Αλήθεια ποιος φταίει για την κατάντια της χώρας μας;

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Τάσου Αναστασίου ΑΥΓΗ

Αυτό το αφιερώνουμε στους ...ηρωικούς πασόκους της Ζαχάρως μας....

ΛΟΓΙΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Τους γνωρίζετε τους κ.κ;  Λόγιο και  Υπουργό; 
Πώς όχι αφού στη Ζαχάρω κατικοδιαμένουν και
 η αίγλη τους είναι τεράστια και έχει κατακλύσει 
τον τόπο; Απλώς προς τον παρόν σας λέω ότι 
ο ένας ξεκίνησε από την ορεινή Γορτυνία κ ι 
άλλος από του Μπαράκου! (1)

(1) Ναι, αν  και για τη Γορτυνία λένε το πολυθρύλητο "πουρνάρι, σφάκα, πέτρα και ρίγανη", το δε Μπαράκου είναι η ξακουστή Μάκυστος, γενέτειρα  φίλων Στάθη Κοκκαλιάρη. και Φώτη Βλάχου.

ΟΙ ΚΕΔΡΟΙ ΣΤΟ ΛΑΠΙΘΑ / Παρουσίαση Θωδωρής Αρφάνης (Γιαννόπουλος)


     Με τον Θοδωρή τον Αρφάνη (Γιαννόπουπλο) έχουμε κάνει ηρωϊκές αναβάσεις πάνω στον Λαπίθα, κλικ ΕΔΩ , ΕΔΩ, Υπόψη τα περισσότερα κτήματα και ....λημέρια αποτελούν Αρφανέϊκες περιουσίες, oι Αρφάνηδες ήταν οι τελευταίοι Λαπίθες. Επισκεφθήκαμε μαζί την πλευρά του Λαπίθα που εκτείνεται προς τη θάλασσα. από το λατομείο πάνω από το Κλειδί μέχρι τις πηγές του Καγιάφα. Όλη αυτή η πλαγιά αποτελούσε  μια από τα λίγα κεδροδάση της χώρας. Δυστυχώς από την μεγάλη συφορά της πυρκαγιάς το 2007 κάηκαν όλοι οι κέδροι εκτός από δέκα περίπου, όπως μας λέει ο Αρφάνης με πραγματικό σπαραγμό ψυχής. Κύριος λόγος που επέμενε ο Αρφάνης για αυτή την ανάβαση ήταν η απέραντη χαρά του που εντόπισε δυο κέδρους να φυτρώνουν ξανά. Και η χαρά μάς συνεπήρε και τους δυο όταν ανακαλύψαμε κι άλλους τρεις κέδρους να ξεπετάγονται. Η φύση ενώ για τις πεύκες κάνει 2-3 χρόνια να ξαναφυτρώσουν μετά από λαίλαπα της φωτιάς για τους κέδρους κάνει 10 χρόνια και βάλε .Όμως καλύτερα να τα ακούσετε από τον Αρφάνη που είναι σωστός χείμαρρος.(1)


Για το λάθος που γράφεται  μπροστά μπροστά στην ταινία  Λαπίφας συγνώμη, αλλά. μη με σκοτώσετε κιόλας, εντάξει; 
Για πλήρη ενημέρωση για τους κέδρους κάνετε κλικ ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ
Πρέπει δε να σημειωθεί  ένα λάθος του Αρφάνη καθότι και οι κέδροι παράγονται σε φυτώρια, πράγμα που αυτός αποκλείει.  

(1) Εκεί επάνω στον Λαπίθα  ο Αρφάνης μου διηγήθηκε την ιστορία με τον κουμμουνιστοφάγο και την πλάκα που του κάνει. Περί αυτών άλλη φορά.....

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΟΥΖΙ...

ΓΙΑ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΔΕΝ ΕΚΤΕΛΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΕΡΓΟ ΣΤΟ ΜΠΟΥΖΙ ΓΙΑΤΊ ΕΧΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΝ ΑΡΗ ΣΚΛΑΒΟ !!!




......ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΤΗΝ ΑΜΑΑΞΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ Η ΒΛΑΜΗΣΑ.....

Φωτογραφία του Tasos Altanis.
Φαντάζομαι τους ξέρετε όλοι, Βορίδης και Αλτάνης με  καμάρι και λεβεντιά!!!
Αλλά και τι σαρδόνιο χαμόγελο!!!


Παρατήρηση:
                   1)   Από όλους τους Αλταναίους, που είναι ένα μεγάλη οικογένεια, νομίζω ότι ο Τάσος; είναι ο πιο ...δημοκράτης
                       2)    Αξίζει να δείτε το facebook του k.Τάσου Αλτάνη. 

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ...


ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΣΟΝΕΤΟ Γροθιά» στο στομάχι η έκθεση του 12χρονου Άγγελου

Άγγελος Χριστοδουλάκης, μαθητής, Α΄Γυμνασίου, τρίο βραβείο, πανελλήνιος διαγωνισμός, πολύτεκνη οκογένεια, "Θεόφιλος" 


Έκλεισε όλα τα συναισθήματά του στις λίγες γραμμές μιας έκθεσης και κέρδισε το τρίτο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό του «Θεόφιλου -Στήριξη στην Πολύτεκνη Οικογένεια» με θέμα τα προβλήματα της σύγχρονης πολύτεκνης οικογενείας στην Ελλάδα. Ο Άγγελος, μαθητής της Α’ τάξης στο 3ο Γυμνάσιο Άνω Λιοσίων, ως παιδί πολύτεκνης οικογένειας, ζει σε ένα σπίτι όπου δεν κυριαρχούν μόνο οι παιδικές φωνούλες και τα χαμόγελα αλλά κυρίως η δυσκολία, η στέρηση, ακόμα και η πείνα.Ο Άγγελος είναι μόλις 12 χρονών και τις κρύες ημέρες του μήνα σχηματίζει με τα χέρια του τον ήλιο για να ζεστάνει και να φωτίσει τη ζωή του ίδιου, της οικογένειάς του και των παιδιών που – σαν και εκείνον– χαμογελούν σπάνια. Έχει ζήσει 12 ζωές σε μία και έχει κερδίσει σε εμπειρίες, όσα οι «μοσχαναθρεμμένοι» αυτού του τόπου δε θα κερδίσουν ποτέ. Το τρίτο βραβείο που κέρδισε πανελλαδικά είναι μόνο η αρχή και το επόμενο που του αξίζει να κερδίσει είναι ο σεβασμός και η προσοχή όλων μας…

        Διαβάστε την εξαιρετική έκθεση του 12χρονου Βασίλειου – Άγγελου Χριστοδουλάκη, μαθητή της Α΄ τάξης στο 3ο γυμνάσιο Άνω Λιοσίων:

«Η οικογένεια είναι δώρο λέει η μαμά μου. Μοιραζόμαστε τα νέα μας γύρω από το τραπέζι, παίζουμε. Αν ζούσαμε παλιά, θα δουλεύαμε
στα χωράφια και θα ζούσαμε σε δύσκολες συνθήκες. Και τώρα όμως είναι δύσκολα να είσαι μέλος πολύτεκνης οικογένειας. Νομίζω ότι από το πολύ και τα τέκνα γίνεται ο πολύτεκνος. Αν κάποιος αγαπάει τα παιδιά, κάνει πολλά και μεγαλώνουν όλα με ξερό ψωμί, έτσι λέει ο παππούς μου. Εμείς περνάμε δύσκολα. Η μαμά χωρίς δουλειά. Αν ζούσαμε στο εξωτερικό θα ήμασταν φίνα γιατί εκεί δίνουν επιδόματα πολλά στους πολύτεκνους. Η μαμά λέει πως στην Ελλάδα μας τιμωρούν όταν είμαστε πολλά παιδιά. Δεν ξέρω αν η τιμωρία μου ήταν να φύγει ο μπαμπάς μου από το σπίτι, γιατί δεν μας έφταναν τα λεφτά. Μερικές φορές πεινάμε, δεν έχουμε αρκετά παιχνίδια. 
     Την Πέμπτη είναι τα γενέθλιά μου και θα πάμε στο μάρκετ. Θα πάρουμε από ένα καλάθι και μπορούμε να πάρουμε τρία πράγματα ο καθένας. Μπισκότα, σοκολάτες και τέτοια. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα πάρω το μεγάλο μπουκάλι ΜΙΛΚΟ. Ο Οδυσσέας που είναι τριών, μάλλον θα γεμίσει όλο το καλάθι. Πέρσι μας έφερναν φαγητό από την Εκκλησία. 
    Όταν μεγαλώσω θα μαγειρεύω και εγώ για τα παιδιά που πεινάνε. Εγώ είμαι ο δεύτερος στην οικογένεια από τέσσερα αδέλφια. Με την αδελφή μου παίζουμε ξύλο συνέχεια, αλλά μου αρέσει που παίζουμε κρυφτό και μπάλα. Οι φίλες της μαμάς και ειδικά η κυρία Ματίνα μάς βοηθάει με φάρμακα αν θέλουμε κάποια φορά. Και μας ψωνίζει από το σούπερ μάρκετ. Τα προβλήματα των πολύτεκνων είναι πολλά και δεν μας βοηθάει ο δήμος. Μόνο φρούτα δίνουν. Πώς θα πάμε σινεμά; Θα πληρώσουμε με τα φρούτα; Η μαμά κλαίει γιατί δεν την πήραν στην δουλειά, μάλλον επειδή έχει πολλά παιδιά της είπαν. Έτσι άκουσα. Πρέπει να μην γίνει η Ελλάδα μας γεμάτη γέρους. Καλοί είναι και αυτοί, όπως η γιαγιά και ο παππούς, όμως οι δάσκαλοί μας λένε πως η χώρα μας δεν αυξάνεται. Αλλά και πώς να υπάρχουν πολλά παιδιά όταν δεν είναι χαρούμενα, δεν έχουν παιχνίδια και πεινάνε; Είναι ωραίο όμως να έχεις μεγάλη οικογένεια. Δεν μου αρέσει η ησυχία και φοβάμαι το σκοτάδι, για αυτό η αδελφή μου μού κάνει το βράδυ σήματα με το φακό. Μακάρι να ήξερα πώς είναι τα σήματα μορς που κάνεις με το φως. Θα έκανα στον ουρανό, να έρθουν στη γη όλα τα αστέρια να φωτίζουν τα παιδιά και να τα κάνουν να χαμογελάνε και τη μαμά. Οι πολύτεκνες οικογένειες θέλουν βοήθεια. Δεν βοηθάει πολύ το κράτος. Πιο πολύ βοηθάνε οι άνθρωποι. Ό ένας με τον άλλον. Πιάνουν τα χέρια και στηρίζουν την ζωή μας. Άλλος λίγο, άλλος πολύ. Είναι όμως άνθρωποι. Και αν πάψουν να υπάρχουν πολύτεκνες οικογένειες θα πάψουν και οι άνθρωποι».

Βασίλειος – Άγγελος Χριστοδουλάκης

 Μαθητής Α γυμνασίου