ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΦΝΗΣ ΚΑΙ ...ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ!!!

  Ο ΑΡΦΑΝΗΣ [1]

  -1-

Πού σε φίλε μας Αρφάνη

Μάγκα τσίφτη και αλάνι

Απ΄ του Σκληρού υψιπετής

Στην Αρήνη γονιπετής.

  -2-

Με τα σέα δίχως  μέα 

Με μια κόκκινη σημαία

Τα βουνά επήρες σβάρνα

Ο Αρφάνης, ο ντερβίσης, ο Νικηταράς     

Αν κι από του Σκληρού μας ήρθε  είναι και ψαράς.                

                                -3-                                  

Είναι χείμαρρος, κουρσάρος           

παραλίγο μέλος της Βουλής       

Μα τον έφαγαν οι άλλοι              

Για μια ψήφο  ...επιλογής. 

           -4-            

Και ως δάσκαλος που είναι

με μεγάλη κεφαλή

 Τον Λαπίθα αλωνίζει

με μια μηχανή

  -5-

Γεια σου Θοδωρή σερέτη, 

ντερμπεντέρη σαν πασάς 

 μα μπροστά σε όποια καρέττα 

      γίνεσαι ..παπάς! 

ΓΙΑ ΔΕ ΤΟΝ ΑΡΦΑΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ

 ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΕΝ ΚΑΙΡΩ

[1] Υπόψη ο Θοδωρής είναι ένας από τους καλύτερους φίλους στη Ζαχάρω και μου είναι ...αρεστό να τον κριτικάρω μέχρι  .....σάτιρας και επίκρισης.

        

ΞΑΠΟΣΤΑΣΑΜΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΤΡΑΒΆΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ....

 Η ψυχή του ανθρώπου έχει βάθος περισσότερο από τον ωκεανό 

(Λωτρεαμών}

Είναι δυνατόν να βρούμε το πιο ωραίο 

κρινάκι το καλοκαιράκι στην παραλία; 

 Καθ΄ όλη τη μεγάλη, πολύχρονη διάρκεια ζωής και δράσης μας, από τον Νοέμβριο του 2010 η πορεία μας ήταν συνεχής και αδιάκοπη σε όλους τους κρίσιμους τομείς. Στο ίδιο πάντα μετερίζι με κοινωνικά πολιτιστικά, Περιβαλλοντικά, δημοτικά, ιστορικά, λαογραφικά με ένα λόγο τη σφαίρα της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Εκτός από μια τετράμηνη σιωπή το καλοκαίρι του 2021 για λόγους ανωτέρας βίας,[1

  Πάντοτε σταθεροί και αταλάντευτοι στην προοδευτική μεριά του δικαίου, της αλήθειας και υπέρ του αδύνατου, του λαού με ριζοσπαστικότητα και στοχοπροσήλωση. 

 

Βεβαίως σε τίποτα δεν κολόσαμε και πάντα  με βασικές αρχές: 2)

• το κοινό συμφέρον είναι υπεράνω του ατομικού σε όλες τις εκφάνσεις του ανθρώπου
• σεβασμός στο οτιδήποτε διαφορικό, το άλλο &
• Το Περιβάλλον είναι η επιδερμίδα μας και το κύριο καθήκον μας είναι η περιφρούρησή του.

    Λοιπόν από το τέλος του καλοκαιριού,[13-9-230 όπως είδατε,  έχουμε μια διακοπή όχι λόγω  ανωτέρας βίας αλλά  για καθαρά προσωπικούς λόγους. Τι λόγους; Δεν γνωρίζω πως και γιατί αλλά μολύνθηκα από ψυχο-οϊό, όμοιο  με εκείνο με τον λεβέντη Μανωλιό επί κοντώ. Μια μορφή κατάθλιψης, ο γιατρός την ονόμασε εποχιακή, που όμως για 3 μήνες βρισκόμουν σε ψυχική - πνευματική νάρκη. Δεν είχα καμία διάθεση για τίποτα και έτσι είχα  αποτραβηχτεί από τη ζωή και μάλιστα από τους φίλους και τα αγαπημένα μου χόμπι. Είχα π.χ." αφήσει να φύγει από κοντά μου το όμορφο  μπουζουκάκι μου, που  τό ΄χα συντροφιά μου" όπως λέει κι ο μεγάλος Μάρκος ή την μαγειρική που τόσο μου αρέσει [2]. Οι ταινίες στη ΤV έδιναν και έπαιρναν ολημερίς και όχι μόνο. Αφού στο χωριό μου, που τόσο αγαπώ, πρώρη φορά άργησα τόσο να επισκεφτώ και μάλιστα στις εκλογές δεν κατέβηκα καθόλου  

Περασμένα ξεχασμένα που λένε και τώρα να ΄μαι πάλι με τις σημαίες πλησίστιες, 

      Κι όπως  οι μουσουλμάνοι συρρέουν στη Μέκκα για προσκύνημα και μετά αποκτούν τον τίτλο του "Χατζή" και οι χριστιανοί στους αγίους τάφους των Ιεροσολύμων με τον τίτλο του "Χαζή" ή Χαϊβάνι, έτσι κι εγώ συχνά προστρέχω στον τόπο μου, στις ρίζες , τα βιώματα και τους ακριβούς φίλους μου. Πράγματι αυτοί οι ντερβίσηδες μου ταιριάζουν, ο καθείς ντάλε κουάλε και μοναδικός. Μου πάνε , όπως λένε για τα ρούχα οι πωλήτριες στην κυρία  πελάτισσα κι ας είναι πάνω της σαν σακί. Δίπλα, απέναντι  από τον πλάτανο στη γωνία της Κανελίτσας ανανήφω κάθε φορά από τις τόσες ναρκοληψίες και τα μουδιάσματα της ζωής. Παρέα: με αντιθέσεις, αντιπαραθέσεις κα  προστριβές με ουρανομήκεις ιαχές, φωνές και φωνασκίες. Έτσι είναι οι καλοί φίλοι κα τα αγαπημένα αντρόγυνα, που τρώγονται σαν τα σκυλιά. 

   Πάλι τους έχω αναφέρει αλλά χαλάλι τους! Είναι ο:

    - Κουμπαράκος, ο φιλόσοφος, που τίποτα δεν αφήνει ασχολίαστο και πάντα  με την κόντρα και την αντίδραση          επί ποδός. Το καλοκαίρι επιτέλους θα πάρει το πτυχίο και θα είναι φιλόσοφος και με τη βούλα του νόμου!     

    -  Βασίλης, Bill Drak,  φημισμένος Καλλιτεχνικός Δ/ντής, αν και μεγάλωσε δίπλα στη γνωστή γράνα.

    -  Αρφάνης, ψαράς αν κι από του Σκληρού καταγώμενος, εκεί που φυτρώνει φλουσκούνια ,φτέρες και σκίντα. κ 

   - Δημητράκης Μιχαλόπουλος, σπουδαίος οινολόγος κι αμπελουργόςκαι εξπέρ περί την Τ/Α.

    - Γιάννης Μαντάς με την γλυκερή όψη και το μυστηριακό γέλιο, ως ο πατριάρχης Φώτιος Ά του Βυζαντίου.

    - Θοδωρής Μπακάλης, μέτρ στα άσματα και στα ..μάρμαρα, και ο

     --- Θύμιος, μέγιστος ποιητής και λογοτέχνης με λαογραφικές και άλλες.... ευαισθησίες. Γλυκύτατος αν και                  Κοπατσάνος και αρτι αφιχθείς από την  Αυστραλία,    

      Στην τελευταία μου κάθοδο, που συνεχίζεται, έλαβαν χώρα αρκετά ωραία και ...αξιόλογα συμβάντα και έχουμε σπουδαία δρώμενα, τα οποία και θα σας παρουσιάσω εν καιρώ, όπως: η γιορτή του Θύμιου στην Κυπαρισσίατο, το γερό τσιμπούσι στον Κοντολέτα με το αγριογούρουνο του Αρφάνη, το θείο τσιμπόυσι στο Κοπανάκι από Δημητράκη Αραμπατζή τον αριστοκράτη μάγκα, τα ολίγον τραγελαφικά στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ακόμα προγραμματίζονται, απόψε το γλεντάκι στον Τσίλη  με πενιές και άσματα, η σαββατιάτικη εκδρομή στο Άργος, στους παλιούς φίλους, η κοπή πίτας στην Αρήνη από δικό μας Αργύρη επί τη αναλήψει των προεδρικών του καθηκόντων και ότι άλλο ήθελε προκύψει.  

 [1] Τότε για την τετράμηνη απουσία είχαμε  εξαγγείλει, το παρακάτω αμφίσημο και διφορούμενο ευτράπελο:

Λόγω εκτάκτου ανάγκης {πιθανή εγκυμοσύνη της γραμματέας μας} οι αναρτήσεις αναβάλλονται για την επόμενη εβδομάδα. Είμαστε σίγουροι για τη κατανόησή σας !!!Και μου λέει ένα καλός φίλος:

Θοδωρή τι έγινε γέννησε η κοπελιά στο γραφείο; Πότε θα συνεχίσεις;[2] Προσεχώς θα σας μεταφέρω μερικές απλές και γρήγορες συνταγές, δικές μου και από άλλους φίλους. Η φαντασία στο...πιάτο! 

3) Πάλι είναι γραμμένα αυτά αλλά τα ξαναγράφω έτσι για εμπέδωση μια και  είναι βασικές μας πεποιθήσεις και πιστεύω ακράδαντα ότι οι περισσότεροι συνηγορείτε, Εξυπακούεται ότι οι αρνητέ, απλώς να μην μας διαβάζετε....

Δήμαρχος εγώ δεν είμαι..

 Το παρακάτω άσμα αφιερώνω εξαιρετικά στον Φίλτατο Σύντροφο Θοδωρή Αρφάνη, που ήταν ντερμπεντέρης  και αλάνη στη δεκαετία που ήταν στην Αθήνα!!! Αλλά τώρα μαζεύει ελιές στον Λαπίθα.... και το καλοκαίρι ψάρια στη Μπούκα της Νέδας.

[Έτσι για να τη ....σπάσουμε στον Κουμπαράκο..]

Η "ΣΚΟΥΡΙΑ" ΓΙΑ ΤΟ Π.Δ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΟΡΙΑ // ΑΡΦΑΝΗΣ ΕΦΗ.....

        Προχτές σας έγραψα για το ωραίο Σαμικό [1], ιδού σήμερα και τον λόγο της επίσκεψης.

Καθόμαστε που λέτε  στον θρυλικό πλάτανο της Ζαχάρως και πίναμε το καφεδάκι μας η γνωστή παρέα, εκτός από τον Κουμπαράκο που έδινε εξετάσεις στην Πάτρα για το πτυχίο του Φιλόσοφου, δηλαδή οι τρεις από τους τέσσερις, εγώ, ο Αρφάνης και ο Μπίλης. Μαζί και  η Ζωρζέτ του Μπίλη.

    Ξάφνου ο Αρφάνης σηκώθηκε όρθιος και με άγριο μένος ωρυόταν κατά του Π.Δ. που δεν προασπίζεται το δάσος της Στροφυλιάς από το έγκλημα που διαπράττεται ασύστολα και προκλητικά. Άχρηστο το ανέβαζε, επιζήμιο το κατέβαζε.

 Με τα πολλά, αφού ήρθε και η Ζωρζέτ, μπουρ για επιτόπια εξακρίβωση στον τόπο του εγκλήματος. Η σχετική φωτογραφία τα λέει όλα. Εργάτες οπλισμένοι με τα απαραίτητα σύνεργα, υπό την εποπτεία της δασικής υπηρεσίας  "καθάριζαν" το δάσος της Στροφυλιάς. Όλα τα θαμνώδη φυτά και τα χαμόκλαδα τα  

 έκοβαν. Γερή αποψίλωση. Έκαναν αυτό που έπρεπε να κάνουν σε όλα τα δάση για λόγους πυροπροστασίας, και η Στροφυλιά είναι δάσος άμεσου κινδύνου για πυρκαγιά. Δεν παίζουμε με τέτοιες επικίνδυνες ενδεχομενικότητες, Αρμαγεδδών!!! 

Βεβαίως κι αυτή η περιοχή είναι υπό την άμεση και αυστηρή προστασία του Π.Δ., όμως με θέματα τέτοια έχει να κάνει η Δασική Υπηρεσία και μόνο. 

   Οπότε πορευτήκαμε στην ωραία παραλία και αράξαμε στην καντίνα και σε λίγο ήρθε και το τσίπουρο με την σχετική ποικιλία κι αμέσως άρχισε η πάρλα. Τι πάρλα; Ποιος μας είδε και δεν μας φοβήθηκε, που λένε...Τα παιδιά της καντίνας, η Ειρήνη και ο Μπάμπης έπαθαν την πλάκα τους, Σήκωσαν τα χέρια τους. Ρε σεις χαλάσατε τον κόσμο μας είπαν...

   Είχαμε χωριστεί σε δύο μαχόμενα στρατόπεδα, οι "ορεινοί" Αρφάνης εκ Σκληρού και Ζωρζέτ εκ Καλαβρύτων και οι "πεδινοί", εγώ με τον Μπίλη, Η Ζωρζέτ στην κοσμάρα της. Ναι μεν να μην κτισθεί τίποτα στην παραθαλάσσια ζώνη, αλλά πυρ και μανία κατά του Π.Δ. Ο λόγος; Ούτε και η ίδια δεν ήξερε...Διώχνει τους ανθρώπους έλεγε...

   Ο Αρφάνης είναι ειδική περίπτωση ανθρώπου και δη αριστερού. Έχει δύο ατζέντες και πότε βγάζει τη μία και πότε την άλλη. Για κανένα θέμα δεν έχει σταθερή και ξεκάθαρη θέση. Ναι μεν, αλλά...Αμφίσημος, απρόοπτος κι απρόσμενος....... Οι χαρακτηρισμοί μπορεί να είναι σκληροί αλλά πέρα για πέρα δικαιολογημένοι. Για εκείνο το Π.Δ. έχει μεγάλη πλάκα. [2] Υποστήριζε μετά μανίας ότι απέναντι του Δημοσίου είναι πολύ μαλθακό αλλά απέναντι των ιδιωτών είναι πολύ σκληρό και άδικο. Και έφερε παράδειγμα τον περιορισμό στη δόμηση για 20 στρέμματα, την ίδια καραμέλα που αναμασούν οι Δομέστιιχοι και οι λαμπαδάριοι   τόσα χρόνια. Για τα 10 στρέμματα  ούτε μια απλή νύξη. Παράλληλα υποστήριζε ότι είναι κατά της ιδιοκτησίας και θα ήθελε το Π.Δ. πιο αυστηρό. Εμείς δεν καταλάβαμε τίποτα, ούτε κι εσείς είμαι σίγουρος το ίδιο, Και για τους καταφρονεμένους και αξιοθρήνητους μετανάστες τα ίδια αλαμπουρνέζικα, μια στο καρφί και μια στο πέταλο

   Γιατί τα γράφω αυτά; Έτσι για να αντιληφθείτε μέχρι σε ποιο σημείο έχει φτάσει η "σκουριά" παρά τα τόσα και τόσα.

   Ευχάριστο είναι ότι επιτέλους πολλοί πήραν χαμπάρι το παιχνίδι που παίζουν οι λεβέντες στη Ζαχάρω και αντιδρούν. Ανάμεσα σε αυτούς είναι και αρκετοί που είχαν υπογράψει την προσφυγή κατά του Π.Δ. Περί τους 300 παρασυρόμενους ...Γραμματείς και Φαρισαίους!
       Τελικά εκείνο το περιώνυμο συνέδριο με τους δικαστές και λοιπούς νομικούς αποδείχθηκε μπούμερανγκ για τους δυο λεβέντες. Κανείς μα κανείς δεν πήρε το μέρος τους και δεν ασπάσθηκε τις μπαρούφες τους.
     Άκουσον -άκουσον. Τώρα έχουν σημαία ότι η Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη εκτός από ανυπόστατη είναι εντελώς ανυπόγραφη.[3] Οπότε σύμφωνα με αυτούς τους λεβέντες και οι αποφάσεις του ΣτΕ είναι όλες άκυρες, μια και στηρίζονται στην περιβόητη Μελέτη!

[1] Όπως ενημερώθηκα από έναν φιλαράκο η Χαλκίδα της Εύβοιας  είναι αποικία του Τσελεπή ή αλλιώς του Επάνω Σαμικού, σύμφωνα με τον Στράβωνα.

[2] Τον Σεπτέμβρη  του 14  έγινε μια σοβαρή εκδήλωση για το Π.δ. από τον Περιβαλλοντικό Σύλλογο -Αγραπιδάς. Αξίζει να διαβάσετε τις μπούρδες του Αρφάνη  αλλά και τις αντίστοιχες του Δομέστιχου. 

[3] Στο δήθεν συνέδριο προχτές ήταν το βασικό του επιχείρημα. Τέτοια μπαρούφα πρώτη φορά ακουσα. {επ' αυτού θα επανέλθουμε)

ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟ

     Προκειμένου να βάλω ορισμένα πραγματάκια στη θέση τους και να προλάβω ορισμένες μικροπρεπέστατες κακεντρέχειες επανέρχομαι στην χτεσινή πρωταπριλιάτικη ανάρτηση, και μάλιστα  Σαββατιάτικα, μέρα αργίας και …ανάπαυσης.

   

  Καταρχάς ήταν πάρα πολύ πετυχημένη γι αυτό και τα ανάλογα μηνύματα επικρότησης και συγχαρητηρίων κατέκλυσαν τις αντίστοιχες δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο, η δε επισκεψιμότητα στα ύψη!!!

  Μακάρι λοιπόν να μην ήταν πρωταπριλιάτικο καθότι όλα όσα γράφονται είναι πραγματικότητα.

    Ο Θοδωρής Γιαννόπουλος, ο φίλος μου ο Αρφάνης,  είναι το πιο άξιο και κατάλληλο πρόσωπο για να δώσει στον δήμο τη σωστή διάσταση της Δημοκρατίας και της αναγκαίας παλιγγενεσίας του τόπου σε όλες τις πλευρές, κοινωνική, πολιτιστική, πολιτισμική, αγροτική ακόμα και οικονομική.

   Η αξία του είναι δεδομένη και αναμφισβήτητη και πράγματι χαίρει εκτίμησης, κυρίως στα λαϊκά στρώματα, σε όλη την Ολυμπία και όχι μόνο. Αυτή η αλήθεια αποδείχθηκε περίτρανα στις πρώτες πολιτικές εκλογές του 2012, όπου έλαβε κοντά στις 2,000 ψήφους. Σίγουρα πανηγυρικά θα εκλεγόταν βουλευτής εάν δεν τον έκοβαν από τις επόμενες εκλογές του ίδιου έτους τα πολιτικά τζάκια του κέντρου του νομού. 

   Δεν έχει ανάγκη ο Θοδωρής να προσθέσω τίποτα άλλο, αλλά νοιώθω την ανάγκη να τονίσω ότι η Προοδευτική, Αριστερή και Ριζοσπαστική του ένταξη δεν είναι χτεσινή ή πρόσκαιρη αλλά είναι μιας ολόκληρης ζωής. Από τα φοιτητικά χρόνια ήταν στρατευμένος στην τότε πανίσχυρη ΚΝΕ και στη συνέχεια ακολούθησε το μεγάλο ρεύμα της Ανανέωσης.

  Και να κλείσω με ένα λόγο δημόσιο & σταράτο.

 Σαν μέλος του Συριζα Ζαχάρως στις νέες πολιτικές εκλογές θα προτείνω τον  Αρφάνη για υποψήφιο βουλευτή της νότιας Ηλείας, της επαρχίας Ολυμπίας. Πράγμα που πολλάκις το έχω αναφέρει και στον ίδιο και στην παρέα. Όπως έχω κάνει και με την πρόταση να είναι υποψήφιος Δήμαρχος.

 Μακάρι το ένα να γίνει!!!

ΤΟΠΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ ΣΤΗ ΖΑΧΑΡΩ// Ο κ. ΑΡΦΑΝΗΣ [ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ] ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

  

  Είμαστε στην ευχάριστη θέση, κατά αποκλειστικότητα και  πανηλειακή πρώτη, να σας αναγγείλουμε ότι ο κ. Θοδωρής Γιαννόπουλος, κοινώς και ηρωικώς γνωστός στην τοπική επικράτεια και όχι μόνον, ως Αρφάνης θα είναι  υποψήφιος Δήμαρχος στις νέες δημοτικές εκλογές.

     Επιτέλους μετά από επίμονες και μακροχρόνιες πιέσεις από πολλούς και διαφόρους πολιτικούς και φιλικούς κύκλους, ο κ. Αρφάνης αποδέχτηκε το χρίσμα, που στην ουσία θα είναι   χρίσμα από όλους τους εχέφρονες πολίτες της Ζαχάρως και των περιχώρων.

   

    Σίγουρα ο σεισμός και μόνο της είδησης θα προκαλέσει αφενός σε μερικούς τρέμουλο μετά του σχετικού πατατράκ αλλά στους πολλούς παλιγγενεσία ενθουσιασμού και παλίρροια χαράς!

 Σύμφωνα δε με τελευταίες, αποκλειστικές πληροφορίες, άμεσα θα τον πλαισιώσουν τα πιο σημαντικά πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας της Ζαχάρως και της Φιγαλίας. Έτσι επιγραμματικά σας αναφέρουμε μερικούς:

Γιώργος Ζήρος, Βασίλης Δρακόπουλος, Πάνος Βάγιας, Νίκος Κουτσόπουλος, Φώτης Καστρινός, Βασ. Γλούμης,  Παναγιώτης Παναγόπουλος, Δημοσθένης, Πάνος Γκόγκας, Αναστασία Ζήρου-Κάππου, Τριανταφυλλιά, Ρέα Μακρή. Γιώτα Μήνου, Κωνσταντίνα Δαϊκου, Τασούλα Γεωργακοπούλου-Δημοπούλου, Θεόδωρος Κόλλιας, Γιάννης Σχίζας, Θοδωρής Παπακυριακόπουλος, Γιώργος Ρηγόπουλος,  Κων/ος Οικονόμου, Νίκος Μωραϊτης, Χρήστος Μπηλιώνης, Ζαχαρίας Κανέλης Παπαρφάνης, Παπαγιάννης, Παπαγιώρης, Παπακώστας και πολλοί που είναι με την δημοτική αρχή, όπως Αρης Ρουμελιώτης,  Γιάννης Μπαλαδήμας, Δημ. Κλημαντίρης, Κώστας Αναστασόπουλος &&&&

 Σημειωτέον ο κ. Αρφάνης τυγχάνει αμέριστης συμπαράστασης και χαίρει μεγάλης εκτίμησης πολλών επιφανών πολιτών της Κρέστενας, με πρώτους τον δήμαρχο Σάκη Μπαλιούχο, Άγγελο Κουή και Νίκο Κόλλια.

   Μάλιστα την πρωτομηνιά σχεδιάζεται επίσημη παρουσίαση της υποψηφιότητας του Αρφάνη και του εκλεκτού συνδυασμού του στην κεντρική πλατεία. Φυσικά θα ακολουθήσει λαϊκό και τρικούβερτο, δημοτικό γλέντι με την Ζαχαρείκη Κομπαννία, πρωτοστατούντος του Πάνου Γκόγκα και με αοιδούς τους γνωστούς καλλιτέχνες Ειρήνη και, Νίκο Γκούσκο και στα δημοτικά το αηδόνι Θεόδωρο Μπακάλη. Και στο τέλος θα κατανεμηθούν μερίδες φρέσκων ιχθύων, 1ης κατηγορίας, προσφορά του Δημοσθένη, φίλου και συνψαρά του Αρφάνη.

   Καλλιτεχνικός Δ/ντής θα είναι, ποιος άλλος, ο  Bil Drac, γενικός δε συντονιστής της όλης εκδήλωσης θα είναι, ποιος άλλος ο Γιώργος Ζήρος.

      Αυτά εκ του παρόντος, μια και πολλά άλλα έπονται!!!

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΙΝΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ!!! [Β]

   ΜΕΡΟΣ 2ο  

      Ένα από τα μεγαλύτερα στρατηγικά λάθη των Γερμανών, που συνέβαλε κατά πολύ στην μεγάλη τους ήττα κατά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο ήταν ο αποπροσανατολισμός, η παραπλάνηση που υπέστησαν σχετικά με τον τόπο απόβασης των Συμμάχων. Σχετικά με αυτό οι Σύμμαχοι προέβησαν σε μια σειρά στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα Βαλκάνια και δη στην Ελλάδα προκειμένου να παραπλανήσουν τον εχθρό. Σύμφωνα με το σχέδιο animals (ΖΩΑ) που καταστρώθηκε από το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής το καλοκαίρι του ΄43, Ιούλιο και Ιούνιο, πραγματοποιήθηκε σειρά σαμποτάζ και δολιοφθορές στον Ελλαδικό χώρο από την Βρετανική Στρατιωτική Αποστολή, κυρίως από την Ενωμένη Εθνική Αντίσταση. Έγιναν πολλές ανατινάξεις γεφυρών, τούνελ σε όλο το δίκτυο συγκοινωνιών και επικοινωνιών ως αντιπερισπασμός με τελικό αποτέλεσμα την επιτυχή απόβαση στη Σικελία.
   Αν και γενικώς η παραπλάνηση του εχθρού είναι ένα σύνηθες στρατηγικό επιχείρημα, το μεγάλο ερώτημα είναι για πιο λόγο η Βέρμαχτ σχημάτισε την εντύπωση ότι η απόβαση θα γίνει στο Κλειδί; Ακριβώς για αυτό το λόγο κατασκευάσθηκαν 7 πολυβολεία και ισχυρές ιταλικές δυνάμεις παρέμειναν οχυρωμένες στον σε όλο το χώρο. Όταν ο συγκεκριμένος τόπος, είναι εντελώς ακατάλληλος για τέτοιες επιχειρήσεις. Εκτός από τη όλη μορφολογία της περιοχής, στενός, ελώδης και βαλτώδης, αλλά και η ίδια η θάλασσα είναι ακατάλληλη, αβαθής και αμμώδης. Μήπως όμως αυτοί οι λόγοι συντέλεσαν στην παραπλάνηση; 

Τελικά τα 7 πολυβολεία, που διακρίνονται εύκολα, ανάμεσα στην οργιώδη βλάστηση, στέκουν αθάνατα στίγματα - μνημεία εκείνου του πολέμου [1].
   Έχουμε τη γνώμη έπρεπε να αναδειχθούν ως σπουδαία ιστορικά μνημεία και εδώ να γίνουν τα Ηρώα των όμορων δήμων, όπου θα τελούνται οι εθνικές γιορτές [2] με κατάθεση στεφάνων τιμής και δόξας. 

[1]  Ευρισκόμενοι επάνω στο λόφο και καθώς ο Αρφάνης, εξιστορούσε, ως συνήθως κι εγώ  βιντεοσκοπούσα παραλίγο να γίνω Μάρτυρας, να γκρεμοτσακιστώ. Θα μου πείτε θα έχανε η Βενετιά το βελόνι. Ας αφήσουμε την πλάκα, εγώ πάντως πρόσφερα σπονδές δίπλα στον Ποσειδώνα.

[2]   Αντί αυτού οι Ζαχαραίοι μεταλάμβαναν των  εθνικοφρόνων φρονημάτων τους  σε γιορτές μίσους όπως στις 15 Οκτωβρίου στο νεκροταφείο. Καραγκιοζιλίκια...[κλκ ΕΔΩ]  

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ:ΤΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ!!! [Α]

ΜΕΡΟΣ Α

     Ας αρχίσουμε με τη Γεωγραφία, που είναι η επιστήμη της φύσης και του ανθρώπου, του χώρου και του χρόνου. Αυτή  διερευνά πώς διαμορφώνεται το περιβάλλον από φυσικές διεργασίες, πώς οι κοινωνίες διαμορφώνουν, οργανώνουν, χρησιμοποιούν και καταστρέφουν το περιβάλλον και πώς οι κοινωνίες επηρεάζονται από το περιβάλλον στο οποίο ζουν.

  Ο τόπος, η φύση είναι το κύριο αντικείμενο της Γεωγραφίας και βασικά στοιχεία της ταυτότητάς του τόπου είναι τα βουνά, τα ποτάμια, οι λίμνες, οι παραλίες, οι καταρράκτες, οι πηγές και δη ιαματικές,  τα δάση κ.τ.λ. Ένας συνδυασμός αυτών δημιουργεί τόπους φυσικού κάλλους. Συνήθως αυτοί οι τόποι συνάμα φέρνουν και ιστορικές  επισημάνσεις από τα βάθη των αιώνων. Ένας τέτοιος περιούσιος τόπος και ευλογημένος είναι το Πυλιακό ή Πύλειο  Πεδίο που είναι η περιοχή από τον Λαπίθα μέχρι τη Νέδα. Στην αρχαιότητα ήταν  η καρδιά του βασιλείου του ομηρικού Νέστορα και κάπου εδώ βρισκόταν η πρωτεύουσά του η Πύλος. 
Κορωνίδα αυτής της σπουδαίας περιοχής, η οποία υπόψη  έχει χαρακτηρισθεί Natura 2000 και χαίρει υψηλής προστασίας, είναι το οικοσύστημα του Καϊάφα.
   Ολόκληρο το σύμπλεγμα, απείρου φυσικού κάλλους, αποτελείται από τη λίμνη, τις ιαματικές πηγές [1] το κατάφυτο νησάκι, το παράλιο δασύλλιο, τον περήφανο Λαπίθα [2],  την αμμόεσσα παραλία. Σημειωτέον ότι η λίμνα συνδεόταν με τη γειτονική της Αγουλινίτσας [3] με ένα δίαυλο, που διακρίνεται εύκολα ακόμη και τώρα, μετά την αποξήρανση (1960) της τελευταίας, λόγω του ελώδους χαρακτήρα και της ανάλογης βλάστησης του. Η δε αποξήρανση της λίμνης της Αγουλινίτσας αποδείχθηκε ότι ήταν μέγα λάθος.

 Αυτός ο στενός χώρος ,  απόληξη του Λαπίθα, αποτελεί το Κλειδί, για το οποίο γράφτηκε αυτό το κείμενο.[4]
Το Κλειδί λοιπόν έχει τεράστια γεωγραφική σημασία και στρατηγική, καθότι αποτελεί το μοναδικό στενό πέρασμα στη δυτική Πελοποννήσο.  Οπότε φέρει και   μεγάλο ιστορικό βάρος.  [Το Ποσειδώνιο, όπου ο Νέστωρ έκανε θυσίες όταν έφθασε ο Τηλέμαχος, μάχες με Ιμπραήμ, πολυβολεία κτισμένα από τους Ιταλούς στον μεγάλο πόλεμο].

  Στη μικρή έκταση, από την εθνική οδό  μέχρι τη θάλασσα υπάρχουν 3 μικροί λόφοι, ο δίαυλος των δύο λιμνών που αναφέραμε, μερικά μικρά νησάκια, μικρότερα του στρέμματος και μερικά ποτόκια. [ 5] Από τους λόφους, ο ένας είναι αμμώδης, ο δεύτερος έχει ελιές και ο τρίτος ο πιο χαμηλός…..ήταν το πρώτο νταμάρι, από το οποίο κατασκευάστηκε η σιδηροδρομική γραμμή, τα δε αδρανή υλικά χρησιμοποιήθηκαν στα λιμάνια της Κυλλήνης και του Κατάκολου. Το άλλο νταμάρι στους πρόποδες του Λαπίθα, δίπλα στην Εθνική οδό, αρκετά νεότερο χρησίμευσε  για τον δρόμο. Το σπουδαιότερο δε είναι ότι σε αυτόν τον λόφο υπάρχει και το μεγαλύτερο πολυβολείο, από τα 7, που συνολικά είχαν κατασκευαστεί από τους Ιταλούς στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Αξίζει να τονίσουμε ότι ανάμεσα στους λόφους περνά η σιδηροδρομική γραμμή καθώς και ο παλιός κεντρικός δρόμος, ενώ η Εθνική οδός περνά ψηλά στην επάνω μεριά.   

Στον δίαυλο έτρεχε νερό από τη λίμνη του Καϊάφα προς την Αγουλίνίτσα, μια και από εκεί πήγαζε μπόλικο νερό. Έτσι  περνούσαν σωρηδόν ψάρια και περισσότερα χέλια. Γι' αυτό κάπου εκεί υπήρχε το καλύτερο Διβάρι [6]από τα 7 που ήταν σε όλη την λίμνη της Αγουλινίτσας, και ένα οίκημα όπου γινόταν η διαλογή των χελιών για το εμπόριο, στο εξωτερικό και δη στην Ιταλία.
      Στο Κλειδί υπάρχουν τρία μνημεία με μεγάλη αρχαιολογική και ιστορική αξία:

•     Στην  Γ΄ ραψωδία της Οδύσσειας αναφέρεται ότι όταν ο Τηλέμαχος επισκέφτηκε την Πύλο για να μάθει για τον πατέρα του, βρήκε τον Νέστορα να θυσιάζει στον ναό του Ποσειδώνα, το Ποσειδώνιο, μέλανες ταύρους, που ήταν στο Κλειδί. Παλαιόθεν έχουν ανακαλυφθεί θολωτοί τάφοι και υπάρχουν πληροφορίες ότι στο προσεχές μέλλον, σύντομα, πρόκειται να αρχίσουν ανασκαφές από την αρχαιολογική εφορία της Ολυμπίας. 
•  Η άλλη ιαματική πηγή. Περί τα 70 μέτρα από την εθνική οδό  υπάρχει μια άλλη ιαματική πηγή, μια μπουρμπούλα, που σχηματίζει μια μικρή τάφρο. Σ' αυτή την πηγή ερχόταν πλήθος κόσμου από όλα τα γύρω χωριά (Βρύνα, Σαμικό, Μακρήσια, Αλφειούσα, Κρέστενα). Δυστυχώς παραμένει  αναξιοποίητη, ενώ θα μπορούσε να γίνει μια μικρή πισίνα με μια απλή κατασκευή, ήπιας μορφής.
•   Τα 7 ιστορικά πολυβολεία

[Η συνέχεια σε άλλη ανάρτηση]

 [1] Το ιαματικό νερό σίγουρα προέρχεται από τον ιδρώτα, τα αίματα και τα διάφορα εκκρίματα των Λαπιθών και των Κενταύρων που χύθηκαν ποτάμι στην ιστορική τους μάχη.   

 [2] Για τον Λαπίθα έχουμε κάνει ένα απίθανο αφιέρωμα σε αυτό το Μπλογκ, που μας κάνει υπερήφανους. Μόνο που δεν αναφερθήκαμε στις θεόρατες σπηλιές του , δίπλα στις ιαματικές πηγές. Αλλά θα το κάνουμε σύντομα. 

 [3] Για τη λίμνη της Αγουλινίτσας υπάρχει ένα πολύ καλό αφιέρωμα του LIFO

[4] Από την αρχή ξανά τονίζω  ότι η συγκεκριμένη ανάρτηση οφείλεται στην ξενάγηση-επίσκεψη που κάναμε στο Κλειδί μαζί με τον Αρφάνη, τον φίλο Θοδωρή Γιαννόπουλο. Το ίδιο έγινε και για τον Λαπίθα, για εκείνο το απίθανο αφιέρωμα κλικ ΕΔΩ. 

Υπόψη οι Αρφαναίοι κατέχουν τις περισσότερες εκτάσεις στο Κλειδί, όπως και στον Λαπίθα. Για τον Θοδωρή θα υπάρξει ειδική ανάρτηση , γιατί είναι μια μικρή ιστορία.

[5] Ποτόκια λέγαμε τις τοποθεσίες, που τον χειμώνα ήταν σκεπασμένες με νερό και τις άλλες εποχές τα νερό τραβιόταν. Αν  ήταν έλη και βάλτοι  σε πολλές οι κάτοικοι καλλιεργούσαν. 

[6] Στις λίμνες και στις λιμνοθάλασσες, αλλά και στα ποτάμια οι ψαράδες έφτιαχναν καλαμένιες, ή ψάθινες περιφράξεις για να εγκλωβίσουν τα ψάρια και τα χέλια, Τα διβάρια.   

ΚΙ ΟΜΩΣ Ο ΑΠΡΙΛΗΣ ΕΦΕΡΕ ΤΟΝ ΜΑΗ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΛΑΠΙΘΑ

Εγκλωβισμένος κάπου στην Αθήνα επιλέξαμε                   Ε

να ταξιδέψουμε έστω και νοερά στη φύση

 και μάλιστα στον Λαπίθα με δυο  μου φίλους,

ομοφρόνους & αγαπητικούς!!!

Η Οικονομία & η Ζωή στον Λαπίθα τα Αλλοτινά Χρόνια

       Για το σημερινό αφιέρωμα στο ιστορικό βουνό Λαπίθα, η συλλογή στοιχείων έγινε εδώ και πολύ καιρό, πριν ακόμα και από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Και να που ήρθε ο καιρός να το παρουσιάσουμε δημόσια. Σίγουρα θεωρώ ότι η σημερινή ανάρτηση είναι μια από τις πιο κατακαλύτερες αυτού του μπλογκ σε όλη του τη δεκαετή ύπαρξη.
   Υπόψη  το αφιέρωμα για τον Λαπίθα δημοσιεύτηκε χτες σε περίοπτη θέση, στην εφημερίδα του Πύργου, την "ΠΡΩΙΝΗ"! [κλικ ΕΔΩ], Το σημερινό όμως είναι πολύ πιο πλούσιο, με τα βίντεο και τις σημειώσεις! 
Για πρώτη φορά δε, θα είναι η μοναδική ανάρτηση 
και     δη ...."πρώιμη",    από     τα   μεσάνυχτα   !!!          

 Η ονομασία του Λαπίθα οφείλεται στους Λαπίθες (ανθρωπόμορφα όντα)  που είναι οι πρώτοι κάτοικοι του βουνού μετά τη νίκη τους και την εξόντωση των Κενταύρων στο Πήλιο.  (1) Αυτά βέβαια συνέβησαν στα προϊστορικά χρόνια, τότε που οι μύθοι μπερδεύονται με την ιστορία.

Στα ιστορικά χρόνια ο Λαπίθας φημιζόταν για τρία πράγματα:

• Τα σπήλαια των Ανυγρίδων και των Ατλαντίδων με τις ιαματικές πηγές τους, δυτικά στα ριζά του, που έρχονται μέσα από τα ηφαιστειακά σπλάχνα του και  ανατολικά την πηγή του Γερανίου αύλακα.
• Τον Άνυγρο αλλά και τον Δάρδανο ποταμό , που ήταν ο ιδρώτας του προσώπου του και η εκροή τους αποτέλεσε τον  κύριο λόγο σχηματισμού της λίμνης του Καϊάφα  (2) μετά από μεγάλο σεισμό τον 6ο αιώνα μ.Χ. και 
• Την ισχυρή πόλη της Σαμίας (3) που έλεγχε το μοναδικό πέρασμα, το Κλειδί, μεταξύ της χώρας της Ηλείας, Αχαϊας και Μεσσηνίας. 

        Και ούτως εχόντων των πραγμάτων ερχόμαστε στα  αλλοτινά χρόνια τότε,  όπως έλεγαν οι καθηγητάδες μας, που δέναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα, κουραφέξαλα θα μου πείτε ποια ευμάρεια; Αλλά έτσι έλεγαν. 

     
Ο Λαπίθας λοιπόν ενώ φαίνεται πως είναι ένα ξεροβούνι με βράχια και κοτρόνες, αντίθετα είναι ένα ζωντανό, όμορφο, φιλόξενο, γενναιόδωρο βουνό με αρκετή βλάστηση (φυτά, θάμνους, κυρίως σχίντα) και διάφορα δένδρα και πολλά οροπέδια, χωράφια. Είχε ψηλότερη κορφή τη Ξηροχώρη με υψόμετρο 821 μέτρα. Από τα δένδρα υπερίσχυαν τα πεύκα, οι βαλανιδιές, τα πουρνάρια, οι αγλατζινιές,  οι αγραπιδιές (4) (γκορτζές), κουμαριές, χαρουπιές και πρίνοι. Η πλαγιά προς τη λίμνη και τη θάλασσα πριν τη λαίλαπα της μεγάλης πυρκαγιάς το 2007 ήταν γεμάτη κέδρους και αποτελούσε  μια από τα λίγα κεδροδάση της χώρας. Δυστυχώς κάηκαν όλοι οι κέδροι εκτός από δέκα περίπου, [Κλικ ΕΔΩ] Αλλά και τα άλλα δένδρα, τα περισσότερα τα έφαγε η μαρμάγκα: από τη μια  η παραπάνω φωτιά και από την άλλη η ανθρώπινη μεγαλομανία για την αποδάσωση  και αποδένδρωση με σκοπό την καύσιμη ύλη και το ροκάνισμα για το αυγατεμα των χωραφιών, όπως δυστυχώς συμβαίνει παντού με τους νεοέλληνες. Με τα χρόνια τώρα πλέον το βουνό γέμισε με ελιές που κάνουν βέβαια υπέροχο λάδι.  
   Υπόψη τα εδάφη είναι πολύ εύφορα, με κοκκινόχωμα, το δε υπέδαφος είναι ηφαιστειώδες με πολλά ασβεστολιθικά πετρώματα και ογκόλιθους. Εξού και τα πολλά καμίνια που τότε αφθονούσαν στο βουνό. Για τα καμίνια και τη συλλογή του ρετσινιού από τα πεύκα θα κάνουμε ειδική αναφορά παρακάτω.
 Προκειμένου στις πλαγιές το νερό να μην παρασύρει το χώμα έφτιαχναν με τις πέτρες και τα λιθάρια που αφθονούσαν  μάντρες τις ονομαστές ξερολιθιές. Για μια τέτοια αξίζει να δείτε το περιπαιχτικό βιντεάκι στο τέλος1.

   Βεβαίως ο Λαπίθας είχε ζωή και καλλιεργήθηκε από τα πανάρχαια χρόνια αλλά εμείς με την τωρινή αναφορά μας περιοριζόμαστε κυρίως στα τελευταία εκατό χρόνια.

ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

    Αρχικά κατά μαρτυρία του Παπαγιάννη Γιαννόπουλου [Αρφάνη] μετά την Τουρκοκρατία ολόκληρο το βουνό περιήλθε   στους Ζαφειροπουλαίους, μια μεγάλη οικογένεια της Ανδρίτσαινας. Απ΄ αυτούς οι αδελφοί Πάνος, Χαράλαμπος και Δρόσω [διδάκτωρ δικαίου ο ένας και γεωπόνος ο άλλος] πούλησαν το 1909 ένα μέρος στον Ιωάννη Ορφανό από του Σκληρού. Έτσι με τα χρόνια στο βουνό κάτοχοι περιουσιών έγιναν πολλές οικογένειες, οι περισσότερες από τα κοντινά χωριά, Βρύνα, Ρίσοβο, Ξηροχώρι και από το Κάτω Σαμικό, που είναι και ο νεότερος οικισμός, ιδρυθείς περί το 1920. Αυτές οι οικογένειες Αρφάνηδες (νυν Γιαννόπουλοι),   Παναγόπουλοι, Κανελλόπουλοι, Κουρεταίοι, Ευθυμιόπουλοι, Γιακουμαίοι, Ξηφαραίοι (Σταματόπουλοι), Τζανεταίοι και αρκετοί άλλοι όπως Δρίλιας, Κιάμος, Τσάπρας και Κόκορης. Πρέπει να τονίσουμε ότι οι Αρφάνηδες, 6 αδέλφια κατέβηκαν από εκεί πάνω του Σκληρού, κοντά στην Ανδρίτσαινα. [κλικ ΕΔΩ], οι Κανελλόπουλοι από την Ανδρίτσαινα, κλάδος της γνωστής οικογένειας, οι Παναγόπουλοι από την Κράνα και οι Κουρεταίοι από τα Λυκόχεια Αρκαδίας. 
     Επίσης πρέπει να προσθέσουμε και τούτο, πριν έναν αιώνα περίπου  ο Τάσης Παπαδόπουλος από το Ρίσοβο πούλησε τον αγρό του στο "Κοκκινόβραχο" του Λαπίθα στον Θοδωρή Αρφάνη, πατριάρχη των Αρφάνηδων και παππού του δάσκαλου Θ. Γιαννόπουλου (Αρφάνη) για να σπουδάσει τον γιο του γιατρό, τον Ζαχαριά, τον μετέπειτα δήμαρχο Ζαχάρως. 
    Υπόψη όλοι αυτοί οι ξωμάχοι το καλοκαίρι μετακόμιζαν φτιάχνοντας αραποκαλύβες, άλλοι στο Αλωνάκι, άλλοι στο Νεράκι και άλλοι στον Καγιάφα. Παραθέριζαν!

Το γήπεδο

   Εκείνα τα χρόνια λοιπόν το βουνό έσφυζε από ζωή. Ένα μόνο στοιχείο θα σας πω, που τα λέει όλα: Κάθε απόγιομα στη δεκαετία του ΄70 σε ένα ξέφωτο - ίσιωμα μαζεύονταν δεκαπέντε παιδαρέλια και γινόταν πατιρντί παίζοντας ποδόσφαιρο. Σκοτώνονταν, που λέει ο λόγος, από τη μια μεριά Ολυμπιακοί κι από την άλλη Παναθηναϊκοί.   
  Καθημερινά πάνω στο βουνό με διάφορες δραστηριότητες  της πρωτογενούς παραγωγής δούλευαν περί τους 130 με 150 νοματαίοι. Οι κύριες δραστηριότητες ήταν η γεωργία και η κτηνοτροφία. Βεβαίως η οικονομία ήταν μικτή, δηλαδή όλοι ασχολούνταν με όλα εκτός από τους δουλευτάδες στα καμίνια, τους Καμινιέρηδες. 

    Και τι δεν καλλιεργούσαν; Τα δημητριακά [σιτάρι, βρώμη, κούκλα, κριθάρι] είχαν τον πρώτο λόγο και εξυπακούεται ότι τα πρώτα χρόνια τα αλώνια με τα μουλάρια είχαν την τιμητική τους. Από τον Μάη μέχρι τον Οκτώβρη όλος ο Λαπίθας ήταν ένα απέραντος κήπος με όλα τα ζαρζαβατικά. Λίγα για τα σπίτια τους και τα περισσότερα τα πουλούσαν στους κατοίκους της Ζαχάρως και της Κρέστενας, εννοείται στην άρχουσα τάξη γιατί τα φτωχαδάκια, οι μεροκαματιάρηδες με χίλια ζόρια ξεπλήρωναν τα χρέη στους μπακάληδες και τους εμπόρους τοκογλύφους και αν έμενε κάνα φράγκο πήγαινε για τα τετράδια του παιδιού στο σχολειό.  Πατάτες, μπάμιες, κρεμμύδια σκόρδα, με πρώτη παραγωγή τα κουκιά και τον αρακά, ακόμα και πεπόνια παρήγαγαν, εννοείται ξερικά.   Πάντως όλο τον χρόνο  στο βουνό υπήρχε νερό, όχι βεβαίως βρύσες και κελαρυστά νερά αλλά από τα μπόλικα ξεροπήγαδα, που μάζευαν το νερά της βροχής και του χιονιού.
    Η τελευταία πηγάδα, που πότιζαν τα ζωντανά τους υπάρχει ακόμη στην τοποθεσία Ρουπάκι, που τώρα όλα τα χωράφια και οι βουνοπλαγιές είναι ελιές, που σημειωτέον στην φονική φωτιά του 2007 όλες κάηκαν αλλά ξαναφύτρωσαν από τις χωμένες ρίζες και κάνουν ένα λάδι καταπληκτικό και σπάνιο, άλφα ποιότητας. Η πηγάδα λοιπόν είχε βάθος πάνω από 15 μέτρα κι ακόμα στο βάθος έχει νερό.[Βίντεο στο τέλος] 2
   Όλα τους τα προϊόντα ήταν μυρωδάτα, γευστικότατα και πεντανόστιμα. Μεγάλο ρόλο έπαιζε το εύφορο, παρθένο έδαφος αλλά και οι εγχώριοι σπόροι που κρατούσαν οι ίδιοι οι ...Λαπιθιώτες. Με τον καιρό αυτοί οι σπόροι εξαφανίσθηκαν μια και τους σπόρους πλέον τους διαχειρίζεται το εμπόριο μετά από σχετική πιστοποίηση, όπως ακριβώς έγινε και με την εξαφάνιση των εγχώριων φυλών των αιγοπροβάτων.

Εδώ ήταν τα αμπέλια

  Μάλιστα είχαν και τα αμπέλια τους με κάτι θεσπέσια σταφύλια και ένα μυρωδάτο κρασί, που ήταν το προσάναμμα της ζωής σε κάθε νοικοκυριό με τις πολυμελείς οικογένειες. Η μόνιμη φροντίδα στα αμπέλια ήταν το ρίξιμο κάθε άνοιξη χωνεμένου φουσκιού, που το είχαν μπόλικο από τα γιδοπρόβατά τους και το θειάφισμα με εκείνα τα φυσερά, που πολλοί τα κρατούν ως κειμήλια. Ανακάτευαν το θειάφι, που μάζευαν από τις θερμές πηγές τις λίμνης με ασβέστη από τις ασβεστόπετρες που τσοκάνιζαν και έτσι με τα συχνά θειαφίσματα καταπολεμούσαν τον περονόσπορο που έκανε θραύση στα αμπέλια ίσως ο μοναδικός κίνδυνος μια και μυκητιάσεις, παράσιτα και έντομα ήσαν ξένα στο βουνίσιο, ξηρό κλίμα.

    Φυσικά σε αφθονία υπήρχαν και  τα άλλα φρούτα, οι θρυλικές συκιές και οι κοντούλες απιδιές ήταν πασίγνωστες. Στη συκιά δίπλα στο "γήπεδο"(5)  που λέγαμε, γινόταν πανηγύρι κάθε απόγιομα από Ζαχαραίους επισκέπτες. Υπήρχαν πολλές καρυδιές και αμυγδαλιές όπου γινόταν και σχετικό εμπόριο. 

Χαμομήλι...

   Μαζί μεγάλο κομμάτι της διατροφής καλυπτόταν από την πλούσια χλωρίδα του βουνού. Η φύση ήταν γενναιόδωρη και απλόχερη σε όλα, χόρτα και λάχανα κάθε είδους και ποικιλίας: αγριοράδικα, ζοχοί, μυρώνια, καυκαλήθρες, λάπαθα, μάραθο, παπαρούνες, βρούβες, λαψάνες, και τόσα άλλα  δώρα της θείας φύσης όπως οι αγριαγκινάρες, φασκόμηλο, τσάι του βουνού και χαμομήλι. Στις αρχές του χειμώνα την πρώτη προτεραιότητα είχαν οι διάφοροι βολβοί, οι οβριές και τα μπόλικα σπαράγγια. Ναι μωρέ ξέχασα τα σαλιγκάρια, άσπρα και μεγάλα που από τις πρώτες  βροχές αποτελούσαν ένα από τα πρώτα πιάτα του σπιτιού. Από όλα αυτά τα καλούδια της φύσης αρκετά πήγαιναν πεσκέσια στους κουμπάρους και συμπέθερους Ζαχαραίους και άλλα μοσχοπουλιόνταν  στους αστούς περισσότερο της Ζαχάρως και της Κρέσταινας.

    Συνάμα με τη γεωργία η άλλη κύρια δραστηριότητα ήταν η κτηνοτροφία. Τότε  πάνω στο βουνό εκτρέφονταν περί τα 1500 μικρά μηρυκαστικά (γιδοπρόβατα) [6] και 150 μεγάλα ζώα, κυρίως ιπποειδή (άλογα, μουλάρια και γαϊδούρια) και λίγα βοοειδή.

  Όπως καταλαβαίνετε οι ραχούλες και τα καταράχια αντηχούσαν  από τη μια από τις φλογέρες και τον σάλαγο των βοσκών και τα κουδούνια των αιγοπροβάτων  και από την άλλη τις φωνές του ζευγολάτη.
      Και υπόψη τότε το κύριο προϊόν της κτηνοτροφίας ήταν το μαλλί για την ύφανση ρούχων και ενδυμάτων και το τομάρι για την κατασκευή παπουτσιών.Η αξία του κρέατος ανέβηκε μετά τον εξηλεκτρισμό, και την συντήρηση με τα ψυγεία. Μέχρι τότε οι κτηνοτρόφοι κρεμούσαν τα σφαχτά στα πηγάδια να τα γλυτώσουν από τις μύγες.  
    Ακόμα, σχετικά με τα αιγοπρόβατα πρέπει να αναφέρω δυο πράγματα:

•  τις Σπηλιές του Λαπίθα, που είναι εκθαμβωτικές  τις χρησιμοποιούσαν για μαντριά και 
• πολλάκις οι γίδες έπεφταν μέσα στα ξεροπήγαδα και τις τραβούσαν με τριχιές.

Ο ΜΠΑΡΠΑ ΘΑΝΑΣΗΣ

     Ένας από τους τότε τσοπάνηδες, και ίσως ο τελευταίος που ακόμα συνεχίζει και ζει στο Λαπίθα, στο Ρουπάκι, είναι ο μπάρμπα Θανάσης Κρανίτης-Παναγόπουλος, 85 χρονών σήμερα και πατέρας του Παναγιώτη με το ξενοδοχείο. Πρέπει να τονίσουμε ότι στη μεγάλη πυρκαγιά του 2007 κάηκε η γυναίκα και η κόρη του μπάρμπα Θανάση. Ακούστε στο βίντεο, στο τέλος,  πώς σώθηκε ο ίδιος από τα πρόβατα, γι αυτό μας είπε ότι τα αγαπά σαν παιδιά του και δεν θα τα αφήσει ποτέ.. 

  Δυο άλλες καλές παραγωγικές δραστηριότητες ήταν το ρετσίνι και τα Καμίνια. Στην μεν πρώτη, στο πελέκημα και στη συλλογή συνήθως ασχολούνταν τα παιδιά της οικογένειας στη δε δεύτερη εξειδικευμένοι εργάτες, οι Καμινιέρηδες. Και οι δύο έκαναν μεγάλο τζίρο στους κατοίκους. 

Τα θρυλικά καμίνια   

  Τα δε Καμίνια ήταν δύο ειδών, τα ασβεστοκάμινα (7)  κυρίως και τα ξυλοκάμινα που τα είχαν ειδικοί μάστορες.Τόσο μεγάλη ήταν η παραγωγή της ασβέστου, το θρυλικό χοριδι που το κατέβαζαν με τα ζώα τους στο σταθμό του Καγιάφα και το μεταφόρτωναν  στα φορτηγά βαγόνια, που ήταν αραγμένα μονίμως, με προορισμό την Πάτρα και την πρωτεύουσα. 

      Πρέπει να σημειώσουμε ότι όπως αναφέρεται σε αρχαία κείμενα κατά την επικυριαρχία της Σπάρτης, στα καμίνια αυτά οι Σπαρτιάτες "έλιωναν" ογκόλιθους από την Ακρόπολη της Σαμίας. 
  Ένα τέτοιο καμίνι υπήρχε και στη Ζαχάρω στη θέση Κακάβα, κοντά στον Άγιο Σπυρίδωνα. Καμινιέρης ήταν ο Παναγιώτης Ευθυμιόπουλος με το βαρύ παρωνύμιο Τσαλδάρης. Αλλά κι αυτό το σκέπασε η εξέλιξη!

     Πολλούς πρέπει να αναφέρουμε από εκείνους τους τότε ήρωες του Λαπίθα. Έτσι συμβολικά τιμώντας τους όλους αρκούμαστε σε δύο μακαριστούς, στον:

•    Παναγιώτη Παναγόπουλο ή Παναγιώταρο, παππού του Παναγιώτη Παναγόπουλου που έχει το ξενοδοχείο "Αλκυονίς" Ο Παναγιώταρος ήταν ένας  άντρακλας, ντερέκι, που η φωνή του ακουγόταν από το βουνό κάτω στη Λίμνη. Ήταν ξακουστός  σε όλη την περιοχή και από τις διάφορες ιστορίες με τα τότε υποτυπώδη γραφικά δικαστήρια. Στο τέλος υπάρχει ένα βίντεο σχετικό με τον Παναγιώταρο, με αφηγητή τον γιο του, τώρα λεβεντόγερο μπάρμπα Θανάση.4
•      Παναγιώτη Αρφάνη που μαζί με όλες τις δουλειές του (πολυφαμελίτης ων) διετέλεσε για πολλά χρόνια και αρχαιοφύλακας στην Ακρόπολη της Σαμίας και στα αρχαία μνημεία (Μυκηναϊκός Τύμβος) στο Κλειδί.  Πατέρας δε του δάσκαλου Θοδωρή Γιαννόπουλου (Αρφάνη).  Για το Κλειδί και τα αρχαία κλικ ΕΔΩ 

         Μέχρι το 1953 πολλές οικογένειες είχαν δύο επώνυμα όπως οι Αρφάνηδες - Γιαννόπουλοι. Τότε λοιπόν με το νόμο 2573/1953 ψηφίστηκε η κατάργηση αυτού του του φαινομένου, που  ήταν κατάλοιπο  από την Τουρκοκρατία. Αποτέλεσμα άλλοι να κρατήσουν το Αρφάνης και άλλοι το Γιαννόπουλος. Κατά μαρτυρία του Παπαγιάννη (Γιάννης Αρφάνης -Γιαννόπουλος) ο προπάππους του παπά, λάβετε υπόψη σας ότι ο παπάς είναι 92 χρονών, έμεινε πεντάρφανος σε πολύ μικρή ηλικία και όλοι στο χωριό, του Σκληρού, έλεγαν τα αρφανά, τα αρφανά και έτσι έμεινε το Αρφάνηδες.

       Αξίζει να αναφέρω μια άλλη μαρτυρία. Τώρα τελευταία,  28 Οκτωβρίου 2019, που φιλοξενήθηκα στο Καστόρι του βόρειου Ταΰγετου, συνάντησα κάποιον που λεγόταν Γιάννης Αρφάνης.  Τον ρώτησα λοιπόν τι ξέρει για τους Αρφάνηδες και μου τόνισε ότι η οικογένεια κατάγεται από τον Άγιο Πέτρο  της Κυνουρίας, όπου και σήμερα υπάρχουν πολλοί κάτοικοι συνονόματοι. Μάλιστα μου παρέδωσε και ένα ιστορικό έγγραφο που κάνει μνεία για ένα φόνο που έκανε το 1620 ένας Αρφάνης. Στον Άγιο Πέτρο είχε ρίζα κι ο Αρφάνης της πάλαι ποτέ μεγάλης εταιρείας Αρφάνης-Χιόνης. 

     Τελικά το πιθανότερο είναι ότι η κοιτίδα των Αρφάνηδων ήταν ο Άγιος Πέτρος

      Αυτά για την ...σκούφια των Αρφάνηδων.   

    Από τη δε τελευταία γενιά των "Λαπιθιωτών" [και όχι "Λαπίθες" γιατί έτσι λέγονταν οι πρώτοι μυθικοί ήρωες, που έδιωξαν τους Κενταύρους] της εποχής που περιγράψαμε αρκετοί γόνοι είναι γνωστοί και επιφανείς, πρωταγωνιστές στην μικρή κοινωνία του δήμου μας και όχι μόνο. 

    Πρώτοι και καλύτεροι είναι:

•  Ο αειθαλής Παπαγιάννης που τόσα χρόνια ιερουργούσε στο Κάτω Σαμικό και για τρία χρόνια στο Θολό και στην Κοπάνιτσα [Καρυές]
• Ο δασάρχης στο Δασαρχείο Ολυμπίας που εδρεύει στην Κρέσταινα Βασίλης Γιακουμής
• Ο Παναγιώτης Παναγόπουλος, που έχει το ξενοδοχείο "Αλκυονίς"  
• Ο δάσκαλος Θοδωρής Γιαννόπουλος (Αρφάνης) στου οποίου τις κατά καιρούς αφηγήσεις στηρίζεται το παρόν αφήγημα.
• Ο κουρέας στη Ζαχάρω Θύμιος Γιαννόπουλος
• Ο Σπύρος Ευθυμιόπουλος που σχετίζεται ακόμα με τον Λαπίθα, μια και κρατά το καφενείο στον σταθμό του Καγιάφα. (8)
• Οι αδελφοί Κουρεταίοι, που διαπρέπουν στην Αμερική 

1- Η ξερολιθιά του Αρφάνη [https://youtu.be/V4K8syxrk4k]

2- Η πηγάδα του Λαπίθα [https://youtu.be/5ZI20WwYHAQ]

3- Ο Σωτήρας του Μπάρμπα Θανάση από τη φονική φωτιά του 2007

https://youtu.be/tVgjArVLo3o 

                                 

4-  Ο Παναγιώταρος https://youtu.be/jOcSi0E9lZw

(1)  Μια Κενταυρομαχία σε σχεδιάγραμμα με την διάταξη των παραστάσεων,  περιλαμβάνεται στη ζωφόρο του Παρθενώνα,.όπως και στη μετόπη υπάρχει η διπλανή εικόνα, που πολεμά  Κένταυρος με ένα Λαπίθη.

Η μάχη των Λαπιθών και Κενταύρων σε πίνακα του Πιέρο ντι Κόζιμο

(2) Η Λίμνη του Καϊάφα,  που απλώνεται πανέμορφη στα πόδια του Λαπίθα, είναι δεμένη μαζί του και μαζί αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο με  απαράμιλλο φυσικό κάλλος, έχει τη σημερινή  γεωφυσική της εικόνα από τη διαμόρφωση που έγινε επί χούντας. Μέχρι τότε η λίμνη εξαπλωνόταν  μέχρι την περιοχή που είναι το γήπεδο και το χειμώνα ενωνόταν με τη λίμνη της Αγουλινίτσας, της οποίας η αποστράγγιση - αποξήρανση έγινε πάλι επί χούντας[1968-69] και αποτελεί ένα τεράστιο λάθος. Μάλιστα  τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει προσπάθεια επαναδημιουργίας της λίμνης. 
Ο Παυσανίας αναφέρει ότι η λίμνη Καϊάφα δεν υπήρχε την εποχή του παρά μόνο ο ποταμός Ανυγρος ο οποίος πήρε την ονομασία του από το σπήλαιο των Ανυγρίδων Νυμφών. Οι πρόγονοί μας πίστευαν πως μέσα στο μεγάλο σπήλαιο προς τα δυτικά κατοικούσαν νύμφες. Η μία ήταν η Καλλιάφεια από την οποία προήλθε και η σημερινή ονομασία "Καϊάφας" η δεύτερη η Πηγαία και η τρίτη η Ιασις στην οποία απέδιδαν και την ιαματικότητα των νερών. Μερικοί αναφέρουν την ύπαρξη και μιας τέταρτης νύμφης με το όνομα Συνάλλαξις. Άλλη παράδοση όσον αφορά τη δυσοσμία των νερών αναφέρει ότι εκεί κατέφυγε να πλύνει και να καθαρίσει την πληγή του ο Κένταυρος Νέσσος που χτυπήθηκε από τα βέλη του Ηρακλή. Στον Κένταυρο αυτό ανέθεσε ο Ηρακλής να περάσει την γυναίκα του Διηάνειρα στον Αχελώο ποταμό. Στη μέση του ποταμού ο Κένταυρος θέλησε να βιάσει τη Διηάνειρα. Στις φωνές της δε ο Ηρακλής από την απέναντι όχθη, τόξευσε τον Κένταυρο και εκείνος τότε κατέφυγε στις σπηλιές του Λαπίθα να πλύνει το τραύμα του. Τα ιαματικά νερά είναι πλούσια σε υδρόθειο. 
[Τα τελευταία ιστορικά στοιχεία για τον Καϊάφα είναι από τη θαυμάσια εργασία μαθητών του Λυκείου Ζαχάρως ΚΑΪΑΦΑΣ : MΥΘΟΙ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ  2013  κλικ ΕΔΩ]
(3) Για την ακρόπολη της Σαμίας κλικ ΕΔΩ.
(4) Την τελευταία μεγάλη αγραπιδιά την έφαγε το μαύρο σφαλάγγι του ανθρώπου πέρυσι.
(5) Εκτός από τη συκιά σε μια μεριά υπήρχε ένας θεόρατος πλάτανος αλλά έπεσε κι αυτός όρθιος στην ανείπωτη πυρκαγιά, ηρωικώς μαχόμενος, όπως βροντοφώναζαν τότε οι εθνικόφρονες  στις επετείους για τη Μάχη της Ζαχάρως.[κλικΕΔΩ]
(6) Είναι μια από τις λίγες σύνθετες λέξεις που πολλάκις παρακούει έναν από τους κανόνες της νεοελληνικής γλώσσας που λέει ότι: το πρώτο συνθετικό ενός ουσιαστικού που συντίθεται από δυο ουσιαστικά είναι στην καθαρεύουσα, όπως υδραγωγείο, υδροπλάνο, οδοντόκρεμα, Ωτολαρυγγολόγος  οπότε λέμε και γιδοπρόβατα. 

(7) Τα ασβεστοκάμινα είχαν περίπου τρία μέτρα διάμετρο και βάθος τρία με τέσσερα. Τις πέτρες που στοίβαζαν στο καμίνι τις έβγαζαν συνήθως με φουρνέλα οι φουρνελάδες από το ίδιο το βουνό που είχε ασβεστογενή πετρώματα.  Τις πέτρες αυτές στο καμίνι τις χτίζανε όμορφα ανεβαίνοντας προς τα πάνω, και όσο ανέβαιναν έκλειναν αφήνοντας μονάχα μια τρύπα στο πάνω μέρος. Στη συνέχεια έβαζαν φωτιά στα ξύλα τα οποία εκ των προτέρων είχαν μαζέψει. Στο κάτω μέρος έβαζαν λεπτά ξύλα όπως αστιβίδες - σφάκες- αθινοκαλιές, σκίνους και όσο ανέβαιναν έβαζαν πιο χονδρά. Τέλος έβαζαν φωτιά η οποία έκαιγε από 5 μέρες έως και μια βδομάδα, ανάλογα το πάχος που είχαν οι πέτρες.ψήνονταν. Πότε όμως καταλάβαιναν πως οι ασβεστόπετρες ήταν έτοιμες; Ο καπνός που έβγαινε από το καμίνι ήταν αρχικά μαύρος, όταν όμως οι πέτρες είχαν ψηθεί, η φωτιά πλέον έβγαινε κάτασπρη σαν περιστέρι! Περισσότερα για τα καμίνια κλικ ΕΔΩ αλλά και στο βίντεο στο τέλος.

(8) Ο Σπύρος και ο Γιακουμής έχουν εμπειρίες και ενθυμήματα από τα θρυλικά ¨καμίνια" εκείνης της εποχής μια και έζησαν από κοντά την όλη τους εξέλιξη μέχρι το τελικό σταμάτημα.
Μια μικρή γεύση από τα καμίνια μπορείτε να πάρετε από το παρακάτω βίντεο

Σας ενημερώνουμε ότι τις επόμενες ημέρες 

θα δημοσιευτούν και τα άλλα τρία βίντεο με 

τον απίθανο Μπάρμπα Θανάση, όταν πήγαμε

 στα  λημέρια του  με τον Κουμπαράκο και 

τον Θοδωρή Αρφάνη (Γιαννόπουλο).