Το “Άγαλμα” που κοσμεί την πλατεία Βικτωρίας και η ιστορία του.

Το επιβλητικό άγαλμα που δεσπόζει στην Πλατεία Βικτωρίας απεικονίζει το μυθολογικό στιγμιότυπο της αρπαγής της Ιπποδάμειας από τον μεθυσμένο Κένταυρο Ευρυτίωνα και την προσπάθεια του Αθηναίου Βασιλιά Θησέα να τη διασώσει, ενώ στη σύνθεση διακρίνεται πεσμένη και μία τέταρτη μορφή, η οποία ανήκει σε υπηρέτρια της Ιπποδάμειας.Το έργο φιλοτεχνήθηκε στο Βερολίνο το 1906 από τον Γερμανό γλύπτη Γιοχάνες Πφουλ (Johannes Pfuhl, 1846 – 1914) και είναι κατασκευασμένο στις αρχές το 20ού αιώνα, το 1908, από γαλβανισμένο μπρούντζο σε εργοστάσιο της Γερμανίας. Η όλη γλυπτική κατασκευή στηρίζεται σε μαρμάρινη βάση οκταγωνικού σχήματος, όπου υπάρχει η εγχάρακτη επιγραφή ΘΗΣΕΥΣ ΣΩΖΩΝ ΤΗΝ ΙΠΠΟΔΑΜΕΙΑΝ. ΕΡΓΟΝ Ι. ΠΦΟΥΛ. Το γλυπτό Θησεύς σώζων την Ιπποδάμειαν ήταν στα μέσα του 1960 η πηγή έμπνευσης για τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου στο τραγούδι «Το Άγαλμα» που γνώρισε μεγάλη επιτυχία με ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο.

Το γλυπτό είναι διάτρητο από σφαίρες, πιθανώς από την εποχή του Εμφυλίου.

Το χάλκινο αυτό γλυπτό δωρήθηκε στο Δήμο Αθηναίων το 1927 και τοποθετήθηκε αρχικά στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας, απ’ όπου μεταφέρθηκε την Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 1937 στη σημερινή θέση του στην Πλατεία Βικτωρίας. 

Πηγή: https://www.catisart.gr/poio-einai-to-agalma-poy-kosmei.../

ΜΠΡΑΒΟ ΠΡΟΚΟΠΗ, ΟΛΟ & ΠΡΟΚΟΒΕΙΣ!!!!!!

''ΠΡΩΙΝΗ" ΧΤΕΣ...

Λιλή Ζωγράφου, η ασυμβίβαστη που όρθωσε το ανάστημά της σε πρέπει και επιταγές !!!

Λιλή Ζωγράφου, η ασυμβίβαστη που όρθωσε το ανάστημά της σε πρέπει και επ... Σαν σήμερα 17 Ιουνίου το 1922 γεννιέται η Λ. Ζωγράφου, όρθωσε το ανάστημά της σε...

Ένα ενδιαφέρον πνευματικό παιχνίδι

    Μια ομάδα 15 περίπου ατόμων παρακολούθησε στο Μέγαρο τη μεγάλη Έκθεση σύγχρονης τέχνης Μετά τη Βαβέλ που συμπεριλάμβανε πολλά και διάφορα εκθέματα, [100 περίπου έργα ζωγραφικής, σχέδια, γλυπτά, εγκαταστάσεις και βιβλία καλλιτεχνών, διαδικτυακά έργα, μεταξύ των οποίων και νέες παραγωγές, καθώς και περφόρμανς έργων της Dora García.] 

      Η εικαστικός που τους ξενάγησε, η Κατερίνα Ζαχαροπούλου, έδωσε στον καθένα μια μικρή πλάκα και μια κιμωλία, όπου ο θα έγραφε μια λέξη που του ερχόταν βλέποντας ένα έκθεμα.

  Στο τέλος μάζεψε όλες τις λέξεις σε μια σελίδα και στηριζόμενη σε αυτές έφτιαξε ένα ωραίο κείμενο [δέστε στο βίντεο].

    Ένα τέτοιο παιχνίδι με πνεύμα και φαντασία νομίζω ότι θα ήταν ωραίο να γίνει σε μια καλή παρέα. Εντάξει καλή παρέα εννοώ απλά να μην είναι μια παρέα του Survivor.
   Μάλιστα το κείμενο, από τις λέξεις όλων να γραφτεί πάλι από όλους, εννοείται καθένας το δικό του. 
     Αρετή συμφωνείς να το κάνουμε με την 'καλή" παρέα";

Εκεί όπου κείτεται η ελληνική Ιστορία

ΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ                          από τον Κώστα Μαυρουδή
«Η Καθημερινή», 18.02.2019

Ο «θρηνώδης άγγελος», έργο του Ιωάννη Βιτσάρη (1844-1892)

 στον τάφο της οικογένειας Κουμέλη. Ένα από τα πέντε έργα 

του γλύπτη στο Α’ Νεκροταφείο.

Σε μία από τις δεκάδες επισκέψεις της στο Α΄ Νεκροταφείο, η Φίλια

Ξυ-λά-Παττακού συνάντησε μια νεαρή γυναίκα. Έψαχνε τον τάφο

του Κολοκοτρώνη και η Φίλια προσφέρθηκε να τη συνοδεύσει ώς

εκεί πλέον πλοηγείται άνετα στον δαιδαλώδη ιστό του

νεκροταφείου. Όχι σαν την πρώτη φορά που ένιωθε σα χαμένη...

Όταν έφτασαν, η κοπέλα ασυναί-σθητα σήκωσε το χέρι και τον

χαιρέτησε φωναχτά. Μετά γέλασε με τον εαυτό της. Η Φίλια

θυμάται ότι την ίδια ημέρα είχε δει και μια ηλικιωμέ-νη γυναίκα, με

το μπαστούνι στο ένα χέρι και δύο κόκκινα τριαντάφυλλα στο άλλο.

Χαιρετήθηκαν από μακριά με ένα νεύμα. Εκείνη κατευθυνόταν στο

μνημείο του πολιτικού και διανοητή Παναγιώτη Κανελλόπουλου,

τον γνώριζε προσωπικά, παρακολουθούσε τις συζητήσεις στο

γραφείο του, Ακαδημίας 33 –ακόμα το θυμάται– κάθε Παρασκευή.

Σύμφωνα με την ηλικιωμένη γυναίκα, την κατασκευή του μνημείου

είχε επιμεληθεί η Αμαλία Μεγαπάνου.

Ένας λόγος που η Φίλια ξεχωρίζει τα δύο παραπάνω περιστατικά

είναι γιατί τα τελευταία 2,5 χρόνια, αφότου με τη φίλη της Λίντα

Θεοδώρου αποφάσισαν να μπουν στην «περιπέτεια» του Α΄

Νεκροταφείου, ελάχι-στοι είναι οι άνθρωποι που έχουν συναντήσει

εκεί. «Είναι πολύ περίεργο αν σκεφθείς ότι κάτω από τα πόδια σου

βρίσκεται όλη η ελληνική Ιστο-ρία» λένε στην «Κ» οι δύο γυναίκες

που γράφουν από κοινού, η μία στα ελληνικά, η άλλη στα αγγλικά,

το μπλογκ «Το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών: Σμιλεύοντας τις

Προσωπικότητες» (athensfirstcemeteryin-greek.blogspot.com),

που έχει στόχο να ξεναγήσει τον Αθηναίο αλλά και τον ξένο

επισκέπτη στο Α’ Νεκροταφείο, ίσως το μεγαλύτερο και πιο

άγνωστο μουσείο ελληνικής ιστορίας στη χώρα.

Όλα άρχισαν όταν η Λίντα, που κατάγεται από τον Καναδά, αλλά

είναι παντρεμένη με Έλληνα και ζει εδώ και πολλά χρόνια στη

χώρα, η οποία έχει ασχοληθεί με τη συγγραφή ταξιδιωτικών

βιβλίων για την Ελλάδα, διαπίστωσε ότι οι ταξιδιωτικοί οδηγοί

αναφέρουν από λίγα έως ελάχιστα για το Α΄ Νεκροταφείο.

Συνήθως ότι πρόκειται για έναν υπαίθριο κήπο γλυπτών που

ιδρύθηκε το 1843, ότι εκεί αναπαύονται πολλοί επώνυμοι Έλληνες

και βέβαια πως εκεί βρίσκεται η «Κοιμωμένη» του Χαλεπά. «Γιατί

να είναι το νεκροταφείο Περ Λασέζ στα δέκα πρώτα ταξιδιωτικά

αξιοθέατα του Παρισιού και το Α΄ Νεκροταφείο να μην αναφέρεται

που-θενά;», αναρωτήθηκε. Πρότεινε στην καλή της φίλη Φίλια, που

επίσης αγαπά την Ελλάδα και την ταραχώδη ιστορία της να

ξεκινήσουν οι ίδιες τη «χαρτογράφηση» του νεκροταφείου και των

προσωπικοτήτων που φιλοξενεί και με την ευκαιρία να

εμβαθύνουν και οι ίδιες στην ελληνική Ιστορία. Το είχε πει –μας

θυμίζουν– και ο Δημήτριος Βικέλας, κοσμοπο-λίτης, συγγραφέας,

Παριζιάνος και πρώτος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής

Επιτροπής, όταν επισκέφθηκε το Νεκροταφείο το 1884: «Αυτό που

είδα ήταν ένα Πάνθεον, ένα σχολείο Ιστορίας για τους Έλλη-νες».

Η αφετηρία

Από τις πρώτες τους επισκέψεις στο Α΄ Νεκροταφείο μαγεύτηκαν

κατ’ αρχάς από το περιβάλλον. «Είναι κατάφυτο από δένδρα,

πολλά αιωνό-βια», λέει η κ. Ξυλά-Παττακού, η οποία εργάζεται στο

υπουργείο Εσωτε-ρικών. «Στην αρχή δεν ξέραμε πού να

πρωτοκοιτάξουμε. Είναι τόσα πολ-λά τα μνημεία και τα γλυπτά

που σε ξεπερνάει». Αποφάσισαν να ξεκινή-σουν από την Ελληνική

Επανάσταση, αλλά το εγχείρημα είχε δυσκολίες. Δεν υπάρχει

κατάλογος ονομάτων στο νεκροταφείο, ενώ ο χάρτης στην είσοδο

δεν δείχνει καν πού βρίσκονται τα πιο φημισμένα μνημεία. Οι

δρόμοι σ’ αυτή τη «Μητρόπολη των νεκρών» δεν έχουν στοιχειώδη

αρί-θμηση. Όπως λένε, ακόμα και αν γνωρίζεις ότι ο Θεόδωρος

Κολοκοτρώ-νης, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο Παλαμάς, ο

Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Ερρίκος Σλήμαν ή η Μελίνα Μερκούρη έχουν

θαφτεί εκεί, δεν θα βρεις τα μνημεία τους εκτός αν είσαι πολύ

τυχερός. Ή επίμονος όπως οι δυο τους. Για να βγάλουν μια άκρη

και να συνεννοούνται, η Λίντα και η Φίλια επινόησαν τα δικά τους

ονόματα για τους κεντρικούς δρόμους.

Το μπλογκ τους, που εμπλουτίζεται συνεχώς, αποτελεί έναν οδηγό

του Α΄ Νεκροταφείου. Περιλαμβάνει μια σύντομη ιστορική

αναδρομή για τον άνθρωπο που αναπαύεται στο κάθε μνημείο,

αλλά και πληροφορίες για τα έργα τέχνης που ενδεχομένως το

κοσμούν. Οι ήρωες της Επανάστασης, οι πολιτικοί, οι

διαμορφωτές, οι ευεργέτες και βέβαια οι γλύπτες. «Από την αρχή

είπαμε, μπορεί να μη γίνουμε διάσημες από αυτό το έργο, αλλά

πάντως θα μάθουμε πολλά», λέει η κ. Θεοδώρου.

Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας: Η προτομή του πατέρα του

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΠΑΝΤΑΗΣ / ΙΝΤΙΜΕ NEWS

Στο τμήμα 1/403 του Α΄ Νεκροταφείου, ο επισκέπτης μπορεί να

εντοπί-σει τον οικογενειακό τάφο όπου αναπαύεται ο Νίκος

Χατζηκυριάκος-Γκίκας (1906-1994), ένας από τους

σημαντικότερους Έλληνες ζωγρά-φους της γενιάς του

μεσοπολέμου, με αμέτρητες ομαδικές και προσωπι-κές εκθέσεις σε

Αθήνα, Παρίσι, Λονδίνο και Αμερική, διεθνή αναγνώρι-ση και

πολλές διακρίσεις.

Η προτομή –έργο των γλυπτών Αφών Κοτζαμάνη– απεικονίζει τον

πα-τέρα του, ναύαρχο και υπουργό Αλέξανδρο Χατζηκυριάκο από

τα Ψαρά. Η μητέρα τού φημισμένου ζωγράφου ήταν γόνος της

ιστορικής υδραίικης οικογένειας Γκίκα

Μεταξύ άλλων, από το 1935-1937, ο Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας

εκδίδει με τον Δημήτρη Πικιώνη το «3ο Μάτι» με άρθρα για τη

ζωγραφική, την αρχιτεκτονική, την πολεοδομία των αρχαίων. Οι

δυο τους γίνονται φίλοι.

Δημήτρης Πικιώνης: Ο λιτός τάφος του αρχιτέκτονα

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΠΑΝΤΑΗΣ / ΙΝΤΙΜΕ NEWS

Πολλά μνημεία του Α΄ Νεκροταφείου είναι μεγαλοπρεπή,

Μιχαήλ Αγγελος!!!!!!!!!!!!!!

Πέθανε παρεξηγημένος και καταπιεσμένος | Nikos ON LINE Μέσα στους αιώνες έχουμε δει χιλιάδες έργα τέχνης και έχουμε θαυμάσει εκατοντάδες καλλιτεχνών. Ένας όμως είναι, ...

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΚΚΩΝΗΣ, Ο ΠΟΛΥΤΑΛΑΝΤΟΣ (2ον)

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΚΚΩΝΗΣ: Ο ΣΤΡΟΒΙΤΣΑΝΟΣ ΠΟΛΥΤΑΛΑΝΤΟΣ ΟΡΓΑΝΟΠΟΙΟΣ!!!

       Ο άνθρωπος από κτήσεως κόσμου και της κλοτσηδόν εξόδου εκ παραδείσου, πολλές τέχνες και επαγγέλματα απεργάζεται.

Το ιδανικό και το ευχής έργον είναι να συνυπάρχουν στο ίδιο άτομο το χόμπυ, η τέχνη και το επάγγελμα. Μεγάλο πλεονέκτημα, ευτυχία η ταύτιση. Τότε έχουμε πλήρη μέθεξη του σώματος και της ψυχής, υπέρβαση της ζωής και πάνω από τον θάνατο.

      Ένα τέτοιο έργο παίζεται στον τόπο μας με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Κοκκώνη. Είναι σύντροφος της δασκάλας του χωριού (αχ ρε Γιαννιτσοχώρι...) Μαρίας Καραγγελή και κατάγεται από το Λέπραιο, το μαρτυρικό Στροβίτσι, το ψωριό του μεγάλου μουσικολόγου και ερευνητή της παραδοσιακής δηημοτικής μουσικής, Σίμωνα Καρά!  

       Ο Δημητράκης λοιπόν είναι ένας ατόφιος λαϊκός οργανοποιός όλων των εγχόρδων οράνων της μουσικής και συνάμα άριστος οργανοπαίκτης τους. Καλλύτερα όμως να μας τα πει ο ίδιος:

 

Τα καλλίτερα σε επόμενες αναρτήσεις.....

ΣΧΟΛΙΟ: Γεια σου Μητσάρα, με τα μαγικά σου όργανα... και τις φοβερές κατασκευές. Φάνης 

"ΠΟΛΥΜΝΙΑ": ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΩΝ ΖΑΧΑΡΩΣ

         Η "ΠΟΛΥΜΝΙΑ" (Εθελοντική Πολιτιστική Κίνηση Πολιτών Ζαχάρως) επιδεικνύοντας για μια άλλη φορά τον πολιτισμό στην πράξη, συγχαίρει τον Πολιτιστικό Σύλλογο Φιλοπροόδων Ζαχάρως για τη Θεατρική Ομάδα, που επί τέσσερα συνεχή βράδια με μεγάλη επιτυχία ανέβασε τις "Τρελές Κωμωδίες" και έριξε το σπόρο της σε μια κοινωνία ξερακιασμένη από δίψα για την πραγματική, λαϊκή τέχνη και όχι τα μπουλούκια!!!

                 Στη Δημοκρατία και στην Τέχνη ανθίζουν ΟΛΑ τα λουλούδια!

Οι πολιτιστικοί σύλλογοι έχουν τον ίδιο σκοπό, τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ και σε μια κοινωνία, ας είναι και μικρή, η ύπαρξη και η δραστηριότητα πολλών συλλόγων και φορέων ανυψώνει το πολιτιστικό επίπεδο.Είναι πολιτιστικός πλούτος! 

Ο δήμος μας δεν είναι μόνο Sugartown....

Και ακόμη δυο λόγια από  από ένα νέο μέλος της "Πολύμνιας", τη Μαρία Δρακοπούλου (Ηθοποιό-θεατρολόγο-«σκηνοθέτη»  

       Σ’ένα κλίμα ζωτικότητας, χαράς και αισιοδοξίας βρεθήκαμε τη Δευτέρα 7/4 το βράδυ απολαμβάνοντας το πηγαίο ταλέντο και ένστικτο των ερασιτεχνών ηθοποιών του «Πολιτιστικού συλλόγου φιλοπροόδων Ζαχάρως» με τίτλο «Ξεκαρδιστικές Κωμωδίες» συρραφή τεσσάρων μονόπρακτων σπουδαίων συγγραφέων του παγκοσμίου και ελληνικού ρεπερτορίου. Μας ταξίδεψαν στον χώρο της κωμωδίας και της σάτυρας, διατηρώντας τα στοιχεία της φάρσας, της ανατροπής και της αριστοτελικής κάθαρσης.Και τελικά διαπιστώσαμε ότι το χιούμορ στον άνθρωπο είναο απαραίτητο γιατί ξορκίζει τα δεινά της ζωής, απελευθερώνει τη σκέψη και την κρίση σχολιάζοντας τολμηρά τα κακώς κείμενα της καθημερινότητας.Κάθε σύστημα και νοοτροπία έχει τα τρωτά της, κάθε άνθρωπος παραμένει στο βάθος αδύναμος και κάθε εποχή αντιμετωπίζει αδιέξοδα κοινωνικοπολιτικά και φιλοσοφικά.Η σάτυρα όμως από την εποχή του Αριστοφάνη και δώθε είναι ο δρόμος  για την αλήθεια και την  προτροπή  για την αναθεώρηση των αξιών.Δεν προτείνει λύσεις αλλά οδηγεί την σκέψη μας στον προβληματισμό  με ανώδυνο τρόπο.Ένα μεγάλο μπράβο στο σκηνοθέτη Βασίλη Φλώρο που την εμψύχωση , συντόνισε και την οδήγησε στην κωμική υπερβολή έτσι ώστε η παράσταση να εξελιχθεί σ’ένα λαϊκό πανηγύρι με παγανιστικό χαρακτήρα.Η προσπάθεια και η κατάθεσή τους είναι σημαντική και πρέπει να συνεχιστεί.Το κοινό, εμείς οι άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων είμαστε δίπλα τους γιατί κάθε τόπος και άνθρωπος ανεξαρτήτου ηλικίας διψάει και έχει δικαίωμα στο θέατρο, στη ψυχαγωγία, κοινώς αγωγή της ψυχής!

Η ΖΑΧΑΡΩ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΟΨΗ!!!!

«Ιστορίες από το Λιβαδερό Κοζάνης»

Katerina Pap (1)

        Πρόκειται για το ντοκιμαντέρ του διαδικτυακού περιοδικού Absurdum.gr το οποίο βραβεύτηκε ως καλύτερη ταινία τεκμηρίωσης στο 4o Διεθνές Φεστιβάλ Κορινθίας Πελοποννήσου “Γέφυρες” PIFF, που έληξε τον Δεκέμβριο του 2013. Το «Ιστορίες από το Λιβαδερό Κοζάνης» παρουσιάζει μικρές ιστορίες κατοίκων για τον τόπο τους, τα βιώματα τους και τις παραδόσεις του μικρού αυτού χωριού.

Συνέντευξη των δημιουργών του βραβευμένου ντοκιμαντέρ, Ιστορίες από το Λιβαδερό Κοζάνης 

www.pints.gr

[κλικ στη φωτογραφία] 

(1)  Η Katerina Pap είναι κοράκλα του πρωτόφιλου Ασημάκη και της Βαγγελίτσας. Τώρα τελευταία αποφοίτησε από τα ΜΜΕ του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Με μεγάλη μας χαρά στο μέλλον η Κατερίνα θα είναι η άμεση συνεργάτιδά μας  και συνδιαχειρίστρια στην ιστοσελίδα το  "yannitsochori.blogspot.com" 

Ποιος μας πιάνει λοιπόν.....Νέο αίμα, νέα πνοή!!! 

Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΧΑΡΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΛΕΦΤΕΡΗ ΠΟΥΛΙΟ

      Ανάμεσα στα αμέτρητα αφιερώματα και συνεντεύξεις του ποιητή, η τελευταία δημοσιεύθηκε στην ΑΥΓΗ της Κυριακής που μας πέρασε. [κλικ ΕΔΩ]   Στην ίδια εφημερίδα είχαν  δημοσιευθεί και τα πρώτα του ποιήματα σε ηλικία 17 χρονών. 

       Στη χθεσινή μας συνάντηση  στο τεϊοποτείο "ΣΤΡΟΦΕΣ", ο ποιητής, μαγεμένος για τα τόσα που του έχω εξιστορήσει για την ωραία μας θάλασσα,  εξέφρασε την επιθυμία του το καλοκαίρι να το περάσει στην περιοχή μας. Θα είναι ευχής έργο και μεγάλη τιμή και καμάρι μας να γίνει κάτι τέτοιο. Εμείς, ως "ΠΟΛΥΜΝΙΑ", θα φροντίσουμε και μάλιστα ελπίζω ότι θα υπάρξει ανταπόκριση ώστε η φιλοξενία να γίνει υπό την αιγίδα του Δήμου. 

Να μια ωραία ευκαιρία ο Δήμος μας να ακουστεί  για κάτι θετικό, εξαίσιο και όχι για αυτά που τόσα χρόνια  ...γεμίζει ο τύπος, σκάνδαλα επί σκανδάλων και ..προξενιά στην Ουκρανία!  

Οποιαδήποτε  πρόταση προς αυτή την κατεύθυνση είναι ευπρόσδεκτη! 

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΤΕΪΤΟΠΟΙΕΙΟΝ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΣΤΗ ΒΙΚΤΩΡΙΑ

             Το Ικαριώτη Γιαννάκη Πούλο, τον ποιητή, τον μανάβη στην πλατεία Βικτωρίας τον έχουμε παρουσιάσει  στο "ΓΙΑΝΝΙΤΣΟΧΩΡΙ"  (κλικ ΕΔΩ) μετά τιμής και όλων των σχτικών. Αυτόν και τα ακριβά του ενδύματα. Εννοώ τα ποιήματά του, έτσι; Όμως ο Γιαννάκης, εκτός από ποιητής, μανάβης, οικολόγος, υποψήφιος βουλευτής, ψαράς έχει κι άλλες ασχολίες και δη καλλιτεχνικές! 

     Κάθε Παρασκευή λοιπόν, με την παρέα του, στις 9.00 μ.μ παίζουν θέατρο και απαγγέλνουν ποιήματα στο τεϊοποτείο "Στροφές" (1) του Νικόλα στη Βικτώρια, που επί 30 χρόνια, ως στέκι κρατά ένα ανθρώπινο πολιτιστικό χαρακτήρα.

 Απόψε όλοι μας θα είμαστε εκεί. Είμαι σίγουρος ότι θα είναι μια θαυμάσια βραδιά γιατί πάνω από όλα θα ξεχειλίσει η άδολη τέχνη, η πηγαία και ατόφια ευγένεια και η  προσφορά χωρίς κανένα αντίτιμο εκτός από την αγάπη για την ποίηση και το θέατρο και μας τους φίλους!!!

Ελάτε λοιπόν και καθόλου δεν θα μετανιώσετε.

Δεν είναι πρόσκληση, είναι κάλεσμα Ψυχής και ΑΓΑΠΗΣ,  κόντρα στους δύσκολους, χαλεπούς καιρούς και στις ελαφρότητες των είναι και στις χαρακιές μας. Η τέχνη ελαφρώνει τα σακκιά που κουβαλάμε όλοι μας!

(1) Το τεϊοποτείο  ως στέκι βρίσκεται στη μέση της Χαμιλτον, στο 7, που είναι ένας δρομίσκος ανάμεσα στην Κοδριγκτώνος και στην    Δεριγνύ, μεταξύ Πατησίων και 3ης Σεμπτεβρίου. Το έχετε επισκεφθεί;       

Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ

κλικ ΕΔΩ

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΚΟΓΙΑ!

Ήρθαν τα πουλιά........

The Cinematic Orchestra - Arrival of the Birds & Transformation.url 1 K   Λήψη αρχείου

Alexandria: The Greatest City Η ΠΟΛΙΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ!!!

Three cities dominated the ancient world: Athens , Rome and a third, now almost forgotten. It lies hidden beneath the waters of the Mediterranean and a sprawling modern metropolis. 

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ!!!

απο την καλη μας λιτσα 

Όπως πολύ σωστά επισημαίνει στο σχόλιο του εκείνος που την κυκλοφόρησε είναι 
“η πιο συγκλονιστική και καλλιτεχνική αντιπολεμική φωτό που έχω δει. Ούτε μάνες και παιδιά που κλαίνε, ούτε σακατεμένα σώματα. Όλα αυτά μαζί "φαίνονται" στην "Απώλεια" και την "Απουσία".
Άξιο παρατήρησης σε αυτή τη φωτογραφία είναι και το ...γεγονός ότι, η μεν γυναίκα έχει περήφανο και οργισμένο βλέμμα, το δε παιδί φοράει το καπέλο του νεκρού πατέρα του. 

Αγνώστου φωτογράφου, μάλλον εποχής Α' Παγκοσμίου”.

Η Ζαχάρω (Γιαννιτσοχώρι ) δεν βγάζει μόνο...αγγούρια και ντομάτες.

Μεγάλη μας χαρά και τιμή είναι να παρουσιάζουμε ανθρώπους που με την παρουσία τους στα ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ κοσμούν τον τόπο μας. Μια λοιπόν από αυτές τις καλύτερες περιπτώσεις είναι η καλή μας φίλη και συμπατριώτισσα Βαγγελίτσα Διαμαντοπούλου, γυναίκα του δικού μας Ασημάκη (του Κλη ντε..), που από τις 10-1-13 είναι Λέκτορας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο,στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε..... 

 Ιδού λοιπόν το τελευταίο της βιβλίο:  

ΕΝΑ ΖΕΣΤΟ ΜΠΡΑΒΟ
Θερμά Συγχαρητήρια στη Βαγγελιώ για την τιμητική θέση που είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιας,κοπιαστικής και αθόρυβης εργασίας! Εύχομαι καλή επιτυχία είναι τιμή για το τόπο μας 

να διακρίνονται πατριώτες σε σημαντικές θέσεις , ιδιαίτερα όταν αυτό έχει να κάνει σε θέματα παιδείας και πολιτισμού. 
Μπράβο Βαγγελιώ 

Τασούλα Σεραφοπούλου-Τάγαρη

ΤΕΛΕΙΟ!

απο τον κωστα μαυρουδή

Ο εντυπωσιακός, σε εμφάνιση και (βεβαίως) σε δεξιοτεχνία,κ. Davind  Garett, μας παρουσιάζει την Csardas. Με αρκετή άνεση, αλλά  και (μεταξύ μας)   θέαμα. Πληροφορούμαι ότι Csardas είναι  παλιός  Ουγγαρέζικος (τσιγγάνικος) χορός, 

η λέξη δε  σήμαινε  ταβέρνα ....
(όπου και να πάω με κυνηγάει παναθεμά την!)

http://www.youtube.com/embed/Lxd-0G28FOA