ΜΕΓΑΛEIΩΔΗΣ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΖΑΧΑΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ [2 από 2]

     Στην προηγούμενή μας δημοσίευση περιγράψαμε τη μεγαλειώδη εκδήλωση στη Ζαχάρω για την τιμημένη και ένδοξη Αντίσταση των γυναικών κατά των Γερμανών κατακτητών. 

ΤΟΝΊΖΟΥΜΕ ΠΆΛΙ ΌΤΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ 

ΕΠΟΝΙΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΩΣ 

ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ

   Ποιος ξεχνά ότι εδώ υπήρξε σφηκοφωλιά των χιτών και ταγματασφαλιτών κια μετά το μεγαλύτερο ποσοστό χουντικών σε όλη τη χώρα. Και οι περισσότεροι απ αυτούς τους οι λεβέντες ακολούθησαν πειθήνια  τη Χ.Α. και τώρα όλοι τον Μητσοτάκη! 

Σε όλητην Ηλεία τον δήμο μας ήρθε πρώτη η Ν.Δ.

    1000 μπράβο λοιπόν στις γυναίκες του Νέου Συλλόγου Γυναικών δήμου Ζαχάρως και δη στην πρόεδρο Τριανταφυλλιά για αυτή την πρωτοποριακή εκδήλωση, Στο  ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες της Αντίστασης, και στα επαναστατικά τραγούδια  έτριξαν τα τζάμια  πολλών ψυχών  στη Ζαχάρω και πολλά πρόσωπα άλλαξαν χρώμα. 

   Βεβαίως κι άλλα τόσα μπράβο στον δήμαρχο Κώστα Μητρόπουλο και στις δομές του δήμου. ΄

   Στο βίντεο συμπεριλαμβάνονται τα δυο απίθανα τρισένδοξα τραγούδια των τεσσάρων γυναικών του συλλόγου, οι ομιλίες των κ.κ, Παρασκευοπούλου και Δήμας και τα τραγούδια της Χορωδίας Ελληνίδων Πύργου με τη συνοδεία του πιάνου της μουσικούς μας ..... 

 

Αξίζει να διαβάσετε και το σχετικό δελτίο του Δήμου, αλλά και τα σχόλια:

«Η Γυναίκα του Δήμου Ζαχάρως στο Φως»[1]

Το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε στο Πολύκεντρο του Δήμου Ζαχάρως η εκδήλωση «Η Γυναίκα του Δήμου Ζαχάρως στο Φως: Από την Αντίσταση του Χθες στη Δημιουργία του Σήμερα», με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από τον Δήμο Ζαχάρως, τον Νέο Σύλλογο Γυναικών Δήμου Ζαχάρως–Φιγαλείας και τις κοινωνικές δομές του Δήμου (Κέντρο Κοινότητας, Βοήθεια στο Σπίτι, ΚΗΦΗ).

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Ζαχάρως, Κωνσταντίνος Μητρόπουλος, ο Βουλευτής Ηλείας, Διονύσιος Καλαματιανός, μέλη της Δημοτικής Αρχής, [2] ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Ζαχάρως, Παναγιώτης Γκόγκας, και η Πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Πύργου, Αικατερίνη Παρασκευοπούλου.

Η Πρόεδρος Φιλολόγων Ηλείας, Γιολάντα Αποστολοπούλου, απέστειλε χαιρετισμό, ο οποίος αναγνώσθηκε κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.Κατά τους χαιρετισμούς επισημάνθηκε η διαχρονική συμβολή της γυναίκας στους εθνικούς αγώνες και η παρουσία της στη σύγχρονη κοινωνική ζωή.Κεντρική ομιλήτρια ήταν η Πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Δήμου Ζαχάρως–Φιγαλείας, Τριανταφυλλιά Νιάρχου, η οποία ανέπτυξε το θέμα: «Η γυναίκα του Δήμου μας: Στο φως της προσφοράς και της αντίστασης, στη δημιουργία του σήμερα». Ακολούθησε μουσική αφιέρωμα από μέλη του Συλλόγου.

Η ιατρός – γαστρεντερολόγος, Βάνα Δήμου, παρουσίασε τις «Ποιήτριες της Αντίστασης» και προχώρησε σε απαγγελία ποιήματος. Ποιήματα απήγγειλαν, επίσης, η Πόπη Βασιλοπούλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου, και η μαθήτρια Δέσποινα Δημοπανάγου.  Στο πρόγραμμα περιλήφθηκε προβολή ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες της Αντίστασης, ενώ στον χώρο λειτούργησε έκθεση φωτογραφίας με πρόσωπα και στιγμές της τοπικής ιστορίας. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή της Χορωδίας του Λυκείου Ελληνίδων Πύργου. Την παρουσίαση ανέλαβε η Μαρία Καστρινού, Συντονίστρια του Κέντρου Κοινότητας Δήμου Ζαχάρως και Κοινωνική Λειτουργός. Η Δημοτική Αρχή και οι συνεργαζόμενοι φορείς ευχαριστούν θερμά όλους όσοι τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της αναγνώρισης του ρόλου της γυναίκας στη διαμόρφωση του παρόντος και του μέλλοντος.[3]

[1] Ρε παιδιά Ποια γυναίκα δήμου μας ήταν στο φως. Σοβαρά μιλάτε; Πότε το μεγαλείο της Αντίστασης έγινε χθες; ΓΙα κάνετε ένα κλικ ΕΔΩ να δείτε το μεγάλο ΣΚΟΤΟΣ!

[2] Αλήθεια γιατί σε άλλες εκδηλώσεις φιγουράρουν φαρδιά πλατιά και τα ονόματα των συμμετεχόντων μελών της δημοτικής αρχής και για την προχθεσινή γενικά και αόριστα; . Κατανοητόν για να μην εκθέσετε τον γνωστό τραμπόυκο που τον έχετε κάνει και και αντιδήμαρχο!

[3] και κλείνετε με την απαράδεχτη κορνίζα: "Η εκδήλωση  επιβεβαίωσε  τη σημασία της αναγνώρισης του ρόλου της γυναίκας στη διαμόρφωση του παρόντος και του μέλλοντος",

 ΟΧΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΙΜΗΣΕ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΊΟ ΤΗΣ 

ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΊΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ!!!!!

ΕΙΜΑΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ , ΡΕ ΧΥΣΑΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ....

     ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 

ΒΑΛΙΑ ΣΕΜΕΡΤΣΙΔΗ

 ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΉΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Τρίτη 6.2.45Τρίκαλα, μεσημέρι      
[...] Το κόμμα έκανε λάθη, και στην υποχώρηση γίνηκαν ολοφάνερα. Είναι φοβερά στην τραγικότητά τους. Βαριά η κριτική, μα γίνηκε. Ασύλληπτη στη σημασία της η υποχώρηση αυτή, τραγική στο μεγαλείο της, τρομερή στη γυμνή δυστυχία της. Όλοι τα 'χαν χαμένα. Όμως, παρ' όλα αυτά, παντού φάγανε, κοιμηθήκανε, βρήκαν τον δρόμο.
Τι κι αν ματώσανε πόδια, τι κι αν θάφτηκαν στον δρόμο εκείνοι που δεν είχαν δύναμη να σύρουν άλλο τα πόδια τους, τι κι αν καταράστηκαν, βρίστηκαν, πίκραναν και πικράθηκαν. Όλοι ηρωικά βάσταξαν και αυτό το μαρτυρικό βάρος στους ώμους και το σύρανε ώς το τέλος. Και είναι πάλι έτοιμοι για νέους αγώνες. Τι κι αν ξύπνησε μέσα στον καθένα το αίσθημα της αυτοσυντήρησης, και ο εγωισμός κυριάρχησε συχνά. Θα 'λεγε κανείς πως δεν ήταν παρά μονάχα ο καθείς μονάχος του άξιος για σωτηρία. Όλοι οι άλλοι ήταν περιττοί. Λάθη από τα πάνω, αδιαφορία και σαστιμάρα από τα κάτω.            

 2 Έτσι, άλλοι περπάτησαν (700 χιλιόμετρα με τα πόδια και άλλοι ήρθαν ολόισα και άνετα με αυτοκίνητο. Άλλοι πέθαναν στα χιόνια και άλλοι (σε} κάθε βήμα είχαν φωτιά και ζεστασιά. Ήταν μια σωστή θύελλα, που πέρασε πάνω από τους ανθρώπους που ώς την ώρα εκείνη σφάζονταν και από εκεί και πέρα μαρτυρούσαν. «Όσο σκοτωνόμαστε, μας λέγατε ήρωες και μας θέλατε. Τώρα που χάσαμε τη μάχη, και τραυματισμένους δεν θέλετε να βοηθήσετε». Βουίζει στ' αυτιά μου τούτη η φράση ενός αντάρτη νέου που στον δρόμο ζήτησε να μπει στο αυτοκίνητο, και ο Χαρίλαος δεν τον άφηνε γιατί το αυτοκίνητο «Είναι γεμάτο από όλες τις μεριές».                                                                                              Τέτοια πολλά ακούσαμε. Κραυγές απελπισίας και κάποιας αγανάχτησης. Δυσαρέσκεια παντού, παντού υπόκω-φες απειλές: «Δεν θα ξανάρθει η ώρα εκείνη;», «Δεν θα ξαναείμαι κάτω;», «Είμαστε αγωνιστές, ρε, χύσαμε το αίμα μας».                                                               

               Σάββατο 10.2.45 Πρωί, Τρίκαλα                                                                                                                Τούτη η οπισθοχώρηση από την Αθήνα ξεγύμνωσε τους ανθρώπους μας και έδειξε τα άρρωστα και σιχαμένα κορ-μιά τους. Ακόμα, έδειξε και τα σπλά-χνα τους και όλα τα μέσα τους, που 'ναι ακόμα λερωμένα με την αστική τομα-ρόφιλη μπογιά και τη φασιστική ξετσί-πωτη ταχτική. Λες και τους πλήρωσε κάποιος να κάνουν όλ' αυτά που γίνη-καν. Οι αγνοί κομμουνιστές, οι αγωνι-στές και οι λαϊκοί λούφαξαν, μέσα τους μάτωσε η καρδιά τους, στριφογύριζε ο νους τους. «Αυτοί είναι οι καθοδηγητές μας; Αυτοί είναι που ζητάν από μας ότι έχουμε και δεν έχουμε, ώς και τη ζωή μας θυσία στον αγώνα; Αυτοί είναι που μιλάνε για «κολεχτίβα» και αλληλεγγύη κομματική; Αυτοί οι ίδιοι δεν είναι που λένε για την καινούρια κοινωνία που θα φτιάξουμε; Μα πώς στέκεται δυνατό τα καμώματά τους να' ναι χειρότερα από τα καμώματα των μπουρζουάδων και οι τρόποι τους χειρότεροι από τους τρόπους των φασιστών;» (ανα)ρωτιέται ο αγνός κομμουνιστής, ο απλός αγωνιστης που είναι μέσα σε τούτη τη μάζα, που πήρε τους δρόμους που βγάζουν έξω από την αγαπημένη και βαριά πληγωμένη πρωτεύουσά μας, την ηρωική, την αλύγιστη-μα τέτοια γίνεται γιατί μέσα της ζούσαν όλοι αυτοί που, δίχως να ρωτάνε, μα μονάχα με την πίστη τους και οδηγημένοι από το ένστιχτό τους, δώσανε τις ζωές τους για τη λευτεριά και την τίμια και καινούρια ζωή. [...] Μένει, ευτυχώς, ότι γίνηκε τούτη η υποχώρηση και ξεκαθάρισε λίγο η κατάσταση. Όλοι τούτοι οι απλοί, που δεν έχουν πόστα, που κλοτσήθηκαν, που δεν άκουσαν παρά προγκίσματα, που γέμισαν δάκρυα τα μάτια τους από πόνο και απογοήτεψη, θα σας το φυλάξουν, σύντροφοι στελέχη, θα σας το φυλάξουν, και αυτό είναι το λιγότερο. Φοβάμαι μην το πληρώσει και αλλιώτικά  ο λαός, μη σιχαθεί και πάρει τον αντικρινό δρόμο.=====================

Μας πήραν την Αθήνα μόνο για ένα μήνα

 Άγγελος Ελεφάντης

Μας ήρθαν οι Εγγλέζοι
νανούμ, νανούμ, νανούμ
μας ήρθαν οι Εγγλέζοι
τζουμ-τρια-λαρό
μα ο λαός τους χέζει
Κάπα Κάπα Έψιλον
γεια σου Κουκουέ
Αυτό το τραγουδάκι, σε ρυθμό βήματος πεζοπόρου, πότε κανονικού, πότε γρήγορου κι επιταχυνόμενου, συνήθως αργόσυρτου και κουρασμένου, συνόδευε την πορεία των Ελασιτών και των αμάχων που έφευγαν από την Αθήνα μετά τα Δεκεμβριανά. Το τραγουδούσαν καθώς περνούσαν απ’ τα Δερβενοχώρια για τη Θήβα, για τα Καμμένα Βούρλα, για το Γαλαξίδι, για τον Βόλο ως και τα Τρίκαλα όπου συγκεντρώθηκαν, καραβοτσακισμένοι, οι πολλοί. Το τραγούδησαν αργότερα σε συνάξεις χαρμολύπης, ως τα χρόνια της δικτατορίας και μετά από αυτήν, όταν πια στο στόμα των νεότερων τραγουδιστών δεν ήταν παρά ένα αθυρόστομο σκώμμα σαν να ψιλοκορόιδευε την ηρωική μεγαλοστομία των αντάρτικων εμβατηρίων. Σαρκαστικό, αθυρόστομο κι οργισμένο, μελαγχολικό, αφηγείται στιγμές από τις τριάντα τρεις μέρες που συγκλόνισαν και τραυμάτισαν την Αθήνα. Πάνω σ’ ένα μοτίβο απλό κάποιοι ανώνυμοι στιχοπλόκοι κατέγραψαν τα σκληρά βιώματα της μάχης.

Μας πήραν το Παγκράτι
τους βγάλαμε το μάτι
Στον Βύρωνα σα μπαίνουν
στον Άι-Σώστη βγαίνουν

Την αφήγηση συνοδεύει το γεμάτο ανεμελιά,

Ο Ναπολέων Ζέρβας και οι φίλοι του οι Άγγλοι

 Πώς φτάσαμε στη συμφωνία της Πλάκας το 1944 και ο ρόλος των Άγγλων

• EΛΕΝΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ
 

  Στις 29 Φεβρουαρίου 1944 στο χωριό Πλάκα υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ για κατάπαυση των εχθροπραξιών, ώστε να σταματήσουν οι μεταξύ τους πολεμικές συγκρούσεις. Έχει επικρατήσει, από ιστορικούς και μη, στις κατά καιρούς ιστορικές καταγραφές των γεγονότων που οδήγησαν στην υπογραφή της συμφωνίας, η άποψη πως ο ΕΛΑΣ επιτέθηκε στον ΕΔΕΣ, πως ήταν δύο, σχεδόν, ισοδύναμες αντιστασιακές οργανώσεις, και πως εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της μετέπειτα εμφυλιακής σύγκρουσης.

Ας αποκαταστήσουμε σιγά σιγά την ιστορική αλήθεια! “γράφε ιστορία τα ψέματά σου αράδα” όπως θα έλεγε και ο Κ.Βάρναλης.

Ας πάρουμε τα γεγονότα με τη σειρά

Οι πολεμικές συγκρούσεις

Η σύσκεψη

 Ο Ναπολέων Ζέρβας εκβιάστηκε από τους Άγγλους για να βγει στο βουνό το 1941

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΊΣΤΑΣΗ ......

   Η ΛΥΣΣΑΛΕΑ ΔΙΑΣΡΕΒΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ

   Αξίζει να διαβάσετε την ανάρτηση του Βασίλη Στολάκη στο fb και όλα τα σχετικά ..μαργαριτάρια. 'Ομως επί του κρίσιμου αυτού θέματος [Ενική Αντίσταση, Άρης Βελουχιώτης...] που παρά τον λυσσαλέο αγώνα   της μετεμφυλιακής εθνικοφροσύνης, έχει πάρει επαξίως την εξέχουσα  θέση τιμής και δόξας, όχι μόνο στην Ελληνική ιστορία  αλλά και στην παγκόσμια, θα επανέλθουμε σύντομα ...δριμύτατοι! [Πάντως τώρα διαβάστε αυτό]

 Βασίλης Στολάκης 

Τι σχέση μπορεί να έχει ο Ρήγας Φεραίος με τους Καρλ Μαρξ, Τσε Γκεβάρα, κ Άρη

Βελουχιώτη , τα πορτρέτα των οποίων κοσμούν κάποια γραφεία τού ΣΥΡΙΖΑ. Μάλλον η εμμονή των ανιστόρητων προοδευτικών πού θέλουν να περάσουν την ιδεοληψία τους πως η επανάσταση του 1821 για εθνική ανεξαρτησία ήταν ταξικό κίνημα, επηρεασμένο και εμπνευσμένο από την Γαλλική επανάσταση. [1]Nikos Nikolopoulos    Ο Ρήγας ήταν ο  διεθνιστής της εποχής. Οραματιζόταν ενωμένα βαλκάνια.

• Theodoros Kollias 

  Ρε ξάδερφε δεν ξέρεις τον πρώτο στοίχο του "ΘΟΥΡΙΟΥ"; Δεν ξέρεις ότι η νεολαία του ΚΚΕεσωτ, τιμητικά λεγόταν "ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ" και ΘΟΥΡΙΟΣ" η εφημερίδα του και ότι αυτή η οργάνωση ήταν η μεγαλύτερη στην αντίσταση της χούντας. [για ρώτησε την κοράκλα σου..] Αναφέρεσαι στον ιστορικό Γιώργο Μαργαρίτη; Για δε τον ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ, έναν από τους μεγαλύτερους άνδρες το Ελληνικού Έθνους, μην εκτοξεύεις τις φανφάρες όλης της μετεμφυλιακής δεξιάς, Το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης, μοναδικό στην Ευρώπη ανήκει στον ΑΡΗ! Για τα άλλα που θίγεις [μαχαίρι, ανιστόρητοι προοδευτικοί, νύξη Αλέξη] τι να πώ; Για πήγαινε σε μια όποια Βιβλιοθήκη να δεις ποιοι γράφουν βιβλία; Λίγη αυτογνωσία δεν βλάπτει....Και σε σένα αλλά και όλα τα ..μπουμπόυκια που σε ..λαϊκάρουν![2]

• Στολάκης Τheodoros Kollias

•  Ξαδελφε γνωρίζω τον Ρήγα Φεραίο της πολυδιάστατης αριστεράς, εξάλλου από εκεί μας προέκυψε και η κυρία πρόεδρος της Δημοκρατίας 

• Βασίλης Φουρλής Βασίλης Στολάκης όσοι μιλούν για "Εθνική" Αντίσταση και συγχρόνως κατατάσσουν τον Βελουχιώτη στους αντιστασιακούς, καλό θα ήταν να διαβάσουν την ιστορία της ΕΚΚΑ και του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων ή το βιβλίο του Θέμη Μαρίνου για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου. 

  Yannis Τsironis Bασίλης Φουρλής Ή να ψάξουν να βρουν τη καλυμμένη επιγραφή για την ανατίναξη της ναζιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ από τον αεροπόρο Κώστα Περρίκο στην οδό Πατησίων και Γλάδστωνος (νυν οδό Ζάκι Ο...).

• Theodoros Kollias

• Νάτα κι άλλα δύο ...εξέχοντα μπουμπούκια, φτου να μη τα ματιάσουμε...Δηλαδή ρε λεβέντες η αφεντιά σας αμφισβητεί ότι η μεγαλύτερη οργάνωση της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ήταν το ΕΑΜ και ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης αυτού του μοναδικού έπους ήταν ο Άρης Βελουχιώτης; Ξέρουμε ότι είστε καραδεξιοί, όχι όμως να υπερβαίνετε τα εσκαμμένα κατά παρασάγκας σε τέτοια ιστορικά γεγονότα. [Εσύ κ. Τσιρώνη ..εύγε σου που γράφεις έτσι απαξιωτικά την οδό που δολοφονήθηκε ο Ζακ Κωτόπουλος (Ζάκι Ο αντί ZACKIE OH) Ή αμφισβητείς ότι ήταν ειδεχθής, ρατσιστική δολοφονία;]

• Βασίλης ΦουρλήςTheodoros Kollias 

• Το ΕΑΜ ήταν ασφαλώς η μεγαλύτερη σε συμμετοχή αντιστασιακή οργάνωση (μαζικότερη). Το εάν ο Βελουχιώτης ή και άλλοι ηγέτες του ΕΑΜ δρούσαν με σκοπό την "εθνική" αντίσταση ή με άλλους σκοπούς είναι προς διερεύνηση. 

• [1] Από την εποχή ...της ιδρύσεως του κόσμου οι γενίτσαροι και οι κάθε μορφής  ανανήψαντες  χαρακτηρίζονται από άκρατο φανατισμό, άγρια βία και και ασύστολη μισαλλοδοξία. Το ίδιο και ο κατά τα άλλα αγαπητός ξάδελφος. είναι έντονα αντικομμουνιστής και βέρα ...εθνικόφρων αν και κατάγεται από τα χωριά της θρυλικής Μουργκάνας με πατέρα αγωνιστή και ιδεολόγο ολκής. Εάν παρακολουθήσετε τα γραφτά του βρίθουν, εκτός των άλλων, από ιστορική διαστρέβλωση και όλα τα σχετικά. Βεβαίως είναι απορίας άξιον! 
  [2] Θέλετε να δείτε και τα ...άλλα μπουμπούκια, που ...λαϊκαραν τον Στολάκη;  Ένας και ένας...παπάδες και χωροφυλάκοι! Ioannis Dedes Panos GourgoulisPaulos Bolteas Παναγιώτης Γκόγκας GiannisGeorgakopoulos Xristos Gras Παναγιώτης Γεωργακόπουλος Μιχαλης Τσουγκρης Αργυρης Χρονοπουλος Dionisis George Georgoulopoulos Antonis Dimitropoulos Anastasia Varela Sokratis Klimantiris Konstadinos Kizz Νωντας Τριγαζης

ΑΠΙΘΑΝΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ [ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΟΙ]

Έχω γράψει για το βιβλίο ΟΙ ΑΤΑΚΤΟΙ" του Διονύση Χαριτόπουλου, που είναι ένας μεγάλος, αλλά αληθινός, διθύραμβος για τους αντάρτες του ΕΛΛΑΣ και περισσότερο για τον Αρη, τη μεγάλη αυτή φυσιογνωμία τους έθνους μας. Από εκεί λοιπόν θα παρουσιάζω διάφορα "κομμάτια" από τα πολλά!΄

Λοιπόν είναι απίθανη είναι η αναφορά στον Νάκο Μπελή , κλαρίτης στην Φθιώτιδα και Ρομπέν των δασών πριν την ένταξή του στην πρώτη ομάδα του Άρη, που έγινε μάλιστα Καπετάνιος και κολλητός του.

Ο Μπελής είναι αστείρευτος σε εμπνεύσεις.

Στη διάρκεια μιας πορείας, έκανε μάθημα σοσιαλισμού σε έναν παλιό αντάρτη, τον Ρένο, πρώην ενωμοτάρχη της Χωροφυλακής, Αρχικά τον είχε παραλάβει, περπατώντας πλάι του, ο Θάνος το πειραχτήρι του αρχηγείου. Όταν τον κούρντισε γερά κι ο Ρένος είχε ανάψει, υπερασπιζόμενος το αστικό καθεστώς, τον παρέλαβε ο Μπελής μπαίνοντας μπροστά του:

«Και τι σε νοιάζει εσένα αν γίνει σοσιαλισμός;» τον ρωτάει. Καρφώνει την γκλίτσα του στη λάσπη και του δείχνει την κορυφή της:

«Εδώ πάνω είναι το μεγάλο κεφάλαιο».

Του δείχνει τη μύτη χωμένη στη λάσπη: «Εδώ κάτω είναι ο λαός».

Του δείχνει και τη μέση της γκλίτσας:

«Κι εδώ είσαι συ, ο νωματάρχης! Εμείς τι θα κάνουμε; Αυτό!»

Γυρνάει την γκλίτσα φέρνοντας το πάνω κάτω: «Πάνω ο λαός, κάτω το κεφάλαιο. Εσύ πάλι στη μέση είσαι. Τι φωνάζεις;» 

[1] Εκτός από τον Χαριτόπουλο που έχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο, υπάρχει και και βιβλίο για τον Μπελή και μακρόσυρτη αναφορά από την ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ.   https://ethniki-antistasi-dse.gr/nakos-mpelis.html.

Όμως προκειμένου  να οικιοποιηθεί το μεγαλείο αυτού του λαϊκού αγωνιστή, διαστρεβλώνει αρκετά την πραγματικότητα κρύβοντας ακόμα και τη διαγραφή του, όχι βέβαια ως προδότη και πράκτορα της αντίδρασης, όπως έκανε  με τόσους και τόσους ο περιβόητος Ζαχαχαριάδης και τα τσιράκια του [Γούσιας, Μπαρτζώκας και σία] αλλά επειδή "η όλη στάση του είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του μέλους του κόμματος" (ΑΣΚΙ). 

ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ

 

https://www.facebook.com/1255435999/videos/10223690711236548

Δείτε το βίντεο 

Θρυαλλίδα μνήμης      efsyn [Νανούρης]

Νέκυια ωδή αφιερωμένη στον Μανώλη Γλέζο θα «ψαλεί» απόψε στις 19.30 στο YouTube: «Μανώλη θυμάμαι! Πέρασε κιόλας ένας χρόνος! Ενας χρόνος και είναι σαν χθες που έφυγες και άφησες ένα κενό στη ζωή μας, όχι όμως και στην καρδιά και στη μνήμη μας. Ασυμβίβαστος αγωνιστής για την Ελευθερία, τη Δημοκρατία και τα Κοινωνικά Δικαιώματα, υπερασπιστής του Δίκιου των αδύναμων και του Λαού μας, Ενεργός Πολίτης, ακαταπόνητος, “αντί να ξοφλήσεις τη ζωή σου με την τόλμη μιας στιγμής την έσπειρες σε έναν αιώνα”» σημειώνουν οι διοργανωτές.

Ωσεί παρών ο Νώλης –καταπώς τον αποκαλούσε χαϊδευτικά η Μάχη, η μάνα του, κι ολόκληρο τ’ Απεράθου–, τον οποίο, εξαιτίας του αποκλεισμού ελέω πανδημίας, δεν μπορέσαμε να αποχαιρετήσουμε τότε διά ζώσης, ούτε μας δίνεται τώρα η ευκαιρία μιας ανοιχτής εκδήλωσης, θα συμβιβαστεί με τα ήθη των καιρών και θα αφουγκραστεί εξ ανάγκης συντρόφους, συνοδοιπόρους, συνεργάτες και φίλους του να μοιράζονται ζωντανές θύμησες από τον ίδιο και τη δράση του «μέσα από μια διαδικτυακή συνάντηση “για να μη σβήσουν τα καντήλια της μνήμης”», καθώς συμπληρώνουν οι εμπνευστές της εσπερίδας.

Λατόμοι ηρωικών και ανθρώπινων καθημερινών στιγμών, λιγοστοί συγκριτικά με το διαμέτρημα και τον κύκλο γνωριμιών του Γλέζου –μια εικοσαριά νοματαίοι, υπολογίζω–, θα ξεδιπλώσουν το βαθύ αποτύπωμα που χάραξε με την παρουσία του στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Βουλευτές, ευρωβουλευτές –ημεδαποί και ξένοι–, πανεπιστημιακοί, αιρετοί της αυτοδιοίκησης, ακτιβιστές, συγγραφείς, εικαστικοί. Ενδεικτικά αναφέρω τον δήμαρχο Καλαβρύτων Θανάση Παπαδόπουλο, τον Γιάννη Μηλιό, την Ιωάννα Καρυστιάνη, τη φιλόλογο Σοφία Κατσουρού, την Αννα Φιλίνη και τη δική μας Πέπη Ρηγοπούλου. Οσοι πιστοί, μπορείτε να συντονιστείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://youtu.be/u5pA9-iiMSs ή αντιστοίχως στο https://www.facebook.com/event s/446661116638658/

Ημερίδα που εστιάζει στη σχέση του Γλέζου με τις Κυκλάδες θα λάβει χώρα, εξάλλου, την Κυριακή 4 Απριλίου στον διαδικτυακό τόπο naxostimes.gr και θα μεταδοθεί ζωντανά από τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Θα σας κρατήσω ενήμερους για τις λεπτομέρειες. «Νέκυιαι Ωδαί», από την πένθιμη ραψωδία της Οδύσσειας, τιτλοφορείται η συλλογή του Μανώλη Γλέζου με 89 ποιήματα για τους νεκρούς του συντρόφους. Αντιγράφω το σχετικό με τον δεκατετράχρονο Ανδρέα Λυκουρίνο, που εκτελέστηκε στην Καισαριανή τον Σεπτέμβρη του ’44, ανασηκωμένος στις μύτες των ποδιών για να βρεθεί στο ίδιο ύψος με τους υπόλοιπους θανατοποινίτες:

Στήσανε πανηγύρι/ στης ιστορίας τον αυλόγυρο/ στήσανε πανηγύρι με λαούτα και βιολιά/ οι θυατέρες των ονείρων και των οραμάτων,/ όλοι οι σμιλευτές της ουτοπίας.// Κάλεσαν όλους τους χορευτές/ να χορέψουν τον άγιο χορό της θυσίας/ και να καλέσουν να τον σύρει/ το δεκατετράχρονο παλληκαρόπουλο.// Οπως ακριβώς φάνταξε μέσα στο σκότος,/ όταν σηκώθηκε στις μύτες των ποδιών του/ για να μην αστοχήσει ο θάνατος/ και χάσουν το δρόμο της ιχνηλασίας προς το δίκηο/ όλα τα νειάτα που τον αναζητούν/ μ’ ολάνοιχτα τα πανιά των αισθήσεών τους.

ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ!!!

Στέφανος Μαλιάτσης

 Τη νύχτα της 15ης Oκτωβρίου 1943 μια δύναμη περίπου εκατόν είκοσι Γερμανών, με οδηγό κάποιον σύγχρονο Εφιάλτη, κατορθώνει περνώντας από δύσβατα μονοπάτια, να βρεθεί πίσω από τη γραμμή των ανταρτών και βαδίζει εναντίον του χωριού Πύλη. 

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ30.7.2020 | 13:25 Πηγή: www.lifo.gr

   

    Oι αντάρτες αιφνιδιάζονται. Χάνουν πολύτιμο χρόνο, νομίζοντας ότι πρόκειται για ευρύτερο σχέδιο περικύκλωσης.   Ώσπου να φτάσουν στο απειλούμενο χωριό, αναλαμβάνουν την άμυνα της Πύλης οι χωρικοί. Με ό,τι όπλο έχει ο καθένας και φυσικό ηγέτη τον τσοπάνο Στέφανο Μαλιάτση, ταμπουρώνονται μπροστά από τα πρώτα σπίτια του χωριού.   Προς το ξημέρωμα διακρίνουν τους Γερμανούς να ανηφορίζουν, αλλά βλέπουν και κάτι που τους παγώνει.   Μπροστά τους, σαν ασπίδα, οι «γενναίοι» στρατιώτες του Γ΄ Ράιχ κρατάνε τρία μικρά παιδιά. Το ένα είναι ο γιος του Στέφανου Μαλιάτση.   Κανένας Πυλιώτης δεν διανοείται να κάνει την αρχή. Όλοι περιμένουν την αντίδραση του πατέρα. Oι Γερμανοί όλο και πλησιάζουν. 

Η ΤΡΟΜΕΡΉ ΣΥΝΈΧΕΙΑ  www.lifo.gr

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΘΡΥΛΙΚΌ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΏΤΗ!!

   Σαν σήμερα το βράδυ, 15 προς 16 Ιουνίου 1945, αυτοκτόνησε ο θρυλικός Πρωτοκαπετάνιος, το αθάνατο σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης Άρης Βελουχιώτης. 

  Από τούτο το βήμα βεβαίως τον έχουμε τιμήσει και ξανατιμήσει καταθέτοντας  πολλά αφιερώματα κλικ ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ ΕΔΩ , ΑΥΤΟ & ΑΥΤΟ. 

   Σήμερα τον τιμούμε με ένα άλλο τρόπο:

   0 95χρονος Ζώης Τασόπουλος, τότε Επονίτης, τραγουδά στην πλατεία της Ζαχάρως το πρώτο αντάρτικο τραγούδι!!!  

Η μοναδική φωτογραφία που γελάει ο Άρης

Μια φωτογραφία, μια ιστορία   ΕΦΣΥΝ/ Φανή Πετραλιά

Είναι μια φωτογραφία που την ανέσυρα από το συρτάρι τις προάλλες, τη μέρα της Γιορτής της Μητέρας. Οπου είχε μείνει χρόνια, από τότε που ο διευθυντής μου στα «Νέα», Γιάννης Καψής, με έστειλε και πήρα συνέντευξη από τον Δημήτρη Μεγαλίδη. Τον φωτογράφο του Αρη Βελουχιώτη.

Τέλη του 1977, εποχή που η Εθνική Αντίσταση «πουλούσε» και οι διευθυντές ζητούσαν σχετικές συνεντεύξεις και έρευνες. Θέματα «πιασάρικα» που εμείς, νέοι δημοσιογράφοι, ασθμαίνοντες αναζητούσαμε, ψάχνοντας για παλιούς καπετανέους και αντάρτικες ιστορίες.

Τον πολισχιδή Μεγαλίδη (ήταν φωτογράφος, οπερατέρ και ο εκπληκτικός σκιτσογράφος του Βουνού) τον συνάντησα κάπου στα Ιλίσια, στη μικρή μονοκατοικία όπου έμενε μαζί με τη νέα και όμορφη γυναίκα του και τρεις ωραίους γάτους. Ιστόρησε και τι δεν ιστόρησε, δείχνοντας και τις σχετικές φωτογραφίες και τα σκίτσα που σε διαλείμματα πολέμου χάραζε πάνω σε ό,τι χαρτί έβρισκε. Σπουδαία τεκμήρια, τα οποία ελπίζουμε κάπου να βρίσκονται.

«Ενα πρωί, χαράματα –είπε–, ο Αρης, που είχε πεθυμήσει τη μάνα του, μου ζήτησε να κατέβουμε στη Λαμία. Μείναν ώρα στη μικρή κάμαρα, όλο αγκαλιές και φιλιά και μυστικά ο ένας στο αυτί του άλλου. Βγήκαν και στον κήπο, στάθηκαν κάτω από τη μηλιά και τράβηξα αυτή τη φωτογραφία».

Μου την έδωσε με το σχόλιο: «Φύλαξέ την, είναι η μόνη όπου ο Αρης χαμογελάει. Την έχετε δει μόνον ο Αρης κι εσύ».

Ενα αντίγραφό της το είχα δώσει πέρυσι, στον πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση, για να σταλεί με τα άλλα ντοκουμέντα που μάζευε, στις Κορυσχάδες. Το χωριό της Ευρυτανίας όπου, με πρωτοβουλία της Βουλής των Ελλήνων σε συνεργασία με την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και τους Δήμους Καρπενησίου και Αγράφων στηνόταν το Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης.

Στο πέτρινο σχολείο, όπου το 1944 τέτοιες μέρες (14 έως 27 Μαΐου) συνήλθε το Εθνικό Συμβούλιο. Δηλαδή, η Βουλή της κατοχικής Ελεύθερης Ελλάδας, με παρόντες 185 εθνοσυμβούλους. Βουλευτές, που τους είχαν εκλέξει μυστικά πολίτες σε όλη τη χώρα και με τις γυναίκες να έχουν ψηφίσει για πρώτη φορά. Ενα θαύμα στην Ευρώπη του πολέμου.

Ανάμεσά τους και ο Αρης Βελουχιώτης, εθνοσύμβουλος από τον Δομοκό. Και ο μητροπολίτης Αντώνιος (που αργότερα τον καθαίρεσαν), ο αγρότης Αργυράκης (που αργότερα τον κρέμασαν από ένα δέντρο) και ο δικηγόρος Στέφανος Πετραλιάς, ο πατέρας μας. Εθνοσύμβουλοι και οι τρεις από τον Πύργο της Ηλείας. Ο Μεγαλίδης τούς θυμόταν καλά «αυτοί έφτασαν αργοπορημένοι, τελευταίοι και καραβοτσακισμένοι, αλλά ζωηροί».

Δυο εβδομάδες φιλοξενήθηκαν όλοι στα ίδια χωριατόσπιτα και κάθισαν στους ίδιους πάγκους κάτω από τα βλέμματα του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη στους τοίχους. Με ανάταση του χεριού δώσαν τον όρκο και κήρυξαν την ιδρυτική πράξη της ΠΕΕΑ. «Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό κι ασκούνται από το λαό...»

Κάθε οικογένεια έχει τις δικές της μικρές και μεγάλες ιστορίες. Για τη δική μας, η Βουλή των Κορυσχάδων ήταν από τις μεγαλύτερες. Κι εμείς ήμασταν από εκείνα τα τυχερά παιδιά που ανακάλυπταν τον κόσμο ακούγοντας αληθινά παραμύθια. Για μυθικούς αρματωμένους και δίκαιους πολέμους, για υπερφυσικά τολμήματα κι απίστευτες θυσίες. Για «τη χιλιάκριβη τη Λευτεριά» του τραγουδιού.

Για το πώς μια βαρκούλα κατάφερε μέσα στη νύχτα κι ενώ οι σφαίρες γύρω σφύριζαν να περάσει απέναντι. Από την Πελοπόννησο στη Στερεά Ελλάδα. Ιστορίες που στη φαντασία απλώνονταν, φτιάχναν εικόνες και γεγονότα κι ερωτήματα του τύπου «άραγε ο μητροπολίτης Αντώνιος κάτω από το ράσο έκρυβε πιστόλι;».

Το Γεράκι “Μαρτυρικό χωριό” από τις θηριωδίες των Ναζί

"ΠΡΩΙΝΗ" κλικ ΕΔΩ

Μάϊος του 1943: το μεγάλο ντου και η διάρρηξη του ΑΣΟ στον Κακόβατο

   Πριν οχτώ χρόνια, στις 12-1-12 είχαμε προβεί σε ένα μικρό αφιέρωμα για την Εθνική Αντίσταση στον Κακόβατο, που έδωσε αρκετούς αγωνιστές, Παναγιώτης Κατερίνης, Γιώργος Τσαρουχάς, Φώτης Θεοδωρόπουλος και λοιπούς που αναφέρονται μετά τιμής και δόξας στην παραπάνω ανάρτηση.

    Επανερχόμαστε σήμερα [1] αναφερόμενοι στη δεύτερη διάρρηξη που έγινε τον Μάϊο του ΄43 και η οποία ήταν πολύ μεγαλύτερη από την πρώτη που έγινε στις 20 Απριλίου 1942, στην αποθήκη σταφίδας του Νιόνιου Παπαδήμα, προέδρου στο χωριό. Συμμετείχαν όχι μόνο Κακοβατίτες αλλά και από τα γειτονικά χωριά, Μπισχίνι, Καλίδονα, Στροβίτσι.

Στη  2η διάρρηξη πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε ο Θανάσης Κούτρης, που με τον Άρη Βελουχιώτη και τον Παρασκευά Λεβαντάκη είναι οι τρεις εξέχουσες  προσωπικότητες του έπους της Εθνικής Αντίστασης. 
     Και εδώ η περιγραφή του Παντελή Μούτουλα είναι ιστορική!!!

[1]  Αφορμή για αυτή την αναφορά είναι η καλή φίλη Ρέα Μακρή, φιλόλογος και πρόεδρος του "Συλλόγου Γυναικών"με πολλές περγαμηνές στο Μπισχίνι.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 20ον ΑΙΩΝΑ!!!

      Ο θαυμάσιος πίνακας του ΑΡΗ είναι έργο του Στάθη Πάνου, γιου των αγαπητών μας φίλων Αρετής και Δημητράκη.  Τον απαλλοτρίωσα από την έκθεση ζωγραφικής που γίνεται στη γκαλερί "Χρυσόθεμις "στο Χαλάνδρι αφενός γιατί είναι ένα έργο υψηλής  καλλιτεχνικής ποιότητας και αφετέρου γιατί αυτές τις ημέρες είμαι έντονα φορτισμένος με το έπος της Εθνικής Αντίστασης. Και ιδού ο λόγος:

      Παρευρέθηκα σε δυο παρουσιάσεις βιβλίων, η μια κοντά στην άλλη, που αναφέρονται σε δυο άγνωστες πτυχές της Αντίστασης. Το ένα είναι του Γιώργου Πασαμήτρου " ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΧΡΟΝΙΑ 1940-1944" για τη δράση του ΕΛΛΑΝ και τα τραγικά γεγονότα στην Ερμιονίδα, στις Σπέτσες και στην Ύδρα τον Ιούνιο του ΄44 και το άλλο το βιβλίο "Η κραυγή της σιωπής" του Σπύρου Τζόκα για την τραγική ιστορία του μεγάλου ποδοσφαιριστή του Μεσοπολέμου Σπύρου Κοντούλη και της μικρασιάτικης οικογένειάς του, που τον ντουφέκισαν οι Γερμαναράδες. 

   Καπάκι με αυτά ήταν και η συνάντησή μου με τον ιστορικό Παντελή Μούτουλα, συγγραφέα αρκετών βιβλίων για εκείνα τα μεγάλα χρόνια, ανάμεσα στα οποία προέχει το "ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ 1940-45"
  Και στα  τρία βιβλία, στην ιστορική τους αξία,  συμπεριλαμβάνεται και το μεγαλείο του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, ως προς το ήθος και την εθνική αντίληψη, κόντρα  στην ακραία και άστοχη πολιτική που εξέφραζαν πολλά δογματικά και στενόμυαλα μέλη του ΚΚΕ, και πολλάκις και  αυτό το ίδιο, αιτία πολλών εξτρεμισμών. 

    Ειρήσθω δε, το Ολοκαύτωμα του Λεπρέου τον Ιούλιο του ΄44, δεν το έχω συναντήσει να αναφέρεται σε κανένα ιστορικό βιβλίο. 

   Πρέπει να τονίσω ότι ο Παντελής, εκτός των άλλων, μου μεταλαμπάδιασε, ακόμα περισσότερο, την άσβεστη φλόγα για εκείνο το μεγαλείο και μου μίλησε με δέος για τον ΑΡΗ αλλά και την ιδιαιτερότητά του, η οποία διακρίνεται και στους Θανάση Κούτρη και Παρασκευά Λεβεντάκη. 

[Για αυτό το θέμα, περίπου άγνωστο, σε επόμενη ανάρτηση]

ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

         Ε όχι ρε παιδιά και τέτοια ισοπέδωση και ...κοροϊδία.  Είναι προσβολή και πρόκληση στο μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης να καταθέτουν  στεφάνια άτομα με  ακροδεξιά ή φασίζουσα ιδεολογία. Στην ουσία είναι πράξεις απαξιωτικές και ανάρμοστες Κι αυτό για λόγους μικροπολιτικής λαϊκίζουσας αντίληψης. Τέτοιες επιδεικτικές  ενέργειες προκαλούν τους δημοκρατικούς πολίτες. Αυτό ακριβώς έγινε στη Ζούρτσα προχτές την 28η Οκτωβρίου. Το μήνυμα ενός Ζουρτσάνου τα λέει όλα: 

Στη ζουρτσα το στεφανι για την Εθνικη Αντισταση το κατεθεσε ο αντιδήμαρχος οικονομικων κ Αλτανης πραγματικα ανατριχιάσαμε ..... 

      Κύριε Αλτάνη σε όλο τον δημοκρατικό χώρο είσαι εκτεθειμένος με όλες σου τις προκλητικές εμφανίσεις. Εσύ βεβαίως και όλοι οι τέτοιοι το θεωρείς προτέρημα και εθνικό καθήκον.....

...Η περίπτυξη του Αλτάνη
μετά μειδιάματος άφατης ικανοποίησης
 και κομματικής περιπάθειας τα λέει όλα!  

Δυστυχώς η χώρα μας είναι η μόνη περίπτωση στον κόσμο που μετά τον μεγάλο πόλεμο οι συνεργάτες των ναζιστών Γερμανών, Χίτες, κουκουλοφόροι, ταγματασφαλίτες όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, όπως τους έπρεπε, αλλά επιβραβεύθηκαν κιόλας. Αλλά το μέγιστο είναι που αποτέλεσαν μετέπειτα τον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό. Είναι οι πρόγονοι των χουντικών ανθρωπάριων και των κάθε είδους φασιστικοειδών χρυσαυγιτών!!!! Και μη ...κρυβόμαστε κοντινοί απόγονοι  αυτών των τότε εγκάθετων, είναι όλοι αυτοί οι καραμπινάτοι ακροδεξιοί, οι κάθε είδους υπερπατριώτες Ελληνάρες, οι Βουκεφαλοφόροι Μακεδονομάχοι και υπέρμαχοι της Φυλής μπρος στον κίνδυνο των προσφύγων και μεταναστών....  . 

     Δοθείσης της ευκαιρίας, που λέμε, τι έγινε με εκείνες τις πομπώδεις εξαγγελίες του μεγάλου Τζαβάρα τότε στη Ζούρτσα περί μήνυσης κτλ,   κλικ ΕΔΩ 

Από την Πίνδο στον Γοργοπόταμο

 Πολυμέρης Βόγλης*  EFSYN 

Μνημείο Ηρώων για του Μαχητές του 

Υψώματος 731 ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ

   Ο Δημήτριος Κασλάς γεννήθηκε το 1901 στο χωριό Πουρί της Μαγνησίας. Νεαρός πολέμησε στη μικρασιατική εκστρατεία, στη συνέχεια μπήκε στη Σχολή Αξιωματικών και τον Οκτώβριο του 1940 υπηρετούσε ως λοχαγός στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού Τρικάλων. Πολέμησε στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο, προήχθη σε ταγματάρχη και διακρίθηκε ιδιαίτερα στη δεύτερη φάση του, την άνοιξη του 1941.Στη διάρκεια της «εαρινής επίθεσης» των Ιταλών, ο Δ. Κασλάς μαζί με το τάγμα που διοικούσε ανέλαβε την υπεράσπιση του στρατηγικού υψώματος 731, το οποίο οι Ιταλοί δεν κατάφεραν να καταλάβουν παρά τις επανειλημμένες επιθέσεις τους. Ηταν τέτοια η σφοδρότητα των συγκρούσεων και η αυτοθυσία των ελληνικών δυνάμεων, που το 731 αναγράφεται στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη. Στη διάρκεια της Κατοχής ο Δ. Κασλάς προσχώρησε στον ΕΛΑΣ, έγινε διοικητής του 52ου Συντάγματος και συμμετείχε σε μάχες κατά των στρατευμάτων κατοχής στη Μακρακώμη, το Παλιούρι, το Λιανοκλάδι, τον Δομοκό κ.α. 

Η ιστορία του Δ. Κασλά, ο οποίος άρχισε έναν αγώνα στα βουνά της Πίνδου κατά των Ιταλών, για να τον συνεχίσει λίγα χρόνια μετά στα βουνά της Ρούμελης κατά των Γερμανών, δεν είναι μια ιστορία ξεχωριστή. Αξιωματικοί και φαντάροι που πολέμησαν τον χειμώνα του 1940-1941, έγιναν αντάρτες και πολέμησαν ξανά στα 1943-1944 όταν εξαπλώθηκε το κίνημα της Αντίστασης.

Από αυτήν την άποψη, η συμβατική περιοδολόγηση ανάμεσα αφενός στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο (1940-1941) και αφετέρου στην Κατοχή και την Αντίσταση (1941-1944), ενώ τυπικά είναι σωστή, συσκοτίζει το «νήμα» που συνδέει αυτές τις δύο περιόδους: τον πατριωτισμό και τον αγώνα κατά του φασισμού και του Αξονα. Οι στρατιώτες στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο αλλά και όσοι-ες συμμετείχαν στο κίνημα της Αντίστασης εμφορούνταν από πατριωτικά ιδανικά και ο αγώνας τους είχε αντιστασιακό χαρακτήρα, στην πρώτη περίπτωση την απόκρουση του ξένου εισβολέα και στη δεύτερη την απελευθέρωση της χώρας από τους κατακτητές.