ΚΑΒΟΥΡΑΣ - ΚΑΒΟΥΡΙΝΑ:ΚΥΡΙΑΚΗ [30-3] ΣΤΗ ΡΑΦΗΝΟΥΛΑ

     Πρωί- πρωί παίρνουμε το λεωφορείο (10.05π.μ.) από το ¨Νομισματοκοπείο" και σε μισή ωρίτσα νάμαστε στην σπιρτόζα και ραφινάτη Ραφηνούλα. Σήμερα άλλαξε και η ώρα οπότε χάσαμε και από κει. 

     Αφού αφήσαμε τα λίγα πράγματα στο σπίτι η Λενάκω έμεινε γιατί είχαν συνέλευση στην πολυκατοικία. [1] και εγώ  βουρ στο στέκι για τον πρωινό καπουτσίνο, με κανέλα και σοκολάτα παρακαλώ. Ήταν και ωραία μέρα και βρήκα μάλιστα και το τραπέζι μου, αγνάντι στο ήρεμο λιμανάκι με τις ακτίνες του "Αλκυονίδη" ήλιου να μου χαϊδεύουν το πρόσωπο.
  Μαζί με τον καφέ ρούφαγα και τις μαγικές στιγμές της απόλαυσης,  της μέθεξης με την απέραντη αγαλλίαση. Να η ευτυχία μπροστά μου να στέκει σαν το άγαλμα του Ερμή του Πραξιτέλη.      

  Αφού  γέμισα από τόσες  μεταφορτώσεις γύρισα και παρακολούθησα την συνέλευση [2] οπότε ήρθε η ώρα του φαγητού και μαζί με τους αγαπητούς φίλους Αρετή και Μήτσο, που ήρθαν ειδικά από το Σέσι,, επισκεφτήκαμε την "Κατσαρόλα". 

[3]

    Έτσι αφού απολαύσαμε την παρέα των φίλων μας  μετά των ωραίων εδεσμάτων ήρθε ή ώρα της επιστροφής στην Αθήνα. Δεν προλάβαμε να αποθέσουμε τα πράγματά μας στο σπίτι και πήγαμε στην αίθουσα της Εταιρίας των Ελλήνων Λογοτεχνών [Ακαδημίας και Γενναδίου],

όπου ο αειθαλής Βαγγέλης Σακκάτος παρουσίαζε το 25ο βιβλίο του:

"ΆΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ" [4]

   Μάλιστα σήμερα ο  Βαγγέλης γιόρτασε και τα γενέθλιά του, έγινε 95 χρονών, πάντα ακμαίος με μια μνήμη ελέφαντα.

[1] Είναι το μοναδικό κτίριο στη Ραφήνα που έχει 2 και ορόφους εκτός από την ¨ΑΥΡΑ" που είναι ξενοδοχείο και κτίσθηκε επί χούντας λίγο πιο πέρα από λιμάνι.. Λέγεται και πολυκατοικία του Μουτζουρίδη, μια κι αυτός την έκτισε το 1961με σχέδια και άδεια για ξενοδοχείο. στο λόφο πάνω από το λιμάνι. Μετά όμως, το 64, την έκανε διαμερίσματα. Για αυτό το λόγο τα διαμερίσματα είναι τα περισσότερα μικρά και υπάρχουν 4 βόθροι μεγάλοι.

[2] Γράφω δυο λόγια για τη συγκεκριμένη συνέλευση καθότι η όλη διαδικασία ήταν τέλεια κι αυτό λόγω του επί χρόνια  διαχειριστή Γιώργου Ψηνάκη. Πράγματι έμεινα έκθαμβος με την ευγένεια, τη δημοκρατικότητα και την όλη προσφορά του. 
[3] Μετά το αυθαίρετο στο χωριό πήγα να αγοράσω αυτό το σπιτάκι, αλλά ζητά 4 εκατοντάδες χιλιάδες ευρούλια. Οπότε θα καταλήξω πάλι σε αυθαίρετη κατοχή...

[4] Είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο, μια και περιλαμβάνει πολλά για την Ακροναυπλία κατηγορώντας με στοιχεία την κομματική καθοδήγηση -Ιωαννίδης, Βαλντάς, Μπαρτζιώτας, για την παράδοση και τον θάνατο 300 κομμουνιστών αφού απαγόρευσαν την διαφυγή τους. Μετά βδελυγμίας κατακεραυνώνει τις εμετικές συκοφαντίες διαφόρων κατά του ΠΡΩΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΑΡΗ! ....................

COMANDANTE THE // ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ.

 Στις 13 Μάη γράφαμε .....Τι να κάνουμε, κάθε καλοκαίρι προβαίνουμε σε μια μικρή καταπάτηση, ολίγων μέτρων στη μαγευτική παραλία του χωριού και το χειμώνα την αφήνουμε. Και πάλι από την αρχή. Όχι σαν του "μάγκες" τους Ζαχαραίους που καταπάτησαν την παραλία για εξοχικά μια και καλή και ζητάνε και τα ρέστα τους.

Α ρε Πανταζάρα ένα καλό έκανες, το περιβόητο γκρέμισμα, κι αυτό το άφησες ούτε και στη μέση..   

=============

   Μεγάλη ιστορία με το φετινό αυθαίρετο στην ωραία παραλία μας. Ένα καλούπι τσιμεντένιο πηγαδιού Πλέον τα λουλούδια (δακτυλίδια) και οι κάκτοι, που είχα φυτέψει από πέρυσι ρίζωσαν και μεγάλωσαν και το "πηγάδι" είναι ένα κλασικό ..μνημείο.

Από τις αρχές  του καλοκαιριού μου έδωσε ο φίλος ο Χρήστος στη Ζαχάρω, μπογιές  και το έβαψα.    

Αργότερα προέβην και στην θρυλική γραφή:

            "COMANDATE THE" αντί CHE

 Πολλοί το διάβασαν αλλά λίγοι το κατάλαβαν. 

Μερικοί δε μου  είπαν ότι δεν έπρεπε να το γράψω σε δημόσιο χώρο. Μάλιστα αυτό τους μάρανε...

Το πιο ωραίο που άκουσα και σπιρτόζικο ήταν από τον Κουμπαράκο: Αυτός που το έγραψε πρέπει να είναι ψευδός!!!

  

Ευτυχώς που μέχρι τώρα δεν το έχει πειράξει κανείς..... Θα του κόψω τα.......

 [Πέρυσι υπήρχε και το ξύλινο παγκάκι, που το είχα βάψει ωραία, πολύχρωμο, αλλά οι διάφοροι μαλάκες   ....νεοέλληνες το έσπασαν και το κατέστρεψαν εντελώς. κλικ ΕΔΩ] 

Πατριωτισμός και εθνικισμός

Γιάννης Σχίζας/

Στην οργανική χημεία υπάρχουν ενώσεις κοντινές από την άποψη των στοιχείων και των δεσμών που τις συγκροτούν, όμως στον πραγματικό κόσμο είναι απολύτως διαφορετικές μεταξύ τους. Ανάλογα συμβαίνουν και στην «κοινωνική χημεία» …

Παραδείγματος χάρη η κατανάλωση και ο καταναλωτισμός – και τα δυο τους σχετίζονται με την πρόσληψη αντικειμένων , όμως έχουν διαφορετική επίδραση και σχέση με τη ζωή των ανθρώπων…Η ερωτική πράξη και ο βιασμός – αναφέρονται και οι δυο τους στη «γενετήσια σφαίρα», όμως είναι ριζικά αντίθετες καταστάσεις. Ένα λαϊκό κόμμα και ένα κόμμα λαϊκιστικό – είναι διαφορετικά , όσο κι αν απευθύνονται στις ίδιες κοινωνικές δυνάμεις. Η «πρωτοπορία» και ο «αβανγκαρντισμός» διαφέρουν , όσο κι αν κατέχουν «πρώτο τραπέζι πίστα » στα κινηματικά δρώμενα : Η πρώτη είναι μια φυσική κατάσταση ως εκ του ετεροχρονισμού στη πρόσληψη πολιτικών μηνυμάτων και στην κατανόηση των κοινωνικών αναγκών, ο δεύτερος είναι αποκοπή από το μαζικό κίνημα και τεχνητή ύψωση του πήχη των πολιτικών αιτημάτων….…

ΜΠΟΛΙΑΣΜΑΤΑ Ή ΚΕΝΤΡΏΜΑΤΑ

     Σε όλη τη φύση, τον Κόσμο, με τα καθαρόαιμα είδη, φυτά, ζώα, άλλα αντικείμενα και φαινόμενα ακόμη,  συνυπάρχουνε και τα μπερδέματα, οι γάμοι, τα ημίαιμα, τα κράματα ... Συνεχώς συμβαίνει οι παρά φύσιν σχέσεις, τα μπάσταρδα,  μπολιάσματα. 

  Κανονικά ένα είδος με ένα άλλο δεν πολλαπλασιάζεται, αλλά αρκετά συχνά παρατηρούμε έναν μπασταρδισμό. Αυτός είναι πιο εμφανής στα φυτά αλλά και στα ζώα, ειδικά τώρα που η τεχνολογία κάνει θαύματα. Οι μεταλλάξεις πλέον είναι καθημερινά φαινόμενα. Πάντως στην πράξη ο άνθρωπος εφαρμόζει το μπόλιασμα στα δένδρα και φυτά από τα πανάρχαια χρόνια.      Μπόλιασμα  που όπως αναφέρει το λεξικό 

 συνδυάζει ετερόκλητα στοιχεία, για να ενισχύσω ή βελτιώσω κάτι.

   Τις προάλλες μιλούσα για αυτό το θέμα με τον φίλο μου Δημητράκη Κουκουλά και την κυρά του την Τάνια. Στον Δημητράκη  έχουμε πολλάκις αναφερθεί και νομίζω περισσότερα στοιχεία είναι περιττά.

 

    Οπότε μου λέει ο Δημητράκης: "Άνοιξε μια τρύπα σε μια κλάρα ενός δένδρου διαμπερή και πέρασε μέσα μια κληματόβεργα. Την αφήνουμε καμιά εικοσαριά μέρες, και η βέργα τρέφεται και από το δένδρο και από το κλήμα και την κόβουμε από την πλευρά  του κλήματος, οπότε έχουμε δένδρο με...σταφύλια! Η δε Τάνια μου  ανάφερε τη δυνατότητα του μπολιάσματος λουλούδια σε δένδρα με το αποτέλεσμα να είναι καταπληκτικό!!

     Ήδη εφάρμοσα το μπόλιασμα με τα λουλούδια και περιμένω το αποτέλεσμα...
    Χτες δε κάτω στην παραλία στο αυθαίρετο μπόλιασα δάφνη με φοινικιά. Σε θετική εξέλιξη θα το κάνω δαφνοανθοκήπιο. Θα έχει μεγάλη πλάκα.... 

ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ, ΤΟ ΚΟΜΑΝΤΑΤΟ!!!

     Παρά τον άστατο καιρό τις τελευταίες ημέρες από το Πάσχα, αρκετοί τουρίστες και λίγοι ντερτιλήδες έκαναν τις βουτιές τους στην θάλασσα που όμως ήταν απίθανη, αλλά.... Έτσι κι εγώ το απόγευμα του Σαββάτου το πέρασα στην παραλία. Βέβαια δεν σκέφτηκα ούτε κατά διάνοια να βουτήξω. Όμως περιποιήθηκα το παλιό μου αυθαίρετο, [κλικ ΕΔΩ] ξεχορτάριασα το λευκό "πηγάδι" από τα αγριόχορτα και παλιαγκάθια, που είχαν πνίξει τα Δακτυλίδια" και τους μικρούς Αθανάτους. Έκοψα επίσης τα ξερά κλωνάρια ΄λόγω αλμύρας από την παρακείμενη δάφνη κι όλα καλά και όλα ωραία.

       Το Κομαντάτο ή Κομανταρχείο φέτος θα έχει τις δόξες του 

 Τελικά τη βρήκα που λένε με το καφεδάκι μου στο μικρό τραπεζάκι παίζοντας το μπαγλαμαδάκι μου. Μάλιστα μια τουρίστρια με πλησίασε βαρώντας παλαμάκια. Λίγο μπασμένη ήταν αλλά τέλος πάντων.. τώρα "φέξε μου και γλίστρησα", ή "όλα τα πουλάκια ζευγαρωτά". Υπόψη ότι αυτή την εποχή οι τουρίστες που έρχονται, κυρίως με τροχόσπιτα  είναι μεγαλούτσικοι και οι περισσότεροι συνταξιούχοι. Οι νέοι και ωραίοι ακολουθούν...άλλα μονοπάτια και σε άλλους Γαλαξίες.

  Τελικά πολύ αγαπώ αυτή τη γωνιά και σκέπτομαι αργότερα να τη διαμορφώσω καλύτερα!!!

Ο ΝΕΟΣ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

     Αρκετοί Γιαννιτσοχωρήτες είναι εντελώς σκερβελέδες του κερατά με τα χειρότερα ένστικτα, από ζήλεια και κακότητα, βανδαλισμό και βαρβαρότηυτα έως μισαλλοδοξία, ξενοφοβία και ρατσισμό... Βεβαίως το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

Πολλάκις έχουμε αναφερθεί στο συγκεκριμένο θέμα βάζοντας και τα δέκα δάκτυλα επί των ήλων και λέγοντας καθαρά Τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, με το όνομά τους. Πάμπολα τα παραδείγματα, απλώς εάν ανατρέξετε στις σχετικές αναρτήσεις αυτού του βήματος, όπως μερικές: κλικ ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ .

Λοιπόν χτες που πήγα μια βόλτα στην παραλία έγινα μάρτυρας του νέου βανδαλισμού, αισχρού ανοσιουργήματος που προβήκαν οι λεβέντες Ελληνάρες. Κατέστρεψαν ολοσχερώς το παγκάκι που ήταν δίπλα στο τσιμεντένιο "πηγαδάκι" τα οποία είχα καλοπήσει το προηγούμενο καλοκαίρι, είχα ασπρίσει το τσιμέντο και βάψει το παγκάκι. Κι από τότε τα είχα κατά κάποιο τρόπο υιοθετήσει και τα διαφήμιζα ως το ΑΥΘΑΊΡΕΤΌ μου..

Κρίμα και πάλι κρίμα...

[Παλιά ανάρτηση: Το πηγαδάκι (μεγάλο στρογγυλό ανθοδοχείο) μια και είναι μέσα στο χώρο που καταπάτησα αυθαιρέτως και αυτοδικαίως, όπως και ένα σεμνό παγκάκι, το άσπρισα και φύτεψα μέσα ένα πευκάκι, ένα μικρό κάκτο και έναν αθάνατο. Το παγκάκι θα το βάψω, έτι για να τους μπω περισσότερο στη μύτη όταν θα ξανακατέβω, κορονοϊού επιτρέποντος. Ελπίζω δε να τα βρω στη θέση τους, εκτός κι αν τα γκρεμίσουν τα κύματα, όχι βεβαίως της θάλασσας αλλά τα κύματα της ζηλοφθονίας και της μικρότητας που ενδημούν στον τόπο μας. Υπάρχει δε και η άλλη περίπτωση, κάποιος Ελληνάρας να καταγγείλει το αυθαίρετο και να έρθει η Κτηματική, το λιμενικό ή ο Φορέας και εν μία νυχτί με τον γερανό να τα κάνουν λαμπόγυαλο. Βέβαια νομίμως θα πράξουν αλλά θα είναι μεγάλη αδικία γιατί δεν κάνουν το ίδιο πέρα στον Μπισχοινόκαμπο ή στον Άγιο Νικόλαο. Οι Ζαχαραίοι είναι τόσο μάγκες ή είναι παιδιά άλλου Θεού;κλικ ΕΔΩ]

Περισσότερα στο νέο βίντεο

ΜΑΓΙΑΤΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ // ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ "ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ" [1]

    Τα ποδοβολητά του Καλοκαιριού πλέον ακούγονται, δυνατά, βροντερά.

Ήδη έχει πάρει τη σκυτάλη από τη στραπατσαρισμένη  Άνοιξη και οσονούπω θα ξεχυθεί στην τελική ευθεία.

    Και η φύση από το μεθύσι του Μαγιού είναι ονειροπαρμένη, με χιλιάδες χρώματα και άλλες τόσες ευωδίες. Από κοντά όμως κι εμείς οι άνθρωποι, ξετρελαμένοι! 

Συνέπεσε η καλή συγκυρία και από τις αρχές του Μάη είμαι στο χωριό και απολαμβάνω ως οινόφλυξ όλους αυτούς τους ..χυμούς.

   Ας τονίσουμε πάλι ότι ο τόπος μας είναι περιούσιος και ευλογημένος. Είναι το πολυθρύλητο Πυλιακό ή Πύλιο Πεδίο που επεκτείνεται από τον ιστορικό Λαπίθα μέχρι τη φιδίσια και ορμητική Νέδα. Σε όλο το μήκος του η ακρογιαλιά είναι αμμόεσα και χρυσαφένια, πανέμορφη. Πολλάκις με παντοίους τρόπους την έχουμε υμνήσει με διθυράμβους και δοξολογίες και υπόψη το όλο οικοσύστημα έχει χαρακτηρισθεί Natura 2000 και ήδη προστατεύεται από Προεδρικό Διάταγμα.

    Οπότε μπροστά στις τόσες προσκλήσεις που ηχούν σαν σειρήνες προέβηκα σε δυο αξιόλογες, τουλάχιστον για μένα, παρεμβάσεις.

   Α] Η  πρώτη είναι στο Περιβόλι, δίπλα στο χωριό, που ο κυρ Νίκος, ο πατέρας μου ο μακαρίτης, έζησε αγκαλιά με τις λεμονοπορτοκαλιές του όλη του τη ζωή.

  Λοιπόν εκεί υπάρχουν και τρεις κληματαριές, εκ των οποίων τη μία διαμόρφωσα για καλοκαιρινό στέκι. Ως "σιέρα" κατά το φίλο Bil Drac! Από τώρα,  πολλές φορές αράζω παρέα με το μπουζουκάκι μου και το λάπτοπ. Πλέον και τα δυο μου είναι αγαπημένα και απαραίτητα. 

Β] Στη μαγευτική μας παραλία,  τις προηγούμενες χρονιές είχα φτιάξει ένα μικρό "αυθαίρετο" . Πέρυσι δε, που η διαμονή μου το καλοκαίρι λόγω άνωθεν προσταγών ήταν μικρή, το "αυθαίρετο" μεταφέρθηκε στην ωραία Μπούκα με τα μεγάλα αλμυρίκια [1]. Φέτος όμως ο δήμος μας, βλακωδώς πράττων [κλικ ΕΔΩ], έχει αποκλείσει τις διόδους στην παραλία της, οπότε κι εγώ ξαναγύρισα στην παραλία του Αγίου Νικόλα στο γνωστό στέκι, στο "πηγαδάκι", δίπλα στην καντίνα του Τσίλη, που με έναν απαράμιλλο  ωραίο τρόπο  την έχει ήδη ΄διαμορφώσει. 

Όλα τα υπόλοιπα και με το παραπάνω είναι στη μικρή ταινία! [2]

[1] Τα έλεγα μεγάλα μέχρι που είδα τα αλμυρίκια στην παραλία της Καρύστου. Τεράστια, περίπου διπλάσια από τα δικά μας!

[2] Όποιος δε φίλος αναγνώστης έχει την καλλίστη εκ των διαθέσεων να συμβάλει στην καλυτέρευση του "αυθαιρέτου" με ό,τι ο ίδιος νομίζει, είναι ευχής έργο, καλοδεχούμενος μετά βαϊων και κλάδων. Ήδη εξ αρχής ο εξαίσιος ξάδελφος εκ Ζαχάρως, Βασίλης δήλωσε ότι θα μας προσφέρει μία μαξιλάρα!!!   

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΟΥΚΟΤΕΧΝΕΙΟ

    Ας αρχίσουμε με μια μικρή πραγματική γενική παραδοχή....  Η  Επανάσταση το 1821, που γιορτάζουμε τα 200 χρόνια εν  χορδαίς και οργάνοις είναι μεγάλη, αλλά οι  μικρές, καθημερινές επαναστάσεις αποτελούν την πραγματική ζωή, που χωρίς αυτές θα ήταν εντελώς ανεξέταστη και φλύαρη.  Η φαντασία στην εξουσία.   Και τ' άλλο, το ότι ονειρευόμαστε και πλάθουμε τσιμπούσια και συνάξεις  φανερώνει πώς είμαστε ζωντανοί. O Παν βλέπετε που τόσα χρόνια τα λέγαμε, τώρα μας ξέχασε για τα καλά, ούτε για μια απλή κουβέντα δεν σταματά στο κονάκι μας. Θα μου πείτε πολλοί "σιγά τον πολυέλαιο" αλλά... αλλά [1] Ας είναι όμως δεν αντραλίζομαι κιόλας, έτσι είναι η ζωή, οι κανόνες της φύσης. Πλέον οι απάρσεις μου γίνονται για άλλα ταξίδια. 
   Πάμε στα...όνειρα κι ας είναι απατηλά!  

Νάμαστε λοιπόν εκείνη την ονειρική μέρα του καλοκαιριού, που βρεθήκαμε στο αυθαίρετο στη Μπούκα και οι τρεις, ο Κουμπαράκος, ο Αρφάνης κι η αφεντιά μου. 

  Μεθυσμένοι από την πανδαισία της γαμήλιας συνεύρεσης της γαληνεμένης θάλασσας με τον επίσης γαληνεμένο ανδρισμό μας [2]  και εν μέσω πλήρους νιρβάνας ημών και νηνεμίας της φύσης, μετά από το ντερλίκωμα με τα καλοκαιρινά καλούδια και την κρύα μπύρα [3] κι αφού τελειώσαμε με τα πολιτικά, καθημερινά και μη, επηρεασμένοι  από τον ξέφρενο ψυχεδελικό χορό της φύσης, αρχίσαμε να ρίχνουμε τα σχέδια μας για το ερχόμενο καλοκαίρι.     Έριξα λοιπόν την ιδέα να προβούμε σε ένα περιβαλλοντικό και ακτιβιστικό εγχείρημα, αντάξιο των ιδεών και των "κοσμοθεωριών" που πρεσβεύουμε.

  Δεν έχουμε παρά να ζητήσουμε εκείνη την παρατημένη τσιμεντένια αποθηκούλα, παραδίπλα στην παραλία με το σκιερό προαύλιο και να την διαμορφώσουμε με λίγα και απλά μέσα σε ένα καλοκαιρινό σπιτοταβερνοτεχνείο, για την πάρτη μας και τους κολέγηδές μας.     Χρωματιστές κουρελούδες στα ανοίγματα, ένα βάψιμο με διάφορα χρώματα, ένα πετρογκάζι  δυο τρείς σουμιέδες και ένα μεγάλο τραπέζι με τάβλες στο προαύλιο και ποιος μας πιάνει. 

   Θα είμαστε πρώτοι στο χωριό και ....ζηλευτοί στην πόλη. 

   Και οι δυο φίλοι συμφώνησαν και το επικρότησαν, ο  Κουμπαράκος μάλιστα αναφώνησε χαριέστατος: Στον προαύλιο χώρο θα διοργανώνουμε καλλιτεχνικές βραδιές, μουσική, ποίηση και λοιπά. Ναι και μπράβο συμφωνήσαμε και τσουγκρίσαμε τα ποτήρια [4] 

    Ο δε Αρφάνης με τη σειρά του είπε και ελάλησε ότι θα αναλάβει να ψαρεύει και να ετοιμάζει τα ψάρια κάθε βράδυ. 

 Παρατημένη η αποθηκούλα από ανθρώπους και θεούς, αλλά σε περίπτωση  που δεν θα μας τη δώσουν οι ιδιοκτήτες, έπεσε από τον Αρφάνη η εναλλακτική λύση. 

   Σε ένα μεγάλο αλμυρίκι θα φτιάξουμε μια καλύβα και αν όχι όλα, αλλά  τα περισσότερα και πάλι θα τα κάνουμε.

    Όλα λοιπόν στην εντέλεια, ο κύβος ερρίφθη. 

  Και το απίθανο, ανασκαλεύοντας   τα απομνημονεύματα  του αείμνηστου Γιώργου Ντούφα, αδελφός του αγαπημένου μου μπάρμπα  Χρήστου και αντάρτης στο ΕΑΜ, βρήκα οδηγίες για το πώς φτιάχνονται οι καλύβες, απολαύστε τη:

   

<<...Έπλέκαν γύρω γύρω με ένα κλαδί που λέγετε (λυγιά) ή προς το καθαρευουσιά,  αλιγαριά και στη σκεπή είχε βάλει ένα είδος χόρτου που γίνετε μακρύ και βγάζει και σαν είδος καλάμια. Αυτό το λέμε (σαμάκια) και το χόρτο που κόβαμε μάλλον για σκέπασμα καλυβιού το λέγαμε (ράπη) την οποία άπλωναν απάνω στις καλύβες αφο προηγούμενα είχαν κάνει ένα σκελετό από μακρυά ξύλα (δοκάρια) και αφού έβαναν και από πάνω άλλα δοκάρια έδεναν το έξω με το μέσα ξύλο ή με σύρμα ή με βούρλα ένα είδος φυτού αλλά όταν επεξεργασθή γίνεται γερό, και αυτό γινόταν για να μην παίρνει ο αέρας τη ράπη πάνω από την καλύβα, η οποία όταν ήταν καλοφτιαγμένη, δεν έμπαινε σταγώνα νερό μέσα αλλά ήταν και ζεστή>>

 [1] Στα αλλοτινά χρόνια, γιομάτα με ερωτικές αισθήσεις, παραισθήσεις, ορμές και παρορμές συν τις ανάλογες φαντασιώσεις σε τέτοια φιλικά συναπαντήματα μονοπωλούσε η συζήτηση για τις γκόμενες, τις πρώην και τις επόμενες. Τώρα το θέμα γενικώς τσούζει, όλα στη μηχανή του χρόνου, αλλά και της μνήμης. 

[2] Η διαφορά της γαλήνης της θάλασσας και του ανδρισμού μας είναι καταφανής. Η  θάλασσα σήμερα γαλήνη κι αύριο τρυκ μία, μέριασε βράχο να διαβώ, ενώ εμείς από γαλήνη στη παραγαλήνη, λάδι και νερό......

[3] Ο Αρφάνης που είχε φροντίσει για τις προμήθειες είχε φέρει και κινητό ψυγείο οπότε θα καταναλώσαμε περί τις 10 μπύρες. 

[4]  Πλαστικά βέβαια αλλά το ρόλο τους τον έπαιξαν μια χαρά!     

Ο ΚΟΥΜΠΑΡΑΚΟΣ, Ο ΑΡΦΑΝΗΣ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΣΤΗ ΜΠΟΥΚΑ ΤΗΣ ΝΕΔΑΣ

       Εκείνη λοιπόν τη μέρα του καλοκαιριού, θαρρώ ήταν 20 Αυγούστου, που βρεθήκαμε στο αυθαίρετο στη Μπούκα και οι τρεις, ο Κουμπαράκος, ο Αρφάνης κι η αφεντιά μου, όπως έγραφα και προχτές, ήταν η πιο ωραία , ονειρική. Κύρια στοιχεία της η ανέμελη ελευθεριότητα και η ακόρεστη απόλαυση του ήλιου με το βελούδινο και της ανοιχτομενεξεδένιας θάλασσας. Σε συνδυασμό με τα  καλοκαιρινά φαγώσιμα, φέτα, ντομάτες με ζεστό ψωμί, φρέσκα σύκα και το σχετικό πιοτί, φτάσαμε και οι τρεις σε οργασμική μαρμαρυγή. 

  Οι " Τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας" μόνο που είμαστε τρεις και όχι τέσσερις. 

  Ο καθένας τα δικά του, Ο Κουμπαράκος περί του φιλοσοφείν, ο Αρφάνης για το ψάρεμα [1], που είναι το μεγάλο του χόμπι  και δη τώρα που πήρε σύνταξη και εγώ να ψιλοκουμαντάρω. Τελικά το κύριο θέμα ήταν για τα δημοτική και πολιτική σαλάτα με τον Αλεξανδρόπουλο και τον Μητσοτάκη  στα τάρταρα. 

  Η δική μου καταγγελία και στους δυο φίλους είναι σταθερή και συγκεκριμένη. ήταν ότι τα τελευταία χρόνια (περίπου απ' το ΄15) έχουν αποτραβηχτεί από τα πολιτικά αλλά και δημοτικά δρώμενα και επιπλέουν οι αδαείς και οι φελλοί.. 

    Ο μεν Κουμπαράκος αφοσιώθηκε εξ ολοκλήρου στη μελέτη και έγινε φοιτητής του Φιλοσοφικού στην Πάτρα, όπου επίκειται να τελειώσει και να στεφθεί πτυχιούχος, ο δε Αρφάνης είναι άλλη περίπτωση, ξεχωριστή, δική του. 

 Για τον Κουμπαράκο έχουμε αφιερώσει πάρα πολλές αναρτήσεις, μια και είμαστε συνοδοιπόροι σε αρκετές εξορμήσεις, οπότε σήμερα έχει την τιμητική του ο Αρφάνης.

 Ο Αρφάνης που λέτε,  είναι γόνος της πολυπληθούς οικογένειας των Γιαννοπουλέων, από του Σκληρού, που πολύ από αυτούς πήραν το όνομα Αρφάνης [2] Από το βουνίσιο χωριό, κοντά στον Επικούριο Απόλλωνα, κατέβηκαν προς την παραλία και έγιναν με τον χρόνο κύριοι του Λαπίθα  και του Κλειδιού.   Ο περί ου ο λόγος φίλος μας Αρφάνης είναι ο γνωστός Θοδωρής Γιαννόπουλος, δάσκαλος συνταξιούχος  από το καλοκαίρι. Είναι ένα αρκετά ιδιαίτερο άτομο με καλά γνωρίσματα, [3] γι αυτό και είναι αγαπητός στην κοινωνία. Μάλιστα στις  εκλογές του ΄15 ήταν υποψήφιος με τον Σύριζα, όπου πήρε κοντά στους 2.200 ψήφους, κοντά και οι εκλεγέντες και για λίγους ψήφους έχασε τη βουλευτική έδρα. Και σημειωτέον χωρίς κανένα κομματικό υποστήριγμα  πίσω του. Κι όμως εντελώς αναπάντεχα στις εκλογές του ίδιου χρόνου δεν ήταν υποψήφιος. Ο λόγος ήταν αυτός που εύκολα υποψιάζεστε. Τον έφαγαν τα κομματικά γρανάζια του Πύργου και της Αμαλιάδας, [4] με αποτέλεσμα να μην υπάρχει με τον Σύριζα Ολύμπιος υποψήφιος.

   Από αυτή την κατάφωρη αδικία ή μαχαιριά κάτω από την πλάτη ο Αρφάνης το πήρε κατάκαρδα και πληγώθηκε πολύ με αποτέλεσμα να αποτραβηχτεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους φίλους του και να επιλέξει έναν αμφίρροπο δρόμο, πελαγοδρομώντας και βολοδέρνοντας σε διάφορες ιδεοληψίες δήθεν υπεραριστερές, όπως με την "Πλεύση" της Ζωής. Κι αυτό γιατί ο Αρφάνης μπέρδεψε το προσωπικό με τις ιδέες επειδή είχε το ανάλογο ιδεολογικό υπόβαθρο.

Υπόψη εκείνο τον καιρό που διαδραματίσθηκαν τα παραπάνω Γραμματέας στον Σύριζα Ζαχάρως ήταν ο Κουμπαράκος με πρώτο συνεργάτη τον Αρφάνη, όπου είχαν γίνει πολλές πολιτικές εκδηλώσεις και έτσι το κόμμα πήγαινε πολύ καλά, βολίδα!. 

  Υπ΄ αυτές τις συνθήκες το γραφείο στη Ζαχάρω ανέλαβαν πρόσωπα που εκ των πραγμάτων ήταν αδύνατο να αντεπεξέλθουν στις δύσκολες περιστάσεις της αντιπολίτευσης και στις μεγάλες ανάγκες του κινήματος για διάφορους λόγους. Έτσι όπως ήρθαν, κυρίως από γειτονικούς χώρους, έφυγαν με μικρά πηδηματάκια. 

  Οπότε στη Ζαχάρω το κόμμα προσπαθεί να ορθοποδήσει μετά από πολύχρονη αδράνεια... 

 Είναι ανάγκη λοιπόν και τα δυο παλικάρια, Κουμπαράκος και Αρφάνης , να επανέλθουν πάραυτα.

Μακάρι !!! 

 [1]  Από πέρυσι μας έχει σπάσει τα   ούμπαλα με το να ισχυρίζεται μετά μανίας ότι ο κύριος κίνδυνος για τις χελώνες Καρέττα είναι ο τρομερός Λαγοκέφαλος, που έχει κατακλύσει τις θάλασσές μας. 

[2] Ήταν 11 αδέλφια ορφανά κι από τα πολλά τα αρφανά και τα αρφανά που έλεγαν, τους έμεινε το όνομα Αρφάνης και Αρφάνηδες.  Στα επόμενα χρόνια με το νόμο, άλλοι κράτησαν το Γιαννόπουλος και άλλοι πήραν το Αρφάνης. 

[3] Έχω γράψει μερικούς στίχους, που νομίζω είναι αρκετά αντιπροσωπευτικοί:

                 1                                                                      3

Ο Αρφάνης, ο ντερβίσης,                                  Και ως δάσκαλος που είναι 

ο Νικηταράς                                                              με μεγάλη κεφαλή

Αν κι από του Σκληρού μας ήρθε                             Τον Λαπίθα αλωνίζει

είναι και ψαράς.                                                           με μια μηχανή

---------------------                                                       -------------------

                   2                                                                   4

Είναι χείμαρρος, κουρσάρος                              Γεια σου Θοδωρή σερέτη, 

παρολίγο μέλος της Βουλής                              ντερμπεντέρη σαν πασάς 

Μα τον έφαγαν οι άλλοι                                    μα μπροστά σε μια καρέττα 

Για μια ψήφο  ...επιλογής.                                       έγινες ..παπάς! 

 [4] Σίγουρα εάν συμμετείχε κι ο Αρφάνης στις νικηφόρες εκλογές, ο Σύριζα θα έπαιρνε 4 βουλευτές, και θα είχαμε 

4-1, με κανέναν η Ν.Δ.

Η Μπούκα με τα ωραία της & το νέο μας αυθαίρετο

     

;;;;;;;

   Εφέτος η χρονιά ήταν χάλια. Να πάει και να μη γυρίσει.  Τι να κάνουμε όμως αυτά έχει η ζωή. Οπότε  στο αγαπημένο μου χωριό πήγα μόνο για δεκατρείς μέρες τον Αύγουστο. Είχα να πάω από τον περυσινό Νοέμβρη. Πρώτη φορά στη ζωή μου  συνέβη τόση μεγάλη απουσία, ας είναι, η ζωή προχωρά, πότε με ανηφόρες και πότε κατηφόρες. Καλά λέει ο Κουμπαράκος που τα φιλοσοφεί!  

  Λοιπόν   από πέρυσι, όπως είναι καταγραμμένο είχα προνοήσει για το φετινό καλοκαίρι και καταπατώντας είχα φτιάξει ένα αυθαίρετο πέρα στον Αγιο Νικόλα. [κλικ εδω] Θα μου πείτε κι σύ καταπατητής; Ναι και καλώς έπραξα, γιατί σκέφτηκα  πέρα κει οι Ζαχαραίοι που έχουν κάνει ολόκληρο χωριό είναι πιο μάγκες;[1] Μάλιστα είχα φυτέψει δυο λουλούδια και ένα πευκάκι. Τελικά δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο. Δεν ξέρω τι έγινε αλλά πάντως το Π.Δ μας έχει κόψει τα πόδια. Τελικά να λέμε τη μαύρη αλήθεια  ο δήμαρχός μας που παλεύει τόσα χρόνια με νύχια και με δόντια για κείνο το περιβόητο Π.Δ αποδείχθηκε ότι έχει δίκιο. Πράγματι ο άνθρωπος αγωνίζεται και τα βάζει με Θεούς και διαβόλους, κρατικούς παράγοντες και μη, για το συμφέρον μας, το καλό μας. Κι ας υποστήριζαν αρκετοί κακεντρεχείς ότι κάτι άλλο κρύβεται πίσω. Και τι δεν έλεγαν; Ακόμα, φώναζαν και διέδιδαν και ότι πίσω κρύβονται συμφέροντα. Όλοι θα έχετε ακούσει για εκείνα τα παλιοστρέμματα αλλά όλα είναι τζίφος. Αν είναι δυνατόν Έτσι  είναι αρκεί που η αχλάδα έχει πίσω την ουρά και στο τέλος πάντα η αλήθεια λάμπει σαν το χρυσό. 

   Τέλος πάντων, πάμε στα δικά μας στο νέο αυθαίρετο. Φέτος λοιπόν από τις 13 δεκατρείς μέρες μόνο δυο μέρες πήγα στον Άγιο Νικόλαο, που είναι η επίσημη πλαζ του χωριού. Με μάγεψε για τα καλά η Μπούκα. Είναι η ακτή λίγο πριν τις εκβολές της Νέδας, που συνεχώς γίνεται πολυσύχναστη. Από του χρόνου βλέπω να προσελκύει τους περισσότερους λουόμενους. Το βασικό προτέρημα είναι ότι η αμμουδιά είναι πιο στενή και πιο κοντινή με μεγάλα αλμυρίκια στην  άκρη του δρόμου, δίπλα στη θάλασσα.  Ακόμα και κόσμος από άλλα μέρη την έχει ανακαλύψει. Ο συνονόματος, Θοδωρής από την Τριπολιτσά, ήρθε με μηχανή και έστησε τη σκηνή του, μαγεμένος με τη Μπούκα. Αλλά κι άλλοι κατασκηνωτές φέτος φιλοξένησε η Μπούκα. Επίσης έρχονται και αρκετοί ψαράδες, ήπιας μορφής, με πετονιά...Έτσι όταν πήγα εγώ βρήκα το χώρο έτοιμο και τσουκ το...καταπάτησα και έστησα το εν λόγω αυθαίρετο. Η πιο ωραία μέρα όταν είχαν έρθει ο Κουμπαράκος κι ο Αρφάνης, [2] με όλα τα καλοκαιρινά καλά, φρέσκο ψωμί, φέτα, ντομάτες και μπόλικα σύκα από εκεί κοντά.

Πράγματι ήταν κάτι άλλο από τα συνήθη ωραία της ακτής. Θα τα δείτε και θα δικαιολογήσετε τα λόγια μου, τα μεγάλα!!!  

 

[1] Από όλα τα αυθαίρετα του Αγίου Νικόλα μόνο τρία (3) έχουν νομιμοποιηθεί. Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο δεν έκαναν το ίδιο και οι άλλοι, οι πολλοί; Τα ακούτε πληβείοι Ζαχαραίοι;

[2] Για εκείνη τη μέρα , αλλά και άλλα σχετικά με τους δυο φίλους, θα υπάρξει νέα ανάρτηση.

yannitsochori.blogspot.com: 10 ΧΡΟΝΙΑ 1.000.000 ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

       Πέρασε και δεν το κατάλαβα καθόλου. Και τούτο γιατί συνέπεσε με τα γεγονότα των ανεμογεννητριών, οπότε πού μυαλό για τέτοια. Οπότε μου ήρθαν λίγο ανάποδα, αλλιώς τα προγραμμάτιζα κι αλλιώς μου ήρθαν.

   Σύμφωνα λοιπόν με το κοντέρ που δείχνει την επισκεψιμότητα αυτού του blog,[1] που χειρίζομαι από τον Οκτώβρη του 2010, υπολόγιζα ότι θα έπιανε το 1 εκατομμύριο εκεί γύρω στη γιορτή μου, των Αγίων Θεοδώρων, που φέτος είναι στις 20 του Μάρτη. Οπότε λογάριαζα μέγα τσιμπούσιον στη χώρα του μικρού "Μυστρά" των Ταξιαρχών, στο βασίλειο του τσέλιγκα Γιάννου Γιαννίκου. [2]  Να όμως που το κοντέρ ήδη το έχει φτάσει 1.ΟΟ2.000. Ίσως έτσι να είναι καλύτερα μια και ο ιός με το lockdown  μας έχει κάνει άνω-κάτω. 

 Θα το οργανώσουμε λοιπόν, αρκεί νάμαστε καλά,   πέρα τον Οκτώβρη. Στα 11χρονα γενέθλια του blog. Στις 9-10-21 κλείνουμε 11 χρόνια συνεχούς διαδραστικής παρουσίας με τις αναρτήσεις, 3 με 4 ανά διήμερο να έχουν φτάσει τις 8.230  δημοσιευμένες και 930 τις πρόχειρες που προσμένουν να τους κάνω  νόημα. 

  Θα είναι επέτειος της 11ετίας.  

   Θα μου πείτε πολλοί "σιγά τον πολυέλαιο". Άλλο το Εικοσιένα που γιορτάζουμε τα 200 χρόνια. Εντάξει μεγάλη Επανάσταση το 1821, αλλά οι  μικρές, καθημερινές επαναστάσεις αποτελούν την πραγματική ζωή που χωρίς αυτές θα ήταν εντελώς ανεξέταστη και φλύαρη.  Η φαντασία στην εξουσία.   Και τ' άλλο, το ότι ονειρευόμαστε και πλάθουμε τσιμπούσια και συνάξεις  φανερώνει πώς είμαστε ζωντανοί. O Παν βλέπετε που τόσα χρόνια τα λέγαμε, τώρα μας ξέχασε για τα καλά, ούτε για μια απλή κουβέντα δεν σταματά στο κονάκι μας.

 Ας είναι όμως δεν αντραλίζομαι κιόλας, έτσι είναι η ζωή, οι κανόνες της φύσης. Πλέον οι απάρσεις μου γίνονται για άλλα ταξίδια. 

   Πάμε στα...όνειρα!

   Προγραμματίζονται λοιπόν και προεόρτια που θα λάβουν χώρα με την πρώτη "λευτεριά" πέρα την άνοιξη. Τότε που ανθίζουν οι πασχαλιές και η φύση φορά την πολύχρωμη φορεσιά της. Θα γίνουν στο αυθαίρετο [κλικ ΕΔΩ] που διαθέτω κάτω στην παραλία του Άη Νικόλα [3]  

    Λοιπόν θα σας περιγράψω εν ολίγοις το τσιμπούσιον. 

  Για τον τόπο τέλεσης είπαμε, θα είναι το λημέρι του Γιάννου με τα 200 γίδια και τα 60 βαρβάτα τραγιά στην αυλή του Αγίου Ανδρέα. Βασικό έδεσμα θα είναι το μουνούχι από το γρέκι, με φέτα γιδίσια και κράσο του άλλου φίλου του Στροβιτσάνου Παπαδέδε. Ως επιδόρπιο θα σερβιριστεί το θρυλικό λαγόψαρο προσφορά του μεγαλοκέφαλου φίλου, του Αρφάνη, γέννημα και θρέμμα του Λαπίθα. 

  Υπόψη οι καλεσμένοι, 50 το πολύ, επιτετραμμένοι από την περιφέρεια παρά τον Κυπαρισσιακό κόλπο, με προσωπική πρόσκληση, μετά επιβεβαίωσης αποδοχής. Όταν θα έρθει ο καιρός με το καλό, μετά τιμής θα σας τους παρουσιάσω ένα - έναν.   

   Εννοείται ότι γενικός επιτελάρχης θα είναι ο κουμπαράκος μου, ο  Ζήρος   και επί της υποδοχής ο γιός μου ο Νικόλας και ο φιλιότσος μου ο Νικηφόρος. 

Περισσότερα εν ευθέτω χρόνω, εν καιρώ τω μέλλοντι.

[1] Σημειωτέον ότι το κοντέρ της επισκεψιμότητας είναι πάντα δημόσιο στο επάνω μέρος της δεξιάς  στήλης
{2] Για τον "Μυστρά" και τον Γιάννο κλικ ΕΔΩ
[3] Οι Ζαχαραίοι έχουν την παραλία τους, του Αγίου Νικολάου,  απτό μάρτυρα της αυθαιρεσίας και της αλληλέγγυας περιβαλλοντικής ευαισθησίας της Ζαχαραίϊκης "αστικής" τάξης. ενώ η δική μας του Άη Νικόλα παρέμεινε ατόφια και υπερήφανη.

Α] ΤΑ ΛΕΥΚΑ ΚΡΙΝΑΚΙΑ: ΤΟ ΓΕΛΙΟ & Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ & Β] Η ΜΙΚΡΟΝΟΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΩΝ

Α] Τα κρινάκια στην παραλία μας περιγελούν και βγάζουν τους τη γλώσσα σε όλους τους νεοέλληνες παλληκαράδες που τα ποδοπατούν, με τα τρακτέρια, τις γουρουνες και τα 4χ4 αγροτικά. Κι όμως αυτά εκεί...αθώα και μεγαλόψυχα, αντιστέκονται σθεναρώς και το καλοκαίρι πάλι ανθοφορούν & μας χαρίζουν ευωδία και χάρη!

Και διαλαλούν σε όλους μας:

Άνθρωπε πιο σεμνά και ταπεινά

γιατί είσαι τόσο κακός & μας ποδοπατάς

Εμάς που χιλιάδες χρόνια αγόγγυστα

σου στέλνουμε την άδολη αγάπη μας

με τα κατάλευκα κρινάκια μας.

άντε & πάλι

Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α

Β] Η ΜΙΚΡΟΝΟΙΑ

[1] Το πηγαδάκι (μεγάλο στρογγυλό ανθοδοχείο) μια και είναι μέσα στο χώρο που καταπάτησα αυθαιρέτως και αυτοδικαίως, όπως και ένα σεμνό παγκάκι, το άσπρισα και φύτεψα μέσα ένα πευκάκι, ένα μικρό κάκτο και έναν αθάνατο. Το παγκάκι θα το βάψω, έτι για να τους μπω περισσότερο στη μύτη όταν θα ξανακατέβω, κορονοϊού επιτρέποντος. Ελπίζω δε να τα βρω στη θέση τους, εκτός κι αν τα γκρεμίσουν τα κύματα, όχι βεβαίως της θάλασσας αλλά τα κύματα της ζηλοφθονίας και της μικρότητας που ενδημούν στον τόπο μας. Υπάρχει δε και η άλλη περίπτωση, κάποιος Ελληνάρας να καταγγείλει το αυθαίρετο και να έρθει η Κτηματική, το λιμενικό ή ο Φορέας και εν μία νυχτί με τον γερανό να τα κάνουν λαμπόγυαλο. Βέβαια νομίμως θα πράξουν αλλά θα είναι μεγάλη αδικία γιατί δεν κάνουν το ίδιο πέρα στον Μπισχοινόκαμπο ή στον Άγιο Νικόλαο. Οι Ζαχαραίοι είναι τόσο μάγκες ή είναι παιδιά άλλου Θεού;

Φτωχό κομπολογάκι μου ..μας έφαγαν οι τρίχες!

 Δημοσιεύτηκε στην "ΠΡΩΙΝΗ"

 την προηγούμενη Δευτέρα     

   Μια μέρα της Μεγάλης βδομάδας πήραμε το Β5 λεωφορείο περίπου από την αρχή, την Αγία Παρασκευή. Σε αυτές τις γραμμές Β5 λεωφορείο, 14, Α8 τρόλεϊ κτ,λ που συνδέουν τα βόρεια προάστια με το κέντρο αλλά και τα Πατήσια και την Κυψέλη, ταξιδεύουν πολλοί αλλοδαποί, ως επί το πλείστον γυναίκες και δη Φιλιππινέζες. Αυτό το φαινόμενο είναι εντονότερο στις πρωινές ώρες και αργά τα απογεύματα. Νομίζω δεν χρειάζεται να το εξηγήσω, όλοι καταλαβαίνετε το λόγο. Κάθε Κυριακή δε που συνήθως έχουν το ρεπό τους γίνεται πασαρέλα με τις ωραίες εθνικές και παραδοσιακές τους ενδυμασίες. Άλλες ολόλευκες με σιρίτια και κεντήματα και άλλες πλουμιστές με φανταχτερά χρώματα και μαντήλια! 
     Αλλά ας επανέλθουμε στο συγκεκριμένο περιστατικό εκείνο το μεσημέρι. Το λεωφορείο ήταν σχεδόν άδειο, μπαίνουμε με την κυρά μου και καθόμαστε κάπου στη μέση. Ανοίγω διάπλατα την εφημερίδα μου και συνάμα παίζω και την κομπολογιά μου, την οποία πολύ γουστάρω έτσι πολύχρωμη που την έχω φτιάξει, όπως ακριβώς η ψυχή μας και τα απόνερά της, τα αισθήματα. [1]

     Συχνές στάσεις, άλλοι κατεβαίνουν και άλλοι, περισσότεροι ανεβαίνουν. Όλοι βιαστικοί και αλαφιασμένοι. Με το παραμικρό ο ένας τα βάζει με τον άλλον. Προχώρα λίγο μέσα΄ από δω, μη σπρώχνεις από κει. Όλοι στην πρίζα. Η πεσμένη ψυχολογική κατάσταση, με τα σακιά, γιομάτα καημούς , ντέρτια και προβλήματα που κουβαλάμε στους ώμους μας, βγαίνει στην καθημερινή μας συμπεριφορά στους άλλους.  

   Σε μια στάση μπαίνει μια κυρία, ηλικιωμένη αλλά κοτσονάτη και κάθεται ακριβώς μπροστά μας, στη θέση που της παραχώρησε ένας νέος. Δεν ξέρω γιατί αλλά μου τράβηξε την προσοχή και την παρατήρησα. Μαλλί κάτασπρο μεν αλλά κοντοκουρεμένο και γυαλιά λίγο ιδιόμορφα, κόκκινα. Γιαγιά σπιρτόζα από τους τύπους που δεν αφήνουν να πέσει τίποτα χάμου, όλα τα κόβουν και όλα τα μαχαιρώνουν . Ντάλε κουάλε!

     8η στάση Χολαργού, 7η, 6η.......στάση Καρανίκα και μετά  από πολλά σταμάτα ξεκίνα μπαίνουμε στην Αλεξάνδρας. Ουρά τα αυτοκίνητα αλλά τι να κάνουμε; Μπορούμε να κάνουμε κι αλλιώς; Στάση Ιπποκράτους, ματσ μουτσ  κατεβαίνει η Λένα, η κυρά μου που είπαμε, κι εγώ συνεχίζω παρέα με την κομπολογιά μου. Κρακ, κρούκ οι χάντρες, πότε πάνω, πότε κάτω και ανάποδα. Τόσα χρόνια έχω γίνει εξπέρ. 

     Ξαφνικά η "γιαγιά" γυρίζει το κεφάλι της και μου λέει αρκετά επιβλητικά:
     : Κύριε δε σταματάς αυτό τα πράγμα, μου σπάει τα νέυρα..
      : Ποιο το κομπολογάκι;
      : Τι κομπολογάκι αυτό είναι τεράστιο...
      : Εντάξει κυρία μου εάν σε ενοχλεί τόσο πολύ το το φτωχό μου κομπολόι, θα το βάλλω στην τσέπη μου 
    Πρωτοφανής η δική μου συγκατάβαση και αντίδραση. Άλλοτε σε τέτοια αντιμετώπιση γίνομαι Τούρκος και τα τελευταία λόγια τα λέω πρώτα. Τι να κάνουμε τι λέω την.... αμαρτία μου. Είπαμε τα σακιά με τα ντέρτια και τους καημούς.
   Κάτι με έτρωγε όμως και σε λίγάκι της λέω:
    : Κυρία είσαι ευχαριστημένη τώρα ή μήπως σε πειράζει και τίποτα άλλο;
     :  Ναί κύριε με ενοχλεί και η φάτσα σου, που θέλεις να παραστήσεις τον Βενζέλο ή τον διανοούμενο ....
     :  Βενζέλος δεν είμαι σίγουρα, είμαι όμως διανοούμενος, της λέω κι εγώ  γελώντας έτσι για να τη τσιγκλήσω περισσότερο, είμαι καθηγητής Πανεπιστημίου στη Θεολογική σχολή.
.  
     : Πω πω Παναγία μου τι θωρούν τα μάτια μου... Μα καλά δεν ντρέπεστε κοτζάμ καθηγητής και μάλιστα κοντά στον Θεό και να βάφετε τα μαλλιά σας κορακί;  Γιατί δεν βάφετε και τα γένια σας που είναι ολόλευκα σαν βαμβάκι;2]  
      [Μετά τον αυθαίρετο τίτλο, στην Ελλάδα ότι δηλώσεις είσαι , όπως έλεγε ο μοναδικός Τσαρούχης, τώρα ομιλούμε στον πληθυντικό...]
   Πάντως ήμουν έτοιμος να εκραγώ αλλά το έριξα στα γέλια...και της λέω:
   : Εντάξει κυρά μου, Καλό Πάσχα να ΄χετε και Καλή Ανάσταση
Και τι μου απαντά, ενώ κατεβαίνω στη στάση "Πεδίον του Άρεως";
    : Αλλοίμονο εκεί που κρεμάγαν οι καπεταναίοι τ’ άρματα κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια

Αυτά λοιπόν και με τη διχρωμία των ...τρίχών, που έχω βρει τον μπελά μου!
 Φουριόζος πήγα μια βόλτα στο πάρκο, έτσι για ηρεμήσω...και έκανα την εξής σκέψη:  
Ρε μπαγάσιδες θα πάω να τα βάψω τα μαλλιά όλα άσπρα, να δω τότε τι θα λέτε;

[1] Το κομπολόι μόνος μου το έχω φτιάξει. Πήρα από την Οδό Μάρκου όλα τα μπιχλιμπίδια, χρωματιστές χάντρες, κλωστή,  φούντα, δυο παπάδες και κάτι άλλα που αγνοώ πως τα λένε.
[2] Ο Λύσανδρος στη Ζαχάρω, συμμαθητής στο Γυμνάσιο,με τη γνωστή του θυμοσοφία και στωικότητα όταν με είδε πριν λίγες μέρες λέει: Κάτι δεν πάει καλά, τα γένια σου που είναι νεώτερα από τα μαλλιά κατά 17 με 20 χρόνια άσπρισαν όλα, φως φανάρι τα μαλλιά σου τα βάφεις 
  Το ίδιο και ο Κουμπαράκος μου αλλά κι ο φίλος μου ο Μπίλης. Εγώ επειδή αυτό το θέμα το αφήνω για πλάκα να αιωρείται σε μια αμφίσημη κατάσταση, αυτοί πετάνε σπόντες. 
    Για να πω την αλήθεια μέχρι προ τίνος στη συντηρητική κατά βάθος Ζαχάρω για πολλά χρόνια και με τι δεν με έχουν περιλούσει για τα κόκκινά παπούτσια που φορώ, μέχρι που έγιναν μόδα και το βούλωσαν. Ακόμα και καλοί φίλοι μου... 

ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ, ΓΑΪΔΑΡΟΣ ΣΤΑ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ

ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΠΑΝΤΑΖΗ ΣΤΟΝ ΚΑΪΑΦΑ 

& ΠΕΡΙΛΑΛΗΤΟ  Π.Δ. 

    Ο Νέος Χρόνος, το 2019 μπήκε πολύ φουριόζος και απειλητικός. Αστραπές, βροντές, χιόνια και μπουμπουνητά αβέρτα πατέρα!

    Εκκωφαντικά μπουμπουνητά όμως έχουμε και στην επίκαιρη ενημέρωση για την περιοχή μας, τον πολύπαθο και καταπονημένο δήμο Ζαχάρως. Ειδικά το τελευταίο Σαββατοκύριακο τα νέα μάς πυρπόλησαν στην κυριολεξία! 

     Νάτα μας: Στο παράνομο και αυθαίρετο Ξενοδοχείο του έκπτωτου δημάρχου Ζαχάρως * φιλοξενούνται 64 μετανάστες, αυτοί που είχαν εντοπιστεί στη θάλασσα του Καϊάφα. Κι αυτό, άκουσον-άκουσον, με κανονική, αλλά εντελώς παράλογη απόφαση του Λιμεναρχείου Κατακόλου, μετά μάλιστα από σχετικό κάλεσμα-πρόσκληση του δήμου Ζαχάρως. Υπόψη ο  ίδιος ο δήμος μας πριν 2 χρόνια είχε απαντήσει αρνητικά στην έκκληση των αρχών της Περιφέρειας  εάν διαθέτει κατάλληλο κατάλυμα για μετανάστες. Ρατσιστές και ξενόφοβοι του κερατά είναι όλοι τους οι λεβέντες της Sugartown.

   Λοιπόν, το όλο θέμα βρωμάει από το κεφάλι! Είναι εξευτελιστικό, άθλιο και ποταπό την ανάγκη της προσφυγικής κρίσης και την ιερή έννοια της φιλοξενίας   να την εκμεταλλεύεται ένας έκπτωτος και καταδικασμένος πολλάκις για σειρά παραβάσεων και μάλιστα με διττό σκοπό: Από τη μια να τσεπώσει παχουλή αποζημίωση και από την άλλη, που είναι και το κυριότερο, αυτό να συμβάλει στην έμμεση και συμβατική νομιμοποίηση των αυθαίρετων ξενοδοχειακών καταλυμάτων του. 

    Για τον χαρακτηρισμό "ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ"  υπάρχει αρχικά η γνωμάτευση 1124/2009,  του Σώματος Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (ΣΕΕΔΔ), όπου ρητά και κατηγορηματικά καταγγέλλεται ότι η οικοδόμηση του εν λόγω ξενοδοχειακού καταλύματος είναι παράνομη και αυθαίρετη διότι έγινε εντός του οικοσυστήματος του Καϊάφα που προστατεύεται από τη Natura 2000 αλλά και σε περιοχή απόλυτης προστασίας [Β2 ΖΟΕ-Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου]. (1) Μάλιστα για αυτόν τον λόγο έγινε στις 06/06/2015 Ερώτηση από Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Επιπλέον οι 40&41/2000 άδειες οικοδομής κρίθηκαν παράνομες και όμως ποτέ δεν ανακλήθηκαν από την Πολεοδομία Ζαχάρως. Και από πάνω αυτές οι άδειες είναι άκυρες μια και φέρουν φαρδιά - πλατιά την υπογραφή όχι της πολεοδομίας αλλά του τότε αντινομάρχη, του Τάκη Αντωνακόπουλου, γιατρού στο επάγγελμα (2&3).  

   Όμως παρόλο που αυτές οι "αυθαιρεσίες και παρανομίες στην περιοχή απόλυτης προστασίας [Β2 ΖΟΕ] υποστηρίζονται σε όλα τα μέχρι τούδε σχετικά δημοσιεύματα διαρρήδην, τώρα, με το περιλάλητο Π.Δ. για τον Κυπαρισσιακό Κόλπο, τα πράγματα περιπλέκονται αρκετά.  Οι ΖΟΕ [Α & Β]  για την περιοχή μας έχουν καθορισθεί με την 25794/16 υπουργική απόφαση [κλικ ΕΔΩ] την οποία όμως καταργεί το Π.Δ. Επί λέξει το προ-ακροτελεύτιο Άρθρο 9 (Κατάργηση) αναφέρει: 

Με τη δημοσίευση του παρόντος καταργείται η υπ’ αριθμ. οικ. 25794/20.5.2016 

υπουργική απόφαση (Δ΄141) καθώς και κάθε διάταξη που αντίκειται στις 

διατάξεις του παρόντος ή που ανάγεται σε θέματα που ρυθμίζονται 

από αυτό, εκτός αν θεσπίζει αυστηρότερους όρους και περιορισμούς δόμησης.

  Πρέπει να τονίσουμε όμως ότι ο Πίνακας με τη χαρτογράφηση της περιοχής με τις ζώνες προστασίας, που είναι αναπόσπαστο μέρος του Π.Δ. στο ΦΕΚ 391/Δ/3-10-18 είναι ΛΑΘΟΣ. [κλικ ΕΔΩ]

    Οπότε σύμφωνα με το αρμόδιο υπουργείο, το ΥΠΕΝ επίκειται να γίνει άμεση αντικατάσταση με την προσθήκη του σωστού. (4) 

   Είναι όμως άξιον απορίας ότι ο λαθεμένος Πίνακας ενώ στα βόρεια σύνορα της λίμνης καθορίζει περιοχή προστασίας(ΠΦΣ-2α, το λευκό χρώμα στο διπλανό χάρτη) στη νότια όμως μεριά της λίμνης, εκεί που είναι και τα αυθαίρετα του Πανταζή, δεν καθορίζει περιοχή προστασίας αλλά αμέσως από τις όχθες της λίμνης την χαρακτηρίζει ΖΑΤ [Ζώνη Αγροτικού Τομέα] 

 Αποτέλεσμα είναι ότι  τα αυθαίρετα του  Πανταζή  νομιμοποιούνται   μεγαλοπρεπώς!!!

   Δεν απαιτείται να έχει κάποιος ειδικές ικανότητες ώστε να κατανοήσει ότι κάποιο λάκκο έχει η φάβα ή καλύτερα υπάρχει ένα σχετικό κομφούζιο.

 Εγώ δεν μπορώ να πιστέψω με τίποτα ότι αυτή η επαίσχυντη παραχώρηση έγινε συνειδητά,που καθένας μπορεί να υποθέσει, πράγμα που πολύ σωστά έκανε ο φίλος μου, ο Νίκος, ο Γλύπτης από το Σαμικό.

    Ας ελπίσουμε ότι το θέμα θα επιλυθεί δεόντως, διαφορετικά θα φάμε τα ....μουστάκια μας!!!

(1) Για τον σκοπό και τη σημασία των ΖΟΕ (κλικ ΕΔΩ)
(2) Μάλιστα για αυτές τις παράνομες μπίζνες ο Πανταζής το 2014 έφαγε  9 μήνες φυλάκιση. (κλικ ΕΔΩ) 
(3) Μετά τη δημοσιοποίηση του θέματος ο κ. Αντωνακόπουλος οργισμένος έκανε ευθέως λόγο για πλαστογράφηση της υπογραφής του από αγνώστους αλλά παραδόξως δεν προσέφυγε ποτέ στη Δικαιοσύνη..
(4) Μεγάλη χοντρομαλακία και  τούτο. ΄Τι να πω: Πάντως δεν γνωρίζω μήπως και η επανόρθωση έχει γίνει, γιατί από τότε πάει αρκετός χρόνος
Σημειωτέον ότι τα περισσότερα στοιχεία ελήφθησαν από το Documento (Νοδάρος)