ΤΟΤΕ Ο ΚΑΒΟΥΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ!!!

          Οι παλιότεροι αναγνώστες  μας θα θυμούνται ότι για πολλά χρόνια. τα πρώτα 6 περίπου από τα 14  της ζωής αυτού του ιστολογίου, κάθε ανάρτηση, ανά τριήμερο, κοσμούσε μια γελοιογραφία του αείμνηστου ΚΑΒΟΥΡΑ [1], τα καβουροζούμια όπως έλεγε με το καυστικό και σπιρτόζικο τρόπο του.

  Λέμε λοιπόν ότι από τις επόμενες αναρτήσεις θα πάρουν τη θέση τους οι χαρακτηριστικοί ποιητικοί λόγοι, μικροί και κάτασπροι σαν τα καλοκαιρινά κρινάκια,  της καλής μας φίλης Αναστασίας.]2] 

   Κοινό σημείο και των δυο, εκτός από την δική μου βαθιά εκτίμηση και αγάπη, είναι ότι και οι δύο είναι από την Μακεδονία μας, ο Κάβουρας [α...ρε Βαγγέλη έφυγες νωρίς] από τη Βέροια και η Αναστασία από τη Δράμα. 

[1] Αείμνηστος και μακαριστός είναι ο Βαγγέλης Αντωνόπουλος-Κάβουρας. όπως και η αδελφή του η αξέχαστη Καίτη [σύζυγος του φίλου Θανάση Μπάκα} που κι αυτή έφυγε πολύ νωρίς.  Μπορείτε να θαυμάσετε τα έξυπνα και σαρκαστικά του καβουροζούμια κάνοντας κλικΙ  ΕΔΩ & ΕΔΩ 

[2] Πολλά  από αυτά τα ποιητικά κρινάκια, Αναστασούλες, Ευθυμίω αδεία.., καλούμενες, έχουμε κατά καιρούς αναρτήσει κλικ ΕΔΩ  & ΕΔΩ & ΕΔΩ

Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙ ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ

       Και να που λιαζόμαστε  στην πανέμορφη παραλία του Γιαννιτσοχωρίου, που άνοιξε την μεγάλη αγκαλιά της. Πραγματικά είναι υπέροχη, απαράμιλλης ομορφιάς και χάρης. Δεν υπάρχουν λέξεις να την περιγράψουν.
   Η μεγάλη Φύση, μέγας Ποιητής και Ζωγράφος έχει δημιουργήσει ένα σπάνιο κέντημα με  χιλιάδες  κλωστές!!!
. 

  Ο άνθρωπος είναι αδύνατο, στον αιώνα τον άπαντα,  να περιγράψει αυτόν τον τέλειο Πίνακα. 
  Ανατολικά, εκεί που βγαίνει ο ήλιος οι μικροί βαθυπράσινοι λόφοι με την κορυφή του Αλιά απέναντι από το βουνό της Καημένης Γυναίκας που τόσο γλαφυρά έχει υμνήσει ο απαράμιλλος Οδυσσέας Πέλλας κι ανάμεσα η θλιμμένη γι αυτό και θυμωμένη Νέδα.  Μπροστά μας το  μοναδικό δασύλλιο από πεύκα, δάφνες αλμυρίκια, σκίντα, θάμνους και αγριολούλουδα και δεκάδες άλλα στολίδια της φύσης. 
   Βόρεια στο βάθος ο ιστορικός Λαπίθας, ως επαμφοτερίζων χαμαιλέων,  με τη λίμνη του Καϊάφα, γονατισμένη μπροστά του και νότια το βουνό της Κυπαρισσίας να αγκαλιάζει την πόλη που προσπαθεί να το φτάσει για να λάβει έναν ασπασμό.
    Δυτικά η παντοκρατορία του  απέραντου γαλάζιου, το Ιόνιον Πέλαγος, που όταν βυθίζεται ο παντοκράτωρ ήλιος και μας αποχαιρετά νικημένος από την αρχέγονη θεά Νύκτα όλο το τοπίο ντύνεται με αυτοκρατορική πορφύρα από τις ανταύγειες του ηλιοβασιλέματος. τριανταφυλλί μετά βυσσινί και μετά γκρενά. Εσπερινή φωτοχυσία και μέθεξη!
  Οι συνδυασμοί των χρωμάτων με όλες τις αποχρώσεις, οι τέλειες πινελιές,  αναμεμειγμένες με τις τόσες μεθυστικές μυρουδιές, το τιτίβισμα των ζωυφίων, το θρόισμα των πεύκων και ο αιώνιος φλοίσβος των κυμάτων σχηματίζουν τον πιο ζωντανό Πίνακα!!! 

  Κι ανάμεσα οι αμμοθίνες σαν μεγάλα βυζιά αγελάδας φτάνουν μέχρι την απέραντη χρυσαφιά αμμουδιά. Στην άκρη της, στα σύνορα με τους παραλιακούς αμμολόφους  είναι τα κρινάκια της Παναγιάς. Προσμένουν το καυτό  καλοκαιράκι με τα κατάλευκα κρινάκια τους να ανθίσουν και να καλωσορίσουν τις χελώνες, τα ζωντανά Θεία δώρα, που όπου να ΄ναι καταφτάνουν. Στη συνέχεια θα αποτελέσουν τα αναμμένα κεριά σε όλη την μυσταγωγία με τα εκκολαπτόμενα  χελωνάκια!!! 

   Σίγουρα αυτές οι χελώνες Καρέτα-Καρέτα έχουν επιλέξει αυτόν τον ευλογημένο τόπο από τα πανάρχαια χρόνια με Θεία επιφοίτηση !!!

      Όλα είναι μια μαγεία και τυχερός όποιος τα ζει και τα ...νοιώθει!

 Βεβαίως όλος ο δήμος μας αποτελεί της Φύσης χάρισμα και του Θεού ευλογία!

Είμαστε στην καρδιά του Πυλιακού Πεδίου, στο κέντρο του βασιλείου  του σοφού Νέστορα.

     Οι φωτογραφίες φανερώνουν εν μέρει το μεγαλείο!!! 

     Θαυμάστε τα!!!

[Αρκετά κεντήματα του λόγου είναι δάνεια από τα

 εξαίσια κείμενα του Νανούρη στην ΕΦ-ΣΥΝ] 

Α] ΤΑ ΛΕΥΚΑ ΚΡΙΝΑΚΙΑ: ΤΟ ΓΕΛΙΟ & Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ & Β] Η ΜΙΚΡΟΝΟΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ

Α] Τα κρινάκια στην παραλία μας περιγελούν και βγάζουν τους τη γλώσσα σε όλους τους νεοέλληνες παλληκαράδες που τα ποδοπατούν, με τα τρακτέρια, τις γουρουνες και τα 4χ4 αγροτικά. Κι όμως αυτά εκεί...αθώα και μεγαλόψυχα, αντιστέκονται σθεναρώς και το καλοκαίρι πάλι ανθοφορούν & μας χαρίζουν ευωδία και χάρη!

Και διαλαλούν σε όλους μας:

Άνθρωπε πιο σεμνά και ταπεινά

γιατί είσαι τόσο κακός & μας ποδοπατάς

Εμάς που χιλιάδες χρόνια αγόγγυστα

σου στέλνουμε την άδολη αγάπη μας

με τα κατάλευκα κρινάκια μας.

άντε & πάλι

Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α

Β] Η ΜΙΚΡΟΝΟΙΑ

[1] Το πηγαδάκι (μεγάλο στρογγυλό ανθοδοχείο) μια και είναι μέσα στο χώρο που καταπάτησα αυθαιρέτως και αυτοδικαίως, όπως και ένα σεμνό παγκάκι, το άσπρισα και φύτεψα μέσα ένα πευκάκι, ένα μικρό κάκτο και έναν αθάνατο. Το παγκάκι θα το βάψω, έτι για να τους μπω περισσότερο στη μύτη όταν θα ξανακατέβω, κορονοϊού επιτρέποντος. Ελπίζω δε να τα βρω στη θέση τους, εκτός κι αν τα γκρεμίσουν τα κύματα, όχι βεβαίως της θάλασσας αλλά τα κύματα της ζηλοφθονίας και της μικρότητας που ενδημούν στον τόπο μας. Υπάρχει δε και η άλλη περίπτωση, κάποιος Ελληνάρας να καταγγείλει το αυθαίρετο και να έρθει η Κτηματική, το λιμενικό ή ο Φορέας και εν μία νυχτί με τον γερανό να τα κάνουν λαμπόγυαλο. Βέβαια νομίμως θα πράξουν αλλά θα είναι μεγάλη αδικία γιατί δεν κάνουν το ίδιο πέρα στον Μπισχοινόκαμπο ή στον Άγιο Νικόλαο. Οι Ζαχαραίοι είναι τόσο μάγκες ή είναι παιδιά άλλου Θεού;

Ζαχάρω: Ατέλειωτη βουτιά!

ΠΗΓΗ: TRAVEL BOOK
απο κ. περδικη

Το Ιόνιο πέλαγος, η μυθική Νέδα, η λίμνη και τα λουτρά Καϊάφα ενώνουν τις δυνάμεις τους με στόχο να σε ξελογιάζουν. Το καλοκαίρι στην Ηλεία έχει όνομα, κι όσο κι αν δεν το περίμενες, το λένε Ζαχάρω!

«Μιζόβολο» ή πεζόβολο, τέχνη θέλει! Ο κ. Σπύρου ψαρεύει στη λίμνη Καϊάφα

Σοβαρά τώρα, τι σκέφτεσαι όταν ακούς Ζαχάρω; Μια αφράτη χωριατοπούλα ίσως; Τις φωτιές του 2007 σίγουρα. Γαμπρούς που ψάχνουν στη Ρωσία για γυναίκες, πιθανώς, αν έχεις υπόψη σου το βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Κίμωνα Τσακίρη «Sugartown: οι Γαμπροί»! Τα καλύτερα έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις, λένε... Ε, η Ζαχάρω το επιβεβαιώνει. Μεγάλες δυνάμεις συμμαχούν βλέπεις κι άντε να τα βάλεις μαζί τους...

Η θάλασσα - ο τεράστιος Κυπαρισσιακός κόλπος δηλαδή, τα βουνά - η Λαπίθα και η Μίνθη, τα νερά – αμέτρητα ρέματα και πηγές και η μυθική Νέδα στα σύνορα με τη Μεσσηνία. Βάλε τώρα και τα απρόσμενα πέτρινα χωριά, τα στολισμένα από τους περίφημους Λαγκαδινούς κτιστάδες της Αρκαδίας, άκου και το λαμπρό παρελθόν που εξιστορούν τα αρχαία σπαράγματα του Λέπρεου και της Φιγαλείας και, προς Θεού, μην ξεχάσεις τον Καϊάφα!

Μοιάζει με σουρεαλιστικό αρχιτεκτονικό χιούμορ αλλά είναι μπαλκονόπορτα σε γκρεμισμένο μπαλκόνι στους Ταξιάρχες...

Και τις ατέλειωτες βουτιές. Σε σκηνικά βγαλμένα όχι απλά από τα χειμερινά σου όνειρα αλλά κι από τα πιο τρελά! Να μην ξέρεις πού να πρωτοκολυμπήσεις. Να βυθίζεσαι στα μαγικά νερά του Ιονίου που βρέχουν την απέραντη χρυσή ακτογραμμή, να ισορροπείς στη λίμνη του Καϊάφα σκαρφαλωμένος σε πέδιλα του σκι και κανό, να αφήνεσαι γαληνεμένος στους λουτήρες και στα ζεστά υδροθειούχα νερά των ιαματικών λουτρών, να ξεπλένεις τα αλάτια στις βάθρες της Νέδας καθώς σε λούζουν απερίγραπτοι καταρράκτες.

Τέτοια ποικιλία σπάνια συναντάς, είναι η αλήθεια. Πολλά υπόσχεται το όνομα της περιοχής, πολλά σου δίνει, είτε είσαι εναλλακτικός με τις σκηνές και τα ποδήλατα στον ώμο είτε κοσμικός είτε οικογενειάρχης. Ζαχάρω είναι αυτή και πως να μην περάσεις... ζάχαρη;

ΑΠΛΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ.ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ

     Απλές παρεμβάσεις του δήμου δείχνουν τη φροντίδα για όλους τους πολίτες, το Λαό! Σε όλες της παραλίες από το Φάληρο έως τη Βούλα υπάρχει σε περίοπτη θέση μια τέτοια πινακίδα [1]. Καλό είναι ο Δήμος μας  πρέπει να αφήσει τις ξεροκεφαλιές για την προστασία της παραλιακής ζώνης [περιώνυμο Π.Δ.] και  να προσθέσει "ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΤΙΣ ΧΕΛΩΝΕΣ" και "ΜΗΝ ΚΟΒΕΤΕ ΤΑ ΚΡΙΝΆΚΙΑ" μια και όλο το καλοκαίρι έγινε της μοδός πολλοί να τα κόβουν για μπουκέτα στα βάζα.

        Ένα άλλο απλό μέτρο, που μας έκανε καλή εντύπωση είναι ότι στις παραλίες του Σαρωνικού, εκτός από τις ομπρέλες των επιχειρηματιών  έχουν  τοποθετήσει ωραίες μεγάλες τέντες για όλους!!! 

    Περιμένουμε να το δούμε και στις παραλίες του δήμου  μας! Είπαμε φροντίδα για όλους τους πολίτες, για το λαό!!!! 

[1]Την πινακίδα επίσης αφιερώνω εξαιρετικά και σε έναν ξάδελφο Γιαννιτσοχωρίτη και δη επιστήμονα που στο ντουζ της παραλίας κάθε μέρα χρησιμοποιούσε στα άσπρα του μαλλιά σαμπουάν. Πολλές παρατηρήσεις του έγιναν ι αλλά μας έγραφε όλους.     

ΠΑΡΑΛΙΑΚΕΣ ...ΠΙΝΕΛΙΕΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ!!!

 

Όπου νάναι τα Καρεττάκια σκάνε μύτη...... 

Είναι η εποχή του τέλους της εκκόλαψης!

Χειμώνα καλοκαίρι οι γλάροι πάντοτε μα πάντοτε, ο κόσμος να 

χαλάσει,  προσεδαφίζονται για λίγη ώρα, στο ίδιο σημείο, 

δίπλα στο πρώτο Νεδάκι [η γράνα στις μπουρμπούλες]

 Ποιος να ξέρει γιατί;  [1]

Σε λίγο πάλι πετούν και λέγεται ότι καθοδηγούν τις 

Καρεττάκια  .....και συμβάλλουν στην γαλουχία τους! 

Ο κολυμβητής με το μαύρο καπελάκι, ο Πρασιδακαίος 

Κώστας Καρούμπαλης, σε πλήρη αρμονία με τους γλάρους. 

Τους στέλνει σήματα!!!

Ένα σύνηθες θέαμα φέτος  είναι η κοινοπραξία κυνών και ανθρώπων στην ακρογιαλιά, δίπλα στα πανέλευκα κρινάκια της Παναγιάς   και στα υπό εκκόλαψη αβγά των χελωνών!!!

[1] Για τον αξέχαστο γλάρο, το μακρινό καλοκαίρι του 2017, που τον είχαμε ονοματίσει Βασίλη κλικ ΕΔΩ

Πώς θα ήταν ο Κυπαρισσιακός κόλπος από Ζαχάρω μέχρι Κυπαρισσία, εάν δεν υπήρχε το Προεδρικό Διάταγμα? εάν δεν υπήρχε το Προεδρικό Διάταγμα

Η Τεχνητή Νοημοσύνης {Τ.Ν} με το  

ChatGPT

έχει μπει για καλά στη ζωή μας.  Ενδιαφέρον έχει η απάντηση σχετικά με το Π.Δ.

 

- Πώς  θα ήταν ο Κυπαρισσιακός κόλπος από Ζαχάρω μέχρι Κυπαρισσία                                                     εάν δεν υπήρχε το Προεδρικό Διάταγμα?
Το ChatGPT είπε:
    :Αν δεν υπήρχε το Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ.) που προστατεύει τον Κυπαρισσιακό Κόλπο — κυρίως λόγω της ανάγκης διατήρησης του οικοσυστήματος και της αναπαραγωγής της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta — η εικόνα της περιοχής από Ζαχάρω μέχρι Κυπαρισσία πιθανότατα θα ήταν σημαντικά αλλοιωμένη σε σχέση με τη σημερινή.
Τι πιθανότατα θα είχε συμβεί:
🏗️ 1. Μαζική δόμηση και τουριστική εκμετάλλευση

• Θα είχαν χτιστεί ξενοδοχειακές μονάδες, παραθεριστικές κατοικίες, ακόμα και beach bars σε περιοχές πολύ κοντά ή πάνω στον αιγιαλό.

• Η παραλία θα είχε πιθανώς τσιμεντοποιηθεί ή κατακερματιστεί από ιδιωτικές υποδομές.

🚫 2. Καταστροφή των αμμοθινών και του οικοσυστήματος

• Οι αμμοθίνες, που είναι ευαίσθητα και προστατευμένα οικοσυστήματα, πιθανόν θα είχαν ισοπεδωθεί για χάρη της πρόσβασης ή της «αξιοποίησης».

• Το φυσικό τοπίο της εκτεταμένης αμμώδους παραλίας με τα κρινάκια της θάλασσας (Pancratium maritimum) θα είχε υποβαθμιστεί ή εξαφανιστεί.

🐢 3. Εξαφάνιση της Caretta caretta από την περιοχή

• Οι φωλιές της θαλάσσιας χελώνας πιθανόν θα είχαν καταπατηθεί ή αποτραπεί λόγω τεχνητού φωτισμού, ανθρώπινης δραστηριότητας και οχημάτων πάνω στην παραλία.

• Ο Κυπαρισσιακός είναι ο δεύτερος σημαντικότερος τόπος ωοτοκίας της Caretta caretta στη Μεσόγειο· χωρίς προστασία, θα είχε χάσει τον οικολογικό του ρόλο.

🌊 4. Υποβάθμιση ποιότητας περιβάλλοντος και αισθητικής

• Η παραλία θα είχε πλαστικά, απορρίμματα, φθορές από βαριά χρήση, καθώς η απουσία προστατευτικών κανόνων θα άφηνε τα πάντα στην τύχη της «οικονομικής ανάπτυξης».

• Η εικόνα “παρθένου τοπίου” θα είχε εξαφανιστεί.

🧍‍♂️ 5. Τοπικές κοινωνίες και “ανάπτυξη” με κοντόφθαλμη προοπτική

• Αν και θα υπήρχε ενδεχομένως βραχυπρόθεσμο οικονομικό όφελος, η περιοχή θα είχε χάσει το πλεονέκτημα της αυθεντικότητας και του οικοτουρισμού.

• Μακροπρόθεσμα, η υποβάθμιση του φυσικού πόρου θα οδηγούσε σε μαρασμό.

---

Συμπέρασμα:
Αν δεν υπήρχε το Π.Δ., ο Κυπαρισσιακός Κόλπος από τη Ζαχάρω έως την Κυπαρισσία θα είχε μετατραπεί πιθανότατα σε μια ακόμη τουριστικοποιημένη και οικολογικά κατεστραμμένη περιοχή, χάνοντας τον μοναδικό της χαρακτήρα. Αντί για ήπιες μορφές ανάπτυξης, όπως οικοτουρισμός και προστατευμένος φυσικός πλούτος, θα είχαμε άναρχη εκμετάλλευση και περιβαλλοντική φθορά.

το δωμάτιο που έβλεπε στη δύση

Κώστας Περδίκης

 Το σπίτι μας ήταν μεγάλο, δίπατο, με κεραμιδένια στέγη.

Στη δυτική του πλευρά δύο μεγάλα παράθυρα έβλεπαν προς τη μεριά της θάλασσας και ανάμεσά τους μια  μπαλκονόπορτα έβγαζε στο μπαλκονάκι, με το καλοδουλεμένο κάγκελο και τις πολλές γλάστρες, μπιγκόνιες, αρμπαρόριζες, γαριφαλιές και κρινάκια.

Tο ένα, από τα δύο δυτικά δωμάτια, τόχαμε για σάλα και δεν πολυπηγαίναμε.

Το άλλο, ήταν το δωμάτιο των γονιών μας.

Το διπλό κρεβάτι τους, ένα μεγάλο κομό στα πόδια του, η ραπτομηχανή Singer της μάνας μας, δίπλα στο παράθυρο και μια καρέκλα, ήσαν όλα κι όλα τα έπιπλά του.

Πάνω από το κομό, ψηλά στον τοίχο ανάμεσα στα εικονίσματα, το γυάλινο κουτί με τα στέφανα του γάμου τους, ιερό σύμβολο της δια βίου ένωσης και πιο κάτω το καντήλι.

Εκεί της άρεσε να πηγαίνει, μετά το μεσημεριανό φαγητό, αφού πρώτα τέλειωνε το πλύσιμο των πιάτων και το συμμάζεμα του τραπεζιού.

Ξάπλωνε στο κρεβάτι έχοντας πάντα κάτι να διαβάσει, από απόκομμα εφημερίδας, κάποιο σχολικό η εξωσχολικό βιβλίο, μέχρι Μικρό Ήρωα.

Την ίδια ώρα ο πατέρας έφευγε, με το γαϊδούρι και την κατσίκα μας, για την απογευματινή του βόλτα στο εξοχικό μας.

Τα χειμωνιάτικα απογεύματα, ο ήλιος, καθώς έγερνε, έμπαινε από το παράθυρο γεμίζοντας το δωμάτιο με γλυκό, κιτρινωπό φως και θαλπωρή.

Η Singer, στην αριστερή της μεριά, είχε μια γυαλισμένη τάβλα, κάτι σαν τραπεζάκι, που με βόλευε να ακουμπάω και να ετοιμάζω τα μαθήματά μου.

Εκεί πάνω, δίπλα στο παράθυρο και στο πλούσιο φως, έκανα τη γραφή, τη καλλιγραφία, έλυνα τα προβλήματα της αριθμητικής και ζωγράφιζα τους χάρτες της γεωγραφίας, πολιτικούς και γεωφυσικούς.

Μου άρεσε να την νοιώθω κοντά μου, να μου κάνει συντροφιά και ας μην μιλάγαμε την πιο πολλή ώρα.

Τις μέρες, όμως, που ο καιρός χάλαγε, χάλαγε μαζί και η διάθεσή μου.

Χάζευα, μελαγχολικά, τη βροχή να σπάζει με δύναμη στα τζάμια και τις ρουνιές να τρέχουν  από τα κεραμίδια, μπροστά μου, διάφανες κουρτίνες.

Πολλά χρόνια μετά, μια μουντή Τετάρτη του Νοέμβρη, παραμονή της Παναγίας, λίγο πριν το μεσημέρι, μαζί με την αδελφή μου, της κλείσαμε τα μάτια.

Συνέβηκε εκεί, στον άχρωμο και ψυχρό θάλαμο της νέας πτέρυγας του Ερυθρού.

Μακριά από το σπίτι μας και το δωμάτιό της, εκείνο το δυτικό, που την ίδια ώρα, θέλω να φαντάζομαι, ο ήλιος θα ετοιμαζόταν να μπει από το παράθυρο, για να ζεστάνει λίγο την παγεράδα του επελθόντος θανάτου της…

Η ΜΑΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙΟΥ - Η ΘΡΥΛΙΚΉ ΠΑΡΤΟΎΖΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ !!!

    ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΤΙΝΌ ΜΟΥ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ [1]

    " Ό,τι και να πείτε ό,τι, πρώτο είναι το Φιλώτι" έτσι λένε στη Νάξο   κόντρα στην Απείρανθο του αείμνηστου & τεράστιου  Μανώλη Γλέζου.  Κι  εμείς παραφράζοντάς το, τη αδεία της ντόπιας ..αυθαίρετης γραφής, λέμε: "¨Ό,τι και να πείτε ό,τι, πρώτο είναι το Γιαννιτσοχώρι". 

      Πράγματι είναι πρώτο, και αναφερόμαστε βεβαίως στην όλη παραλιακή ζώνη - γιαλό, αμμοθίνες και δασύλλιο. Την  απέραντη ακρογιαλιά  πάμπολλες φορές την έχουμε τραγουδήσει, υμνολογώντας  περισσότερο τα 5 Νεδάκια, τα μικρούλια ποταμάκια, σπάνια και μοναδικά, που ρέουν ασταμάτητα από τον κάμπο, αποξηραμένος βάλτος λίγο προπολεμικά, στο γαλανό Ιόνιο. Και νερό γάργαρο μπούζι. 

    Σήμερα  εκθειάζουμε διθυραμβικά τα άλλα δύο, τις αμμοθίνες και το πευκοδάσος. Και τα δυο σπάνια και υπόψη είναι τα δύο από τα τρία είδη για τα οποία όλη η περιοχή έχει χαρακτηρισθεί Natura 2000 και τελεί υπό αυστηρή προστασία με προεδρικό διάταγμα. Το τρίτο είδος είναι οι χελώνες Caretta-Caretta.

      Αναφερόμαστε λοιπόν σε καταστάσεις πρωτόφαντης, ...ομορφιάς και χάρης. Με λόγια είναι αδύνατο να περιγράψουμε αυτή την παραδεισένια μεριά. Ούτε ποιητής, ούτε ζωγράφος υπάρχει να απαθανατίσει αυτή την πανδαισία της φύσης. 

   Είναι ένας διαρκής γάμος με συνεχείς ατέλειωτους οργασμούς!

    Μικρές και μεγάλες αμμοθίνες και πάνω τους η πλούσια χλωρίδα, Στις μικρές, τις χαμηλότερες κυριαρχούν τα άσπρα κρινάκια του Αυγούστου και στην πλούσια χλωρίδα των ψηλότερων κυριαρχούν τα πεύκα με τους οργιώδεις θάμνους, δάφνες σκίντα, σφερδούκλια και...και. Τα δε τζιτζίκια τραγουδούν αδιαλείπτως την ευτυχία τους. Πρόσκαιρη μεν και εφήμερη  αλλά  γνήσια και ατόφια, όπως οι Τσιγγάνοι που χαίρονται και παθιάζονται εντελώς αμέριμνοι και μακριά από κάθε σκέψη προγραμματισμού και προνοητικότητας. 

      Φτάνει αγαπητέ μου αναγνώστη, το βίντεο τα λέει όλα, απόλαυσέ το...και κόντρα στον Δομέστικο και τους Λαμπαδάριους!!!

[1] Πιθανότατα εντός του μήνα να κάνουμε τα εγκαίνια του αυθαίρετου, με πρωτοψάλτες τον ΄Κουμπαράκο, τον Αρφάνη και τον Bill Drac. 

Γερό τσιμπούσι,! Νιρβάνα..

 Ζητούνται δε δύο κοπελιές να χορέψουν τσιφτετέλι!  {για πλάκα το γράφω και έτσι το ζήτησε ο Κουμπαράκος...]

 Θα υπάρξουν ατομικά καλεστήρια!

ΑΧ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ....

 Πάνε τα 

μυαλά μας,  μας τα πήρε το τρελό καλοκαίρι  ... Και αν βρίσκεσαι στη μαγευτική παραλία του χωριού, του Γιαννιτσοχωρίου ντε, στο νοτιότερο σημείο της Ηλείας δίπλα στην απρόοπτη Νέδα, τότε σίγουρα παλαβώνεις, αποσβολωμένος  από το μεγαλείο της φύσης. [1]

  

   Η θάλασσα εκεί που είναι γαλήνια, θυμώνει με  την απέραντη άμμο, την ακίνητη σαν λείψανο και προσπαθεί να της απλώσει το σάβανο. 

 Η Νέδα περήφανη και ψηλομύτα μάγισσα πότε μαλλιοτραβιέται με τη θάλασσα  και πότε φιλιέται στόμα με στόμα, φιλήδονες, λεσβίες.

   Τα κρινάκια της Παναγιάς κόντρα στην πυρακτωμένη αμμουδιά από τη λάβα του ήλιου βγάζουν τη γλώσσα τους με προκλητική αναίδεια και φανερή απείθεια. 

     Πιο πέρα τα πέντε Νεδάκια, μικρούτσικα ποταμάκια, ξεβράζουν στην ακτή και στη θάλασσα τα δάκρυα και τον ιδρώτα των ανθρώπων που τόσα χρόνια δουλεύουν στον βάλτο των καημών και των αναστεναγμών. 
 

  Κι ανάμεσά τους τα λιλιπούτεια καρεττάκια με το που εκκολάπτονται, όπου  φύγει-φύγει για τη θάλασσα, αν δεν μπερδέψουν τη λαμπυρίζουσα σελήνη με άλλα φώτα. Τρέχουν μπας και γλυτώσουν από τη μισαλλοδοξία των ανθρώπων και δη των τοπικών αρχόντων. 
  Κι από πάνω τα κοριτσούδια, αθώα-ξεαθώα,  λικνίζονται με τα χρωματιστά  μαλλιά τους, υπό τη θωπεία του αφέντη ήλιου. 

 Να προσθέσω και τα τσιμπούσια με "Νταραίο" των εκλεκτών φίλων στη λουλουδάτη σαν επιτάφιο καντίνα του Τσίλη κι  ο χορός έκλεισε για τα καλά.

  Και λίγο παραπάνω οι ολόφυτες αμμοθίνες με τις καταπράσινες πεύκες, τις ανθοστολισμένες δάφνες να στέκουν φύλακες, άγγελοι σε αυτό το θαυματουργό αλισβερίσι του ανθρώπου με τη φύση!!!   

   Αμ και κείνα τα τρομερά ηλιοβασιλέματα. Ο ήλιος πιάτο! Τύφλα να 'χει η Σαντορίνη...
 

  Και σε όλη αυτή την καθημερινή πανδαισία το βράδυ της Κυριακής ήρθε καπάκι το κοντοσούβλι και το κοκορέτσι με τους Ντουφαίους στον Κούκιο μετά κρύας μπύρας και καπέλο το παγωτό στην αεράτη ταράτσα της κυρίας Μάρθας. https://yannitsochori.blogspot.com/Πού να μείνει νιονιό για τις κανονικές αναρτήσεις της Δευτέρας στο yannitsochori.blogspot.com.

  Οπότε φυσικό ήταν να έρθει η αναβολή κι ας είναι η πρώτη και μοναδική φορά στην πολύχρονη πορεία μας.

   Παρακαλώ λοιπόν σε οποιαδήποτε παρασπονδία μέσα στο τρελό καλοκαιράκι να δείξετε την ανάλογη επιείκεια        .

     ΑΜΗΝ    

[1] Από τη Δευτέρα, προχτές είμαι στην Αθήνα με τη Λενάκο, οπότε ξεπαλάβωσα .....                                                                              

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΜΠΟΥΖΙ

    Ότι τα παιδιά είναι οι Θεοί επί γης το εμπεδώσαμε για μια άλλη φορά το βράδυ του Σαββάτου, που επισκεφτήκαμε με τον φίλο μου τον Καραγκιόζη και την παρέα του  το Μπούζι [Ελαία].

  Έτσι συμπληρώσαμε την "τουρνέ" και στα τέσσερα παρά τη Νέδα χωριά μας:   Γιαννιτσοχώρι, Πρασιδάκι, Αλιά και Μπούζι. 

  Παντού τα παιδιά ήταν οι πρωταγωνιστές και έδωσαν το ρυθμό της χαράς, όμως στο μαχαλά του Μιράλ, τα Τσιγγανάκια  ήταν το αποκορύφωμα, η πλήρης μέθεξη με το βλέμμα της ψυχής τους [1].

   Και στο Μπούζι καλά τα πήγαμε! [2]

  Ο μεν Καραγκιόζης με τα Κολλητήρια του διασκέδασαν αρκετά το φιλοθεάμον κοινό, ο δε Μορφονίός μίλησε για το κρίσιμο και λεπτό θέμα, το Περιβάλλον, τονίζοντας ότι είναι η επιδερμίδα του ανθρώπου και αποτελεί το κοινό μας σπίτι, το οποίο έχουμε μεγάλη υποχρέωση να το προστατεύουμε  και να το φροντίζουμε. Μάλιστα έδωσε και πρακτικές συμβουλές στα παιδιά. 

    Ο Χατζαβάτης δε από τη μεριά του έκανε εκτεταμένη αναφορά στα δυο σπουδαιότερα δώρα της φύσης στα δυο χωριά μας, το Γιαννιτσοχώρι και το Μπούζι, που   είναι η θεϊκή  Νέδα και η μαγευτική παραλία, μοναδική. 

  Για τη Νέδα επεσήμανε την μεγάλη αλλοίωση και την ολοκληρωτική καταστροφή του παρόχθιου και υδρόβιου πλούτου της. Τα πλατάνια και οι ιτιές στις όχθες αντικαταστάθηκαν από αγριοκάλαμα που τάχιστα εξαπλώνονται και καταπίνουν τα πάντα. Στο δε ποτάμι ίχνος δεν υπάρχει από οτιδήποτε έμψυχη ύπαρξη, ξεμπουντολώθηκαν τα πάντα, υδρόβια και αμφίβια. 

   Για δε τη παραλία τόνισε τη σπανιότητα με το δασύλλιο, τις αμμοθίνες με τα πάνλευκα κρινάκια και τις φωλιές των Caretta - Caretta με τα χελωνάκια έτοιμα να ξεπροβάλουν,  

[1]  Μετά από σχετική εμπειρία με πολλά και διάφορα παιδιά και στα τέσσερα χωριά σας καταθέτω δυο διαπιστώσεις,  βεβαίως προσωπικές αλλά περικλείουν υψηλή δόση  αντικειμενικότητας: Τα τσιγγανάκια ήταν πρόσχαρα μεν αλλά ήσυχα και ήρεμα και ρουφούσαν στην κυριολεξία τα διαδραματιζόμενα επί σκηνής. Και το κυριότερο προσφέρθηκαν αμέσως να με βοηθήσουν να κατεβάσω τα πράγματα από το αυτοκίνητο και να στήσω το μπερντέ. Να με συμπαθάτε φίλοι μου, αλλά αλλού ....τίποτα τέτοιο.

[2] Τα παιδιά πολύ χάρηκαν και διασκέδασαν που στο τέλος αρκετά πήραν τη φιγούρα που ήθελε το καθένα και έπαιξαν στον μπερντέ. Θα το απολαύσετε στο βίντεο! [Προσέχετε τον μικρό Μαρίνο και θυμηθείτε με.....] 

ΙΔΟΥ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΕΔΩ ΟΥΤΕ Η ΝΤΡΟΠΗ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ

      

    Προχτές με μεγάλη δυσκολία κατέβηκα στην κοίτη της Νέδας, στο ύψος της γέφυρας του δρόμου. Κι αυτό γιατί οι βατιώνες και τα αγριοκάλαμα έχουν κάνει τις όχθες αξεπέραστες. Μετά πολλά λοιπόν διαπίστωσα από κοντά ότι:΅
         Τα νερά έρχονται από πάνω καθαρά. 
          Μαύρα γίνονται από τη γέφυρα και κάτω. 

   Οπότε Ηλίου φαεινότερο!!! 

     Κάπου εδώ πρέπει να υπάρχει ..το λαυράκι. πράγματι στην απέναντι όχθη, προς τη Μεσσηνία βρήκα  στην αρχή μια μαύρη σωλήνα ή οποία όμως ήταν ταπωμένη. Προχωρώντας όμως λίγο πιο πέρα όλα έγιναν φανερά. Και ο δράστης και η γίδα στην πλάτη. 

      

     Ορίστε λοιπόν πώς και πού γίνεται ο βιασμός της Νέδας, το περιβαλλοντικό έγκλημα.

 Μα είναι δυνατόν να προκαλούν με τέτοιο αναιδή και προκλητικό τρόπο; Και μάλιστα μπροστά στα μάτια μας, στη λάκα;  

     

         Σύμφωνα δε με δηλώσεις φίλων αυτό το έγκλημα είναι διαρκείας, συντελείται για πολλά χρόνια.  Μα και τέτοια ανευθυνότητα και αναισθησία από τους πολίτες. 

         Θου Κύριε φυλάκην τω στόματί μου....[1]

Αυτό το ατράνταχτο  στοιχείο θα αποσταλεί στις τοπικές αρχές.

Αμ, έπος, αμ΄έργον 

[1] Ως επί το πλείστον οι αγαπημένοι συμπατριώτες δεν αισθάνονται καν βασικές, υπαρξιακές ανάγκες του ανθρώπου, όπως την αναγκαιότητα του Περιβάλλοντος και της καθαριότητας. Ας αφήσουμε τις ύψιστες κοινωνικές αξίες, Αλληλεγγύη, Συνεργασία. Προχθές στην παραλία βλέπω ένα αγροτικό που τρέχει στην άμμο και πλακώνει τα κρινάκια που αρχίζουν τον ύπνο του χειμώνα. 

     - Μα, του λέω, δεν ξέρεις ότι υπάρχει Π.Δ και αυτό απαγορεύεται; 

     -  Γιατί μου λέει θα πάρω την άμμο, μου απαντά αναιδέστατα. Και ήταν νέος άνθρωπος. 

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΖΑΧΑΡΩΣ // Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΝΗ ΓΙΑ ΤΟ Π.Δ..

 

Αμ ετούτο είναι η αποκορύφωση της διαστρέβλωσης

 της αλήθειας και το επιστέγασμα της άγνοιας 

     Ποια η ποιος είχε την φαεινή ιδέα αυτού ευφάνταστου και αφελέστατου μετατροπέα της αλήθειας και της πραγματικότητας;

  Βεβαίως λαμβάνοντας υπόψη ότι η  λειτουργία του Εμπορικού συλλόγου, όπως λέγεται από πολλούς, είναι "προεδρική", καθ΄ όλα συγκεντρωτική στο πρόσωπο της προέδρου, όλες οι υπόνοιες - κατηγορίες στρέφονται κατά της προέδρου του, Μαρίνας Αντωνοπούλου, που επίσης είναι και δημοτική σύμβουλος της δημοτικής αρχής [1]

    Ως ομοίωμα δεν αντιλέγουμε, ήταν αρκετά καλό αλλά ο σκοπός του, ο  τρόπος παρουσίασης ήταν ένα τρανταχτό εξάμβλωμα της αλήθειας και της πραγματικότητας. Ένα λαϊκίστικο μπουρλότο, ένα χαζό αποκύημα του πιπιλίσματος των προηγούμενων χρόνων που δυστυχώς υπέστη  και πληρώνει ο τόπος μας από εκείνους  τους ανεκδιήγητους πρώην δήμαρχο και δομέστοιχο.

 Και όλοι μας γνωρίζουμε ότι η παραπληροφόρηση από την όποια εξουσία αμέσως βρίσκει έδαφος εύφορο στους ανίδεους, αδαείς, απλούς ...... νοικοκύρηδες

      Όσα ακούσθηκαν από την παρουσιάστρια  έχουν την παραμικρή σχέση με την αναγκαία και  και επιτρεπτή διακωμώδηση  και σάτιρα.; 

 ΟΙ προηγούμενοι διατυμπάνιζαν ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΚΑΙ ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ στην ανάπτυξη του τόπου και προχτές ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ στον ωραίο μας τόπο. 

   Είμαι σίγουρος ότι όχι μόνο η κυρία πρόεδρος, Μαρίνα αλλά κανείς από τον σύλλογο δεν έχει διαβάσει καν το Π.Δ. και όμως...

   Τόσα χρόνια έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου, όχι μόνο η δική μου,  να φωνάζω παντού την αλήθεια και το καθήκον των τοπικών αρχών και τι συμφέρει τον τόπο να  εκμεταλλευτεί [2] όλη αυτή την ιστορία [δες ΕΔΩ,ΕΔΩ,ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ]. Και σε αυτό το έργο μπροστάρης έπρεπε να είναι ο Εμπορικός Σύλλογος και όχι να σέρνεται από πίσω και να παίζει φυσαρμόνικα στους σκοπούς των ατόμων που έχουν συμφέρον. 

[1]   "Όμως ο δήμος και δη ο δήμαρχος δεν έχει ευθύνη για το γεγονός; Έχει και παρέχει καθότι [πρέπει να] είναι ο γενικός Επόπτης, που ελέγχει τα κοινωνικά δρώμενα. Αυτά και εμμένουμε....

[2] Στην ΕΠΙΣΤΟΛΉ ΣΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΤΟΝΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΕΞΗς; [κλικ ΕΔΩ]

    "Στον δήμο μας η πρώτη και κυρίαρχη συνταγματική αρχή είναι το περιλάλητο Π.Δ. για την προστασία της παραλιακής ζώνης, μοναδικής και σπάνιας. Ακρογωνιαίος λίθος! Είναι μεγάλο έγκλημα η 10ετής παραπληροφόρηση των δημοτών και η διαστρέβλωση με αποτέλεσμα να το θεωρούν και να διακηρύσσουν εν παντί τρόπω ότι είναι η "ταφόπλακα της περιοχής" και να αναλώνονται με ανεξήγητη εμμονή στην κατάργησή του. Οι υπεύθυνοι υπουργοί ρητά το απέκλειαν ( Ε.Ε. και ΣτΕ) αλλά αυτοί οι κυρ Παντελήδες εκεί στον σκοπό τους. Μέχρι και ημερίδα με ανώτερους δικαστικούς έκαναν το καλοκαίρι (ξένους και ανίδεους με το θέμα)- αλήθεια πόσο κόστισε το μαλλί από το …χουνέρι;- Αλήθεια για ποιο λόγο τέτοιο μένος;

Αντιθέτως είναι αδήριτη ανάγκη να αξιοποιηθούν οι πολλές δυνατότητες που δίνει το Π.Δ. και να εκμεταλλευτούμε την σπανιότητα και μοναδικότητα της περιοχής μας. 

Η Caretta-Caretta είναι εμβληματικό σύμβολο, σήμα όχι μόνον πανελλήνιας αλλά παγκόσμιας αναγνώρισης. Οπότε απαιτείται σχετική διαφήμιση (πινακίδες στην Εθνική από τη Νέδα έως το Κλειδί και στην πόλη και τα χωριά) και πλατιά δημοσίευση (Ανακοινώσεις, δελτία και άρθρα σε όλα τα ΜΜΕ του τύπου και του διαδικτύου). Έτσι ο δήμος μας θα έχει πραγματική ανάπτυξη, ήπιας μοναδικής μορφής σε όλη τη χώρα. Αποκατάσταση εκτός από το ίδιο το Π.Δ. χρειάζεται και ο Αρχέλων , που ενώ κάνει σπουδαίο,ανεκτίμητο έργο έχει τόσο χυδαία κατηγορηθεί από τους πολύξερους Δομέστοιχους και Φαρισαίους. Παράλληλα ανάλογης ανάδειξης πρέπει να τύχουν και ο σημαντικός πλούτος της περιοχής μας, αρχαιολογικός (Σαμία, Ποσειδώνιο, Αίπυ, Μυκηναϊκοί τάφοι στον Κακόβατο, Λέπρεον, ναός της Αθηνάς στο Πρασιδάκι, αρχαία Φιγαλία) και φυσικός με το απλησίαστο θεϊκό κάλλος (Καϊάφας, καταρράκτες Νέδας και απέραντη αμμουδερή παραλία με τα μοναδικά δασύλλια και τα λευκά κρινάκια της Παναγιάς). " 

ΤΕΛΟΣ Η ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Π.Δ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΚΟ ΚΟΛΠΟ

Η παρέμβαση της T.K. Γιαννιτσοχωρίου

      Από την Τρίτη (15-3-2016) τελείωσε η διαβούλευση του περιβόητου Π.Δ. Αρκετά ήσαν και τα σχόλια φορέων, συλλογικοτήτων και απλών πολιτών του τόπου. Συνολικά έφθασαν τα 188. Από τους έξι δήμους της περιοχής μόνο ο Δήμος Τριφυλίας έστειλε σχόλιο και μάλιστα εκτεταμένο. Δυστυχώς δεν έγινε κάτι τέτοιο από το δήμο Ζαχάρως αν και την προηγούμενη Παρασκευή έλαβε χώρα σχετική εκδήλωση (1) Αντίθετα το Τ.Κ. Γιαννιτσοχωρίου με  όλους του φορείς απέστειλε το σχόλιο του (3). 

      Προσεχώς θα υπάρξει μια σχετική αναφορά με τα σπουδαιότερα και βασικά αιτήματα που γενικά κατατέθηκαν στη Διαβούλευση μια και πολύ νερό έχει να περάσει από τη γέφυρα της Νέδας.

      Σήμερα την τιμητική του έχει το χωριό μου, το Γιαννιτσοχώρι με το σχόλιο που έστειλε στη διαβούλευση. 

    Λοιπόν πραγματικά όταν το διάβασα όχι ότι έμεινα ενεός μια και όλα είναι εντός -εκτός και επί τα αυτά, αλλά διερωτήθηκα αμέσως ποιος τελικά είναι ο συγγραφέας μια και αποκλείεται να είναι κάποιος από τους υπογράφοντες. Πιστεύω δε ακράδαντα  ότι οι περισσότεροι αν όχι όλοι από αυτούς δεν έχουν καν διαβάσει το Π.Δ., απλώς αναμεταδίδουν κάποιους άλλους μέντορες.  Ας είναι όμως...Επί του προκειμένου έχουμε και λέμε:

     Από πλευράς ουσίας αλλά και ύφους και εδώ τα ίδια και απαράλλαχτα. Είναι ένα ευφάνταστο και εντελώς απροκάλυπτο και παραπλανητικό κείμενο που βρίθει άκρατου και αγαπησιάρικου λαϊκισμού σε ανάμιξη  με ακραιφνείς επικλύσεις(με υ) μίσους και αναίδειας σε πλήρη συντονισμό με λεονταρισμούς και μεγαλοστομίες. 

Μου θύμισαν εθνικόφρονες κορώνες μιας άλλης εποχής. Επικαλούνται στοιχεία και επιχειρήματα εντελώς ξένα και άγνωστα (π.χ.γράφουν περί  αμμοθινικών σχηματισμών τύπου Βαλτικής θάλασσας, της ανύπαρκτης ποσειδωνείας και των ανύπαρκτων δασών κουκουναριάς). Μα καλά τα τούμπια (2) και τα λευκά κρινάκια δεν βγάζουν μάτια ή τα πεύκα στην παραλία μας δεν έχουν την ίδια σπουδαιότητα με τις κουκουναριές; 

    Ενίστανται όλοι γιατί καταργείται  ο οικισμός του Αγίου Νικόλα. Αλήθεια υπάρχει σχετική νομική καταχώρηση στην πολεοδομία ή είναι έργο αλλότριων συμφερόντων, όπως είναι η μικροπολιτική ψηφοθηρία; Μακάρι να κάνω λάθος.

    Ανάμεσα σε όλα αυτά η μόνη σωστή και  εύλογη παρατήρηση είναι η υψηλή αρτιότητα της δόμησης στη ΖΑΤ, όπως όλοι περίπου οι διαβουλεύοντες επικρίνουν, μαζί και η αφεντιά μου.

     Το δε άκρον άωτον της παραπληροφόρησης, της ευτέλειας και του λαϊκισμού είναι η καταγγελία ότι το Π.Δ. ..βάζει χέρι και στις καλλιέργειες.   Γράφει ακριβώς: Είναι απαράδεκτη, αντιαγροτική και αντιαναπτυξιακή η ελεγχόμενη καλλιέργεια γης σε ένα τόπο που έχει χαρακτηρισθεί σε «γη υψηλής παραγωγικότητας».  Πού βρήκαν οι αγαπητοί πατριώτες μου τον έλεγχο στις καλλιέργειες ένας Θεός το ξέρει. Αλλά ούτε κι αυτός Η σχετική διάταξη του Π.Δ. (άρθρο 3, Β.2-4) είναι: Εντός της ΖΑΤ επιτρέπεται:......Η άσκηση της γεωργικής δραστηριότητας και η αναδιάρθρωσή της στις υφιστάμενες γεωργικές εκτάσεις. Δεν το γράφει ρητά και ξάστερα; Περί δήθεν ελέγχου δεν είναι συνειδητή κοροϊδία; Πώς θα το προσλάβει κάθε αγρότης της περιοχής;       
            Πριν στα προηγούμενα σχέδια Π.Δ. είχαν, όπως όλοι οι λεβέντες της περιοχής, ως σημαία την απαγόρευση της κολύμβησης και άλλα τέτοια φαιδρά. Τώρα κρατάνε άλλα λάβαρα.. 
     Απλώς κάνω την εξής ερώτηση: Εάν το υπουργείο ελαττώσει τους όρους δόμησης και τα 4 -5άστερα καταλύματα στη ΖΑΤ, όπως όλοι, πολίτες, σύλλογοι και φορείς ζητούν στη διαβούλευση τότε το Π.Δ. θα είναι αναπτυξιακό ή όχι;  Όλα τα υπόλοιπα (θα μας διώξουν από τα σπίτια μας, θα αρπάξουν τις περιουσίες μας και αρκετά άλλα τέτοια είναι τόσο τραβηγμένα που καταντούν  ευτράπελα, οπότε είναι έξω και πάνω από οποιαδήποτε κριτική.  

   Ίσως είμαι αρκετά αυστηρός,αφενός γιατί είναι συγχωριανοί μου και αφετέρου είναι ένα από τα πιο επικριτικά σχόλια στη διαβούλευση.
Συμπατριώτες πιο σεμνά και ταπεινά. Είναι καλύτερα να υποστείλετε τα λάβαρα και τα φισεκλίκια παρά πόδας για άλλη ....επανάσταση. Μη γίνεστε φερέφωνα άλλων με μικρά ή μεγάλα συμφέροντα.  

(1) Όπως ενημερώθηκα, μια και δεν παραβρέθηκα, όλα εξελίχθησαν κατά τα γνωστά και μη εξαιρετέα. Ο δήμος κι από κοντά η Αξιωματική αντιπολίτευση ήταν πυρ και μανία κατά του Π.Δ. Αντιαναπτυξιακό, ταφόπλακα και όλες οι γνωστές ..κορώνες, παρεμφερείς ή ίδιες με αυτές των συμπατριωτών μου! Επ΄ αυτού όμως θα επανέλθουμε σύντομα...

(2) Για τα τούμπια (αμμοθίνες) και τα πεύκα, σας παραπέμπω στο σχόλιο του Χρήστου Αναγνώστου Δ/ντή Ερευνών – Γεωλόγου – Ιζηματολόγου τ. ερευνητή Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ   

που υποστηρίζει ότι με  αυτά τα δεδομένα ( το πολυ χαμηλο ανάγλυφο του χερσαίου τμήματος της παράκτιας ζώνης του Κυπαρισσιακού κόλπου) πρέπει να προστεθούν οι πιθανές κλιματικές μεταβολές (άνοδος στάθμης θάλασσας, ραγδαιότητα μετεωρολογικών φαινομένων κλπ). Επίσης πρέπει να ληφθεί υπόψη και η πιθανότητα εκδήλωσης τσουνάμι. Καταλάβατε πώς έχουν τα πράγματα;

(3)Το σχόλιο του Τ.Κ. Γιαννιτσοχωρίου

{Το ΥΠΕΚΑ οφείλει να προχωρήσει άμεσα στην εκπόνηση ειδικής περιβαλλοντικής μελέτης, στην οποία θα αποτυπωθεί με ακρίβεια η περιβαλλοντική ταυτότητα της περιοχής με ρεαλισμό, χωρίς υπερβολές, σκοπιμότητες κα φανατική μονομέρεια για να ληφθούν τα ενδεικνυόμενα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος, λαμβάνοντας υπόψη και το γενικότερο εθνικό και δημόσιο συμφέρον και την ανάγκη ανάπτυξης του τόπου μας.

Κάθε άλλη επιλογή πέραν της λογικής και νόμιμης αποτύπωσης της πραγματικότητας θα έχει τραγικές συνέπειες, οικονομικές και κοινωνικές για τους κατοίκους της κοινότητάς μας.

Καλούμε το Υπουργείο να αντιληφθεί την σοβαρότητα του προβλήματος που δημιουργεί με την μέχρι σήμερα τακτική του και με αυτό το Π.Δ., να απαγκιστρωθεί από τις μεθοδεύσεις και τα επικίνδυνα παιχνίδια των ΜΚΟ και των άλλων παραγόντων και καλοθελητών σε βάρος των πολιτών του τόπου μας.

Η κοινότητά μας έχει άμεση ανάγκη ενός αναπτυξιακού προγράμματος που θα αξιοποιήσει τις τεράστιες δυνατότητες στο σύγχρονο Αγροτικό και Τουριστικό τομέα.

Είναι απαράδεκτη και αντιαναπτυξιακή η οικοδόμηση 200 τ.μ. οικίας σε 20 στρεμ. αντί για τέσσερα που είναι σήμερα.

Είναι απαράδεκτη, αντιαγροτική και αντιαναπτυξιακή η ελεγχόμενη καλλιέργεια γης σε ένα τόπο που έχει χαρακτηρισθεί σε «γη υψηλής παραγωγικότητας».

Είναι φυσικά αντικοινωνικό και απάνθρωπο η κατάργηση του οικισμού » Αγ. Νικολάου «.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να χαρίσουμε στις ΜΚΟ, με το πρόσχημα της Caretta caretta, των αμμοθινικών σχηματισμών τύπου Βαλτικής θάλασσας, της ανύπαρκτης ποσειδωνείας και των ανύπαρκτων δασών κουκουναριάς, την πολύτιμη παραλιακή γη, την πολύτιμη αγροτική μας γη.

Το Υπουργείο με αυτό το Π.Δ. αδικεί κατάφορα τους πολίτες του τόπου μας, θα διώξει τον κόσμο από τις περιουσίες και τα σπίτια τους, θα ερημώσει τον τόπο, θα υφαρπάξει τις περιουσίες των ανθρώπων.

Δημιουργεί έκρυθμες καταστάσεις, που κανείς λογικός άνθρωπος δεν επιθυμεί. Όμως είμαστε αναγκασμένοι το αγαθό που μας παραδόθηκε από τους πατεράδες μας, τους παππούδες μας να το διαφυλάξουμε και να το παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Άδεια παραμονής και επιβίωσης στο χώρο μας δεν ζητάμε από κανένα είτε λέγεται ΕΕ είτε λέγεται κυβέρνηση είτε λέγεται ΜΚΟ.

Δεν μπορείτε να αποφασίσετε ότι θέλετε.

Δεν μπορείτε να αποφασίσετε χωρίς εμάς.Το Υπουργείο με αυτό το Π.Δ. αδικεί κατάφορα τους πολίτες του τόπου μας, θα διώξει τον κόσμο από τις περιουσίες και τα σπίτια τους, θα ερημώσει τον τόπο, θα υφαρπάξει τις περιουσίες των ανθρώπων.

Δημιουργεί έκρυθμες καταστάσεις, που κανείς λογικός άνθρωπος δεν επιθυμεί. Όμως είμαστε αναγκασμένοι το αγαθό που μας παραδόθηκε από τους πατεράδες μας, τους παππούδες μας να το διαφυλάξουμε και να το παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Άδεια παραμονής και επιβίωσης στο χώρο μας δεν ζητάμε από κανένα είτε λέγεται ΕΕ είτε λέγεται κυβέρνηση είτε λέγεται ΜΚΟ.

Δεν μπορείτε να αποφασίσετε ότι θέλετε.Δεν μπορείτε να αποφασίσετε χωρίς εμάς. 

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙΟΥ  Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΡΙΓΑΖΗΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ/ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙΟΥ Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ / ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙΟΥ Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΒΙΚΤΩΡΙΑ / ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙΟΥ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΡΙΓΑΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ / ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ »ΑΝΤΥΠΑ ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙΟΥ/ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΑΤΣΙΚΑΡΩΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ » / ΓΙΑ ΤΟΝ Α.Ο. «ΝΕΔΑ» ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙΟΥ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΜΠΑΝΤΟΥΝΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ }
[ Μπράβο μας, ομολογώ ότι δεν ήξερα ότι το χωριό ΄διαθέτει  τόσες πολλές συλλογικότητες ασχέτως εάν μερικές είναι μόνο.....σφραγίδες]

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΠΕΡΔΙΚΗ

Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Οροπέδιο το νέο βιβλίο του Κώστα Περδίκη: ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ. Είκοσι έξι μικρά μεν αφηγήματα αλλά μεγάλης λογοτεχνικής αξίας. Η ανεπιστρεπτί απωλεσθείσα παιδική ηλικία δοσμένη με έντονη γλαφυρότητα συγκίνηση και νοσταλγία. Και επειδή θεωρώ ότι η αντιπροσωπευτικότερη κριτική για ένα βιβλίο είναι το δείγμα γραφής, παραθέτω σήμερα άλλο ένα.

το δωμάτιο που έβλεπε στη δύση

 

Το σπίτι μας στην πόλη ήταν μεγάλο, δίπατο, με κεραμιδένια στέγη. Στη δυτική του πλευρά δύο μεγάλα παράθυρα έβλεπαν προς τη μεριά της θάλασσας και ανάμεσά τους μια μπαλκονόπορτα έβγαζε στο μπαλκονάκι, με το καλοδουλεμένο κάγκελο και τις πολλές γλάστρες, μπιγκόνιες, αρμπαρόριζες, γαριφαλιές και κρινάκια. Tο ένα, από τα δύο δυτικά δωμάτια, τό ’χαμε για σάλα και δεν πολυπηγαίναμε.

Το άλλο, ήταν το δωμάτιο των γονιών μας. Το διπλό κρεβάτι τους, ένα μεγάλο κομό στα πόδια του, η ραπτομηχανή Singer της μάνας μας, δίπλα στο παράθυρο και μια καρέκλα, ήσαν όλα κι όλα τα έπιπλά του. Πάνω από το κομό, ψηλά στον τοίχο ανάμεσα στα εικονίσματα, το γυάλινο κουτί με τα στέφανα του γάμου τους, ιερό σύμβολο της δια βίου ένωσης και πιο κάτω το καντήλι.

Εκεί της άρεσε να πηγαίνει, μετά το μεσημεριανό φαγητό, αφού πρώτα τέλειωνε το πλύσιμο των πιάτων και το συμμάζεμα του τραπεζιού. Ξάπλωνε στο κρεβάτι έχοντας πάντα κάτι να διαβάσει, από απόκομμα εφημερίδας, κάποιο σχολικό ή εξωσχολικό βιβλίο, μέχρι Μικρό Ήρωα. Την ίδια ώρα ο πατέρας έφευγε, με το γαϊδούρι και την κατσίκα μας, για την απογευματινή του βόλτα στο εξοχικό μας.

Τα χειμωνιάτικα απογεύματα, ο ήλιος, καθώς έγερνε, έμπαινε από το παράθυρο γεμίζοντας το δωμάτιο με γλυκό φως και θαλπωρή. Η Singer, στην αριστερή της μεριά, είχε μια γυαλισμένη τάβλα, κάτι σαν τραπεζάκι, που με βόλευε να ακουμπάω και να ετοιμάζω τα μαθήματά μου. Εκεί πάνω, δίπλα στο παράθυρο και στο πλούσιο φως, έκανα τη γραφή, την καλλιγραφία, έλυνα τα προβλήματα της αριθμητικής και ζωγράφιζα τους χάρτες της γεωγραφίας, πολιτικούς και γεωφυσικούς.
Μου άρεσε να την νοιώθω κοντά μου, να μου κάνει συντροφιά και ας μην μιλάγαμε την πιο πολλή ώρα. Τις μέρες, όμως, που ο καιρός χάλαγε, χάλαγε μαζί και η διάθεσή μου. Χάζευα, μελαγχολικά, τη βροχή να σπάζει με δύναμη στα τζάμια και τις ρουνιές να τρέχουν από τα κεραμίδια, μπροστά μου, διάφανες κουρτίνες.
Πολλά χρόνια μετά, μια μουντή Τετάρτη του Νοέμβρη, παραμονή της Παναγίας, λίγο πριν το μεσημέρι, μαζί με την αδελφή μου, της κλείσαμε τα μάτια. Συνέβηκε εκεί, στον άχρωμο και ψυχρό θάλαμο της νέας πτέρυγας του Ερυθρού. Μακριά από το σπίτι μας και το δωμάτιό της, εκείνο το δυτικό, που την ίδια ώρα, θέλω να φαντάζομαι, ο ήλιος θα ετοιμαζόταν να μπει από το παράθυρο, για να ζεστάνει λίγο την παγεράδα του επελθόντος θανάτου της…
Βιογραφικό: 
Κώστας Περδίκης: (Ζαχάρω Ηλείας, 1949).                                                             ΠΗΓΗ: nayarino-s

Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Ε.Μ.Π.

Εργάσθηκε σαν μηχανικός στον Ιδιωτικό και

Δημόσιο Τομέα.

Πρώτο του βιβλίο: σινική μελάνη και άλλα

αφηγήματα, Αθήνα, 2014.