ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΗΜΑΚΗ ΠΟΥ ΑΥΡΙΟ ΓΙΝΕΤΑΙ [23-8-25] 71 ΧΡΟΝΩΝ!!!

  ΑΥΡΙΟ ΠΡΟΣΜΕΝΕΤΑΙ ΣΧΕΤΙΚΟ ..ΓΚΑΛΑ  ΜΕΤΑ 

ΤΟΥΡΤΑΣ  ΚΑΙ  ΤΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΟΥ  ΑΣΜΑΤΩΣ

ΤΣΕΡΖΕΛΕΣ!!!  

   Γιατί να το κρύψουμε άλλωστε; Ο Ασημάκης, Ασημακλής, Κλης είναι το πρώτο φιλαράκι και μάλιστα από εκείνα τα Αλλοτινά χρόνια, όταν είμαστε μικρά κι αθώα παιδιά. Από τότε Ο χρόνος κύλησε σαν το ποτάμι, γνώρισα τόσους και τόσους ανθρώπους και σε διάφορα μέρη της χώρας λόγω επαγγέλματος και με πολλούς  έγινα φίλος και κολέγας. Τώρα που αναλογίζουμε αρκετούς τους παρέσυρε το νερό του ποταμού-χρόνου. Με πολλούς όμως κρατάμε ψιλά τις σημαίες της φιλίας και πρώτος από αυτούς ο Κλής και η Βαγγελίτσα μας. Πάρα πολλά αφιερώματα του έχω κάνει και στο μπλογκ κλικ ΕΔΩ αλλά και στο πρώτο μου βιβλίο ΑΛΛΟΤΙΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ κλικ ΕΔΩ.

     ΔΥΟ ΠΑΛΙΕΣ & ΝΕΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ

     Α-    Ο Ασημάκης  για μένα και τι δεν είναι και τι δεν αντιπροσωπεύει; Με δυο λόγια  ότι πιο ωραίο με αγγίζει από τα Αλλοτινά Χρόνια στο χωριό μας. Ρε γαμώτο, όλα εκείνα τα χρόνια ήταν τόσο  ωραία και αξεπέραστα, αφού πολλάκις οι θύμησές τους φουντώνουν, θεριεύουν και σκεπάζουν σαν αχλή όλο μου το είναι.... Τι λέτε λοιπόν μπορούσα να μην ακούσω  την προσταγή της καρδιάς του φίλου μου;

     Β-   ΜΕ  ΤΟΝ  ΚΛΗ  ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΙΛΟΙ ΑΠΟ   ΤΑ    ΠΑΙΔΙΚΑ   ΜΑΣ     ΧΡΟΝΙΑ.   ΕΚΕΙΝΑ   ΤΑ    ΧΡΟΝΙΑ    ΠΟΥ   ΠΑΙΖΑΜΕ    ΒΩΛΟΥΣ    ΣΤΟ ΧΩΜΑ    ΚΑΙ  ΜΠΑΛΑ   ΣΤΙΣ  ΘΡΥΛΙΚΕΣ ΑΛΑΝΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΠΟΥ-ΚΑΠΟΥ  ΜΕΤΡΑΓΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥΛΙ ΜΑΣ, ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΕ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ  ΠΟΛΛΑ    ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ  ΤΟΤΕ,  "ΜΙΚΡΟΙ  ΗΡΩΕΣ"   ΚΑΙ  "ΚΟΛΗΤΗΡΙΑ"     ΑΛΛΑ    ΜΕ    ΤΟΝ    ΑΣΗΜΑΚΗ   ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ ΣΥΜΠΛΕΥΣΑΜΕ    ΚΑΙ    ΣΤΙΣ    ΕΠΟΜΕΝΕΣ    ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ,  ΟΤΑΝ Η  ΖΩΗ   ΦΟΡΤΩΣΕ   ΣΤΟΝ     ΚΑΘΕΝΑ  ΜΑΣ    ΔΙΑΦΟΡΑ  ΣΑΚΙΑ ΜΕ  ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΛΥΠΕΣ!

Κόντρα λοιπόν στους κανόνες και στα όρια της λογικής και της καθημερινότητας! 

Ζήτω η φιλία και η αγάπη. 

Ζήτω ο Κλής με τη Βαγγελίτσα [1] του και την κοράκλα τους!

Ζήτωσαν  και όλοι  εμείς οι φίλοι του  με  ότι  αγαπάμε   και   χαιρόμαστε! 

 ΑΣΗΜΑΚΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ !!! 

Και να χαίρεσαι ότι αγαπάς  

Οι ευχές και τα λελουδια από μένα και από 

τη  Λενάκο μου που τόσο  πολύ σας αγαπάμε!!! 

[1] Η Βαγγελίτσα που 1002 μπράβο της αξίζουν και που τόσα χρόνια, από το 1974, είναι η σύντροφός και η οδηγήτρια μούσα σου!!!.  Επαξίως και ......εκ περισσού! 

Ο ΑΣΗΜΆΚΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΉΜΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!!!

          Μετά από απουσία μηνός επανέρχομαι στα της μουσικής από εκεί ακριβώς που είχαμε μείνει. Ένα από τα πλέον αγαπημένα τραγούδια του Σωκράτη Μάλαμα με τίτλο «Ο κήπος» που θα παρουσιάσουμε  θεωρείται και είναι είναι ένα από τα καλύτερα ίσως ζειμπέκικα που γράφτηκαν ποτέ! Ένα τραγούδι  που ο δημιουργός μέσα από τους στίχους του υμνεί το μεγαλείο της ζωής! Περιλαμβάνεται στο άλμπουμ με γενικό τίτλο «Σωκράτης Μάλαμας» (αρχικά ο τίτλος του δίσκου ήταν «Ο Λαβύρινθος» αλλά επειδή υπήρχε άλλος παλιότερος δίσκος του Ρος Ντειλι ομότιτλος, απεσύρθη) που κυκλοφόρησε το 1996. «Ο κήπος» λοιπόν δικό σας χωρίς άλλα!

1.                                                                                                               Ο κήπος

Μουσική-στίχοι-ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας   

http://www.youtube.com/watch?v=bQwwdZrgN5E

            Συνεχίζουμε με δύο ακόμα «σκόρπια» τραγούδια με κοινή συνισταμένη τη φωνή της Λιζέτας Καλημέρη.Το πρώτο είναι μια σύνθεση του Χρήστου Τσιαμούλη (οι μυημένοι θα θυμούνται το συγκρότημα «Δυνάμεις του Αιγαίου») σε στίχους της ίδιας της Λιζέτας Καλημέρη με τίτλο «Εδώ είναι ο κόσμος μάτια μου» και περιλαμβάνεται στον δίσκο με γενικό τίτλο «Αφύλακτη σκοπιά» που κυκλοφόρησε το 2004.

2.                Εδώ είναι ο κόσμος μάτια μου  

Μουσική: Χρήστος Τσιαμούλης

Στίχοι-ερμηνεία: Λιζέτα Καλημέρη

http://www.youtube.com/watch?v=E98Pqudk_V4&feature=related

          Το επόμενο τραγούδι με τη φωνή πάλι της Λιζέτας Καλημέρη είναι σε μουσική αλλά και στίχους του Μιχάλη Χανιώτη, ενός ακόμα δημιουργού από τη βόρεια Ελλάδα, που περιλαμβάνεται  στο δίσκο «πάντα υπάρχει κάτι» που κυκλοφόρησε το 2005 και έχει τίτλο «Αιντε στη γη τα μάτια σου»

3.       Αιντε στη γη τα μάτια σου

Μουσική-στίχοι: Μιχάλης Χανιώτης

Ερμηνεία: Λιζέτα Καλημέρη

http://www.youtube.com/watch?v=POBllPAITKg

Καλή ακρόαση

Ασημάκης

ΤΑ ΑΚΟΥΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΣΗΜΑΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ ΤΟΥ! Ή ΚΑΛΛΊΤΕΡΑ: ΑΚΟΥΣΜΑΤΑ ΚΑΡΔΙΑΣ!!!

Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν πως πέρασαν δύο μήνες χωρίς να ακούσουμε ένα αυθεντικό του σπουδαιότερου (υποκειμενικό;) σύγχρονου τραγουδοποιού και αναφέρομαι φυσικά στον Σωκράτη Μάλαμα! Σήμερα λοιπόν θα ακούσουμε δύο πολύ μεγάλα τραγούδια του Σωκράτη του Μάλαμα. Το πρώτο που κυκλοφόρησε σε CD τον Οκτώβριο του 2010, έχει και μια προσωπική ιδιαιτερότητα. Ηταν καλοκαίρι του 2000 όταν ο Σωκράτης Μάλαμας επαιζε στα live του αυτό το ακυκλοφόρητο ακόμα τραγούδι! Ηταν τέλος του καλοκαιριού του 2000, που μετά από δύσκολες καταστάσεις μετακομίζαμε με τη σύντροφό μου στο καινούριο μας σπίτι! Αναπόφευκτα το τραγούδι αυτό του Σωκράτη αφιερώθηκε (από μένα φυσικά) στην «πριγκηπέσσα» της ζωής μου (…μέσα σ’αυτό το σπίτι πριγκηπέσσα μου…!) την Βαγγελίτσα που γιορτάζει σήμερα τα πεντηκοστά τέταρτα γενέθλιά της. Αφιερωμένο λοιπόν!

1.       Πριγκηπέσσα

Μουσική-στίχοι-ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας

http://www.youtube.com/watch?v=URpYNJeegy

Φιλιά Ασημάκης

Να με συμπαθάτε που προβαίνω σε ανάρτηση έξω 

από   τα   συνηθισμένα   χρονικά   όρια   αλλά .........

τώρα ανοίξαμε το μήνυμα..οπότε όλα τα τραπεζάκια έξω 

Ο Ασημάκης  για μένα και τι δεν είναι και τι δεν αντιπροσωπεύει; Με δυο λόγια  ότι πιο ωραίο με αγγίζει από τα Αλλοτινά Χρόνια στο χωριό μας. Ρε γαμώτο, όλα εκείνα τα χρόνια ήταν τόσο  ωραία και αξεπέραστα, αφού πολλάκις οι θύμισές τους φουντώνουν, θεριεύουν και σκεπάζουν σαν αχλή όλο μου το είναι.... Τι λέτε λοιπόν μπορούσα να μην ακούσω  την προσταγή της καρδιάς του φίλου μου;

Κόντρα λοιπόν στους κανόνες και στα όρια της λογικής και της καθημερινότητας! 

Ζήτω η φιλία και η αγάπη. 
Ζήτω ο Κλής με τη Βαγγελίτσα του και την κοράκλα τους!
Ζήτωσαν  και όλοι  εμείς  με  ότι  αγαπάμε   και   χαιρόμαστε! 
Βαγγελίτσα μας, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ !!! Χίλια δυο μπράβο σου αξίζουν που τόσα χρόνια, από το 1974, είσαι η μούσα του φίλου μου του Κλη.  Επαξίως και ......εκ περισσού! 

Και οι ευχές και και το άσπρο τριαντάφυλλο είναι  και από 
μένα και από το  Λενάκο μου που τόσο  πολύ σας αγαπάμε!!! 

ΑΛΛΟΤΙΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ: Ο ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΝΙΚΟΤΣΑΡΑΣ!!!

           Μιλάμε για τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του εξήντα. Αν και είχε περάσει κάμποσος καιρός από την πανούκλα του εμφυλίου, οι άνθρωποι ακόμα προσπαθούσαν να ορθοποδήσουν με ψωμί, ελιά, κρεμμύδι και κινίνο. Αναμνήσεις και παράπονα ανακατεμένες με όνειρα και ελπίδες. Τα άλλα της οικονομίας και της παραγωγής σμπαράλια.Παρά ταύτα η ζωή τραβούσε την ανηφόρα με χαρές και με τραγούδια. Τραβούσε πάνω στις ράγες της ιστορίας που την έγραφε το δίκαιο του ισχυρότερου. Πρώτος στόχος η χειραγώγηση της παιδείας. 

Καθιστοί: Εγώ στη μέση,  Κλής κι ο αδελφός μου Ηλίας

    Έτσι, λοιπόν, κάτω απ’ αυτό το πρίσμα, στις εθνικές επετείους οι δάσκαλοι –πανάξιοι ήρωες τότε– πάσχιζαν με μηδαμινά μέσα, ελλείψεις και αδυναμίες στα πλαίσια της ανύψωσης του εθνικού φρονήματος να διοργανώσουν τρισένδοξες εορτές με ποιήματα, σκετσάκια, τραγούδια, ύμνους, χορούς στα πλαίσια του δυνατού και του αδύνατου. Δίπλα στο πλατύσκαλο του δικού μας σχολείου φτιαχνόταν το κατάλληλο σκηνικό. Μια λιτή σκηνή με σανίδες και θρανία στολισμένη με χάρτινες σημαιούλες και ανάλογες φωτογραφίες ηρώων.

Ασημάκης με όλα του!!!

    Σε μια τέτοια λοιπόν, επέτειο του Εικοσιένα πρώτος αοιδός ο Κλης (Ασημάκης-Ασημακλής-Κλης). Από τα πιο θρυλικά παρωνύμια με γενικευμένη χρήση κι από άνδρες κι από γυναίκες και με αντοχή στο χρόνο. Ακόμη και τώρα το ακούς από αρκετούς. Αλλά τώρα το λέμε με περισσή γλυκύτητα για το φίλο και απέραντη τρυφερή νοσταλγία για εκείνη τη νιότη. Στην έκταση και στην ισχύ γι’ αυτό το παρατσούκλι επέδρασε και το ότι σχετίζονταν με το γερο-Κλή από την Αγαλιανή. Περί αυτού στη παρακάτω αναφορά. Πρωτάκι στο Δημοτικό ήταν ο Κλης, 
αν θυμάμαι καλά. Η αυλή του σχολείου

ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΣΑΝ ΚΑΙ ΜΑΣ (ΜΕΡΟΣ 2ο)

      Συνέχεια - ανταπόδοση της επίσκεψης της παρέας μας (Ασημάκης, Βαγγελίτσα, Λενάκος και η αφεντιά μου) στο Πυργάκι  (κλικ ΕΔΩ) και της ζεστής φιλοξενίας από τον Μήτσο και την Τάνια Κουκουλά  ήταν η επίσκεψη αυτών προχτές της Σωτήρως στα μέρη μας. Με τη σειρά μας οικοδεσπότες.

Ο Περικλής με τη γυναίκα του (δεξιά)
και η φαμίλια του αδελφού του απέναντι.

   Πρώτη συνάντηση στις 11.30 π.μ στη γωνία στο Καλονερό και βουρ προς στο Σιδηρόκαστρο όπου ήταν και η πρώτη μας στάση στη βαθιά σκιάδα των μουριών στο κέντρο του χωριού. Πολλά είχαμε να πούμε και πάντα με τον Μήτσο πρώτο βιολί ήρθε το μεσημέρι και ροβολήσαμε μέσω Αυλώνας προς το ωραίο και γραφικό Ρίπεσι όπου καταλήξαμε στην ταβέρνα του Περικλή. Πραγματικά αυτή η ταβέρνα είναι το κάτι άλλο, από κάθε πλευρά. Το κάθε φαγητό καλύτερο από τα άλλα. Μαγεία!!!  
(κλικ ΕΔΩ)

Σήμερα του Σωτήρος τιμήσαμε τον παραδοσιακό μας βακαλάο μαζί με άλλα θεσπέσια εδέσματα, χειροποίητες πίτες και μετά άφθονου άκρατου οίνου, μια και είναι πατροπαράδοτο έθιμο όλα τα νοικοκυριά τούτη μέρα να μαγειρεύουν ψαρικό και δη παστό βακαλάο ή μπακαλιάρο κατά την δική μας καθομιλουμένη.  Υπόψη ο παστός μπακαλιάρος εκείνα τα αλησμόνητα αλλοτινά χρόνια  ήταν ένα από τα πιο προσφιλή, συνηθισμένα τρόφιμα, καθότι ήταν και φτηνός και συνδύαζε την καλή γευστικότητα με την υψηλή θρεπτική αξία. Θυμάμαι που λέτε τότε στο παντοπωλείο του πατέρα μου ο μπακαλιάρος με το ρέγγο ήταν τα πιο δημοφιλή ψώνια για όλο τον κόσμο. Χρέος όμως έχω να συμπεριλάβω σε αυτή την κατηγορία και το κορνεμπίφ(κοσέρβα με βοδινό κρέας) αλλά και τις παστές σαρδέλες Καλονής. 

Η παρέα μας: Δημητράκης-Τάνια,
Ασημάκης-Βαγγελίτσα και η αφεντιά μου

Μη ξεφεύγουμε όμως και πολύ από την παρέα.... .Είναι σοβαρή παράλειψη δε να μην αναφέρω τα λαχταριστά σύκα που είχε φέρει ο Μήτσος και η Τάνια. Αλλά κάτι σύκα πεντανόστιμα, σκέτη γλύκα,  μελιτζανόσυκα τα ονόμασαν. Τα τιμήσαμε κι αυτά δεόντως. 

    Αφού φάγαμε λοιπόν και ήπιαμε, ευχαριστημένοι στο έπακρο σιγά-σιγά κατά το απομεσήμερο, μέσω Κοπανάκι, κατεβήκαμε στον Παλιό Νερόμυλο, στην Κυπαρισσία για τα σχετικά ...ευστόμαχα.     Εννοείται ότι ο μεγάλος ¨παραμυθατζής" ο ακατάβλητος Κουκουλάς, ήταν ο πρωταγωνιστής της παρέας και εδώ έχοντας εκατέρωθεν τις δύο γλυκύτατες κυρίες, την Τάνια και τη Βαγγελίτσα. Δυστυχώς ο Λενάκος μας άφησε για άλλα λιμέρια, όπου επιτελεί στη Ραφήνα άλλο έργο, γονικής ανάγκης και ιερής υποχρέωσης!   Τι να κάνουμε η ενενήντα τετράχρονη κυρά-Κατίνα, η μητέρα της, αν και είναι μια χαρά και κάθε πρωί αγιάζει και αγιάζεται γονυπετούσα, σε όλους τους Αγίους και τις Αγίες της Ραφηνούλας, χρειάζεται τη σχετική εποπτεία. Και όπως κάθε τόπος με Μικρασιάτες δεν έχει και ολίγους τέτοιους και μάλιστα ισχυρίζονται ότι οι λατρευτές και θαυματουργές εικόνες είναι φερτέ ς από τις χαμένες πατρίδες. 

Ο Παλιός Νερόμυλος

   Τον Παλιό Νερόμυλο γεμίζει η χαρούμενη και γελαστή εικόνα του καλού φίλου Νάσου. Καλοσυνάτος άνθρωπος! Και έτσι που λέτε, με αυτά και με τάλλα, αργά το απόγιομα οι Κουκουλαίοι πήραν το δρόμο για το Πυργάκι στη Μεσσηνία και εμείς για την έδρα μας...στην Ηλεία..Είχαμε διανομαρχιακή συνάντηση στα σύνορα, παρά τη Νέδα.
       Τελειώνω με την ευγενή σύσταση να διαβάσετε τα δυο βιβλία του Κουκουλά που είναι ξεχωριστά και μοναδικά σε ολόκληρο το λογοτεχνικό "ρεπερτόριο". Το πρώτο έχει τίτλο "ΤΑ ΦΟΡΤΗΓΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ" και το δεύτερο "ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΕΣ" 
Θα με θυμηθείτε.....

[ Έπονται πολλές φωτογραφίες με τον φακό της Τάνιας]

Εθνικόφρονες και Μιάσματα

Οι "Τρεις Γενιές Ονείρων" διαδραματίζονται από το 1922 ως το 1972 στην Ελλάδα και διάλεξα το 13ο κεφάλαιο (από τα 21 συνολικά) που εστιάζει στη δεκαετία του 1960, πριν το πραξικόπημα. Αποτελείται το κεφάλαιο από τέσσερα επεισόδια, τα δυο αφορούν την οικογένεια των Μπουραντάδων (σκληροί δεξιοί και στρατιωτικοί) και τα άλλα δύο τον Περικλή (που είναι κομμουνιστής) και τα δικά του αγαπημένα πρόσωπα.

Απόσπασμα από το βιβλίο "Τρεις Γενιές Ονείρων"

Μακρόνησος σήμερα. Εδώ ήταν το κολαστήριο 
που ονομάστηκε "Παρθενών"

Ο Κλεόβουλος Μπουραντάς είχε περάσει πολλά. Από τον καιρό που είχε φτάσει στον Πειραιά από το Κρανίδι, ένιωθε σαν να είχε ζήσει πολλές ζωές μαζί. Είχε σκοτώσει και είχε γλιτώσει τον θάνατο και την καταδίκη παρά τρίχα. Είχε παντρευτεί δυο φορές και είχε καταφέρει να φάει δυο περιουσίες. Πολέμησε τον κομμουνισμό όπου τον βρήκε μπροστά του. Τον καταδίωξε μέσα από τις οργανώσεις της 4ης Αυγούστου του Μεταξά, μέσα από τα Τάγματα Ασφαλείας στην κατοχή και μέσα από τον εθνικό στρατό στον συμμοριτοπόλεμο. Και τελικά, τον κατατρόπωσε και τον νίκησε κυρίως στον τακτικό στρατό και στη Μακρόνησο.

Εκεί στο μεγάλο εθνικό αναμορφωτήριο, τα βράδια στη γλαροφωλιά και κάθε μέρα στα βράχια έξω από το σύρμα, έβρισκε μιαν ανακούφιση στο μαρτύριό του, εκδικούμενος σκληρά τον γιο της άτιμης που του προκάλεσε την πιο μεγάλη ζημιά της ζωής του. Ο μόνος λόγος που δεν σκότωσε το νόθο παιδί της ήταν για να μην χάσει την ευκαιρία να τον βασανίζει κι άλλο. Κι όταν ακόμα του ξέφυγε και πίστεψε πως θα ζήσει ελεύθερος, και πάλι κατάφερε να τον χώσει μέσα καταδικάζοντάς τον σε είκοσι χρόνια φυλακή. Ένα πλαστό χαρτί ήταν αρκετό για να πετύχει την καταδίκη του. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Του είχε στερήσει και τη δυνατότητα να πάρει πίσω το πραγματικό του όνομα, το όνομα της τρελής που τον είχε ακρωτηριάσει. Του είχε κάνει πολλά, δεν ήταν όμως αρκετά. Αν δεν είχε αποδράσει στο παραπέτασμα, θα τον έβρισκε για να τον καθαρίσει οριστικά.

Ακούς εκεί να πηδάει και να γκαστρώνει την ίδια του την αδελφή! Αποκαλούσαν “κτήνος” τον ίδιο, αλλά πραγματικό κτήνος ήταν αυτή η σιγανοπαπαδιά ο Ασημάκης! Αλλά βέβαια, αφού ήταν γιος της τρελής και γιος του άλλου Ασημάκη, του πρώην “φίλου»”, τι να περίμενε κανείς; Μια παστρικιά της Σμύρνης κι ένας τουρκόσπορος της Λαζίας τι άλλο θα μπορούσαν να έχουν βγάλει έξω από έναν αιμομίκτη κομμουνιστή, ένα σίχαμα της κοινωνίας; Τον μισούσε με έναν τρόπο πολύ βαθύ και βίαιο. Είχε μεταφέρει σε αυτόν όλο του το μίσος για τη μάνα του, για την γυναίκα που τον είχε πληγώσει περισσότερο από κάθε άλλον άνθρωπο στον κόσμο. Τον είχε καταστήσει ανάπηρο και δεν του είχε δώσει ούτε καν την ευκαιρία να την εκδικηθεί, κόβοντας μόνη της το νήμα της ζωής της. Το ήξερε πως είχε αυτοκτονικές τάσεις και ανησυχούσε μήπως δεν την προλάβαινε. Και, πραγματικά, πριν πάρει εξιτήριο από τα νοσοκομείο, όπου τον είχαν πάει για να περιποιηθούν τα τραύματά του, εκείνη είχε φύγει για τον άλλο κόσμο με ένα δηλητήριο που της είχε χαρίσει θάνατο ήρεμο και γλυκό.

Πάνω από το φέρετρό της, ενώ οι άλλοι γείτονες και φίλοι την θρηνούσαν, εκείνος ορκιζόταν να την εκδικηθεί έστω και μετά θάνατον. Θα το έκανε στο πρόσωπο του μούλικου που εκείνη είχε φέρει στη ζωή και το οποίο είχε κρύψει καλά ώστε να μη το βρει. Ήταν η μοναδική γυναίκα που είχε αγαπήσει και από την οποία είχε δεχτεί την πιο μεγάλη πίκρα, την πιο μεγάλη ταπείνωση και την πιο μεγάλη μαχαιριά της ζωής του. Θα έψαχνε ώσπου να ανακαλύψει τον γιο της και θα του έκανε τον βίο αβίωτο πριν τον σφαγιάσει. Θα ήταν ο αποδέκτης της εκδίκησής του. Οι πανάρχαιοι νόμοι της βεντέτας συνηγορούσαν σε αυτή τη μεταφορά μίσους.

Όταν η αναφορά για το αίτημα της Φωτεινής Κόντογλου έπεσε στα χέρια του, με το όνομα του Ασημάκη Λογαρίδη γραμμένο εκεί μέσα φαρδιά-πλατιά, ο Κλεόβουλος μακάρισε τον εαυτό του κι ευχαρίστησε τον Θεό. Πάντοτε παρακαλούσε τον Θεό να τον βοηθήσει στην τρομερή εκδίκησή του και να που επιτέλους είχε εισακουστεί. Ο γιος της Κατερίνας Ευγενίδη, που λεγόταν πλέον Περικλής Κόντογλου, βρισκόταν στις στρατιωτικές φυλακές στη Μακρόνησο. Την άλλη κι όλας μέρα ζήτησε μετάθεση στη Μακρόνησο κι έβαλε όλους τους γνωστούς του για να τα καταφέρει. Εκεί θα ήταν ο ιδανικός τόπος για να βασανίσει τον γιο της σκύλας που τον είχε σακατέψει.

ΑΛΛΟΤΙΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ: Ο ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΝΙΚΟΤΣΑΡΑΣ!!!

           Μιλάμε για τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του εξήντα. Αν και είχε περάσει κάμποσος καιρός από την πανούκλα του εμφυλίου, οι άνθρωποι ακόμα προσπαθούσαν να ορθοποδήσουν με ψωμί, ελιά, κρεμμύδι και κινίνο. Αναμνήσεις και παράπονα ανακατεμένες με όνειρα και ελπίδες. Τα άλλα της οικονομίας και της παραγωγής σμπαράλια. Παρά ταύτα η ζωή τραβούσε την ανηφόρα με χαρές και με τραγούδια. Τραβούσε πάνω στις ράγες της ιστορίας που την έγραφε το δίκαιο του ισχυρότερου. Πρώτος στόχος η χειραγώγηση της παιδείας. 

    Έτσι, λοιπόν, κάτω απ’ αυτό το πρίσμα, στις εθνικές επετείους οι δάσκαλοι –πανάξιοι ήρωες τότε– πάσχιζαν με μηδαμινά μέσα, ελλείψεις και αδυναμίες στα πλαίσια της ανύψωσης του εθνικού φρονήματος να διοργανώσουν τρισένδοξες εορτές με ποιήματα, σκετσάκια, τραγούδια, ύμνους, χορούς στα πλαίσια του δυνατού και του αδύνατου. Δίπλα στο πλατύσκαλο του δικού μας σχολείου φτιαχνόταν το κατάλληλο σκηνικό. Μια λιτή σκηνή με σανίδες και θρανία στολισμένη με χάρτινες σημαιούλες και ανάλογες φωτογραφίες ηρώων.

    Σε μια τέτοια λοιπόν, επέτειο του Εικοσιένα πρώτος αοιδός ο Κλης (Ασημάκης-Ασημακλής-Κλης). Από τα πιο θρυλικά παρωνύμια με γενικευμένη χρήση κι από άνδρες κι από γυναίκες και με αντοχή στο χρόνο. Ακόμη και τώρα το ακούς από αρκετούς. Αλλά τώρα το λέμε με περισσή γλυκύτητα για το φίλο και απέραντη τρυφερή νοσταλγία για εκείνη τη νιότη. Στην έκταση και στην ισχύ γι’ αυτό το παρατσούκλι επέδρασε και το ότι σχετίζονταν με το γερο-Κλη από την Αγαλιανή.  Πρωτάκι στο Δημοτικό ήταν ο Κλης, αν θυμάμαι καλά. Η αυλή του σχολείου ήταν γεμάτη από θεατές, μικρούς και μεγάλους. Σπάνιες οι ευκαιρίες ψυχαγωγίας τότε. Όλα όμως ήσαν ζεστά κι ανθρώπινα. Εκείνα τα χρόνια τα αλλοτινά κάθε απόβραδο οι γυναίκες μαζευόντουσαν στα στέκια της κάθε γειτονιάς, όπως ήταν οι μεγάλες πέτρες έξω από το ψιλικατζίδικο του Αριστάκου και τα λέγανε κι απ’ την ορθή κι απ’ την ανάποδη. Όχι όπως τώρα που η καθεμιά και ο καθένας έχει κλειστεί στο σπίτι του και δε βλέπει, δεν ακούει και δεν αισθάνεται τίποτα παρά μόνο το χαζοκούτι με όλα τα τιποτένια και χαμερπή. Τότε υπήρχαν ταβερνούλες, καφενεία, κουρεία, τηλεφωνείο με όλα τα σχετικά. Με ένα λόγο υπήρχε ζωή στο χωριό. Ο Κλης μικρός ήταν μεν λιγομίλητος και σοβαροφανής, αλλά στις επιδεξιότητες πρώτος και καλύτερος! Ειδικά στη μπάλα, στους βώλους και στη ντάλια μπίλι ήταν μανούλα. Τις περισσότερες φορές μας κέρδιζε όλους γι’ αυτό και η κολότσεπή του ήταν γεμάτη με βώλους. Τότε το κύριο ένδυμα των παιδιών ήταν το μαύρο σώβρακο με τη μικρή κολότσεπη. Τι μαύρο; Από την πολυκαιρία είχε γανιάσει και ξεποχιάσει, αλλά επειδή ήταν από σκληρό ύφασμα και φτηνό, το είχαμε μονοφόρι.

     Αλλά ας έρθουμε στο θέμα μας γιατί λίγο το έχετε να ξεχαστούμε και να γράψουμε τον Κλη με έψιλον γιώτα, αντί με το ήτα; Βγαίνει που λέτε με τα πολλά ο Κλης, μικρό μαθητούδι, μπροστά στη σκηνή με μια μούρη μέχρι κάτω. Κάνει κανονικά την υπόκλιση στους θεατές, αλλά παρακάτω... μουγκαμάρα.

    – Δώστου ρε Κλη... Είσαι ο πρώτος ρε..., φωνάζει δυνατά ο Βάγγος ο Καρβέλας (Βαγ.Ματζώρος), που ήταν τότε ο μπαμπούλας των μικρών.

     Φωνές, κραυγές από την υπόλοιπη μαρίδα.

    Ξαφνικά αρχίζει ο Κλης: Ο Νικοτσάρας... (μικρή σιγή) Ο Νικοτσάρας... (μεγαλύτερη σιγή ). Από τη μια η μεγάλη ταραχή κι από την άλλη ο κίνδυνος να πέσει το σώβρακο καθότι το λάστιχο είχε ξεχειλώσει... πού να συνεχίσει ο Κλης.

    Ο Νικοτσάρας... πάλι και με τα χέρια του, μια με το αριστερό και μια με το δεξί, προσπαθούσε να συγκρατήσει το σώβρακο.

    – Μέσα στα βουνά..., του φώναζε ο δάσκαλος, που ήταν ο υποβολέας, από την άκρη της σκηνής.       Πού να ανοίξει το στόμα του ο Κλης. Κι αν του έπεφτε το σώβρακο;

      Τελικά ο μικρός βάζει τα κλάματα κι ο κόσμος από κάτω να φωνάζει ζήτω και να χειροκροτεί.

     Κι εγώ τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές βροντοφωνάζω:

Ζήτω η Ελλάδα με όλους τους ήρωές της, τους Κλήδες και τους Νικοτσάρες!!! 

Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΥΡΓΑΚΙ, Η ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ

         Χτες της Αγίας Παρασκευής μια καλή παρέα, εγώ η Λένα , η Βαγγελίτσα και ο Ασημάκης εκδράμαμε προς τη Μεσσηνία, την παραλιακή μεριά, κατά την Πύλο. 

Ο κυριότερος λόγος μια και αυτά τα μέρη τα έχουμε επισκεφτεί πολλάκις στο παρελθόν ήταν η πρόσκληση του καλού μας φίλου και συγγραφέα   Δημητράκη Κουκουλά στο Πυργάκι να είμαστε μουσαφίρηδες στο μεσημεριάτικο γεύμα με κόκορα, σπεσιαλιτέ του ίδιου του Μήτσου. Αφού παρακολουθήσαμε την περιφορά της εικόνας της Αγίας Παρασκευής στο χωριό, 

επισκεφτήκαμε το ανάκτορο του Νέστορα και κάναμε μπάνιο στα χρυσαφένια νερά του Ρωμανού. Περισσότερα και ενδιαφέροντα σε νεότερη ανάρτησή μας….

Ο ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΜΕ ΤΑ "ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΟΥ" ΤΣΙΓΚΛΑΕΙ ΤΗΝ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ...ΚΑΙ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

Πρώτα βήματα λοιπόν στη φθινοπωρινή ανάβαση, 

που τη συνηθίσαμε .

Ο καθένας   μας   στο    μετερίζι    του, 

  με  τα    τραπεζάκια   όλα μέσα.

Τσακισμένες παρουσίες

 με απόθεμα τη  φθινοπωρινή  μελαγχολία. Θ.Κ.

Ο Ασημάκης:

       { Διανυουμε  τις πρωτες μέρες του Σεπτεμβρη και αναποφευκτα μια «μουσικη» αναφορά στα σχολεια και στους μαθητες  ειναι εκ των πραγματων επιτακτικη. Η προσωπικη μουσικη επιλογη ειναι ενα πολύ ωραιο τραγουδι σε μουσικη και στιχους του εκ Θεσσαλονικης (και αυτος) ορμωμενου τραγουδοποιου Γιωργου Ζηκα από τη δισκογραφικη δουλεια του με γενικο τιτλο «Μια ζωη στην ιδια ταξη» που κυκλοφορησε το 1996.

Προκειται για το τραγουδι «θεωρια μα και πραξη» με ερμηνευτη έναν άλλο Θεσσαλονικιο με τον Δημητρη Ζερβουδακη./Τιτλος: Θεωρια μα και πραξη /Μουσικη-στιχοι: Γιωργος Ζηκας

Τραγουδι: Δημητρης Ζερβουδακης

                                             

Επειδη όμως ένα = κανενα, εχω επιλεξει άλλο ένα τραγουδι «σχετικο» με την παιδεια. Εινα και αυτό καποιας ηλικιας (1995) από το δισκο του Φοιβου Δεληβορια με γενικο τιτλο «Η ζωη μονο ετσι είναι ωραια». Το τραγουδι που θα «παιξει» είναι η «τριτοδεσμιτισα», ένα τραγουδι με εφυεστατο στιχο και όχι μονο.

Τιτλος: Τριτοδεσμιτισα

Μουσικη-στιχοι-ερμηνεια: Φοιβος Δεληβοριας

                                                

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Φιλικα Ασημακης

Ανοιξιάτκος Ασημάκης....

        Επειδή όμως φίλε Τσιμι πριν από λίγες ημέρες "μπήκε " ημερολογιακά, έστω, η άνοιξη και επειδή δηλώνω "αμετανόητος εραστής" της, δεν θα μπορούσα να την αγνοήσω!

Ετσι χιλιοτραγουδισμένη που είναι όμως με παίδεψε αλλά χαλάλι! Δύο τραγούδια γι' αυτήν λοιπόν!

Το πρώτο έρχεται από μακρυά! Από δημιουργούς αξεπέραστους και διαχρονικότατους!

Τίτλος: Οταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει

Στίχοι: ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

Μουσική: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Τραγούδι: ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ

Επειδή και το παραμικρό σχόλιο μπορεί να θεωρηθεί ιεροσυλία, απολαύστε το απλώς!

http://www.youtube.com/watch?v=NEwJAXHhcC0

Το δεύτερο είναι σχετικά καινούριο και το υπογράφουν ένας νέος δημιουργός, ο Θοδωρής Κοτονιάς (από τα "Μακρυνα ξαδερφια" και δύο παλιότεροι και καταξιωμένοι τραγουδιστές!

Τίτλος: Άνοιξη

Μουσική: Θοδωρής Κοτονιάς

Στίχοι: Θοδωρής Κοτονιάς

Τραγούδι: Δημήτρης Ζερβουδάκης και Γλυκερία

http://www.youtube.com/watch?v=whrGtVJxZN

Οι ΕΥΧΕΣ ΠΟΥ ΛΑΒΑΜΕ...ΜΕ ΜΠΡΙΟ ΚΑΙ ΦΙΝΕΤΣΑ!!!

Στέλιος Θ. Χαραλαμπίδης

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2011

                                                           Με πολλή αγάπη

                                                    Στέλιος και Νατάσσα
(κάνε κλικ)

http://ak.imgag.com/imgag/product/preview/flash/bws8Shell_fps24.swf?ihost=http://ak.imgag.com/imgag&brandldrPath=/product/full/el/&cardNum=/product/full/ap/3166187/graphic1 <http://ak.imgag.com/imgag/product/preview/flash/bws8Shell_fps24.swf?ihost=http://ak.imgag.com/imgag&brandldrPath=/product/full/el/&cardNum=/product/full/ap/3166187/graphic1>

 

 

 

    Χριστόδουλος Χαραλαμπίδης

 Εύχομαι   Χρόνια  Πολλά και Χαρούμενο 2011.

  Και τώρα καταγίνομαι από καιρό αρκετό

να κάμω ένα Ποσειδώνα. Μελετώ

κυρίως για τ ΄άλογα του, πως να πλάσσω αυτά..

Πρέπει ελαφρά έτσι να γίνουν που

τα σώματα τα πόδια των να δείχνουν φανερά

που δεν πατούν  την γη,  μόν τρέχουν στα νερά  

Μα  νά τό  έργον μου το πιο αγαπητό

που δούλεψα συγκινημένα και το πιο προσεκτικά.

αυτόν, μια μέρα του καλοκαιρινού θερμή

που ο νους μου ανέβαινε στα ιδανικά ,

αυτόν εδώ ονειρευόμουν τον νέο Ερμή.

 ΤΥΑΝΕΥΣ ΓΛΥΠΤΗΣ  [ Κ.Π ΚΑΒΑΦΗ 1905-1915]

 Aρετή Πάνου

                                

            Αγαπητοί φίλοι με το καλό να μας μπει το 2011

        Εδώ μας μπήκαν τόσα και τόσα, εδώ θα κολώσουμε?

                                               ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΑ

                                                             ΦΙΛΙΑ

                                                                             

-http://ngm. nationalgeographic.com/ greenguide/infinite-photograph

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, όσο το δυνατό καλύτερη μέσα στο χάος που ζούμε.

Με υγεία και αγάπη

Φιλιά σε όλους

very_funny_jewish_wedding_english_subtitle_(la_boda).avi

  Ειρήνη Κατσινοπούλου

Εύχομαι ολόψυχα το 2011 να λυώσουμε την παγωνιά που απλώνεται στις ζωές μας.
Να καρατήσουμε τη φλόγα της ελπίδας αναμμένη.
Καλή χρονιά.
Ειρήνη

Θανάσης Δημάκης

 Κώστας Μαυρουδής

ΕΥΧΟΜΑΙ

ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΕ ΠΛΗΓΩΣΑΝ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ

Ο ΑΗ ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΕΣΕΙ ΤΟ ΤΖΑΚΙ

ΕΝΑΣ ΤΑΡΑΝΔΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΗΔΗΞΕΙ ΤΟ ΣΚΥΛΟ Η ΤΟ ΓΑΤΙ (Η ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΕΧΟΥΝ..)

Η ΕΦΗ ΘΩΔΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΚΑΙ

Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΠΟΔΑΡΙΚΟ.

                                                        ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ & ΤΟΣΕΣ ΧΑΡΕΣ ΟΣΑ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ!!!!!

Απάντηση

Προώθηση

 

Βαγγελίτσα – Ασημάκης

Αργύρης Αργυρίου  - ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ!

Μυρτώ -Ιορδάνης

http://www.youtube.com/watch?v=vZrf0PbAGSk&amp;feature=player_embedded

(Μην παραλείψετε να δείτε το video=πολύ καλό!!!

  ALLAN DOUFAS

                      Agaphta Xadelfia, 

SAS EUCWMASTE KALA CHRISTOUGENNA
KAI O KAINOURGIOS CRONOS GEMATOS YGEIA KAI XARA!

                                                              Hlias Doufas kai  Aqhna Kourh

 

 

(Αυτή την κάρτα την εχει στείλει από  πέρυσι ο αγαπητός μας ξάδελφος Ηλίας από τη Μελβούρνη και εφέτος την έστειλε και ο καλός μας φίλος Κώστας Μαυρουδής. Πάντως από τη μέση της φωτογραφίας λείπει το ..πιο ωραίο κορίτσι...Ποιος από του δύο το κράτησε; Ίσως να ξέρει η Αθηνά ή η Αργυρώ! Αναμένονται εξηγήσεις, αν όχι εξομολογήσεις....)

Κατερίνα Λουκάκη

ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

ΜΕ ΑΓΑΠΗ

KATERINA

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Δεν αναρτηθήκαν  πάρα πολλές ευχές, αν και οι περισσότερες ήσαν από αγαπητούς συγγενείς και καλούς φίλους.

Ήσαν ....μόνο με γράμματα. 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------