ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

 ΠΡΩΙΝΗ ΣΉΜΕΡΑ

ΈΧΕΙ ΤΗ ΑΝΆΡΤΗΣΗ  ΓΙΑ ΤΟ Ε.Π.Σ 

ΠΡΩΙΝΗ ΧΤΕΣ

ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ....

[ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΆΛΛΗ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΑ  2      .....ΒΛΙΤΑ

ΣΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΠΕΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΆΝΕΤΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΉ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΖΑΧΑΡΩΣ

 

ΑΡΗΝΗ {α]: Ο ΝΕΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ, Ο ΑΡΓΥΡΗΣ, ΈΚΑΝΕ ΤΗΝ 1Η ΑΡΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ [4/2/24]

      1000 μπράβο στον Αργύρη Παύλο για την εκδήλωση  που διοργάνωσε στο χωριό του. Είναι ο νέος πρόεδρος της κοινότητας και του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια!

   Η εκδήλωση ήταν πολύ ζεστή και ωραία και τον τίμησαν όχι μόνο  πολλοί συγχωριανοί του, αλλά και αρκετοί άλλοι κυρίως Ζαχαραίοι,  με την παρουσία τους και τα ζεστά χειροκροτήματα.

   Παραβρέθηκαν όλες οι δημοτικές αρχές, ο  δήμαρχος Κώστας Μητρόπουλός, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Τάσος Κάπος, ο εκπρόσωπος της ελάσσονας Φώτης Αλεξανδρόπουλος. [1]

    Αισθητή και αξιέπαινη ήταν η παρουσία του περιφερειάρχη Ηλείας, Νίκου Κοροβέση.[2]

Επίσης παραβρέθηκε και η πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου, Νίκη Πρασσά.

 Όμως όλους τους επισκίασε η ζωντάνια της 95χρονης παπαδιάς.[3]

    Από τη μεριά μας ευχόμαστε ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΊΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ αλλά  και σε όλους του Αρηναίους μεταξύ τους να υπάρχει συμφιλίωση και συμπαράσταση στον νέο πρόεδρο, μακριά από μικρότητες, παρεξηγήσεις και αντιπαλότητες. Η αγάπη και το ενδιαφέρον πρέπει να είναι παραδεχτά για όλους τους συγχωριανούς.

 Το καλό για το χωριό είναι κοινό για όλους. [4].

 Επί τη ευκαιρία να να με συμπαθάτε να κάνω και την ίδια ευχή και για το χωριό μου, όπου ο πρώην πρόεδρος δρούσε πολύ διχαστικά και με επιρροή άλλων. Πάντως πολύ λυπάμαι που δεν παραβρέθηκα στην αντίστοιχη εκδήλωση. Είθε με τον νέο πρόεδρο να μην έχουμε τέτοια πράγματα 

      [α] Η Αρήνη ή Σορβατζί έχει πανάρχαια ιστορία [γράφετε τη λέξη Αρήνη στην αναζήτηση του yannitsochori.blogspot.com]  

   [1] Πολύ καλή ΄εντύπωση έκανε σε όλους το συγκαταβατικό πνεύμα, όλων της δημοτικής αρχής και αντιπολίτευσης, δήμαρχος και λοιποί...

   [2]  Πρέπει ό δήμος αλλά και όλα τα χωριά να εκμεταλλευτούν τον Περιφερειάρχη, μια και είναι Κακοβατίτης. Δεξιούλης μεν αλλά καλό παιδί!

   [3] Η σεβαστή παπαδιά είναι και μάνα του φίλου μας και συμμαθητή Θοδωρή Βασιλόπουλου.

   [4] Δυστυχώς αυτό το κλίμα, το διχαστικό υπάρχει σε όλα τα χωριά. Είθε να εκλείψει ...

Για την ιστορία της και μια ματιά μετά τη φονική πυρκαγιά είναι η ταινία με τα τότε βίντεο:

Αυτοκτονία ΚΑΙ Λογοτεχνία

Του Παντελη Μπουκαλα

25.11.2003 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πέτρος Χαρτοκόλλης: «Ιδανικοί αυτόχειρες. Ελληνες λογοτέχνες που αυτοκτόνησαν».

Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2003, σελ. 191.

Είναι άραγε «επαγγελματική νόσος» και ο εθελούσιος θάνατος; Αφορά ιδιαίτερα τους λογοτέχνες,

τους καλλιτέχνες γενικότερα, και τους φιλοσόφους, όπως θα μας οδηγούσε βιαστικά να

πιστέψουμε η μάλλον εδραία αντίληψη ότι οι άνθρωποι των γραμμμάτων και των τεχνών είναι οι

κατεξοχήν ευαίσθητοι, με την έννοια είτε του αισθαντικού είτε του ευπαθούς και τρωτού; Καμία

στατιστική, και η πλέον υποτυπώδης, δεν θα μπορούσε να στηρίξει τέτοιας λογής βεβαιότητες. Οι

καλλιτέχνες δεν αυτοκτονούν σε μεγαλύτερη συχνότητα απ’ ό,τι οι υπόλοιποι θνητοί, απλώς

τυχαίνει ο δικός τους θάνατος -όπως και ο βίος τους άλλωστε- να έλκει περισσότερο την προσοχή,

και εάν είναι εκούσιος, να μετατρέπεται συχνά σε θρύλο: στον θρύλο της «ηρωικής εξόδου» ή της

«παραδειγματικής, ενσώματης αμφισβήτησης του κατεστημένου». Πολλοί, πλήρεις ημερών,

παίρνουν την απόφαση να κόψουν το νήμα τους, μόνο που ο θάνατός τους παραμένει ανώνυμος

όπως  

και ο βίος τους. Αντίθετα, την δι’ αυτοκτονίας «ευθανασία» του Ζήνωνος του Κιτιέως λόγου χάρη, του ιδρυτή της στωικής σχολής, την τίμησε η ιστορία, θεωρώντας την έμπρακτη επικύρωση των απόψεών του. Γέροντας κι αυτός, στα 72 του χρόνια, έπεσε από αδυναμία κι έσπασε το χέρι του.

Στράφηκε τότε προς τη γη, της είπε «Ερχομαι, τι μ’ αύεις;» («τι με καλείς»), γύρισε σπίτι του και τερμάτισε τη ζωή του «αποπνίξας εαυτόν».

«Μελέτη θανάτου»

Η φιλοσοφία (και η τέχνη) είναι πράγματι και μελέτη θανάτου, όπως ορίστηκε ήδη από τον Πλάτωνα, αυτό όμως δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι όσοι στοχάζονται για τον άλλο κόσμο, έχουν περισσότερες πιθανότητες να κόψουν μόνοι τους εισιτήριο για κει, «ένθα απέδρα πάσα οδύνη».

Δεν σημαίνει επίσης ότι ο δικός τους θάνατος είναι ευγενέστερος. Οσο για το αν η ανάγνωση πεισιθάνατων ή απλώς θανατολογικών φιλοσοφικών και λογοτεχνικών κειμένων μπορεί να μεταφραστεί

Αποκαλύπτονται οι “Θερμοπύλες της Πελοποννήσου”. Η αρχαία πόλη με τις δύο ακροπόλεις που ήλεγχε το πέρασμα Ηλείας – Μεσσηνίας (φωτο)

Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

 

Σε κοντινή απόσταση από την Κρέστενα και τη λίμνη Καϊάφα με τα θερμά νερά, βρίσκονται τα ερείπια μιας σημαντικής αρχαίας πόλης της Ηλείας: της Σαμίας ή Σαμικού, που οι ιστορικοί αποκαλούν “Θερμοπύλες της Πελοποννήσου“....

Αρχαία πόλη σε στρατηγική θέση “Κλειδί” H Σαμία ή Σαμικό ιδρύθηκε από Πελασγούς και στην Ομηρική Εποχή ήταν γνωστή ως Αρήνη. Μετά την κατοίκησαν Επειοί και τη μετονόμασαν σε Σάμο. ...

Αργότερα την κατέλαβαν οι Μινύες της Λέσβου και την ονόμασαν Μάκιστο, από το όνομα του Μάκιστου, αδελφού του αρχηγού των Μινυών, Φρίξου. Αφότου η Μάκιστος κατελήφθη από τους Ηλείους, με την βοήθεια των Σπαρτιατών, επανήλθε η αρχαία ονομασία Σαμία ή Σαμικό....Ο γεωγράφος και ιστορικός Στράβων αναφέρεται στο Σαμικό με το χαρακτηρισμό “ἔρυμα“, δηλαδή οχυρό. Εκεί, όπως λέει, υπήρχε μια πόλη, η οποία πήρε το όνομά της λόγω της θέσης στο υψηλότερο σημείο του λόφου, μιας που με τη λέξη “σάμος” εννοούσαν το ύψος....Κατά τον γεωγράφο Στράβωνα, η Αρχαία Σαμία πήρε το όνομά της λόγω της θέσης στο υψηλότερο σημείο του λόφου, μιας που με τη λέξη “σάμος” εννοούσαν το ύψος....

πρόκειται για στρατηγικής σημασίας θέση, καθώς κυριαρχεί στην εύφορη πεδιάδα του Σαμικού και δεσπόζει στον  δρόμο που, κατά την αρχαιότητα, ένωνε την Τριφυλία με τη δυτική Μεσσηνία. Την θεωρούσαν κλειδί και έτσι πέρασε στην ιστοριογραφία. Η περιοχή ήταν το μοναδικό πέρασμα από την Ηλεία στη Μεσσηνία 

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η αδιάλειπτη κατοίκηση του χώρου από τα προϊστορικά χρόνια έως και τη σύγχρονη εποχή αποδεικνύει τον σημασία της αρχαίας Σαμίας. Δεν είναι τυχαίο ότι εκεί κατασκευάστηκαν οχυρωματικά έργα από τους Ενετούς και τους Οθωμανούς, αλλά και στρατιωτικές εγκαταστάσεις στις αρχές του 20ού αιώνα. 

Η βάση του κίονα της κεντρικής κιονοστοιχίας της πρώτης αίθουσας του ναού του Ποσειδώνα. Η ανασκαφή γίνεται σε συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηλείας με το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών. Πηγή εικόνας: Υπουργείο Πολιτισμού...

“Το Σαμικό ήταν το σημαντικότερο μέρος της αρχαίας Τριφυλίας, το στενό των “Θερμοπυλών” της δυτικής Πελοποννήσου, το “κλειδί” των μετακινήσεων ποικίλων προϊστορικών και ιστορικών φύλων, που με σθεναρό μένος επεδίωκαν να το κατοικούν και να το ελέγχουν“, αναφέρει ο Γιάννης Βίτσας, συγγραφέας του βιβλίου.“Η παραλίμνια χώρα της Επαρχίας Ολυμπίας” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λειμών....

Το Σαμικό με τις δύο Ακροπόλεις Ο αρχαιολογικός χώρος του Κάτω Σαμικού εκτείνεται σε λόφους νοτιοανατολικά του χωριού Κάτω Σαμικό της Ηλείας. Περιλαμβάνει την προϊστορική ακρόπολη στο λόφο Κλειδί και ακρόπολη της Κλασικής Εποχής στο λόφο Ελληνικό, στις δυτικές παραφυάδες του όρους Λαπίθα ή Σμέρνα. 

Η προϊστορική ακρόπολη περιβάλλεται από κυκλώπεια τείχη και είχε κατοικηθεί από τη Μεσοελλαδική (2100/2000-1600 π.Χ) και την Υστεροελλαδική Περίοδο (1600-1100 π.Χ). Από το Κλειδί ο παρατηρητής μπορούσε να ελέγχει τις χερσαίες και θαλάσσιες διακινήσεις από βορρά προς νότο....

Στο εσωτερικό της ακρόπολης διακρίνονται δημόσια κτήρια, μεταξύ των οποίων στοά με κεντρική δωρική κιονοστοιχία, μεγάλη δεξαμενή νερού των ύστερων κλασικών και πρώιμων ελληνιστικών χρόνων και εκτεταμένο λουτρικό συγκρότημα. Στρατηγική θέση είχε και η κλασική ακρόπολη. Διαθέτει τείχη που σώζονται σε μεγάλη έκταση, ενώ το τμήμα της κάτω πόλης υπολογίζεται ότι εκτεινόταν στην περιοχή της λίμνης Αγουλινίτσας που πλέον έχει αποξηρανθεί....Βόρεια και βορειοανατολικά της κλασικής ακρόπολης έχουν εντοπιστεί κιβωτιόσχημοι και κεραμοσκεπείς τάφοι, ρωμαϊκό λουτρό και παλαιοχριστιανικός ναός. ...

Αεροφωτογραφία της ανασκαφής στο ιερό του Ποσειδώνα στο Κλειδί, στο Κάτω Σαμικό.
Πηγή εικόνας: Υπουργείο Πολιτισμού.
Το μνημειακό οικοδόμημα ανακαλύφθηκε το 2022...

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΡΩΙΝΗ ΣΗΜΕΡΑ

ΠΡΩΙΝΗ ΧΤΕΣ

ΑΠΟΣΤΑΣΑΜΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΤΡΑΒΆΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ....[Β]

Σήμερα συνεχίζουμε την  ανάρτηση ως
  συνέχεια της πρώτης μετά την ανάνηψη.

 ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΣΤΟΝ ΚΑΚΟΒΑΤΟ 

Την ίδια μέρα μέρα, Παρασκευή (18-1-24) μετά την πρωινή σύναξη και φραμπαλά στη γνωστή έδρα της παρέας, στη γωνιά του Μπακάλη (CAZA) το ηλιόλουστο μεσημεράκι πήγαμε με τη Λενάκω και τον Θύμιο για ψαράκια στον Κακόβατο, στου Κοροβέση. Ντερλικώσαμε λίγο προ του …σκασμού. Ότι και να πούμε οι «Μουριές» είναι πόλος έλξης πολλών επισκεπτών, ακόμα και ο Βορίδης κι ο Αρχιεπίσκοπος έχουν τραπεζωθεί. Αμ πώς νομίζετε ότι ο Νικολάκης θα γίνει …Βουλευτής 

Ας όψεται η κ.κ Διονυσία-Θεοδώρα}]  

    ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΘΥΜΙΟ

         Από τα ωραία συμβάντα κατά την μετάβαση και πολυήμερη παραμονή μου στα πάτρια εδάφη ήταν όταν την άλλη μέρα, Σάββατο 20/1/24 του αγίου Ευθυμίου [1] σύσσωμη η ομάδα μετάβηκε στην Κυπαρισσία όπου στην πλατεία γιορτάσαμε τον Θύμιο με όλη τη δημόσια μεγαλοσύνη που του αξίζει.

  Πήραμε με τη Λενάκω μια ωραία Αζαλέα και τη βάλαμε στη μέση του τραπέζιού και γύρω-γύρω οι φίλοι. Αφού ρουφήξαμε αρειμανίως τα καφεδάκια μας μετά από επικρότηση όλων πήγα και πήρα ένα δίσκο με Μιλφέϊγ από το Σεράνο. Καταπληκτικό!!! Του δώσαμε και κατάλαβε δεόντως, περισσότερο εγώ αν και είμαι ψιλοδιαβητικός. Το ευτράπελο της όλης περίστασης ήταν η αντίδραση του Θύμιου, όταν σηκώθηκα μέσα στην γενικευμένη πλάκα και στο γιορτινό κλίμα να προσφέρω, τάχαμ, γλυκό στα διπλανά τραπέζια με κυρίες. Δαγκώθηκε που λέμε
Η σεμνότης ανακατεμένη με την λεπτή, ευγενική ντροπαλοσύνη.

 [1] Δεν ξέρω αλλού αλλά στο χωριό μου ποτέ δεν γιορτάζαμε γενέθλια. Εγώ τα έμαθα στην Αθήνα, και μάλιστα από τη  Λενάκω.

ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ

       Το βράδυ της ίδιας μέρας [20-1]είχαμε συγγενικό τραπέζιον με τον λεβέντη ανιψιό τον Μάρκο μετά της ωραιοτάτης συζύγου του, Κατερίνας και της κοράκλας τους, Υβόνης-Σοφίας. Πρώτη θέση ο Λια Κόλλιας μετά της κυρίας του της κ. Υβόνης με όλα τα τιμαλφή της χρυσαφικά. [2] Μαζί και η συμβία μου, η Λενάκω και η θεία μας η Λουκία [1] Στο τέλος συμμετείχε και ο Μπάμπης [πρόεδρος των γαμπρών στο χωριό] με την κυρά του , την αγαπητή Γιώτα. 
Όπως κατανοείτε η όλη αναφορά γίνεται με περιπαιχτική διάθεση και διάλεκτο. όπως θα δείτε και στη μικρή ταινία.

 Έπονται τα υπόλοιπα συμβάντα, αγριογούρουνον-μαλί, το τσιμπούσι στο Κοπανάκι, η ημερήσια μετάβαση στο Άργος και Ναύπλιο, η κοπή πίτας του Αργύρη, προέδρου ήδη της Αρήνης.

[1] Η Λουκία με την κ. Υβόνη είναι κολλητές και πίνουν το καφεδάκι τους ανελλιπώς και απαραιτήτως  στο KAΦE Βένου η Τσίλη.[2] Η πλάκα ήταν που η εγγονή η Υβονούλα πήρε το κολιέ της γιαγιάς και έπεσε μεγάλη ...ανησυχία της Υβονάρας, μπας και υπάρξει απώλεια...

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΕΡΤ

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΆ ΒΙΝΤΕΟ    ΚΛΙΚ εδω