ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΝΔΡΗΣ ΚΑΙ ΑΘΛΙΑΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ ΣΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ ΣΑΝΤΑΡΜΗ

        Για εκείνη τη συκοφαντική  επίθεση που έχουν επιδοθεί  στη Ζαχάρω διάφοροι σκοτεινοί κύκλοι, με τον πιο ποταπό τρόπο, ανώνυμα, γενικά και αόριστα χωρίς ένα στοιχείο, ένα δημόσιο έγγραφο σε βάρος του φίλου(1) Μπάμπη Σαντάρμη, θα αναρτήσουμε:

•  πρώτα την απάντηση του ίδιου του Μπάμπη (2)
• διάφορα  πραγματικά στοιχεία  για το θέμα του Ιδρύματος Κρέσπη 

    "Επειδή οι πάντες γνωρίζουν περί του ήθους και της εντιμότητας του προσώπου μου και ουδείς διανοήθηκε ποτέ να τα αμφισβητήσει ούτε κατ' ελάχιστο δημοσίως και επωνύμως, προκαλώ τον οποιοδήποτε να πετάξει τη κουκούλα της ανωνυμίας, που μόνο οι δοσίλογοι της κατοχής φορούσαν και να βγει δημόσια και επώνυμα να υποστηρίξει τα όσα λέει. Και τον διαβεβαιώνω ότι εγώ δεν πρόκειται να τον χαστουκίσω γι' αυτά που ενθυλάκωσε, αλλά ότι θα πάρει την απάντηση του που θα είναι τόσο σκληρή που θα ψάχνει τρύπα να κρυφτεί σαν τους αρουραίους. Κατά τα λοιπά, εγώ δεν ασχολούμαι με τα όποια σκουπίδια του διαδικτύου, τους δουλοπάροικους και προσκυνημένους κατάδικων και τους ευνούχους του πεζοδρομίου."

       ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ :

1)      Ο Μπάμπης έχει αποχωρήσει από το Ίδρυμα εδώ και χρόνια.

2)      Το 1992-93 που ήταν Πρόεδρος, το Υπουργείο κάλεσε με έγγραφο του τον Πρόεδρο, τον Παπά, τη δασκάλα και την τότε λυκειάρχη Ζαχάρως να αναλάβουν τη διοίκηση του Ιδρύματος, σύμφωνα με το καταστατικό του.

3)      Η λυκειάρχης αποποιήθηκε εγγράφως αυτό το λειτούργημα και το Υπουργείο έδωσε εντολή στους τρεις να συγκροτηθούν σε σώμα. Αυτοί  ομόφωνα εξέλεξαν Πρόεδρο τον Πρόεδρο του χωριού, Γραμματέα τη δασκάλα και ταμία τον παπά του χωριού.

4)      Ο αποθανών Κρέσπης Δημ. δεν άφησε χρήματα, παρά μόνο ακίνητα που ήταν κατά τα 3/8 δικά του και κατά τα 5/8 άλλων συνιδιοκτητών.

5)      Έτσι λοιπόν, με επιθυμία των άλλων συνιδιοκτητών που είχαν τη πλειοψηφία των 5/8 και πάντα με τις οδηγίες και εγκρίσεις του Υπουργείου, οι άλλοι συνιδιοκτήτες αγόρασαν και τα 3/8 του μεριδίου του Ιδρύματος, μιας γκαρσονιέρας και ενός μικρού δυαριού, σε τιμή 20% και πλέον πάνω από την αγοραία αξία τους που είχε εκτιμήσει η ΔΟΥ. Κι αυτό χάρη στη σθεναρή στάση του Δ.Σ. του Ιδρύματος.

6)      Με δημόσια πλειοδοτική δημοπρασία του Υπουργείου, η οποία κατ' απαίτηση του Δ.Σ. του Ιδρύματος επαναλήφθηκε 3 φορές προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή τιμή για το Ίδρυμα, επωλήθη και ένα οικόπεδο που επίσης είχε κατά τα 3/8, από κοινού με τους συνιδιοκτήτες που είχαν τα υπόλοιπα 5/8.

7)      Όλα τα χρήματα μπήκαν αμέσως σε έντοκο τραπεζικό λογαριασμό του Ιδρύματος και διατέθηκαν μόνο ελάχιστα για 2 υποτροφίες αριστευσάντων, όπως πρόβλεπε το καταστατικό του και σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες και εγκρίσεις του υπουργείου.

8)      Για να δικαιούται κάποιος την υποτροφία, η οποία ήταν 170€, θα έπρεπε απαράβατα σύμφωνα με το καταστατικό: 1) Να κατάγεται από το Μπισχίνι, 2) να μένει μόνιμα στο Μπισχίνι, 3) να αποφοιτήσει από το λύκειο Ζαχάρως, 4) να έχει βαθμό απολυτηρίου άριστα (πάνω από 18) και 5) να πετύχει σε ΑΕΙ της Ελλάδας.

9)      Ουδέποτε και κανείς άλλος, εκτός των 2 υποτρόφων, υπέβαλε αίτηση στο Ίδρυμα για υποτροφία και απερρίφθη.

10)  Το Ίδρυμα και η διαχείριση του, όπως πιθανόν όλα τα Ιδρύματα, υπεβλήθη κατ' επανάληψη σε εξονυχιστικούς ελέγχους από οικονομικούς επιθεωρητές οι οποίοι με πορισματικές τους εκθέσεις(3 ) όχι απλά διαπίστωσαν τη χρηστή διαχείριση αλλά και ότι όλη η λειτουργία του Δ.Σ. του Ιδρύματος ήταν ένας ύμνος χρηστής και έντιμης διαχείρισης δημοσίου χρήματος από Δ.Σ. νομικού προσώπου, που θα πρέπει να είναι πρότυπο για κάθε Δ.Σ., αφού πέραν των εγκεκριμένων από το υπουργείο 2 υποτροφιών, δεν διατέθηκε για κανένα λόγο ούτε ένα ευρώ και όλα τα λειτουργικά και πάσης φύσεως έξοδα καλύπτονταν εξολοκλήρου από την τσέπη του προέδρου.

(1) Για το ήθος και την εντιμότητα του φίλου μου του Μπάμπη δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΗΣ του τόπου που μπορεί να πει το παραμικρό. Οπωσδήποτε δεν μιλάμε για τους ανώνυμους μισθοφόρους της λασπολογίας και της ρουφιανιάςκι αυτούς που έχουν "ενός κοκόρου γνώση". Το ίδιο και για την μεγάλη προσφορά του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στο χωριό του, ειδικότερα ως πρόεδρος που ήταν για πολλά χρόνια. Το  Μπισχίνι ήταν ένα εγκαταλελειμμένο χωριό, που δεν είχε ούτε νερό και το κουβαλούσαν με τους κουβάδες από τα πηγάδια και χάρις σ' αυτόν απέκτησε ύδρευση, δρόμους ασφαλτοστρωμένους, γήπεδο μπάσκετ, έργα ανάπλασης, κοινοτικό μέγαρο που το είδαμε μάλιστα σε φωτογραφία του προεκλογικού φυλλαδίου του Πανταζή (!).

(2) Η απάντηση δόθηκε μετά την ενημέρωση του Μπάμπη  επειδή γνωρίζω ότι δεν ασχολείται με το διαδίκτυο.

(3) Γιατί κάποιος από αυτούς τους ...τύπους δεν δημοσιεύει ένα τέτοιο πόρισμα; 

Έχουμε συνέχεια με 

συντριπτικά στοιχεία που

θα αποστομώσουν μια και καλή 

......κοκοράκια και κότες!!!

Μήνυμα στους κουκολοφόρους: Να έχετε υπόψη σας ότι ανώνυμα σχόλια είναι προγραμματισμένο να αποκλείονται από το σύστημα. Οπότε ή με το ονοματάκι σας ή ...μη κάνετε τον κόπο. 

ΤΟ ΘΑΥΜΑ !!!

ΤΡΙΑ ΘΑΥΜΑΣΤΙΚΑ (!!!)

ΤΡΙΑ μικρά ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

Χρῖστος Ρουμελιωτάκης

Σὰν σήμερα

Χτύπησε τὴν πόρτα μὲ τὸν παλιὸ συνθηματικὸ τρόπο. Ἡ πόρτα ἂνοιξε.

—Τί ἦρθες ἐδῶ, δὲν ξέρεις ὅτι ἔχω παιδί, εἶπε. Κοίταξε δεξιὰ καὶ ἀριστερά, ψυχή, κι ἔβαλε τὰ κλάματα.

Τὸ ραδιόφωνο μέσα μετέδιδε ἐμβατήρια.

Τὴ μέρα ἐκείνη τὸ ἡμερολόγιο στὸν τοῖχο, μὲ τὴν παλιὰ ξυλογραφία τοῦ Τάσου, ἔγραφε: Παρασκευή, 21 Ἀπριλίου 1967.

Καὶ τὸ παιδὶ

Στὰ χρόνια λοιπὸν  ἐκεῖνα εἶχε ξεσπάσει πάλι ἡ ἐσωκομματικὴδιαπάλη. Μὲ τέτοια ἔνταση, ποὺ ἂν εἴχαμε πολυβόλα θὰ εἴχαμε μείνει οἱμισοί. Καὶ εὐτυχῶς πολυβόλα εἶχε μόνο ἡ φρουρά.

Ἐκεῖνα τὰ χρόνια εἴχανε καθιερωθεῖ καὶ τρέχανε καὶ τὰ μέτραἐπιεικείας, ὅπως τὰ λέγανε. Στὴν ἀρχὴ μὲ τὸν Πλαστήρα καὶ ὕστερα μὲ τὸν Παπάγο. Μποροῦσες, δηλαδή, νὰ ζητήσεις τὴν ἀναθεώρηση τῆς δίκης σου.Ἔτσι πολλὲς χιλιάδες, ποὺ εἴχανε καταδικασθεῖ ἀκόμη καὶ δὶς ἢ τρὶς εἰς θάνατον, εἶχαν ἐπιτύχει τὸ μετριασμὸ τῆς ποινῆς τους ἤ ἀκόμη καὶ τὴν πλήρηἀθώωσή τους.

Τέτοια ἦταν ἡ περίπτωση τοῦ Σπύρου Π. ἀπὸ τὴν Κέρκυρα. Ὕστεραἀπὸ δέκα χρόνια στὴ φυλακή, τὸ Ἀναθεωρητικὸ τὸν εἶχε κρίνει ἀθῶο καὶεἶχε διατάξει τὴν ἀπόλυσή του. Καὶ γιὰ τὸ λόγο αὐτό, νά, τώρα, ἔπλενε τὰροῦχα του καὶ ἑτοιμαζόταν. Τότε ἦταν ποὺ ἐκεῖ, στὴ βρύση, ἔγινε ὁἀκόλουθος διάλογος μὲ τὸν συμπολίτη του Ν.Κ., ποὺ κι αὐτός, δίπλα του,ἔπλενε τὰ δικά του, τὰ χιλιομπαλλωμένα, ἀλλὰ ποὺ εἶχε ταχθεῖ μὲ τοὺςἄλλους.

—Φεύγεις, λοιπόν;

—Ναί, φεύγω.

—Καὶ θὰ πᾶς στὸ χωριό;

—Ναί, θὰ πάω.

—Καὶ θὰ βρεῖς τὴ γυναίκα σου;

—Ναί, θὰ τὴ βρῶ.

—Καὶ τὸ παιδί;

—Ναί, καὶ τὸ παιδί.

Ὅλος ὁ διάλογος αὐτὸς δὲν θὰ εἶχε ἰδιαίτερη σημασία ἂν δὲν κατέληγε στὴν τελευταία ἐρώτηση, ποὺ βέβαια μόνο ἐρώτηση δὲν ἦταν, καὶστὴν τελευταία ἀπάντηση.

—Καὶ τὸ παιδί;

—Ναί, καὶ τὸ παιδί.

Γιατὶ ὁ Σπύρος ὁ Κερκυραῖος, ἀπὸ τὸ χωριὸ τοῦ Κωνσταντίνου Θεοτόκη, ὅταν μπῆκε στὴ φυλακὴ δὲν εἶχε παιδί. Καὶ τώρα, ὅλοι τὸ ξέρανε,ἡ γυναίκα του, ἐκεῖ στοὺς Καρουσάδες, εἶχε ἕνα παιδὶ δυόμισυ χρονῶ.   

Μόνιμη θλίψη

Ἤμασταν τρεῖς. Ἡ Μαριάννα (πραγματικὸ ὄνομα Νίκη), ὁ Πέτρος (πραγματικὸ ὄνομα Δημήτρης), κι ἐγὼ (πραγματικὸ ὄνομα Χρῆστος). Ποιός εἶχε τὴν ἐπαφὴ δὲν ξέραμε. Ὑποθέτω ἡ Μαριάννα, γιατὶ μιὰ μέρα μᾶς σταμάτησε γιὰ μεγάλο διάστημα χωρὶς ἐξήγηση.

Τὰ θυμήθηκα τὸ πρωὶ στὴν ἀνακαίνιση, καθὼς πίσω ἀπὸ τὴν ντουλάπα βρῆκα τὸ πορτραῖτο τοῦ Μπρέχτ,  στὴν παλιὰ κλασικὴ ἀπεικόνιση, πού μοῦ τὸ εἶχε χαρίσει ἡ Μαριάννα. Φερμένο ἀπὸ τὸ Ἀνατολικὸ Βερολίνο.

Τί ἀπογίναμε, στοχάζομαι τώρα. Ὁ Δημήτρης (πραγματικὸ ὄνομα Πέτρος) ἔγινε ὑποθηκοφύλακας Νέας Φιλαδελφείας, ἡ Νίκη (πραγματικὸ ὄνομα Μαριάννα) ἔγινε νομικὸς σύμβουλος στὴν Ἐθνικὴ κι ἐγὼ (πραγματικὸ ὄνομα Τρέχα Γύρευε) δικηγόρος, μὲ εἰδικότητα στὸ δίκαιο τοῦ ἀνταγωνισμοῦ καὶ τὴ ναυαγιαίρεση.

Ἂ, ναί, ἡ Μαριάννα, ὅταν καμιὰ φορὰ τὴ συναντῶ στὸ δρόμο, ἔχει τὴ μόνιμη ἐκείνη θλίψη ποὺ εἶχε καὶ τότε. Στὰ μάτια της καὶ στὸ χαμόγελο.

Ἀναδημοσίευση ἀπὸ τὸ περιοδικὸ Ὀροπέδιο, τεῦχος 10^ο,του Δημητρη Κανελλόπουλου 

Στο Μετρό. Σταθμός Αγίου Δημητρίου... Για να μας θυμίζει κάποια άλλα πράγματα...   

Το πρωϊ.......

 Το βραδάκι...

Δημ. Κανελλόπουλος

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΑΚΗΣ......

      Χθες το βράδυ που τα ψιλοπίναμε με τον φίλο μου τον ποιητή Λευτέρη Πούλιο (κλικ εδω και εδω) κουβεντιάζαμε τα καθέκαστα (Μπένος, Πανταζής, Ψινάκης και λοιποί ) και αναρωτιόμαστε για το λαό. Ξάφνου μου πετάει ένα ανέκδοτο ποίημά του που τα λέει ΟΛΑ. 

Νάτο:

 Ο κόσμος ένα αχανές μυστήριο

στο χρόνο που καταστρέφει

και στο χρόνο που συντηρεί.

Η γη κινείται με τη δύναμη του χρήματος

και τη βλακεία του κοσμάκη.

TA ΑΜΑΡΤΩΛΑ ΚΟΚΟΡΑΚΙΑ....

       Δε λέει ο λαός μας ότι "όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες";

       Έτσι δε λένε; 

        Όμως ισχύει και το άλλο: οι κότες και τα κοκοράκια με ένα  ...μπαμ ακόμα κι από ένα νεροπίστολο διασκορπίζονται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Αρκεί βεβαίως να έχουν ...φτερά. Όμως οι λεγάμενοι όχι μόνο φτερά δεν έχουν αλλά ούτε...πούπουλα! Η κουκούλα που φορούν τους έχει ξεπουπουλιάσει.(1) Επειδή λοιπόν συνεχίζουν να προκαλούν ξεδιάντροπα  η περήφανη απάντηση στις 15 Μαϊου (κλικ ΕΔΩ) είναι καταπέλτης, κόλαφος!

(1) Οι κακόμοιροι παραπαπονούνται ότι δεν δίνω βήμα στις απαντήσεις τους. Αυτό μας έλειπε! Βγάλτε τις κουκούλες και τα λέμε και από την καλή και από την ανάποδη. Όπως θέλετε...
 Για δε την άνανδρη επίθεση που έχουν εξαπολύσει κατά του αγαπητού φίλου Σαντάρμη, θα λάβουν την απάντηση  υπεύθυνα και επώνυμα πολύ σύντομα! Κατηγορούν τον Μπάμπη για σκοτάδι και τέτοια, ποιοι; Οι υποχθόνιοι  κουκουλοφόροι που στην κατοχή οι όμοιοι τους κατέδιδαν τους πατριώτες. Μεγάλη προστυχιά... Το ωραίο είναι που επικαλούνται και τον επικεφαλή .... 

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΩΝ ΖΑΧΑΡΩΣ!