ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ [ ΧΕΙΡΑΙΟ *] ΤΗΣ ΛΟΥΚΩΣ

    Ήταν 8 το πρωί της Κυριακής και ντριν ντριν το τηλέφωνο. 

Σε τέτοια τηλέφωνα ο νους σου πάει κατευθείαν στο κακό. Και πράγματι το μαντάτο ήταν κακό πικρόχολο. 

Η Λουκία μας, έσπασε το χέρι της ψηλά στον ώμο και

 είναι στο νοσοκομείο της Κυπαρισσίας. [1]

     Οπότε τα μάζεψα και το απόγευμα με το ΚΤΕΛ στις 4 μ μ για το χωριό.

Κοντά στα 60 χρόνια αγαπητοί μου ανεβοκατεβαίνω στο χωριό και στην Αθήνα πάρα πολύ συχνά, [2]τα δε τελευταία 15 χρόνια που έχουν φύγει οι γονείς μου μας καλωσορίζει η Λούκω. Η δευτερόπρωτη μάνα. Με μία αγκαλιά μεγάλη. 

Πλέον έχουν φύγει όλοι οι παλιοί από την οικογένεια [6  αδέρφια και 2 αδερφές]  εκτός από τον μικρότερο που ζει στην Αθήνα, τι μικρότερο 84χρονών.

       Οπότε στο νοσοκομείο έξη πρωτοξάδερφα την είχαμε και την έχουμε πώς και πώς, κορωνίδα. Όλοι από πάνω  και πλάι της. [3] Αφού όλοι, νοσοκόμες και λοιποί θαύμασαν την φαεινή μας συμπαράσταση. Η  Λουκία ζωντανεύει τις αναμνήσεις μας και ότι μας συνδέει με τους γονείς μας και όλα τα περασμένα, ευχάριστα και δυσάρεστα! 

    Για την

μοναδικότητα της Λουκίας σας έχω ιστορήσει πάρα πολλά .ΚΛΙΚ ΕΔΩ,, ΕΔΩ,  ΕΔΩ,  ΕΔΩ ΕΔΩ Αγαπητή και ξέχωρη σε όλο το χωριό. Όλοι οι αλλοδαποί,  Αρβανίτες, Βούλγαροι και Αφρικάνοι, γυναίκες άνδρες και παιδιά,  τη χαιρετάνε όλοι σαν φίλοι κι όλο και κάτι της φέρνουν από τις δουλειές τους, πότε καμιά ντομάτα, κανά αγγούρι,  φασόλια, μελιτζάνες.

     Αχ ρε παιδιά και φίλοι μου αγαπημένοι ξέρετε τι μεγάλη σημασία είναι να βρίσκεις το σπίτι σου ανοιχτό και όχι μόνο αλλά όλα στην τρίχα. Από τις αρχές του μήνα είχε πλύνει όλα τα χαλιά και είχε κατεβάσει και πλύνει όλες τις κουρτίνες και αυτό για το Πάσχα. Τίποτα δεν της λείπει, έχει φροντίσει για όλα, μαζί τα πολλά λουλούδια στην αυλή, τον κηπάκο της στην άκρη του δρόμου και τα 4 κατσούλια της που τους μιλά κι αυτά νοιώθουν και απαντούν ανάλογα. 

       Όμως την τελευταία φορά βρήκα το σπίτι θεόκλειστο και  να μην με περιμένει η Λουικία, νταμπλάς. Και γιατί να μην το πω ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό μου. 

   Τι να κάνουμε αυτά έχει η ζωή όλων μας. Πότε γελάμε και τραγουδάμε και πότε τα βάφουμε μαύρα και κλαίμε. Και όσα φέρνει η στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος. ΄Οτι γράφει δεν ξεγράφει λένε για τη μοίρα. Αλλά κι εμείς την τσιγκλάμε. Μια με την απροσεξία μας και τη στραβωμάρα μας, την άλλη με την επίδειξη της αλλόφρονη ..μαγκιάς μας. Η Λουκία έχει στη πόρτα δυο τρεις μαγκούρες κι άλλα τόσα καλάμια για αποκούμπι. Όμως προχτές πήγε τσάρκα στη φίλη της τη Βασίλω [η μόνη συνομήλικη φιλενάδα της στη γειτονιά, μια και η Λούκω έχει και  μεγάλη κοινωνικότητα], χωρίς να κρατά τίποτα στο χέρι της, σεινάμενη και λυγάμενη. Και μπαμ έπεσε κατάλακα. Και μη χειρότερα, ρογμώδες κάταγμα κοντά στον ώμο.

   Την Πέμπτη τελικά έγινε η επέμβαση και όλα πήγαν μια χαρά! Οι περισσότεροι που έχουμε υποστεί τη δοκιμασία της αναισθησίας, άλλος ελαφριά κι άλλος βαριά, δεν ξεχνάμε τον χρόνο της ανάνηψης. 

Ψυχολογικές πρωτόφαντες, ανεξέλεγκτες. ονειρικές καταστάσεις, φαντασία μπερδεμένη με διάφορες παραισθήσεις, και με το χαρακτηριστικό κι αξέχαστο  την  ανημποριά σε όποια μορφής αντίδραση. Και περισσότερο οι γερόντισσες που χάνουν εντελώς την αίσθηση του χρόνου και του χώρου. Μεγάλη δοκιμασία που δεν την ξεχνάς ποτέ σου.

    Ας είναι και η όλη εξέλιξη καλή, μέχρι τώρα πάμε αρκετά ικανοποιητικά, 

    Να βγούμε με το καλό!!!

* Κατά το τροχαίο

[1] Για τούτο το Νοσοκομείο, το τόσο χρήσιμο  για όλη την περιοχή μας θα ακολουθήσει ειδική αφιέρωση. 

[2 Υπόψη πάντα με το λεωφορείο, μια και τη λέζα την έχω πληρώσει και με το παραπάνω. Τρία τροχαία αρκετά σοβαρά και με τη δική μου υπαιτιότητα. Οπότε τέρμα οι προκλήσεις. Τώρα σιγά-σιγά και ταπεινά και ποτέ επιθετικά στον δρόμο  

[3] Όλα τα ξαδέλφια αλλά ο Ηλίας και ο Γιώργης είχαν την πρωτοκαθεδρία, έπεσαν πάνω καταπάνω. Εγώ δε σαν ο μεγαλύτερος ΄ξάδελφος ακολουθούσα ότι κανόνιζαν...

ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ

 Γιάννης Σχίζας

ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ . Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Μετεωρολογίας. Ταυτόχρονα όμως διανύουμε τις «Πολεμικές Ημέρες» του εγκληματία Νετανιάχου και του παλίμπαιδος Τραμπ, οι οποίες εσωκλείουν τον κίνδυνο Γ Παγκοσμίου Πολέμου και επί πλέον μιαν απειλή μετεωρολογική : Είναι η απειλή του «πυρηνικού χειμώνα», γνωστή στους πυρηνικούς επιστήμονες για τη γενικευμένη σκίαση που προκαλείται από τη σκόνη των εκρήξεων, που αποκλείει τις ακτίνες του Ήλιου να προσεγγίσουν τη γη και επομένως αποκλείει την καλλιέργεια φυτών και συνεπιφέρει εξάντληση ή εξαφάνιση των ζώων !

Ο πυρηνικός χειμώνας είναι ευθεία και άμεση απειλή για τη ζωή, μπροστά στην οποία οι βομβαρδισμοί με πυραύλους είναι ένα τίποτα- καθώς αποτελούν ένα τοπικό συμβάν.

Κατά τα άλλα, μαθαίνουμε ότι αυτές τις μέρες του Μαρτίου οι δυτικές αμερικανικές πολιτείες είναι αντιμέτωπες με πρωτοφανές κύμα καύσωνα.

Στο Παλμ Σπρινγκς, ανατολικά του Λος Αντζελες, καταγράφηκε την Πέμπτη μέγιστη θερμοκρασία 41,5°C – πρωτοφανής για Μάρτιο από τότε που υπάρχουν αρχεία (1893), σύμφωνα με την εθνική μετεωρολογική υπηρεσία (NWS).

Στο Φοίνιξ της Αριζόνας καταγράφηκε την ίδια ημέρα μέγιστη θερμοκρασία 40,5°C, ενώ Μετεωρολογικός σταθμός κοντά στα σύνορα με το Μεξικό, στη λίμνη Μαρτίνεθ, ανέφερε μέγιστη θερμοκρασία 43°C, σύμφωνα με ένδειξη που δεν έχει επαληθευτεί. Εκατομμύρια Αμερικανοί υφίστανται θερμοκρασίες που υπερβαίνουν κατά 17 βαθμούς τον μέσο όρο για την εποχή, που θα ήταν – κατά τη γνώμη ειδικών επιστημόνων -- «σχεδόν αδύνατο σε έναν κόσμο χωρίς κλιματική αλλαγή». Σύμφωνα με το Weather Channel, τουλάχιστον 65 πόλεις στις δυτικές αμερικανικές πολιτείες έχουν καταγράψει θερμοκρασίες ρεκόρ για τον μήνα Μάρτιο- θερμοκρασίες που έρχονται σε αντίθεση με τις μεγάλες χιονοπτώσεις και το ψύχος του Ιανουαρίου.

Το 1983, σε μια συνέντευξη που πήρα από την Claire Holman του Ινστιτούτου Earthscan (δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» , η συνεντευξιαζόμενη έλεγε ότι μια εβδομάδα υπερβολικού ψύχους ή υπερβολικής ζέστης είναι ικανή να καταστρέψει όλη τη φυτική παραγωγή και να σκορπίσει το λιμό σε ευρύτατα στρώματα. Ο «πυρηνικός χειμώνας», και χωρίς εντυπωσιακή μεταβολή της θερμοκρασίας, είναι ικανός να προκαλέσει τα ίδια αποτελέσματα. 

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΒΑΝΑΣ!!!

ΕΠΟΧΗ

      Πώς είναι να βυθίζονται οι πόλεις στο σκοτάδι, χωρίς ηλεκτρικό, για δεκαεπτά ώρες

την ημέρα; Πώς είναι να πεθαίνουν ασθενείς σε νοσοκομεία γιατί δεν υπάρχει ρεύμα στη μηχανική υποστήριξη; Πώς είναι να καταδικάζονται παιδιά με καρκίνο που μπορούν να

σωθούν, επειδή δεν επιτρέπεται να φτάσουν φάρμακα στη χώρα;

Στην Αβάνα κυκλοφορούν με κεριά το βράδυ και μαγειρεύουν στη γειτονιά που έρχεται ηλεκτρικό ό,τι και όσα περισσότερα μπορούν, για να ταΐσουν και τις γύρω γειτονιές που δεν στάθηκαν εξίσου τυχερές. Τα πασίγνωστα -εμβληματικά σχεδόν- αυτοκίνητα της εποχής του Μπατίστα αλλά και τα ταξί, τα λεωφορεία μένουν ακινητοποιημένα. Δεκαετίες αμερικανικού εμπάργκο έχουν κάνει τους Κουβανούς πρωταθλητές της πατέντας, υπάρχουν όμως κι αυτά που δεν αντικαθίστανται: τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα.

Η γη καλλιεργείται χωρίς μηχανήματα πια. Σκάβουν, φυτεύουν, μαζεύουν με τα χέρια. Αγρότες ,παιδιά του σχολείου, φοιτητές. Μόνο που δύσκολα φτάνουν τα αγαθά στις αγορές, χωρίς τη δυνατότητα μετακίνησης. Επιστροφή στην πολυτέλεια του ποποδήλατου.

Ωστόσο, οι Κουβανοί επιμένουν.

 Κουρασμένοι, αγχωμένοι, ανήσυχοι για την επόμενη μέρα, αλλά επίμονοι, περήφανοι και αποφασιστικοί. Δεν είναι ήρωες, όπως ανέξοδα φαντασιώνονται οι δυτικοί παρατηρητές. Αρνούνται να εκχωρήσουν το δικαίωμα τους να αποφασίζουν οι ίδιοι για τη ζωή τους και το μέλλον της χώρας τους.

«Η Κούβα δεν είναι μόνη» κι αυτό δεν είναι -μόνοσύνθημα. Η πρωτοβουλία 100 κουβανών καλλιτεχνών να διακινηθεί ένα κείμενο συμπαράστασης, απέφερε εντυπωσιακό αριθμό υπογραφών από τη διεθνή καλλιτεχνική κοινότητα. Εκατοντάδες πρωτοβουλίες συντονίστηκαν (ανάμεσα' τους και το March to Gaza), προκειμένου να μαζευτούν φάρμακα, χρήματα, να αγοραστεί ανθρωπιστική βοήθεια, ηλιακά πάνελ, ποδήλατα, να φορτωθούν και να ταξιδέψουν μέσα σε βαλίτσες, σε κασόνια και σε κοντέινερς, παρά τα πανάκριβα μεταφορικά.

Πριν λίγες μέρες, στις 21 Μαρτίου, το πλοίο από το Μεξικό κατέπλευσε κουβαλώντας 30 τό

νους, το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας. Νωρίτερα είχαν αρχίσει να φτάνουν οι άνθρωποι. Ακτιβιστές και ακτιβίστριες, μέλη κοινοβουλίων, ευρωβουτές, ηγετικές φυσιογνωμίες όπως ο Τζέρεμι Κόρμπιν και ο βέλγος ευρωβουλευτής Μαρκ Μποτενγκά, άνθρωποι νεότεροι και μεγαλύτεροι, συντονισμένο στο Nuestra America Convoy.

Εξακόσιοι τριάντα αλληλέγγυοι από 33 χώρες έκαναν το δύσκολο ταξίδι, συνοδεύοντας αγαθά αξίας 45.000 ευρώ. Ανάμεσα τους, Έλληνες, όπως ο Ιάσονας Αποστολόπουλος, που παρέδωσαν στο ογκολογικό νοσοκομείο της Αβάνας 200 κιλά φαρμακευτικό υλικό και 15.000 ευρώ για ηλιακά πάνελ.

Μαζί και ο καρπός του καλέσματος αλληλεγγύης του δήμου Χαλανδρίου. Κόσμος απ' όλη τη χώραανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό και η δημοτική αρχή συνέλεξε, συσκεύασε, συνόδεψε και παρέδωσε στον Ελληνοκουβανικό Σύνδεσμο Φιλίας Καλαμάτας «Venceremos» 9 παλέτες φάρμακα, όπως και laptopsγια το Πανεπιστήμιο της Σάντα Κλάρα, ανταποκρινόμενη στην έκκληση του καθηγητή Τάκη Πολίτη που διδάσκει εκεί.

Στην Αβάνα, το Σαντιάγο, τη Σάντα Κλάρα, παντού στο «Νησί της Επανάστασης», γηγενείς και ξένοι αλληλέγγυοι ξεχύνονται στους δρόμους με πανό, σημαίες, συνθήματα και πλατιά χαμόγελα, κόντραστις τόσες δυσκολίες. Η συντροφική ζεστασιά από μακριά φέρνει νέες δυνάμεις.

«Πάνω απ' όλα, να είστε πάντα ικανοί να αισθάνεστε στο βάθος σας 

κάθε αδικία που διαπράττεταιεναντίον οποιουδήποτε, οπουδήποτε

 στον κόσμο. Είναι η πιο όμορφη ιδιότητα που έχει ο επαναστάτης», 

έλεγε ο Τσε.

Ίσως γι' αυτό η Αβάνα, χωρίς ηλεκτρικό, φωτίζεται και φωτίζει περισσότερο από τη φωτορύπανση του Λευκού και των λοιπών συμμαχικών του οίκων.

η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙ

 Και στο Γιαννιτσοχωριτάκι μας γιορτάσαμε προχτές το 1821 και τιμήσαμε τους μεγάλους μας ήρωες με περισσή απλότητα και ταπεινή λαμπρότητα. Παρελάσανε με υπερήφανο και γοργό βήμα όλοι οι νέοι μελλοντικοί ήρωες του χωριού και της Ζωής.

Ακούστε και το ΘΟΥΡΙΟ του Ρήγα από τον Νίκο Ξυλούρη!!!

Μονή Βελανιδιάς: Το ιστορικό κελί στο οποίο είχε ζήσει ο αγωνιστής του 1821 Παπαφλέσσας

 

ΒΓΗΚΑΝ ΚΑΡΑΒΙΑ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ//ΛΙΜΝΗ ΜΠΕΛΕΤΣΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ!

 Τη Δευτέρα άρον-άρον [1] πήρα το ΚΤΕΛ και κατέβηκα στο χωριό, το δε Σαββατοκύριακο  είμαστε στο μαγευτικό Σέσι, στο σπίτι των αγαπημένων μας φίλων τής Αρετής και Δημητράκη Πάνου. Μεγάλο πράμα να νοιώθεις το σπίτι που σε φιλοξενεί σαν δικό σου και να ταιριάζεις με τους οικοδεσπότες. Ίδιες ιδές, απόψεις και συναφείς πορείες από τα αλλοτινά χρόνια! Οπότε ήταν όλα άριστα και ωραία!!! 

     Λοιπόν το Σάββατο είχαμε προγραμματίσει μια εκδρομή στην Πάρνηθα από τη βόρεια πλευρά, προς την "Ιπποκράτειο Πολιτεία".

     Αφού ανεβήκαμε αρκετά βρεθήκαμε σε ένα θαύμα της φύσης    Δεν πίστευα στα μάτια μου. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια....

]1] Για αυτή την έκτακτη και απρόσμενη μετακίνηση σίγουρα υπήρχε λόγος ανάγκης για τον οποίο θα τα πούμε εν.., ευχόμενος να πάνε όλα καλά..

ΖΗΤΩ ΤΟ 1821 // ΖΗΤΩ ΤΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙ ΚΙ ΟΛΟΣ Ο ΔΗΜΟΣ ΖΑΧΑΡΩΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΖΗΤΩ & Η ΑΝΔΡΑΒΙΣ! // & Η ΔΙΒΡΗ ΖΗΤΩ!

 

Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΏΡΙ 

2025 

                   Δικαιωματικά η πρώτη ανάρτηση ανήκει στο χωριό μας, το Γιαννιτσοχώρι όπου πρωταγωνιστές, ήρωες και αντιήρωες ήταν τα μαθητούδια του Δημοτικού Σχολείου. Το αποκορύφωμα όμως της εθνικής παλιγγενεσίας της ημέρας το έδωσαν τα μαθητάκια του Νηπιαγωγείου. Το μπρίο και ή όλη τους εικόνα είναι η ελπίδα για το μέλλον. 

Είπαμε και το τονίζουμε ότι οι μετανάστες έχουν δώσει πνοή  και οξυγόνο στο χωριό. Όχι μόνο η παραγωγή, { θερμοκήπια] αλλά και η όλη ανάπτυξη και οικονομία οφείλεται σ αυτούς. Αλλά και το δημοτικό σχολείο και το νηπιαγωγείο θα ήταν θεόκλειστα.

2024

Η 1η Εθνική μας γιορτή, γιορτάσθηκε με πλήρη επισημότητα, μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα, όπως γράψαμε και χτες.

Βεβαίως τονίσαμε ότι η όλη εκδήλωση ήταν και εκτιμάται στα μέτρα της απλότητας του χωριού. Όμως το πνεύμα και η ένταση της παλιγγενεσίας έφτασε σε υψηλά επίπεδα!!!

Κι αυτό χάρη στους μαθητές του Δημοτικού σχολείου αλλά και στους δασκάλους τους.

Ειδικά τα μικράκια του νηπιαγωγείου!!!

100 λοιπόν εύγε και άλλα τόσα μπράβο στον νέο πρόεδρο, τον Τάσο Τριγάζη, που άλλαξε την εικόνα του χωριού σε μια μέρα!

ΖΗΤΩ ΤΟ 1821 ΖΗΤΩ Η ΜΑΘΗΤΙΩΣΑ ΝΕΟΛΑΙΑ

[Ζαχάρω 2025]

Εδώ

203 χρόνια από την Ελληνική Παλιγγενεσία του 1821

               T Το έχω πει, πολλές φορές. Η Ελληνική Επανάσταση αποτέλεσε το πλέον σημαντικό  γεγονός του 19ου αιώνα. Επανέφερε την έννοια λαός στο προσκήνιο της Ιστορίας, μέσα στο πιο αντιδραστικό διεθνές πλαίσιο.
Κι ένα ακόμα.

Δεν χρωστάμε σε κανέναν τίποτα.

Ο,τι καταφέραμε κι όπου αστοχήσαμε σε εμάς και μόνον οφείλεται.

Την μοίρα του, κάθε λαός, την κάνει μοναχός του,

κι όσα του κάνει η τρέλα του,
δεν του τα κάνει ο εχθρός του.                              Δημ. Ζεβόλης

 ΠΑΝΟΡΑΜΑ 

 https://neasmyrni.leonteios.gr/gymnasio-lykeio/1821-2021-200-chronia-apo-tin-elliniki-
paliggenesia-1-ti-einai-to-1821/
O Θάνατος του Καραϊσκάκη
https://www.youtube.com/watch?v=hqIOBTmGwcs
Η μάχη του Αναλάτου
https://www.youtube.com/watch?v=U7RxcvpGnNM
Ρήγας Βελεστινλής Α΄ Μέρος- Β΄ Μέρος
https://www.youtube.com/watch?v=t9PtCyDkgRc
https://www.youtube.com/watch?v=j956gz3xUAs
Ιωάννης Καποδίστριας Ο Εθνωφελής Μέρος Α’-Β’-Γ’
https://www.youtube.com/watch?v=vgdlbpUUv70
https://www.youtube.com/watch?v=BXy3dq5AZ3c
https://www.youtube.com/watch?v=ziS4yKDP940
Ο Ρόλος των γυναικών κατά την Επανάσταση του 1821
https://www.youtube.com/watch?v=CZG2R-L05-c
Η Επανάσταση ετοιμάζεται
https://www.youtube.com/watch?v=YqzIkhiOZlU
Les Philhellénes et la Grèce 1821- 2021
https://www.youtube.com/watch?v=RpPAx3sHh0s
Σουλιώτες
https://www.youtube.com/watch?v=QYWBohGrgsE
Αγγλόφωνοι Φιλέλληνες
https://www.youtube.com/watch?v=pjbynSo3Nho
Τι είναι το 1821;
https://www.youtube.com/watch?v=pWtqH62iFDo
Τούτη τη γης την προσκυνούμε
https://www.youtube.com/watch?v=jMfNIjEschM
Φυλάττειν 1821
https://www.youtube.com/watch?v=uxwizADaI-E

ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΒΟΥΝΑ [1821- ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ [ΕΑΜ]

 

 αναδημοσίευση  

    Δύο Επαναστάσεις έχει κάνει η Ελλάδα, το ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ και η Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ στην Κατοχή. Με τους αρχικαπετάνιους τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Άρη. Και οι δυο Επαναστάσεις ήταν αντάρτικο με άτακτους. Η διαφορά τους ήταν ότι στο ΕΑΜ οι αντάρτες ήταν όλοι εθελοντές, ενώ στο Εικοσιένα οι απλοί πολεμιστές μισθώνονταν με αποτέλεσμα τεράστιες περιουσίες  να γίνουν παρανάλωμα  για τον αγώνα. Εκτός από την ίδια μορφή, οι περισσότεροι αντάρτες είχαν πάρει τα ονόματα των ηρώων του ΄21και στα πρώτα μάλιστα  χρόνια ήταν ντυμένοι με φουστανέλες, τσαρούχια, διάφορα χαντρολέμια και με τα καταχωνιασμένα από τότε καριοφίλια ! 

   

Cubita

 https://www.facebook.com/reel/2107686213102819

https://www.facebook.com/reel/1449842566679329  

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ

 

     Το μεγαλείο του Κώστα Μαυρουδή που γέρος πάνω στη βάρκα του Αχέροντα τραγουδά και περιφρονεί τον χάρο ρίχνοντάς του αναμμένα κάρβουνα στη  προχτεσινή ανάρτηση της Δευτέρας έλαμψε σαν τον Ήλιο που δύει στον κόκκινο ουρανό [πάρα πολλές επισκέψεις και μηνύματα]. 

Μια αυτό αλλά περισσότερο επειδή ο Κώστας ήταν χαρισματικός και ιδιαίτερος φίλος μας σήμερα δικαιωματικά παίρνει την 1η θέση στην πίστα μας. Και παρουσιάζω μερικά ενθυμήματα από τα τόσα!

Από τα αλλοτινά χρόνια μέχρι  το φευγιό του με τα καμένα κάρβουνα ήταν ο λεβέντης της παρέας και στην αξέχαστη εκδρομή μας στη Σικελία ήταν η ψυχή του πούλμαν.[1]. 

  Ο Μαυρουδής που λέτε είχε πολλά χαρίσματα, πάνω από όλα μια μεγαλοσύνη σαν χαρακτήρας, μια ζηλευτή κουλτούρα και γνώστης πολλών πραγμάτων, μουσική, σινεμά. Αφηγητής πρώτος και καλός τραγουδιστής με μια φωνή καμπάνα βυζαντινού μοναστηριού[2].

[1] Τότε η παρέα ήταν ένας και ένας: Ο Κώστας Μαυρουδής με την Αργυρώ του, η  Αρετή με τον Δημητράκη της, η  Αγνή, η Μάρω, η Μαρία με τους δυο φίλους της, [τον πρώην και τον εκδρομικό] κι εγώ και η Λενάκω μου.

                Η σειρά  της παράθεσης των ζευγαριών  ήταν επιλογή αλλά αυτή του ή της συζύγου ήταν αυθόρμητη και μούρθε μόνη της. Μου έχει μείνει από το χωριό μου που προηγούνταν ο άνδρας ή η γυναίκα ανάλογα με το ποιος[α] ήταν πιο ισχυρή  προσωπικότητα ή ποιος είχε σπάνιο, μη συχνό όνομα, όπως ο Λάκης του Νίκου Κόλλια, ο Γιώρης της Ασήμως, η Τούλα της Ακριβής. Και το άλλο, μια τέτοια σύζυγος ποτέ δεν λεγόταν  με πρώτο συνθετικό του άνδρα της, όπως η Γιώργαινα, η  Κώσταινα.     

[2]  Ήταν αδελφός του Νότη Μαυρουδή του μεγάλου κιθαρίστα και συνθέτη!

Στα χνάρια του Μικρού Πρίγκιπα

 Από την Ομάδα Αερόστατο αφιερωμένο

στα παιδιά του πολέμου.

ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ

 

=====================================================================

=================================================================

ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΙ κλικ εδω

Ο ΠΑΥΛΟΣ: Τουμπεκί απ΄ την Περσία

      

   ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ ΈΓΙΝΕ ΠΡΙΝ 3ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ 

1Η ΦΟΡΆ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ 

ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ  ΧΤΕΝΙΣΜΑ

   Για τον φίλο μου τον Νικήτα, από το Τζελέχοβα, τον μπιτζάρη, τον πολυπράγμονα και σκαλτσοβιομήχανο, που φτιάχνει αμαξοστοιχίες των οδόντων στο Γαλάτσι, σας έχω ιστορήσει προ αμνημονεύτων ετών που λένε [κλικ ΕΔΩ] [1]

  Και να που προχτές πήρα το 622 και τσουπ στο εργαστήριο του Νικήτα, Ύδρας 2, μια και ένα βαγόνι  μου είχε λασκάρει.     Έκανε ένα κρύο τσουχτερό και όπως καθόμαστε και τα λέγαμε γύρω από τη σόμπα, ανοίγει η πόρτα και εισέρχεται ένας τύπος με σκούφο όπως τον δικό μου. [2] 

  Μετά τα συνηθισμένα, καλημέρες και τέτοια τον προσκαλέσαμε στη σόμπα που πήρε θέση.

     - Αυτός είναι ο Παύλος ο λεβέντης, από την Περσία και είναι χειμερινός κολυμβητής..

      -Μπράβο, λέω και να πω την αλήθεια δε σου φαίνεται.. μπράβο [3]

      - Ναι πηγαίνω κάθε πρωί στη Γλυφάδα και είμαστε μια καλή παρέα, δέκα γυναίκες και δύο άνδρες.

   - Και ξέρεις, λέει ο Νικήτας, αν και ο Παύλος είναι 80άρης ..ανεβαίνει συχνά, είναι σεξουλιάρης..

  Βάζω τα γέλια και βλέπω τον Παύλο να κάνει ένα μειδίαμα, δείγμα περήφανου κοκόρου! 

   Δεν ξέρω αν το πίστευε ή όχι αλλά ρώτησε όποιον άνδρα θες: Τι γένεται ρε φίλε, ανεβαίνεις; η απάντηση είναι ίδια:

- Φίλε δόξα σοι ο Θεός, μέχρι τώρα κάτι κάνουμε, κι ας είναι υπερήλικας γέρος,   

    Όλοι μας ζούμε με τις σκέψεις μας, τα όνειρα, τις ιδέες μας ακόμα και τις φαντασιώσεις και τις ψευδαισθήσεις μας. Και τις περισσότερες φορές μεγαλύτερη σημασία έχει το δικό μας πιστεύω παρά των άλλων. 

   Και όταν  υπερτερούν οι ψευδαισθήσεις και γίνονται παραισθήσεις ή είναι κάπως υπέρμετρες, τότε μπαίνουμε σε ψυχολογικές παθήσεις, σχιζοφρένεια κλπ μπερδέματα.... Αντίθετα, όσο λιγοστεύουν ή ελλείπουν είμαστε στα όρια της ισορροπίας και  πλησιάζουμε την πραγματικότητα με αυτοπεποίθηση . Δεν θυμάμαι πού το διάβασα ότι όταν μιλάς στα λουλούδια ή και στα ζωάκια όλα καλά, όταν όμως σου μιλάνε εκείνα τότε πιάστε τον  ...Χαράλαμπο [4]

[1] Μια φορά μετέπειτα πήγα με τον Μπίλη και από τότε Νικήτας και Μπίλης γίνανε κολλητοί.
[2] Τότε φορούσα διάφορους σκούφους, από πέρυσι φοράω καπελαδούρα [κλικ ΕΔΩ]
[3] Ο Παύλος ήταν πολικός μηχανικός και είχε έρθει από το Ιράν πριν πολλά χρόνια και ή μητέρα του ήταν Περσίδα. Έτσι έλεγε, έτσι γράφω.
[4]  Πολύ θα ήθελα να μάθω τι λέει επί του θέματος ο δάσκαλος ο Σωτήρης κι ο φιλαράκος μου ο Θύμιος.

ΤΟ ΙΡΆΝ [Η ΠΑΝΑΡΧΑΙΗ ΠΕΡΣΙΑ]

ΜΕΡΙΚΈΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΊΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΡΆΝ

του Οδυσσέα Διομήδους

Διευκρίνιση 1η:

      Οι Ιρανοί δεν είναι Άραβες. 

Κατά την παραδοσιακή ομαδοποίηση των εθνοφυλετικών ενοτήτων (η οποία πλέον είναι επιστημονικά ξεπερασμένη) οι Ιρανοί είναι Ινδοευρωπαίοι (Άριοι) ενώ οι Άραβες είναι Σημίτες. 

      Εξάλλου στην περσική γλώσσα (φαρσί) Ιράν σημαίνει Άριος.

Διευκρίνιση 2η:

     Οι Ιρανοί είναι σιίτες, μία μετριοπαθέστερη εκδοχή του Ισλάμ, ενώ οι Άραβες, στην πλειοψηφία τους, σουνίτες. Σιίτες στην πλειοψηφία τους είναι μόνο οι Άραβες του Λιβάνου, του Ιράκ, της (Βορείου) Υεμένης και του Μπαχρέιν.

Διευκρίνιση 3η:

    Το Ιράν είναι θρησκευόμενο κράτος, όχι όμως θεοκρατικό. Έχει Σύνταγμα και κοσμικούς νόμους (πχ Αστικό Κώδικα) και παρότι ο ισλαμικός νόμος (σαρία) επηρεάζει τις νομοθεσίες που άπτονται των ιδιωτικών και κοινωνικών σχέσεων, δεν αποτελεί τη μόνη νομοθεσία στη χώρα, όπως συμβαίνει πχ στη Σαουδική Αραβία και το Αφγανιστάν. 

    Και ναι μεν το Ιράν είναι μία θρησκευόμενη και συντηρητική χώρα ωστόσο δεν παρατηρούνται θεοκρατικά φαινόμενα όπως μπούρκα, αποχή των γυναικών από την εκπαίδευση, γάμοι με ανήλικα κορίτσια κλπ. Μέχρι πρόσφατα οι γυναίκες φορούσαν υποχρεωτικά κεφαλομάντηλο αλλά δεν ήταν νομοθετικώς υποδεέστερες σε σχέση με τους άντρες. Στην πράξη βεβαίως, λόγω θρησκευτικού συντηρητισμού υφίσταται ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων. Αυτή όμως η ανισότητα δεν έχει σχέση με τη μεταχείριση των γυναικών στα σουνιτικά θεοκρατικά καθεστώτα, όπου θεωρούνται κάτι σαν δούλες. 

   Στο Ιράν το 75% των γυναικών είναι πτυχιούχοι ανώτατης (πανεπιστημιακής) εκπαίδευσης και, αντιστοίχως, το 70% των σπουδαστών είναι γυναίκες. Υπάρχουν επίσης γυναίκες επιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες, κάτι αδιανόητο για τα θεοκρατικά σουνιτικά καθεστώτα. Βεβαίως τα πιο πάνω δεν σημαίνουν ότι το Ιράν είναι μία φιλελεύθερη δημοκρατία δυτικού τύπου και όχι ένα αυταρχικό καθεστώς, όπως είναι στην πραγματικότητα.

Διευκρίνιση τέταρτη:

   Το Ιραν δεν είναι κράτος το οποίο προάγει και εξάγει τον ισλαμικό φονταμενταλισμό και την ισλαμική τρομοκρατία. Αυτό είναι ίδιον του σουνιτικού Ισλάμ και όχι του μετριοπαθέστερου σιιτικού. 

  Όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις (Αλ Κάιντα, ισλαμικό κράτος, Χαμάς, Μπόκο Χαράμ, ισλαμική τζιχάντ) είναι σουνιτικές και αποτελούνται κυρίως από Άραβες. Επίσης όλοι οι λεγόμενοι μοναχικοί λύκοι που προέβησαν σε τρομοκρατικά κτυπήματα σε δυτικές χώρες κατά τις τελευταίες δεκαετίες, είναι σουνίτες.

===========

ΕΝΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΙΡΑΝ ΘΑ ΗΤΑΝ 
ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ?

 Costas Papaconstantinou

     Ένα ελεύθερο, πλούσιο Ιράν, με πλήρως ανεπτυγμένο το σπουδαίο ανθρώπινο κεφάλαιό του, με πολίτες που έχουν απαιτήσεις από το κράτος και κυβέρνηση που ακούει τους πολίτες θα ήταν φίλος και σύμμαχος του Ισραήλ; Δεν θα είχε συμφέροντα αυτό το κράτος; Οι κανόνες της γεωπολιτικής θα έπαυαν να ισχύουν; Οι δε πολίτες (μουσουλμάνοι, ΟΚ?) θα αποδέχονταν την επεκτατική πολιτική (Δυτική όχθη, Γκολάν κ.λπ.) και όσα έχει κάνει το Ισραήλ στους άλλους μουσουλμάνους από το 1948 και δώθε;

    Για να το πάμε λίγο παραπέρα: Το Ισραήλ θα μπορούσε να σταθεί δίπλα σε 400 εκατομμύρια μουσουλμάνους (>50% άραβες και επίσης ιρανοί και τούρκοι) αν επρόκειτο για χώρες ελεύθερες, σύγχρονες, δημοκρατικές, με διεθνή ερείσματα και ανταγωνιστικές στην διεκδίκηση των συμφερόντων τους; Ούτε για αστείο, φυσικά.

Οι Ισραηλινοί δεν είναι χαζοί. Γνωρίζουν καλά ότι, ως τοποτηρητές της Δύσης σε ένα νευραλγικό σημείο του πλανήτη, η ύπαρξή τους προϋποθέτει, εκτός από την αστείρευτη στήριξη της Δύσης, το να περιτριγυρίζονται από ανελεύθερα, σκοταδιστικά, διεφθαρμένα, διεθνώς αποκομμένα και εύκολα ελέγξιμα κράτη. Δεύτερη επιλογή είναι να πρόκειται για χώρες βυθισμένες στο χάος και την αναρχία. Δεν ιδρώνει το αυτί τους σε καμία περίπτωση, όση βία και αν προέρχεται από αυτές τις καταστάσεις. Σε αντίθεση με τους μοσχαναθρεμένους Ευρωπαίους, ζουν με τη βία. Με αυτή ιδρύθηκαν ως κράτος (για να μην πάμε παραπίσω, στις φρικαλεότητες της Παλαιάς Διαθήκης), με τη συνεχή χρήση αυτής υπάρχουν, με αυτή θα συνεχίσουν. Εκείνο που δεν θέλουν γύρω τους είναι αληθινά ανταγωνιστικά κράτη - άρα δημοκρατικά, ελεύθερα, σύγχρονα.

Οι ισραηλινοί, λοιπόν, ξέρουν τι κάνουν. Ότι και να λένε, προφανώς δεν επιθυμούν ένα ελεύθερο, δημοκρατικό, με διεθνή ερείσματα Ιράν. Το ίδιο και ο Τραμπ. Κάνουν με κυνισμό αυτό που εκείνοι θεωρούν "δουλειά τους".

Κατανοώ, λοιπόν όσους επιθυμούν αφανισμό της ιρανικής κυβέρνησης. Κατανοώ όσους είναι με το Ισραήλ ("κατανοώ" δεν σημαίνει "συμφωνώ", κάτι που αφελώς θεωρούσα αυτονόητο αλλά το φβ μου απέδειξε ότι για πολλούς δεν είναι). Όσοι, όμως, πιστεύουν ότι η "ελευθέρωση" του Ιράν θα το κάνει αυτομάτως φίλο με το Ισραήλ είναι αφελείς και αποκαλύπτουν έναν -έστω, λανθάνοντα- ρατσισμό. Διότι αποδέχονται ως "θέλημα Θεού", ως φυσική απόληξη, το "βιβλικό" αφήγημα του εκλεκτού λαού του Ισραήλ με τους γύρω του να είναι είλωτες ή, έστω, συμπαθείς ορντινάντσες. Ότι, δηλαδή, αν τους δοθεί η ελεύθερη επιλογή, οι Πέρσες και οι Άραβες θα επιλέξουν αυτό τον ρόλο.

         Δυστυχώς, ειρήνη δεν θα έρθει στη Μ. Ανατολή όταν/αν οι Πέρσες και οι Άραβες σταθούν αντάξιοι της τεράστιας ιστορίας τους. Ειρήνη σημαίνει ισορροπία και, με την πλάστιγγα να γέρνει τόσο πολύ προς τη μεριά του Ισραήλ, ισορροπία εκεί κάτω δεν υπάρχει.

Ιράν: 73 χρόνια από το πραξικόπημα του 1953 που υποστηρίχθηκε από τη CIA και τους βρετανούς

 Στις 19 Αυγούστου 1953, αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών οργάνωσαν ένα πραξικόπημα στο Ιράν που αναμφισβήτητα άλλαξε για πάντα τις εξισώσεις στη Δυτική Ασία

Τον Αύγουστο του 1953, οι αποικιακές δυνάμεις, των οποίων τα συμφέροντα είχαν απειληθεί από την εθνικοποίηση της βιομηχανίας πετρελαίου, σχεδίασαν πραξικόπημα κατά του Ιρανού πρωθυπουργού Μοσαντέκ για να διορίσουν τη δική τους μαριονέτα για να ελέγξουν το πλούσιο σε πετρέλαιο Ιράν.

Πρωθυπουργός Μοχάμεντ Μοσαντέκ

Επακόλουθα του πραξικοπήματος του 1953Ιρανός εκπρόσωπος: Ο σχεδιασμός πραξικοπημάτων είναι εγγενής στις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου

Οι τεταμένες σχέσεις Ιράν και Δύσης μπορούν να εντοπιστούν σε διάφορες συνωμοσίες που είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία συνεχούς δυσπιστίας ενάντια σε αποικιακές δυνάμεις όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Σαν σήμερα, στις 19 Αυγούστου 1953, πριν από 70 χρόνια, αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών οργάνωσαν ένα πραξικόπημα στο Ιράν που αναμφισβήτητα άλλαξε για πάντα τις εξισώσεις στη Δυτική Ασία (Μέση Ανατολή).

Το πραξικόπημα είχε ως αποτέλεσμα να ανατραπεί ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας, Μοχάμεντ Μοσαντέκ, και να εγκαθιδρυθεί δικτατορικό καθεστώς με πρωθυπουργό τον στρατηγό Φαζλαλλάχ Ζαχεντί, ενισχύοντας έτσι την εξουσία του σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί. Ως αποτέλεσμα, οι Αμερικανοί μπόρεσαν να βγάλουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια και να λεηλατήσουν τον πλούτο του Ιράν.
Το πραξικόπημα της 28ης Μορντάντ, όπως είναι γνωστό στο Ιράν και η ανατροπή του Μοσαντέκ κατέχει εξέχοντα ρόλο στη σύγχρονη ιστορία του Ιράν, όπως και η ανατροπή του σάχη Παχλαβί, που είχε την υποστήριξη των ΗΠΑ, κατά την ιρανική επανάσταση του 1979.
Στις 15 Ιουνίου 2017, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δημοσίευσε έναν πολυαναμενόμενο τόμο αποχαρακτηρισμένων εγγράφων της αμερικανικής κυβέρνησης για το πραξικόπημα, τα σχέδια για το οποίο επεξεργάζονταν Αμερικανοί και Βρετανοί και έφερε την κωδική ονομασία AJAX (ή επιχείρηση «Αίαντας»).
Η δημοσίευση των εγγράφων έβαλε τέλος σε δεκαετίες εσωτερικών συζητήσεων και δημόσιας διαμάχης, αφού μια προηγούμενη επίσημη συλλογή παρέλειψε όλες τις αναφορές στον ρόλο των αμερικανικών και βρετανικών μυστικών υπηρεσιών στην ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης του πρωθυπουργού Μοχάμεντ Μοσαντέκ.
Το Λονδίνο είχε προηγουμένως αρνηθεί οποιοδήποτε ρόλο στο πραξικόπημα, αλλά τα νέα στοιχεία επιβεβαίωσαν τη συμμετοχή της Βρετανίας σε αυτό.
Ο κύριος λόγος πίσω από το πραξικόπημα κατά του Ιρανού πρωθυπουργού φέρεται να ήταν η εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας του Ιράν μετά από ένα νομοσχέδιο που εισήχθη στο κοινοβούλιο από τον Mosaddegh το 1951.
Ο Μοσαντέκ ήταν ένας δημοφιλής Ιρανός πολιτικός που υπηρέτησε ως ο 35ος Πρωθυπουργός του Ιράν, κατέχοντας αξίωμα από το 1951 έως το 1953, όταν η κυβέρνησή του ανατράπηκε.
Η κυβένησή του εισήγαγε μια σειρά από κοινωνικά και πολιτικά μέτρα όπως η κοινωνική ασφάλιση, οι μεταρρυθμίσεις

Η ΦΑΝΤΑΣΜΑΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ, ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΦΟΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ ΣΕΣΙ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΜΕΝΗ ΘΕΪΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ

 ΝΑΤΗ ΝΑΤΗ Η ΑΝΟΙΞΗ ΠΟΥ ΡΟΒΟΛΗΣΕ 

Η μέρα ξεκίνησε με μιαν ήρεμη φαντασμαγορία στον ουρανό και στη θάλασσα, γεμάτη ελπίδες.

Εξελίχτηκε σε κρυστάλλινη λιακάδα, με ιδανικές θερμοκρασίες, με τη ζέστη και τη δροσιά να ισορροπούν σε σωστές δόσεις και να φωνάζουν «εκδρομή» σαν τους παλιούς συμμαθητές.

Η θάλασσα σε καλούσε να βουτήξεις. Η αύρα της σε χάιδευε, σε τύλιγε με το άρωμά της. Οι βράχινες αγκαλιές της σου έγνεφαν «έλα, το καλοκαίρι είναι εδώ»

Η άνοιξη σε αποπλανούσε με τα χρώματα και τις μυρωδιές της που έμοιαζαν να ξυπνούν ακόμα και τις πέτρες.

Οι άγριες βιολέτες ή πασχαλιές, ολόκληρη φυτεία πάνω στα βράχια, σου θύμιζαν το απαρέγκλιτο του χρόνου, την επερχόμενη σταύρωση και ανάσταση.

Έχετε παρατηρήσει πώς οι άνθρωποι στη φύση καλημερίζονται, κοιτάζονται και χαμογελούν ο ένας στον άλλο; Σαν να βγάζουν από πάνω τους μια βαριά πανοπλία. Σαν να μοιράζονται σε μια τυχαία συνάντηση ένα πολύτιμο μυστικό. Ένας μοναχικός συνπερπατητής που μάζευε χόρτα σήκωσε το κεφάλι, χαιρέτησε, χωρίς να μπορεί να κρύψει τη χαρά του «καλημέρα. Τι καλή, υπέροχη! Τι ωραία μέρα! Τι θάλασσα! Τι ανάσα!».

Μου ήρθε στο μυαλό μια εικόνα από τον Προυστ και τον χαμένο του χρόνο, όπου περιγράφει τα μηχανικά ανθρωπάκια (κούκλες) που λένε τον καιρό στις βιτρίνες των παλιών φαρμακείων. Όταν έχει συννεφιά και κρύο κατσουφιάζουν, φοράνε καπέλο και τυλίγονται σφιχτά στο παλτό τους. Όταν έχει ήλιο και καλό καιρό, βγάζουν καπέλο και παλτό και χαμογελάνε. Έτσι κι ο άνθρωπος, ακόμα και άρρωστος, ακόμα και δυστυχισμένος, ακόμα κι ετοιμοθάνατος, μόλις τον φωτίσει η πρώτη αχτίνα μιας λιακάδας, αυτόματα, κοιτάζει προς την πηγή της και λέει «τι ωραία μέρα».

Πήγα να παραπονεθώ για τον χρόνο που περνάει στερώντας μας σιγά σιγά τις πιο απλές χαρές κι ανάσες, για τα πόδια μου που κάνουν να φαντάζει μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα, άθλος. «Δεν μας έχει μείνει και τίποτα άλλο», είπα. Ο άνθρωπος με μάλωσε με κάποια τρυφερότητα «μην το λέτε αυτό». Ντράπηκα για την πλεονεξία μου. Παρόλα αυτά όμως, το πόδι μου, το τρίτο μου πόδι, βρήκε τρόπο να διαμαρτυρηθεί . Χώθηκε μόνο του μέσα στη φωτογραφία που βγήκε κατά λάθος, ενώ έβαζα το κινητό στην τσέπη.

Το βράδυ έγκλειστοι μέσα σε συστοιχίες κουτιών, μικρότερων ή μεγαλύτερων, δεχόμασταν τις συνηθισμένες επιθέσεις από γεράκια, κόρακες και όρνεα. Ο τρόμος που εξαπολύουν εναντίον μας, κάνει τη λιακάδα, τη θάλασσα και την άνοιξη να μοιάζουν εξωπραγματικές
.

Έχετε παρατηρήσει ότι η πιο εφετζίδικη, πολύχρωμη, ειδυλλιακή, περισπούδαστη εικόνα της φύσης από την ΑΙ, δεν συγκρίνεται με την πιο απλή αληθινή φωτογραφία ενός αγριολούλουδου, ενός σύννεφου, ενός μικρού βράχου.