theodoroskollias@gmail.com // 6946520823
Aλήθεια ποιος φταίει για την κατάντια της χώρας μας;

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

«Αληθινή Αγάπη»


ΤΟ ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑΣ

      ΗΤΑΝ Η ΠΙΟ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ!!! 

      Μετά από τους Μυκηναϊκούς τάφους στην Περιστεριά, τις Δυτικές Μυκήνες κατά Κορρέ, ροβολήσαμε με τον κουμπαράκο για το φαράγγι, για το οποίο είχαμε ακούσει πάρα πολλά, οπότε προσμέναμε αναάλογα.Έτσι λοιπόν πήραμε ένα μονοπάτι ανατολικά των αρχαίων, αρχικά δίπλα στην  συρμάτινη περίφραξη. Ήταν αρκετά προσπελάσιμο αλλά λίγο επικίνδυνο μια και ήταν κατηφορικό με μπόλικες πέτρες και χαλίκια. Με μια ελαφριά αβλεψία με λίγη....της προσοχής ήταν πολύ εύκολο να ανασκελωθείς με ότι ήθελε προκύψει. Ευτυχώς πάντως που όλα εξελίχθηκαν καλώς και μετά από καμιά δεκαπενταριά λεπτά φτάσαμε σε ένα μικρό ξέφωτο, όπου υπήρχε μια ξύλινη γεφυρούλα σε ένα μικρό ποταμάκι και μια πέτρινη βρύση. Το νερό από το ποταμάκι ερχόταν μέσα από το φαράγγι. Υπήρχε και μια μικρή καλαίσθητη ταμπέλα που την ακολουθήσαμε και μπήκαμε στο φαράγγι που είχε νερό, που σε μερικές μεριές σχημάτιζε μικρές λιμνούλες. Μπήκαμε μέσα μέχρι τα γόνατα και πιο πάνω και το νερό ψυγείο, παγωμένο.  Έτσι φτάσαμε στην αρχή του φαραγγιού, που ήταν ένα επιβλητικό έγο της φύσης, χάρμα ιδεάσθαι. Το νερό έτρεχε από ψηλά και τα χιλιάδες χρόνια είχαν δημιουργήσει ασυνήθιστους, χοντρούς σταλακτίτες. 
          Αλλά τι να πω;          
          Σκέτη μαγεία!!! 
          Ακόμα κι από το βίντεο θα μείνετε έκθαμβοι.
    Τελειώνοντας να προσθέσω και τούτο, εάν τέτοια φαντασμαγορικά πράγματα με απίστευτη τελειότητα έχει κατασκευάσει μόνη της η φύση, τότε έχει μεγάλο δίκιο ο Δαρβίνος με  την εξελικτική θεωρεία ή σύνθεση. Εσείς τι λέτε;   



ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΚΑΙ ΝΤΕΡΤΙΛΗΣ

ΕΝΑΙ ΠΑΛΙΟ ΑΛΛΑ...ΤΡΟΜΕΡΟ. 
ΤΟ ΒΡΉΚΑ ΣΤΑ ΠΡΟΧΕΙΡΑ ΜΟΥ
ΦΡΙΚΗ.....................
«Βεβαίως και θα τον επισκεφθώ, ο Ντερτιλής δεν είναι εγκληματίας», δήλωσε ο μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος, στο ερώτημα (από το romfea.gr) εάν θα συναντήσει τον τελευταίο έγκλειστο από τους πρωταίτιους της χούντας.
Το αίτημα του ιεράρχη στο υπουργείο Δικαιοσύνης υποβλήθηκε με επιστολή -δημοσιεύθηκε χθες στην «Καθημερινή»-, στην οποία ο Αμβρόσιος περιγράφει τον Ντερτιλή ως «τον γενναίο Ελληνα αδελφό μας», «πολιτικό κρατούμενο» και «πρότυπο ζωής». Οπως γράφει: «Θα ήθελα να του σφίξω το χέρι και να τον συγχαρώ διά ζώσης φωνής μόνο και μόνο διότι παραμένει πιστός στις αρχές του καθ' ον χρόνο θα ηδύνατο με μίαν υποκριτικήν δήλωσιν μετανοίας να έχει κερδίσει την ελευθερίαν του».
Αποτέλεσμα εικόνας για ντερτιλησ
Για ποιες αρχές όμως καταδικάστηκε ο Ντερτιλής; Ο Αντ. Αγριτέλης, μάρτυρας στη δίκη για τους 22 νεκρούς του Πολυτεχνείου που έγινε το 1975, περιέγραψε τη δολοφονία του διαδηλωτή Μ. Μυρογιάννη: «Είδα τον Ντερτιλή να βγάζει το περίστροφό του και να σκοτώνει ένα νεαρό στην οδό Πατησίων. Μετά, σαν να μη συνέβαινε τίποτε, μπήκε στο τζιπ και χτυπώντας με στην πλάτη μού είπε: "Ε, παραδέχεσαι, ρε; Με τη μία τον πέτυχα στο κεφάλι"».
Πού να το ξέρει ο Αμβρόσιος; Την περίοδο της χούντας είχε φύγει από τη χωροφυλακή.

ΚΡΑΤΕΙΣΤΕ ΤΟ ΣΤΑ ΑΡΧΕΙΟ ΣΑΣ

ΠΑΛΙΟ ΑΛΛΑ....ΚΑΛΟ...


Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

«Τέτοιος ήμουν. Ένας φασίστας»: Η συνέντευξη του οδηγού του τανκ που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου


Τα λόγια του μετανιωμένου οδηγού, του καταραμένου τανκ, δεν φωτίζουν μόνο εκείνη την ιστορική στιγμή, αλλά και το τι επικρατούσε μέσα στο στράτευμα, στους επίλεκτους της χούντας και πως οι πρωτεργάτες της επταετίας και τα τσιράκια τους μεταμόρφωναν τα απλά φανταράκια σε τέρατα, βασανιστές, πειθήνια όργανά τους.

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι "μαυροσκούφηδες" ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. "Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα" μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. "Παλιοκουμμούνια" θα καλοπεράσετε!" λέγαμε». Μιλάει ο Α. Σκευοφύλαξ ο έφεδρος στρατιώτης, οδηγός του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, τριάντα χρόνια μετά τη 17 Νοέμβρη του 1973, στο συνάδελφο Κώστα Χατζίδη, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή.
   Τα λόγια του μετανιωμένου οδηγού, του καταραμένου τανκ, δεν φωτίζουν μόνο εκείνη την ιστορική στιγμή, αλλά και το τι επικρατούσε μέσα στο στράτευμα, στους επίλεκτους της χούντας και πως οι πρωτεργάτες της επταετίας και τα τσιράκια τους μεταμόρφωναν τα απλά φανταράκια σε τέρατα, βασανιστές, πειθήνια όργανά τους.
   Ο ίδιος συνεχίζει να ξεδιπλώνει την ιστορία εκείνης της νύχτας: «Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά - δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Όταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε "είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια". Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα».
   Επιχείρηση "Εκκένωσις του Πολυτεχνείου"
   Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο, για την επιχείρηση "Εκκένωσις του Πολυτεχνείου". H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Έδειχναν πανικόβλητοι». Ο κ. Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Χαμηλώνει το βλέμμα του. «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!
   «Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: "Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!"» λέει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».
   Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως.