ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ

 Στον πρώτο χρόνο της δικτατορίας, το Δεκέμβρη του 

1967, ιδρύεται ο Ρήγας Φεραίος. Στην Αθήνα και την

 Θεσσαλονίκη κυκλοφορεί η ιδρυτική του διακήρυξη.

«…Οκτώ μήνες το μαύρο πέπλο του φασισμού σκεπάζει τον ουρανό της πατρίδας μας …Δολοφόνησαν και δολοφονούν …βασάνιζαν και βασανίζουν … Απαγορεύεται να μιλάμε ελεύθερα. Απαγορεύεται να σκεφτόμαστε ελευθέρα. Απαγορεύεται να τραγουδάμε ελεύθερα…Ο ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ σας καλεί να ακολουθήσετε τη φωνή του χρέους και της τιμής, τη φωνή της συνείδησης…».

       Τα πρώτα χρόνια δράσης του, πριν την ανάπτυξη μαζικού φοιτητικού κινήματος, ο Ρήγας με τον «Θούριο», την εφημερίδα που εκδίδετο ασταμάτητα, με προκηρύξεις, μαγνητόφωνα και αφίσες, με πανό που ξεδιπλώνονταν στις αίθουσες, με συνθήματα στους τοίχους, με συζητήσεις με τους φοιτητές και κυρίως με την επίδραση που είχαν στους νέους και τον λαό τα 1000 χρόνια καταδίκης σε φυλακή των μελών του, κράτησε με ηρωισμό και αυτοθυσία αναμμένη τη φλόγα της αντίστασης.

Η ΤΑΦΗ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΣΕ ΛΑΚΟ- Η ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

     Απολογία του Νίκου Κιάου στο στρατοδικείο (‘68):

«Είμαι μέλος του Ρήγα Φεραίου …Εβασανίσθην εις την Γενική Ασφάλεια Αθηνών και εις τον Διόνυσο. Από την συνεχή φάλαγγα και το ξύλο εις τα γεννητικά όργανα και εις παν μέρος του σώματος με βούρδουλα, μέχρι τα ηλεκτρικά καλώδια, το κάψιμο των χεριών με τσιγάρα, τας σταγόνας εις το μέτωπον, την εικονικήν εκτέλεσιν, την ταφήν εις τάφρον – λάκκον θεοσκότεινον … Δεν μετανοώ δια τας αντιδικτατορικάς μου πράξεις. Πιστεύω εις την πάλη του λαού. Ο λαός θα συντρίψει τους τύραννους του». -21 χρόνια φυλακή.

Σ’ αυτή τη δίκη του Ρήγα Φεραίου στην Αθήνα το Νοέμβριο του ’68, δικάστηκαν οι:

Θανάσης Αθανασίου – 21 χρόνια 

/Νίκος Κιάος – 21 χρόνια//Παύλος Κλαυδιανός – 21 χρόνια

Νίκος Γιανναδάκης – 21 χρόνια/Κώστας Καρυωτάκης – 16 χρόνια

Κωστής Γιούργος – 16 χρόνια//Ανδρέας Σαββάκης – 14 χρόνια

Αντώνης Μαργαρίτης – 14 χρόνια//Γιωργός Μποτζάκης – 10 χρόνια

Αριστείδης Θεοδωρίδης – 10 χρόνια //Νικηφόρος Σταματάκης – 5 χρόνια

Φρίντα Λιάππα – 6 χρόνια με αναστολή

Νίκος Μαργαρίτης – 5 χρόνια με αναστολή

Βασίλης Σβαννάς – 3 χρόνια με αναστολή

  Για τη δίκη αυτή κυκλοφόρησαν βιβλία στο εξωτερικό.

      Απολογία του Θανάση Αθανασίου στην ίδια δίκη (‘68): «Κατηγορούμαι για συμμετοχή στην οργάνωση Ρήγας Φεραίος. Δηλώνω ότι η αντίθεση μου στη δικτατορία υπήρξε η βάση των πράξεων μου… Δηλώνω μεγαλόφωνα ότι είμαι κομμουνιστής… Αυτό που εσείς αποκαλείτε ‘’επανάσταση της 21ης Απριλίου 1967’’ ήταν ένα πραξικόπημα» – 21 χρόνια φυλακή.

      Του Νίκου Γιανναδάκη (‘68): «Μ’ έβαλαν να ξαπλώσω σ’ ένα κρεβάτι, όπου μ’ έδεσαν, μου έβαλαν ένα φίμωτρο στο στόμα. Μερικοί από τους συντρόφους μου είχαν φιμωθεί με ένα παπούτσι. Τότε άρχισαν να με χτυπούν. Υπέφερα το μαρτύριο της φάλαγγας». – 21 χρόνια φυλακή.

Την ίδια περίοδο, Οκτώβριος του ‘68, καταδικάζονται οι φοιτητές του ΠΑΜ-ΡΦ:

Άρης Αλεξάκης – 5 χρόνια

Πόλυ Σαβινίδου – 4 χρόνια

Σελήνη Σαβινίδου – 4 χρόνια

 ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΓΙΑ ΔΥΟ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ-ΝΕΑ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

    Απολογία της Πόπης Τζεμπελίκου (’69): «Κατάγομαι από μια φτωχή αγροτική οικογένεια. Ήρθα στην Αθήνα να σπουδάσω με πολλές δυσκολίες και στερήσεις… Από την πρώτη στιγμή της δικτατορίας εναντιώθηκα στο στρατιωτικό καθεστώς και αγωνίστηκα για την ανατροπή του μέσα από τις γραμμές του Ρ.Φ. … Αγωνιζόμαστε σαν φοιτητές για την Ελευθερία και την Δημοκρατία, που την κατέλυσε το στρατιωτικό πραξικόπημα. Είμαστε περήφανοι γι’ αυτόν τον τόσο δύσκολο αγώνα μας. Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία κ.κ. στρατοδίκαι». – Πρόταση του εισαγγελέα για θάνατο. Καταδίκη 15 χρόνια φυλακή.

Σ΄ αυτή τη δίκη του Ρ.Φ. στην Αθήνα το Γενάρη του ‘69 δικάστηκαν οι:

Μίμης ΔαρειώτηςΠόπη ΤζεμπελίκουΤίτος Μυλωνόπουλος

Ο εισαγγελέας πρότεινε θάνατο για το Μ. Δαρειώτη και Π. Τζεμπελίκου.

Καταδικάστηκαν με 15 περίπου χρόνια φυλακή ο καθένας.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΓΙΑ 4 ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ

-ΣΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

Μαρτυρία του Μίμη Δαρειώτη (‘69): «Συλλαμβάνομαι στις 16-4-68. Οδηγούμαι στη Γενική Ασφάλεια (Μπουμπουλίνας) όπου και παραμένω εν απομονώσει ως τις 21-8-68. Σ’ αυτό το διάστημα βασανίστηκα επανειλημμένα με φάλαγγα (χτυπήματα επί ώρες με σιδηροσωλήνα και χοντρά ξύλα στα γυμνά πέλματα ή φορώντας παπούτσια). Υπάρχουν ακόμα οι ουλές και τα σπασμένα δάχτυλα. Με έσερναν στο πάτωμα από τα μαλλιά. Μου ξερίζωναν τα μαλλιά, χτυπήματα με γκλόπς. Γροθιές και κλοτσιές από ομάδα 7-8. Μου χτυπούσαν το κεφάλι στον τοίχο και στην γωνία μιας μεταλλικής ντουλάπας. Μου εξάρθρωναν τα χέρια, μου έδεναν με χειροπέδες τα χέρια πίσω και με άφηναν στο κελί για ημέρες. Με απειλούσαν με πιστόλια». – Νέα πρόταση του εισαγγελέα για θάνατο, όπως και για άλλους 3 ακόμη. Καταδίκη 16 χρόνια φυλακή.

Σ’ αυτή τη δίκη του ΡΦ και ΠΑΜ στην Αθήνα -και αυτή το Γενάρη του ’69, τις επόμενες ημέρες από την προηγούμενη- ο εισαγγελέας πρότεινε θάνατο για τους:

Μίμη Δαρειώτη (για 2η φορά)

Σωτήρη Αναστασιάδη

Χρίστο Ρεκλείτη

Γιάννη Πετρόπουλο

Καταδικάστηκαν με 16 χρόνια φυλακή ο καθένας.

Η Μαρία Καλλέργη καταδικάστηκε με 16 χρόνια φυλακή

Ο Νίκος Άρμάος με 5 χρόνια φυλακή.

Δικάστηκαν μαζί τους οι:

Κώστας Μανταίος,Μπούλη Θεοφυλακτοπούλου, Μάγδα Πίτακα,για τους οποίους ο εισαγγελέας είχε ζητήσει 15 χρόνια φυλακή.

    Μαρτυρία του Σωτήρη Αναστασιάδη (‘69) «Πιάστηκα το βράδυ της 16-4-68. Βασανίστηκα στην Μπουμπουλίνας. Χρησιμοποίησαν την φάλαγγα, γροθιές πίσω από τ’ αυτιά, βγάλσιμο μαλλιών, χτυπήματα στα γεννητικά όργανα, απομόνωση επί 128 ημέρες σε κελί διαστάσεων 1.90 x 1,10». – Πρόταση του εισαγγελέα για θάνατο. Καταδίκη 16 χρόνια φυλακή.

ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ-ΝΕΑ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

Καταγγελία του παράνομου Κ.Σ. της ΕΦΕΕ με τίτλο «Σώστε τους μάρτυρες φοιτητές Λευτέρη Τσίλογλου, Πόπη Τζεμπελίκου, Μαργαρίτα Γιαραλή» (‘69):«Μετά τους 16 αγωνιστές φοιτητές μέλη του Ρήγα Φεραίου που πέρασαν απ΄ την κόλαση των βασανιστηρίων της Χούντας… ένα καινούργιο αποτρόπαιο έγκλημα… συντελείται αυτές τις μέρες… Τα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονται οι δύο φοιτήτριες στα υπόγεια της Ασφάλειας είναι ασύλληπτα. Ο Λευτέρης Τσίλογλου βασανίζεται βδομάδες τώρα στην κόλαση του Διονύσου, άλλοτε με ηλεκτρικό ρεύμα, άλλοτε με φάλαγγες, άλλοτε με κρέμασμα στα δέντρα…»

Η δίκη αυτή του Ρ.Φ. γίνεται στη Λάρισα το Μάιο του ’69 και καταδικάζονται οι

Λευτέρης Τσίλογλου -15 χρόνια

Μαργαρίτα Γιαράλη -10 χρόνια

Πόπη Τζεμπελίκου-10 χρόνια

Μαζί τους δικάζεται και ο Γιάννης Μπανιάς, που μετά πηγαίνει εξορία.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΣΕ ΙΣΟΒΙΑ

-Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ 39 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

   Μαρτυρία του Μιχάλη Σπυριδάκη (‘69): «Δούλεψα για τη συγκρότηση του Ρήγα. Πιάστηκα στις 3-4-68. Οδηγήθηκα στο στρατόπεδο ΣΕΔΕΣ αμέσως, όπου υποβλήθηκα επί πολλές ώρες σε πολλά μαρτύρια επανειλημμένα. Όπως φάλαγγα, μαστίγωμα, κάψιμο με φωτιά, κάψιμο με τσιγάρο, γρονθοκόπημα, λακτίσματα, περίλουση με ψυχρό νερό.

Ύστερα από επανειλημμένες λιποθυμίες αφού εξαντλήθηκα περιέπεσα σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν με πετάξανε στο πόρτ-παγκάζ ενός αυτοκινήτου και με μεταφέρανε στην «Εθνική» Ασφάλεια… Συνέχισαν την επιχείρηση στην Ασφάλεια κρατώντας με συνεχώς άυπνο μερόνυχτα ερεθίζοντας με, γρονθοκοπώντας και λακτίζοντάς με περιοδικά. Κατόπιν με μεταφέρανε στο Γ’ σώμα στρατού, όπου με υποβάλλανε στο μαρτύριο του ηλεκτροσόκ, με ξαναμαστίγωσαν στο κεφάλι και στο πρόσωπο μέχρι αίματος, μου ξερίζωσαν τα μαλλιά με τινάγματα της κεφαλής, με κρατούσαν συνεχώς δεμένο πισθάγκωνα σε μια καρέκλα έχοντας μου μέρα-νύχτα στο πρόσωπο ένα προβολέα. Με κρατούσαν συνεχώς άυπνο, με υπόβαλλαν στο μαρτύριο της δίψας και επί 8 μέρες μου στέρησαν παντελώς την τροφή…». -16,5 χρόνια φυλακή.

Σ’ αυτή τη δίκη του ΡΦ και του ΠΑΜ στη Θεσσαλονίκη (Δίκη των 39) το Μάιο του ’69, ο εισαγγελέας πρότεινε θάνατο για τον Αργύρη Μπάρα. Καταδικάστηκαν σε ισόβια οι:

Αργύρης Μπάρας

Αλέξης Παπαλεξίου

Σωκράτης Στεφανίδης

σε 20 χρόνια περίπου οι:

Μιχάλης ΣπυριδάκηςΘόδωρος ΚαζέληςΓιάννης ΓρηγοριάδηςΛεωνίδας Χατζηπροδρομίδης

σε 10 χρόνια περίπου οι:

Πολύδωρος ΒοϊτσίδηςΣωτήρης ΤσιακμάκηςΔημήτρης Παπαλεξίου

σε 8 χρόνια περίπου οι:

Κώστας ΤόμτσηςΙσμήνη ΤσούτσιαΓιάννης ΓκιρκούδηςΓιώργος ΑναστασίουΜπάμπης Ζιώγας

σε 5-6 χρόνια περίπου οι:

Γιάννης ΠίτυρηςΠερικλής ΤερζήςΛάκης ΠρογκίδηςΘωμάς ΒασιλειάδηςΒλαδιμηρος Γραμματικόπουλος

και με αναστολή οι:

Γιώργος ΜπιβολάρηςΓαρ. ΔελιγκάςΓιώργος Δρανδάκης

    Απολογία του Λάκη Προγκίδη (‘69): «Μετά το πραξηκόπημα της 21ης Απριλίου, διώξεις φοιτητών, συνδικαλιστών, αγωνιστών, ανθρώπων του δημοσίου βίου, καθηγητών κλπ. Φυλακίσεις, βασανιστήρια από μέρους της κυβέρνησης… Οργανώθηκα στο Ρήγα… Την μη ανάμιξη πια ή έστω και την εφησύχαση θεωρούσα προδοσία». – 6 χρόνια φυλακή

     Διάλογος της Ισμήνης Τσούτσια με τον πρόεδρο του Στρατοδικείου (‘69): «Ήταν δυνατόν να μείνουμε αδιάφοροι; Όλα αυτά και η αξιοπρέπεια μου σαν ελεύθερου ανθρώπου και η συναίσθηση της ευθύνης απέναντι σ’ αυτούς που αύριο θα κάτσουν στα ίδια θρανία με μας και θα μας ρωτήσουν -Τι κάνατε όταν καταλύθηκε η Δημοκρατία;».

Και ο διάλογος της με τον πρόεδρο του Στρατοδικείου:

Πρ. «Πόσους φοιτητές έχει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης;

ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΚΑΙ Ο ΤΣΟΠΑΝΗΣ

 Η ΔΗΜΤΟ [Δημοτική Τοπική Οργάνωση Ήλιδας, δεν ξέρω πώς και γιατί και από πού προς πού, είχε το θράσος ή την αφέλεια να μου στείλει ένα Δελτίο για να με ενημερώσει ότι "το Πρωτοδικείο Αμαλιάδας ούτε καταργείται ούτε υποβαθμίζεται", πράγμα που το έκανε σε όλα τα ΜΜΕ της Ηλείας. 

Και εγώ της απάντησα αμέσως τα εξής:

ΛΑΘΟΣ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΝ ΚΑΙ ΜΟΥ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ.

.ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΨΗΦΙΣΕΙ Ν.ΔΟΥΛΑ.

ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;

ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΜΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ,

ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΑΛΗ ΤΟΤΕ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΗΜΟΥΝ ...ΤΣΟΠΑΝΗΣ.....

ΟΥΣΤ

Μόνο που έπρεπε να προσθέσω μετά το ΤΣΟΠΑΝΗΣ το ΣΑΣ

Αλλά δεν γράφουν για τον υπόλοιπο νομό; Για τη Ζαχάρω με το Ειρηνοδικείο, την Κυπαρισσία με το Πρωτοδικείο, τη Δίβρη, τη Ζούρτσα και όλη την επαρχία που την ξεβράκωσαν.  ΄

Για τα Νοσοκομεία, τις Σχολές στην πόλη τους και στον Πύργο έχουν δαγκώσει τη γλώσσα τους! 

Ας αφήσουμε την ακρίβεια...... 

ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ....ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΣΤΗ ΖΑΧΑΡΩ ΜΑΣ

  Τι είναι η άτιμη μνήμη! Άλλα πράγματα, γεγονότα, συμβάντα, πρόσωπα ακόμα και πρόσφατα τα έχει αποσβέσει με σφουγγάρι όπως τους πίνακες με κιμωλία στην τάξη και άλλα, ακόμα και πολύ παμπάλαια, τα έχει γράψει ανεξίτηλα και μένουν εσαεί. 

   Τούτο π.χ. το θυμάμαι λες και ήταν χτες. Θα πηγαίνουν 5 για 6 χρόνια, όταν ο προηγούμενος δήμαρχος ήταν ακόμα αξιωματική αντιπολίτευση και ήμουν δίπλα του, φίλοι. Μπαίναμε λοιπόν ένα πρωινό στου Μωραϊτη τον καφενέ και λέγοντας κάτι σχετικό για τους γονείς και τα παιδιά, του κάνω την εξής ερώτηση:

- Εσένα ο πατέρας σου πολιτικά που ήταν; 

- Κεντρώος ήταν σε όλη του την ζωή..

 Και συνεχίσαμε περί άλλα  τυρβάζοντες..

             Πέρασε καιρός από τότε και κάποιος φίλος Ζαχαραίος μου έστειλε το κάτωθι κομμάτι από  την στρατιωτική ιστορία με θέμα:  

Ζαχάρω Ηλείας, οι τρεις επιθέσεις του ΔΣΕ,

Αντιστράτηγος ε.α Ζήρος Ασημάκης,Μαρ 1961 

ΖΑΧΑΡΩ

Και οι τρεις αποτυχούσαι επιθέσεις των Κομμουνιστοσυμμοριτών 

εναντίον της ανωτέρω Κωμοπόλεως.

ΣΤ΄ Ν’ απονεμηθώσι αι νόμιμαι ηθικαί αμοιβαί εις τους κάτωθι κατοίκους της Ζαχάρως, διότι άλλοι διαρκούσης της μάχης συμμετέσχον ενεργώς εν όπλοις και άλλοι εν συμπράξει μετά των μαχομένων και άλλοι ευθύς μετά την μάχην επεδείξαντες ηρωϊσμόν και αυταπάρνησιν, συντελέσαντες και ούτοι εις την επιτυχή έκβασιν του αγώνος, ήτοι: 1/ Δόμνα Ευγ. Διον. Γιαννακοπούλου, 2/ Φωτούλα Ευγ. Διον. Γιαννακοπούλου, 3/ Βάσω Χείλιου, 4/ Ελπινίκη Θυγ. Διον. Σασσόπουλου, 5/ Βεατρίκη Ευγ. Διον. Σασσόλου, 6/ Φώτιον Δημήτρουλαν, 7/ Αριστομένην Ηρ. Κριτσέλην, μαθητρίας και μαθητάς του Γυμνασίου, 8/ Γεώργιον Διον. Τζαμαλούκαν Ιατρόν, 9/ Ιωάννην Θάνον, 10/ Σπύρον Ανδρέου Σάσσαλον 11/ Λεωνίδαν Θεοδ. Παναγόπουλον, 12/ Ιωάννην Αλεξανδρόπουλον Συμ/φον, 13/ Αθανασία Χ. Ιωάννου Χριστοδουλοπούλου, 14/ Αγγελική Ευγ. Γρηγορίου Γιαννοπούλου, 15/ Ευαγγελία Θυγ. Ηρ. Κριτσέλη, 16/ Γεώργιον Τζέμον, 17/ Ευγενίαν Παπαφωτίου, 18/ Αναστάσιον Μοτράγκον, 19/ Γεώργιον Κων/νου Ζιάταν και 20/ Διονύσιον Κων/νου Ζιάταν.

Ούτω έληξεν η Δευτέρα επίθεσις των Συμμοριτών κατά της ΖΑΧΑΡΩΣ με πλήρη συντρηβήν των και με μεγάλας απωλείας των Συμμοριτών. [1]

Τα συμπεράσματα δικά σας για του

 κομμουνιστοσυμμορίτες 

και κομμουνιστοφάγους εθνικόφρονες

      Έτσι για την ιστορία του τόπου μας αναφέρω και μια κουβέντα που είχα με τον αείμνηστο μπάρμπα-Γιάννη Μητρόπουλο, τον πατέρα του σημερινού δήμαρχου, που μια μέρα καθόμαστε έξω από το καφενείο στο χωριό. Μου  έλεγε λοιπόν διάφορα από την Κατοχή και την Αντίσταση, μια και ήταν όχι μόνο μεγάλος αγωνιστής στη ζωή με τα πρόβατα και τα κουτσούβελα και κουτσός από πάνω αλλά και βέρα δημοκρατικός που είχε πάρει μέρος στην Αντίσταση. Και μου εξιστόρησε το εξής:

"Παλιά που έγινε η συνταξιοδότηση των Αντιστασιακών επί ΠΑΣΟΚ, πήγα στον  Αλεξανδρόπουλο στη Ζαχάρω για να μου δώσει μια βεβαίωση ότι ήμουνα Αντιστασιακός, επειδή το ήξερε ως συμβολαιογράφος και μου αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν ανακατεύεται με τέτοια, λες και του ζήτησα λίρες..".

[1]Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το θέμα που είναι εκτενές και λεπτομερές κλικ ΕΔΩ 

  

ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

ΤΟ ¨ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ" ΑΠΟΤΕΛΕΊ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΎ ΜΟΝΤΕΛΟΥ // ΤΟ ΝΕΡΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΝ

 «Αυτές τις μέρες έχει αναδειχθεί με σαφή και καθολικά αποδεκτό τρόπο το αίτημα της ασφάλειας ως κοινωνικού αγαθού. Ασφάλεια που αφορά όλους τους τομείς της δημόσιας και κοινωνικής ζωής: την εργασία, το εισόδημα, τη μετακίνηση, τις υποδομές, την κατοικία, την ασφάλεια δικαίου και την υγειονομική ασφά λεια. Για να είναι αυτή η ασφάλεια εγγυημένη απαιτείται ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος και ισχυρή δημόσια διοίκηση, με την κατάλληλη στελέχωση και τους απαραίτητους πόρους. Αυτό το πρόταγμα είναι αντίθετο στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη για λιγότερο κράτος και συνεχή εκχώρηση δημόσιων λειτουργιών και υπηρεσιών σε ιδιώτες.» Αυτό ακριβώς το πρόταγμα αρνείται να αποδεχτεί η κυβέρνηση συνεχίζοντας, και σε αυτήν την τραγική συγκυρία, την ξέφρενη πορεία παράδοσης σε ιδιώτες νευραλγικών τομέων του Δημοσίου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ¨ΕΠΟΧΗ"

Εδώ και χρόνια ο Στέφανος Ροζάνης γράφει και μιλάει για το «Ομοίωμα δημοκρατίας» που διέπει τη σημερινή συνθήκη. «Αυτή η τραγωδία δεν είναι μόνο αποτέλεσμα ανθρώπινων λαθών, τεχνικών αστοχιών ή πολιτικής αβουλίας και ανικανότητας, αλλά πρωτίστως είναι η προδιαγεγραμμένη τροχιά της εργαλειοποίησης της ζωής μας, της αναλωσιμότητας του ανθρώπου μπροστά στο απόλυτο πρόταγμα της προόδου και του κέρδους» επιμένει καθώς μιλάμε στον απόηχο της τραγωδίας των Τεμπών.

 Με τη διεισδυτική ματιά του φιλοσόφου και την ευαισθησία του ποιητή και του δάσκαλου, αλλά κυρίως με την Ευθυκρισία του διανοητή που έχει πάντα της κεραίες ανοιχτές στα σημεία των καιρών, ο γνωστός καθηγητής Φιλοσοφίας δέχεται να μοιραστεί μαζί μας τις σκέψεις και τις εκτιμήσεις του με αφορμή το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα. «Οι διαδηλώσεις αυτές, κυρίως των νέων ανθρώπων, μπορεί να είναι μια αρχή ελπίδας» λέει, ωστόσο διατηρεί επιφυλάξεις σχετικά με το αν μπορούν να «θέσουν φραγμό στην ανεξέλεγκτη πορεία μιας αλόγιστης και εντέλει καταστροφικής προόδου». Βέβαια, ο Στ. Ροζάνης δεν παραδίδει την ελπίδα άνευ όρων και υπογραμμίζει ότι «μόνο η εξεγερμένη συνείδηση είναι σε θέση να μην αφήσει τον κυριαρχικό λόγο να εξαπλώνεται σε παγκόσμια κλίμακα και έτσι να καθυποτάσσει τον άνθρωπο σε ό,τι είναι η ουσία του», κυρίως όμως εφιστά την προσοχή σημειώνοντας ότι το επιχείρημα «όλοι ίδιοι είναι» αποτελεί την αρχή και την ολοκλήρωση του φασιστικού μοντέλου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΓΗ 

Μιχάλης Κατρίνης: Ανάμεσα σε Μητσοτάκη και Χρυσοχοΐδη;

 Ο Μάκης Μπαλαούρας απαντά στο άρθρο του Μιχάλη Κατρίνη με  τίτλο

«Ανάμεσα σε Πολάκη και Μπογδάνο»! στα  ΝΕΑ https://bit.ly/3lQ134r 

Ο βουλευτής του ΚΙΝΑΛ Μ. Κατρίνης δημοσίευσε ένα απαράδεκτο άρθρο με τον, ακόμα απαράδεκτο τίτλο «Ανάμεσα σε Πολάκη και Μπογδάνο»!

Ατόπημα 1 0  : Υπάρχει καμιά σύγκριση μεταξύ ενός από τα φοιτητικά του χρόνια κοινωνικού αγωνιστή της Αριστεράς και του, μέσω του σωλήνα του Σκάι, ούλτρα ακροδεξιού Μπογδάνου; Ο Πολάκης, μαζί με τον Ξανθό, ανόρθωσαν το σύστημα Υγείας από την ολική κατάρρευση του που το είχε οδηγήσει η

συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Ο Μπογδάνος πήγε έξω από το Πολυτεχνείο για να ενθαρρύνει τις δυνάμεις καταστολής για να το καταπατήσουν, ενώ ο Πολάκης πήγε στο Νοσοκομείο Σωτηρία για κάνει αυτοψία αποκαλύπτοντας τα ψέματα του Διοικητή της, που «παραπλάνησαν» Μητσοτάκη-Τασούλα που δήλωσαν ότι λειτουργούν όλες οι 50 κλίνες ΜΕΘ, δωρεά της Βουλής, ενώ ο πρώην Υπουργός αποκάλυψε ότι λειτουργούσαν μόνο οι 16! Ο Πολάκης ανάρτησε δικό του βίντεο, χωρίς τη παρουσία άλλου ανθρώπου. Κακώς, αφού ξέρει ότι είμαστε στο στόχαστρο των φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ, δεν φόρεσε μάσκα…Έγκλημα καθοσιώσεως, όχι για το ξεσκέπασμα των κυβερνητικών ψεμάτων, αλλά της μάσκας Πολάκη, ενώ η συνάντηση Μητσοτάκη με Αρχιεπίσκοπο έγινε χωρίς μάσκες και οι «Ιαβέριδες» Χαρδαλιάδες προσκυνούν και φιλούν το χέρι παπάδων και δε τρέχει τίποτα…

Ατόπημα 2 ο : Γράφει ο Μ. Κατρίνης «με το ψήφισμα των τριών κομμάτων (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Μέρα25), δίνοντας ρεσιτάλ ανευθυνότητας, ζητούσαν να γίνουν κανονικά οι εορτασμοί του Πολυτεχνείου, πυροδοτώντας την υγειονομική βόμβα».

Που είδε ότι τα τρία κόμματα ζητούσαν αυτό;

Το κοινό κείμενο «καταδικάζει τη κυβερνητική απόφαση που απαγορεύει τις δημόσιες συναθροίσεις άνω των τριών ατόμων σε όλη την χώρα, ως απόφαση βαθιά αντιδημοκρατική αλλά και αντισυνταγματική, όπως επισημαίνει και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, πλήττωντας τον πυρήνα του συνταγματικού δικαιώματος της συνάθροισης, επιβάλλοντας συνολική αναστολή της ελευθερίας συνάθροισης και όχι απλά έναν ορισμένο τοπικό περιορισμό». Δηλαδή απαγόρευση «καθ΄ άπασαν την Επικράτειαν» που νοείται μόνο σε συνθήκες κατάστασης πολιορκίας…

Το ΚΙΝΑΛ θα μπορούσε να τιμήσει το Πολυτεχνείο, π.χ στο χώρο του πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ, καταθέτοντας στεφάνι σε έναν από τους πολλούς τόπους μαρτυρίου και θυσίας, χωρίς να ακολουθήσει πορεία, όπως έπραξε η αξιωματική αντιπολίτευση. Δεν το έκαμαν διότι έχουν

«υποστεί πολιτική αγκύλωση, εξαιτίας όχι μόνο της μνημονιακής συγκυβέρνησής τους με τη σαμαρική δεξιά, αλλά και της «σημιτικής» μετάλλαξης της κεντροαριστεράς σε «ακραίο κέντρο».

Ατόπημα 3 ο : Ρωτά: «Είσαι με τη συντηρητική δεξιά που χαϊδεύει τα ακροδεξιά στοιχεία στους

κύκλους της ή με την πρώην κυβερνητική αριστερά που συντηρεί επικίνδυνα ακραίες φωνές στους δικούς της κύκλους;». Δε μας αναφέρει όμως ποιοι είναι οι ακραίοι κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ. Ας είναι. Η εναλλακτική για τον Μ. Κατρίνη, προφανώς, είναι το ΚΙΝΑΛ (ή το ΠΑΣΟΚ). Ξεχνά ο βουλευτής του ΚΙΝΑΛ, ότι το ώριμο ΠΑΣΟΚ, που άλλαξε το όνομα του για ξεφύγει από την κατακραυγή των πολιτών που αισθάνονται, δικαίως, πως τους εξαπάτησε, δεν ζήτησε ούτε τη στοιχειώδη συγνώμη. Ξεχνά, τον όρο PASOKification (ΠΑΣΟΚοποίηση), που σημαίνει διεθνώς τον ευτελισμό και καταποντισμό σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, που παραδόθηκαν στη Δεξιά και στον νεοφιλελευθερισμό.

Ατόπημα 4 ο και πιο εξοργιστικό: Γράφει: «το ΠΑΣΟΚ {ΣΣ: και όχι το …ΚΙΝΑΛ} ήταν και θα είναι πάντοτε μπροστά στον εορτασμό του Πολυτεχνείου, κρατώντας την αιματοβαμμένη σημαία στην κορυφή της πορείας». Κατ΄ αρχάς δεν εμφανίστηκε κανείς από το ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ), ούτε με σημαία ούτε χωρίς. Μόνο 3 στελέχη του κατέθεσαν εθιμοτυπικά στεφάνι, συνοδεία ΜΑΤ (!!!), χωρίς ενδιαφέρον να αναδειχθεί το πολιτικό μήνυμα της 17ης Νοεμβρίου. Τα ερωτήματα είναι: Που βρήκαν τη σημαία; Μήπως, κυριολεκτικά, την βούτηξαν; Τους ανήκει;

Μέχρι πέρσι μια δράκα ανθρώπων εμφανίζονται από το πουθενά, βγάζουν φωτογραφίες και

εξαφανίζονται στο πουθενά…

Να επιστρέψουν άμεσα τη σημαία εκεί που ανήκει: Στους φοιτητικούς Συλλόγους του Πολυτεχνείου ή στη Πρυτανεία ή ακόμα καλύτερα στον Σύνδεσμο Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ), όπου έχει ένα εξαιρετικό μουσείο της Αντιδικτατορικής Αντίστασης, που το επισκέπτονται χιλιάδες μαθητές, οι οποίοι ρωτούν για τη σημαία και γινόσαστε ρεζίλι…

Κρίμα, Μιχάλη Κατρίνη, θεωρούσα, ακούγοντάς σε στο ΣΥΡΙΖΑίϊκο «ρ/σ Κόκκινο» ότι θα ξεχώριζες από τους ΠΑΣΟΚους που ευτέλισαν ιδέες και οράματα. Δε σε ταυτίζω ακόμα. Δε ξέρω τι σε έκανε να γράψεις ένα …τέτοιο κείμενο, ποια διαπιστευτήρια θέλησες να δώσεις. Ο διάλογος και η σύγκληση προϋποθέτουν σεβασμό στις θέσεις του άλλου και όχι λιβελλογραφήματα, τύπου Άδωνη…

ΣΥΡΙΖΑ ΘΑ ΛΕΣ & ΘΑ ΚΛΑΙΣ

  Ένα ιδιαίτερο άρθρο φιλοξενεί σήμερα το φιλοκυβερνητικό Liberal, το οποίο όλο το προηγούμενο διάστημα κατακεραύνωνε τον ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στον «ανένδοτο» για την πτώση του και την άνοδο της ΝΔ. Πρόκειται για ένα άρθρο που παραδέχεται - με έκπληξη είναι η αλήθεια λόγω της ταυτότητας του μέσου - πως νέοι που υποστήριξαν τη ΝΔ σήμερα αναπολούν την προηγούμενη κυβέρνηση και την Έφη Αχτσιόγλου. Ο λόγος είναι πως επί ΣΥΡΙΖΑ η κατάσταση στους χώρους εργασίας ήταν σαφώς καλύτερη για τους εργαζομένους ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία. «Βρίσκεται ακόμα εν ζωή το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας; Και αν ναι, τι κάνει μπροστά σε αυτό το πάρτι αυθαιρεσίας;», διερωτάται καταλήγοντας. 

Υπενθυμίζεται πως προεκλογικά από τις επίσημες δηλώσεις στελεχών και του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και τις προτάσεις εργοδοτών και Ινσιτούτων που επικροτούσε ο σημερινός πρωθυπουργός, είχε διαφανεί η πρόθεση της ΝΔ να λειτουργήσει ως «οδοστρωτήρας» για τα εργασιακά δικαιώματα. Με την ανάληψη της διακυβέρνησης ξεκίνησε και η υλοποίηση του σχεδίου. Μια από τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν η υποβάθμιση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας μέσω κατάργησης της αυτοτέλειάς του και ένταξής του στη Γενική Γραμματεία Εργασίας. Τότε είχε επισημανθεί πως πρόκειται για μια κίνηση που θα ενισχύσει την εργοδοτική αυθαιρεσία και σήμερα τα αποτελέσματα είναι πλέον ορατά.                                                                                 TVXS

Ο ακροδεξιός κατήφορος τείνει να αγγίξει τη δικτατορία

Του Μάκη Μπαλαούρα

   Τα πέντε τελευταία χρόνια το να γράψω κάτι για την αντίσταση στη δικτατορία και τη κορύφωση της με την εξέγερση του Πολυτεχνείου θα ήταν ένα σάλπισμα στο μέλλον με διδακτική αναφορά στο παρελθόν. Μόλις 4,5 μήνες από τη διακυβέρνηση της χώρας από τη ΝΔ, η γραφή παρακάμπτει, δυστυχώς, το μέλλον και το σήμερα γίνεται σε σύγκριση με το παρελθόν.

   Ας δούμε συμπτώσεις και αποκλίσεις του σήμερα με τις μέρες της Δικτατορίας. Προφανώς, δεν πιστεύω ότι η ΝΔ ταυτίζεται με τη Χούντα, ούτε κατά διάνοια. Όμως με κάποια παραδείγματα θα αντιληφθούμε ότι η αστυνομοκρατία και το ακροδεξιό σάλπισμα κεντρικών στελεχών της μας οδηγούν σε, βλάστημους συνειρμούς για τις δημοκρατικές κατακτήσεις που επέφερε ο ελληνικός λαός, με πρωτοπόρα τη νεολαία.   

       Ά Τότε Άσυλο- αστυνομοκρατία:

  1.Στην ΑΣΟΕΕ η πρώτη μαζική αντιχουντική συγκέντρωση. 

Όταν η Σύγκλητος ΑΣΟΕΕ αποφάσισε στις 5 Φεβρουαρίου 1973 την παραπομπή των φοιτητών στο Πειθαρχικό της σχολής επειδή μοίρασαν τη «Μελέτη των 12 της ΑΣΟΕΕ», που αφορούσε όλα τα κεντρικά προβλήματα του πανεπιστημίου και με έντονες αντιχουντικές αιχμές.  Παρά το γεγονός ότι η χούντα περίμενε μαζική συγκέντρωση συμπαράστασης δεν είχε θέσει αστυνομικές δυνάμεις αποτροπής. Μυστικοί και χαφιέδες, βέβαια υπήρχαν για τα περαιτέρω…Το μεγάλο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ πλημμύρισε από 1.500 φοιτητές που φώναζαν συνθήματα και τραγουδούσαν απαγορευμένα τραγούδια.

  2.Η πρώτη κατάληψη του Πολυτεχνείου 

Στην στις 14 Φεβρουαρίου 1973 πάνω από

Η διπλή συνταγματική κανονικότητα των αποδήμων

Δημοσιεύτηκε στην Πρωϊνή (2-10-2019)

           Ούτε Συνταγματολόγος είμαι αλλά ούτε καν νομικός, όμως σαν ενεργός πολίτης που θέλω να έχω τα ίδια συνταγματικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με όλους τους Έλληνες πολίτες θα ήθελα να κάνω την εξής ερώτηση:

•  Όποιοι κόπτονται για την συνταγματική αρχή ισοτιμίας της ψήφου των εκτός της Επικρατείας Ελλήνων [αποδήμων] με την ψήφο των εντός και υποστηρίζουν την προσμέτρηση των ψήφων των αποδήμων στο σύνολο των ψήφων στην Επικράτεια και τον συνυπολογισμό τους στην κατανομή των εδρών των κομμάτων δεν πρέπει να συνυπολογίσουν ότι οι απόδημοι έχουν την συνταγματική δυνατότητα να συμμετέχουν και στο εκλέγειν και στο εκλέγεσθαι στα κράτη που διαμένουν; Δεν είναι αυτό μια οπωσούν συνταγματική ή άλλη ανισότητα πολιτών;

         Βεβαίως κόπτονται η Ν.Δ και το ΚΙ.ΝΑΛ. αυτό σε πλήρη αντίθεση με το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ, αλλά είναι ηλίου φαεινότερο  ότι το κάνουν με υστεροβουλία, ότι θα ωφεληθούν εκλογικά…

       Ειρήσθω εν παρόδω να αναφέρω και μια δική μου εμπειρία. Το 2013 επισκέφτηκα τη Μελβούρνη, όπου έχω πολλούς συγγενείς και επειδή αρκετοί απ΄ αυτούς ανακατεύονται με την παροικία και μάλιστα ο ένας πρωτοξάδελφος ήταν πρόεδρος της ΑΧΕΠΑ Αυστραλίας, ήρθα σε επαφή με διάφορους ιθύνοντες και θρησκευτικούς ταγούς. Μέχρι τότε δεν είχα συναντήσει ανθρώπους με τέτοιο υπέρμετρο ελληνοκεντρισμό. Πιο μαύροι κι από τους χρυσαυγίτες…. Μιλούσαν για τη χαμένη μας αδελφή, τη Βόρειο  Ήπειρο και την Κόκκινη Μηλιά και άλλα τέτοια.. Θυμάμαι είχα πάθει    την πλάκα μου!

ΤΕΛΕΙΟ!!! Η χαμένη άνοιξη της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης

   Από τα Ενθέματα της ΑΥΓΗΣ

   Στις 11 Αυγούστου συμπληρώθηκαν εκατό χρόνια από την εγκαθίδρυση του πρώτου δημοκρατικού πολιτεύματος στην ιστορία της Γερμανίας. Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1919-1933), τέκνο της εξέγερσης των εργατών και των στρατιωτών που ξεκίνησαν να διεκδικούν ειρήνη και ψωμί τις τελευταίες ημέρες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν αποτέλεσε ένα τυπικό φιλελεύθερο πολίτευμα. Αντιθέτως, υπήρξε ένα πρωτοποριακό πολιτειακό εγχείρημα για την εποχή του, το οποίο, εμπνεόμενο από τις αρχές του μεταρρυθμιστικού σοσιαλισμού, επιχείρησε τη σύζευξη ανάμεσα στον πολιτικό φιλελευθερισμό και την εμβάθυνση της δημοκρατίας στο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο.

  Η άνοιξη, όμως, πολιτική και πολιτιστική, της δεκαετίας του ’20 έμελλε να αποδειχθεί σύντομη, καθώς η μεγάλη ύφεση του 1929 δεν κλόνισε απλώς τα θεμέλια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, αλλά πολύ σύντομα επέφερε την κατάλυσή της και την οικοδόμηση ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος από τον Αδόλφο Χίτλερ. Στις μέρες μας, ιδίως μετά την οικονομική κρίση του 2008 και την ενίσχυση της Άκρας Δεξιάς σε πολλές χώρες παγκοσμίως, τόσο ο διεθνής τύπος όσο και οι κοινωνικές επιστήμες έχουν στρέψει το βλέμμα στο παρελθόν και μελετούν ξανά, υπό νέο πρίσμα, τα αίτια της κατάρρευσης της Βαϊμάρης. Εάν προσπαθούσε κάποιος να συμπυκνώσει σε ένα μόνο ερώτημα το ζήτημα που διχάζει όσους μετέχουν στη σχετική συζήτηση, θα μπορούσε ενδεχομένως να το διατυπώσει ως εξής: η Βαϊμάρη έπεσε τελικά, επειδή η οικονομική κρίση επέφερε, σχεδόν νομοτελειακά, την ενίσχυση των εχθρών της δημοκρατίας ή μήπως η πολιτική και θεσμική διαχείριση της κρίσης ήταν τέτοια που διέρρηξε τους δεσμούς αντιπροσώπευσης μεταξύ της γερμανικής κοινωνίας και των κομμάτων του συνταγματικού τόξου; Πριν, όμως, από την πραγμάτευση του παραπάνω ερωτήματος, θα ήταν μάλλον χρήσιμη μια συνοπτική παρουσίαση των θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος της Βαϊμάρης, οι οποίες κατά βάση διαπνέονταν από την απόφαση της γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας να χαράξει μια εξελικτική πορεία μετάβασης από τον οικονομικό φιλελευθερισμό στο σοσιαλισμό.

Απλή αναλογική, κατοχύρωση δικαιωμάτων, ισχυρό κοινωνικό κράτος

Δύο ήταν τα κανονιστικά προτάγματα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης: αφενός η επέκταση της πολιτικής ελευθερίας του ατόμου και αφετέρου η ουσιαστική παρέμβαση του κράτους στη λειτουργία της οικονομίας.

Η ΨΗΦΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΤΕΡΟΔΗΜΟΤΕΣ

     Εδώ και αρκετό καιρό κάθε Δευτέρα καλύπτουμε 

τη στήλη "Επίκαιρα και Αιρετικά" στην "ΠΡΩΙΝΗ". 

Το ίδιο και σήμερα με αυτό το άρθρο. 

   Στην ανάρτηση της προηγούμενης Δευτέρας[κλικ ΕΔΩ] αναφερθήκαμε αρκετά επισταμένως στο θέμα της ψήφου των Ελλήνων του απόδημου Ελληνισμού, που διαμένουν εκτός Επικρατείας, τους χιλιοτραγουδισμένους μέτοικους της ξενιτιάς!

  Σήμερα θα εντρυφήσουμε στο θέμα των ετεροδημοτών, των μέτοικων του εσωτερικού, που έχει αρκετές συνάφειες με το προηγούμενο. Οι ετεροδημότες είναι οι πολίτες που διαμένουν σε άλλους δήμους από αυτούς που είναι εγγεγραμμένοι στα δημοτολόγια τους και αναφερόμαστε κυρίως σε όσους μετοίκησαν στην πρωτεύουσα. Με πρόχειρους δε υπολογισμούς πρέπει να είναι περί το 1 εκατομμύριο πολίτες. Βεβαίως με το πέρασμα του χρόνου συνεχώς ο αριθμός τους ελαττώνεται για τον ίδιο λόγο που συμβαίνει και με τους απόδημους Έλληνες [Α΄ γενιά κτ.λ.]. 

    Δεν είναι τέκνα της οργής αλλά είναι τέκνα της αναγκαστικής αστυφιλίας και της μεγάλης εσωτερικής μετανάστευσης από την επαρχία στις μεγάλες πόλεις που οδήγησε στον υδροκεφαλισμό της Αθήνας με όλα τα γνωστά αρνητικά επακόλουθα. [1]
    Όσον αφορά τις εκλογές οι ετεροδημότες αποτελούν μια ειδική κατηγορία ψηφοφόρων. Μέχρι τώρα δύνανται να ψηφίσουν είτε εκεί που διαμένουν με ειδικούς εκλογικούς καταλόγους είτε στους δήμους που είναι εγγεγραμμένοι.
   Το βασικό ερώτημα είναι γιατί με την ψήφο τους να καθορίζουν την εκλογή των τοπικών βουλευτών κι ακόμα χειρότερο να καθορίζουν την εκλογή των τοπικών αρχόντων [περιφερειακών, δημοτικών και κοινοτικών συμβούλων, περιφερχειαρχών, δημάρχων και προέδρων κοινοτήτων] πολλάκις κόντρα στη θέληση των ντόπιων κατοίκων που στο κάτω - κάτω είναι οι άμεσοι ενδιαφερόμενοι. Πολλάκις δε συμβαίνει επώνυμοι και μη [καλλιτέχνες, γιατροί, αστυνομικοί, εφοπλιστές κάθε είδους και μεγέθους] από την πρωτεύουσα να κατέρχονται σαν κομήτες στην επαρχία και να κερδίζουν την προτίμηση των ντόπιων σαν σωτήρες.
      Διαμένουν στην Αθήνα και στις εκλογές καθορίζουν ποιοι θα βγουν στην Ηλεία! 
      Αυτό είναι δίκαιο; Είναι δημοκρατικό;
  Εξυπακούεται ότι όταν ένας ετεροδημότης επιστρέφει στη γενέτειρά του για οποιονδήποτε λόγο [σύνταξη, επάγγελμα κτ.λ] τότε αυτόματα πρέπει να αποκτά και το δικαίωμα της μεταδημότευσης με ό,τι αυτό συνεπάγεται, όπως δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Βεβαίως αυτή η αλλαγή, η επιστροφή, η   μεταδημότευση, να είναι πραγματική, οπότε να  βεβαιώνεται με πιστοποιητικό κάποιας επίσημης κρατικής αρχής του υπουργείου Εσωτερικών και όχι με βεβαίωση του δήμου, γιατί φαντάζεστε τι έχει να γίνει με τους κομματικούς φίλους του εκάστοτε δημάρχου.
  Πολλοί υποστηρίζουν την υπάρχουσα εκλογική διαδικασία με τα σαχλά επιχειρήματα ότι  εδώ είναι οι ρίζες τους, οι συγγενείς τους και οι αγροτικές περιουσίες [2] τους. Επίσης υποστηρίζουν ότι οι υποψήφιοι ετεροδημότες εμπλουτίζουν τη λειψυδρία  της επαρχίας. 
  Η αλήθεια είναι ότι έχει υιοθετηθεί αυτό το εκλογικό σύστημα με τους ετεροδημότες από λόγους καθαρά μικροπολιτικούς και παλαιοκομματικής και οπισθοδρομικής κοπής. Όλα αυτά τα τερτίπια, δήθεν διευκολύνσεις αποτελούν εντελώς απαράδεχτες και ξεπερασμένες επιλογές. Το φαινόμενο με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, λεωφορεία, πλοία και αεροπλάνα ακόμα που ναυλώνει ο κάθε υποψήφιος αποτελεί όνειδος  της δήθεν σύγχρονης κοινωνίας μας και υποβιβάζει το επίπεδο του πολιτισμού μας.     
   Με αυτά και με τα άλλα ανήκομεν στην Ευρώπη...
   Τρομάρα μας!! 

[1] Με την αστυφιλία λοιπόν και την κατά χιλιάδες  εσωτερική μετανάστευση  στα αλλοτινά χρόνια κυρίως   στην πρωτεύουσα, οι ετεροδημότες ίδρυσαν πολλούς Συλλόγους και Ομοσπονδίες. Το ίδιο περίπου έγινε και με τους μετανάστες στο εξωτερικό, τους απόδημους, με τη διαφορά ότι εκεί οι σύλλογοι έγιναν σε επίπεδο εντοπιότητας κατά περιφέρεια με παρεμφερή εξέλιξη, ενώ στους ετεροδημότες έγιναν κατά χωριό. Ο ρόλος και η συμβολή αυτών των συλλόγων κυρίως στην πολιτιστική ανάπτυξη των γενέτειρων και όλης της επαρχίας είναι μεγάλος. Για τη σημασία που έχουν, δεν χρειάζονται περισσότερα μια και η πολύχρονη πορεία τους αυτό το έχει κάνει καταφανές τοις πάσι.

       [2] Ένα από τα πιο προοδευτικά μέτρα στην αρχή του ΠΑΣΟΚ ήταν ΄που προσπάθησε να ιδρύσει την Τράπεζα Γης με σκοπό τα χωράφια και οι ελιές να αγορασθούν με στοχευμένες δανειοδοτήσεις από τους πραγματικούς αγρότες και έτσι θα είχαμε γλυτώσει από το μετέπειτα κομφούζιο  με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα υπόλοιπα.
Μια και το έφερε η κουβέντα θα θυμάστε και την ιστορία με την προσπάθεια ανάπλασης της Κεντρικής Λαχαναγοράς με το σύνθημα " από το χωράφι στο τραπέζι" ή το άλλο "κάτω οι μεσάζοντες" Το Πασόκ άρχισε με φούρια τα πανιά, αλλά μετά ξεφούσκωσαν...

ΟΙ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ [ΑΠΟΔΗΜΟΙ] ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΗΦΙΖΟΥΝ ΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ;

    Σήμερα δημοσιεύεται 

και στην 'ΠΡΩΙΝΗ' 

   Ένα από τα χρονίζοντα θέματα  που διαιωνίζονται από την μεταπολίτευση (1) και ταλανίζουν τον πολιτικό κόσμο κυρίως τις παρατάξεις εξουσίας (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το ΠΑΣΟΚ πριν ) είναι η ψήφος των Ελλήνων του απόδημου Ελληνισμού (οι απόδημοι), οι γνωστοί και συγγενείς πολλών από μας που διαμένουν εκτός Επικρατείας.Οι μέτοικοι!!

  Πλέον όλοι έχουν παραδεχτεί ότι πρέπει οι απόδημοι να ψηφίζουν, πράγμα που επιβάλλεται με συνταγματική επιταγή από το 1975 και 2001 χωρίς όμως να έχει δοθεί νομική υπόσταση.  Από τις χώρες της Ε.Ε μόνο στην Ελλάδα και στην Ιρλανδία δεν ψηφίζουν οι απόδημοι, στον  ολόκληρο κόσμο δε, έτσι είμαστε εμείς κι άλλες 8 χώρες.

  Υπόψη εδώ και 10 χρόνια οι απόδημοι  ψηφίζουν στις Ευρωεκλογές. 

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και έχει πολλές διαστάσεις. [2]

     Λοιπόν ο Ελληνισμός εκτός Ελλάδας φτάνει περίπου τα 11 εκατομμύρια  Από αυτόν τον απόδημο πληθυσμό οι 700.000 είναι μετανάστες της τελευταίας δεκαετίας μετά την οικονομική κρίση. 

   Όμως το πρόβλημα έγκειται σε δύο ζητήματα:

                 α] Ποιοι θα ψηφίζουν και

                              β] Πώς, τι και ποιους θα ψηφίζουν 
Η κυρίαρχη άποψη είναι ότι έχουν δικαίωμα να ψηφίζουν όσοι είναι εγγεγραμμένοι στα δημοτολόγια του τόπου καταγωγής ανεξαρτήτως των χρόνων ξενιτιάς. Οπότε και οι 700000 μετανάστες κρίσης επειδή ξενιτεύτηκαν πάνω από 16 χρονών είναι εγγεγραμμένοι, όπως εγγεγραμμένοι είναι οι μετανάστες Α΄ γενιάς που υπολογίζονται   περί τους 1.300.000 - 1.500.000, οπότε όλοι οι ψηφοφόροι υπολογίζονται ότι είναι περί τα 2 - 2,2 εκατομμύρια. Ευνόητο είναι με το πέρασμα του χρόνου αυτός ο αριθμός συνεχώς μειώνεται.

   Σύμφωνα δε με το πόρισμα της Επιτροπής επιστημόνων, που είχε συγκροτήσει η προηγούμενη κυβέρνηση  [Επιτροπή Πουλάκη]:  

• Το δικαίωμα του εκλέγειν σε όσους έχουν την ελληνική ιθαγένεια και είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, ανεξαιρέτως του πόσα χρόνια απουσιάζουν από την Ελλάδα, προτείνει, σύμφωνα με πληροφορίες, η επιτροπή εμπειρογνωμόνων και επιτελικών στελεχών των υπουργείων Εσωτερικών και Εξωτερικών.

   Για το πώς θα ψηφίζουν δεν υπάρχει πρόβλημα, υπάρχει και η ηλεκτρονική ψήφος.

Η δε Επιτροπή έχει αποφανθεί ότι:

• Το εκλογικό δικαίωμα προτείνεται να το ασκούν με φυσική παρουσία στα προξενεία ή στα ειδικά εκλογικά τμήματα που θα συσταθούν γι' αυτόν τον σκοπό.

          Για το τι και ποιους θα ψηφίζουν υπάρχουν 4 σενάρια:

α]  τους βουλευτές του νομού που κατάγονται και είναι εγγεγραμμένοι β]  μόνο κόμματα      γ] σε νέες εκλογικές περιφέρειες δ]1 ή 2 ομογενείς βουλευτές  Επικρατείας σε κάθε κόμμα.

    Το τελευταίο εισηγείται και η  Επιτροπή, τουτέστιν  οι απόδημοι να ψηφίζουν με βάση τα ψηφοδέλτια Επικρατείας των κομμάτων.

       Παρά ταύτα το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί οι απόδημοι να καθορίζουν με την ψήφο τους τις τύχες της χώρας όταν ζουν,δραστηριοποιούνται και φορολογούνται σε άλλες χώρες στις οποίες έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι; Είναι δυνατόν να λείπουν 30 και 40 χρόνια και να γνωρίζουν τα πράγματα τις πατρίδας, ασχέτως εάν τώρα ηλικιωμένοι κυρίως έρχονται εδώ για τουρισμό; Και το άλλο γιατί να τους αφορά και να έχουν λόγο;  Οπότε θεωρούμε ότι οι ψήφοι τους επουδενί δεν πρέπει να προσμετρούνται στο γενικό, εθνικό ποσοστό του κάθε κόμματος, ας γίνεται αυτό στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. 

     Μια άλλη λύση "ανώδυνη", που ικανοποιεί και τους ίδιους για λόγους φιλοπατρίας και τέτοια, είναι από τους απόδημους να εκλέγεται μια μικρή βουλή των 12-15 βουλευτών, η "Βουλή των αποδήμων" που θα έχει λόγο συμβουλευτικό στην εκάστοτε κυβέρνηση ή λόγο αποφασιστικό για ειδικά θέματα της διασποράς. Ένας καλός τρόπος κατανομής αυτών των βουλευτών αναλογικά είναι να γίνεται με πληθυσμιακά κριτήρια.  Βεβαίως για τα οικονομικά της συγκρότησης και της λειτουργίας αυτού του θεσμικού σώματος δεν μπαίνει κανένα θέμα επιβάρυνσης της χώρας μια και δεν υπάρχει περίπτωση να μην δεχτούν τα οικονομικά να τα επωμισθούν οι ίδιοι μέσω των εύπορων συλλογικών τους οργάνων. 

   Για δε το θέμα  των ετεροδημοτών, που έχει αρκετές συνάφειες θα αναφερθούμε σε άλλο μας γραφτό.  

[1] Από την μεταπολίτευση [1974] ο εκλογικός νόμος έχει αλλάξει 7 φορές και για το θέμα της ψήφισης των ομογενών έχουν γίνει πάμπολλες συζητήσεις στη βουλή, έχουν κατατεθεί προτάσεις νόμου αλλά μέχρι εκεί.

[2] Όταν δε οι απόδημοι βρίσκονται εδώ, όπως συχνά συμβαίνει, τότε οι εγγεγραμμένοι μπορούν να ψηφίζουν χωρίς κανέναν περιορισμό.

Ο ΗΓΕΤΗΣ!!!

Της Κατερίνας Ακριβοπούλου 

για την εφημερίδα «Νέα Σελίδα»

       Χαλκέντερος και μεθοδικός ο πρωθυπουργός ανέλαβε την κρίσιμη μάχη. Εμψυχώνει στελέχη και συνεργάτες, απαντά σε όλες τις ερωτήσεις, ακόμα και τις  προβοκατόρικες και συνεχίζει να κυβερνά λαμβάνοντας αποφάσεις μακράw πνοής με κινήσεις διεθνούς βεληνεκούς.

Πως θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα; Το ερώτημα με πολιτικούς όρους διατρέχει τη δημόσια αλλά και την ιδιωτική σφαίρα από το 2012, όταν το κόμμα του, τα ηνία του οποίου ανέλαβε το 2009 σε ηλικία 35 χρονών, εκτοξεύτηκε από το 4% στο 27% ανατρέποντας το επί χρόνια εδραιωμενο στάτους των «νόμιμων ιδιοκτητών της χώρας» και θέτοντας ταυτοχρόνως τα θεμέλια για την τρίτη μεγαλύτερη πολιτική τομή στη μεταπολιτευτική Ιστορία της χώρας τον Ιανουάριο του 2015. Μόνος εναντίον όλων.

Η δομική διαφορά του «πιτσιρικά της διπλανής πόρτας» από τους προηγούμενους ηγέτες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έγκειται στην ιδιότυπη σχεση του με το ίδιο του το κόμμα. Στη χώρα της κληρονομικής δημοκρατίας, τα κόμματα που μοιράστηκαν την εξουσία μετά το 1974 είχαν γεννήτορες.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής γέννησε τη Νέα Δημοκρατία και ο Ανδρέας Παπανδρέου το ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα να αποτελούν τους αδιαμφησβήτητους ιδιοκτήτες των κομμάτων τους.

Αντιθέτως, ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί μεν να αναδείχτηκε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, με ποσοστά άνω του 70%, αλλά πολλοί από τους συντρόφους της πληθώρας των .. συνιστωσών που αποτελούσαν τότε τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ της Ριζοσπαστικής Αριστεράς τον αντιμετώπιζαν, – όχι πάντα ενδόμυχα- περίπου ως «ένοικο» και, πάντως σε καμία περίπτωση ως ιδιοκτήτη.

Βίκτορ Χάρα... Venceremos

Από τον

Αποστόλη Ζυγόπουλο

«Και τώρα τραγούδα για την πουτάνα τη μάνα σου».

H φράση του βασανιστή, στον δημιουργό του 

θρυλικού τραγουδιού «Venceremos», όταν του

 έκοψε με τσεκούρι και τα δέκα δάκτυλα. 

«Θα νικήσουμε» τραγουδούσε ο Βίκτορ Χάρα για τα βάσανα του λαού στη Χιλή και τους αγώνες του για δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια. «Θα νικήσουμε» τραγουδούσε και όταν οι βασανιστές του Πινοσέτ του έσπασαν τα δάχτυλα. Λίγες μέρες αργότερα τον δολοφόνησαν με 44 σφαίρες. Με τη μουσική του ο Βίκτορ Χάρα ενσάρκωσε τις κοινωνικοπολιτικές αλλαγές που συνέβαιναν στην χώρα. Έγινε παγκόσμιο σύμβολο του αγώνα κατά της δικτατορίας και του ιμπεριαλισμού. Η στράτευση του με την Αριστερά και η υποστήριξη του στον σοσιαλιστή πρόεδρο της χώρας Σαλβαντόρ Αλιέντε προδιέγραψε το τέλος του. 

Τα πολιτικά τραγούδια και η στήριξη στον Αλιέντε 

Πολιτική Ταυτότητα και Αυτογνωσία

      Δεν θα προβούμε σε περισπούδαστες κοινωνικοπολιτικές και πολιτικές αναλύσεις για το κοινωνικό Είναι και το πολιτικό Γίγνεσθαι.  Δηλαδή με ένα λόγο αναλόγως με τη θέση σου στην ταξική κοινωνία  καθορίζεται και η πολιτική σου τοποθέτηση. 

 Ούτε θα απαντήσουμε ποιο πολικό σύστημα και ποιο κόμμα αντιπροσωπεύει την οικονομική και την κοινωνική ελίτ, την τάξη της πλουτοκρατίας  και ποιο την τάξη των εργαζομένων, των χαμηλοσυνταξιούχων, των απόρων, των ανέργων. 

Απάντηση δίνουν από μόνα τους τα εκλογικά αποτελέσματα 2015, στις αντίστοιχες συνοικίες-δήμους της Αττικής, που οι διαφοροποιήσεις είναι καταφανείς:

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

          Δήμος                                    ΣΥΡΙΖΑ                          ΝΔ                                 

          Κηφισιάς                                  22,09 %                       47,59 %

     Φιλοθέγς-Ψυχικού                         17,19                           54,09 

     Βάρης-Βούλας                                22,84                          44,88

       Βουλιαγμένης

--------------------------------------------------------------------------------------
     Αγίας Βαρβάρας                            43,84                           17,11
Κερατσινίου-Δραπετσώνας                42,94                            17,26    
      Περιστερίου                                 42,22                            19,20
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  Εάν ΤΙΠΟΤΑ δεν σας λένε αυτά τα αποτελέσματα τότε τι να πούμε; 

Είσαστε άξιοι της μοίρας σας!!!