Ο ΣΚΟΥΡΙΟΣ ΚΙ Ο ΚΟΚΟΣ

     Πάρα πολλά κατορθώματα και άλλες τόσες ατάκες έχουν μείνει από τον Σκούριο.
     Μια ήταν  τελευταία επί χούντας, τους πρώτους μήνες του 1967. Τότε που οι χωροφυλάκοι ανάγκαζαν τον κόσμο που είχε ένα μαγαζάκι να κρεμάσουν στον τοίχο το κάδρο με τον Κωνσταντίνο και την Άννα-Μαρία.[3]

Δεν ξέρω πώς ενεπλάκη και ο Σκούριος σε αυτή την φαιδρή ιστορία. Παραγγελιά από τη Χωροφυλακή να το πάρει οπωσδήποτε αλλιώς  δεν συνεμορφώθη με τας υποδείξεις. Τούς έγραψε κι Σκούριος εκεί που ήξερε τόσα χρόνια. Με τα πολλά τον κάλεσε ο Διοικητής και τον είπε ορθά κοφτά ότι αν δεν το πάρει έχει Γιούρα. Να το πάρει και να το βάλλει όπου θέλει. Καλά του λέει όπου θέλω…. Τι να κάνει και ο Σκούριος, τον είχαν πάρει και τα χρόνια, φύλλο τρεμάμενο ήταν, πηγαίνει ο ίδιος στη Ζαχάρω και αγοράζει το κάδρο από τον Αβραμόπουλο, τον μπακάλη. Πιθανότατα ο κύριος αυτός, μέγας εθνικόφρων, [4] ήταν πληρεξούσιος από τη Χωροφυλακή για την κυκλοφορία του Κοκού και της ...Μεγαλειοτάτης. Με το αζημίωτο πιστεύω.
Ακουμπάει λοιπόν ένα σεβαστό ποσό τότε, παίρνει το κάδρο, το χώνει σε ένα τσουβάλι και με το άλογο στην Καλίδονα. Τους μεγαλειοτάτους τους κρέμασε στον τοίχο ανάποδα. Μέχρι να το αντιληφθούν τα …τζιμάνια, οι χωροφυλάκοι γίνεται η καρικατούρα, το κίνημα του βασιλιά, οπότε τρέχει στον Αβραμόπουλο και του παραδίνει το κάδρο και του λέει:
     _Δώσε μου ρε πίσω το πεντακοσάρικο, με τον παλιόπουστα που μου έδωσες..  Τίποτα ο μαγαζάτορας, τσιφούτης όπως ήταν. Δεν χάνει καιρό ο Σκούρος και μια και δυο πάει στο σταθμό της Χωροφυλακής και ή παίρνει σχετικό φρμάνι ή έπεσε τηλέφωνο στο λεγάμενο και πήρε τα λεφτά του πίσω.
    Έτσι λένε αλλά δεν το πιστεύω. 

[3] Θυμάμαι σαν χτες. Ένα τέτοια κάδρο είχε και πατέρας μου στο μαγαζί που διατηρούσε επί χρόνια. Το είχε κάτω από τον πάγκο και ανάλογα την περίστAση το κρεμούσε σε μια πρόκα στον τοίχο.

ΤΑ ΔΥΟ ..."ΘΑΥΜΑΤΑ" ΣΤΟ ΒΑΡΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΕΠΕΤΟ ΚΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΣΚΟΥΡΙΟΣ [2 από 3]

      Ήταν που λέτε 22 Αυγούστου, κάποιας χρονιάς στις αλλοτινές εποχές. Παραμονή της μεγάλης γιορτής για το χωριό. Την άλλη μέρα γιόρταζε η Παναγιά του Βαρκό και ήδη το διήμερο πανηγύρι είχε αρχίσει. Κατά την παράδοση η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε από έναν βοσκό πολύ παλιά, το 1983 στη σπηλιά του Βαρκό, και ήταν θαυματουργή[2]    Οπότε λεφούσι ο κόσμος από τα γύρω χωριά στην περίλαμπρη γιορτή.
     Ο Σκούριος και η κυρά του μαζεύτηκαν από  το χωραφάκι στο κονάκι τους νωρίς το μεσημέρι. Η παραγωγή της σταφίδας ήταν αρκετά καλή και μετά από τόσα  κόπια την είχαν απλώσει στο αλώνι. Το δεφτέρι του μπακάλη και τα άλλα τα χρέη έτρεχαν κατά ..πόδας. Περίμεναν πώς και πώς να περάσουν οι μέρες για να πουλήσουν τη  σταφίδα. Ήταν η μοναδική σοδειά όλο τον χρόνο. Είπαμε μη φαντάζεστε πολλά πράγματα, ένα μικρό χωραφάκι τι να σου κάνει. Αλλά αυτό είχαν και λίγες ελίτσες για το λάδι της χρονιάς. Λίγες ανάγκες και λίγα τα αγαθά, εν αντιθέσει με τη φύση που ήταν απλόχερη, χόρτα, βολβοί και σαλιγκάρια αβέρτα, οι πλαγιές γιομάτες. Χίλια ευτυχώς για τον κοσμάκι!
   

ΣΕΠΕΤΟ

 Είχαν κανονίσει από πριν, η γυναίκα θα πήγαινε στο Σεπετό, στη ξακουστή Μονή της Παναγίας της Σεπετιώτισσας αποβραδίς για να παραστεί στην λειτουργία  και στην ολονύχτια  κατάνυξη. Τι να κάνει και ο Σκούριος, θέλοντας και μη, όχι μόνο το δέχτηκε αλλά και μάλιστα ξεπροβόδισε το μικρό καραβάνι με τις συγχωριανές και τα γαιδουρομούλαρα. Αυτός θα πήγαινε κάτω στο Βαρκό, έτσι για να ξελαμπικάρει.

     Έτσι και έγινε εκείνο το βράδυ που ήταν χαρά Θεού, με τον έναστρο ουρανό και το φεγγάρι του Αυγούστου γιομάτο σαν στεφάνι βαρελιού. Πίστη και λατρεία αλλά και τα πανηγύρια και στο Βαρκό και στο Σεπετό τρικούβερτα.
        Κοντά στα μεσάνυχτα γύρισε ο Σκούριος στη χαμοκέλα, είχε πιει μερικά ποτηράκια   και τα είπανε με δυο καλούς του συντρόφους και έπεσε αμέσως στο κρεββάτι. Σε ένα λεπτό τον πήρε ο ύπνος.  Και εκεί κοντά στο πρώτο χάραμα πετάγεται απότομα από τις βροντές, τη καταιγίδα και τα σκουσμάρια, που όσο πήγαιναν και αυξάνονταν.

ΒΑΡΚΟ

 Ρίχνει κάτι πάνω του και πετάγεται στη μικρή εξώπορτα με το βρακοζώνι . Τι να δει; Χαλασμός Κυρίου, τούρθε νταμπλάς στο κεφάλι.  Ο ουρανός ξεσχιζόταν από τις αστραπές και οι βροντές έπεφταν ακατάπαυστα. Καταρρακτώδης βροχή και ένας αέρας διαβολεμένος. Και μέσα σε αυτή την πλημμύρα, τον κατακλυσμό  πολλοί συγχωριανοί αλαφιασμένοι έτρεχαν όπως μπορούσαν μπας και προλάβουν τίποτα να σώσουν από τις σταφίδες, το βιός τους, τον ιδρώτα μια χρονιάς. Τι να προλάβουν όμως οι κακόμοιροι. Η καταστροφή ήταν μεγάλη, δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο. Με το που ξημέρωσε στο χωριό η βουβαμάρα, η κατήφεια και η θλίψη έπεσαν σαν καταχνιά.[ΚΘ1] 
Κι ο Σκούριος κλείστηκε στο σπίτι του. Η πίκρα τον είχε καταλάβει και η αγανάκτηση  είχε ξεχειλίσει. Και τι δεν κατέβασε. Άρχισε με όλους τους Αγίους, του εσωτερικού και του εξωτερικού όπως τους έλεγε.  Τα γαμοσταυρίδια και οι χριστοπαναγίες η μια μετά την άλλη. Λες και τον έπιασε αμόκ.  Είχε καιρό να οργιστεί τόσο πολύ.  Αφού κουράστηκε να βρίζει, αποκαμωμένος πια, έπεσε σε μια παλιοκαρέκλα και τα μάτια του γυάλιζαν σαν του τρελού.
Εκεί τον  βρήκε η γυναίκα του όταν επέστρεψε, τρελαμένη κι αυτή και λούτσα από την κορυφή ως τα νύχια, μετά από δυο-τρεις ώρες ποδαρόδρομο. Με το που άνοιξε την πόρτα, πετάγεται επάνω ο Σκούριος και με μια βροντώδη  φωνή της λέει:                        
 
                «Πουτάνα και η Σεπετιώτισσα, πουτάνα και η Βαρκότισσα».

[ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΤΟ 3ο

 Ο ΣΚΟΥΡΙΟΣ  ΚΙ Ο ΚΟΚΟΣ]

[2]  Έχω μια μεγάλη απορία, πόσα χρόνια έχει να  βρεθεί κάποια εικόνα σε μια σπηλιά ή κάτω από ένα βράχο; Κάποιος θα ισχυριστεί ότι αυτό γίνεται επειδή λιγόστεψαν οι βοσκοί

ΤΑ ΔΥΟ ..."ΘΑΥΜΑΤΑ" ΣΤΟ ΒΑΡΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΕΠΕΤΟ ΚΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΣΚΟΥΡΙΟΣ [1 από 3]

ΤΑ ΔΥΟ "ΘΑΥΜΑΤΑ" ΣΤΟ ΒΑΡΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΕΠΕΤΟ

ΚΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΣΚΟΥΡΙΟΣ

       Για πολλά χωριά της περιοχής μας έχουμε αναφερθεί κυρίως στην πλούσια ιστορία τους στην Κατοχή. Από αυτά έχουμε περιγράψει διάφορα, σπουδαία γεγονότα όπως την ανατίναξη της γέφυρας της Νέδας [κλικ ΕΔΩ], το Ολοκαύτωμα του Λεπρέου (Στροβίτσι)[κλικ ΕΔΩ], το κάψιμο της Παύλιτσας (Περιβόλια, [κλικ ΕΔΩ] τη διάρρηξη των  αποθηκών ΑΣΟ στον Κακόβατο [κλικ ΕΔΩ], τις μάχες στη Ζαχάρω [κλικ ΕΔΩ], τα οχυρωματικά έργα στο Κλειδί για την δήθεν απόβαση των συμμάχων [κλικ ΕΔΩ] και πολλά άλλα. 

        Πάντως την πιο πλούσια δράση στα κατοχικά χρόνια είχαν τα ονομαζόμενα "κόκκινα χωριά', η Καλίδονα και το Μπισχίνι, και πολλοί αξιόλογοι κάτοικοι έχουν μνημονευτεί διανθίζοντας τα σχετικά αφηγήματα πολλών πατρωτών.  
   Τις προάλλες στο συγκινητικό ενθύμημα της Τριανταφυλλιάς, μία είναι η Τριανταφυλλιά και περιούσια, για τον Μίκη και τον Λαμπράκη, μνημονεύεται και ο γείτονας που βοήθησε, ένας Νίκος Σκούριος.
Σε αυτόν τον ανώνυμο, επώνυμο αφιερώνεται το σημερινό  μικρό ιστοριογράφημα.
     Λοιπόν ο Σκούριος ήταν αριστερός, κουμουνιστής  από κούνια, αντάρτης, Μακρόνησο και όλα τα σχετικά.  Οπότε παντρεύτηκε μεγάλος, και έτσι έμεινε άτεκνος. Είχε κι αδέρφια, δεν έμαθα πόσα, αλλά ξέρω ότι ήταν θείος της Τασίας Χριστοδουλοπούλου, πρώην βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ και συζύγου του Δρίτσα.
    Να τονίσω ότι μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι οι τότε κουμουνιστές της Καλίδονας ήταν ιδεολόγοι και ενημερωμένοι για όλες τις αντιθέσεις και αντιπαλότητες του Κινήματος, όπως στο θέμα της Βάρκιζας όπου πολλοί δεν συμφώνησαν με την άτεγκτη γραμμή του ΚΚΕ και συνέπλευσαν με τον Άρη, με ότι αυτό συνεπαγόταν. Πρώτος ο καθοδηγητής της περιοχής, ο πατέρας της Τριανταφυλλιάς. Βεβαίως χωρίς να τους ξεχωρίζει η βάναυση και αποτρόπαιη αντιμετώπιση των κατασταλτικών σωμάτων, της χωροφυλακής κυρίως, του κράτους και του παρακράτους και όλων των δημόσιων υπηρεσιών. Εκείνο το κατάπτυστο πιστοποιητικό φρονημάτων έκανε θραύση.
  Ως ιδεολόγοι εννοείται ότι ήταν άθεοι ο δε Σκούριος ήταν και πολύ αθυρόστομος.  Παρά ταύτα πήγαιναν σε διάφορα μοναστήρια για τα πανηγύρια τους όπως το Σεπετό και βέβαια το Βαρκό μια και γινόταν το ξακουστό πανηγύρι του  χωριού. μέγα καλοκαιρινό γεγονός σύναξης και ξεφαντώματος για όλη την περιοχή.
   Φτωχός ήταν με ένα μικρό κλήρο ο  Σκούριος και η βιοπάλη δύσκολη εκείνα τα χρόνια για τους περισσότερους χωριανούς, εκτός από τους  μεγαλοκτηματίες, που ήσαν λίγοι μεν αλλά κρατούσαν τα ηνία. Δεν έφταναν τα πλούσια αγαθά και τα χωράφια αλλά είχαν μαζί τους τα καπέλα και τις «σαρδέλες» της εξουσίας και της παραεξουσίας, και το ..νόμο και το πουλί»
     

Η κύρια καλλιέργεια στο χωριό, όπως και στην γύρω περιοχή, ήταν οι σταφίδες. Εργασία όλο τον  χρόνο πολύ κοστοβόρα, από την αρχή μέχρι το τέλος. Συνεχή ραντίσματα, με εκείνες τις θρυλικές ψεκαστήρες, θειαφίσματα με το φυσερό, χαράκι με τη φαλτσέτα και πολλά σκαψίματα. Όποιος θυμάται τα κουτρούλια [1] [κλικ ΕΔΩ] καταλαβαίνει τι εστί πλατειά αξίνα και τι ξωμάχος [2] Στο τέλος μετά τον τρύγο τις άπλωναν 12-15 ημέρες στα αλώνια να ξεραθούνε. Αλλοίμονο αν σε αυτό το μικρό διάστημα έπεφτε  βροχή. Μεγάλη πανωλεθρία,  ο κόπος μιας χρονιάς πήγαινε χαράμι. Βεβαίως είχαν κάνει σκέπαστρα με κανναβάτσο, γερό λευκό ύφασμα, ΄και όλοι ήταν σε επιφυλακή αλλά, αλλά… Εάν η βροχή ήταν ισχυρή νεροποντή, όμβρος, άντε να τις προφυλάξουν. Μεγάλη συφορά για τους σταφιδοπαραγωγούς. Για τους μικρούς δε, με λιγοστά στρέμματα που ήταν οι περισσότεροι, ήταν καταστροφή. Έχαναν ολόκληρο το βιός τους και στα χωριά έπεφτε γενική θλίψη, μια και ήταν το μοναδικό τους ετήσιο εισόδημα..............[Τα .....θαύματα σε επόμενη ανάρτηση]

 [1] Διαβάστε το περίφημο κείμενο του Δημητράκη  Κουκουλά "Το σκάψιμο με τα κουτρούλια)                 

 [2] Εκείνα τα αλλοτινά χρόνια οι κύριες καλλιέργειες στην περιοχή της Ζαχάρως ήταν η σταφίδα και δη στον Κακόβατο που ήταν και τα εργοστάσια του ΑΣΟ και στα σταφιδοχώραφα  δούλευε όλη η οικογένεια. Δεν γνωρίζω γιατί στο χωριό μου, το Γιαννιτσοχώρι ντε, καθόλου δεν καλλιεργούσαν σταφίδα, εκτός από  μερικά αμπέλια για κρασί. Η κύρια καλλιέργεια ήταν οι υπαίθριες ντομάτες, και ακολουθούσαν τα χωραφίσια φασόλια, τα αραποσίτια και τα σιτηρά. Και σε μας όλη η οικογένεια συμμετείχε στα χωράφια. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει εντελώς, η μοναδική καλλιέργεια είναι τα θερμοκήπια με όλα τα ζαρζαβατικά, περισσότερο αγγούρια και οι ελιές αλλά πλέον εργάζονται οι μετανάστες, που έχουν κατακλύσει το χωριό από τα δεύτερα και τρία κράτη, Αλβανία, Βουλγαρία, Πακιστάν, Αφρική κ.α.

                                               ΠΗΓΕΣ: ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΆ ΝΙΑΡΧΟΥ

                                                                                     ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ!!!

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΆ

Ο θάνατος του Λαμπράκη τον Μάιο του 1963 , μας είχε συγκλονίσει ως οικογένεια. Αλλά επειδή όλα τα εσκίαζε η φοβέρα, πάντα ο πατέρας μας μπροστά μας μιλούσε όλο με υπονοούμενα χωρίς να αναφέρει ποτέ ονόματα για ευνόητους λόγους.

Ήταν καλοκαίρι του 1963. Ο γείτονας μας <Σκούριος>> προειδοποίησε τον πατέρα μου ότι <<το Σάββατο θα ερχόταν στην Καλίδονα η χήρα του Λαμπράκη, Ρούλα με αντιπροσωπεία του κόμματος, γιατί την Κυριακή στη Ζαχάρω θα βάπτιζαν κάποιο αγοράκι και θα του έδιναν το όνομα του Λαμπράκη δηλ. Λάμπρος..>>.Του πρότεινε λοιπόν να καθίσουν για φαγητό στο φτωχικό εξοχικό μας. Η Μάνα μου μαγείρεψε στη φωτιά, κάτω από την ακακία , κοτόπουλο λαδορίγανη και η Καλιρρόη , γυναίκα του Σκούριου ζύμωσε και φρέσκο ψωμί…
Πράγματι ήρθαν 4 νεαροί και η γυναίκα του Λαμπράκη η Ρούλα… Τους περιποίθηκαν οσο μπορούσαν καλύτερα.. μας ευχαρίστησαν, μας έδωσαν ένα βιβλίο δώρο που μιλούσε για τη ζωή του Λαμπράκη και ένα άλλο έντυπο… και έφυγαν για Ζαχάρω να βαπτίσουν το αγοράκι…
Η παιδική μου περιέργεια, με έκανε να ρωτήσω τον πατέρα μου ποιοι ήταν…μου είπε τα ονόματα, αλλά μου συμπλήρωσε δεν χρειάζεται εσύ να πεις πυθμένα ποιοι ήταν… Με κυρίευσε ο φόβος αμέσως… Μου έμεινε όμως στο μυαλουδάκι μου το όνομα <<Μίκης>… Διαβάζοντας το βιβλίο του Λαμπράκη μετά από λίγες μέρες έγραφε σε ένα σημείο..<< το φέρετρο του Λαμπράκη το έβαλαν σε ένα βαγόνι του τρένου και το συνόδεψε ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Μίκης Θεοδωράκης..>> Μου έμεινε αυτό πολύ βαθιά χαραγμένο μέσα στο μυαλό μου.

Φυσικά όπως καταλαβαίνεται ο φάκελος του πατέρα μου, στην ασφάλεια, συμπληρώθηκε και με την παραπάνω φιλοξενία… όσο μεγάλωνα άκουγα για αγώνες και τραγούδια και συχνά το όνομα του Μίκη.. Αισθανόμουν πολύ υπερηφάνεια, που φιλοξενήθηκε στο φτωχικό μας εξοχικό το καλοκαίρι του 1963.
Πέρασαν πολλά χρόνια για να μου το επιβεβαιώσει ο πατέρας μου ότι αυτός ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο πολύ αδύνατος και ψιλός με τα σγουρά μαλλιά…. Σήμερα μετά από 58 χρόνια έχω το θάρρος και μοιράζουμε μαζί σας ένα βίωμα από τα πολλά που είχαν στιγματίσει την παιδική μας αλλά και νεανική μας ηλικία..

ΤΟ ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ Π.Δ, ΕΡΓΟ ΔΟΜΕΣΤΙΧΟΥ [τον θυμάστε;]

     

  Θα μου πείτε γιατί τώρα μετά από οχτώ ολόκληρα χρόνια. Τώρα που πλέον η ίδια η ζωή φανέρωσε την αλήθεια και ήδη έχουν δοθεί πραγματικές απαντήσεις. ΝΑΊ ΜΕΝ ΑΛΛΆ..

  Λοιπόν στο κείμενο. Δεν βρίσκω λόγια να το χαρακτηρίσω, Μόνο με μια λέξη: ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟ!

Τι να πρωτοθαυμάσω  και πώς να  εξηγήσω;

 -Το απύθμενο θράσος και το επιτακτικό ύφος και τον τόνο εξαρχής, λες και απευθύνονται σε μια ισότιμη δημοτική υπηρεσία ή είναι κάποιο επιστημονικό Ίδρυμα ή  Επιμελητήριο.

- Το αμέτρητο, βαθύ σκότος και τη συνειδητή παραπληροφόρηση; 

     Κατά αρχάς είναι οφθαλμοφανές τοις πάσι όχι μόνο ποιος κρύβεται πίσω από αυτό αλλά και ποιος το συνέθεσε κιόλας και τίνος είναι ..επιταγή. Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια; Η γραφή και όλα τα επιχειρήματα,[ δόμηση 20 στρέμματα, νέα περιβαλλοντική μελέτη, συνολικό αναπτυξιακό σχέδιο, πληρωμένες ΜΚΟ, ανύπαρκτη Ποσειδωνία  και ανύπαρκτα δάση κουκουναριάς κ.κ.κ] καταδίνουν τον συγγραφέα, τον περιβόητο Δομέστιχο της Ζαχάρως [1]. 

  Όλα αυτά τα ανωτέρω, τα επόμενα χρόνια του βλακώδους πολέμου  για την κατάργηση του Π.Δ. που επιδόθηκε με παθιασμένη εμμονή ο πρώην δήμαρχος έγιναν βασικά εργαλεία και ...όπλα του. [2]

Εξάλλου ποιος κύριος ή κυρία από τους αξιότιμους υπογράφοντες δύναται όχι μόνο να γράψει αλλά και και να εκφέρει κάτι τέτοιο; 

     Τελικά αποδεικνύεται περίτρανα:

• Η μεγάλη οπισθοδρόμηση που προκάλεσαν οι Διόσκουροι, αφοί Αλεξανδρόπουλοι με την συνειδητή παραπληροφόρηση λόγω ευτελούς(;) ιδιοτέλειας....

• Πόσο πειθήνια όργανα ήταν όλοι οι υπογράφοντες στους τοπικούς κοινοτάρχες, Τριγαζάδες. Κάτσε κάτω, σήκω πάνω, πάρε τον έναν και χτύπα τον άλλον. Το ίδιο και αυτοί ως κοινοτική αρχή στον εκάστοτε δήμαρχο. [3] 

    Βεβαίως ολόκληρο το κείμενο βρίθει απίθανων μαργαριταριών αλλά το τελευταίο είναι το άκρον άωτον της μεγαλομανίας και της μικρομέγαλης αντίληψης των Δομέστιχων. 

   Θαυμάστε το πάλι

[Άδεια παραμονής και επιβίωσης στο χώρο μας δεν ζητάμε από κανένα 

είτε λέγεται ΕΕ είτε λέγεται κυβέρνηση είτε λέγεται ΜΚΟ].

Συγνώμη σαν ....πορδή δεν φαντάζει;

       Πάντως να πούμε και ένα καλό λόγο. Διαβάζοντας τους υπογράφοντες και τι έκαστος αντιπροσωπεύει, έμεινα έκθαμβος και μπράβο μας που στο χωριό μας δραστηριοποιείται τόσο ικανός αριθμός φορέων και συλλόγων έστω και ως "σφραγίδες"

[1] Όπως πολλάκις έχω καταγγείλει ο Δομέστιχος είναι διπρόσωπος, δυαδικός, Ιανός δες ΕΔΩ 

[2] Η παραπληροφόρηση που ξεκίνησε από τον Δομέστιχο κλικ ΕΔΩ  έχει κάμει πολύ μεγάλη ζημιά στον τόπο.. Αποτέλεσμα τα δεινά και τις δυσκολίες τα ρίχνουν ΟΛΑ στο Π.Δ.. Πολύ φοβάμαι ότι και ο Μητρόπουλος...παίζει  με την κατάργηση. Πρόκειται να του ζητήσω μια συνέντευξη εφ όλης της ύλης και.... βλέπουμε.... 

[3] και πάντα μετά από συμφεροντολογικές ιδιοτέλειες. Η συνέχεια και η μεταπήδηση στον Μητρόπουλο είναι ένα ακόμη δείγμα. Δοσοληψίες της μορφής δούναι και λαβείν. 

ΒΑΡΚΑ Η 30ΦΥΛΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΡΚΟ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΔΟΝΑ// ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΖΩΗΣ

 Μετά τη χτεσινή μου επίσκεψη στο Βαρκό, βλέποντας το μεγάλο έργο που το πραγματοποίησε ανθρώπινος παράγοντας, και θαυμάζοντας ό,τι έγινε,

αναπόλησα λίγο το παρελθόν. Σκέφτηκα , τι αντιμετώπισα και θα μοιραστώ μαζί σας τα παρακάτω.

Αρχικά σας εύχομαι ΚΑΛΗΜΕΡΑΣ ΣΑΣ και ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ !! και πάντα με χαμόγελο να χαιρετάτε την καινούργια μέρα, και να έχετε ένα πρόχειρο σφουγγάρι να σβήνεται το κάθε δυσάρεστο παρελθόν.

Αγαπητοί μου διαδικτυακοί φίλοι και μη, επιλογή μου ήταν, να μην παραιτηθώ από τον στόχο μου, για να ανοίξει το εκκλησάκι στο Βαρκό που από παντού ακουγόταν, <<τέρμα μπήκε λουκέτο>>. Έχω ηθική υποχρέωση να αναφέρω ότι βασίστηκα σε όλους τους καλούς πατριώτες, και φίλους, του χωριού μας, που με παρότρυναν να προχωρήσω στο στόχο μου. Και το έπραξα. Αγνόησα όλους τους απαισιόδοξους, και όλους τους <<ειδήμονες>> που εκ των υστέρων γίνονται προφήτες.

Οι εικόνες σας μιλούν, και σας καλούν να το επισκεφθείτε. Σας περιμένει να δείτε από κοντά και να θαυμάσετε ένα τεράστιο έργο που κατόρθωσε ο ανθρώπινος παράγοντας. Δεν θα υπάρχει φόβος από κανέναν να μην πέσουν τα βράχια. Η ιστορία που έχει γραφεί στο χώρο αυτό θα συνεχιστεί και πρέπει. Το εκκλησάκι θα λειτουργήσει ξανά μετά από πέντε χρόνια

Σε ευχαριστώ Παναγία μου που μου έδωσες κουράγιο και δύναμη και αντιμετώπισα τις ανθρώπινες αδυναμίες, και θα γιορτάσουμε πάλι όπως παλιά. Ευχαριστώ πολύ για πολλοστή φορά όλους που βοήθησαν , που έδειξαν κατανόηση στο πρόβλημα που είχε προκύψει, που ένοιωσαν την αγωνία μου και στάθηκαν δίπλα μου με το δικό τους τρόπο!!

 

Ραντεβού καλοί μου φίλοι στις 23 Αυγούστου στο

ΒΑΡΚΟ ΚΑΛΙΔΟΝΑΣ.

Σας περιμένουμε!!

ΡΟΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ

          Ότι και να πείτε ότι η
 Τριανταφυλλιά είναι πρώτη!!!

     Δεν πιστεύω να υπάρχει κάποια η κάποιος τουλάχιστον στην περιοχή μας που το αρνείται. Τέλος πάντων η Τριανταφυλλιά δεν έχει ανάγκη ουδενός τη μαρτυρία. Τόσα χρόνια οι πράξεις και τα έργα  της, ΠΡΟΣΦΟΡΑ στο χωριό της, την πάλαι πότε κόκκινη Καλίδονα, λάμπουν σαν το Βόρειο Σέλλας.

   Όπως και σε όλα τα χωριά, έτσι και στην Καλίδονα υπάρχουν μερικοί που πράγματι δεν την αποδέχονται ως μπροστάρισσα κι αυτό γιατί βλέπουν το δένδρο και χάνουν το δάσος. Υποψιάζομαι ότι ενέχεται και ένας άλλος λόγος με αρκετή πολιτική απόχρωση.... που θαμπίζει στο πρώτο από τα δύο υπέροχα δημοτικά άσματα που άδει η ίδια, η Τριανταφυλλιά!!!

[Το 2ο τραγούδι αναφέρεται σε ένα θέμα διττό που έχει δηλαδή δύο πρόσωπα. Το ένα μεταξύ πατέρα και κόρης, σύνηθες αλλά κυρίως βιασμός που διώκεται και το άλλο μεταξύ μάνας και γιού που τόσο τραγικά και συνταρακτικά θίγεται στο τραγούδι. Βεβαίως με συντάραξε το τραγούδι και θυμήθηκα το έργο του Μπερτολούτσι THE MOON [1979] που χειρίζεται το ίδιο θέμα με σπάνια καλλιτεχνική μαεστρία!]

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΙΔΟΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ [11- 2 - 2024]

 ΑΠΌ ΤΗΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ

  Πήρα αφορμή από τις παρακάτω φωτογραφίες που είναι στιγμιότυπα πριν από τριάντα χρόνια , αλλά και επειδή τώρα τελευταία έχουμε πολλές κηδείες και μνημόσυνα, να γράψω την παρούσα ανάρτηση.

Πολύ περιληπτικά θα αναφερθώ , πως τηρούσαν οι πρόγονοί μας τα ήθη και τα έθιμα, με πολύ σεβασμό και δέος, τη διαδικασία από την ώρα που πέθαινε ο άνθρωπός τους μέχρι την ταφή του. Θεωρώ ότι αξίζει να μάθουν οι νέες γενιές, την όλη αυτή διαδικασία . Αν το διαβάσουν κάτι θα τους μείνει.

Καθημερινά ακούμε για κηδείες φίλων , συγγενών, γνωστών και αγνώστων, μου ήρθαν στο μυαλό μου οι στίχοι του τραγουδιού << Ο Χάρος βγήκε παγανιά κα θέρισε μια γειτονιά κλπ κλπ>> Έτσι είναι η ζωή μας, τελειώνει για αυτούς που μας αποχαιρετούν, αλλά για τους υπολοίπους η ζωή συνεχίζεται.

. Τους ηλικιωμένους σπάνια τους πήγαιναν σε Νοσοκομείο, όπως γίνεται σήμερα, το θεωρούσαν φυσιολογικό λόγω της μεγάλης ηλικίας των, ότι κάποια στιγμή θα πέθαιναν. Αν αρρώσταιναν έφερναν κάποιο γιατρό τους έλεγε τι να κάνουν και τους περιποιόντουσαν στο σπίτι τους μέχρι που έκλεινε τα μάτια του. . Επίσης ο νοικοκύρης που είχε την ευθύνη του σπιτιού ετοίμαζε το << κουτί>>, όπως το έλεγαν και το έκρυβαν κάπου . Τα ρούχα τα είχαν έτοιμα πριν από αρκετό καιρό ήταν όλα καινούργια και βαμβακερά ποτέ νάιλον. Στο σημείου αυτό αξίζει να αναφέρουμε ότι η γυναίκες στον αργαλειό ύφαινα βαμβακερό ύφασμα, το μάζευαν <<τρούμπα >>το έπαιρναν προίκα και το μελετούσαν για <<Σάβανο>> να το φορέσουν στον νεκρό κάτω από όλα τα ρούχα. Αυτό συμβόλιζε τον μανδύα που φόρεσε ο Χριστός.

. Όταν έβλεπαν ότι πρόκειται να πεθάνει έρχονταν οι συγγενείς στο σπίτι και τον << παραστέκαν>>. Όταν τελείωνε έπρεπε να τον ετοιμάσουν μονοί τους. Θα τον έπλεναν με νερό και κρασί, θα του έκοβαν τα νύχια , τα οποία τα έβαζαν μαζί του, και τον στόλιζαν με τα ρούχα. Δεν έπρεπε να λείπει τίποτε. Απαραίτητη ήταν η λεγόμενη << μπόλια>> και αυτή υφασμένη στον αργαλειό, σήμερα βάζουμε μια λευκή πετσέτα..

Υπήρχε μεγάλη αλληλοβοήθεια από τις γειτόνισσες και τους συγγενείς. Όλοι έπρεπε κάτι να κάνουν. Άλλη έφτιαχνε γνήσιό κερί, που το ανάβαν αμέσως όταν τον ετοίμαζαν. Άλλη βοηθούσε να στρώσουν το σπίτι και άλλες δουλειές που πρόκυπταν. Όταν πέθαινέ ας ήταν νύχτα κτύπαγαν την καμπάνα. Αργότερα το κατήργησαν και αμέσως που φώταγε η μέρα την κτυπούσαν αρκετές φορές . Το πρώτο κερί , δεν το άφηναν να καεί όλο, το έσβηναν και τα τρία πρώτα βράδια το ανάβαν στη μέση της σάλας, με λιβάνι Πάλι ερχόντουσαν οι γυναίκες για να κάψουν το <<κερί>>χωρίς να μιλούν καθόλου. Αν παρουσιαζόταν μυγούλα, και συνήθως έρχονταν, την έβλεπαν, που γύριζε σε όλες τις γυναίκες και αυτό το ερμήνευαν ότι ήταν η ψυχή του πεθαμένου τους. Και κάτι άλλο που μας είχε προβληματίσει ως παιδιά, που δεν μας άφηναν να νίφτουμε και να κόψουμε τα νύχια μας το βράδυ, λέγοντας μας ΄ότι βράδυ μόνο τους πεθαμένους νίβουν και κόβουν τα νύχια. Πότε οι ζωντανοί, η ημέρα είναι όλη δικιά σας.

.Όταν πια ήταν όλα έτοιμα, καθόντουσαν γύρω γύρω και άρχιζαν τα μοιρολόγια. Τα μοιρολόγια που ήταν η ιδία η ζωή του, με ρυθμό πένθιμο. Το θεωρούσαν πολύ κακό να μην μοιρολογήσουν. Μπορεί να έχω ξεχάσει και κάτι , όμως έχω εικόνες πολλές μέσα μου που πραγματικά όταν τα σκέφτομαι συγκινούμε. Τα δε λουλούδια που τους συνόδευαν τα έφερνε κάθε νοικοκυρά από τον κήπο της.

Οι γυναίκες που είναι στην φωτογραφία, είχαν όλες κατέβει με τα πόδια τους στην Κολενιτσι να ξενυχτήσουν τη γιαγιά που είχε πεθάνει και όλες ήταν οι μοιρολογίστρες του χωριού μας. Η κάθε μια είχε το δικό της να της πει και να την αποχαιρετήσει. Τώρα πολύ λίγα τηρούνται δεν ξενυχτάν ευκολά τον νεκρό τους , τον στέλνουν στο ψυγείο. Τότε το θεωρούσαν προσβολή να διώξουν τον άνθρωπο τους, τον αγωνιστή, όπως έλεγαν τελευταία βραδιά από το σπίτι του. Το βραδύ συνήθως σκέπαζαν το πρόσωπό του με ύφασμα βρεγμένο με λεμονόνερο και το πρωί ήταν το πρόσωπό του πεντακάθαρο λες και ήταν μακιγιαρισμένο.

Θα κλείσω την μικρή αναφορά μου

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ :με ενδιαφέρει η ανάπτυξη και προβολή του τόπου μου.

 

Καλημέρα και καλή εβδομάδα με την προτροπή ποτέ να μην εγκαταλείπετε αυτό που θα σας κάνει ευτυχισμένους.

<<Οι κύκλοι είναι για να κλείνουν. Τα καλύτερα είναι για να έρχονται!!>>. Μια εθιμοτυπική επίσκεψη που έκανα στον νέο μας Δήμαρχο και μετά από τον λίγο χρόνο που έμεινα μαζί του, έφυγα με μηνύματα αισιοδοξίας. Έκτος από τις ευχές μου , ως Επίτιμος Πρόεδρος του προσέφερα τις εικονιζόμενες εκδόσεις του Συλλόγου μας, που είχα την επιμέλεια έκδοσης τους, και αφορούν Λαογραφικά , πολιτιστικά και Ιστορικά στοιχεία του χωριού μας. Επίσης τον προσκάλεσα με την πρώτη ευκαιρία που θα έχει να επισκεφθεί το Λαογραφικό μας Μουσείο. Η υπόσχεσή του ήταν φυσικά θετική.

Δεν έχω να κερδίσω τίποτε το ιδιαίτερο .

Απλά όπως έχω δηλώσει και στο παρελθόν, με ενδιαφέρει

η ανάπτυξη και προβολή του τόπου μου.

Καλή Δύναμη και καλή συνέχεια κ. Δήμαρχε.

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΓΩΝΙΑ ΑΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΒΑΡΚΟ!!!

      Αυτός που είπε ότι:<< Είναι πολύ εύκολο να αποκτήσεις κάτι, αλλά πιο δύσκολο να το διατηρήσεις…>> τι δίκιο είχε.. Πόση αλήθεια κρύβεται πίσω από όλες αυτές τις λέξεις…..               Λόγω του προβλήματος υγείας μου είμαι υποχρεωμένη να είμαι στο σπίτι μου και να δέχομαι τηλέφωνα και οι ενημερώσεις μου γίνονται μέσω του τοπικού τύπου και του διαδικτύου.. Πριν από 10 μέρες μου ήρθαν τα <<πικρά μαντάτα>> ότι δυστυχώς το ΒΑΡΚΟ δεν θα γίνει γιατί δεν έχουν τακτοποιηθεί τα νόμιμα χαρτιά…. Φυσικά περίμενα ότι θα έχει υπάρξει ευαισθησία από τους υπεύθυνους να βγάλουν μια ανακοίνωση και να ενημερώσουν ότι τα Βαρκό δεν γίνεται….. Άρχισαν οι προβληματισμοί και η σκέψη μου γύρισε στο παρελθόν. Για ενημέρωσή σας οι εκδηλώσεις στο Βαρκό είναι μεν συνδεδεμένες με τη λειτουργία στο ιστορικό εκκλησάκι, όμως αφορούν τον χώρο κάτω των εκδηλώσεων. Όταν το 1985 ιδρύθηκε ο Σύλλογος περάστηκε και στο καταστατικό μας ως γιορτή του Συλλόγου. Αυτό δεν μπορεί να μας το αλλάξει κανείς ούτε να το εκμεταλλευτεί. Αφορά αποκλειστικά τον Σύλλογο, όσο υπάρχει.. 

    Αναβίωσε το ημερήσιο παραδοσιακό πανηγύρι που οι πρόγονοί μας το περίμεναν <<Σαν μεγάλη Λαμπρή>> το καλοκαίρι, και βασιζόμενοι στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής το εκσυγχρονίσαμε.. Η διευκρίνηση αυτή έγινε προς αποφυγήν κάθε παρεξήγησης Τα τηλέφωνα που δεχόμουν καθημερινά πάρα πολλά. Τα προσωπικά μηνύματα το ίδιο. Καλώς ή κακώς 22 χρόνια ήταν αυτά, και το Βαρκό είναι συνδεδεμένο με το όνομά μου. Ακούγοντας τις ερωτήσεις που μου έκαναν, και το ενδιαφέρον που κρυβόταν πίσω από την αγωνία τους για το αν θα γίνει το Βαρκό και τι θα έχουμε φέτος, έκανα υπομονή για να δω τις εξελίξεις… . Μεταξύ των άλλων μου τηλεφώνησε και μια χορευτική ομάδα που θα βρίσκεται αυτές τις μέρες εδώ διακοπές αν μπορεί να συμμετάσχει στο Φεστιβάλ… Μα πόσο υπομονή να κάνω όταν οι πολιτιστικές μας εκδηλώσεις είχαν ξεπεράσει τα όρια όχι μόνο του Νομού μας αλλά και της Πελοποννήσου και όχι μόνο. Και το λέω αυτό γιατί φιλοξενήσαμε ομάδες χορευτικών από Χαλκιδική, Καβάλα, Γιαννιτσά, Άρτα, Βόλο, Ήπειρο, Κρήτη, Μεσολόγγι, από όλες σχεδόν τις πόλεις της Πελοποννήσου, Αθηνάς, Ιόνια Νησιά , μας έμαθαν όλοι αυτοί, γνωρίσανε από κοντά τις ομορφιές του τόπου μας, την φιλοξενία μας τους δίναμε την εικόνα ότι εδώ σε αυτόν τον τόπο έχουμε ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ!! Αλλά και με την εκπομπή του από τόπο σε τόπο μας έμαθε όλη η Υδρόγειος σφαίρα… 

     Δεν είμαι ο άνθρωπος που εύκολα μπορώ να καταπιώ τα πάντα για να καλύψω καταστάσεις. Παρότι εγγράφως και δημόσια είχα δηλώσει στο νυν ΔΣ που ανέλαβε ότι είμαι στη διάθεση τους, όποια στιγμή και ώρα θέλουν, ποτέ δεν με ρώτησαν συγκεκριμένα για το Βαρκό. Δυστυχώς εσκεμμένα ή άθελα τους παρασύρθηκαν από μια μικρή μειοψηφία, που δεν ήταν μέλη του συλλόγου και πάντα ήταν απέναντι στην Πρόεδρο και το εκάστοτε ΔΣ και κατ επέκταση σε ότι δημιουργήσαμε στο χωριό μας, και να τα αποτελέσματα… Δυστυχώς μεταξύ των άλλων που είχαμε δημιουργήσει, που δυστυχώς δεν συνέχισαν, χάνεται και αυτή η υπερπαραγωγή του πολιτισμού που ανάδειξε τον τόπο μας… 

   Καλά ‘έκανε η Περιφέρεια, που τους απέπεμψε γιατί δεν είχαν καταθέσει κανένα δικαιολογητικό που να δείχνει την ύπαρξη του Συλλόγου μας. Δηλ. ενός Συλλόγου που είμαστε υπόδειγμα, τηρούσαμε όλες τις καταστατικές διαδικασίες και μας ζήλευαν οι πάντες. Υπάρχουν τεράστιες ευθύνες οι οποίες θέλουν πολύ ανάλυση, και κατά την ταπεινή μου άποψη είναι: Από το νυν ΔΣ, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, και την Περιφέρεια . Ο Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού και τουρισμού είναι γείτονας μας και γνώριζε πολύ καλά τι σημαίνει το Βαρκό για την περιοχή μας. Οι υπηρεσιακοί παράγοντες έπρεπε να σκεφτούν αν θέλουν να προβάλουν πολιτιστικά τον τόπο μας και μιας και επετράπησαν να γίνονται εκδηλώσεις, να τους καλέσουν και να τους ρωτήσουν τι κάνουν, για αυτή την καθιερωμένη ημέρα του Πολιτισμού που από τον Πύργο μέχρι την Καλαμάτα μόνο εμείς την είχαμε καθιερώσει;;;; Η Δημοτική Αρχή απούσα για τέτοιες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Έχει τις πιο πολλές ευθύνες κατά την άποψή μου και αν προκληθώ θα τους αναλύσω τους λόγους…                  Μάλλον τόσα χρόνια δεν είχαν καταλάβει ότι οι εκδηλώσεις μας στο Βαρκό δεν ήταν ένα απλό πανηγύρι…..Δεν συνεχίζω σας αφήνω να προβληματιστείτε απλά για πολλούς λόγους. Για μένα προσωπικά, για τα μέλη του Συλλόγου, για τους συμπατριώτες μας και τους φίλους του χωριού μας που τόσα χρόνια στήριζαν με νύχια και με δόντια τη συγκεκριμένη εκδήλωση δυστυχώς για φέτος δεν γίνεται. Αλλά πρέπει να καταγραφεί και αυτό, γιατί είχα προσωπικά αντιμετωπίσει και κάποια στοιχεία ζήλιας…. Το Βαρκό για μερικούς ήταν << το μήλο της έριδος>>, δυστυχώς ήρθε η στιγμή που ικανοποιήθηκαν. Αγαπητοί μου διαδικτυακοί φίλοι όλα τα έχουμε ανάγκη και πόσο μάλλον μετά από τον Κορονοϊό. Κάθε πανηγύρι που γίνεται, και όπως γίνεται έχει και αυτό τη σημασία του. Όμως όλοι μαζί και ο καθένας από το δικό του μετερίζι ας στηρίζουμε τους Συλλόγους που μέσω αυτών , αν βοηθιούνται και το θέλουν, μπορούν να παράγουν πολιτισμό, να διατηρούν τις παραδόσεις και την ιστορία μας. Ο ιδιώτης, και καλά κάνει, δουλεύει για το προσωπικό του συμφέρον. Με τους Συλλόγους τα πράγματα είναι διαφορετικά. Πρέπει όλοι κάποτε να προβληματιστούμε από τον απλό πολίτη και από όλες τις δημόσιες υπηρεσίες που θέλουν να μιλούν για πολιτισμό. Κλείνοντας σας υπενθυμίζω ότι <<Μπορείς να είμαστε ψηφοφόροι για μια μέρα, αλλά πολίτες είμαστε κάθε μέρα..>> 

     ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΙΣΚΕΔΑΣΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ…. ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΤΑΝΟΕΙΤΕ. Η ΗΘΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΣΑΣ…

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ 

ΝΙΑΡΧΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ 

ΚΑΛΙΔΟΝΑ 7 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2023

Η Καλίδονα του Πολιτισμού & της Παράδοσης!

   ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΆ ΝΙΆΡΧΟΥ   Μια ξεχωριστή γιορτή διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καλίδονας <<ΣΑΡΕΝΑ>> στο χωριό μας με σεβασμό και αγάπη για τη ΜΑΝΑ . Ήταν μια ευκαιρία να εκφράσουμε στη γυναίκα, που μας έδωσε τη ζωή και μας φρόντισε, την αγάπη και το σεβασμό μας. Λίγα λουλούδια, ένα χαμόγελο, ένα φιλί και ένα απλό «ευχαριστώ», μπορεί να είναι λίγα για να χωρέσουν την ευγνωμοσύνη μας για όλα όσα μας προσφέρει. Είναι όμως αρκετά για να την κάνουν ευτυχισμένη.

Τη σημερινή γιορτή τίμησαν με την παρουσία τους αρκετές φίλες, πατριώτισσες και μέλη του Συλλόγου μας. Για την σημασία της γιορτής έκαναν μικρή αναφορά η κα Αθ. Πανταζοπούλου, η Επίτιμος Πρόεδρος, Τριανταφυλλιά Νιάρχου, και η κα Θεοδώρα Μανιάτη, της οποίας έδωσε το λόγο ο πρόεδρος και η Γραμματέας του ΔΣ. Η κα Μανιάτη, πληροφορήθηκε για την γιορτή που θα γίνει στο χωριό μας ανέβηκε στην Καλίδονα και τίμησε με την παρουσία της την γιορτή μας. Στην συνέχεια επισκέφθηκε και το Λαογραφικό μας Μουσείο. Στο χωριό μας όλοι είναι ευπρόσδεκτοι. Η κα Μανιάτη έχει καταγωγή από τον Κακόβατο, και είναι υποψήφια με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.,

Το ΔΣ χάρισε ένα συμβολικό δωράκι σε όλες τις κυρίες που παραβρέθηκαν και προσέφεραν, αναψυκτικά, και παραδοσιακά γλυκίσματα.

Χρόνια πολλά και του χρόνου με υγεία να γιορτάσουμε την όμορφη και εξαιρετική αυτή ημέρα για τη ΜΑΝΑ μας, είτε υπάρχει στη ζωή είτε μας βλέπει από ψηλά και ικανοποιείται ότι οι καρποί που έσπειρε έχουν πιάσει τόπο! << Ο άνθρωπος γερνάει από τη στιγμή που χάνει την ΜΑΝΑ του>>

Συγχαρητήρια στο ΔΣ για την γιορτή που διοργάνωσε. Μάλλον ήταν η μοναδική γιορτή που έγινε στο Δήμο μας.

Σας παραθέτουμε μερικά στιγμιότυπα από τη σημερινή γιορτή.

ΚΑΛΙΔΟΝΑ 14 ΜΑΙΟΥ 2023

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΚΑΙ ΑΓΚΑΘΙΑ----ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ & ΔΕΞΙΑ

 Στα τοπικά νέα στις 3 του Μάη σχετικά με την συνάντηση της Αυγερινοπούλου με γυναίκες στη Ζαχάρω σε μια φωτογραφία είναι και η γνωστή και φίλη, τρανή Καλιδονίτισσα 

Τριανταφυλλιά. Οπότε το σχετικό σχόλιο μου ήταν: 

Απίστευτο μου φαίνεται Η Τριανταφυλλιά να είναι 

...οπαδός της Αυγερινοπούλου.....

Κι αυτό επειδή γνωρίζω την ιστορία και την πολιτεία της, οπότε αρκετά απόρησα. Χτες λοιπόν με παίρνει τηλέφωνο η Τριανταφυλλιά και με τη γνωστή ντόμπρα, βροντώδη φωνή της, αναμιγμένη με το ανάλογο πηγαίο γέλιο της, μου λέει:

Πολύ το διασκέδασα που το διάβασα. Εγώ είμαι μαζί με όλες τις γυναίκες, οιουδήποτε χώρου και πρέπει όλες οι γυναίκες να ψηφίζουν γυναίκες και μόνο..

  Την άλλη μέρα μου τα έστειλε και γραφτά, οπότε τα παραθέτω στο τέλος.

     Πολύ μπερδεύτηκα με αυτή την άποψη. Βασικά να καταθέσω ότι την Τριανταφυλλιά, όπως έχω γράψει αρκετές φορές σε αυτό το βήμα, την εκτιμώ για τη μεγάλη της προσφορά στο χωριό της την Καλίδονα και γενικά είναι μια αξιόλογη ΚΥΡΙΑ. Περίμενα όμως να είναι πολιτικοποιημένη και μάλιστα με ταξική συνείδηση, πράγμα με το οποίο αυτή η εκφρασμένη αντίληψη, όχι μόνο δεν συνάδει αλλά στην ουσία αντιτίθεται σε αυτές τις αξίες. Βεβαίως με τα δικά μου κριτήρια. 

Σίγουρα ξεκινά με τη πρόθεση ότι υπηρετεί τον αναγκαίο φεμινισμό και την αλληλεγγύη προς στις γυναίκες, όμως φεμινισμός  είναι ακτιβισμός και σίγουρα τοποθετείται στον προοδευτικό χώρο. Η δεξιά γενικά πάντοτε ήταν αντίθετη και πολέμια ακόμα και με τις βασικές αρχές του, όπως ψήφος στις γυναίκες, λίγο παλαιότερα, έμφυλη ανισότητα κυρίως στις κοινωνικές δομές, δικαίωμα στην άμβλωση κτ.λ. 

   Εάν είναι σε ένα ακροδεξιό, η μεταφασιστικό κόμμα ή και νεοφιλελεύθερο ακόμα, μια γυναίκα όπως η Μπελώνη π.χ πρέπει να τη συνδράμουν όλες οι γυναίκες;

  Και τ΄ άλλο εν κατακλείδι οι άξιοι και σπουδαίοι άνθρωποι δεν ξεχωρίζουν από το φύλο..

 Η άποψη της Τριανταφυλλιάς:

Αγαπητέ Λάκη Καλημέρα προς ενημέρωση του διαδικτυακού σου κοινού:<<Είμαι οπαδός κάθε γυναικείας προσωπικότητας, ανεξαρτήτου πολιτικής τοποθέτησης που αγωνίζεται σε οποιανδήποτε χώρο, που διεκδικεί, απαιτεί και προσφέρει έστω και ένα χαμόγελο με την καλημέρα της Μας κάλεσαν και πήγαμε…και γιατί να μην πάμε;;; και όποιοι άλλοι μας καλέσουν θα πάμε.. Να ακούμε, να φέρουμε τις αντιρρήσεις μας να κάνουμε διαλογική συζήτηση, να σχηματίζουμε προσωπική άποψη ώστε να πράττουμε σωστά .Και όχι να μας πασάρουν ότι θέλουν και να λέμε <<ΝΑΙ…>> Η το άλλο να μας θυμούνται όταν θέλουν να είναι έγκυρα τα ψηφοδέλτια. Και μετα να μην μας ψηφίζουν;;; Είμαι οπαδός κάθε γυναίκας που αγωνίζεται για την προσωπική της αξιοπρέπεια, να μην την απαξιώνουν, να της αναγνωρίζουν της ικανότητες της, το μυαλό της, και να μην την προσβάλλουν δημόσια και να την σέβονται. Μόνο μια λέξη ΣΕΒΑΣΜΟΣ.!! Θα πρέπει όλοι να καταλάβουν η σημερινή θέση της γυναίκας στην κοινωνία είναι πολύ διαφορετική σε σχέση με άλλες εποχές…Συγχαρητήρια σε κάθε γυναίκα που παίρνει το θάρρος και βγαίνει μπροστινή Εύχομαι ειλικρινά σε όλες τις γυναίκες που βρίσκονται σε όλα τα ψηφοδέλτια να έχουν καλή επιτυχία και ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα. Εμείς οι γυναίκες πρέπει να ψηφίζουμε γυναίκες… …ΝΑΙ ΣΤΗΡΙΖΩ ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΊΚΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ Η ΚΑ ΑΥΓΕΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΩΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ,ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΚΥΡΙΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΤΟΥΣ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ ΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΆΤΩΝ ΜΑΣ ΤΙΜΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΑΣ

Καλή συνέχεια…

ΤΕΛΙΚΑ ΜΕ ΝΕΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ, Η ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ. ΤΟΝΙΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΌΤΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΗΦΊΖΟΥΝ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ. ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΣΚΕΥΑΣΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΞΉΓΗΣΗΣ, ΟΜΩΣ ΤΑ ΑΦΗΝΩ ΩΣ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ ΓΕΝΙΚΩΣ ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΌΤΙ "ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΚΥΡΙΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΤΟΥΣ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ ΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΆΤΩΝ ΜΑΣ ΤΙΜΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΑΣ" ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΑΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΓΕΡΙΝΟΠΟΎΛΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΟΝ ΠΙΟ ΦΤΗΝΟ ΛΑΪΚΙΣΜΌ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΌΡΗΣΗ ΜΕ ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΘΡΑΣΟΣ [ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 1Ι ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ Ν.Δ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ ΣΤΑ ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ.

ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΛΙΔΟΝΑΣ

  Ας καλωσορίσουμε τα νέα μέλη μας:

Στο ταξίδι που έχουμε ξεκινήσει συνεχίζουν να ανεβαίνουν αρκετοί συνεπιβάτες μας. Θέσεις ακόμη υπάρχουν , θα σταματήσουμε στον επόμενο σταθμό για να ανέβουν όσοι μας περιμένουν... Σήμερα σας υποδεχόμαστε με έντυπο υλικό που βρέθηκε μέσα στο Δημοτικό μας σχολείο και το αξιοποιήσαμε Καλώς ήλθατε, θα μας γνωρίσετε καλά και θα μάθετε πολλά. ΤΡΙΑΝΑΦΥΛΛΙΆ

Η ΚΑΛΙΔΟΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΑΓΚΑΛΕΣ [Λαογραφικό μουσείο, Πολιτιστικό κέντρο, μοναδικό ηλιοβασίλεμα...] & ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!

 << Η παράδοση μας είναι αυτή που αναπληρώνει το κενό που αφήνουν οι άνθρωποι από το μεγάλο τους ταξίδι, είναι η δύναμη που ενώνει το παρελθόν, τον παρόν και το μέλλον.>>
  Tο Λαογραφικό μας Μουσείο είναι μια κιβωτός θησαυρών πολιτιστικής κληρονομιάς. Έχουμε κατορθώσει και δίνεται η ευκαιρία στον επισκέπτη να περνάει ολόκληρη ζωή μπροστά από τα μάτια του. Είμαστε πολύ χαρούμενοι, γιατί ο αγώνας μας για την διατήρηση της τοπικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς καθημερινώς δικαιώνεται… Μας φέρνει όλο σε καλά αποτελέσματα, με απώτερο σκοπό τη διαφήμιση και την προβολή του χωριού μας της ΚΑΛΙΔΟΝΑΣ..!!!!

Σήμερα είχαμε επίσκεψη στο Μουσείο μας, μιας ομάδας εργασίας για φωτογράφιση και βιντεοσκόπηση του Λαογραφικού μας Μουσείου, για την ανάδειξη του σαν τουριστικός προορισμός….

Θερμές ευχαριστίες σε αυτούς που επέλεξαν μέσα στα 5 Μουσεία του Νομού Ηλείας, να είναι και το δικό μας σαν τουριστικός προορισμός, καθώς και στα μέλη της Ομάδας Εργασίας που σήμερα μας επισκέφτηκαν για να πραγματοποιήσουν την βιντεοσκόπηση και φωτογραφική. Τους ευχόμαστε τα καλύτερα για την επαγγελματική τους καριέρα και πάντα να έχουν υγεία, διάθεση και κουράγιο….
Αγαπητοί μας φίλοι αξίζει τον κόπο για μια απογευματινή επίσκεψη σας στην Καλίδονα για ένα καφεδάκι στην όμορφη πλατεία μας, για μια επίσκεψη στο Μουσείο μας και στη συνέχεια να θαυμάσετε το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα ,!!! Είμαστε σίγουροι ότι θα γευτείτε και τα παραδοσιακά μας εδέσματα από το Πολιτιστικό μας κέντρο.... Σας περιμένουμε με καλοσύνη, και καλή διάθεση για φιλοξενία..!!!

+4