Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κάβουρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κάβουρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2024
Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2024
Ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
Σκίτσο του αείμνηστου ΚΑΒΟΥΡΑ , πριν 10 χρόνια..
Πολύ πετυχημένο και ...κλασσικό
Ταιριάζει και για φέτος πολύ..
Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2024
Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2024
ΤΟΤΕ Ο ΚΑΒΟΥΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ!!!
Οι παλιότεροι αναγνώστες μας θα θυμούνται ότι για πολλά χρόνια. τα πρώτα 6 περίπου από τα 14 της ζωής αυτού του ιστολογίου, κάθε ανάρτηση, ανά τριήμερο, κοσμούσε μια γελοιογραφία του αείμνηστου ΚΑΒΟΥΡΑ [1], τα καβουροζούμια όπως έλεγε με το καυστικό και σπιρτόζικο τρόπο του.
Λέμε λοιπόν ότι από τις επόμενες αναρτήσεις θα πάρουν τη θέση τους οι χαρακτηριστικοί ποιητικοί λόγοι, μικροί και κάτασπροι σαν τα καλοκαιρινά κρινάκια, της καλής μας φίλης Αναστασίας.]2] Κοινό σημείο και των δυο, εκτός από την δική μου βαθιά εκτίμηση και αγάπη, είναι ότι και οι δύο είναι από την Μακεδονία μας, ο Κάβουρας [α...ρε Βαγγέλη έφυγες νωρίς] από τη Βέροια και η Αναστασία από τη Δράμα.
Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2019
Η Παναγιά η Καρκινοπαρηγορούσα!!! [Β]
Λοιπόν όπως χάζευα στο σαλονάκι θωρώ στον τοίχο ένα σταυρό σε τρούλο και παραδίπλα μια μισάνοιχτη πορτούλα. Την ανοίγω και βρέθηκα μέσα σε ένα εκκλησάκι. Ο Παντοκράτορας στον θόλο και μια Παναγιά στο μικρό τέμπλο με πολλά δώρα και τάματα. Τι να πω; Δίπλα σε κάθε νοσοκομείο και μια εκκλησία. To μεγάλο ερώτημα είναι εάν αυτή συνύπαρξη επιδρά θετικά στην θεραπεία των πασχόντων, αρρώστων.Πολλοί, οι περισσότεροι του απλού κόσμου αλλά και αρκετοί επιστήμονες, γιατροί, υποστηρίζουν ότι η πίστη και η θρησκεία επιδρά υποστηρικτικά και παρηγορητικά σαν βάλσαμο ψυχής με αποτέλεσμα η καλή ψυχολογία να συντελέι στην καλή εξέληξη και υγεία. Βεβαίως σε όποιον Θεός κι αν πιστεύει ο καθένας. Όμως το μεγαλύτερο ποσοστό κατέχει η ίδια η θεραπεία, η επέμβαση της επιστήμης, του γιατρού. Μόνη της η καλή ψυχολογία δεν νομίζω ότι φτάνει, αντίθετα με την ιατρική επέμβαση. 
Σίγουρα ο συνδυασμός και τον δύο είναι το καλύτερο, το άριστο. Η υπέρμετρη και άμετρη πίστη, η θρησκοληψία ίσως, που πολλάκις υποβιβάζει ή και μηδενίζει το ρόλο του γιατρού είναι εντελώς αρνητική, θανατηφόρα. [κλικ ΕΔΩ]Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι στο θέμα αυτό έχουν πιάσει και την ουσία και το νόημα. Το"συν Αθηνά και χείρα κίνει" [1] είναι μια αρχή υπέρτερη ακόμα και των 10 εντολών του Μωυσή.
Γράφοντας τα παραπάνω στη μνήμη μου ήρθε το περιστατικό πριν 25 χρόνια στο Ηράκλειο Αττικής με την κυρά Ευαγγελία που έχασε το μονάκριβο γιο της, δεκαεξάχρονο παλικαράκι. Παλέψανε όλοι στην οικογένεια για μια πενταετία. Η μάνα - μας έλεγε είχε ζώσει γύρω - γύρω τα περισσότερα μοναστήρια της Αττικής με κερένια κλωστή και είχε βάλει τάματα και τάματα παντού. Ακόμα και τους Παλαιοημερολογίτες είχε επισκεφτεί. Το παιδάκι της όμως έλιωσε σαν την λαμπάδα. Η εξόδιος ακολουθία έγινε στον Άγιο Λουκά στην πλατεία του παλιού Ηρακλείου αφού ήσαν καθολικοί από τη Σύρα. Τόση ήταν η οδύνη κι ο κλαθμός που τα θυμάμαι σαν χτες, αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια. Πολύς κόσμος και ο πόνος μεγάλος.
Δίπλα ακριβώς όπως βγαίνεις οι καθολοκές εκκλησίες έχουν ένα στατό με την εικόνα της Παναγίας και από πάνω τζάμι. Μετά λοιπόν την κηδεία βγαίνοντας η χαροκαμένη μάνα μεσα στην άφατη λύπη της και την αβάστακτη απελπισία της δίνει μια με το χέρι της πάνω στο στατό και σπάει το τζάμι. Δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί τέτοια αλλοφροσύνη! Ανεξίτηλα μου έχουν μείνει τα λόγια της: "άντε και συ με γέλασες, γιατί μου πήρες το παιδί μου.." Κανείς μα κανείς δεν είπε τίποτα.... Πολλοί κούνησαν το κεφάλι τους, άλλοι ως ένδειξη καταγγελίας στην αμαρτία, αντιφρονούντες και άλλοι συμπαραστάτες και ...ομο φρονούντες.
Τη σημερινή ανάρτηση την αφιερώνω ως στέφανο τιμής, δόξας και μνημοσύνης στους δύο αξέχαστους φίλους, τον Νίκο Χολέβα και τον Βαγγέλη Αντωνόπουλο, τον Κάβουρα.
Και οι δυο πάλεψαν γενναία για χρόνια στα ψηλά αλώνια με τον επάρατο.
Και οι δυο έφυγαν Νέοι και Ωραίοι, Περήφανοι και Αξιοπρεπέστατοι!!!!!
Αυτή η γελοιογραφία ήταν μια από τις τελευταίες του Κάβουρα
Καβουρομαχίας επετειακό.
(Αν κι αισθάνομαι σαν τον βασιλιά Πύρρο...)
[1] Στους μύθους του Αισώπου αναφέρεται ότι η φράση ειπώθηκε από κάποιο ναυαγό (πλούσιο Αθηναίο), ο οποίος, αντί να επιχειρήσει να κολυμπήσει για να σωθεί, έκανε παρακλήσεις στη θεά Αθηνά να τον γλιτώσει χωρίς αυτός να κάνει την παραμικρή προσπάθεια να σωθεί.
Σχετικός είναι και ο μύθος του Αισώπου με τον βοηλάτη, ο οποίος όταν το αμάξι που οδηγούσε έπεσε μέσα σε ένα φαράγγι, «άργος ίστατο τω Ηρακλεϊ προσευχόμενος. Ο δε θεός επιστάς είπε: “των τρόχων άπτου, καὶ τοὺς βόας νύττε, και τότε τω θεω εύχου, όταν καυτός τι ποιής· μη μέντοιγε μάτην εύχου». Δηλαδή, πιάσε τους τροχούς και τα βόδια και μετά να προσευχηθείς στο θεό, όταν κι εσύ ο ίδιος κάνεις κάτι, διαφορετικά προσεύχεσαι μάταια.
Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2019
Η Παναγιά η Καρκινοπαρηγορούσα!!! [Α]
Μια μέρα πριν λίγο καιρό συνόδευσα μια συγγένισσα καρκινοπαθή στον "Κούρκουλο" που είναι παράρτημα του Αγίου Σάββα,δωρεά της κ.Λάτση στη μνήμη του μακαριστού συζύγου της, αξέχαστου Νίκου Κούρκουλου. Εδώ γίνονται, μεταξύ των άλλων και οι χημειοθεραπείες [αντινεοπλασματική αγωγή] στους καρκινοπαθείς. Αχ μωρέ επάρατε, ο λαός μας αποφεύγει όχι μόνο να προσφέρει το όνομά σου, αλλά όταν το ακούει ψάχνει να χτυπήσει ξύλο με με το κότσι του μεσαίου του δακτύλου. "τοκ" "τοκ" όχι από βδελυγμία αλλά από φόβο, ναι από φόβο, γιατί είναι η μεγαλύτερη συμφορά, μακριά από μας ευχόμαστε!!!
Αυτά να σκεφτεί ο κάθε κακομοίρης και μεμψίμοιρος άνθρωπος που με το παραμικρό που του τυχαίνει στην καθημερινή του ζωή, όλο γκρινιάζει και τα βάζει με την ...κακιά του μοίρα.[1] Δεν είναι μεγάλη αχαριστία μπροστά στις δοκιμασίες που λιώνουν τις ψυχές;
Περίμενα στον 6ο όροφο σε ένα μικρό σαλονάκι έξω από τον θάλαμο που γίνονται οι εκχύσεις σιγά-σιγά του χημειοθεραπευτικού φαρμάκου. Η διαδικασία - έγχυση του ορού - διαρκεί περί τις 3 ώρες και επειδή κάθε ομάδα 15 ατόμων κανονίζεται την ίδια ημέρα και ώρα, όλοι τους είναι γνωστοί και φίλοι. Μετά από λίγο η ερώτηση που αιωρείται στο θάλαμο είναι: "Τι έγινε η Μαρία, ο Τάκης, τον είδε κανείς; Η απάντηση αν και δεν λέγεται, αιωρείται πάνω από όλους σαν φάντασμα. Έχουν απομυθοποιήσει το Θάνατο. Δεν τους προκαλεί το παραμικρό δέος και τρομάρα.
Η συνέχεια μεθαύριο...
[1] Πέρυσι που νοσηλεύτηκα στον Ευαγγελισμό για την περιβόητη κοιλιοκήλη, στο θάλαμο υπήρχαν άλλοι πέντε ασθενείς. Μια μέρα παραπονέθηκα με σχετική γρίνια στον διευθυντή, ένα χρυσό άνθρωπο και πρώτο επιστήμονα, επειδή αναβλήθηκε η εγχείρησή μου, μου λέει: "Μα ρε Θοδωρή δεν ντρέπεσαι, εσύ μιλάς και δεν βλέπεις γύρω σου τι γίνεται"; Πράγματι οι άλλοι τρεις με καρκίνο στο έντερο και οι άλλοι δύο με τον επάρατο στον πνεύμονα και στο ήπαρ. Είπατε τίποτα; Αχαριστία .............
Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2017
ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ..
ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΦΙΛΟ ΜΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗ !!!
Είναι μικρού μήκους (5:11) ταινία του Σινάν Τσετίν και έμμεσα
αναφέρεται στην απαγόρευση της Κουρδικής γλώσσας και μουσικής από το
Τουρκικό κράτος, αναπαριστώντας ένα αστείο περιστατικό που αφορά
ανάλογη απαγόρευση των Κεμαλιστών για την ... τουρκική μουσική στη
δεκαετία του '30. Ονομάζεται "Be Happy. It's an Order." Το περιστατικό
διαδραματίζεται στην Ανατολία το 1934.
Ένα μικρό αριστούργημα:
Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016
Καβουρομαχίας επετειακό. (Αν κι αισθάνομαι σαν τον βασιλιά Πύρρο...)
Αγαπητέ φίλε, πρώτα σε θαυμάζω για τον ατρόμητο αγώνα σου και μετά υποκλίνομαι στα δυνατά γραφήματα του κοφτερού γέλιου σου και στα μεγαλειώδη περιπαίγματα σου. Να αισθάνεσαι Ηρακλής και όχι Πύρρος!
Σε αγαπάμε πολύ-πολύ!!!
Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2016
Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2016
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016
Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2016
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016
Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2016
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2016
Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2016
Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2016
Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016
Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2015
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)