Η Μπούκα με τα ωραία της & το νέο μας αυθαίρετο

     

;;;;;;;

   Εφέτος η χρονιά ήταν χάλια. Να πάει και να μη γυρίσει.  Τι να κάνουμε όμως αυτά έχει η ζωή. Οπότε  στο αγαπημένο μου χωριό πήγα μόνο για δεκατρείς μέρες τον Αύγουστο. Είχα να πάω από τον περυσινό Νοέμβρη. Πρώτη φορά στη ζωή μου  συνέβη τόση μεγάλη απουσία, ας είναι, η ζωή προχωρά, πότε με ανηφόρες και πότε κατηφόρες. Καλά λέει ο Κουμπαράκος που τα φιλοσοφεί!  

  Λοιπόν   από πέρυσι, όπως είναι καταγραμμένο είχα προνοήσει για το φετινό καλοκαίρι και καταπατώντας είχα φτιάξει ένα αυθαίρετο πέρα στον Αγιο Νικόλα. [κλικ εδω] Θα μου πείτε κι σύ καταπατητής; Ναι και καλώς έπραξα, γιατί σκέφτηκα  πέρα κει οι Ζαχαραίοι που έχουν κάνει ολόκληρο χωριό είναι πιο μάγκες;[1] Μάλιστα είχα φυτέψει δυο λουλούδια και ένα πευκάκι. Τελικά δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο. Δεν ξέρω τι έγινε αλλά πάντως το Π.Δ μας έχει κόψει τα πόδια. Τελικά να λέμε τη μαύρη αλήθεια  ο δήμαρχός μας που παλεύει τόσα χρόνια με νύχια και με δόντια για κείνο το περιβόητο Π.Δ αποδείχθηκε ότι έχει δίκιο. Πράγματι ο άνθρωπος αγωνίζεται και τα βάζει με Θεούς και διαβόλους, κρατικούς παράγοντες και μη, για το συμφέρον μας, το καλό μας. Κι ας υποστήριζαν αρκετοί κακεντρεχείς ότι κάτι άλλο κρύβεται πίσω. Και τι δεν έλεγαν; Ακόμα, φώναζαν και διέδιδαν και ότι πίσω κρύβονται συμφέροντα. Όλοι θα έχετε ακούσει για εκείνα τα παλιοστρέμματα αλλά όλα είναι τζίφος. Αν είναι δυνατόν Έτσι  είναι αρκεί που η αχλάδα έχει πίσω την ουρά και στο τέλος πάντα η αλήθεια λάμπει σαν το χρυσό. 

   Τέλος πάντων, πάμε στα δικά μας στο νέο αυθαίρετο. Φέτος λοιπόν από τις 13 δεκατρείς μέρες μόνο δυο μέρες πήγα στον Άγιο Νικόλαο, που είναι η επίσημη πλαζ του χωριού. Με μάγεψε για τα καλά η Μπούκα. Είναι η ακτή λίγο πριν τις εκβολές της Νέδας, που συνεχώς γίνεται πολυσύχναστη. Από του χρόνου βλέπω να προσελκύει τους περισσότερους λουόμενους. Το βασικό προτέρημα είναι ότι η αμμουδιά είναι πιο στενή και πιο κοντινή με μεγάλα αλμυρίκια στην  άκρη του δρόμου, δίπλα στη θάλασσα.  Ακόμα και κόσμος από άλλα μέρη την έχει ανακαλύψει. Ο συνονόματος, Θοδωρής από την Τριπολιτσά, ήρθε με μηχανή και έστησε τη σκηνή του, μαγεμένος με τη Μπούκα. Αλλά κι άλλοι κατασκηνωτές φέτος φιλοξένησε η Μπούκα. Επίσης έρχονται και αρκετοί ψαράδες, ήπιας μορφής, με πετονιά...Έτσι όταν πήγα εγώ βρήκα το χώρο έτοιμο και τσουκ το...καταπάτησα και έστησα το εν λόγω αυθαίρετο. Η πιο ωραία μέρα όταν είχαν έρθει ο Κουμπαράκος κι ο Αρφάνης, [2] με όλα τα καλοκαιρινά καλά, φρέσκο ψωμί, φέτα, ντομάτες και μπόλικα σύκα από εκεί κοντά.

Πράγματι ήταν κάτι άλλο από τα συνήθη ωραία της ακτής. Θα τα δείτε και θα δικαιολογήσετε τα λόγια μου, τα μεγάλα!!!  

 

[1] Από όλα τα αυθαίρετα του Αγίου Νικόλα μόνο τρία (3) έχουν νομιμοποιηθεί. Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο δεν έκαναν το ίδιο και οι άλλοι, οι πολλοί; Τα ακούτε πληβείοι Ζαχαραίοι;

[2] Για εκείνη τη μέρα , αλλά και άλλα σχετικά με τους δυο φίλους, θα υπάρξει νέα ανάρτηση.

ΜΑΓΙΑΤΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ // ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ "ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ" [1]

    Τα ποδοβολητά του Καλοκαιριού πλέον ακούγονται, δυνατά, βροντερά.

Ήδη έχει πάρει τη σκυτάλη από τη στραπατσαρισμένη  Άνοιξη και οσονούπω θα ξεχυθεί στην τελική ευθεία.

    Και η φύση από το μεθύσι του Μαγιού είναι ονειροπαρμένη, με χιλιάδες χρώματα και άλλες τόσες ευωδίες. Από κοντά όμως κι εμείς οι άνθρωποι, ξετρελαμένοι! 

Συνέπεσε η καλή συγκυρία και από τις αρχές του Μάη είμαι στο χωριό και απολαμβάνω ως οινόφλυξ όλους αυτούς τους ..χυμούς.

   Ας τονίσουμε πάλι ότι ο τόπος μας είναι περιούσιος και ευλογημένος. Είναι το πολυθρύλητο Πυλιακό ή Πύλιο Πεδίο που επεκτείνεται από τον ιστορικό Λαπίθα μέχρι τη φιδίσια και ορμητική Νέδα. Σε όλο το μήκος του η ακρογιαλιά είναι αμμόεσα και χρυσαφένια, πανέμορφη. Πολλάκις με παντοίους τρόπους την έχουμε υμνήσει με διθυράμβους και δοξολογίες και υπόψη το όλο οικοσύστημα έχει χαρακτηρισθεί Natura 2000 και ήδη προστατεύεται από Προεδρικό Διάταγμα.

    Οπότε μπροστά στις τόσες προσκλήσεις που ηχούν σαν σειρήνες προέβηκα σε δυο αξιόλογες, τουλάχιστον για μένα, παρεμβάσεις.

   Α] Η  πρώτη είναι στο Περιβόλι, δίπλα στο χωριό, που ο κυρ Νίκος, ο πατέρας μου ο μακαρίτης, έζησε αγκαλιά με τις λεμονοπορτοκαλιές του όλη του τη ζωή.

  Λοιπόν εκεί υπάρχουν και τρεις κληματαριές, εκ των οποίων τη μία διαμόρφωσα για καλοκαιρινό στέκι. Ως "σιέρα" κατά το φίλο Bil Drac! Από τώρα,  πολλές φορές αράζω παρέα με το μπουζουκάκι μου και το λάπτοπ. Πλέον και τα δυο μου είναι αγαπημένα και απαραίτητα. 

Β] Στη μαγευτική μας παραλία,  τις προηγούμενες χρονιές είχα φτιάξει ένα μικρό "αυθαίρετο" . Πέρυσι δε, που η διαμονή μου το καλοκαίρι λόγω άνωθεν προσταγών ήταν μικρή, το "αυθαίρετο" μεταφέρθηκε στην ωραία Μπούκα με τα μεγάλα αλμυρίκια [1]. Φέτος όμως ο δήμος μας, βλακωδώς πράττων [κλικ ΕΔΩ], έχει αποκλείσει τις διόδους στην παραλία της, οπότε κι εγώ ξαναγύρισα στην παραλία του Αγίου Νικόλα στο γνωστό στέκι, στο "πηγαδάκι", δίπλα στην καντίνα του Τσίλη, που με έναν απαράμιλλο  ωραίο τρόπο  την έχει ήδη ΄διαμορφώσει. 

Όλα τα υπόλοιπα και με το παραπάνω είναι στη μικρή ταινία! [2]

[1] Τα έλεγα μεγάλα μέχρι που είδα τα αλμυρίκια στην παραλία της Καρύστου. Τεράστια, περίπου διπλάσια από τα δικά μας!

[2] Όποιος δε φίλος αναγνώστης έχει την καλλίστη εκ των διαθέσεων να συμβάλει στην καλυτέρευση του "αυθαιρέτου" με ό,τι ο ίδιος νομίζει, είναι ευχής έργο, καλοδεχούμενος μετά βαϊων και κλάδων. Ήδη εξ αρχής ο εξαίσιος ξάδελφος εκ Ζαχάρως, Βασίλης δήλωσε ότι θα μας προσφέρει μία μαξιλάρα!!!   

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ .ΠΡΩΙΝΗ..

Χτες η "ΠΡΩΙΝΗ" δημοσίευσε το άρθρο μου  που αναφέρεται στο Π.Δ: για τον Κυπαρισισσιακό  Κόλπο, αρκετά μεγάλο αφού έπιασε δυο σελίδες. Ήταν όμως κατατοπΙστικότατο για το μεγάλο θέμα που τόσο πολύ έχει παραπληφορηθή ο κόσμος.  
   Η παραλιακή ζώνη της νοτιοδυτικής  Πελοποννήσου, παρά τον Κυπαρισσιακό Κόλπο αποτελεί το αγλάισμα και το καμάρι όχι μόνο των κατοίκων αλλά και όλης της Ηλείας.
   Είναι μια περιοχή  μοναδικού φυσικού κάλλους, με πλούσια και  σπάνια  χλωρίδα και πανίδα.

   Όλη αυτή η περιοχή, από το Κατάκολο έως την Κυπαρισσία έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο Natura 2000 που είναι ένα δίκτυο ζωνών προστασίας της φύσης. Το δίκτυο αυτό εκτείνεται σε ολόκληρη την Κοινότητα και έχει ως στόχο να διασφαλίσει τη µακροπρόθεσµη διατήρησή των πιο πολύτιµων και των πλέον απειλούµενων ειδών και ενδιαιτηµάτων σε αυτές τις περιοχές.Τέτοια επαπειλούμενα είδη για την περιοχή μας είναι οι αμμοθίνες, τα παράκτια δασύλλια και οι θαλάσσιες χελώνες   που γεννούν στην αμμουδιά και την καθιστούν μοναδική και πλεονεκτική στη Μεσόγειο..

   Έτσι, πρώτο μέλημα του κάθε κράτους - μέλους της Ε.Ε, μετά την συμπλήρωση του δικτύου,  ήταν  η θεσμοθέτηση ισχυρών νομοθετικών μέτρων για την προστασία και ανάδειξη των περιοχών Natura. Πρώτο μέτρο για κάθε κράτος ήταν η σύνταξη των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών [ΕΙ.Π.Μ] και στη συνέχεια των αντίστοιχων νομικών πράξεων,  των Προεδρικών Διαταγμάτων [Π.Δ].
     Για την περιοχή μας υπεγράφησαν δύο ΕΙ.Π.Μ, το 2011 και το 2014. Η 1η που έφτανε μέχρι τη Νέδα αφορούσε την Ηλεία και η 2η, ένθεν και ένθεν της Νέδας  κάλυπτε μαζί και την περιοχή της Μεσσηνίας μέχρι την Κυπαρισσία περίπου. Το παράδοξο είναι ότι αν και στην περιοχή πέρα από τη Νέδα υπάρχει το μεγαλύτερο ποσοστό φωλεοποίησης, προηγήθηκε η περιοχή μας κατά τρία ολόκληρα χρόνια και αυτό λόγω σχεδιαζόμενης ανάπλασης του Καγιάφα.
    Σημειωτέον η πρώτη μελέτη,  η μερική και το συνακόλουθο 1ο Σχέδιο Π.Δ,  ήταν λιγότερο αυστηρή  {μη θεσμοθέτηση ΖΑΤ -Ζώνη Αγροτικού Τοπίου- ούτε όρια δόμησης, ύπαρξη κατάλληλων καντινών } από την δεύτερη, τη συνολική. Και όμως αντί οι οι όμοροι δήμοι Πύργου, Κρέστενας και Ζαχάρως να πιέσουν, εν παντί τρόπω,για να ψηφιστεί το 1ο Σχέδιο Π.Δ, αυτοί λυσσαλέως  και αδίκως το καταπολέμησαν, επικαλούμενοι κάτι σαχλά και εντελώς ψευδή επιχειρήματα, του τύπου "απαγορεύει την κολύμβηση σε όλη την έκταση,κατάργηση δρόμων". Αν είναι δυνατόν! 

   Αποτέλεσμα ήταν και το  2ο Σχέδιο Π.Δ, επί Σαμαρά,  αλλά και αυτό το τελικό Π.Δ, που ψηφίστηκε στις 3-10-18, επί Σύριζα και καλύπτει όλη την περιοχή να στηριχτούν στην πιο αυστηρή μελέτη του 2014. 

     Βεβαίως για την αυστηροποίση επέδρασαν κυρίως οι γνωμοδοτήσεις (32/215, 175/217 και 80/218) του ΣτΕ που το μετέτρεψε από "Περιφερειακό" σε "Εθνικό Πάρκο" με αυστηρότατους όρους υψηλής προστασίας.

      Επίσης πρέπει να τονίσουμε ότι η 1η ΕΙ.Π.Μ υπογράφτηκε από την τριαδική κυβέρνηση [ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ] και η 2η από την δυαδική [ΝΔ-ΠΑΣΟΚ] με Σαμαρά πρωθυπουργό, έτσι για να θυμόμαστε. Να επισημάνουμε δε ότι η 2η χαρακτήριζε το νομικό πλαίσιο προστασίας ως "Περιφερειακό Πάρκο" και επέτρεπε τη δόμηση σε ιδιοκτησίες ανεξαρτήτως απόστασης από την παραλία όπως στην μεγάλη έκταση του Παπά που είναι ανάμεσα στην παραλία και στο δασύλλιο σε όλη την απόσταση Ελαίας - Αγιαννάκη. Η δόμηση όμως στην αντίστοιχη από δω περιοχή της Ηλείας απαγορευόταν παντελώς! Να όμως που ήρθε το ΣτΕ, που  αυστηροποίησε μεν τα πράγματα που λέγαμε παραπάνω, αλλά διόρθωσε του Σαμαρά την παρασπονδία, ρουσφέτι για τη Μεσσηνία όπως καλή ώρα με τον Επικούριο Απόλλωνα. 

    Και πάμε τώρα στο προκείμενο.

ΚΑΛΑ ΡΕ, ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΤΙΠ ΓΙΑ ΝΤΙΠ ...!!!

Από το φίλο μου το Στέλιο από την πρώτη αγάπη τη Θεσσαλονίκη

Η δήλωση του πρωθυπουργού πως «βασικός μου στόχος σ'αυτή τη δύσκολη περίοδο, να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς τουλάχιστον έναν εργαζόμενο» προκάλεσε κάθε είδους αρνητικές αντιδράσεις: από γέλιο μέχρι οργή.

Πριν καλά-καλά ολοκληρωθεί η ομιλία, στο twitter το hashtag#enas_ergazomenos <http://twitter.com/#!/search?q=%23enas_ergazomenos> γέμισε με κάθε είδους σχόλια. Παραθέτουμε μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα:
@stathisdrogosis: Ένας εργαζόμενος ανα οικογένεια, ένα βιβλίο ανά τάξη, ένας γιατρός ανα όροφο, ένα νερό ανά Βαγγελιώ
@aresburas: Μπορεί ένας δημοσιογράφος να ρωτήσει, αν σ' ένα ζεύγος δουλεύουν κ οι 2, θα πρέπει να χωρίσουν ή ο ένας να παραιτηθεί;
@BebecaVIP: Ήταν ένας Άγγλος, ένας Γάλλος κι #enas_ergazomenos
@mahas0: Αντε και με το καλό #enas_ergazomenos ανά πολυκατοικία
@Anasto7: Θα αναλάβουν κι οι πολιτικοί κάποιo βάρος. "Μόνο ένα αυθαίρετο ανά υπουργό" 

ΜΠΟΛΙΑΣΜΑΤΑ Ή ΚΕΝΤΡΏΜΑΤΑ

     Σε όλη τη φύση, τον Κόσμο, με τα καθαρόαιμα είδη, φυτά, ζώα, άλλα αντικείμενα και φαινόμενα ακόμη,  συνυπάρχουνε και τα μπερδέματα, οι γάμοι, τα ημίαιμα, τα κράματα ... Συνεχώς συμβαίνει οι παρά φύσιν σχέσεις, τα μπάσταρδα,  μπολιάσματα. 

  Κανονικά ένα είδος με ένα άλλο δεν πολλαπλασιάζεται, αλλά αρκετά συχνά παρατηρούμε έναν μπασταρδισμό. Αυτός είναι πιο εμφανής στα φυτά αλλά και στα ζώα, ειδικά τώρα που η τεχνολογία κάνει θαύματα. Οι μεταλλάξεις πλέον είναι καθημερινά φαινόμενα. Πάντως στην πράξη ο άνθρωπος εφαρμόζει το μπόλιασμα στα δένδρα και φυτά από τα πανάρχαια χρόνια.      Μπόλιασμα  που όπως αναφέρει το λεξικό 

 συνδυάζει ετερόκλητα στοιχεία, για να ενισχύσω ή βελτιώσω κάτι.

   Τις προάλλες μιλούσα για αυτό το θέμα με τον φίλο μου Δημητράκη Κουκουλά και την κυρά του την Τάνια. Στον Δημητράκη  έχουμε πολλάκις αναφερθεί και νομίζω περισσότερα στοιχεία είναι περιττά.

 

    Οπότε μου λέει ο Δημητράκης: "Άνοιξε μια τρύπα σε μια κλάρα ενός δένδρου διαμπερή και πέρασε μέσα μια κληματόβεργα. Την αφήνουμε καμιά εικοσαριά μέρες, και η βέργα τρέφεται και από το δένδρο και από το κλήμα και την κόβουμε από την πλευρά  του κλήματος, οπότε έχουμε δένδρο με...σταφύλια! Η δε Τάνια μου  ανάφερε τη δυνατότητα του μπολιάσματος λουλούδια σε δένδρα με το αποτέλεσμα να είναι καταπληκτικό!!

     Ήδη εφάρμοσα το μπόλιασμα με τα λουλούδια και περιμένω το αποτέλεσμα...
    Χτες δε κάτω στην παραλία στο αυθαίρετο μπόλιασα δάφνη με φοινικιά. Σε θετική εξέλιξη θα το κάνω δαφνοανθοκήπιο. Θα έχει μεγάλη πλάκα.... 

COMANDANTE THE // ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ.

 Στις 13 Μάη γράφαμε .....Τι να κάνουμε, κάθε καλοκαίρι προβαίνουμε σε μια μικρή καταπάτηση, ολίγων μέτρων στη μαγευτική παραλία του χωριού και το χειμώνα την αφήνουμε. Και πάλι από την αρχή. Όχι σαν του "μάγκες" τους Ζαχαραίους που καταπάτησαν την παραλία για εξοχικά μια και καλή και ζητάνε και τα ρέστα τους.

Α ρε Πανταζάρα ένα καλό έκανες, το περιβόητο γκρέμισμα, κι αυτό το άφησες ούτε και στη μέση..   

=============

   Μεγάλη ιστορία με το φετινό αυθαίρετο στην ωραία παραλία μας. Ένα καλούπι τσιμεντένιο πηγαδιού Πλέον τα λουλούδια (δακτυλίδια) και οι κάκτοι, που είχα φυτέψει από πέρυσι ρίζωσαν και μεγάλωσαν και το "πηγάδι" είναι ένα κλασικό ..μνημείο.

Από τις αρχές  του καλοκαιριού μου έδωσε ο φίλος ο Χρήστος στη Ζαχάρω, μπογιές  και το έβαψα.    

Αργότερα προέβην και στην θρυλική γραφή:

            "COMANDATE THE" αντί CHE

 Πολλοί το διάβασαν αλλά λίγοι το κατάλαβαν. 

Μερικοί δε μου  είπαν ότι δεν έπρεπε να το γράψω σε δημόσιο χώρο. Μάλιστα αυτό τους μάρανε...

Το πιο ωραίο που άκουσα και σπιρτόζικο ήταν από τον Κουμπαράκο: Αυτός που το έγραψε πρέπει να είναι ψευδός!!!

  

Ευτυχώς που μέχρι τώρα δεν το έχει πειράξει κανείς..... Θα του κόψω τα.......

 [Πέρυσι υπήρχε και το ξύλινο παγκάκι, που το είχα βάψει ωραία, πολύχρωμο, αλλά οι διάφοροι μαλάκες   ....νεοέλληνες το έσπασαν και το κατέστρεψαν εντελώς. κλικ ΕΔΩ] 

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ. ΤΗΣ SUGAR TOWN

       Προχθές την Πέμπτη 31-1 παρακολούθησα το Δ.Σ του δήμου με κύριο θέμα τον προϋπολογισμό του 2013. Βασικά έμεινα εμβρόντητος με το πολύ χαμηλό επίπεδο της συνεδρίασης το δε κύριο που αποκόμισα είναι όσα διαδραματίσθηκαν και άκουσα ήταν σκηνές από θέατρο του παράλογου. Το πακέτο του προϋπολογισμού είχε 50 σελίδες και είμαι σίγουρος ότι κανένας δημοτικός σύμβουλος δεν το είχε διαβάσει.   

      Πρωταγωνιστής διετέλεσε ο αρμόδιος αντιδήμαρχος με τα τεχνικά, ο κ. Λαμπρόπουλος. Με μια κουβέντα ο κύριος ήταν τουλάχιστον προκλητικός. Μετά  πάθους υποστήριζε ότι για μια σειρά έργων που έχουν μείνει ημιτελή φταίει η μείζονα αντιπολίτευση, που καταγγέλλει την ανομία τους. Τόσες και τόσες αποφάσεις τους που τελικά  η εποπτεύουσα αρχή τις βγάζει άκυρες και άλλες τόσες καταγγελίες ανεξάρτητων αρχών είναι δάκτυλος της αντιπολίτευσης;

     Κύριε αντιδήμαρχε αλήθεια σε ποιόν πλανήτη ζείτε;

    Πολλά έχω να καταμαρτυρήσω αλλά θα περιορισθώ μόνο σε δυο τρία που μου έκαναν μεγάλη εντύπωση. Όλα τα υπόλοιπα, όπως οι κορώνες και τα λαϊκίστικα φληναφήματα  είναι ανάξια λόγου. Λοιπόν τα εντυπωσιακά:

• Η διαβεβαίωση του αντιδήμαρχου κ. Λαμπρόπουλου ότι έχουν γίνει ενέργειες και αναμένεται γρήγορα ότι θα νομιμοποιηθεί το "Δημαρχείο"(1)
• Η καταγγελία πάλι από τον ίδιο ότι το περιβόητο ΣΧΟΑΠ (2), αν και είναι το κυριότερο αναπτυξιακό σχέδιο για το δήμο δεν εγκρίνεται από το αρμόδιο υπουργείο επειδή έχει γίνει καταγγελία από τη μείζονα αντιπολίτευση.   
•  Ο δε δήμαρχος υποστήριξε μετά μανίας ότι για τον βιολογικό καθαρισμό της Ζαχάρως που είναι η βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε σχέδιο ανάπτυξης και αξιοποίησης του Καϊάφα και όλης της  παράκτιας περιοχής έχει γίνει μελέτη και επίκειται να γίνει δημοπράτηση το αργότερο μέχρι τον Ιούνιο, καθότι με τις νέες ισχύουσες διατάξεις δεν απαιτείται έγκριση από τον από τον υπουργό Εσωτερικών κ.Στυλιανίδη.(3)
• Αμ εκείνο εκείνο το "ψηφίζω τον προϋπολογισμό με τις επιφυλάξεις" του επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης, κ. Αγραπιδά  τι είναι πάλι; Ισχύει το ολίγον έγκυος;

 (1) Όλοι βεβαίως ξέρουν ότι πρόκειται για το έργο που έγινε με τα χρήματα των Αυστραλών για τους πυροπαθείς και η δημοτική αρχή τα χρησιμοποίησε για την κατασκευή του δημαρχείου. Τελικά η ανέγερση έμεινε στη μέση γιατί ήταν αυθαίρετο. Συγκεκριμένα κτίσθηκε σε χώρο καταγεγραμμένο για κατασκευή πρασίνου.
(2)  Για το ΣΧΟΑΠ, που τόσος ντόρος έχει γίνει, επισκέφτηκα το μελετητικό γραφείο δύο φορές και έβγαλα το συμπέρασμα ότι οι τύποι ή μας δουλεύουν με το ψιλό γαζί ή έχουν την αφέλεια χιλίων πιθήκων, αρκεί να τσεπώσουν τη παχυλή τους αμοιβή. Μα είναι δυνατόν να επιμένουν για χάραξη του δρόμου που ευαγγελίζονται   κόντρα σε τελεσίδικες  αποφάσεις του ανωτάτου δικαστηρίου και της Κοινότητας αλλά και άλλων αποφάσεων που  έχουν ήδη εγκριθεί και οσονούπω έρχονται και αυτοί κάνουν τον ψόφιο κοριό. Τα ίδια και  οι ακραιφνείς υποστηριχτές τους, δημοτική αρχή και ελάσσονα αντιπολίτευση. Ναι κ. Αγραπιδά αναφέρομαι στην ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ, που θωρακίζει την περιοχή μας και σπάει τα μούτρα όλων των υπονομευτών, που έχουν οχυρωθεί πίσω από το ΣΧΟΑΠ, το οποίο και εσύ υποστηρίζεις, αν και είσαι και πρόεδρος Περιβαλλοντικού Συλλόγου. Εντάξει με επιφυλάξεις... Εάν κάνω λάθος ιδού μετά χαράς αναμένουμε την άποψή σας. 
(3)   Αυτό το θέμα είναι η μαύρη τρύπα του δήμου και συνάμα το μέγα φιάσκο. Πάρα πολλά έχουμε αναφέρει οπότε είναι περιττό  οποιαδήποτε επανάληψη. (γράψε δίπλα στη μηχανή αναζήτησης του μλογκ  τη λέξη βιολογικός)

Η Ελλάδα στα σχολικά εγχειρίδια της Τουρκίας

Γράφει ο Γιάννης Σιατούφης

Οι χώρες στα πολύπαθα Βαλκάνια έχουν βεβαρημένο παρελθόν, με κοινή πορεία επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας, με πολέμους, αυθαίρετο χωρισμό συνόρων και ύπαρξη μειονοτήτων. Κάθε χώρα προσπάθησε να οικοδομήσει εθνική συνείδηση με όπλο την εθνική ιστοριογραφία, μία εικόνα της οποίας αποτυπώνεται στα σχολικά εγχειρίδια. Ενδιαφέρον έχει να δούμε πώς παρουσιάζεται η Ελλάδα και οι Έλληνες στα σχολικά βιβλία της γειτονικής Τουρκίας με τα στερεότυπα και τις ιστορικές διαστρεβλώσεις.
     Με την ίδρυση της «Δημοκρατίας της Τουρκίας» στις 29/10/1923 αναπτύχθηκε από Τούρκους ιστορικούς, διανοούμενους και πολιτικούς η Τουρκική Ιστορική Θέση και η Θεωρία Ηλίου-Γλώσσας. Η Τουρκική Ιστορική Θέση είναι μια ερμηνεία της ιστορίας σύμφωνα με την οποία το τουρκικό έθνος είναι πανάρχαιο και έχει συμβάλλει αποφασιστικά στον παγκόσμιο πολιτισμό. Για να ανυψωθεί ακόμη περισσότερο η εθνική συνείδηση προστέθηκε και η Θεωρία Ηλίου-Γλώσσας, σύμφωνα με την οποία η τουρκική γλώσσα είναι η πρώτη ή μία από τις πρώτες γλώσσες της ανθρωπότητας. Ο σκοπός αυτών των θεωριών ήταν να αναπτυχθεί ένας αντίλογος στη δυτική επιχειρηματολογία, να ενισχυθεί η εθνική υπερηφάνεια και να νομιμοποιηθεί η  παρουσία τους στη Μικρά Ασία.

Με την ίδρυση της «Δημοκρατίας της Τουρκίας» στις 29/10/1923 αναπτύχθηκε από Τούρκους ιστορικούς, διανοούμενους και πολιτικούς η Τουρκική Ιστορική Θέση και η Θεωρία Ηλίου-Γλώσσας. Η Τουρκική Ιστορική Θέση είναι μια ερμηνεία της ιστορίας σύμφωνα με την οποία το τουρκικό έθνος είναι πανάρχαιο και έχει συμβάλλει αποφασιστικά στον παγκόσμιο πολιτισμό.

ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΝΤΟΚ.....

Είναι δυνατόν πολλοί να έχετε διαβάσει τα παρακάτω τρια κείμενα στο FB που δημοσιεύθηκαν από τον Ζαχαραίο φίλο μας Δημητράκη Γεωργακόπουλο. Ναι είναι ο γνωστός μας Ντοκ, που ζει και "εφημερεύει" στη Χαλκίδα. Τα δύο πρώτα είναι πολύ καλές λογοτεχνικές ψηφίδες, το δε τρίτο είναι ένα πολιτικό, "μανιφέστο", στο οποίο θα απαντήσει  άλλος φίλος, Δημητράκης κι αυτός, Κουκουλάς από το Πυργάκι Μεσσηνίας που είναι και συγγραφέας  του πολυφημισμένου βιβλίου "ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΕΣ".  

 Α]  ΣΤΗΝ ΤΑΒΕΡΝΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ 

Χώθηκα απόψε στην ταβέρνα «ΤΑ ΠΙΑΤΟΚΑΜΏΜΑΤΑ» του φίλου μου του Τάσου του Θωμά στ΄ Αλάτσατα.

Το κρασί ροζέ τοπικό, κυλούσε ευχάριστα στον ουρανίσκο κι οι μεζέδες νόστιμοι κι ακόμα νοστιμότεροι με τις πενιές του μπουζουκιού και το ακόρντο της κιθάρας.

Τα πίναμε, τα λέγαμε, κάναμε και το χάζι μας επί των διερχομένων καθότι τύχη καλή μας έστρωσε κοντά στους καθρέφτες που γίνονται οι ψιλοδιορθώσεις των κοριτσιών συχνά, πυκνά.

Η νύχτα τραβούσε το χαβά της με τραγούδια και χορούς κυκλωτικούς, με ζεμπεκιές κι ολίγα τσιφτετέλια ώσπου…

…σκάσαν οι πρώτες πενιές από την «πριγκηπέσσα» του Μάλαμα.

Πετάχτηκε σαν βέλος πάνω απ΄ τα τραπέζια, πάνω απ΄ τα κεφάλια μας ίσως, πάνω από τ΄ ανθρώπινα σίγουρα και τον χρόνο.

Βρέθηκε στην μέση της πίστας άνοιξε τα χέρια της, όχι, τα φτερά της κι έγινε ένα με το πάτωμα και το ταβάνι, με το τραγούδι που της μιλούσε στην ψυχή, στα κύτταρα της όλα και χόρεψαν τα πρόσωπά μας, τα μάτια μας, οι καρέκλες και τα τραπεζομάντηλα και τα ποτήρια.

Πώς να δώσεις ετούτη την εικόνα της έκστασης;

Ποιες λέξεις, ποιοι πίνακες ζωγραφικής, ποιοι στίχοι;

Χόρευε το είναι της όλο και τραγουδούσε «το φως σου και το φως μου χορεύουν γύρω μας, απίστευτος ο κόσμος κι ο χαρακτήρας μας»

Η γυναίκα που ήταν ίσως, η πριγκηπέσσα Ιζαμπώ του Τερζάκη, μυστήριο και περιπέτεια μιας άλλης εποχής.

Γιατί είναι μιας άλλης εποχής αυτή η γυναίκα πούχει μακριά κοτσίδα τα λευκά μαλλιά της και τα πόδια της- που ζωγράφιζαν όλη την μαγκιά της ζεμπεκιάς- σ΄ ένα φθαρμένο τζην κολλημένα. 

Εβδομήντα πλας είπε η κουτσομπόλα του μαγαζιού λες κι έχει ηλικία το πάθος για ζωή, λες και χωράει σε ληξιαρχικά βιβλία ετούτη μέθεξη.

Χόρευε κι άφηνε στο χρόνο, την περιφρόνηση της σε στροφές κι ανέβαινε κι υψωνόταν και τον χλεύαζε.

Μια γυναίκα απόψε, ένα αερικό, μια ορειάδα, μια νύμφη των δασών, μια ΓΥΝΑΙΚΑ.

Β]  Με έχει κλείσει ένα αυτοκίνητο Με έχει κλείσει ένα αυτοκίνητο στο πάρκινγκ πίσω από την Περικλεως Σταύρου.Περιμένω πέντε λεπτά, ανάβω τσιγάρο, δέκα, τριάντα λεπτά, πουθενά!

Ο ΝΕΟΣ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

     Αρκετοί Γιαννιτσοχωρήτες είναι εντελώς σκερβελέδες του κερατά με τα χειρότερα ένστικτα, από ζήλεια και κακότητα, βανδαλισμό και βαρβαρότηυτα έως μισαλλοδοξία, ξενοφοβία και ρατσισμό... Βεβαίως το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

Πολλάκις έχουμε αναφερθεί στο συγκεκριμένο θέμα βάζοντας και τα δέκα δάκτυλα επί των ήλων και λέγοντας καθαρά Τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, με το όνομά τους. Πάμπολα τα παραδείγματα, απλώς εάν ανατρέξετε στις σχετικές αναρτήσεις αυτού του βήματος, όπως μερικές: κλικ ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ .

Λοιπόν χτες που πήγα μια βόλτα στην παραλία έγινα μάρτυρας του νέου βανδαλισμού, αισχρού ανοσιουργήματος που προβήκαν οι λεβέντες Ελληνάρες. Κατέστρεψαν ολοσχερώς το παγκάκι που ήταν δίπλα στο τσιμεντένιο "πηγαδάκι" τα οποία είχα καλοπήσει το προηγούμενο καλοκαίρι, είχα ασπρίσει το τσιμέντο και βάψει το παγκάκι. Κι από τότε τα είχα κατά κάποιο τρόπο υιοθετήσει και τα διαφήμιζα ως το ΑΥΘΑΊΡΕΤΌ μου..

Κρίμα και πάλι κρίμα...

[Παλιά ανάρτηση: Το πηγαδάκι (μεγάλο στρογγυλό ανθοδοχείο) μια και είναι μέσα στο χώρο που καταπάτησα αυθαιρέτως και αυτοδικαίως, όπως και ένα σεμνό παγκάκι, το άσπρισα και φύτεψα μέσα ένα πευκάκι, ένα μικρό κάκτο και έναν αθάνατο. Το παγκάκι θα το βάψω, έτι για να τους μπω περισσότερο στη μύτη όταν θα ξανακατέβω, κορονοϊού επιτρέποντος. Ελπίζω δε να τα βρω στη θέση τους, εκτός κι αν τα γκρεμίσουν τα κύματα, όχι βεβαίως της θάλασσας αλλά τα κύματα της ζηλοφθονίας και της μικρότητας που ενδημούν στον τόπο μας. Υπάρχει δε και η άλλη περίπτωση, κάποιος Ελληνάρας να καταγγείλει το αυθαίρετο και να έρθει η Κτηματική, το λιμενικό ή ο Φορέας και εν μία νυχτί με τον γερανό να τα κάνουν λαμπόγυαλο. Βέβαια νομίμως θα πράξουν αλλά θα είναι μεγάλη αδικία γιατί δεν κάνουν το ίδιο πέρα στον Μπισχοινόκαμπο ή στον Άγιο Νικόλαο. Οι Ζαχαραίοι είναι τόσο μάγκες ή είναι παιδιά άλλου Θεού;κλικ ΕΔΩ]

Περισσότερα στο νέο βίντεο

ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ, ΤΟ ΚΟΜΑΝΤΑΤΟ!!!

     Παρά τον άστατο καιρό τις τελευταίες ημέρες από το Πάσχα, αρκετοί τουρίστες και λίγοι ντερτιλήδες έκαναν τις βουτιές τους στην θάλασσα που όμως ήταν απίθανη, αλλά.... Έτσι κι εγώ το απόγευμα του Σαββάτου το πέρασα στην παραλία. Βέβαια δεν σκέφτηκα ούτε κατά διάνοια να βουτήξω. Όμως περιποιήθηκα το παλιό μου αυθαίρετο, [κλικ ΕΔΩ] ξεχορτάριασα το λευκό "πηγάδι" από τα αγριόχορτα και παλιαγκάθια, που είχαν πνίξει τα Δακτυλίδια" και τους μικρούς Αθανάτους. Έκοψα επίσης τα ξερά κλωνάρια ΄λόγω αλμύρας από την παρακείμενη δάφνη κι όλα καλά και όλα ωραία.

       Το Κομαντάτο ή Κομανταρχείο φέτος θα έχει τις δόξες του 

 Τελικά τη βρήκα που λένε με το καφεδάκι μου στο μικρό τραπεζάκι παίζοντας το μπαγλαμαδάκι μου. Μάλιστα μια τουρίστρια με πλησίασε βαρώντας παλαμάκια. Λίγο μπασμένη ήταν αλλά τέλος πάντων.. τώρα "φέξε μου και γλίστρησα", ή "όλα τα πουλάκια ζευγαρωτά". Υπόψη ότι αυτή την εποχή οι τουρίστες που έρχονται, κυρίως με τροχόσπιτα  είναι μεγαλούτσικοι και οι περισσότεροι συνταξιούχοι. Οι νέοι και ωραίοι ακολουθούν...άλλα μονοπάτια και σε άλλους Γαλαξίες.

  Τελικά πολύ αγαπώ αυτή τη γωνιά και σκέπτομαι αργότερα να τη διαμορφώσω καλύτερα!!!

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΟΥΚΟΤΕΧΝΕΙΟ

    Ας αρχίσουμε με μια μικρή πραγματική γενική παραδοχή....  Η  Επανάσταση το 1821, που γιορτάζουμε τα 200 χρόνια εν  χορδαίς και οργάνοις είναι μεγάλη, αλλά οι  μικρές, καθημερινές επαναστάσεις αποτελούν την πραγματική ζωή, που χωρίς αυτές θα ήταν εντελώς ανεξέταστη και φλύαρη.  Η φαντασία στην εξουσία.   Και τ' άλλο, το ότι ονειρευόμαστε και πλάθουμε τσιμπούσια και συνάξεις  φανερώνει πώς είμαστε ζωντανοί. O Παν βλέπετε που τόσα χρόνια τα λέγαμε, τώρα μας ξέχασε για τα καλά, ούτε για μια απλή κουβέντα δεν σταματά στο κονάκι μας. Θα μου πείτε πολλοί "σιγά τον πολυέλαιο" αλλά... αλλά [1] Ας είναι όμως δεν αντραλίζομαι κιόλας, έτσι είναι η ζωή, οι κανόνες της φύσης. Πλέον οι απάρσεις μου γίνονται για άλλα ταξίδια. 
   Πάμε στα...όνειρα κι ας είναι απατηλά!  

Νάμαστε λοιπόν εκείνη την ονειρική μέρα του καλοκαιριού, που βρεθήκαμε στο αυθαίρετο στη Μπούκα και οι τρεις, ο Κουμπαράκος, ο Αρφάνης κι η αφεντιά μου. 

  Μεθυσμένοι από την πανδαισία της γαμήλιας συνεύρεσης της γαληνεμένης θάλασσας με τον επίσης γαληνεμένο ανδρισμό μας [2]  και εν μέσω πλήρους νιρβάνας ημών και νηνεμίας της φύσης, μετά από το ντερλίκωμα με τα καλοκαιρινά καλούδια και την κρύα μπύρα [3] κι αφού τελειώσαμε με τα πολιτικά, καθημερινά και μη, επηρεασμένοι  από τον ξέφρενο ψυχεδελικό χορό της φύσης, αρχίσαμε να ρίχνουμε τα σχέδια μας για το ερχόμενο καλοκαίρι.     Έριξα λοιπόν την ιδέα να προβούμε σε ένα περιβαλλοντικό και ακτιβιστικό εγχείρημα, αντάξιο των ιδεών και των "κοσμοθεωριών" που πρεσβεύουμε.

  Δεν έχουμε παρά να ζητήσουμε εκείνη την παρατημένη τσιμεντένια αποθηκούλα, παραδίπλα στην παραλία με το σκιερό προαύλιο και να την διαμορφώσουμε με λίγα και απλά μέσα σε ένα καλοκαιρινό σπιτοταβερνοτεχνείο, για την πάρτη μας και τους κολέγηδές μας.     Χρωματιστές κουρελούδες στα ανοίγματα, ένα βάψιμο με διάφορα χρώματα, ένα πετρογκάζι  δυο τρείς σουμιέδες και ένα μεγάλο τραπέζι με τάβλες στο προαύλιο και ποιος μας πιάνει. 

   Θα είμαστε πρώτοι στο χωριό και ....ζηλευτοί στην πόλη. 

   Και οι δυο φίλοι συμφώνησαν και το επικρότησαν, ο  Κουμπαράκος μάλιστα αναφώνησε χαριέστατος: Στον προαύλιο χώρο θα διοργανώνουμε καλλιτεχνικές βραδιές, μουσική, ποίηση και λοιπά. Ναι και μπράβο συμφωνήσαμε και τσουγκρίσαμε τα ποτήρια [4] 

    Ο δε Αρφάνης με τη σειρά του είπε και ελάλησε ότι θα αναλάβει να ψαρεύει και να ετοιμάζει τα ψάρια κάθε βράδυ. 

 Παρατημένη η αποθηκούλα από ανθρώπους και θεούς, αλλά σε περίπτωση  που δεν θα μας τη δώσουν οι ιδιοκτήτες, έπεσε από τον Αρφάνη η εναλλακτική λύση. 

   Σε ένα μεγάλο αλμυρίκι θα φτιάξουμε μια καλύβα και αν όχι όλα, αλλά  τα περισσότερα και πάλι θα τα κάνουμε.

    Όλα λοιπόν στην εντέλεια, ο κύβος ερρίφθη. 

  Και το απίθανο, ανασκαλεύοντας   τα απομνημονεύματα  του αείμνηστου Γιώργου Ντούφα, αδελφός του αγαπημένου μου μπάρμπα  Χρήστου και αντάρτης στο ΕΑΜ, βρήκα οδηγίες για το πώς φτιάχνονται οι καλύβες, απολαύστε τη:

   

<<...Έπλέκαν γύρω γύρω με ένα κλαδί που λέγετε (λυγιά) ή προς το καθαρευουσιά,  αλιγαριά και στη σκεπή είχε βάλει ένα είδος χόρτου που γίνετε μακρύ και βγάζει και σαν είδος καλάμια. Αυτό το λέμε (σαμάκια) και το χόρτο που κόβαμε μάλλον για σκέπασμα καλυβιού το λέγαμε (ράπη) την οποία άπλωναν απάνω στις καλύβες αφο προηγούμενα είχαν κάνει ένα σκελετό από μακρυά ξύλα (δοκάρια) και αφού έβαναν και από πάνω άλλα δοκάρια έδεναν το έξω με το μέσα ξύλο ή με σύρμα ή με βούρλα ένα είδος φυτού αλλά όταν επεξεργασθή γίνεται γερό, και αυτό γινόταν για να μην παίρνει ο αέρας τη ράπη πάνω από την καλύβα, η οποία όταν ήταν καλοφτιαγμένη, δεν έμπαινε σταγώνα νερό μέσα αλλά ήταν και ζεστή>>

 [1] Στα αλλοτινά χρόνια, γιομάτα με ερωτικές αισθήσεις, παραισθήσεις, ορμές και παρορμές συν τις ανάλογες φαντασιώσεις σε τέτοια φιλικά συναπαντήματα μονοπωλούσε η συζήτηση για τις γκόμενες, τις πρώην και τις επόμενες. Τώρα το θέμα γενικώς τσούζει, όλα στη μηχανή του χρόνου, αλλά και της μνήμης. 

[2] Η διαφορά της γαλήνης της θάλασσας και του ανδρισμού μας είναι καταφανής. Η  θάλασσα σήμερα γαλήνη κι αύριο τρυκ μία, μέριασε βράχο να διαβώ, ενώ εμείς από γαλήνη στη παραγαλήνη, λάδι και νερό......

[3] Ο Αρφάνης που είχε φροντίσει για τις προμήθειες είχε φέρει και κινητό ψυγείο οπότε θα καταναλώσαμε περί τις 10 μπύρες. 

[4]  Πλαστικά βέβαια αλλά το ρόλο τους τον έπαιξαν μια χαρά!     

ΚΑΒΟΥΡΑΣ - ΚΑΒΟΥΡΙΝΑ:ΚΥΡΙΑΚΗ [30-3] ΣΤΗ ΡΑΦΗΝΟΥΛΑ

     Πρωί- πρωί παίρνουμε το λεωφορείο (10.05π.μ.) από το ¨Νομισματοκοπείο" και σε μισή ωρίτσα νάμαστε στην σπιρτόζα και ραφινάτη Ραφηνούλα. Σήμερα άλλαξε και η ώρα οπότε χάσαμε και από κει. 

     Αφού αφήσαμε τα λίγα πράγματα στο σπίτι η Λενάκω έμεινε γιατί είχαν συνέλευση στην πολυκατοικία. [1] και εγώ  βουρ στο στέκι για τον πρωινό καπουτσίνο, με κανέλα και σοκολάτα παρακαλώ. Ήταν και ωραία μέρα και βρήκα μάλιστα και το τραπέζι μου, αγνάντι στο ήρεμο λιμανάκι με τις ακτίνες του "Αλκυονίδη" ήλιου να μου χαϊδεύουν το πρόσωπο.
  Μαζί με τον καφέ ρούφαγα και τις μαγικές στιγμές της απόλαυσης,  της μέθεξης με την απέραντη αγαλλίαση. Να η ευτυχία μπροστά μου να στέκει σαν το άγαλμα του Ερμή του Πραξιτέλη.      

  Αφού  γέμισα από τόσες  μεταφορτώσεις γύρισα και παρακολούθησα την συνέλευση [2] οπότε ήρθε η ώρα του φαγητού και μαζί με τους αγαπητούς φίλους Αρετή και Μήτσο, που ήρθαν ειδικά από το Σέσι,, επισκεφτήκαμε την "Κατσαρόλα". 

[3]

    Έτσι αφού απολαύσαμε την παρέα των φίλων μας  μετά των ωραίων εδεσμάτων ήρθε ή ώρα της επιστροφής στην Αθήνα. Δεν προλάβαμε να αποθέσουμε τα πράγματά μας στο σπίτι και πήγαμε στην αίθουσα της Εταιρίας των Ελλήνων Λογοτεχνών [Ακαδημίας και Γενναδίου],

όπου ο αειθαλής Βαγγέλης Σακκάτος παρουσίαζε το 25ο βιβλίο του:

"ΆΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ" [4]

   Μάλιστα σήμερα ο  Βαγγέλης γιόρτασε και τα γενέθλιά του, έγινε 95 χρονών, πάντα ακμαίος με μια μνήμη ελέφαντα.

[1] Είναι το μοναδικό κτίριο στη Ραφήνα που έχει 2 και ορόφους εκτός από την ¨ΑΥΡΑ" που είναι ξενοδοχείο και κτίσθηκε επί χούντας λίγο πιο πέρα από λιμάνι.. Λέγεται και πολυκατοικία του Μουτζουρίδη, μια κι αυτός την έκτισε το 1961με σχέδια και άδεια για ξενοδοχείο. στο λόφο πάνω από το λιμάνι. Μετά όμως, το 64, την έκανε διαμερίσματα. Για αυτό το λόγο τα διαμερίσματα είναι τα περισσότερα μικρά και υπάρχουν 4 βόθροι μεγάλοι.

[2] Γράφω δυο λόγια για τη συγκεκριμένη συνέλευση καθότι η όλη διαδικασία ήταν τέλεια κι αυτό λόγω του επί χρόνια  διαχειριστή Γιώργου Ψηνάκη. Πράγματι έμεινα έκθαμβος με την ευγένεια, τη δημοκρατικότητα και την όλη προσφορά του. 
[3] Μετά το αυθαίρετο στο χωριό πήγα να αγοράσω αυτό το σπιτάκι, αλλά ζητά 4 εκατοντάδες χιλιάδες ευρούλια. Οπότε θα καταλήξω πάλι σε αυθαίρετη κατοχή...

[4] Είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο, μια και περιλαμβάνει πολλά για την Ακροναυπλία κατηγορώντας με στοιχεία την κομματική καθοδήγηση -Ιωαννίδης, Βαλντάς, Μπαρτζιώτας, για την παράδοση και τον θάνατο 300 κομμουνιστών αφού απαγόρευσαν την διαφυγή τους. Μετά βδελυγμίας κατακεραυνώνει τις εμετικές συκοφαντίες διαφόρων κατά του ΠΡΩΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΑΡΗ! ....................

yannitsochori.blogspot.com: 10 ΧΡΟΝΙΑ 1.000.000 ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

       Πέρασε και δεν το κατάλαβα καθόλου. Και τούτο γιατί συνέπεσε με τα γεγονότα των ανεμογεννητριών, οπότε πού μυαλό για τέτοια. Οπότε μου ήρθαν λίγο ανάποδα, αλλιώς τα προγραμμάτιζα κι αλλιώς μου ήρθαν.

   Σύμφωνα λοιπόν με το κοντέρ που δείχνει την επισκεψιμότητα αυτού του blog,[1] που χειρίζομαι από τον Οκτώβρη του 2010, υπολόγιζα ότι θα έπιανε το 1 εκατομμύριο εκεί γύρω στη γιορτή μου, των Αγίων Θεοδώρων, που φέτος είναι στις 20 του Μάρτη. Οπότε λογάριαζα μέγα τσιμπούσιον στη χώρα του μικρού "Μυστρά" των Ταξιαρχών, στο βασίλειο του τσέλιγκα Γιάννου Γιαννίκου. [2]  Να όμως που το κοντέρ ήδη το έχει φτάσει 1.ΟΟ2.000. Ίσως έτσι να είναι καλύτερα μια και ο ιός με το lockdown  μας έχει κάνει άνω-κάτω. 

 Θα το οργανώσουμε λοιπόν, αρκεί νάμαστε καλά,   πέρα τον Οκτώβρη. Στα 11χρονα γενέθλια του blog. Στις 9-10-21 κλείνουμε 11 χρόνια συνεχούς διαδραστικής παρουσίας με τις αναρτήσεις, 3 με 4 ανά διήμερο να έχουν φτάσει τις 8.230  δημοσιευμένες και 930 τις πρόχειρες που προσμένουν να τους κάνω  νόημα. 

  Θα είναι επέτειος της 11ετίας.  

   Θα μου πείτε πολλοί "σιγά τον πολυέλαιο". Άλλο το Εικοσιένα που γιορτάζουμε τα 200 χρόνια. Εντάξει μεγάλη Επανάσταση το 1821, αλλά οι  μικρές, καθημερινές επαναστάσεις αποτελούν την πραγματική ζωή που χωρίς αυτές θα ήταν εντελώς ανεξέταστη και φλύαρη.  Η φαντασία στην εξουσία.   Και τ' άλλο, το ότι ονειρευόμαστε και πλάθουμε τσιμπούσια και συνάξεις  φανερώνει πώς είμαστε ζωντανοί. O Παν βλέπετε που τόσα χρόνια τα λέγαμε, τώρα μας ξέχασε για τα καλά, ούτε για μια απλή κουβέντα δεν σταματά στο κονάκι μας.

 Ας είναι όμως δεν αντραλίζομαι κιόλας, έτσι είναι η ζωή, οι κανόνες της φύσης. Πλέον οι απάρσεις μου γίνονται για άλλα ταξίδια. 

   Πάμε στα...όνειρα!

   Προγραμματίζονται λοιπόν και προεόρτια που θα λάβουν χώρα με την πρώτη "λευτεριά" πέρα την άνοιξη. Τότε που ανθίζουν οι πασχαλιές και η φύση φορά την πολύχρωμη φορεσιά της. Θα γίνουν στο αυθαίρετο [κλικ ΕΔΩ] που διαθέτω κάτω στην παραλία του Άη Νικόλα [3]  

    Λοιπόν θα σας περιγράψω εν ολίγοις το τσιμπούσιον. 

  Για τον τόπο τέλεσης είπαμε, θα είναι το λημέρι του Γιάννου με τα 200 γίδια και τα 60 βαρβάτα τραγιά στην αυλή του Αγίου Ανδρέα. Βασικό έδεσμα θα είναι το μουνούχι από το γρέκι, με φέτα γιδίσια και κράσο του άλλου φίλου του Στροβιτσάνου Παπαδέδε. Ως επιδόρπιο θα σερβιριστεί το θρυλικό λαγόψαρο προσφορά του μεγαλοκέφαλου φίλου, του Αρφάνη, γέννημα και θρέμμα του Λαπίθα. 

  Υπόψη οι καλεσμένοι, 50 το πολύ, επιτετραμμένοι από την περιφέρεια παρά τον Κυπαρισσιακό κόλπο, με προσωπική πρόσκληση, μετά επιβεβαίωσης αποδοχής. Όταν θα έρθει ο καιρός με το καλό, μετά τιμής θα σας τους παρουσιάσω ένα - έναν.   

   Εννοείται ότι γενικός επιτελάρχης θα είναι ο κουμπαράκος μου, ο  Ζήρος   και επί της υποδοχής ο γιός μου ο Νικόλας και ο φιλιότσος μου ο Νικηφόρος. 

Περισσότερα εν ευθέτω χρόνω, εν καιρώ τω μέλλοντι.

[1] Σημειωτέον ότι το κοντέρ της επισκεψιμότητας είναι πάντα δημόσιο στο επάνω μέρος της δεξιάς  στήλης
{2] Για τον "Μυστρά" και τον Γιάννο κλικ ΕΔΩ
[3] Οι Ζαχαραίοι έχουν την παραλία τους, του Αγίου Νικολάου,  απτό μάρτυρα της αυθαιρεσίας και της αλληλέγγυας περιβαλλοντικής ευαισθησίας της Ζαχαραίϊκης "αστικής" τάξης. ενώ η δική μας του Άη Νικόλα παρέμεινε ατόφια και υπερήφανη.

«Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα!»

Αυτός είναι ο πανηγυρικός της 28ης Οκτωβρίου του θεολόγου του Γυμνασίου Σαγεΐκων,  Γιώργου Μάλφα, θεολόγου  (malfasg@gmail.com)

Αναγνώστηκε από τον άμβωνα στην εκκλησία και έμειναν όλοι άφωνοι

                                                           

 Εβδομήντα χρόνια μετά.

φωτο Carlos Albertos

Χρόνια τώρα, επαναλάμβανες τελετουργικά μονότονα το «ΟΧΙ» του παππού σου. Καμάρωνες τη θυσία του, θριαμβολογούσες αδαπάνητα για τα κατορθώματα και τους ηρωισμούς της γενιάς του. Στις δεκαετίες όμως που ακολούθησαν κατασπατάλησες νωχελικά την ελευθερία που σου χάρισε! Έφτιαξες τη ζωή σου. Το δικό σου, επιτέλους, σπίτι, και το δικό σου εξοχικό. Έκανες ταξίδια μακρινά και πολυδάπανα, σε προορισμούς εξωτικούς. Αγόρασες πρώτο και μετά δεύτερο αυτοκίνητο. Χρεώθηκες ασυλλόγιστα δάνεια, δόσεις και κάρτες που αφειδώς σου πρόσφεραν οι τράπεζες. Μπούχτισες τα παιδιά σου φροντιστήρια και ιδιαίτερα, να σπουδάσουν προσοδοφόρα επαγγέλματα, να γίνουν υψηλόβαθμα «στελέχη διοίκησης επιχειρήσεων». Εκμεταλλεύτηκες, με όλους τους δυνατούς τρόπους, τους μετανάστες που είχαν την ανάγκη σου, για να μαζέψουν τις ελιές σου, να χτίσουν και να καθαρίσουν το σπίτι σου, να. φυλάξουν τα παιδιά σου. Έπαιξες στο Χρηματιστήριο το κληρονομημένο βιος των γονιών σου και αγόρασες «αέρα» που σου πούλησαν οι αετονύχηδες της ελεύθερης αγοράς.