Συνάντησα τον βασανιστή μου

 Του Μάκη Μπαλαούρα

Γενάρης 1974, τα Πανεπιστήμια ( μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου), έρημα «γιατί τα 'σκιαζε η φοβέρα…». Συνάντηση με συντρόφους του Ρήγα Φεραίου στα Εξάρχεια, αναρωτιόμαστε πως να σπάσουμε τη τρομοκρατία της Δικτατορίας Ιωαννίδη.

Προσφέρθηκα να παρουσιαστώ στην ΑΣΟΕΕ. Λίγη ώρα μετά την εμφάνιση μου, ΕΣΑτζήδες, με επικεφαλής το δεξί χέρι Ιωαννίδη, τον διαβόητο ταγματάρχη Κουλουμβάκη, με συνέλαβαν.

Φοβήθηκα. Σε αντίθεση με την Ασφάλεια Αθηνών, που από τις πολλές συλλήψεις και ξύλο (όπως ξερίζωμα μαλλιών από Σμαΐλη) είχα μάθει απέξω τους βασανιστές, τους ρόλους τους, καθώς και την (επιστημονική;) αποφυγή ανήκεστου βλάβης, η ΕΣΑ με τρομοκρατούσε. Είχα δει συμφοιτητές/συμφοιτήτριες μου σερνόμενα ερείπια..

Στο ΕΑΤ με υποδέχτηκαν με το «αλώνι», κύκλος 10-15 ΕΣΑτζήδων που κλότσαγαν και γρονθοκοπούσαν άγαρμπα…

Πιθανολόγησα ότι δεν ήξεραν τη συνάντηση με Ρηγάδες. Θα το είχα καταλάβει όταν το ξύλο συνοδευόταν με βρισιές και απειλές που αφορούσαν τη δράση μου στο μαζικό κίνημα, όπως «κωλ..παιδα, κουμούνια, θα πεθάνετε, νομίσατε ότι από τα πανεπιστήμια θα ρίξετε την εθνική κυβέρνηση».. Με επέστρεψαν στον Κουλουμβάκη. Η βιβλιοθήκη γεμάτη με ντοσιέ, «Αρνάκι γάλακτος Ροδεσίας», «Μοσχαράκι Αργεντινής». Τρομοκρατήθηκα, νόμισα ότι είναι δολοφονημένοι καταχωρημένοι με κωδικούς κρεάτων! Αργότερα έμαθα ότι αφορούσαν το σκάνδαλο στελέχους της χούντας, Μπαλόπουλου με τα σάπια κρέατα!

Στις απειλές του Κουλουμβάκη, επανέλαβα ότι η δράση μου στο μαζικό Φοιτητικό Κίνημα είναι δημόσια και γνωστή στην Ασφάλεια. Έγινε έξαλλος: «Εδώ δεν είναι η εξοχή της Ασφάλειας που χαϊδεύει, είναι το άντρο του ΕΑΤ-ΕΣΑ, όπως το λέτε εσείς τα κουμούνια»! Φώναξε τους δικούς του για τα περαιτέρω. (Το ίδιο επαναλήφθηκε μέρες μετά με τον διάδοχο του Ιωαννίδη, Σπανό…» που με απείλησε με το περίστροφο για «να τα πω όλα»).

Όλο το σώμα μου πονούσε, ιδιαίτερα το αυτί κουδούνιζε, ζαλάδα και απώλεια ακοής. Ο περιβόητος γιατρός Κόφας μου είπε χαμογελαστά, ότι θα περάσει και να προσέχω να μη πέσω πάλι…

 Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΑΘΑΜΑΝΙΑ

ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΑΣΠΡΟΠΟΤΑΜΟ-ΑΧΕΛΩΟ

Το πρωί ανήμερα των Φώτων, ξεκινήσαμε από την Αθήνα με όλα τα κομφόρ και όλες τις κεραίες ανοιχτές. Η Αρετή, η Αγνή, η Λένα, ο Δημητράκης, ο Κώστας και η αφεντιά μου. Μια παρέα φίλων, αποφασισμένη και σε όλα μέσα αλλά και …..μπαϊλντισμένη αρκετά. Ο Μήτσος αρχικαβαλάρης των 100 ίππων της Πεζό, αλλά και των αποφάσεων, ο Κώστας συντονιστής του προγράμματος και γενικός μάνατζερ, εγώ περιηγητής του μέλλοντος, περιπατητής των ονείρων και στηλιτευτής των ..άλλων και οι κυρίες ανακατώστρες πασών …των καλών τεχνών και της κουλτούρας. 

Από Λαμία, Δομοκό, Καρδίτσα, Πύλη Τρικάλων, Ελάτη, Περτούλι  και νάμαστε κατά τις 3μ.μ στην Αθαμανία.[1]Αν και είμαστε στην καρδιά του χειμώνα, σταθήκαμε πολύ τυχεροί. Όλο το τετραήμερο ήταν χαρά θεού. Το πρωί βεβαίως όλα ήσαν παγωμένα, αλλά μετά τις δέκα που τελειώναμε το χορταστικό πρωινό (αχ αυτές οι τυροπιτούλες και η θεσπέσια γαλόπιτα, σαν της μάνας μου, τότε που είχε τρείς γίδες και κάθε βδομάδα μαζί με τα καρβέλια στο φούρνο έριχνε και ένα ταψί γαλόπιτα) έβγαινε  ένας ήλιος λαμπερός που μέχρι το βαθύ απόγευμα οι ηλιαχτίδες του έπαιζαν  κρυφτό με τις νιφάδες του χιονιού που έπεφταν από τα ψηλά έλατα. Ναι έκανε κρύο, αλλά ένα κρύο χοντρό σαν την παλιά μπατανία. 

Και νάμαστε   λοιπόν στην ορεινή Αθαμανία, δίπλα στο Μουτσαρίτη και παραδίπλα στον Γαρδικιώτη, παραποτάμια του Ασπροπόταμου-Αχελώου,  με τα κελαριστά νερά.

Τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς με μια λέξη του ....ΜΠΑΜΠΗ

ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ.....

ΔΕΣ ΚΑΙ ΜΕ, ΔΕΣ ΚΑΙ ΜΕ 

ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ...

Αυτή η σπαρακτική φωνή,

ο τραγικός κλαυθμός του Μπάμπη[1]

δεν είναι ένα κάλεσμα ευσεβών για αγαθοεργία

ή τι άλλο παρεμφερές.

Είναι ένα κάλεσμα για μέθεξη φίλων ψυχών,

για αναβάθμιση και ανάταση,

 υπέρβαση ημών και υμών.

ΟΙ ΚΑΜΠΝΕΣ ΗΧΟΥΝ ΧΑΡΜΟΣΥΝΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΜΕΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ. ΕΙΘΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ

(Με ποιον τρόπο μπορείτε να βοηθήσετε, θα ανακοινωθεί σύντομα. Ψάχνουμε για να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια και αξιοπιστία, μακριά από ίχνος υποψίας και υπόνοιας…)  

---

[1] Ο Μπάμπης είναι ένα 17χρονο αγόρι και ζει στη Ζαχάρω. Στα εννιά του χρόνια, τον χτύπησε ένα αυτοκίνητο και από τότε έχει πάρα πολλά προβλήματα υγείας. Για χρόνια μετά παρέμεινε χωρίς καμιά βοήθεια  (φυσιοθεραπεία, λογοθεραπεία, αποκατάσταση των δοντιών που έσπασαν ΟΛΑ κ.τλ.). Τα τελευταία δυο χρόνια έκανε κάμποσες φυσιοθεραπείες στο αρμόδιο ίδρυμα στο Πύργο, υπό την αρωγή του δήμου «Βοήθεια στο Σπίτι» αλλά εδώ και καιρό σταμάτησε λόγω έλλειψης προσωπικού στο ίδρυμα.

ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ, ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΠΟΛΥ!!!! 

(Τα νεώτερα που τρέχουν με τον Κλαυσίγελο στην SUGARTOWN μεθάυριο.
Ας είναι ...πρώτη φάτσα ο Μπάμπης) 

Ο ΜΠΑΜΠΗΣ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΘΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑ!!!!!!!!

Πλέον η ευχή που έκανε ο Μπάμπης στις αρχές του χρόνου για να του φέρει ο Αϊ Βασίλης τα δόντια του σιγά-σιγά πραγματοποιείται. Σε λίγο καιρό το παιδί δεν θα ντρέπεται να χαμογελά.

Πολλοί φίλοι μου καλοί, παρά τη κρίση που μας μαστίζει, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και έριξαν λίγο λάδι στο φαναράκι του παιδιού που τρεμοσβήνει φέγγοντας δειλά και ταπεινά.

 Όμως αυτό το λάδι, να είστε σίγουροι ότι κάθε βράδυ γίνεται βάλσαμο στις κουρασμένες ψυχές  και ακουμπιστήρι ρι μας γιατί τα σακιά της ζωής που καβαλάμε  είναι βαριά και ασήκωτα.

Σωτήρη από τη Δίβρη,

Μήτσο από ττη Ζαχάρω,

Νίκο από την Εύβοια, 

Γιάννη από τη Κρήτη, 

Ηλία, Μαρία, Δήμητρα, Λένα, Κώστα,   χίλια ευχαριστώ, ο Μπάμπης σας ευγνωμονεί!!!! 

Φωτογραφία του Μπάμπη θα δημοσιεύσουμε να χαμογελά χαρούμενος!

ΠΕΝΘΙΜΗ ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΠΕΤΣΗ!!!

 

Αχ  ρε Νίκο μας 

Η Νέδα που πρώτη τον πήρε χαμπάρι να κατηφορίζει με το δρεπάνι στον ώμο από εκεί ψηλά το Τετράζι, έκανε σαν αφηνιασμένη φοράδα που χλιμιντρίζει  και χτυπά δυνατά τις οπλές της στις κοτρόνες. Αφού αφρίσανε τα νερά της και με το γνωστό βουητό της έκανε τα αδύνατα δυνατά να του φράξει το δρόμο. Αλλά αυτός, ο μπαμπέσης σταυρωτής, που τίποτα δεν μπορεί να τον συγκρατήσει πέρασε και έστησε καρτέρι εκεί δίπλα στη Χανιά [1]στα πετσέικα χωράφια. Και εκεί έγινε το κακό.

 Εκεί ρε Νίκο που τόσο αγάπησες από μικρός και ο ιδρώτας σου έχει ποτίσει σπιθαμή-σπιθαμή το χώμα τους. 

Αχ ρε Νικολάκη, μπαγάσα  

Πριν το μάθει ο κόσμος κι ο ντουνιάς και μετά από μια νεκρική παγωμάρα ακούσθηκε μια βαριά, υπόκωφη βουή.  Άρχισε από τη βρύση του "Αγγέλου" [2], η πολυθρύλητη έδρα καταγωγής των Πετσέων, και από την κορυφή του Αλιά απλώθηκε ακαριαία σε όλη την περιοχή, από το Λαπήθα μέχρι τα βουνά της Ζούρτσας και της Κυπαρισσίας. Κι  ένας γοερός θρήνος συντάραξε τα πάντα τους ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους και όλη τη φύση. 

Τα δένδρα γέρνουν τα κλαριά προς τα κάτω, υποκλίνονται και τα αγριολούλουδα στέκουν μαραμένα σε ένα μεγάλο Επιτάφιο. 

Τα πουλιά ούτε πετούν, ούτε κελαηδάνε, στέκουν πάνω στα σύρματα λυπημένα. Μόνο τα κοράκια πετούν κάνοντας κύκλο πάνω από τον πλάτανο στη Χανιά... 

Αχ ρε ξαδελφάκο

Σού έκανε σινιάλο, κλείνοντας σερέτικα το μάτι, ο μπάρμπας σου ο Μπάμπης [3], που είναι ασαράντιγος και που τόσο σε αγαπούσε και εσύ πάραυτα τον ακολούθησες. 

Τις προάλλες σε συνάντησα και μάλιστα δεν σε αναγνώρισα και μάλιστα σε παρατήρησα γιατί δεν μου μιλάς. Που να ήξερα ότι θα είναι η τελευταία φορά που σε βλέπω!.

 Α ΄… ρε μπαγάσα εξάδελφε έφυγες πολύ νωρίς.... 

Α ο ί δ η μ ο ς…..

 [1] Η Χανιά είναι το πολυθρύλητο τοπωνύμιο, παρά τη Νέδα, μεταξύ της σιδηροδρομικής γραμμής και της εθνικής οδού, που είναι και οι δυο αντίστοιχε γέφυρες. Πολυθρύλητο καθότι:

•  Ακριβώς εδώ πάλια υπήρχε για πολύ καιρό  μεγάλο χάνι, των Τσιγγανέων, εξού και το όνομα Χανιά, όπου έλαβε χώρα τρικούβετο γλέντι με τον Κολοκοτρώνη και τους Ζουρτσάνους καπετανέους [κλικ ΕΔΩ] 
• Τη μεν γέφυρα στη σιδ. γραμμή την ανατίναξαν το 43, κλιμάκιο από Άγγλους σαμποτέρ και αντάρτες από το Καραμούσταφα [κλικ ΕΔΩ]

[2] Για τους έξω των τειχών αναφέρω τα παρακάτω: Με το όνομα του "Αγγέλου" είναι ένα τοπωνύμιο, στο κέντρο  του τριγώνου των τριών χωριών Γιαννιτσοχώρι-Άγιος Ηλίας και Θολο, όπου κατοικούσαν αρκετές οικογένειες, γενεές επί γενεών,  με μεγαλύτερη τους Πεστσέους. Πετσοπούλα ήταν και η γιαγιά μου η Θοδώρα, εξού και τα χωράφια μας στη Χανιά. Εκεί δε ήταν η ξακουστή βρύση με τη μεγάλη κουρούτα για να πίνουν τα άλογα και τα γιδιδοπρόβατα. Από το μπόλικο νερό της ο παρακάτω χώρος ήταν παραδεισένιος, με ζηλευτά οπωροφόρα δένδρα και διάφορα κηπευτικά. Για την κουρούτα λένε ότι ήταν δώρο του πατριάρχη των Πετσέων, του γέρο-Σπύρου. Παρέκει ήταν και φυσικά υπάρχει ακόμα το ξωκκλήσι οι Άγιοι Θεόδωροι.¨όλα τα άλλα βρύση, σπίτια, αλώνια, κήποι ξεκληρίσθηκαν [κλικ ΕΔΩ]. Πιο κάτω από τους "Αγγέλους» ήταν μια μεγάλη λούζα όπυ είχε την έδρα του ο περιβόητος ληστής Κοντοβουνήσιος.

[3] Αναφέρομαι στον Μπάμπη Χαραλαμπόπουλο, αδελφό της μάνας του Νίκου, από την Κοπάνιτσα που έφυγε αρκετά νέος και λεβέντης πριν λίγες μέρες. Ο Μπάμπης ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αλάνια της περιοχής. Έτσι σαν μνημόσυνο αναφέρω τα εξής: Τα αλλοτινά χρόνια που ήμουν κτηνίατρος στην Ανδραβίδα, δεκαετία 80-90, στα μεγάλα μου ντουζένια, ένα βράδυ περνώντας από εκεί, έπεσα μέσα στο σκυλάδικο του Βαγγέλη στην Καλίδονα. Διακρίνω σε μια γωνιά τον Παπακώστα με  μια αλανιάρακαι απέναντι τον Μπάμπη με δυο άλλες κυρίες. Πρωτοξάδερφα …αλλά ψιλοτσακωμένα. Ήπια  κι εγώ ένα ποτό με τον έναν και ένα με τον άλλον. Δεν δέχθηκαν με τίποτα να τους κεράσω. Τους το χρωστάω εκεί που είναι και που όλοι θα πάμε, τι Σάββατο  βράδυ τι Κυριακή πρωί. Μάλιστα εκεί που θα μας κοιτάζει ο Άγιος Πέτρος και θα λιγουρεύεται τις αλλανιάρες. 
Το θυμάμαι σαν χτες!

ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ

Νάμαστε πάλι για το Μπάμπη. Το Μπάμπη που μας καρτερεί και μας προσμένει με λαχτάρα. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Από τη μια το ένα καλό είναι ότι έχουν γίνει μερικές επισκέψεις στον οδοντίατρο, και από την άλλη αρχίζουμε τον πολυθρύλητο ΜΑΡΑΘΩΝΕΙΟ. Τελικά με τα πολλά ανοίξαμε ένα λογαριασμό και όποιος φίλος έχει την καλή διάθεση, μεγαλοσύνη καλύτερα, να βοηθήσει   με όποιο τρόπο θέλει, παρακαλώ θερμά να έλθει σε επαφή μαζί μου, είτε με email (theodoroskollias@gmail.com) είτε τηλεφωνικά(2108212433 σπίτι,2102125765 γραφείο, 6946520823 κινητό) οποιαδήποτε μέρα και ώρα. Αλλιώς δε  γινόταν. Οι  δικλίδες του νόμου, η γραφειοκρατία και όλα τα σχετικά είναι πράγματα  αξεπέραστα. 

Σίγουρα θα υπάρξουν μερικοί κακόβουλοι και κακεντρεχείς που θα ..μιλήσουν για ιδιοτέλεια, προσπορισμό  κτ.λ..Όλα αυτά τα ποταπά ούτε καν μας αγγίζουν και τα προσπερνώ. Δεν πάει να πει όμως ότι δεν θα υπάρχει πλήρης διαφάνεια. Αποδείξεις για όλα και όλους! Κάνουμε λοιπόν έκκληση σε όλους, συγγενείς, φίλες, φίλους, γνωστούς αναγνώστες και αγνώστους, όπου και αν βρίσκονται[i] να βοηθήσουν για τον ταλαίπωρο Μπάμπη. Καταλαβαίνουμε και πολύ μάλιστα την κρίση, που όλοι μας, λίγο ή πολύ περνάμε, ΟΜΩΣ Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ. Βοηθείστε από το υστέρημά σας, όσο μικρό και αν είναι. 

Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΣΙΓΟΚΑΙΕΙ ΣΤΑ ΒΟΥΡΚΩΜΕΝΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΒΗΣΕΙ!!!

Χίλια ευχαριστήρια, από μένα[ii] γιατί ο Μπάμπης και όλοι οι τέτοιοι δεν χρωστάνε στη κοινωνία και σε όλους εμάς τίποτα παρά κατηγορώ για την αδικία και την απονιά.   

---

[i] Με μεγάλη χαρά διαπιστώνουμε πως έχουμε πολλούς φίλους και συγγενείς από όλο τον κόσμο (Αυστραλία, Κύπρο, ΗΠΑ, Γερμανία, Ολλανδία και λοιπά και λοιπά, ακόμα και στην Κροατία έχουμε φίλους-αναγνώστες)    που μας παραλουθούν.

Για το τι καλό παιδί είναι ο Μπάμπης κοιτάτε τη φωτογραφία . Όπως καθόμαστε στην Εθνική Τράπεζα για να έρθει η σειρά μας ο μικρός σηκώθηκε ξαφνικά και κούτσα-κούτσα μάζεψε τα χαρτάκια προτεραιότητας που οι νεοέλληνες τα είχαν πετάξει έξω από το δοχείο. Βεβαίως εδώ στη Ζαχάρω όλοι τον αγαπούν, μικροί και μεγάλοι και Μπάμπη ο ένας και Μπάμπη ο άλλος...αλλά.... 

[ii] Για τη μνήμη του πατέρα μου, που μας έφυγε τώρα τελευταία, εγώ η Λένα και ο Νίκος μου προσφέρουμε 600 ευρώ.

Η   ανάρτηση - έκκληση   για   τον   Μπάμπη 

θα   μείνει  στη   πρώτη   θέση   για   τρεις (3)   ημέρες

ΝΕ.Δ. Α : ολαρία ολαρά (2)

Ο δήμος Ζαχάρως με κύρια στοιχεία τη διάβρωση των δημοσίων υπηρεσιών, την αλλοτρίωση  των συνειδήσεων και την επικυριαρχία των πεποιθήσεων τύπου Sugartown που μας έχουν κάνει σούργελο σε ολόκληρο το πανελλήνιο, σε συγχορδία με τις δήθεν λαοκρατικές αντιλήψεις περί του Πανταζή, αναστενάζει. Το δε μέτωπο της γενικής αποκάθαρσης και της αποκαθήλωσης είναι μπερδεμένο στα ίδια του τα δίχτυα.   

Τελικά το ψηφοδέλτιο του Αλεξανδρόπουλου με το όνομα ΝΕ.ΔΑ[1] που στηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ και που ευελπιστεί να παίξει το μοχλό της αλλαγής, αποτελεί ένα αμάλγαμα διαφόρων προσώπων, όπου κυριαρχεί ο οπορτουνισμός και παραδίπλα ποζάρουν τυχοδιωχτικά στοιχεία, ύποπτα αν όχι διαπλεκόμενα. Το τραγούδι «όλαρία όλαρα» ταιριάζει απόλυτα. Πώς το λέει; Ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη και η παρθένα με το Σατανά… Ο γάμος της Αλέξαινας. Απαράδεκτα συμπεθεριά και αλισβερίσια. Μα είναι δυνατόν να συσκέπτονται και να αποφασίζουν στο ίδιο τραπέζι τόσο διαφορετικά και αντίθετα  πρόσωπα;  Από τη μια μεριά λύνει και δένει ο λεγάμενος και από την άλλη  κάθεται ο απηνής διώκτης του επί δέκα ολόκληρα χρόνια, ο Μπάμπης ο Σαντάρμης.

Η ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ

          Στη Ζαχάρω, το γράφω για τους μη Ζαχαραίους, στο FB υπάρχουν και  τρεις  ομάδες: 

α]  Ενεργοί Πολίτες Ζαχάρως {https://www.facebook.com/groups/2442721312482679

β]Ζαχάρω:οι φωτογραφίες γράφουν ιστορία

                {https://www.facebook.com/groups/241709950617088} &
γ] Zacharo Ilias (Ζαχάρω Ηλείας)

                  https://www.facebook.com/groups/15411285099  

          Λοιπόν την προχθεσινή μας "εικόνα" σχετικά με τον αναμενόμενο ανασχηματισμό στον Δήμο Ζαχάρως την ανάρτησα και στις τρεις. Οι δυο πρώτες την ανάρτησαν κανονικά. Στην τρίτη έπεσε λογοκρισία. Την άλλη μέρα η Μαρία Κωτσέλη που είναι η διαχειρίστρια  στη β] ομάδα έκανε το εξής σχόλιο:

Κύριε Κόλλια καλημέρα σας και χρόνια πολλά. Συγνώμη που θα σχολιάσω αλλά παρόλο που σας διαβάζω με ενδιαφέρον και με βάζετε σε προβληματισμούς αναρτώντας σκέψεις σας για θέματα που απασχολούν ή πρέπει να απασχολούν τον τόπο μας, θεωρώ πως σε προφίλ που αφορά παλιές φωτογραφίες, η συγκεκριμένη ανάρτηση δεν έχει χώρο. Δεν πάνε όλες οι αναρτήσεις παντού και η συγκεκριμένη ομάδα έχει άλλο σκοπό. Αντιθέτως υπάρχουν προφίλ με αναρτήσεις πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, άλλα που προβάλλουν τοπικά θέματα ή καθημερινότητα κλπ. Σας ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε την άποψή μου

      

     Και ιδού η δική μας απάντηση:

     Κυρία Κωτσέλη εν πρώτοις  Χρόνια Πολλά και ότι αγαπάς να χαίρεσαι.

     Επίσης συγχαρητήρια για την πολύ ωραία σελίδα που  διαχειρίζεσαι ορθώς. 

    Στη συνέχεια θα σε λέω Μαρία.
   Πάμε τώρα στο προκείμενο. Εν μέρει συμφωνώ με την άποψή σου που ευθαρσώς την κατέθεσες & μπράβο σου, όμως την σέβομαι και αναλόγως θα πράξω, γιατί εσύ έχεις τον πρώτο λόγο και έτσι πρέπει. Οπότε θα μπορούσες να έκανες σχετική λογοκρισία, στις αναρτήσεις, όπως κάνουν κάποιοι άλλοι επαΐοντες και δημοκράτες [1α]& πάλι μπράβο που δεν το έκανες!  
   Λοιπόν έχω να πω σε σένα αγαπητή Μαρία και στους αναγνώστες σου που  συμπαρατάχθηκαν, ας πούμε, πιστεύω ελαφρά τη καρδία, πως η τέχνη, το λειτούργημα, ο δημόσιος λόγος δεν έχουν φράχτες και σύνορα. Η ελευθερία είναι η κυρίαρχη αρχή, εφόσον βεβαίως δεν αμφισβητείται διόλου και δεν διασαλεύεται η ελευθερία του άλλου. Με αυτή την έννοια πιστεύω ότι η  εν λόγω παρέμβασή μου δεν είχε ουδεμία τέτοια επίδραση, αλλά και εκ μέρους μου δεν υπήρχε, ούτε κατά διάνοια τέτοιος αλλότριος σκοπός. Σκοπός ήταν η αποστολή ενός μηνύματος, πολιτικού ναι και επουδενί κομματικού με μια εικόνα κατά κάποιο τρόπο εννοιολογική.
      Ειρήσθω εν παρόδω, πιστεύω ακράδαντα ότι η μεγάλη εξειδίκευση και αυτής ακόμη της ειδίκευσης είναι εισαγόμενο φρούτο με την παγκοσμιοποίηση και όχι εξ ανάγκης του ανθρώπου αλλά προς εξυπηρέτηση και παραπέρα  ανάπτυξη του άδικου και απάνθρωπου κοινωνικοπολιτικού συστήματος, που έχει σημαία του το αχαλίνωτο κέρδος και την άναρχη αγορά.
        Να με συμπαθάς αλλά το θέμα πρέπει να το εντάξω και στα τοπικά δρώμενα.       Στη Ζαχάρω  παλαιόθεν όλοι οι πετυχημένοι στον τομέα τους και δη οι γραμματιζούμενοι, οι διάφοροι επιστήμονες όχι μόνο δεν συμμετέχουν στα κοινά  αλλά αποφεύγουν ακόμα και τη γνώμη τους να εκφράσουν δημόσια και να κατακρίνουν τα κακώς κείμενα, από όπου κι αν προέρχονται π.χ. τον Καϊάφα που έχει καταντήσει να είναι ο βόθρος της Ζαχάρως [2]. Στα δημοτικά συμβούλια που είναι οι δικηγόροι, οι γιατροί [3]οι μηχανικοί, οι εκπαιδευτικοί; [4] Και υπόψη οι ολίγοι που εκτέθηκαν,  βγήκαν τελευταίοι και μπουσουλώντας. Και έτσι επιπλέουν οι φελλοί, οι κάθε είδους κομματάρχες. Δεν πρέπει να αναρωτηθείτε ποιος είναι ο  λόγος [5] Δεν πρέπει όλοι μας από όποιο μετερίζι κι αν βρισκόμαστε, να αντιδράσουμε; Κι από πάνω   μερικοί το παίζουν αφ΄ υψηλού θαυμαστές και ....εραστές του δήθεν μεγαλείου της Ζαχάρως και πραματευτάδες των αναμνήσεων, σιγοντάροντας ο ένας τον άλλον. [1β]
    Μαρία τελικά δεν θα πάρω…..
Τέλος χαιρετώ εσέ αλλά  και τους όποιους συμπαραστάτες σου και συγνώμη για τα πολλά που έγραψα, αλλά πραγματικά δεν είχα χρόνο να γράψω λιγότερα.

Στο FB(ομάδα β] υπάρχει ανταπάντηση από τη Μαρία... 

[1α,β] Ηλίου φαεινότερο είναι ότι αναφέρομαι στον Γιάννη Στριγγλή, που  είναι διαχειριστής της γ] ομάδας και ασχολείται αφ΄ υψηλού.....κρεμάμενος. Μου θυμίζει τότε στα αλλοτινά χρόνια που έβραζαν τα πανεπιστήμια από αριστεροσύνη και αρκετοί φοιτητές φοβούμενοι τον χλευασμό, δικαιολογούσαν την αποχή τους από τα αμφιθέατρα και τις μεγαλειώδεις πορείες υποστηρίζοντας ότι δεν ασχολούνται με τα πολιτικά,  αλλά στην πραγματικότητα επειδή ήταν δεξιοί και υπερεθνικόφρονες, όπως ο Γιαννάκης &  ο Κωστάκης, που πάντα θέλουν να τα έχουν καλά με την όποια κυρίαρχη κατάσταση και μικροεξουσία, την οποία μάλιστα πολλάκις ζητωκραυγάζουν κυρίως εις τας εθνικάς εορτάς. 

[β] Αξίζει να θυμηθείτε τη σχετική αναφορά στις 11 Δεκεμβρίου [...Και κάπως έτσι φτάσαμε στη σημερινή κατάντια. Να βρωμάει ο τόπος και το χειρότερο ο Καγιάφας να γίνει ο μεγάλος βόθρος της Ζαχάρως!!      Όμως έστω ότι κάτι κάνουν και η βρώμα σταματάει. Λύθηκε το πρόβλημα; Πολύ φοβάμαι ότι οι αγαπητοί περίοικοι θα ηρεμήσουν και θα πουν και ευχαριστώ!]

[3] Από τους 6 τελευταίους δημάρχους της Ζαχάρως οι μισοί ήταν γιατροί. Ζαχαριάς, Καραπαναγιώτης και Αλεξανδρόπουλος. Το επάγγελμα για ευνόητους λόγους φέρνει ψήφους. Όλοι τους όμως, ειδικά ο τελευταίος, δεν είχαν συνεργάτες  να βουλεύονται αλλά αθύρματα, του κάτσε κάτω, σήκω πάνω και το χέρι στην ανάταση. 

[4]   Πάντως οι αστυνομικοί στη Ζαχάρω, χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης και προτίμησης και το άκρον άωτον είναι εκείνος ο ανεκδιήγητος αχυράνθρωπος στρατηγός που χτυπούσε προσοχή στον χωροφύλαξ ή αστυφύλαξ Πανταζάρα. 

[5]   Τότε στην  Ανδραβίδα κατά την ωραία και έντονα πολιτικοποιημένη  δεκαετία του ΄80 που ήμουν αγροτικός κτηνίατρος και υπόψη συμμετείχα σε όλα τα δρώμενα, σε κάποιες δημοτικές εκλογές ως υποψήφιοι δήμαρχοι ήταν  ο Μπάμπης,  καθηγητής με μεγάλο φροντιστήριο στην Αμαλιάδα αλλά και με πλούσια πολιτική δράση και ο Νιόνιος, τυροκόμος στην Ανδραβίδα απόφοιτος  ήταν δεν ήταν του δημοτικού, αλλά μέγιστη μαλαγάνα, μαυρογιαλούρος. Θυμάμαι τα γραφείο του Μπάμπη το είχαμε ντύσει με μουσελίνες χρωματιστές. Φαβορί ήταν ο Μπάμπης, όμως ο Νιόνιος βγήκε  με 70%. Θυμάμαι και το άλλο με τον Νιόνιο. Κάποτε πήγα επιθεώρηση στο τυροκομείο  του και εκεί που του τόνιζα τη σχέση της καθαριότητας με τα μικρόβια, μου λέει με εκείνο το ζακυνθτνό μπρίο {καταγωγή εκ Ζακύνθου): τι λες ψυχή μου; Ρε γιατρέ βλέπεις εσύ κανά μικρόβιο; 

ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΊΝΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΥΛΟ ΤΟΥ ΝΕΣΤΟΡΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑΥΑΓΗΣΕ Η ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΡΟΠΕΡΣΥ !!!

Το δακτυλίδι του Νέστορα κλικ ΕΔΩ

             Αν και πέρασαν δύο ολόκληρα χρόνια σίγουρα οι αναγνώστες μας θα ενθυμούνται τη μεγάλη προσπάθεια και τις πολλές αναρτήσεις που κάναμε πρόπερσι προκειμένου να διοργανωθεί επιστημονική Ημερίδα για το λεπτό θέμα της Νεστόρειας Πύλου. Δυστυχώς για τον τόπο μας στο τέλος δεν πραγματοποιήθηκε. 

    Αλήθεια ποιος είναι ο λόγος που δεν έγινε και ποιοι τελικά ευθύνονται για την ματαίωση; Ποιοι σαμποτάρισαν και υπέθαλψαν αυτό το τόσο σημαντικό εγχείρημα; Μερικοί ίσως να μας καταλογίσουν ότι είναι είναι λάθος που ξαναφέρνουμε στην επιφάνεια το θέμα και ξύνουμε παλιές αιμάσσουσες πληγές. Αντιθέτως πιστεύουμε ότι τα όποια παθήματα και τρικλοποδιές   πρέπει να μην κουκουλώνονται σαν τις κοτσιλιές από τις κότες, αλλά όλα να βγαίνουν στη φόρα και να γίνονται μαθήματα. Έτσι κάθε κατεργάρης να παγαίνει στον πάγκο του.  Εξάλλου σαν Πολύμνια, πλέον και με νομική υπόσταση, προγραμματίζουμε να επανακινήσουμε το θέμα    

         Ας παραθέσουμε λοιπόν τα πράγματα με τη σειρά που διαδραματίσθηκαν.

        Από την πρώτη στιγμή που σκεφτήκαμε αυτό το θέμα (1) αμέσως κατανοήσαμε ότι το όλο εγχείρημα είναι σημαντικότατο, αρκετά δύσκολο και μεγαλόπνοο. Σε αυτά τα πλαίσια προσπαθήσαμε να εμπλέξουμε όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα και φορείς ικανούς να ανταπεξέλθουν στο απαιτητικό αυτό έργο. 
Σκοπός μας ήταν να προβούμε στον ορισμό : 

• Οργανωτικής Επιτροπής με τη συμμετοχή των προέδρων ή  αντιπροσώπων  των εντός του Πύλιου Πεδίου Πολιτιστικών Συλλόγων, του προέδρου της Ομοσπονδίας των Πολιτιστικών Συλλόγων Ολυμπίας καθώς και του αρμόδιου για τα Πολιτιστικά του Δήμου και (κλικ ΕΔΩ
•  Επιστημονικής Επιτροπής από αρχαιολόγους με Πρόεδρο την Προϊσταμένη της Ζ΄ Εφορίας Προϊστορικών και κλασσικών Αρχαιοτήτων κ. Χατζή-Σπηλιοπούλου Γεωργία  (κλικ ΕΔΩ)

      Απευθυνθήκαμε λοιπόν στους όμορους με τον επίμαχο χώρο του Νέστορα Πολιτιστικούς Συλλόγους δηλαδή του Κακοβάτου, με πρόεδρο το Νίκο Κοροβέση, της Καλίδονας, με πρόεδρο την Τριανταφυλλιά και του Μπισχινιού,  με πρόεδρο την Ρέα Μακρή και με ορισμένα άτομα (2) που κρίναμε ότι είναι ικανά να συμβάλλουν στην επιτυχή έκβαση συγκεντρωθήκαμε για πρώτη φορά στο καφενείο του   Δαμικούκα στον Κακόβατο και στη συνέχεια στο φιλόξενο μαγαζί του πολιτιστικού συλλόγου της Καλίδονας (κλικ ΕΔΩ και ΕΔΩ). Εν τω μεταξύ σε αυτό τα Blog είχαν ήδη γίνει πολλές αναρτήσεις και το θέμα προκειμένου να γίνει γνωστό το θέμα της Πύλου του Νέστορα στον Κακόβατο και να υπάρξει η ανάλογη ευαισθητοποίηση (κλικ ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ , κτ.λ.). Επίσης είχαμε προβεί στη δημοσίευση του σπουδαίου βιβλίου "Που έκειτο η Πύλος του Νέστορος" του Δημοσθένη Κ. Περδίκη ο οποίος με ατράνταχτα ιστορικά στοιχεία και από την εποχή του Ομήρου υποστηρίζει ότι η Πύλος του Νέστορα ήταν στην περιοχή του Κακοβάτου και όχι, όπως πολλοί πιστεύουν στον Εγκλιανό της Μεσσηνίας.(γράφετε ΠΥΛΟΣ στη μηχανή της αναζήτησης, στη δεξιά στήλη). Μετά λοιπόν τις πρώτες ενθουσιώδεις συναντήσεις μας μαζί με τον Μπάμπη επισκεφτήκαμε  την Έφορο της Αρχαιολογικής υπηρεσίας στα Ολύμπια, που συναίνεσε με ενθουσιασμό και συνάμα ορίσθηκε οργανωτική και επιστημονική επιτροπή καθώς  και το πρόγραμμα της ημερίδας με τους ομιλητές κτ.λ.(κλικ ΕΔΩ)
     Να μην πλατειάζουμε, γιατί όλα υπάρχουν γραμμένα στο Blog, ας έρθουμε στο...προσκείμενο. Δυστυχώς η πολυπόθητη ημερίδα στο τέλος δεν επιτελέσθηκε και ξέρετε ποιος ήταν ο λόγος; Οι τοπικοί σύλλογοι. Βεβαίως όχι όλοι. Μάλιστα! Και επειδή πρέπει σε τέτοιες περιπτώσεις να λέμε τη σκάφη και τα σύκα, αντέδρασαν οι δυο κυρίες που ηγούνται ή καλύτερα έχουν κάνει τσιφλίκι τους παρακείμενους συλλόγους, στην Καλίδωνα και στο Μπισχίνι. Ναι, η κυρία Τριανταφυλλιά και η κυρία Ρέα. Αντί να αγκαλιάσουν το μεγάλο εγχείρημα, καθόσον ήσαν και στην οργανωτική επιτροπή με τη θέλησή τους, σε λίγο άρχισαν τα τσαλιμάκια και τις υπόγειες συκοφαντίες(3). Ποταπότητες ...αλήστου μνήμης. Και οι δυο κυρίες μαζί και κάποιες άλλες όπως η Μαρία Λούπη από ένα σύλλογο τη "γαια" στο Στροβίτσι όπως έλεγε, άρχισαν τις υποσκάψεις και διαβολές, ορμώμενες από απαράδεκτες υπεροπτικές μικρότητες και ψευτοεγωιστικές κακεντρέχειες. Σιγά-σιγά και υποχθόνια άρχισαν να βγάζουν τη ζηλοφθονία που τις κατείχε. "ποιος είναι ο Κόλλιας και ο Ζήρος  (3), τι αντιπροσωπεύει ο Σαρτάμης, εμείς οι σύλλογοι πρέπει να έχουμε την πρωτοκαδεδρία, τι είναι η Πολύμνια και άλλα τέτοιες ..... αλλοπρόσαλλες υπονομεύσεις. Την κυρία Ρέα, πρώτη την ενημέρωσα ότι στην επιτροπή πρωτοβουλίας της οργάνωσης θα είμαστε αυτοί και αυτοί και συμφώνησε, όμως αργότερα στην πορεία έβαλε  θέμα Σαρτάμη. Το ωραίο ήταν που την προσωπική της αξίωση την έντυσε με την ανάγκη δήθεν της συλλογικής ευθύνης και διαδικασίας. (κλικ ΕΔΩ και τα σχόλια). Τα ίδια και χειρότερα από  την κυρία Τριανταφυλλιά.(3΄) Μάλιστα σε μια δημόσια εκδήλωση τώρα το καλοκαίρι που κατήγγειλα δημοσίως την τότε υποβολιμαία της στάση ξέρετε τι μου είπε γεμάτη κακία; "Γιατί δεν προχωρούσατε μόνοι σας; Αλλά δεν είχατε τα κότσια;"

    Δυστυχώς τότε μετά από τέτοια εξέλιξη και από σκέψεις που επέδρασαν αρνητικά στον ενθουσιασμό μου και στην όλη μου διάθεση έκανα πίσω και έτσι η ημερίδα έμεινε στα χαρτιά. (4). Παραδέχομαι τα λάθη και τις παραλείψεις, όπως την μη εμπλοκή από την αρχή της Ομοσπονδίας αλλά και του δήμου λόγω ίσως ...αντιπολιτευτικής αντίληψης (5) 
Έπρεπε να τις κάνουμε στην άκρη και να προχωρήσουμε..
Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτη!

 (1) Εν πρώτοις το θέμα ανακινήθηκε στην Πολύμνια, που αν και τότε δεν είχε καμία νομική υπόσταση,  είχε επιτελέσει μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων (Ανθεστήρια, Γεωφόρια, Καρναβάλι, Γάμο της Ζαχαρούλας), οπότε την όλη πρωτοβουλία είχαμε εγώ και ο κουμπάρος μου, ο Ζήρος. Δεν ήταν αυτό φυσιολογικό και πρέπον; Το αναφέρω γιατί αυτό αποτέλεσε την βαθύτερη αιτία της αρνητικής και ακατανόητης συμπεριφοράς ....μερικών!

(2) Τα άτομα ήσαν οι: Πέτρος Μπηλιώνης, ο Μπάμπης Σαρτάμης, εγώ και ο Ζήρος

(3) Τότε ο κουμπάρος μου, που συμπορεύθηκε με κρύα καρδιά, θυμάμαι ότι μου τόνιζε ότι δεν θα καταφέρουμε τίποτα και θα φάμε τα μούτρα μας εξαιτίας αυτών των κυριών που  είναι κακές και αυταρχικές κι αν δεν κάνουν κουμάντο τότε προσπαθούν να το διαλύσουν.
(3΄) Είχε ορισθεί και ομιλητής στην ημερίδα και μάλιστα ήταν ο μοναδικός ντόπιος (κλικ ΕΔΩ)!
(4) Δικαιολογημένα ο φίλος μας ο Μπάμπης  Σαρτάμης μου έριξε ευθύνες για τη ματαίωση.
(5)Για το θέμα σχέση με το Δήμο, που είναι αρκετά λεπτό και κρίσιμο, θα ασχοληθούμε  εκτενώς σε σχετική ανάρτηση που έχει να κάνει και με την μεθοδολογία της Πολύμνιας.

ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ

 Στον πρώτο χρόνο της δικτατορίας, το Δεκέμβρη του 

1967, ιδρύεται ο Ρήγας Φεραίος. Στην Αθήνα και την

 Θεσσαλονίκη κυκλοφορεί η ιδρυτική του διακήρυξη.

«…Οκτώ μήνες το μαύρο πέπλο του φασισμού σκεπάζει τον ουρανό της πατρίδας μας …Δολοφόνησαν και δολοφονούν …βασάνιζαν και βασανίζουν … Απαγορεύεται να μιλάμε ελεύθερα. Απαγορεύεται να σκεφτόμαστε ελευθέρα. Απαγορεύεται να τραγουδάμε ελεύθερα…Ο ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ σας καλεί να ακολουθήσετε τη φωνή του χρέους και της τιμής, τη φωνή της συνείδησης…».

       Τα πρώτα χρόνια δράσης του, πριν την ανάπτυξη μαζικού φοιτητικού κινήματος, ο Ρήγας με τον «Θούριο», την εφημερίδα που εκδίδετο ασταμάτητα, με προκηρύξεις, μαγνητόφωνα και αφίσες, με πανό που ξεδιπλώνονταν στις αίθουσες, με συνθήματα στους τοίχους, με συζητήσεις με τους φοιτητές και κυρίως με την επίδραση που είχαν στους νέους και τον λαό τα 1000 χρόνια καταδίκης σε φυλακή των μελών του, κράτησε με ηρωισμό και αυτοθυσία αναμμένη τη φλόγα της αντίστασης.

Η ΤΑΦΗ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΣΕ ΛΑΚΟ- Η ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

     Απολογία του Νίκου Κιάου στο στρατοδικείο (‘68):

«Είμαι μέλος του Ρήγα Φεραίου …Εβασανίσθην εις την Γενική Ασφάλεια Αθηνών και εις τον Διόνυσο. Από την συνεχή φάλαγγα και το ξύλο εις τα γεννητικά όργανα και εις παν μέρος του σώματος με βούρδουλα, μέχρι τα ηλεκτρικά καλώδια, το κάψιμο των χεριών με τσιγάρα, τας σταγόνας εις το μέτωπον, την εικονικήν εκτέλεσιν, την ταφήν εις τάφρον – λάκκον θεοσκότεινον … Δεν μετανοώ δια τας αντιδικτατορικάς μου πράξεις. Πιστεύω εις την πάλη του λαού. Ο λαός θα συντρίψει τους τύραννους του». -21 χρόνια φυλακή.

Σ’ αυτή τη δίκη του Ρήγα Φεραίου στην Αθήνα το Νοέμβριο του ’68, δικάστηκαν οι:

Θανάσης Αθανασίου – 21 χρόνια 

/Νίκος Κιάος – 21 χρόνια//Παύλος Κλαυδιανός – 21 χρόνια

Νίκος Γιανναδάκης – 21 χρόνια/Κώστας Καρυωτάκης – 16 χρόνια

Κωστής Γιούργος – 16 χρόνια//Ανδρέας Σαββάκης – 14 χρόνια

Αντώνης Μαργαρίτης – 14 χρόνια//Γιωργός Μποτζάκης – 10 χρόνια

Αριστείδης Θεοδωρίδης – 10 χρόνια //Νικηφόρος Σταματάκης – 5 χρόνια

Φρίντα Λιάππα – 6 χρόνια με αναστολή

Νίκος Μαργαρίτης – 5 χρόνια με αναστολή

Βασίλης Σβαννάς – 3 χρόνια με αναστολή

  Για τη δίκη αυτή κυκλοφόρησαν βιβλία στο εξωτερικό.

      Απολογία του Θανάση Αθανασίου στην ίδια δίκη (‘68): «Κατηγορούμαι για συμμετοχή στην οργάνωση Ρήγας Φεραίος. Δηλώνω ότι η αντίθεση μου στη δικτατορία υπήρξε η βάση των πράξεων μου… Δηλώνω μεγαλόφωνα ότι είμαι κομμουνιστής… Αυτό που εσείς αποκαλείτε ‘’επανάσταση της 21ης Απριλίου 1967’’ ήταν ένα πραξικόπημα» – 21 χρόνια φυλακή.

      Του Νίκου Γιανναδάκη (‘68): «Μ’ έβαλαν να ξαπλώσω σ’ ένα κρεβάτι, όπου μ’ έδεσαν, μου έβαλαν ένα φίμωτρο στο στόμα. Μερικοί από τους συντρόφους μου είχαν φιμωθεί με ένα παπούτσι. Τότε άρχισαν να με χτυπούν. Υπέφερα το μαρτύριο της φάλαγγας». – 21 χρόνια φυλακή.

Την ίδια περίοδο, Οκτώβριος του ‘68, καταδικάζονται οι φοιτητές του ΠΑΜ-ΡΦ:

Άρης Αλεξάκης – 5 χρόνια

Πόλυ Σαβινίδου – 4 χρόνια

Σελήνη Σαβινίδου – 4 χρόνια

 ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΓΙΑ ΔΥΟ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ-ΝΕΑ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

    Απολογία της Πόπης Τζεμπελίκου (’69): «Κατάγομαι από μια φτωχή αγροτική οικογένεια. Ήρθα στην Αθήνα να σπουδάσω με πολλές δυσκολίες και στερήσεις… Από την πρώτη στιγμή της δικτατορίας εναντιώθηκα στο στρατιωτικό καθεστώς και αγωνίστηκα για την ανατροπή του μέσα από τις γραμμές του Ρ.Φ. … Αγωνιζόμαστε σαν φοιτητές για την Ελευθερία και την Δημοκρατία, που την κατέλυσε το στρατιωτικό πραξικόπημα. Είμαστε περήφανοι γι’ αυτόν τον τόσο δύσκολο αγώνα μας. Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία κ.κ. στρατοδίκαι». – Πρόταση του εισαγγελέα για θάνατο. Καταδίκη 15 χρόνια φυλακή.

Σ΄ αυτή τη δίκη του Ρ.Φ. στην Αθήνα το Γενάρη του ‘69 δικάστηκαν οι:

Μίμης ΔαρειώτηςΠόπη ΤζεμπελίκουΤίτος Μυλωνόπουλος

Ο εισαγγελέας πρότεινε θάνατο για το Μ. Δαρειώτη και Π. Τζεμπελίκου.

Καταδικάστηκαν με 15 περίπου χρόνια φυλακή ο καθένας.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΓΙΑ 4 ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ

-ΣΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

Μαρτυρία του Μίμη Δαρειώτη (‘69): «Συλλαμβάνομαι στις 16-4-68. Οδηγούμαι στη Γενική Ασφάλεια (Μπουμπουλίνας) όπου και παραμένω εν απομονώσει ως τις 21-8-68. Σ’ αυτό το διάστημα βασανίστηκα επανειλημμένα με φάλαγγα (χτυπήματα επί ώρες με σιδηροσωλήνα και χοντρά ξύλα στα γυμνά πέλματα ή φορώντας παπούτσια). Υπάρχουν ακόμα οι ουλές και τα σπασμένα δάχτυλα. Με έσερναν στο πάτωμα από τα μαλλιά. Μου ξερίζωναν τα μαλλιά, χτυπήματα με γκλόπς. Γροθιές και κλοτσιές από ομάδα 7-8. Μου χτυπούσαν το κεφάλι στον τοίχο και στην γωνία μιας μεταλλικής ντουλάπας. Μου εξάρθρωναν τα χέρια, μου έδεναν με χειροπέδες τα χέρια πίσω και με άφηναν στο κελί για ημέρες. Με απειλούσαν με πιστόλια». – Νέα πρόταση του εισαγγελέα για θάνατο, όπως και για άλλους 3 ακόμη. Καταδίκη 16 χρόνια φυλακή.

Σ’ αυτή τη δίκη του ΡΦ και ΠΑΜ στην Αθήνα -και αυτή το Γενάρη του ’69, τις επόμενες ημέρες από την προηγούμενη- ο εισαγγελέας πρότεινε θάνατο για τους:

Μίμη Δαρειώτη (για 2η φορά)

Σωτήρη Αναστασιάδη

Χρίστο Ρεκλείτη

Γιάννη Πετρόπουλο

Καταδικάστηκαν με 16 χρόνια φυλακή ο καθένας.

Η Μαρία Καλλέργη καταδικάστηκε με 16 χρόνια φυλακή

Ο Νίκος Άρμάος με 5 χρόνια φυλακή.

Δικάστηκαν μαζί τους οι:

Κώστας Μανταίος,Μπούλη Θεοφυλακτοπούλου, Μάγδα Πίτακα,για τους οποίους ο εισαγγελέας είχε ζητήσει 15 χρόνια φυλακή.

    Μαρτυρία του Σωτήρη Αναστασιάδη (‘69) «Πιάστηκα το βράδυ της 16-4-68. Βασανίστηκα στην Μπουμπουλίνας. Χρησιμοποίησαν την φάλαγγα, γροθιές πίσω από τ’ αυτιά, βγάλσιμο μαλλιών, χτυπήματα στα γεννητικά όργανα, απομόνωση επί 128 ημέρες σε κελί διαστάσεων 1.90 x 1,10». – Πρόταση του εισαγγελέα για θάνατο. Καταδίκη 16 χρόνια φυλακή.

ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ-ΝΕΑ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

Καταγγελία του παράνομου Κ.Σ. της ΕΦΕΕ με τίτλο «Σώστε τους μάρτυρες φοιτητές Λευτέρη Τσίλογλου, Πόπη Τζεμπελίκου, Μαργαρίτα Γιαραλή» (‘69):«Μετά τους 16 αγωνιστές φοιτητές μέλη του Ρήγα Φεραίου που πέρασαν απ΄ την κόλαση των βασανιστηρίων της Χούντας… ένα καινούργιο αποτρόπαιο έγκλημα… συντελείται αυτές τις μέρες… Τα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονται οι δύο φοιτήτριες στα υπόγεια της Ασφάλειας είναι ασύλληπτα. Ο Λευτέρης Τσίλογλου βασανίζεται βδομάδες τώρα στην κόλαση του Διονύσου, άλλοτε με ηλεκτρικό ρεύμα, άλλοτε με φάλαγγες, άλλοτε με κρέμασμα στα δέντρα…»

Η δίκη αυτή του Ρ.Φ. γίνεται στη Λάρισα το Μάιο του ’69 και καταδικάζονται οι

Λευτέρης Τσίλογλου -15 χρόνια

Μαργαρίτα Γιαράλη -10 χρόνια

Πόπη Τζεμπελίκου-10 χρόνια

Μαζί τους δικάζεται και ο Γιάννης Μπανιάς, που μετά πηγαίνει εξορία.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΣΕ ΙΣΟΒΙΑ

-Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ 39 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

   Μαρτυρία του Μιχάλη Σπυριδάκη (‘69): «Δούλεψα για τη συγκρότηση του Ρήγα. Πιάστηκα στις 3-4-68. Οδηγήθηκα στο στρατόπεδο ΣΕΔΕΣ αμέσως, όπου υποβλήθηκα επί πολλές ώρες σε πολλά μαρτύρια επανειλημμένα. Όπως φάλαγγα, μαστίγωμα, κάψιμο με φωτιά, κάψιμο με τσιγάρο, γρονθοκόπημα, λακτίσματα, περίλουση με ψυχρό νερό.

Ύστερα από επανειλημμένες λιποθυμίες αφού εξαντλήθηκα περιέπεσα σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν με πετάξανε στο πόρτ-παγκάζ ενός αυτοκινήτου και με μεταφέρανε στην «Εθνική» Ασφάλεια… Συνέχισαν την επιχείρηση στην Ασφάλεια κρατώντας με συνεχώς άυπνο μερόνυχτα ερεθίζοντας με, γρονθοκοπώντας και λακτίζοντάς με περιοδικά. Κατόπιν με μεταφέρανε στο Γ’ σώμα στρατού, όπου με υποβάλλανε στο μαρτύριο του ηλεκτροσόκ, με ξαναμαστίγωσαν στο κεφάλι και στο πρόσωπο μέχρι αίματος, μου ξερίζωσαν τα μαλλιά με τινάγματα της κεφαλής, με κρατούσαν συνεχώς δεμένο πισθάγκωνα σε μια καρέκλα έχοντας μου μέρα-νύχτα στο πρόσωπο ένα προβολέα. Με κρατούσαν συνεχώς άυπνο, με υπόβαλλαν στο μαρτύριο της δίψας και επί 8 μέρες μου στέρησαν παντελώς την τροφή…». -16,5 χρόνια φυλακή.

Σ’ αυτή τη δίκη του ΡΦ και του ΠΑΜ στη Θεσσαλονίκη (Δίκη των 39) το Μάιο του ’69, ο εισαγγελέας πρότεινε θάνατο για τον Αργύρη Μπάρα. Καταδικάστηκαν σε ισόβια οι:

Αργύρης Μπάρας

Αλέξης Παπαλεξίου

Σωκράτης Στεφανίδης

σε 20 χρόνια περίπου οι:

Μιχάλης ΣπυριδάκηςΘόδωρος ΚαζέληςΓιάννης ΓρηγοριάδηςΛεωνίδας Χατζηπροδρομίδης

σε 10 χρόνια περίπου οι:

Πολύδωρος ΒοϊτσίδηςΣωτήρης ΤσιακμάκηςΔημήτρης Παπαλεξίου

σε 8 χρόνια περίπου οι:

Κώστας ΤόμτσηςΙσμήνη ΤσούτσιαΓιάννης ΓκιρκούδηςΓιώργος ΑναστασίουΜπάμπης Ζιώγας

σε 5-6 χρόνια περίπου οι:

Γιάννης ΠίτυρηςΠερικλής ΤερζήςΛάκης ΠρογκίδηςΘωμάς ΒασιλειάδηςΒλαδιμηρος Γραμματικόπουλος

και με αναστολή οι:

Γιώργος ΜπιβολάρηςΓαρ. ΔελιγκάςΓιώργος Δρανδάκης

    Απολογία του Λάκη Προγκίδη (‘69): «Μετά το πραξηκόπημα της 21ης Απριλίου, διώξεις φοιτητών, συνδικαλιστών, αγωνιστών, ανθρώπων του δημοσίου βίου, καθηγητών κλπ. Φυλακίσεις, βασανιστήρια από μέρους της κυβέρνησης… Οργανώθηκα στο Ρήγα… Την μη ανάμιξη πια ή έστω και την εφησύχαση θεωρούσα προδοσία». – 6 χρόνια φυλακή

     Διάλογος της Ισμήνης Τσούτσια με τον πρόεδρο του Στρατοδικείου (‘69): «Ήταν δυνατόν να μείνουμε αδιάφοροι; Όλα αυτά και η αξιοπρέπεια μου σαν ελεύθερου ανθρώπου και η συναίσθηση της ευθύνης απέναντι σ’ αυτούς που αύριο θα κάτσουν στα ίδια θρανία με μας και θα μας ρωτήσουν -Τι κάνατε όταν καταλύθηκε η Δημοκρατία;».

Και ο διάλογος της με τον πρόεδρο του Στρατοδικείου:

Πρ. «Πόσους φοιτητές έχει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης;

REMEMBER ΒΑΒΙ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΙΝΟ

ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ

ΒΟΗΘΕΙΑ

ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΓΚΗ

Σίγουρα θυμάστε την ανάρτηση της 30^ης Δεκεμβρίου του περασμένου έτους, που μόλις μας αποχαιρέτησε καταϊδρωμένο. Πρωταγωνιστής και τραγικό πρόσωπο ο Μπάμπης, το 17χρονο αγόρι που όλους μας κατασυγκίνησε με την ευχή που έκανε στον Αϊ-Βασίλη να του φέρει τα δόντια του. ¨Όμως τα δόντια είναι το μικρότερο κακό. Το παιδί έχει σοβαρό πρόβλημα στον αυχένα και και σε όλη τη μια πλευρά, χέρι πόδι. Πρέπει να επιληφθεί του παιδιού νευροχειρούργος ΕΞΑΠΑΝΤΩΣ. Επειδή λοιπόν δεχόμαστε αρκετά ερωτήματα, σας λέμε ότι καθόλου δεν ξεχάσαμε το θέμα. Αυτό μας έλλειπε...

 Έτσι  ενώ συγροτήσαμε "Eπιτροπή Στήριξης και Βοήθειας"  από τους: Ρούσα Μωραϊτη Γυμνασιάρχη Κρέστενας, Ρέα Παπαδοπούλου-Γεωργίκου εφοριακό, Κάγκουρα Δημ. Λυκειάρχη Ζαχάρως, Μάντεση Γιώργο τραπεζικό  και την αφεντιά μου προκειμένου να ανοίξουμε έναν λογαριασμό, εντέλει κολλήσαμε στα ..νομικά  στους ...όρουςκαι στις εγγυήσεις. Σίγουρα όμως θα βρούμε τρόπο....

ΠΑΝΤΩΣ ΘΕΡΜΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ, ΠΑΡΑ ΤΗΝΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΙΣΗ, 
ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ ΤΟΝ ΕΡΜΟ  ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ. 

ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΠΙΛΗΣΜΟΝΕΣ

ΙΔΟΥ….

Για αυτό το σκοπό εμείς θα επανέλθουμε και θα ξαναεπανέλθουμε. Όχι μόνο επειδή αξίζει τον κόπο, αλλά επειδή είναι ανάγκη ΟΛΩΝ μας.

(Ανατρέξατε στη σχετική ανάρτηση του περασμένου έτους)

Ο ΑΝΤΙΣΘΕΝΗΣ, Ο ΜΕΓΑΣ ΚΥΝΙΚΟΣ...

          Γ. Σταματόπουλος ΕΦΣΥΝ      

     Πήγε κάποτε ένα παλικαράκι από τον Πόντο στον σοφό και πολυγραφότατο Αντισθένη τον Αρχικυνικό, λογαριάζοντας να κάνει μαθήματα μαζί του, και τον ρώτησε τι θα χρειαζόταν ο δάσκαλος από αυτόν ώστε να αρχίσει τη διδασκαλία και του είπε να προμηθευτεί: «Βιβλιαρίου καινού και γραφείου καινού και πινακιδίου καινού», απλά πράγματα, δηλαδή ένα βιβλίο καινούργιο, ένα κονδύλι καινούργιο και μια πλάκα καινούργια.

     Ο νεαρός πλούσιος αλλοδαπός δεν αντιλήφθηκε βέβαια το λογοπαίγνιο του σοφού δάσκαλου - το έκανε σε όλους όσοι ήθελαν από περιέργεια και μόνο να προσεγγίσουν τη φιλοσοφία· δεν εννοούσε βιβλιαρίου καινού αλλά βιβλιαρίου και νου [μυαλού]. Η φιλοσοφία δεν εξαρτάται από υλικά πράγματα, όπως αφελώς νόμιζε το αδαές μειράκιο.

      Μια και αναφερθήκαμε στον Αντισθένη - τον ρώτησαν κάποτε ποιο από τα θηρία δαγκώνει πιο άσχημα και χωρίς σκέψη άλλη ή δισταγμό, έτσι απάντησε: «Από τα άγρια ο συκοφάντης, από τα ήμερα ο κόλακας». Με δέκα λέξεις καθρέφτισε τη συνάφεια, τι λέω, ξεγύμνωσε την εξουσία που κουβαλάει ο καθένας μας μέσα του, εννοείται τον φόβο απέναντι στην εξουσία και πώς τον «εξουδετερώνουν» αρκετοί από μας, που θέλουμε καλά και σώνει να αναρριχηθούμε στην κλίμακα της ιεραρχίας [στην κορυφή της ματαιοδοξίας, εάν δεν γίνεται αντιληπτό]. 

   Του αρχαίου αυτού σοφού του άρεσε να συναγελάζεται με παρακατιανούς και τον λοιδορούσαν οι διανοούμενοι της εποχής ότι στο τέλος θα γίνει κι αυτός σαν αυτούς με τους οποίους κάνει παρέα. Ατάραχος αυτός τους απάντησε ως εξής: «Και οι ιατροί μετά των νοσούντων εισίν, αλλ' ου πυρέττουσιν» - και οι γιατροί ζουν ανάμεσα σε ασθενείς αλλά δεν έχουν και πυρετό, δεν ασθενούν κιόλας.

  Το αφιερώνω στον κουμπαράκο μου, που εντρυφεί εις το φιλοσοφείν & με τιμά η φιλία του. [Άλλο ο φιλιότσος μου]. Ειδικά την τελευταία παράγραφο μια και η αφεντιά του συναγελάζεται και βοηθά παρακατιανούς κι ..αδικημένους. Όλοι αυτοί οι λεγάμενοι τον θεωρούν δικό τους, ο Μπάμπης πατέρα του!!!