Αλήθεια ποιος φταίει για την κατάντια της χώρας μας;

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Π. Ζερβός EFSYN

Α Σ Υ Λ Λ Η Π Τ Ο ...!!!


Ένα ολιγόλεπτο βίντεο που πραγματικά 
αξίζει να δείτε.

Η ρομφαία του Ράμφου

Όταν η φιλοσοφία συναντάει την ψυχιατρική στο λόγο του Στέλιου
Η ρομφαία του Ράμφουτου Χρήστου Ξανθάκηnewpost
Είναι μια απ’ αυτές τις μέρες. Είναι μια μέρα πόνου για το Λονδίνο, θλίψης για τη Μυτιλήνη και παραληρήματος για το διαδίκτυο. Όπου τρεντάρει νούμερο ένα ο #παπαπούτσας και πέφτει μαλλιοτράβηγμα για το αν και κατά πόσο ήταν σιχαμένος που την έβγαλε και την έπαιξε στο λεωφορείο ο ενδεδυμένος το σχήμα. Τρελάδικο σας λέω κι ένας γνωστός μου έγραψε ότι δεν πρέπει να πολυγκρινιάζουν οι γυναίκες γι’ αυτές τις ιστορίες γιατί σημασία έχουν άλλα πολύ σοβαρότερα ζητήματα όπως η εξίσωση των μισθών. Ελλαδάρα, η χώρα της χαράς…
Όλα αυτά βεβαίως, ωχριούν εμπρός στην επανεμφάνιση Ράμφου. Στο καινούριο του κήρυγμα για τη φυλή και το έθνος από τον άμβωνα του «Κύκλου Ιδεών». Που είναι αυτό το κόμμα που δεν είναι κόμμα (Παΐσιος φάση κι έτσι), φτιαγμένο από τον Μπένυ επίτηδες για να σπάει τα νεύρα της Γεννηματά. Κι έκανε και συνέδριο με τίτλο «Η Ελλάδα μετά», όπου συναντήθηκαν στο πάνελ ο Ευάγγελος με τον Ράμφο. Για κουβεντούλα εφ’ όλης της ύλης.

ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΑΜΜΟΛΟΦΟΥΣ (1964) - Χιρόσι Τεσιγκαχάρα

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΛΕΙΝΕΙ ΜΙΑ ΤΟ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΟ ΑΛΛΟ....

       Σίγουρα θα έπεσαν στην αντίληψή σας τα σχετικά με τη δίκη του Κώστα Βαξεβάνη στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας για τις αποκαλύψεις του Hot Doc σχετικά με την γυναίκα του Στουρνάρα και το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ. (κλικΕΔΩ) Αναφέρομαι στην μαγνητοφώνηση και μόνο που κρίθηκε παράνομη γιατί έγινε χωρίς να ληφθεί προηγουμένως άδεια από το δικαστήριο. Η επιλεκτική αντιμετώπιση στη συνέχεια και όχι η εφαρμογή του νόμου (αυτόφωρο και κράτηση) είναι άλλο θέμα.
         Θα θυμάστε μια ανάλογη περίπτωση που συνέβη στη δίκη (22-12-16) στο αντίστοιχο δικαστήριο της Κυπαρισσίας με κατηγορούμενους τον εφοπλιστή  Παππά και λοιπούς που κατηγορούνται για αδικήματα του νόμου 1650/19 86  {κλικ ΕΔΩ}«Για την προστασία του περιβάλλοντος», όπου χωρίς προηγούμενη δικαστική άδεια μαγνητοφώνησα όλη την ακροαματική διαδικασία. Τότε οι δικαστές αποσύρθηκαν από την έδρα στα ενδότερα και μετά ανακοίνωσαν, αφού με κάλεσαν στο εδώλιο,   ότι, επειδή η ακροαματική διαδικασία είναι δημόσια, όχι μόνο δεν θα δικαστώ  αλλά και μου επέτρεψαν να συνεχίσω τη μαγνητοφώνηση αφού και οι διάδικοι δικηγόροι (1) συμφώνησαν.
       Διόλου δεν καταλαβαίνω γιατί ο νόμος δεν είναι ο ίδιος και στην Κυπαρισσία και στην Αθήνα καθώς και γιατί πολλοί δημοσιογράφοι και περισσότερο ο Βαξεβάνης  που του βγάζω το καπέλο για την όλη του περήφανη, αγωνιστική δράση, "σήκωσαν" αυτό το θέμα.

(1) Υπόψη ότι δικηγόρος του Παπά ήταν ανάμεσα στους  Παναγ. Βρετάκο (Πειραιώς), και Αναγνωστόπουλο και ο γνωστός Λυκουρέζος.

ΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ


Αστείρευτη αρμαθιά

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ στα 1924 πρωταντικρίζει το φως στον Πύργο Ηλείας. Εγκαταλείπει τις σπουδές του στη Νομική Αθηνών για να αφιερωθεί στην ποίηση. Το 1940 δημοσιεύει δύο διηγήματα και το 1943 το ποίημα «Ο νεκρός Γ.Π.» σε έντυπα της γενέτειράς του. Τον ξεχωρίζει νωρίς ο Σεφέρης, πλάι στον οποίο μαθητεύει. Στους στενούς του φίλους συγκαταλέγονται οι Τάκης Σινόπουλος, Νίκος Καχτίτσης, Ηλίας Παπαδημητρακόπουλος. Ολιγογράφος, τυπώνει ώς το τέλος της ζωής του, τον Νοέμβριο 2008, μόλις επτά συλλογές. Γευτείτε ένα μικρό απάνθισμα των στίχων του Γιώργη Παυλόπουλου:
Αποτέλεσμα εικόνας για ΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΚΑΙ Ο ΤΕΧΝΙΤΗΣ Σαν έκλεινε το μουσείο/ αργά τη νύχτα η Δηιδάμεια/ κατέβαινε από το αέτωμα./ Κουρασμένη από τους τουρίστες/ έκανε το ζεστό λουτρό της και μετά/ ώρα πολλή μπροστά στον καθρέφτη/ χτένιζε τα χρυσά μαλλιά της./ Η ομορφιά της ήταν για πάντα/ σταματημένη μες στο χρόνο./ Τότε τον έβλεπε πάλι εκεί/ σε κάποια σκοτεινή γωνιά να την παραμονεύει./ Ερχόταν πίσω της αθόρυβα/ της άρπαζε τη μέση και το στήθος/ και μαγκώνοντας τα λαγόνια της/ με το ένα του πόδι/ έμπηγε τη δυνατή του φτέρνα/ στο πλάι του εξαίσιου μηρού της./ Καθόλου δεν την ξάφνιαζε κάθε φορά που της ριχνόταν./ Αλλωστε το περίμενε το είχε συνηθίσει πια./ Αντιστεκόταν τάχα σπρώχνοντας/ με τον αγκώνα το φιλήδονο κεφάλι του/ και καθώς χανόταν όλη/ μες στην αρπάγη του κορμιού του/ τον ένιωθε να μεταμορφώνεται/ σιγά-σιγά σε κένταυρο./ Τώρα η αλογίσια οπλή του/ την πόναγε κάπου εκεί/ γλυκά στο κόκαλο/ και τον ονειρευότανε παραδομένη/ ανάμεσα στο φόβο της και τη λαγνεία του/ να τη λαξεύει ακόμη.
Η ΣΙΩΠΗ Η Σιωπή είναι μια άγνωστη/ που έρχεται τη νύχτα./ Ανεβαίνει τη σκάλα/ χωρίς ν’ ακούγονται πατήματα/ μπαίνει στην κάμαρα/ και κάθεται στο κρεβάτι μου./ Μου φοράει το δαχτυλίδι της/ και με φιλεί στο στόμα./ Τη γδύνω./ Μου δίνει τότε τις βελόνες/ και τα τρία χρώματα/ το κόκκινο το μαύρο και το κίτρινο./ Κι αρχίζω να κεντάω/ πάνω στο δέρμα της/ όλα όσα δε σου είπα/ και ποτέ πια δε θα σου πω.
ΤΑ ΑΝΤΙΚΛΕΙΔΙΑ Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή./ Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουν/ τίποτα και προσπερνούνε./ Ομως μερικοί/ κάτι βλέπουν, το μάτι τους αρπάζει κάτι/ και μαγεμένοι πηγαίνουνε να μπουν./ Η πόρτα τότε κλείνει./ Χτυπάνε μα κανείς/ δεν τους ανοίγει. Ψάχνουνε για το κλειδί./ Κανείς δεν ξέρει ποιος το έχει. Ακόμη/ και τη ζωή τους κάποτε χαλάνε μάταια/ γυρεύοντας το μυστικό να την ανοίξουν./ Φτιάχνουν αντικλείδια. Προσπαθούν./ Η πόρτα δεν ανοίγει πια. Δεν άνοιξε ποτέ/ για όσους μπόρεσαν να ιδούν στο βάθος./ Ισως τα ποιήματα που γράφτηκαν/ από τότε που υπάρχει ο κόσμος/ είναι μια ατέλειωτη αρμαθιά αντικλείδια/ για ν’ ανοίξουμε την πόρτα της Ποίησης./ Μα η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.