theodoroskollias@gmail.com // 6946520823
Aλήθεια ποιος φταίει για την κατάντια της χώρας μας;

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

ΤΟ ΚΑΘΙΚΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΚΑΙ ...ΕΓΩ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ!!!

      Αν θυμάμαι καλά - η μνήμη μου κάνει πολλές κόνξες και δη στα ονόματα και στα πρόσωπα - στο διάβα της ζωής μου πρώτη φορά είμαι Δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα. Εδώ στο κέντρο που κατοικοεδρεύω και κινούμαι, παρά την πλατεία Βικτωρίας,  λιγοστός κόσμος κι από αυτούς οι περισσότεροι αλλοδαποί μετανάστες και λιγότεροι τουρίστες (1).
   Η κύρια απόλαυση ο καλοκαιρινός σινεμάς με τα τραπεζάκια και τις γλαστρούλες με τους βασιλικούς και από πάνω τα αστέρια άλλα να φέγγουν σαν τα φανάρια τον παλιό καλό καιρό και άλλα ξάφνου να τρέχουν να διαλύονται, μετεωρίτες στο σύμπαν.
 
   Νάμαστε λοιπόν με το Λενάκο στο γοητευτικό ΕΚΡΑΝ στις παρυφές των Εξαρχείων. Κι όμως ήταν αρκετά γεμάτο. Πού να ξέρεις γιατί και πώς ξέμειναν αυτοί οι άνθρωποι στη μεγάλη πόλη. Χίλιοι λόγοι, άλλοι κρυφοί ή φανεροί, μπαλωμένοι καημοί, ανάγκες  και δυσβάσταχτα σακιά. (2) Τέλος πάντων, αλλού παπά βαγγέλιο, αφού καθίσαμε λίγο μπροστά από τη μέση, σε λίγα λεπτά η οθόνη άρχισε να λαμπυρίζει με τα πρώτα διαφημιστικά σποτάκια και η προβολή άρχισε. 
    "Η ΖΩΗ ΣΕ ΦΙΛΜ" μια ενδιαφέρουσα δραμεντί ταινία που με σιγανό τρόπο εκτυλίσσεται η αποκατάσταση της κουρελιασμένης σχέσης πατρός και υιού σε έναν κλιμακούμενο οικογενειακό δεσμό. Όλα τα λεφτά η ερμηνεία Έντ Χάρις στο ρόλο του πατέρα ως μεγάλος καλλιτέχνης, πρώτος φωτογράφος αναγνωρισμένος από όλους (3) με όλα τα ιδιόρρυθμα χαρακτηριστικά της πραγματικής μεγάλης διανοούμενης προσωπικότητας. Βρισκόταν στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου, αλλά έβγαζε μια κυνικότητα και συμπεριφερόταν σαν ναρκισιστικό καθίκι. Όπως αποδείχθηκε όμως στο τέλος όλα ήταν επιτηδευμένα και έκρυβαν τρυφερά συναισθήματα καλυμμένα με παράπονο μια ζωή. 
   Στην όλη εικόνα του εμβληματικό και κυρίαρχο ήταν το κλασικό καπέλο Παναμά. αξεπέραστο κι ακλόνητο γενεές επί γενεών!!!
   Αυτό μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση και ξέρετε γιατί; Η αφεντιά μου κι ο κουμπαράκος πολλάκις κάνουμε εμβληματική την εμφάνισή μας στην πλατεία της Ζαχάρως με τέτοια καπέλα. Γνωστό, άλλοι γενικώς μας αποδέχονται  κι άλλοι μας δακτυλοδείχνουν....
Ας είναι, εμείς το ευχαριστιόμαστε κι ας λένε ό,τι θέλουν τα κακεντρεχή και τα ανόητα ανθρωπάκια!                                Και τι σύμπτωση! Εκείνο το λεγάμενο βράδυ έτυχε να κρατάω στο χέρι την καπελαδούρα μου, μια και από το μεσημέρι ήμουνα εκτός σπιτιού, τσάρκα. Να λέω και την αλήθεια, ψιλοντρεπόμουν να το φοράω μετά το βασίλεμα του ήλιου. Όταν όμως είδα τον πρωταγωνιστή να το φορά με μεγαλόπρεπο μπρίο και τσαχπινιά και εγώ μια το φορούσα και μια το ακουμπούσα στο τραπεζάκι, δίπλα στον βασιλικό.Κι αυτό πολλές φορές, κάθε λίγο και λιγάκι. Σίγουρα όσο θαύμαζα τον καλλιτέχνη  τόσο ξεθύμαινα τη ζήλια μου με το καπέλο. 
........................................................................................................................................................................................................................
   
      Πίσω μας ακριβώς καθόταν μια παρέα, ούτε νέοι, ούτε γέροι, ενήλικες μεσαίοι. Ξαφνικά ακούω μια φωνή, σιγανή-σιγανή:
       - Τι να είναι αυτός ο τύπος, τι παριστάνει;
       -  Α καημένε ή παλαβός ή μαλάκας είναι, λέει μια άλλη φωνή.
       - Μα καλά, λέει ένας τρίτος, τίποτα δεν έχετε πάρει χαμπάρι; Δεν γνωρίζετε ποιος είναι            ο τύπος; 
       -  Ποιος είναι; Είναι κάποιος γνωστός, επώνυμος;
       - Σοβαρά μιλάτε; Δεν γνωρίζετε τον Κόλλια;
       -  Ποιον Κόλλια; Τον συγγραφέα; 
       -  Ναι τον Θοδωρή από το Γιαννιτσοχώρι, που έχει γράψει δυο αριστουργήματα, το "Αναλόγιο Ενθυμημάτων για ανθρώπους και ζώα" και τις "Αλλοτινές Εποχές". Μα καλά δεν τα έχετε διαβάσει; Είναι μεγάλη προσωπικότητα όχι μόνο στα γράμματα αλλά και στον ηλεκτρονικό τύπο. Διαχειρίζεται μόνος του το γνωστό μπλογκ το "Γιαννιτσοχώρι",που τόσο πάταγο κάνει ....
.....................................................................................................................................................................................................................

      Αλλά που λέτε αγαπημένοι μου φίλοι...ξαφνικά ξύπνησα. Λίγο μετά τη μέση του δεύτερου μέρους με είχε πάρει χεράκι-χεράκι ο φίλος μου ο Moρφέας για μια πεντάλεπτη βόλτα. Κι όμως πρόλαβα κι ανέβηκα εκεί ψηλά στον Όλυμπο!!! 
  Όνειρο ήταν και πάει.......

(1) Πλέον κυκλοφορούν τα παιδιά της Β΄ γενιάς, για αυτό βλέπουμε νέους ωραίους, τρισχαριτωμένους και νέες  μινιφορούσες καλλίγραμμες μαυρούλες. Οι γυναίκες όμως των μουσουλμάνων με τυλιγμένα τα κεφάλια με μπαρέζες στέκουν σαν μαραμένες γλάστρες. Ειδικά στα κορίτσια τους βλέπεις μια ομορφιά απέριττη αλλά τα μάτια τους θλιμμένα με ένα παράπονο βαθύ, αστείρευτο. 
(2) Για μας ο γνωστός με την κυρά Κατίνα, που κοντεύει τον αιώνα βεβαίως Θεία χάρη, όπως πιστεύει και συνεχώς διατυμπανίζει. Πάντως διάγει μια χαρά ψυχή και σώματι! Όμως δεν μπορούμε να την αφήσουμε μόνη στην Αθήνα , οπότε δεμενοι  στην πόλη...
(3) Το έργο είναι ένα έπος διθυράμβων για την κλασσική  φωτογραφία με τα φιλμ και τα αρνητικά τους.. Το Kodachrome μεγάλωσε γενιές επαγγελματιών φωτογράφων και ερασιτεχνών εραστών της αναζήτησης για την τέλεια εικόνα, ώσπου άρχισε να δίνει σταδιακά τη θέση του στον ψηφιακό τυφώνα του 21ου αιώνα. Η ατάκα του καλλιτέχνη Έντ Χάρις ήταν χαρακτηριστική:
                 -Γιατί δεν βγάζεις ψηφιακές φωτογραφίες τον ρωτάει ο γιός
                 -Δεν μου λες εσύ πιάνεις ψεύτικα βυζιά ή αληθινά μιας ομορφονιάς; 
                     Τέτοια είναι η διαφορά!!! 

Κική Δημουλά: Η ευτυχία δεν βγάζει ποίηση

Θάλασσα και υγεία!!!


               
             Το καλοκαίρι είναι η εποχή για βουτιές στη θάλασσα και κολύμπι. Το θαλασσινό νερό προσφέρει ευεργετικές ιδιότητες στο ανθρώπινο σώμα και αποτελεί έναν σπουδαίο τρόπο αποτοξίνωσης. 
          Την επόμενη φορά που θα κάνετε βουτιά στη θάλασσα, κρατήστε το θαλασσινό νερό πάνω σας λίγο παραπάνω!
            Το θαλασσινό αλάτι θεωρείται ένα φυσικό καθαριστικό του αίματοςΠεριέχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, η οποία καταπολεμάει τις ελεύθερες ρίζες και μαγνήσιο που συνεισφέρει στην δράση των αντιοξειδωτικών. Ως εκ τούτου, το αλάτι της θάλασσας είναι σε θέση να αποτοξινώσει τα κύτταρα του δέρματός σας σωστά και να απορροφήσει όλη η βρωμιά, τη σκόνη και τα τοξικά υλικά από αυτά.
              Καθώς απωθεί όλες τις τοξίνες από το σώμα σας, το θαλασσινό αλάτι κάνει το δέρμα πιο απαλό και υγιές. Έχει παρατηρηθεί ότι τα τακτικά μπάνια στην θάλασσα μπορούν να ενισχύσουν τον τόνο του δέρματος σε μεγάλο βαθμό. Το μαγνήσιο στο αλάτι μπορεί να εμποδίσει την κατακράτηση υγρών από το δέρμα σας κρατώντας το απαλό, σφριγηλό και νεανικό.
           Επίσης, το θαλασσινό αλάτι είναι πλούσιο σε ζωτικής σημασίας βιταμίνες και ανόργανα μέταλλα, τα οποία απαιτούνται για την σωστή λειτουργία των κυττάρων του δέρματος. Αυτές οι θρεπτικές ουσίες μπορούν να βελτιώσουν τον κυτταρικό μεταβολισμό, διατηρούν τους ιστούς ενυδατωμένους, ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος στην επιφάνεια του δέρματος και να αυξάνει την αντοχή των κυτταρικών μεμβρανών.

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

Τρέλες γυναικών ταινία

Η "άλλη" Πηνελόπη Δέλτα !!!

       Αντώνιος ο μεγαλοπρεπής Κυπαρισσεύς
Τα μόνα  που ξέρουμε για την μεγαλύτερη νεοελληνίδα συγγραφέα,  Πηνελόπη Δέλτα, είναι πως: έγραψε τον ‘Τρελαντώνη’, ήταν προσγιαγιά του Σαμαρά, και  αυτοκτόνησε όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα
  Ας μάθουμε πως ήταν  ά θ ρ η σ κ η , ζήτησε  πολιτική   κ η δ ε ί α ,  και αφιέρωσε όλη τη ζωή της για την δημοτική γλώσσα, ενάντια στους συντηρητικούς θρησκευτικούς κύκλους που έγραφαν στην καθαρεύουσα.
Γεννήθηκε  στην Αλεξάνδρεια το 1874, σε πολύ πλούσια οικογένεια.  Πατέρας της ο Εμμανουήλ Μπενάκης, έμπορος βαμβακιού, μετέπειτα Υπουργός Οικονομίας επί Βενιζέλου, και Δήμαρχος Αθήνας το 1914, και μέγας ευεργέτης, (ο γιός του Αντώνης , ο ‘τρελαντώνης’, ίδρυσε το 1929 στην Αθήνα το πρώτο και  μεγαλύτερο ιδιωτικό Μουσείο ‘Μπενάκη’)
 Στα 17 της χρόνια η Πηνελόπη είχε ερωτευτεί έναν,  αλλά δεν την άφησαν οι γονείς της να τον παντρευτεί, γιατί δεν ήτανε αριστοκράτης . Την πάντρεψαν, κατόπιν πιέσεων, στα 21 της, με έναν πλούσιο έμπορο από την Πόλη ,11 χρόνια μεγαλύτερό της, τον Στέφανο Δέλτα…
η Πηνελόπη , ο Ίων, και ο …Νίτσε

Eπίσκεψη σε μια σκηνή, μια παράγκα και μια σπηλιά προσφύγων

Η Ρόουζ Σαρτίνσκυ, γραμματέας του Αμερικανού προέδρου της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων Henry Μorgenthau, επισκέπτεται τον καταυλισμό Κουντουριώτη δίπλα στη Σχολή Ευελπίδων και δίνει μια γλαφυρή μαρτυρία της καθημερινής του ζωής. Πηγή: www.lifo.gr



Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Ο ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ......


Από τον παλιόφιλο Κώστα Μαυρουδή