημα του Νταραίου, (κλικ ΕΔΩ) κατά κάποιο τρόπο σταμάτησε να είναι στην επικαιρότητα και έμεινε λίγο πίσω. Όμως καθόλου δεν απαξιώθηκε αλλά ο κύκλος του συνεχίσθηκε και όπως αναμενόταν μας ήρθαν δυο λύσεις εμπεριστατωμένες επαρκέστατα.

     Η πρώτη λύση είναι από έναν φίλο και συμμαθητή μου που  δεν επιθυμεί τη δημοσίευση της ταυτότητάς του, σεβαστό και τηρητέο το δικαίωμα. 

   Η δεύτερη είναι από τον αγαπητό  εξάδελφο, μαθηματικό Γιώργο Δημητρουλάκη (φωτο επάνω) από το Ηράκλειο της Κρήτης, τον οποίο θα παρακαλέσουμε  να μας στείλει για το όλο θέμα μια μαντινάδα μια και σε αυτό το πεδίο είναι...μανούλα.

  Όμως, όπως θυμάστε, ο Αντώνιος, ο Κυπαρισσεύς Μεγαλοπρεπής πρώτος και τροπαιούχος είχε ανοίξει το χορό των λύσεων με πολλές φούρλες και τσαλιμάκια κι όπως και ο ίδιος βεβαιώνει η λύση του είναι 98%. Πάντως επειδή είναι μια λύση-ποίημα θα την δημοσιεύσουμε σε νέα μας ανάρτηση.

Λοιπόν 

👏 Η 1η λύση του συμμαθητή μου:

 👐 Η 2η λύση τού Δημητρουλάκη

ΤΣΙΚΟΥΔΙΕΣ ΚΑΙ ..ΡΑΚΟΥΛΕΣ ΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΄[Ζ΄]

ΦΟΔΕΛΕ: ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ EL GRECO

         Και να που φτάσαμε στην τελευταία μέρα στην Κρήτη, Πέμπτη 28 Σεμπτεβρίου, αργά το βράδυ είχαμε επιστροφή στην Αθήνα.

      Έτσι λοιπόν με τον Γιώργο και την Πόπη την Πέμπτη εκδράμαμε στο Φόδελε, 30 km από το Ηράκλειο προς το Ρέθυμνο. Πλατάνια, ποταμάκι και δίπλα ταβέρνες με τουριστικά μαγαζιά και λεμονοπορτόκαλα αβέρτα. Σε κάθε μαγαζί η κυρά, γιαγιά κυρίως, έπλεκε τα ¨μακραμέ. 

    Λίγο απέξω από το χωριό είναι το μουσείο του El Greco στο πέτρινο σπίτι τότε των Θεοτοκοπουλαίων (1) Για αυτόν τον μέγα πρεσβευτή της Κρήτης στην υψιλή τέχνη κλικ ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ  Φυσικά στο μουσείο υπήρχαν αντίγραφα των πινάκων με σλάιτσ, αλλά ο περιβάλλων χώρος ήταν διαμορφωμένος θαυμάσια.

   Μετά την επίσκεψη γυρίσαμε στο χωριό όπου ξηγηθήκαμε παϊδάκια από γιδάκι στον Ψηλορείτη, όπως μας πρότειναν. Πράγματι ήταν και τα πρώτα. Στο τέλος θα δείτε τι μας έφεραν για επιδόρπιο (2). Θα το λέω εσαεί, τέτοια καλτσουνάκια δεν έχω φάει ποτέ μου (πιτάκια με μυτζήθρα με δικό τους φύλλο και μέλι). Αφού τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές λειτουργούν τα αντανακλαστικά με το πείραμα του Παυλώφ, νομίζω...  

  Δεν θεωρώ ότι μπορώ να περιγράψω το χωριό, το μουσείο και όλα τα θαυμαστά καλύτερα από ό,τι φαίνεται στην παρακάτω ταινία. Εκεί τα λέμε όλα..... 

      Τελειώνοντας, τις αναρτήσεις για την πανέμορφη Κρήτη, ολόψυχα  θέλω να τις αφιερώσω στον Γιώργο Δημητρουλάκη και στην γυναίκα του την Πόπη για όλα όσα μας πρόσφεραν με ..κρητική φιλοξενία και καρδιά!!!

(1) Στη Θεσσαλονίκη στο φοιτητικό μου δωμάτιο, που κάθε χρόνο ήταν και άλλο, στον τοίχο κρεμούσα τους πίνακες του El Greco, που ήταν από ένα ημερολόγιο της Pirelli, το θυμάμαι λες και είναι χτες. Οπότε οι περισσότεροι πίνακες στο μουσείο μου ήταν πολύ γνωστοί και ....οικείοι.

(2) Προσμένοντας τα εδέσματα η Πόπη είπε στον ταβερνιάρη ότι η νύφη της εργάζεται σε ένα ταξιδιωτικό γραφείο και συστήνει στους τουρίστες την ταβέρνα του, οπότε αυτός κόπηκε στη μέση, όλα ήσαν πλούσια και λαχταριστά. Τι να κάνουμε παντού το ...μέσον.....

ΤΣΙΚΟΥΔΙΕΣ ΚΑΙ ..ΡΑΚΟΥΛΕΣ ΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΄[ΣΤ]

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ 

ΚΑΦΕΤΖΗΣ ΚΑΙ .....ΛΗΞΙΑΡΧΟΣ

          Δεν προλαβαίνεις να μπεις στο σπίτι σου και να αποθέσεις τα πράγματά σου, τσουπ κι ο Μανώλης στην πόρτα να σε καλωσορίσει κι ας είσαι ο πρώτος για ο τελευταίος. Δεν προλάβαμε να κατεβούμε από το αυτοκίνητο νάτος κι ο Μανώλης. Νόμιζα ότι μόνο με μένα είναι φιλικός και τόσο .. ευπροσήγορος, αλλά με όλους τους ξένους και παρα-ξένους όμοια φέρεται. 
    Όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει, που λέμε. Για όλα έχει γνώμη και λόγο ....βαρυσήμαντο. Για την πολιτική, τα περασμένα, τα μελλούμενα και στο ποδόσφαιρο πρώτος..
     Θαυμάστε τον σε όσα βεβαίως ....ξεχωρίζετε γιατί έχουμε και μια ...μικρή βραδυγλωσσία.
      

ΤΣΙΚΟΥΔΙΕΣ ΚΑΙ ..ΡΑΚΟΥΛΕΣ ΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ [Ε]

    ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΛΑΣΙΘΙΟΥ [Άγιος Γεώργιος]

     Στην Κρήτη έχουμε δύο Γιώργηδες ξαδέλφια πρώτα αγαπημένα (1) τον Γιώργο τον Δημητρουλάκη και τον Γιώργο τον Πλευράκη, τον μεγάλο και τον μικρό, έτσι τους καλούσαν για να τους ξεχωρίζουν, τον Γιώργο λοιπόν και τον Γιωργάκη. Την Πέμπτη στις 9 το πρωί ήρθε ο Γιωργάκης και μας πήρε από το ξενοδοχείο για το πολυθρύλητο Οροπέδιο του Λασιθίου, για τον Άγιο Γεώργιο, το χωριό καταγωγής όλων (2). Έτσι σε κανά 2 ώρες από το Ηράκλειο περνώντας μέσα από βουνάκια και βουνά, όλα στην οροσειρά της Δίκτης, από στροφές ανάποδες και κλειστές σαν φουρκέτα νάμαστε στον "Αυχένα", στην είσοδο του Οροπεδίου. Εδώ υπήρχαν 26 πέτρινοι ανεμόμυλοι, που άλεθαν οι κάτοικοι όλης της περιοχής τα σιτηρά τους. Τώρα τα ερείπια (2΄)τους στέκουν σαν τους φύλακες κύκλωπες από εδώ και από εκεί της εισόδου. Για το μεγαλείο του "Αυχένα" κλικ ΕΔΩ. 
   Και να μπροστά μας το Οροπέδιο, το χιλιοτραγουδισμένο και το χιλιοπαινεμένο. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω το Λασίθι, το Αιολικό πάρκο των Θεών κι απάγκιο των ανθρώπων από τα πανάρχαια χρόνια, συνεχώς και αδιαλείπτως.(3) κλικ εδω 

   Λοιπόν με λίγα λόγια και καλά το Οροπέδιο, το Λασίθι, γύρω -γύρω είναι βουνά και περιμετρικά σαν δακτυλίδι είναι τα !8 χωριά, χάντρες του κομπολογιού. Εμείς περνώντας μέσα από το εσωτερικό του κάμπου, οδηγηθήκαμε προς τον Άγιο Γεώργιο. [κλικ ΕΔΩ]

  Εκεί η μόνη που μας περίμενε ήταν  η θεία Χρυσούλα, μάνα του Γιωργάκη, που είναι σκέτη απόλαυση και γνήσια εκπρόσωπος των γυναικών του Οροπεδίου!  

   Πάντως το σήμα κατατεθεν του χωριού είναι ο Μανώλης που αποτελεί και τον ...ληξίαρχο του χωριού. Για τον φίλο μου , τον Μανώλη θα υπάρξει ξέχωρη ανάρτηση..... 

Όλα .....στην ταινία...(Χαρείτε τη θεία Χρυσούλα στο τέλος)

(1) Για τη Δανάη και τον Αντώνη τα είπαμε στην προηγούμενη ανάρτηση (Δ)

(2) ε.. όχι και εγώ, ετσι; Εγώ γαμπρός είμαι και δη ...εξ Αθηνών
(2΄) Τρεις από αυτούς είναι αναστηλωμένοι
(3) Τούτο το οροπέδιο αποτελεί το μοναδικό που κατοικείται χειμώνα καλοκαίρι!

ΤΣΙΚΟΥΔΙΕΣ ΚΑΙ ..ΡΑΚΟΥΛΕΣ ΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ [Δ]

ΣΓΟΥΡΟΚΕΦΑΛΙ,  

 ΜΟΝΗ ΓΙΕΝΕΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ 
ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΑΓΚΑΘΑΡΟΥ

       Την άλλη μέρα, Τρίτη 26/9, μετά την πρωϊνή μας μπουγάτσα στα Λιοντάρια μας πήραν τα ξαδέλφια, Αντώνης και Δανάη για τραπέζωμα στο σπίτι τους, λίγο έξω από την πόλη. Αφού ντερλικώσαμε για τα καλά (πεντονόστιμα τα σνίτσελ, μαριναρισμένα ολοβραδίς σε διάλυμα με βάση το γάλα, αβγά, μουστάρδα και το θυμάρι) πήγαμε στο χωριό του Αντώνη, το Σγουροκεφάλι (1), κοντά στην Επισκοπή 23 km από το Ηράκλειο. Μου έκανε εντύπωση, ότι στο καφενείο του χωριού που καθήσαμε, ήταν και γυναίκες που μάλιστα έπαιζαν και τράπουλα. Από εκεί ανεβήκαμε στο μικρό βουνό δίπλα στο χωριό, όπου είναι κτισμένη και η μονή του Γενέσιου της Παναγίας με δύο καλόγριες. Μετά πήγαμε στη μονή στο παμπάλαιο μοναστήρι της Αγκαράθου με είκοσι καλογέρους και μεγάλη ιστορία. 
   Όλα στις παρατιθέμενες ταινίες:

 [ για να ..ελαφρώσουμε 

το κλίμα διαβάστε και αυτό:

(1) Για την εξήγηση της παράξενης ονομασίας εκτός από αυτή που εκφράζει ο Μηνάς στο βίντεο για το βοσκό με το σγουρό κεφάλι υπάρχει μια άλλη που λέει ότι ο βοσκός λεγόταν Σγουρός και είχε κτίσει το σπίτι του στην κορυφή του λόφου, ο οποίος λέγεται στην Κρήτη κεφάλι. Από αυτό προήλθε η ονομασία Του Σγουρού το Κεφάλι>Σγουροκεφάλι. Στην ενετική απογραφή του 1583 αναφέρεται Sgourochieffali με 62 κατοίκους.. To 1881 ζούσαν 320 Χριστιανοί (και μόνον).

ΤΣΙΚΟΥΔΙΕΣ ΚΑΙ ..ΡΑΚΟΥΛΕΣ ΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ [Γ]

    ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΑΙ ΛΥΓΑΡΙΑ

 Έτσι λοιπόν αφού γυροφέραμε και χαρήκαμε τα παλιά Χανιά στις 5.30μ.μ. πήραμε το ΚΤΕΛ(1) για το Ηράκλειο και μετά από τρεις ώρες περίπου νάμαστε στον Χάνδακα.Υπόψιν η δυτική Κρήτη, μεταξύ Ηρακλείου και Χανίων είναι κτισμένη με σχετικό πρόγραμμα και σχέδιο, ενώ η άλλη Κρήτη από Ηράκλειο μέχρι Αγιο Νικόλαο είναι κτισμένη εντελώς άναρχα. Αλικαρνασσός, Ανάληψη, Χερσόνησος, Μάλια,  όλα αυθαίρετα και παράνομα, Κυρίως ήσαν άγονα χωράφια Κρητικών από την ενδοχώρα και επί αιώνες παραμελημένα μέχρι που τα τελευταία χρόνια απέκτησαν τεράστια αξία, λόγω τουρισμού. Ίσως ήταν χειμαδιά. Στην Ανάληψη π.χ. ήταν τα χωράφια από τον Άγιο Γεώργιο, χωριό του Οροπεδίου στο Λασίθι. Για αυτό και τώρα όλοι οι κάτοικοι είναι Αγιογιωργίτες. Βεβαίως τεράστια διαφορά δόμησης υπάρχει και μεταξύ των δύο πόλεων. Το Ηράκλειο τα τελευταία δέκα χρόνια ανοίχτηκε προς τη θάλασσα σε αντίθεση με τα Χανιά που έχουν μέτωπο τη Θάλασσα. Εδώ το κέντρο της πόλης  είναι το εσωτερικό της γύρω-γύρω από τα Λιοντάρια(2)

  Νάμαστε λοιπόν στο Ηράκλειο κατά τις 8.30 και σε καμιά δεκαριά λεπτά αράξαμε στο ξενοδοχείο (3) που ήταν αρκετά κοντά με το ΚΤΕΛ αλλά και με το σπίτι του Γιώργου και της Πόπης (4) απέναντι από το λιμάνι, που για τις επόμενες ημέρες αποτέλεσε το εφαλτήριο των......εφόδων μας. Μας περίμεναν πραγματικά με ανοιχτές αγκάλες. Το γράφω και το διατυμπανίζω: έχω βρεθεί σ' όλη την Ελλάδα πολλές φορές επαγγελματικά, όμως τέτοια φιλοξενία πουθενά!

    Έτσι η βραδιά έκλεισε με πλουσιοπάροχο τραπέζι στη βεράντα της Πόπης αγναντεύοντας το λιμάνι και πίνοντας ντόπιο κρασί.
   Την άλλη μέρα εκδράμαμε όλοι μαζί για μπάνιο στη Λυγαριά, που είναι ένας όρμος της Αγίας Πελαγίας, 20km από το Ηράκλειο. Χάρμα.....
Τα αξιοθέατα του Ηρακλείου κλικ ΕΔΩ

(1) Το κτελ Ηρακλείου, αν και διακινούνται από εδώ πολύ περισσότερα λεωφορεία για όλη την Κρήτη, δεν συγκρίνεται με τίποτα από τον σταθμό στα Χανιά. Προγραμματίζεται σχετικός διαχωρισμός κλικ ΕΔΩ 
(2) Κάποια φορά ψιλοχαθήκαμε και ρωτήσαμε "πώς πάμε στα λιονταράκια'. Η απάντηση από πολλόυς ήταν: ποια λιονταράκια μήπως θέλετε τα λιοντάρια; Όλοι κατανοείτε τη διαφορά στην ψυχή των Κρητικών.
(3) Πολλά ξενοδοχεία για όλα τα βαλάντια. Το Αθηναϊκό που μείναμε εμείς ήταν αρκετά καλό και σχετικά φτηνό (50 ευρώ τη βραδιά).
(4) Αμάν γιαβρούμ και τι δεν φάγαμε στην Κρήτη, ειδικά το αρνί με γαμοπίλαφο της Πόπης ήταν να τρώει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει!

[Τη Δευτέρα το.....πρόβλημα στον κουμπάρο!!!]

ΤΣΙΚΟΥΔΙΕΣ ΚΑΙ ..ΡΑΚΟΥΛΕΣ (1) ΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ [Α]

ΧΑΝΙΑ   

         Μετά από σχετικές αναβολές, τι να κάνουμε τέτοια τυχαίνουν στην ηλικία μας, την Κυριακή (24-9-17) στις 11 το πρωί βρεθήκαμε στα πεντάμορφα Χανιά. Ότι και να πεις για αυτή την πόλη με τίποτα δεν αγγίζεις καν τα κάλλη και την ομορφιά της. Η παλιά πόλη και το λιμανάκι με σήμα κατατεθέν το φάρο και το τζαμί, αποτελούν τον πολυτιμότερο λίθο του ψηφιδωτού του μεγαλείου της Κρήτης. Μέσα από τη φωτογράφιση αργοφαίνεται η μεγαλωσύνη της, σίγουρα όμως πολύ λιγότερο από την πραγματικότητα. [κλικ ΕΔΩ,ΕΔΩ]

  Τόσα χρόνια είχα μεγάλο καημό να επισκεφτώ τα Χανιά. Πριν 38 ολόκληρα χρόνια, από τον Σεπτέμβρη  του ΄78 μέχρι το καλοκαίρι του ΄79 υπηρέτησα στην αεροπορία, 115 Π.Μ. οπότε είχα πάμπολλες αναμνήσεις, τις περισσότερες θαυμάσιες και αξέχαστες. Μαζί με ένα γιατρό και έναν οδοντίατρο (2) είχαμε νοικιάσει ένα ολόκληρο τριώροφο σπίτι μέσα στην παλιά πόλη, που από τότε ήταν τουριστική, βέβαια όχι όπως τώρα που όλα τα στενά και τα σοκάκια έχουν γίνει τουριστικά μαγαζιά. Κόσμος και κοσμάκης στα δρομάκια και στο γραφικό λιμανάκι. 
       Ρε παιδί μου επήρα και λίγο θάρρος  και μεγάλωσαν οι ελπίδες μου για το μέλλον της Ελλαδίτσας μας.
   Σε ένα δρόμο δε, που άρχιζε από την πλατεία Συντριβανίου, με το όνομα Αγίων Δέκα (μάλιστα 10΄με τόνο, γιατί 10 είναι οι Άγιοι!!!) συνάντησα μετά 38 χρόνια τον  μαστρο-Μηνά, τσαγκάρη 75 ολόκληρα χρόνια. Τότε ήταν 45 και τώρα 87! Με θυμήθηκε, έτσι μου είπε, γιατί τότε είχαμε καλή γνωριμία και με κέρναγε τσικουδιά. (3)
     Ανηφορίζοντας, πηγαίνοντας προς το ΚΤΕΛ, συναντάς το πιο εμβληματικό κτίριο των Χανίων αλλά και όλης της Κρήτης, τη Δημοτική Αγορά. [περισσότερα γι αυτή  κλικ ΕΔΩ}. 

         Σε επόμενες αναρτήσεις θα παρουσιάσουμε το Ηράκλειο, τη Λυγαριά που κάναμε το μπάνιο μας, το Σγουροκεφάλι, την πολύ παλιά μονή Αγκαράθου, την νεότερη μονή Γενέσιο της Θεοτόκου, το οροπέδιο Λασιθίου και το χωριο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (El Grecο), το Φόδελε με το γραφικό μουσείο στο παλιό πέτρινο σπίτι της οικογένειας των Θεοτόκηδων.
  

(1)Το ίδιο ποτό Τσικουδιά στα Χανιά και Ρακί στο Ηράκλειο

(2) Ήταν ο Γιώργος Τσουφάκης που τώρα είναι Δ/ντής στο Νεφρολογικό τμήμα στο ¨Γεννηματά¨και ο Γιάννης                 Αποστόλου συνταξιούχος.

(3) Για τον μαστρο-Μηνά, στην Αγίων Δέκα, θα κάνω ειδική ανάρτηση μια και ήταν μία ωραία ιστορία.
* Διαβάστε και το ανεκδοτο διήγημά μου " ΜΠΟΡΔΕΛΟΤΣΑΡΚΑ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ 1979" κλικ ΕΔΩ και ΕΔΩ

..[ Στην κάτω δεξιά γωνία του βίντεο υπάρχουν 2 κουμπάκια, βάζοντας το κέρσορα επάνω, το ένα λέει ρυθμίσεις-ταχύτητα εμφάνισης, γλώσσα υποτίτλων κτ.λ.- το άλλο λέει υπότιτλοι (ναι ή όχι) που είναι γραμμένες οι ομιλίες και οι οποίες μπορούν να μεταφραστούν σε πάρα πολλές γλώσσες]

 [Δείτε και αυτό κλικ ΕΔΩ]

    Επειδή αρχίζουμε μια σειρά για την Κρήτη, 

δημοσιεύουμε και το παρακάτω κείμενο που

 είναι πρόλογος στο ανέκδοτο διήγημα μου

 ¨Η κουρά στο Λιμνάκαρο της Κρήτης" και

 αποτελεί έναν ύψιστο  ύμνο για την Κρήτη. 

Πραγματικά φίλοι μου αγαπητοί και ευγενικοί αναγνώστες: Η Κρήτη είναι ατόφια, πρώτη και ζηλευτή. Είναι αετός περήφανος με φτερούγες μεγάλες και όνυχες γαμψούς. Και όπως αυτός είναι βασιλιάς των απάτητων βουνών, έτσι και η λεβεντογέννα Κρήτη  είναι πρώτη αρχόντισσα όλης της Μεσογείου.

Ειλικρινά σας ομιλώ!  Και λάβετε υπόψη ότι δεν σας ομιλεί ένας Κρητίκαρος, αλλά, απλώς ένας εξ αγχιστείας φίλος της Κρήτης και αυτό τώρα τελευταία και μακρόθεν.  

Εκεί λοιπόν, γύρω στα 1980^[1] είχα μια πρώτη εικόνα, αλλά τώρα που γνώρισα –έστω και για λίγο- και την άλλη νήσο, κυρίως τα ορεινά χωριά, τι να πω και τι να ομολογήσω. Λόγια δε βρίσκω να εκφράσω το μεγαλείο της, αλλά ούτε και έχω το ανάστημα να μετρήσω την τιμή και τη δόξα της. Ένα είναι σίγουρο ότι είναι εντελώς απίθανο να αποτυπωθούν στο χαρτί και στον καμβά τα μεγαλεία της Κρήτης.

Τόσο πολλά, τόσο θεόρατα και ακατάβλητα είναι.

Απροσμέτρητα!