Σπάνιο βίντεο του Μίκη, με Τσιτσάνη, Βαμβακάρη, Χατζιδάκι, Δώρα Στράτου, Καζαντζίδη, Μπιθικώτση κ.α.

      Σε ένα σπάνιο βίντεο - ντοκιμαντέρ του 1960, της βελγικής τηλεόρασης για την «Ελληνική λαϊκή μουσική» ο Μίκης Θεοδωράκης, στα γαλλικά, παρουσιάζει την εκπομπή από την οποία περνάει η αφρόκρεμα της ελληνικής μουσικής της εποχής.
  Στο βίντεο βλέπουμε την Δώρα Στράτου με τους χορευτές της, τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη, την Μαρινέλα, τον Καζαντζίδη, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.

«Αντιλαλούνε οι φυλακές», τραγουδά ο Μάρκος ενώ ο Θεοδωράκης λέει ότι πρόκειται για τον πατριάρχη της αστικής λαϊκής μουσικής.

  Ο Βασίλης Τσιτσάνης, τραγουδά το «Συννεφιασμένη Κυριακή», ενώ στη συνέχεια  ο Θεοδωράκης παρουσιάζει τον Μάνο Χατζιδάκι. Παίζει στο πιάνο του τα Ματόκλαδα του Μάρκου και μιλά στα γαλλικά για το μπουζούκι και την σημασία του για την ελληνική, λαϊκή μουσική. Η Ζωή Κουρούκλη, τραγουδάει στη συνέχεια «Τα Παιδιά του Πειραιά». 

  Μετά βλέπουμε τον Μπιθικώτση να τραγουδά παίζοντας μπουζούκι με μεγάλη ορχήστρα «Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου».

  Μετά τον Επιτάφιο συνέθεσα το Αρχιπέλαγος και την Πολιτεία», λέει ο Μίκης στο τέλος του ντοκιμαντέρ, και ακολουθούν Καζαντζίδης και Μαρινέλλα, στο «βράχο βράχο τον καημό μου…»

Δυστυχώς το βίντεο δεν έχει ελληνικούς υπότιτλους αλλά αξίζει να το δείτε:

Σ

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ

Από την ΠΡΩΙΝΗ

 Α]

Εκεί ο Δήμαρχός μας, το βιολί βιολάκι του. 

ΤΟ Π.Δ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ  ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ. Χαρά στην επιμονή του, καλύτερα στην εμμονή του!!! Αλλά κι εμείς σταθερά, δεν το ξεχνάμε με τίποτα. Έπονται   τα ...καλύτερα 

Β]

Όπως βλέπετε ο Αντιπ. Πολιτισμού (sic) & Τουρισμού κινείται....περιδινούμενος!

Γ]

Δεν είναι για γέλια και για κλάματα; Ενώ για τον βιολογικό που έχει καταντήσει τη λίμνη του Καϊάφα βόθρο της Ζαχάρως και τα παραλιακά χωριά που ζεύουν ποιεί την νήσσαν στην κυριολεξία, τρέχει ...στα βουνά να  τα κάνει ποτιστικά.

Δ]

Συγχαρητήρια στον ΑΓΑΘΟΚΛΗ ΠΑΝΑΓΟΥΛΙΑ αλλά και στον δήμαρχο που τον τίμησε!

Η ανταπάντηση του Σωτηρόπουλου στον Μητροπολίτη Γερμανό

 Ήρθε η ώρα ΓΙΑ ΤΑ ΣΠΟΥΔΑΊΑ,

από μένα σε Επιστολή μου που θα διαβάσετε παρακάτω, για την ΑΠΟΚΑΤΆΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΛΉΨΕΏΣ μου... (και βεβαίως έπεται συνέχεια για τα ακόμη ΣΠΟΥΔΑΙΌΤΕΡΑ, δηλ τα τραγικά συμβάντα προ 40 ετών)

Ερεβώδης και άθλια ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΉ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΆ της εφημερίδας "ΠΑΤΡΙΣ" Πύργου...

Ενώ δημοσίευσε τον λίβελο του Μητροπολίτη Ηλείας κ. Γερμανού κατά του προσώπου μου (και μάλιστα διέθεσε 8στηλο στην πρώτη σελίδα και ολόκληρη την 6η σελίδα!!! βλ

φωτογραφίες), αρνήθηκε να δημοσιεύσει (περίμενα ΣΉΜΕΡΑ) την δική μου Επιστολή, παραβαίνοντας όλους τους κανόνες της Ελευθεροτυπίας και δημοσιογραφικής Δεοντολογίας!....

Κοντολογίς.

Όπως είναι γνωστόν πριν λίγες μέρες, δημοσίευσα στην προσωπική μου σελίδα, κείμενο με τίτλο:

"Σαράντα χρόνια κρατά το

ΜΥΣΤΉΡΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ του μακαριστού ΜΗΤΡΟΠΟΛΊΤΗ ΗΛΕΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΊΟΥ"

Το οποίο έστειλα και σε όλα τα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ του Νομού και τρία αθηναϊκά, εκφράζοντας κάποιες σκέψεις μου για τον παράδοξο αυτό θάνατο που συνέβη πριν 40 χρόνια.

Αμέσως και κατά περίεργο τρόπο, το δικό μου κείμενο αυτούσιο δημοσιεύει αυθημερόν (sic!) η ηλεκτρονική εφημερίδα "Patrisnews" (όχι η έντυπη έκδοση) και αυτό βέβαια με εξέπληξε, γιατί ο Δημοσιογραφικός οργανισμός του κ. Βαρουξή εδώ και χρόνια μου έχει κηρύξει "εμπάργκο" και δεν δημοσιεύει τίποτα δικό μου (δικαίωμά του βεβαίως). Όμως εμένα μετά αυτή τη άμεση δημοσίευση "με φάγανε τα φίδια" και περίμενα την εξέλιξη... Που ως εκ θαύματος, ήρθε μετά δύο ημέρες!!...

Όπως θα δείτε στην Επιστολή παρακάτω, σε δύο ημέρες ο πάντα πολυγραφότατος Μητροπολίτης Ηλείας (που "δεν σηκώνει μύγα το σπαθί του") κ. Γερμανός έδωσε απάντηση (και μάλιστα με πρωτοσέλιδο και ολοσέλιδο παρακαλώ) όχι στην ηλεκτρονική "Patrisnews" αλλά στην μεγάλης κυκλοφορίας έντυπη "ΠΑΤΡΙΣ", όπου με "λούζει" πατόκορφα, με ένα πρωτοφανή λίβελο ξεκινώντας ακριβώς έτσι:

"Έδιάβασα σήμερα στήν ΠΑΤΡΙΣ σελίδα 2 καί στή Στήλη ΠΑΤΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ, δύο σχόλια αναφερόμενα είς τά 40 χρόνια από τόν θάνατον τού αειμνήστου Μητροπολίτου “Ηλείας κυρού ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ τού Ήλείου, πού αναφέρονται σε ανάλογο σχολιασμό γνωστού Διβριώτη ίατρού, μέ έντονη όχι ιατρική αλλά κομματική δραστηριότητα στήν Περιοχή, ή όποία κατά. τήν άποψί μου δέν την ωφέλησε...." (σ. ακριβώς η σύνταξη και η ορθογραφία του)

Και το ακόμη χειρότερο που διέπραξε η εφημερίδα. Ενώ δημοσιεύει με τον εκκωφαντικό αυτό τρόπο την Επιστολή που βλέπετε στη φωτογραφία, δεν δημοσιεύει την προηγηθείσα δική μου στην έντυπη έκδοση, για να ξέρει ο αναγνώστης σε τι απαντά ο Δεσπότης (!!!).... Εδώ είναι η αθλιότητα και ο ξεπεσμός μιας πάλαι ποτέ σπουδαίας και σοβαρής εφημερίδας....

Και επειδή την έντυπη "ΠΑΤΡΙΔΑ" διαβάζει πολύς κόσμος (που δεν παρακολουθεί ίντερνετ) έπεσε από τα σύννεφα και με ρωτούσαν στο τηλέφωνο και κάποιοι στο fb "καλά εσύ τι του έγραψες του Δεσπότη και εκείνος απαντά έτσι" ;;

Και τώρα, να μη κουράζω άλλο γιατί προφανώς έχετε μπερδευτεί από την άθλια μεθόδευση της "ΠΑΤΡΊΔΑΣ", παραθέτω την Επιστολή που έστειλα, όχι για να απαντήσω στα επιχειρήματα και τα "ντοκουμέντα" του κ. Γερμανού, αλλά να ζητήσω να ΑΝΑΚΑΛΕΣΕΙ τα λίαν απαξιωτικά και συκοφαντικά που έγραψε για μένα, με απρόκλητη ΠΡΟΣΩΠΙΚΉ ΕΠΙΘΕΣΗ....

Διαβάστε

Την ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑ χθές ΣΤΗΝ "ΠΑΤΡΊΔΑ" για ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΊ:

Τίτλος:

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΜΑΘΗΤΙΩΣΑ ΝΕΟΛΑΙΑ

Αρετή Τούντα-Φεργάδη

ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΚΑΛΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

     Να ΄μαστε λοιπόν και πάλι μαζί, μετά από πολύμηνη απουσία. Από τις 12 του Απρίλη, περί τους 5 μήνες, ακριβώς 153 μέρες. Πέρασε κι ο λόγος που ήταν αρκετά σοβαρός  και η ζωή προχωράει. Βεβαίως με χαρές και με λύπες. Πότε καλά  και ευχάριστα και πότε κακά κι ανάποδα. Την άνοιξη και το καλοκαίρι ακολουθεί το φθινόπωρο και ο χειμώνας. Έτσι είναι.....

   Πάμε λοιπόν παρακάτω. Αρκετοί φίλοι και όχι μόνο, στην ολιγοήμερη επίσκεψη στο χωριό, μου επεσήμαναν ότι η σιωπή του μπλογκ έγινε αισθητή και ότι πρέπει και πάλι να ενεργοποιηθούμε και να συνεχίσουμε την πολύχρονη επικοινωνία.

11 χρόνια γεμάτα.

   Δεν ξέρω, πάντως εμένα μου λείψατε. 

    Υπόψη σε όλα τα εγχειρήματα, ο κύκλος κάποτε κλείνει κι αυτό είναι η νομοτέλεια!    Μια λοιπόν που οι θεοί θέλουν και οι καιροί επιτρέπουν, ξαναρχίζουμε. Προχωράμε στις ίδιες γραμμές πλεύσης με τις γνωστές σημαίες, της αλήθειας, του δικαίου και της δημοκρατίας  πλησίστιες.

    Όλον αυτόν τον καιρό, μια η ..κατάσταση, μια η πανδημία όχι μόνον δεν μπορούσα αλλά απεχθανόμουν, όπως ο  διάβολος  το λιβάνι, όλες τις απασχολήσεις και χρήσεις που μου είχαν γίνει στη ζωή μου καθημερινές συνήθειες, όπως τα βιβλία, οι εφημερίδες, η μουσική  ο Η/Υ, οι έξοδοι (σινεμά, ταβερνίτσες και λοιπά).      Η μόνη συντροφιά μου ήταν ο Λενάκος και τί άλλο λέτε; Το γλυκό μου μπουζουκάκι. Ναι, όπως λέει και το κλασικό άσμα: «το όμορφο μπουζουκάκι μου που είχα συντροφιά μου» Επί ώρες ατέλειωτες αυτό μου έκανε παρέα και με κράτησε. Και δώστου ντριν-ντραγκ και πάλι από την αρχή. Μεγάλη επιμονή και προσπάθεια σε σημείο ανεξήγητο και πάνω από κάθε λογική. Υπόψη τα παιδαρέλια τα μαθαίνουν στο άψε σβήσε, η μνήμη τους ρουφάει όπως το στουπί το μελάνι, ενώ εμείς καλημέρα και από τέτοια αλλά  κι από τα άλλα. Συνάμα έγραφα και διάφορους στίχους, απαύγασμα των μπόλικων καημών και ντερτιών μου  και προσπαθούσα να τους ντύσω με νότες, αυτές τις απλοϊκές και συνηθισμένες. [1]

   Γι' αυτό κι εγώ επέλεξα η πρώτη μας επικοινωνία να γίνει με ένα τέτοιο τραγούδι που είναι το πλέον αντιπροσωπευτικό αυτών των πικρών ημερών που πέρασα. Βεβαίως έχω μικρή μυρουδιά από μουσική, από μπουζούκι και ποσό μάλλον από μουσική σύνθεση, αλλά προσπαθώ και παιδεύομαι. Τίποτα δεν είναι αδύνατο για τον άνθρωπο.  Για μένα αυτό το τραγούδι, ως δικό μου έργο, είναι κάτι σπουδαίο και μεγάλο «φιλοτέχνημα» και η όποια δική σας αρνητική γνώμη και αντιμετώπιση, ας είναι ακόμη και  σκωπτικά, περιγελαστική ή και χλευαστική ακόμα, μου είναι αποδεχτή και σεβαστή χωρίς όμως να σημαίνει τίποτα το ιδιαίτερο και αφύσικο. Κι αυτό για τον συγκεκριμένο λόγο ότι η έκφραση του καθενός ως μοναδική και προσωπική, ιδιαίτερη  είναι ελεύθερη και ανεμπόδιστη. Αναφερόμαστε στις εκφράσεις του σώματος (μορφολογία, δομή) αλλά περισσότερο της ψυχής (καλλιτεχνήματα,  πίνακες, λογοτεχνήματα αλλά και  χορός [2] και τραγούδι). Αλλοίμονο εάν οι αφρατούλες απαγορεύεται να φορούν ρούχα ανοιχτά, εξώπλατα, κοντά, μπικίνια, παρά μόνον οι κοπελάρες, οι μοντέλες, και τις άλλες να τις ντύσουμε με μπούρκες. [3] Ή να χορεύουν μόνον οι χορευταράδες ή να τραγουδούν μόνο οι καλλίφωνοι. 

    Δεν κελαηδάνε μόνο τα αηδόνια αλλά όλα τα πουλιά! 
   Μήπως κι αυτός ο αποκλεισμός έχει σπέρματα ρατσισμού;  

 Πρώτα λοιπόν σας γράφω τους στοίχους, που νομίζω ότι όλοι θα  επικροτήσετε τον λόγο. Στη συνέχεια θα είναι η μουσική επένδυση. 

Φίλοι μου καλοί μου φίλοι 
Δυο λογάκια να σας πω, ΠΩ.

Όλα είναι εφήμερα 

Και γίνονται πιο ζόρικα.

==

Μέρα με τη μέρα
Μας φαίνονται βουνό, ΒΟΥΝΟ.

Όλο προγραμματίζουμε

Αλλά μπερδεύονται.

==

Τα ντέρτια γίνονται καημοί

Ο πόνος δάκρυα και λυγμοί

Πονά η ψυχή και μαρτυρά

Λενάκο νάμαστε κοντά κοντά.

==

Και τούτο να θυμόσαστε

Ως επιμύθιο, Ο

Μία είναι η ουσία

Η αγάπη και η ενσυναίσθηση

  Στη συνέχεια σας εκθέτω τη μουσική επένδυση στο 1ο στιχάκι και την εισαγωγή. Το τολμώ για τους λόγους που είπαμε για την ελευθερία και το θάρρος στην έκφραση αλλά και το χαστούκι της ευτραφούς χρονογράφου με την δημόσια έκθεση της κορμάρας της. Αλλά και να δείτε τι δουλειά που έχω ρίξει, εκατοντάδες σβησίματα και διορθώσεις, πότε με γόμα και πότε με μπλάνκο. 

   

Και νά 'μαι  να το παίζω, βεβαίως με τις μικρές μου δυνατότητες. Το  παλεύω και πού θα πάει θα το καταφέρω. Προσπαθώ στο απτάλικο, αλλά-αλλά....

 

[1] Ο μέγιστος Βαμβακάρης όλα τα αθάνατα τραγούδια του τα έντυσε με περισσή μαεστρία με λιγοστές απλές νότες. Βέβαια Βαμβακάρης ήταν αυτός και ούτε το νυχάκι του δεν φτάνουμε...
[2] Ο χορός, όπως έγραψε ένας μέγιστος, είναι η προβολή της ψυχής επί της γης

[3]  Θυμάμαι πριν πολλά χρόνια, που ήταν της μοδός να ποζάρουν στα περιοδικά και στις εφημερίδες οι καλλίγραμμες μοντέλες, ενώ τώρα έχουν κατακλύσει το ιντερνέτ ( η Μύκονος είναι στα ώπα-ώπα, η πρώτη πασαρέλα) μια καλή χρονογράφος στην Αυγή πόζαρε γυμνή στην πλάζ σε περίοπτη θέση με την κοιλίτσα της και τα παχάκια της. Τις έγραψε όλες και όλους…

Η πρώτη λαϊκή συναυλία του Μίκη στη Λεμεσό το 1966 (αρχείο Μάριου Τόκα)

 

Το Ίδρυμα Μάριος Τόκας, τιμώντας τη μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη, παρουσιάζει ένα σπουδαίο ιστορικό ντοκουμέντο: ένα μονόωρο απόσπασμα από την πρώτη Λαϊκή συναυλία του στη Λεμεσό, το 1966. Ένα πολύτιμο ντοκουμέντο, που ανασύρθηκε με πολλή αγάπη και απόλυτο σεβασμό από το προσωπικό αρχείο του Μάριου Τόκα, ο οποίος το φύλαγε σαν ένα κομμάτι της ψυχής του.

🎶 Καλή ακρόαση!

Τραγουδούν: Δημήτρης Μητροπάνος, Μαρία Φαραντούρη

https://youtu.be/fu620R8XJvA

Η Αμμόεσα Ακρογιαλιά στο Γιαννιτσοχώρι με τη Νέδα και τα Ποταμάκια της (Νέδα και Νεδάκια) είναι Μαγεία και Μοναδική!!!

  

    ΕΙΝΑΙ γνωστό και παραδεκτό μετά βαΐων και κλάδων ότι ο τόπος μας είναι περιούσιος και ευλογημένος. Δεν μιλώ  με ίχνος τοπικισμού και περιαυτολογίας αλλά με την αρμόζουσα λογική και μετριοφροσύνη. Αναφέρομαι στο πολυθρύλητο Πυλιακό  ή Πύλιο Πεδίο [1]  που επεκτείνεται από τον ιστορικό Λαπίθα μέχρι τη φιδίσια και ορμητική  Νέδα και ειδικά στην ακρογιαλιά του, που έχει μήκος περί τα 27 χιλιόμετρα, όλα ακτογραμμή του δήμου Ζαχάρως. Σε όλο  το μήκος είναι αμμόεσα και χρυσαφένια, πανέμορφη. Πολλάκις με παντοίους τρόπους την έχουμε υμνήσει μέχρι διθυράμβων  και δοξολογιών [2] Υπόψη το όλο οικοσύστημα έχει χαρακτηρισθεί Natura 2000 για την προστασία τριών σπάνιων ειδών, για: 

• 
  τις αμμοθίνες, τα πλούσια βυζιά της, κατάφυτα με χιλιάδες φυτά και αγριολούλουδα (αλμυρίκια, Παλλούρα, Βιολέτες, Αθάνατο και κυρίως τα φημισμένα λευκά κρινάκια της Παναγιάς   
  
• το παράκτιο πευκοδάσος με τη μεγάλη και ποικίλη αμμόφιλη πανίδα και χλωρίδα.
• τις χελώνες Caretta- Caretta, που αντί να γίνουν η ατραξιόν, έχουν γίνει το μαύρο πρόβατο για όλα τα κακά και τα ανάποδα του δήμου (πάλι θα τα πούμε μια και ο δήμαρχος έχει σηκώσει πολύ ψηλά τον αμανέ...)

    Όμως    τα δυο περίπου χιλιόμετρα στη νότια πλευρά, κοντά στη Νέδα, που είναι και η παραλία του Γιαννιτσοχωρίου είναι μαγεία ξεχωριστή. Όχι μόνο λόγω των παραπάνω (από το Θολό μέχρι το Βουνάκι  γίνεται η περισσότερη φωλεοποίηση της χελώνας) αλλά διότι σε αυτή και μόνο την περιοχή υπάρχει μια καταπληκτική, σπάνια ιδιαιτερότητα. Από την πλαζ του Αγίου Νικόλα μέχρι τη Μπούκα και τη Νέδα, τον μεγάλο αμμουδερό γιαλό τον διαρρέουν 5 μικρά ποταμάκια [3] με άφθονο γάργαρο νερό, χειμώνα καλοκαίρι.  Είναι τα Νεδάκια, όπως πολύ πετυχημένα τα ονοματίσαμε πέρυσι.κλικ ΕΔΩ. Είναι που είναι η ακρογιαλιά μας χρυσαφένια αμμόεσσα με τα ποταμάκια γίνεται μαγεία μοναδική. Σε ποια άλλη ακρογιαλιά και μάλιστα με τόσο μεγάλη αμμουδιά παρουσιάζεται αυτό το φυσικό κάλλος, θαύμα; Οι θαλασσοχελώνες το έχουν πάρει χαμπάρι και το απολαμβάνουν από τα πανάρχαια χρόνια.

   Το πρώτο ποταμάκι, αρχίζοντας από τη Νέδα πηγάζει από τις μπουρμπούλες [4], που στα αλλοτινά χρόνια σχημάτιζαν μια μικρή λίμνη, ένα μικρό υγρότοπο με την ανάλογη βλάστηση, κυρίως καλαμιώνες και ψαθιά. 

Τη λέγαμε λίμνη του Καραθανάση.

  Το δεύτερο ποταμάκι ήταν η συνέχεια της κεντρικής γράνας του αποξηραμένου βάλτου του Ξουραφά. Πιο πέρα περί τα 30 μέτρα είναι το τρίτο  και μετά 100 μέτρα περίπου είναι το τέταρτο και το πέμπτο, το τελευταίο, που ακόμα  λέμε το ποταμάκι του Μαντζώρου. 

   Και τα τέσσερα είναι αξεπέραστης ομορφιάς και χάρης, αφού  τα τρία  σχηματίζουν το δικό τους δέλτα. 

    Θαυμάστε τα στην ταινία, πάντως  χάνετε εάν δεν τα έχετε επισκεφτεί, κυρίως  οι ντόπιοι από την ευρύτερη περιοχή μας. 

  Μια τσάρκα από τον Άγιο Νικόλαο μέχρι τη Νέδα είναι πρώτη εμπειρία, όλα τα λεφτά.

 

[1] Αμέτρητα είναι τα κείμενα που έχουμε γράψει σε αυτή την ιστοσελίδα για την ιστορία και τη γεωγραφία του Πυλιακού η Πύλιου Πεδίου, όπου ήταν η καρδιά του βασιλείου του ομηρικού Νέστορα και που κάπου εδώ βρισκόταν η πρωτεύουσά του η Πύλος. [Μπορείτε να τα βρείτε με την αναζήτηση του μπλογκ]  

[2] Σίγουρα ένα ποίημα, δοξαστικός ψαλμός είναι μια περυσινή ανάρτηση που έγινε και ανάγνωσμα στην Πρωινή, αλλά και ΕΔΩ

[3] Στο βίντεο εκ παραδρομής, τι παραδρομή, μαλακία ήταν,   μιλώ για τρία αλλά είναι 5 και με τη Νέδα 6, Όλος ο κάμπος ήταν βάλτος και αποξηράνθηκε τη δεκαετία του '30. Εξού και τα μπόλικα νερά με τις δεκάδες γράνες που καταλήγουν στα...Νεδάκια.

[4] Τότε, που λέτε, από μια μπουρμπούλα στην επάνω μεριά, πιο προσιτή, ανάβλυζε κρύο νερό και από όλο τον κάμπο (Άκωβο και Μπούκα) έρχονταν όλοι οι δουλευτές στα χωράφια, Αλιώτες και Γιαννιτσοχωρίτες με κύριες καλλιέργειες ντομάτες, αμπελοφάσουλα και αραποσίτια και γέμιζαν τα παγούρια. Όλη μέρα ξερακιάζανε από τους ρέγγους (έτσι τούς λέγαμε)  και τις παστές σαρδέλες, οπότε το δροσερό νερό ήταν πρώτη ανάγκη, και το έπιναν αβέρτα. Όλα αυτά τα θυμάμαι, λες και ήταν χτες,  καθότι ακριβώς δίπλα στην μπουρμπούλα είχαμε ένα χωράφι. Οι δε ρέγγες και οι παστές σαρδέλες ήταν τότε η βάση της διατροφής του  λαού. Στο αξέχαστο πολυ-μάγαζο του πατέρα μου (διέθετε  από καφέδες και γκαζόζες μέχρι σιδερικά, κονσέρβες, ρουχαλάκια, και πετρέλαιο, φωτιστικό και για μηχανές, ακόμα ήταν και προποτζίδικο) τα μικρά ξύλινα κιβώτια με ρέγγες και τα στρογγυλά τσίγκινα με τις σαρδέλες άδειαζαν στο άψε σβήσε. Παρεμπιπτόντως να τονίσω ότι τότε το μαγαζί πούλαγε και εφημερίδες, που έρχονταν με το ωτομοτρίς, των πέντε από τον Πύργο. Ο χρόνος κατάπιε και τα τότε αγαπημένα πρόσωπα και το θρυλικό μαγαζί, στο διάβα του δεν αφήνει τίποτα.. 

ΜΥΣΤΉΡΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΊΤΗ ΗΛΕΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΊΟΥ

ΣΩΤ. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

 Αλήθεια, πότε θα λυθεί το ΜΥΣΤΗΡΙΟ:

Πέρασαν 40 χρόνια από τον θάνατο του Μητροπολίτη Αθανασίου Βασιλοπούλου και παραμένουν ένας άλυτος γρίφος οι συνθήκες του θανάτου του και το τι επακολούθησε....

Ακόμη και τα Αρχεία του Φόρειν Όφις ανοίγουν στα 30 χρόνια και οι δικοί μας εδώ (κυρίως εκκλησιαστικοί και θεσμικοί) παράγοντες δεν τολμούν να αγγίξουν αυτό το μυστηριώδες γεγονός του θανάτου ενός Μητροπολίτη.

Πριν πούμε ολίγα τινά περί αυτού, να πούμε ότι ο Ιεράρχης αυτός που εκλέχτηκε επί Χούντας ήταν πολύ δραστήριος και άφησε μεγάλο κοινωφελές έργο στην Μητρόπολη Ηλείας που κληροδότησε στον τότε πρωτοσύγκελο του σημερινό Μητροπολίτη κ. Γερμανό που το συνέχισε εν πολλοίς....

Πολλά ελέχθησαν τότε για τον περίεργο θάνατο του Αθανασίου στην Ιταλία. Κανένας δεν ξέρει (ή ότι δεν άφησαν να ξέρει ο κόσμος) πως πέθανε, από τι πέθανε, τι έκανε πριν πεθάνει, τι έγινε πριν την περίεργη ταφή του κλπ... Βαθύ σκότος επέβαλε η τότε Εκκλησιαστική και Διοικητική ηγεσία που είχε αποτέλεσμα να κυκλοφορούν φήμες που δεν τιμούν ούτε την Ιεραρχία ούτε την Πολιτεία....

Η σορός του (υπαρκτή ή μη μέσα στο φέρετρο) τσιμεντώθηκε (σε νάρθηκα όπως το Τσερνομπίλ !!!), η γνήσια ιατροδικαστική έκθεση άφαντη (όπως έγραψαν εφημερίδες και ο τολμηρός δημοσιογράφος αείμνηστος Θέμης Τζιφας της εφημερίδας "ΕΥΘΥΝΗ" και άλλοι).... Όπως και ποια ήταν η τύχη της (μεγάλης) περιουσίας του...

Επειδή είδα το δημοσίευμα, θυμήθηκα τα γεγονότα εκείνης της εποχής. Κρίμα που δεν ζει ο αείμνηστος (επίτιμος σήμερα) αγαπημένος των Ηλείων Δήμαρχος Τάσης Καζάζης που θα μπορούσε να μας φωτίσει, αφού πέρασαν 4 δεκαετίες. Θα ήξερε την αλήθεια.....

Υ. Γ. Είχα την τύχη να γνωρίσω προσωπικά τον μακαριστό Αθανάσιο που ερχόταν συχνά στη Δίβρη με ένα απλό σκαραβαίο Φολξ Βαγκεν...

Δύο δικά μου στιγμιότυπα μαζί του.

- Με είχαν κατηγορήσει στη Δίβρη ότι είμαι "παλιοκομουνιστής" και το πίστεψε...

-Τον απέτρεψα και το δέχτηκε (με προσωπική διαμαρτυρία και δημοσιεύματα) να δώσει στον Συνεταιρισμό Υπαλλήλων της Εθνικής Τράπεζας τον παραδεισένιο τόπο του "Πόντου-Αγ. Παντελεήμονος" στα έλατα της Δίβρης....

...ΚΑΙ Η ΑΠΆΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΕΡΜΑΝΟΥ

Η ανταπάντηση του Σωτήρη θα αναρτηθεί την Παρασκευή

με ότι νεότερο προκύψει...[Η Εκκλησίά χτυπά τελευταία}