ΚΛΗΣ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΜΟ!!!

     Πολλές φορές οι άνθρωποι λειτουργούν με τα στερεότυπα, φοβούμενοι την κοινωνική κριτική. Υπάρχουν ωστόσο και οι εξαιρέσεις.
     Ο Ασημάκης που έχασε τον πατέρα του στις 24 Αυγούστου, τίμησε την μνήμη του δίνοντας ένα χρηματικό ποσό στο δημοτικό σχολείο του χωριού μας, ξεπερνώντας την τυπολατρία που διακρίνει τους περισσότερους.
    Μια προσφορά στα παιδιά που τόσο αγαπούσε ο "παιδολόγος" μπάρμα -Λιας. 
    Μια προσφορά στην παιδεία μήπως κάποτε ξεφύγουμε από τις μεσαιωνικές αντιλήψεις που δεν σέβονται την παράδοση αλλά τις προκαταλήψεις 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΗΜΑΚΗ ΠΟΥ ΑΥΡΙΟ ΓΙΝΕΤΑΙ [23-8-25] 71 ΧΡΟΝΩΝ!!!

  ΑΥΡΙΟ ΠΡΟΣΜΕΝΕΤΑΙ ΣΧΕΤΙΚΟ ..ΓΚΑΛΑ  ΜΕΤΑ 

ΤΟΥΡΤΑΣ  ΚΑΙ  ΤΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΟΥ  ΑΣΜΑΤΩΣ

ΤΣΕΡΖΕΛΕΣ!!!  

   Γιατί να το κρύψουμε άλλωστε; Ο Ασημάκης, Ασημακλής, Κλης είναι το πρώτο φιλαράκι και μάλιστα από εκείνα τα Αλλοτινά χρόνια, όταν είμαστε μικρά κι αθώα παιδιά. Από τότε Ο χρόνος κύλησε σαν το ποτάμι, γνώρισα τόσους και τόσους ανθρώπους και σε διάφορα μέρη της χώρας λόγω επαγγέλματος και με πολλούς  έγινα φίλος και κολέγας. Τώρα που αναλογίζουμε αρκετούς τους παρέσυρε το νερό του ποταμού-χρόνου. Με πολλούς όμως κρατάμε ψιλά τις σημαίες της φιλίας και πρώτος από αυτούς ο Κλής και η Βαγγελίτσα μας. Πάρα πολλά αφιερώματα του έχω κάνει και στο μπλογκ κλικ ΕΔΩ αλλά και στο πρώτο μου βιβλίο ΑΛΛΟΤΙΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ κλικ ΕΔΩ.

     ΔΥΟ ΠΑΛΙΕΣ & ΝΕΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ

     Α-    Ο Ασημάκης  για μένα και τι δεν είναι και τι δεν αντιπροσωπεύει; Με δυο λόγια  ότι πιο ωραίο με αγγίζει από τα Αλλοτινά Χρόνια στο χωριό μας. Ρε γαμώτο, όλα εκείνα τα χρόνια ήταν τόσο  ωραία και αξεπέραστα, αφού πολλάκις οι θύμησές τους φουντώνουν, θεριεύουν και σκεπάζουν σαν αχλή όλο μου το είναι.... Τι λέτε λοιπόν μπορούσα να μην ακούσω  την προσταγή της καρδιάς του φίλου μου;

     Β-   ΜΕ  ΤΟΝ  ΚΛΗ  ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΙΛΟΙ ΑΠΟ   ΤΑ    ΠΑΙΔΙΚΑ   ΜΑΣ     ΧΡΟΝΙΑ.   ΕΚΕΙΝΑ   ΤΑ    ΧΡΟΝΙΑ    ΠΟΥ   ΠΑΙΖΑΜΕ    ΒΩΛΟΥΣ    ΣΤΟ ΧΩΜΑ    ΚΑΙ  ΜΠΑΛΑ   ΣΤΙΣ  ΘΡΥΛΙΚΕΣ ΑΛΑΝΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΠΟΥ-ΚΑΠΟΥ  ΜΕΤΡΑΓΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥΛΙ ΜΑΣ, ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΕ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ  ΠΟΛΛΑ    ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ  ΤΟΤΕ,  "ΜΙΚΡΟΙ  ΗΡΩΕΣ"   ΚΑΙ  "ΚΟΛΗΤΗΡΙΑ"     ΑΛΛΑ    ΜΕ    ΤΟΝ    ΑΣΗΜΑΚΗ   ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ ΣΥΜΠΛΕΥΣΑΜΕ    ΚΑΙ    ΣΤΙΣ    ΕΠΟΜΕΝΕΣ    ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ,  ΟΤΑΝ Η  ΖΩΗ   ΦΟΡΤΩΣΕ   ΣΤΟΝ     ΚΑΘΕΝΑ  ΜΑΣ    ΔΙΑΦΟΡΑ  ΣΑΚΙΑ ΜΕ  ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΛΥΠΕΣ!

Κόντρα λοιπόν στους κανόνες και στα όρια της λογικής και της καθημερινότητας! 

Ζήτω η φιλία και η αγάπη. 

Ζήτω ο Κλής με τη Βαγγελίτσα [1] του και την κοράκλα τους!

Ζήτωσαν  και όλοι  εμείς οι φίλοι του  με  ότι  αγαπάμε   και   χαιρόμαστε! 

 ΑΣΗΜΑΚΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ !!! 

Και να χαίρεσαι ότι αγαπάς  

Οι ευχές και τα λελουδια από μένα και από 

τη  Λενάκο μου που τόσο  πολύ σας αγαπάμε!!! 

[1] Η Βαγγελίτσα που 1002 μπράβο της αξίζουν και που τόσα χρόνια, από το 1974, είναι η σύντροφός και η οδηγήτρια μούσα σου!!!.  Επαξίως και ......εκ περισσού! 

Μια παρέα σαν και μας...

         Και νάμαστε λοιπόν, πάλι ξανανταμώσαμε και πάλι ξεφαντώσαμε. Μιλώ για τη θαυμαστή παρέα (Τα ζεύγη Δημητράκης Κουκουλάς - Τάνια, Ασημάκης Παπακυριακόπουλος - Βαγγελίτσα και η αφεντιά μου μετά της Λένας). Ήταν η τρίτη φορά μετά τη συνάντησή μας στο Πυργάκι και το θεσπέσιο, αξέχαστο τραπέζωμα με λειράτο κόκορα από τον Μήτσο και την Τάνια (κλικ ΕΔΩ) και την ημερήσια εκδρομή μας στην πάλαι ποτέ έδρα του ΕΑΜ της Δυτ. Πελοποννήσου, τον Αυλώνα ή Καραμούσταφα και το τραπέζι στο ωραίο Ρίπεσι (Κεφαλόβρυση) με τα εξαίσια εδέσματα του Περικλή (κλικ ΕΔΩ).

       Προχθές λοιπόν το μεσημέρι του Σαββάτου νάμαστε ορεξάτοι στο υπόγειο κουτούκι, το θρυλικό Δίπορτο, που τόσο έχουμε εξυμνήσει. (κλικ ΕΔΩ). Για μια άλλη φορά η εμπειρία ήταν πρωτόφαντη, φανταστική. Τα εδέσματα κλασσικά: φάβα, ρεβίθια, πατάτες γιαχνί με κολοκυθάκια, ψάρια (γόπες ψητές) και στο τέλος μοσχαράκι στιφάδο. 

 

Βεβαίως το θεϊκό κρασί έρεε αφειδώς από τα παραστεκούμενα  βαρέλια κατευθείαν στις παλλόμενες ψυχές μας. Ανάταση ψυχών, μέθεξη  και το τσακίρ κέφι στα ουράνια. Κι ο χορός καλά κρατεί. Δεν χρειάζονται περισσότερα, οι φωτογραφίες είναι οι καθρέπτες και οι αδιαμφισβήτητοι μάρτυρες.

  Το αξιοσημείωτο είναι ότι το κατρούτσο ο νεαρός Ανέστης, το γκαρσόνι το τοποθετούσε σε ένα κεσέ με παγάκια.       

  Μετά λοιπόν από ένα τρίωρο ξεφάντωμα  ροβολήσαμε μέσα από τα μοσχομυριστά σοκάκια του Ψυρρή  προς το άπαικτο Μοναστηράκι. Για τα σχετικά επιδόρπια (γλυκά, εκμέκ με παγωτό καϊμάκι συν τα αχνιστά εξπρεσάκια) επιλέξαμε την ταράτσα του «Σάββα» στη Ερμού, δίπλα στην πλατεία. Ο βράχος της Ακρόπολης με όλα τα αξεπέραστα αρχαία μνημεία πιάτο μπροστά μας. Μαγεία, ο τέλειος πίνακας. Όχι μόνο θεατές αλλά και συμμέτοχοι μιας θείας κατάνυξης με αρχιέρεια  την Αθηνά και πρωτοψάλτη τον Διόνυσο. Πρέπει να τονίσω ότι η μαγευτική θέα συνδυάσθηκε και με  τον υψηλό διάλογο για τη λογοτεχνία και τα περί αυτής. Ο Δημήτρης χείμαρρος ποταμός με τη Βαγγελιώ ζωντανή ιστορία της τέχνης!

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ......ΑΣΗΜΑΚΗΣ

[ Το πρώτο τραγούδι για σήμερα είχε το τραγούδι "Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ" σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου, στίχους του Φώντα Λάδη και ερμηνεία της Μαρίας Δημητριάδη από το δίσκο του 1978 με γενικό τίτλο "ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ" που βάλαμε προχθές...συνεχίζουμε στο δεύτερο]

          Αν μετά από αυτό θέλει κανείς να ακούσει και κάτι άλλο αυτό που έχω επιλέξει είναι ένα τραγούδι  που θεωρείται ως παραδοσιακό της περιοχής μας και αποτελούσε το γκραν σουξε στους γάμους. Πρόκειται για το τραγούδι "Ας παν να δουν τα μάτια μου". Το συγκλονιστικό όμως σε αυτό το "παραδοσιακό" μας τραγούδι είναι, όπως πρόσφατα πληροφορήθηκα, οτι οι στίχοι του είναι γραμμένοι από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη! Από το δίσκο λοιπόν "ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΤΡΥΓΟΝΙ" των Νίκου Μαστοράκη και Μανώλη Λιαπάκη που κυκλοφόρησε πριν δυο χρόνια περίπου προς τιμήν του κυρ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ (ετος Παπαδιαμάντη γαρ), με ερμηνευτική συμμετοχή των Σωκρ. Μάλαμα-Ψαραντώνη-Λιζέτας Καλημέρη-Νίκης Ξυλούρη-Μαρίας Κώττη-Νίκης Τσαιρέλη-Χαρ.Παπαδάκη-Μανώλη Λιαπάκη θα ακούσουμε το "Ας παν να δουν τα μάτια μου" σε ερμηνεία του Μανώλη Λιαπάκη, ολίγον διασκευασμένο από αυτό που ξέρουμε...

http://www.youtube.com/watch?v=_q_u6g1F5_U

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ

Φίλε "Τσιμι" κινδυνεύω ίσως να χαρακτηριστώ λάτρης της μελαγχολίας, εξαιτίας των επιλογών μου! 

Προχθές περπατώντας στην πόλη (μία είναι η πόλη) διάβασα σε ένα τοίχο μια αντίστροφη διατύπωση του αιωνίου 

ερωτήματος! "Υπάρχει ζωή πριν τον θάνατο;" και το βρήκα πράγματι  αμείλικτο! Έτσι κατάντησε τη ζωή του σύγχρονου

Έλληνα το "τρίο" Αντώνη-Ευάγγελου-Φώτη(ναι του γνωστού Φώτη)! Αυτό όλο με έκανε να θυμηθώ δύο αριστουργήματα

ένα του Σωκράτη του Μάλαμα και ένα του Νικόλα του Ασιμου.

Το αριστούργημα του Σωκράτη από τον πρώτο δίσκο του "Ασπρομαυρες ιστορίες" του 1989, έχει τίτλο "Καληνύχτα", εγώ μένω στους στίχους "...όλοι οι καριόληδες μιά εταρεία.." και "...τα πεντοχίλιαρα μυρίζουν αιδοίο..."

http://www.youtube.com/watch?v=7ZfL_n5hBF0

Το τραγούδι του Νικόλα του Ασιμου είναι από το δίσκο του με γενικό τίτλο "Το φανάρι του Διογένη" του 1987 και έχει τίτλο "Μπαγάσας". Μιά επίκληση στο θεό(;) όπως το εισπράττει κανείς γιατί έχω την αίσθηση ότι κάθε τραγούδι λέει στον καθένα μας κάτι κοινό αλλά και κάτι τελείως υποκειμενικό (το συνολικό υποσυνείδητο που λέμε)...

   

http://www.youtube.com/watch?v=Zb_0tZ62_Rg

Καλή ακρόαση   ΑΣΗΜΑΚΗΣ

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΑΣΗΜΑΚΗ ΠΡΩΤΟΦΙΛΕ!!!!!

Φίλοι, μετά μεγάλο διάστημα αποχής (οι λόγοι έχουν να κάνουν με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας και εντός μας) επανέρχομαι με ένα τραγούδι και μόνο, το οποίο και αφιερώνω στους νέους αυτής της χώρας, αλλά και στους "μισεμένους" όλης της γης! Πρόκειται για το παραδοσιακό, σε στίχους, τραγούδι "διώξε με μάνα" σε μουσική του Χρήστου Τσιαμούλη και ερμηνεία από την Λιζέτα Καλημέρη. Πρωτακούστηκε από την Λιζέτα στην ταινία του Σταμάτη Τσαρουχά "Ο ανθός της λίμνης" και στο δίσκο φέρει αυτόν τον τίτλο! Αυτά τα λίγα σχόλια! Καλή ακρόαση και οι συνειρμοί δικοί σας!

http://www.youtube.com/watch?v=JtJM7nYW_h4

ASIMAKIS PAPAKYRIAKOPOYLOS

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ

"Κι αν δεν μπορείς να κάμεις 

την ζωή σου όπως την θέλεις

τούτο προσπάθησε τουλάχιστον

όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις...)

Από τους πλέον αγαπημένους στίχους, του πλέον, ίσως, αγαπημένου ποιητή (η Φαμφάνη συνέβαλε καθοριστικά σ'αυτό)!

Είκοσι εννιά Απρίλη 1863 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου η γέννησή του.

Είκοσι εννιά Απρίλη 1933 στην ίδια πόλη ο θάνατός του!

Δικαιωματικά λοιπόν τα δύο σημερινά μουσικά κομμάτια είναι σε ποίηση Κωνσταντίνου Καβάφη!

Το πρώτο είναι απο τον δίσκο του Δήμου Μούτση ¨Τετραλογία" του 1975.

Τίτλος: Θάλασσα του πρωιού

Ποίηση: Κωνσταντίνος Καβάφης

Μουσική: Δήμος Μούτσης

Τραγούδι: Χρήστος Λεττονός (οι παλιότεροι θα τον θυμάστε)

http://www.youtube.com/watch?v=aKVse-9GGOc

Το δεύτερο είναι πιο πρόσφατο σε μουσική Σωκράτη Μάλαμα και τραγουδισμένο από τον ίδιο (ο Σωκράτης στο απόγειό του νομίζω!)

Τίτλος: Δεκέμβρης 1903

Ποίηση: Κωνσταντίνος Καβάφης

Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας

Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας

 

http://www.youtube.com/watch?v=_y64sh2AjPQ

ακούστε-θαυμάστε-συλλογάστε φίλοι

Ασημάκης

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ

ΤΑΔΕ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΣΗΜΑΚΗΣ        

     Η 17η Απριλίου θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως αποφράδα ημέρα για τη μουσική μας! Ήταν 17 Απριλίου του 2011 όταν έφυγε από την παρέα μας, ένας σπουδαίος άνθρωπος,που σημάδεψε ποικιλοτρόπως τις τελευταίες δεκαετίες, το ελληνικό τραγούδι, ο ΝΙΚΟΣ  ο ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ! Ήταν πάλι 17 Απριλίου του 2012 όταν χάναμε τον μεγάλο "ΜΗΤΣΟ" του τραγουδιού μας, τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ! Δύο λοιπόν τραγούδια δικά τους θα ακούσουμε σήμερα.

    "Εδώ στη ρωγμή του χρόνου", στη ρωγμή που όλοι αναπόφευκτα συναντιόμαστε, είναι το τραγούδι που επέλεξα από τα τόσα και τόσα που έχει πεί ο ΝΙΚΟΛΑΣ! Είναι σε μουσική Νίκου Ξυδάκη, στίχους Μανώλη Ρασούλη και ερμηνεία φυσικά Νίκου Παπάζογλου (η ίδια τριάδα που με την "εκδίκηση της γυφτιάς" το 1978 και "τα δήθεν" το 1979 καθόρισε την πορεία του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού) και περιλαμβάνεται στον προσωπικό δίσκο του Νίκου Παπάζογλου "Μέσω νεφών" που γράφτηκε το καλοκαίρι του 1986!

http://www.youtube.com/watch?v=WceNBzdR-W0

"Η Ρόζα" είναι το τραγούδι που θα ακούσουμε από τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ, σε στίχους του Αλκη Αλκαίου και σε μουσική του Θάνου Μικρούτσικου, από τον δίσκο τους "του αιώνα η παράγκα" του 1996!

http://www.youtube.com/watch?v=RKJHg49hs9E

Θα τραγουδαμε πάντα μαζί τους στη ρωγμή του χρόνου τη Ρόζα!!!!

ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΑΣΗΜΑΚΗΣ

                Φίλε, έρχομαι να συνεχίσω με δύο ακόμα ανοιξιάτικα:

Το πρώτο είναι σε μουσική και στίχους του Διονύση Τσακνή και τραγουδισμένο από έναν από παλιά αγαπημένο τραγουδιστή, τον Γιώργο Μεράντζα, που επανήλθε από 20χρονη περίπου "εθελοντική" απουσία. Τον καλώς ορίζουμε λοιπόν με το τραγούδι "Βλέπω μιαν άνοιξη" και την ευχή να΄ναι πάντα εδώ!

http://www.youtube.com/watch?v=fhuWZn_uA34

              Το δεύτερο τραγούδι έχει τίτλο "της άνοιξης η αύρα". Είναι μια σύνθεση του τραγουδοποιού Γιώργου Μιχαήλ, γνωστού από παλιότερες συνεργασίες με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και στους πλεον μυημένους από προηγούμενες δικές του δημιουργίες (Της γης ο μουσαφίρης και αλλες ανέκδοτες ή σκόρπια τραγούδια του που δεν τα δισκογραφεί γιατί όπως λέει ο ίδιος "αφήστε τα τραγούδια και θα βρούν τον δρόμο τους..")

http://www.youtube.com/watch?v=eosDuDRrEys

ΦΙΛΕ ΚΛΗ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ 

ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΧΑΡΙΖΕΙΣ ΣΤΗ ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ ΣΟΥ

Ανοιξιάτκος Ασημάκης....

        Επειδή όμως φίλε Τσιμι πριν από λίγες ημέρες "μπήκε " ημερολογιακά, έστω, η άνοιξη και επειδή δηλώνω "αμετανόητος εραστής" της, δεν θα μπορούσα να την αγνοήσω!

Ετσι χιλιοτραγουδισμένη που είναι όμως με παίδεψε αλλά χαλάλι! Δύο τραγούδια γι' αυτήν λοιπόν!

Το πρώτο έρχεται από μακρυά! Από δημιουργούς αξεπέραστους και διαχρονικότατους!

Τίτλος: Οταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει

Στίχοι: ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

Μουσική: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Τραγούδι: ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ

Επειδή και το παραμικρό σχόλιο μπορεί να θεωρηθεί ιεροσυλία, απολαύστε το απλώς!

http://www.youtube.com/watch?v=NEwJAXHhcC0

Το δεύτερο είναι σχετικά καινούριο και το υπογράφουν ένας νέος δημιουργός, ο Θοδωρής Κοτονιάς (από τα "Μακρυνα ξαδερφια" και δύο παλιότεροι και καταξιωμένοι τραγουδιστές!

Τίτλος: Άνοιξη

Μουσική: Θοδωρής Κοτονιάς

Στίχοι: Θοδωρής Κοτονιάς

Τραγούδι: Δημήτρης Ζερβουδάκης και Γλυκερία

http://www.youtube.com/watch?v=whrGtVJxZN

ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΣΗΜΑΚΗ......

Μετά από πολυήμερη απουσία επανέρχομαι! Ολα όμως όσα συνέβησαναλλά και εκείνα που συνεχίζουν να συμβαίνουν γύρω μας τον τελευταίο καιρό,είχαν ως αποτέλεσμα να τσαλακώσουν ψυχή, καρδιά, μυαλό τη διάθεσή μαςγενικότερα! Μέσα λοιπόν από μια τέτοια συναισθηματική φόρτιση, ήταν επόμενοη επιστροφή να συνοδεύεται από ένα τραγούδι που θα έλεγα πως την εκφράζει!Πρόκειται για το τραγούδι "Του χρόνου η αιώρα" που ακούγεται στην ταινία του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου "Ο γιος του φύλακα".

Μουσική: Βαγγέλης Φάμπας

Στίχοι: Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος

Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας

http://www.youtube.com/watch?v=GcoT8nsJjvA

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΓΙΑ ΦΕΤΟΣ: ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΙ-ΠΟΙΗΤΕΣ: ΑΛΚΗΣ ΑΛΚΑΙΟΣ

                   Βρισκόμαστε σε περίοδο εορτών και μόνο αυτό δεν βιώνουμε για διάφορους γνωστούς και μη λόγους! Θα παρακάμψουμε όλους τους άλλους λόγους που μας ταλανίζουν (καθόσον ασχολούμαστε με τα της μουσικής) και θα περιοριστούμε στη μελαγχολία που μας δημιουργεί η απώλεια σπουδαίων ανθρώπων που άφησαν εκτός από τεράστιο κενό και ανεξίτηλο το στίγμα τους στον τομέα της δημιουργίας! Είχαμε αρχίσει μια ενότητα «Στιχουργοί-Ποιητές» και από εκεί συνεχίζοντας, σκοντάψαμε στο θάνατο ενός από τους κορυφαίους σύγχρονους ποιητές, του Άλκη Αλκαίου! Βαγγέλης Λιάρος 

το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε κοντά στα Ελληνοαλβανικά σύνορα και έζησε τα πρώτα του χρόνια στην Πάργα, την μεγάλη ερωμένη του! Θεωρείται από τους σπουδαιότερους στιχουργούς-ποιητές της μεταπολίτευσης και συνεργάσθηκε με τους περισσότερους συνθέτες και τραγουδοποιούς της γενιά του. Σταθμό όμως αποτελεί η συνεργασία του με τον Θάνο Μικρούτσικο με τον οποίο και ξεκίνησε ουσιαστικά την επαφή του με τον κόσμο του τραγουδιού! Το «Εμπάργκο» (1982) και το «Στου αιώνα την παράγκα» (1996) είναι οι σημαντικότεροι σταθμοί της συνεργασίας αυτής! Στη διάρκεια της πολυετούς δραστηριότητάς του με την στιχουργική συνεργάστηκε επίσης με τους Νότη Μαυρουδή, Σωκράτη Μάλαμα, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Χρήστο Θηβαίο, Μίλτο Πασχαλίδη, Μάριο Τόκα κλπ. Από το πλούσιο οπλοστάσιό του επιλέξαμε τρία χαρακτηριστικά τραγούδια που αναδεικνύουν και τον πλούτο της γραφής του!

1 . Πορτο Ρικο

Μουσικη: Σταμάτης Μεσημέρης  Τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

http://www.youtube.com/watch?v=eba0w4daAEg

2. Εμπάργκο

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος  Τραγουδι: Κώστας Καράλης

http://www.youtube.com/watch?v=NSWY300q7uY

3.Βραδυνές Περιπολίες

Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας  Τραγούδι: Μελίνα Κανά

 http://www.youtube.com/watch?v=WebLpDoxAog

Καλή ακρόαση και η επόμενη χρονιά ας είναι πιο φιλική μαζί μας!!!!

Ασημάκης

ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΙ -ΠΟΙΗΤΕΣ

Από τον Ασημάκη

         Αυτή τη φορά σκέφτηκα να ξεκινήσω μια αναφορά στους «αφανείς ήρωες» των τραγουδιών, τους στιχουργούς! 

   Στιχουργοί, ποιητές θα τους έλεγα, η συμβολή των οποίων στη δημιουργία των τραγουδιών και την αποδοχή τους από το κοινό είναι τεράστια! 

  Ο πρώτος που επέλεξα, χωρίς ιδιαίτερο ψάξιμο και λόγο, είναι ένας σύγχρονος στιχουργός, όχι ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό και αδίκως όπως θα διαπιστώσετε από το σημερινό μας δείγμα, που ακούει στο όνομα Γιώργος Αθανασόπουλος! 
Έχει γράψει πολλά τραγούδια και έχει συνεργασθεί με αρκετούς συνθέτες, όπως ο Στ. Κραουνάκης, ο Γιώργος Καζαντζής, ο Θ. Παπακωνσταντίνου, ο Βαγγ. Φάμπας, ο Σωκ. Μάλαμας κ.α. Την εμπνευσμένη στιχουργική λοιπόν του Γιώργου Αθανασόπουλου θα διαπιστώσουμε μέσα από τρία εξαιρετικά τραγούδια οι στίχοι των οποίων φέρουν την υπογραφή του.

    ΤΟ 1Ο είναι σε μουσική του Γιώργου Καζαντζή με τίτλο «Το παζάρι του έρωτα», τραγουδισμένο σε πρώτη εκτέλεση από τη Βούλα Σαββίδη και περιλαμβάνεται στο δίσκο «Αλκυονίδα μέρα» της ίδιας που περιέχει τραγούδια διαφόρων συνθετών. Αργότερα τραγουδήθηκε και από άλλους καλλιτέχνες όπως Παντελης Θαλασσινός, Βασίλης Λέκκας κλπ…

                 http://www.youtube.com/watch?v=JXQdaqCakUA

   Το 2ο σε μουσική Βαγγέλη Φάμπα, ερμηνεία Σωκράτη Μάλαμα έχει τίτλο «Το χρόνο να λαβώσω» και ακούστηκε για πρώτη φορά στην ταινία μικρού μήκους του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου «Το ύψωμα» το 1998. Την επόμενη χρονιά περιλήφθηκε σε μια συλλογή «Τα σκόρπια της οχθης» που κυκλοφόρησε από τη LYRA.

http://www.youtube.com/watch?v=3J_HOjJpQvI

    Το 3ο είναι του Σωκράτη του Μάλαμα (μουσική-τραγούδι) και ίσως το πρώτο τραγούδι του Σωκράτη που είχε απήχηση σε ευρύτερο κοινό. «Τσιγάρο ατέλειωτο» ο τίτλος και περιέχεται στο δίσκο του Σωκράτη Μάλαμα «ΚΥΚΛΟΣ» που κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του 1993.

http://www.youtube.com/watch?v=NgIwJ_ss5Gc

Καλή ακρόαση και προσέξτε τους

 «στίχοι και το συναίσθημα» 

όπως έλεγε και ο  Χάρυ Κλυν!

Ασημάκης

Ο ΑΣΗΜΆΚΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΉΜΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!!!

          Μετά από απουσία μηνός επανέρχομαι στα της μουσικής από εκεί ακριβώς που είχαμε μείνει. Ένα από τα πλέον αγαπημένα τραγούδια του Σωκράτη Μάλαμα με τίτλο «Ο κήπος» που θα παρουσιάσουμε  θεωρείται και είναι είναι ένα από τα καλύτερα ίσως ζειμπέκικα που γράφτηκαν ποτέ! Ένα τραγούδι  που ο δημιουργός μέσα από τους στίχους του υμνεί το μεγαλείο της ζωής! Περιλαμβάνεται στο άλμπουμ με γενικό τίτλο «Σωκράτης Μάλαμας» (αρχικά ο τίτλος του δίσκου ήταν «Ο Λαβύρινθος» αλλά επειδή υπήρχε άλλος παλιότερος δίσκος του Ρος Ντειλι ομότιτλος, απεσύρθη) που κυκλοφόρησε το 1996. «Ο κήπος» λοιπόν δικό σας χωρίς άλλα!

1.                                                                                                               Ο κήπος

Μουσική-στίχοι-ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας   

http://www.youtube.com/watch?v=bQwwdZrgN5E

            Συνεχίζουμε με δύο ακόμα «σκόρπια» τραγούδια με κοινή συνισταμένη τη φωνή της Λιζέτας Καλημέρη.Το πρώτο είναι μια σύνθεση του Χρήστου Τσιαμούλη (οι μυημένοι θα θυμούνται το συγκρότημα «Δυνάμεις του Αιγαίου») σε στίχους της ίδιας της Λιζέτας Καλημέρη με τίτλο «Εδώ είναι ο κόσμος μάτια μου» και περιλαμβάνεται στον δίσκο με γενικό τίτλο «Αφύλακτη σκοπιά» που κυκλοφόρησε το 2004.

2.                Εδώ είναι ο κόσμος μάτια μου  

Μουσική: Χρήστος Τσιαμούλης

Στίχοι-ερμηνεία: Λιζέτα Καλημέρη

http://www.youtube.com/watch?v=E98Pqudk_V4&feature=related

          Το επόμενο τραγούδι με τη φωνή πάλι της Λιζέτας Καλημέρη είναι σε μουσική αλλά και στίχους του Μιχάλη Χανιώτη, ενός ακόμα δημιουργού από τη βόρεια Ελλάδα, που περιλαμβάνεται  στο δίσκο «πάντα υπάρχει κάτι» που κυκλοφόρησε το 2005 και έχει τίτλο «Αιντε στη γη τα μάτια σου»

3.       Αιντε στη γη τα μάτια σου

Μουσική-στίχοι: Μιχάλης Χανιώτης

Ερμηνεία: Λιζέτα Καλημέρη

http://www.youtube.com/watch?v=POBllPAITKg

Καλή ακρόαση

Ασημάκης

ΣΑΒΒΑΤΙΑΝΟΣ ΑΣΗΜΑΚΗΣ!!!!

                Nα’μαστε παλι εδώ λοιπον! 

       Σήμερα θα ασχοληθoυμε με έναν αγαπημενο καλλιτεχνη και φιλο: ΘΩΜΑΣ ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ Εκπαιδευτικος «δασκαλος», συγγραφεας, στιχουργος, ποιητης, μουσικος, τραγουδιστης, ανθρωπος του κοσμου!  Όλα τα παραπανω είναι ισως πολύ λιγα για να αποτυπωσουν την πολυπλευρη δραστηριοτητα και την προσωπικοτητα του Θωμα του Κοροβινη. «Στον πατο του κρασιου μου το λιμανακι της πατριδας μου της Μηχανιωνας, η Θεσσαλονικη που με μεγαλωσε κι αγκαλιασε, τα πεισματαρικα νεανικα παθη μου, η Μυτιληνη του στρατου, τα ταραγμενα γεφυρια και το πουσι της ερωμενης μου της Κωνσταντινουπολης» δινει ο ιδιος το στιγμα του στο εξωφυλλο του πρωτου του δισκου που κυκλοφορησε το 1992 σε βινυλιο με τον τιτλο «Από εβενο και αχατι». Ενας δισκος στον οποιο ο Θωμας ο Κοροβινης καταφερνει θαυμασια να ενωσει τις αγαπες του. Από αυτόν το δισκο θα ακουσουμε  το τραγουδι «Σαμπαχ και Λειλα» σε νεωτερη εκδοχη του από συναυλια του Θωμα .

1.       Σαμπαχ και Λειλα

Μουσικη-στιχοι-τραγουδι: Θωμας Κοροβινης

http://www.youtube.com/watch?v=kWZFJfq9t8k

           Το δευτερο τραγουδι του Θωμα του Κοροβινη που εχω επιλεξει είναι από τον τελευταιο του δισκο με γενικο τιτλο «Το κελι» που κυκλοφορησε τον Νοεμβρη του 2008. Προκειται για το τραγουδι «Ο δημιος του ερωτα» η μουσικη και τα λογια του οποιου ανηκουν στον Θωμα τον Κοροβίνη. Την ερμηνεία αυτου του τραγουδιου έχει αναθέσει στην αγαπημενη του φιλη Λιζετα Καλημερη που όπως λεει ο ιδιος τραγουδα σαν εξοριστος αγγελος.

2.       Ο δημιος του ερωτα

Μουσικη-στιχοι: Θωμας Κοροβινης

Τραγουδι: Λιζετα Καλημερη

http://www.youtube.com/watch?v=CY5AFKjCCFE

Τα μουσικά του Ασημάκη.

             Για τις σημερινές μουσικές επιλογες, εδώ και μερες πειραματιζομουνα για τα τραγουδια που θα ανεβαζα στις στηλες του blog. Όπως πολλες φορες συμβαινει όμως η «επικαιρότητα» μας ξεπερνάει και είναι αυτή που μας δείχνει το δρόμο. Η λεξη δρομος αυτοματα παραπεμπει σε ένα ονομα ΜΑΝΟΣ ΛΟΙΖΟΣ.

 Ηταν 17 Σεπτεμβρη του 1982, πριν τριαντα ολοκληρα χρονια, που ο Μανος Λοιζος αφηνε την τελευταια του πνοη σε ηλικια 45 ετων σε νοσοκομειο της Μοσχας οπου νοσηλευοταν και το ελληνικό τραγουδι  εχανε τον σπουδαιότερο ισως δημιουργό της γενιας του.

 Θα παρουσιασω λοιπον δύο τραγουδια σχετικα με τον Μάνο Λοιζο. Το ένα είναι το πρωτο δισκογραφημένο τραγούδι του σε δισκο 45 στροφών και πρωτη εκτέλεση από τον Γιωργο Μουτσιο το 1962. Είναι βασισμενο σε ποίηση του Φ. Γκ. Λόρκα με απόδοση στα ελληνικα του Νίκου Γκάτσου. Εδώ θα το ακουσουμε από τον ιδιο το Μανο Λοιζο σε μεταγενεστερη εκτελεση.

Το δευτερο τραγουδι δεν είναι του Μανου Λοιζου, είναι όμως ένα τραγουδι του φιλου του Νοτη Μαυρουδη αφιερωμενο στο Μανο και επειδη θεωρω  αυτό το τραγουδι  μοναδικης εμπνευσης  το παραθετω χωρις αλλα σχολια. Πρόκειται για το «Πρωινο τσιγαρο» από το δισκο του Νοτη Μαυρουδη που κυκλοφορησε το 1984 με γενικο τιτλο «Στην οχθη της καρδιας μου»

1)      Το τραγουδι του δρομου

Μουσικη: Μανος Λοιζος

Ποιηση: φ. Γκ. Λορκα, Αποδοση στα ελληνικα: Νικος Γκατσος

Ερμηνεια: Μανος Λοιζος

http://www.youtube.com/watch?v=EmZBViw5IHE

2)      Πρωινο τσιγαρο

Μουσικη: Νοτης Μαυρουδης

Στιχοι: Αλκης Αλκαιος

Ερμηνεια: Χορωδια (Κ. Θωμαιδης, Γ. Μεραντζας, Ανδ. Μικρουτσικος, Σ. Μπουλας, Θ. Νικοπουλος, Γ. Σαμσιαρης)

http://www.youtube.com/watch?v=68W-TRoLvf8

Καλή ακρόαση

Φιλικα ΑΣΗΜΑΚΗΣ

Ο ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΜΕ ΤΑ "ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΟΥ" ΤΣΙΓΚΛΑΕΙ ΤΗΝ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ...ΚΑΙ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

Πρώτα βήματα λοιπόν στη φθινοπωρινή ανάβαση, 

που τη συνηθίσαμε .

Ο καθένας   μας   στο    μετερίζι    του, 

  με  τα    τραπεζάκια   όλα μέσα.

Τσακισμένες παρουσίες

 με απόθεμα τη  φθινοπωρινή  μελαγχολία. Θ.Κ.

Ο Ασημάκης:

       { Διανυουμε  τις πρωτες μέρες του Σεπτεμβρη και αναποφευκτα μια «μουσικη» αναφορά στα σχολεια και στους μαθητες  ειναι εκ των πραγματων επιτακτικη. Η προσωπικη μουσικη επιλογη ειναι ενα πολύ ωραιο τραγουδι σε μουσικη και στιχους του εκ Θεσσαλονικης (και αυτος) ορμωμενου τραγουδοποιου Γιωργου Ζηκα από τη δισκογραφικη δουλεια του με γενικο τιτλο «Μια ζωη στην ιδια ταξη» που κυκλοφορησε το 1996.

Προκειται για το τραγουδι «θεωρια μα και πραξη» με ερμηνευτη έναν άλλο Θεσσαλονικιο με τον Δημητρη Ζερβουδακη./Τιτλος: Θεωρια μα και πραξη /Μουσικη-στιχοι: Γιωργος Ζηκας

Τραγουδι: Δημητρης Ζερβουδακης

                                             

Επειδη όμως ένα = κανενα, εχω επιλεξει άλλο ένα τραγουδι «σχετικο» με την παιδεια. Εινα και αυτό καποιας ηλικιας (1995) από το δισκο του Φοιβου Δεληβορια με γενικο τιτλο «Η ζωη μονο ετσι είναι ωραια». Το τραγουδι που θα «παιξει» είναι η «τριτοδεσμιτισα», ένα τραγουδι με εφυεστατο στιχο και όχι μονο.

Τιτλος: Τριτοδεσμιτισα

Μουσικη-στιχοι-ερμηνεια: Φοιβος Δεληβοριας

                                                

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Φιλικα Ασημακης

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΗΜΑΚΗ

          Ελάχιστοι ισως από τους επισκεπτες του blog γνωριζουν τον καλλιτεχνη που παρουσιαζω. Προκειται για τον Ισιδωρο Παπαδαμου, εναν αυθεντικο και σπουδαιο μουσικο, ιδρυτικο μελος του συγκροτηματος "Χειμερινοι Κολυμβητες" που απο το 1994 (;) αυτονομηθηκε απαρνουμενος την επισημη δισκογραφια, ηχογραφωντας μονος το υλικο του στην οικογενειακη εταιρεια παραγωγης με την χαρακτηριστικη επωνυμια "σε δισκαδικα δεν μπαινουν, ουτε κερδη τα μαραινουν records". Ο ίδιος λεει: "Λειτουργουμε σαν ερασιτεχνες. Και γι' αυτο οι επιδιωξεις μας δεν ειναι εμπορικες. Ειναι αναγκη και ρεαλισμος: Απο τη στιγμη που τα πραγματα κατευθυνονταιαλλου κι εσυ διαπιστωνεις οτι εισαι πολυ διαφορετικος, μοιραια αποστασιοποιεισαι αλλα και περιθωριοποιεισαι - μολονοτι ό,τι κανεις δεν ειναι περιθωριακο". Δισκογραφικα εκτος των συμμετοχων του στους δισκους των Χειμερινων Κολυμβητων εχει ηχογραφησει πεντε (5) προσωπικους δισκους: 1) Δεν σ' εχει αρνηθει

                          2) Μολις βραδυασει

                          3) Του διαβολου τα λυχναρια

                          4) Ενα γινομενο

                          5) Σεντουκιασμενοι φλωροι (με τον δισκο αυτο θα ασχοληθουμε προσεχως, του αξιζει)

       Το τραγουδι απο τον τριτο προσωπικο του δισκο "του διαβολου τα λυχναρια" με τιτλο "Ο παρας" ειναι αυτο που θα ακουσουμε σημερα

Μουσικη-στιχοι-τραγουδι: Ισιδωρος Παπαδαμου

http://www.youtube.com/watch?v=fqWZFExdJRk

Ο Ασημάκης και η μουσική......

Παρά   τις  όποιες αντιρρήσεις μου με τις θέσεις

 που   προβάλλονται  στο  blog  θα συνεχίσω με

 τα της μουσικής ψυχαγωγίας των επισκεπτών.

          Θα συνεχίσω με δύο τραγουδια και πάλι του Θανάση Παπακωνσταντίνου, ένα  από τον προτελευταίο δίσκο του «Ο ελάχιστος εαυτός» και ένα από τον τελευταίο του «Μαγγανείες»  με τραγουδιστή τον Γιάννη Χαρούλη,σε παλιότερη όμως εκδοχή του τραγουδισμένο από την Μελίνα Κανά. Και στα δύο αυτά τραγούδια διακρίνεται το πόσο η λαική μας παράδοση έχει επηρεάσει τον δημιουργό τόσο σε επίπεδο μουσικής, πολύ δε περισσότερο στιχουργικά.

1.       Του Ερωτα και του Θανάτου

http://www.youtube.com/watch?v=fkfJnFExtow

Μουσικη-τραγούδι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Στιχοι: Μαρία Μουτσάκη

Όταν άκουσα για πρώτη φορά αυτό το ποίημα-τραγούδι συνειρμικά πήγα πολλά χρόνια πίσω όταν στα μαθητικά χρόνια εγινα κοινωνός του παραδοσιακού ποιήματος «Του νεκρού αδερφού» η ανάγνωση του οποίου μου είχε προκαλέσει ρίγη συγκίνησης. Τα ίδια και εντονότερα ήταν τα συναισθήματα που μου προκάλεσε το τραγούδι «Του Ερωτα και του Θανάτου». Επειδή το είδος του τραγουδιού ίσως δεν βοηθήσει στην παρακολούθηση των στίχων της κας Μουτσάκη (από τα λίγα τραγουδια του Θανάση χωρίς δικά του λόγια), τους παραθέτω αυτούσιους:

της πικροδάφνης τον ανθό και στης ιτιάς το δάκρυ

που στάζει όλο παράπονο στης ποταμιάς την άκρη

στου κόρφου σου τα βότανα και στην ποδιά σου πάνω

έγειρα να αποκοιμηθώ, τον πυρετό να γιάνω

Έκλεισα τα ματάκια μου κι είδα όνειρο μεγάλο

πως σε μια αυλή, για χάρη σου, πάλευα με το χάρο

Και φώναξες σαν σ' άρπαξε και μ' είδες να σαστίζω:

"μη με φοβάσαι αγάπη μου λιβάνι κι αν μυρίζω,

μόνο σκουλήκι να γενείς, να 'ρθεις να μ' ανταμώσεις

κρυφά στο σώμα μου να μπεις, γλυκό φιλί να δώσεις

Ένα φιλί αλλιώτικο που ανάσα δε θα φέρνει

μα μες στης γης τις μυρωδιές τα κάλλη μου θα σπέρνει"

Σκουλήκι γίνηκα κι εγώ κι ήρθα να σ' ανταμώσω,

κρυφά στο σώμα σου να μπω, γλυκά φιλιά να δώσω

Στο έμπα χίλια σου 'δωκα, στο έβγα δυο χιλιάδες,

γλυκά να λιώσεις, να χυθείς, σαν τις χλωμές λαμπάδες

Κι εκεί στης γης τις μυρωδιές, στην παιχνιδιάρα σήψη

ο Έρωτας τον Θάνατο μπόρεσε να νικήσει

Απ' τα φιλιά που χάρισα στα κάλλη του κορμιού σου

λουλούδι φύτρωσε μικρό που πίνει απ' τους χυμούς σου

Λουλούδι που κι αν μαραθεί τη μυρωδιά δε χάνει

γιατί δακρύζει σαν ιτιά κι ανθεί σαν πικροδάφνη

2.       Μια μάνα που’ χε ένα γιο (Η περδικα)

http://www.youtube.com/watch?v=K7B_93OaANs

Στιχοι-μουσικη: Θανασης Παπακωνσταντίνου

Τραγουδι: Μελίνα Κανά

Χωρίς σχόλια

Καλή ακρόαση

Φιλικα ΑΣΗΜΑΚΗΣ

ΑΛΛΟΤΙΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ: Ο ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΝΙΚΟΤΣΑΡΑΣ!!!

           Μιλάμε για τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του εξήντα. Αν και είχε περάσει κάμποσος καιρός από την πανούκλα του εμφυλίου, οι άνθρωποι ακόμα προσπαθούσαν να ορθοποδήσουν με ψωμί, ελιά, κρεμμύδι και κινίνο. Αναμνήσεις και παράπονα ανακατεμένες με όνειρα και ελπίδες. Τα άλλα της οικονομίας και της παραγωγής σμπαράλια.Παρά ταύτα η ζωή τραβούσε την ανηφόρα με χαρές και με τραγούδια. Τραβούσε πάνω στις ράγες της ιστορίας που την έγραφε το δίκαιο του ισχυρότερου. Πρώτος στόχος η χειραγώγηση της παιδείας. 

Καθιστοί: Εγώ στη μέση,  Κλής κι ο αδελφός μου Ηλίας

    Έτσι, λοιπόν, κάτω απ’ αυτό το πρίσμα, στις εθνικές επετείους οι δάσκαλοι –πανάξιοι ήρωες τότε– πάσχιζαν με μηδαμινά μέσα, ελλείψεις και αδυναμίες στα πλαίσια της ανύψωσης του εθνικού φρονήματος να διοργανώσουν τρισένδοξες εορτές με ποιήματα, σκετσάκια, τραγούδια, ύμνους, χορούς στα πλαίσια του δυνατού και του αδύνατου. Δίπλα στο πλατύσκαλο του δικού μας σχολείου φτιαχνόταν το κατάλληλο σκηνικό. Μια λιτή σκηνή με σανίδες και θρανία στολισμένη με χάρτινες σημαιούλες και ανάλογες φωτογραφίες ηρώων.

Ασημάκης με όλα του!!!

    Σε μια τέτοια λοιπόν, επέτειο του Εικοσιένα πρώτος αοιδός ο Κλης (Ασημάκης-Ασημακλής-Κλης). Από τα πιο θρυλικά παρωνύμια με γενικευμένη χρήση κι από άνδρες κι από γυναίκες και με αντοχή στο χρόνο. Ακόμη και τώρα το ακούς από αρκετούς. Αλλά τώρα το λέμε με περισσή γλυκύτητα για το φίλο και απέραντη τρυφερή νοσταλγία για εκείνη τη νιότη. Στην έκταση και στην ισχύ γι’ αυτό το παρατσούκλι επέδρασε και το ότι σχετίζονταν με το γερο-Κλή από την Αγαλιανή. Περί αυτού στη παρακάτω αναφορά. Πρωτάκι στο Δημοτικό ήταν ο Κλης, 
αν θυμάμαι καλά. Η αυλή του σχολείου